Зображення сторінки
PDF
[ocr errors]
[ocr errors]

mans in inferiore parte habet. Itaque in pfalterio chordæ fonum de |

[ocr errors]
[ocr errors]

§ 3 2 Empir.

[ocr errors]
[merged small][ocr errors][merged small][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

detra

[graphic]
[ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors]

fa habet in alarum fimilitudinem . Plin. l. 27. c. 9. Pterin Graeci vocant-, alii blechnon, cujus ex una radice complures exeunt filices, bina etiam cubita excedentes, non graves odore.

[ocr errors]
[ocr errors]

tice nomen habent. Plin. lib. 2 1. c. 16. -Unum caulem re&tum habent, quem vocant pternica.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

PUBEDA, æ, m. pubefcens puer , pubes . Martian. Capell. 1. 1. pag. 12. & lib. 9. pag. 3o8. & in Gloff. Ifid. ubi & pubeda , & pubeta ponitur. PUBENS, entis, chi è nella pubertà , % 3% , qui pubem emifit , pubes, adolefcens , ephebus . Claudian. in Conful. Prob. & Olybr. v. 14z. Sunt mihi pubentes alto de fenine fratres , Pignora cara Probi . Aufon. Edyll. 12. in monofyll. de membr. v. 2. Pubentes annos robuftior anticipat vox. “I Translate, lanuginem emittens;. quod in herbis fignum maturitatis eft. Virg. 4. Æn. v. 514. & §3öÄ. v. 126. Pubentefque fecant herbas. Aufom. epijf. z. v. 14. pubentes falicum frondes . Id. in Mofell. v. 2o3. Stringunt attonfis pubentia gramina pratis. Stat. 1. 3. filv. 3. v. 129. Pubentefque rofae primos | moriuntur ad Auftros. b. e. jam expanfae , & fuam pulcritudinem oftentare incipientes. i PUBÉO , bes , bui, n. z. effer nella pubertà , *ig*'» , pubes fum . Ulpian. Dig. lib. 37. tit. 1 o. leg. 3. a med. Si duo impuberes patiantur ftatus controverfiam , & alter eorum pubuerit , exfpe&ari alterius quoque pubertas debet. PUBER. V. Pubes, adje&. PUBERTAS, atis, f. pubertà , 33^ , idem quod pubes. Cic. z. de nat. Deor. cap. 33. fub fin. Ut fi qui dentes & pubertatem natura dicat exfiftere, ipfum autem hominem, cui ea exfiftant, non conftare natura. Adde Plim. l. 7. c. 16. in fi. & lib. 2 1. c. 26. 4| Tranflate Plin. l. 23. im proaem. a med. Omphacium qua fieret ratione , incipientis uvæ pubertate , docuimus . h. e. in prima lanugine , ut Id. loquitur l. 12. c. 27. “T Item ætas , in qua pubertas enafcitur , quæ in maribus decimufquartus eft annus, duodecimus in fe| minis, üt præter alios docet Macrob. l. 7. Saturn. c. 7. & Feftus in , Pubes. Sueton. in Domit. cap. 1. Pubertatis , & primæ adolefcentiæ tempus. Juftin. l. 9. c. 6. Primis pubertatis annis . Id. l. 23. c. 1. Ab initio pubertatis. & lib. 35. cap. z. Annos pubertatis egreffus . Plin. l. 25. c. ult. ante med. Circa pubertatem . Modeflin. Dig. lib. 1. tit. 7. leg. 4o. Utique plena pubertate , id eft decem & o&o annis , præcedere debet. *] Item ipfi puberes , gioventù . . Valer. Max. fub fin. cap. 1. l. 2. Pubertas canis fuum honorem reddebat . * Item generandi facultas , quæ cum pubertate incipit . Tacit. de morib. Germ. cap. 2o. Sera juvenum venus , eoque inexhaufta pubertaS . PUBES, bis, f. pubertà , % 3^, lanugo, & pili, qui in pueris anno decimoquarto , in puellis duodecimo circa inguina enafcuntur. Celf. l. 7. c. 19. Si inguen incidendum eft , idque jam pube contegitur . Plin. l. 34. c. 8. de Myrone ftatuario. Capillum quoque , & pubem non emendatius feciffe videtur , quam rudis antiquitas inftitüiffet . “ De pilis aliorum locorum in corpore Martiam. Capell. l. 2. pag. 34. Deofculata Philologiæ frontem, illic ubi pubem ciliorum difcrimifiât glabella medietas. “I [tem locus ipfe , in quo pubes enafcitur, inguen , pe&ten , pettignone . Virg. 3. Æn. v. 426. Prima hominis facies, & pulcro pe&tore virgo Pube tenus . 0vid. 3. Amor. el. 12. v. 2 1. de Scylla. Pube premit rabidos inguinibufque canes. Plin. l. 1 1. c. 37. fe&. 83. Arteriæ ad pubem tendentes . Id. l. 28. c. 1 5. Ciet urinam vefica fuis impofita pubi. *J Item ipfi adolefcentes , juventus , juvenum multitudo , pueris ac fenibus exceptis , gioventù. Cic. pro Mil. c. 23. Cui Senatus totam rempublicam, omnem Italiæ pubem, cun&ta populi R. arma commiferat . Virg. 8. Æm. v. 5 18. equites bis centum , robora pubis Le&ta dabo . Tacit. Amm. 6. c. 1. An ego tantum Romanae pubis , tot egregios exercitus fterni patiar ? “T Item univerfim homines , populus, plebs, popolo, gente, uomini. Virg. Æn. 7. v. 2. 19. Ab Jove principium generis : Jove Dardana pubes Gaudet avo , Id. 1. Georg. v. 343. Cun&ta tibi Cererem pubes agreftis adoret . Adde Horat. Catull. Ovid. Tibull. Hinc pube præfente , populo præfente , ut Feftus docet , συνεκδοχι» &; ab iis , qui puberes funt , omnem populum fignificans. Plaut. Pfeud. 1. 1. 123. Nunc ne quis di&tum fibi neget , ' dico omnibus , pube præfenti , in concione , omni poplo, &c. “I Quamvis pubes propria hominis fit : folus enim pubefcit , ut ait Plin. c. 39. 1. 1 1. Poetice tamen & de brutis dicitur , ut de juvencis Virg. Georg. 3. v. 174. pubi indomitæ non gramina tantum , &c. “J Pubis in re&o fing. Prudent. Cathemer. 7. v. 1 oz. Jejuna pubis menfas omnis liquerat.

PU

PUBES, & Puber , puberis, adje&t. cbi è mella pubertà , %g%,, W347/;, £»• 3. c, qui pubem in inguinibus habet, qui generare poteft, & arma ferre. Talis eft puer ab annis quatuordecim, inquit Fefius , femina a *£'. . eraffus apud Cicer. 2. de Orat. c. 55. Quod nifi puberem te jam haberet, &c. Nep. im Dione, c. 4. Nam puero priufçjuam pubes effet , &c. £iv. § 1. c. 3. Id imperium ei ad puberem a;tatem incolume manfit. “I Puberes interdum dicuntur adolefcentes, juvenes , arma ferre qui poffunt , gioventù . Caf. 1. 3. B. Gall. c. 54. Hoc more Gallorum eft initium belli, quo lege communi, omnes puberes armati convenire coguntur. Id. l. 3. B. Civ. c. 9. Ad extremum auxilium defcenderunt, `fervofque omnes puberes liberaverunt. Tacit. 13. Anm. c. 39. Capta efcenfu munimenta, omnefque puberes trucidati funt : & imbelle vulgus fub corona venumdatum . *] Interdum fignificant quofcumque pueritiam egreffos & pube veftitos, five juvenes fint , five fenes. Salluff. in Jug. cap. 28. Dein omnes puberes Numidas , & negotiatores promifcue, uti quifque armatis obvius, interfecit. C.ef. l. 2. B. Civ. c. 1 3. Ne gravius permoti milites & defe&ionis odio, & contemptione füi, omnes puberes interficerent. £T Translate Virg. de di&amno , Aen. 12. v. 41 3. Puberibus caulem foliis , & flore comantem . h. e. lanuginofis. Servius exponit adultis . //. e. maturis. , T Pro altera pofitione re&ti cafus puber, Feffus : Pubes, & puber , qui jam generare poteft . Catull. carm. 62. de Aty , [v. 63. Ego puber , ego adoleícens, ego ephebus, ego puer. Ita leg. Scalig. AI. apud Feft. omitt. -tê puber, & apud Catull.Ieg. Ego mulier, ego adolefcens. Nihilomimus quidam apud Prifcian. l. 6. pag. 7o7. Putfcb. puber agnofcunt : Cefar autem ibid. non pubes, neque puber, fed pubis , puberis declimat : quo modo ufurpaffe aliquoties Prudentium, obfervat Nicol. Heinf. ex MSS. JPUBESCO, is, n. 3. cominciar ad effer mella pubertà , %£2ω , κρα τα», pubem emittere incipio , pubes fio , pubertatem ingredior . Cic. 1. Offic. c. zz. a med. Herculem, cum primum pubefceret , exiffe, &c. Petron. in Satyr. c. 1 19. male pubefcentibus annis Subripuere viros. Virg. 3. Æn. v. 491. Et nunc æquali tecum pubefceret ævo . Lucret. l. 5. v. 672. & impubem molli pubefcere vefte . Sil. l. 16. v. 678. puer vix pubefcente juventa . Id. l. 3. v. 79. ubi flore novo pubefcet firmior ætas , Emicet in Martem . Adde Sueton. im Tiber. c. 6. *I De lanugine primæ barbæ , Valer. Flacc. l. 7. v. 34o. Pubefcunt dulces malae. Stat. 1. & filv. 3. v. 1 1. & nati modo pubefcentia ora. “I Transfertur ad herbas, & plantas , qnæ adolefcunt , & maturitatem affequi incipiunt : quo tempore quædam & lanuginem emittunt. Ovid. 3. Triff. el. 12. v. 7. Prataque pubefcunt variorum flore colorum. Cic. 1. de nat. Deor. cap. 2. Cæli mutationes, quibus omnia , quæ terra gignit, maturata pubefcunt . & lib. z. c. 19. in fi. Pubefcunt maturitatemque affequuntur , quæ oriuntur e terra . Colum. l. 4. c. 28. Medium eorum dierum fpatium , quo acini formantur , vinearum nobis aditum negat : quippe florentem fru&tum movere non expedit : pubefcentem vero & quàfi adolefcentem convenit religare , &c. Plin. l. 14. c. z. Apianis apes dedere nomen : ex eis duo genera lanugine & ipfa pubefcunt . ( Hinc tamate di&læ , ) Claudian. l. 2. de rapt. Prof. v. 79. nunc omnia fetu Pubefcant virgulta. “I De aliis rebus . Claudiam. l. 2. de rapt. Prof. v. 49. Invalidum dextro portat Titana lacerto Nondum luce gravem , nec pubefcentibus alte Criftatum radiis. h. e. jam adultis, & plenum fulgorem emittentibus. Id. de Phænice , v. 51. qui fæpè renafci Exitio , proprioque foles pubefcere letho , h. e. juvenefcere . PUBIS. V. Pubes adje&. in fin. PUBLIÄNUS, a, um , ad Publium aliquem pertinens. Senec. l. 3. con$. 18. a med. Publiana fententia'. h. e. Publii Syri miinograp l . PUBLICÀNA, æ, f. gabelliera . Cic. Verr. 5. c. 34. Mulieri publicanæ noluit ex decumis nimium lucri dare. PUBLICÀNUS, i, m. gabelliere, pedaggiere, rt x«//«, qui ve&igalia, & alios populi, Principumve reditus ( quæ publica abfolute dicuntür ) exigendos certo conftituto pretio redimit . Erant publicani equites Romani, qui tributa , & publica ve&tigalia P. R. quaeftus fui caufa conducebant. Phin. l. 33. c. 2. Cic. pro Planc. c. 9. pro Rab. Poflb. c. 2. pro Dom. cap. 28. & ex Liv. l. 43. c. 16. * De origine vogis ita Ulpian. lib. 39. Dig. tit. 4. de publicam. & ve&igal. leg. 1. Publicani autem funt, qui publico fruuntur . Nam inde nomen habent , five fifco ve&tigal pendant , vel tributum confequantur. Et omnes , qui quid a fifco conducunt , re&le appellantur publicani . Cic. ad Q. Fr. l. 1. ep. I. c. 1 1. Non effe autem leniores in exigendis ve&igalibus Græcos , quam noftros publicanos, hinc intelligi p9teft . Id. pro Planc. c. 9. Flos enim eqüitum R. ornamentum civitatis , firmamentum reipubl. publicanorum ordine continetur . “I. Neque vero folum publicani ve&igalia publica redimebant , fed alia quoque præterea multa, quæ ultro tributa dicuntur. Nam bello Punico fecundo redemerunt , quæ ad exercitum Hifpanienfem opus effent. Liv. l. 23. c. 3. Item Cethego & Tuditano Cenforibus redemerunt reficienda, quæ circum forum incendio confumpta erant, feptem tabernas, macelfum, atrium regium. Liv. l. 27. c. 1 1. extr. Item Catone , & Flacco Cenforibus coiiduxerunt lacus fternendos lapide , & cloacas detergendas, qua opus effet , in Aventino , & faciendas in aliis partibus , qua nondum erant . Liv. i. 39. c. 44. *) Ex publicanis alii Mancipes erant, alii Praedes, alii Soíii. Mâncipem definit Feffus in Manceps , quifquis a popülo aliquid emit , conducitve , quia fublata manu fignifiçat , fe au&orem emptionis effe. Pedianus in Divin. Verr. c. io. Mancipes principes publicanorum effe ait , . qui quaeftus fui caufa exigenda a focii§ fu6 periculo exigant, & reipubl. repræfentent. Przs,Ttefte Feßo , eft qui populo

fe obligat , interrogatus a magiftratu , videlicet pro mancipe , qui conducit . Di&us eft a præftando , quia , fi manceps non folviffet » debebat praeftare , quod ab eo promiffum fuerat . Manceps etiam præs eft , quia tam debet populo praeftare , quod promifit , quam is, qui proTeo praes fa&us eft . Socii erant, qui in partem quaeftus & ja&urae a mancipibus & prædibus vocabantur. Sigon. l. 2. de ant. jure C. R. c. 4. *J Deinde publicanorum alii erant Decumani , alii Pecuarii , feu Scripturarii, alii Portitores . Afcon. in Divin. /err. c. 1o. Decumani erant illi , qui decumas redimebant, ideft ve&tigalia, quae capiebantur ex agris. Pecuarii, five Scripturarii, qui fcripturam redimebant, ideft ve&igalia ex filvis , five e paftione pecorum. Portitores, qui portoria redimebant, ideft ve&igalia, quæ capiebantur ex rerum importatione & exportatione. Sigon. l. cit. ex Cicer. pro leg. Manil. c. 6. pro Flacc. c. 8. &c. PUBLICATÎO, onis, f. pubblicazione, confifcazione , ¥wsvmc , a£tus publicandi, h. e. in publicum redigendi , profcriptio. Cic. Catil. 4. c. 5. Adjungit etiam publicationem bonorum . Id. pro Planc. c. 41. Proponere publicationem bonorum. - PUBLICATOR, oris, m. chi pubblica, e divulga . Sidon. l. 3. ep. 13. Publicator occulti. PUBLICÄTRIX, icis , f. quae publicat . Arnob. 1. 1. pag. zo. Venus publicatrix imteftini dedecoris. PUBLICATUS, a, um, pubblicato, refo pubblico , divolgato, 8wsv$&;, publicus fa&tus, vulgatus. Jufiin. l. z. fub fin. Cum proditionis dolum publicatum videret. Plin. l. 33. c. 1. Dies fafti publicati . Id. 1. 7. c. 3o. a med. Bibliotheca ab Afinio Pollione ex manubiis publicata . aperta per ufo di tutti . Sic Suetom. in Aug. c. 29. Forum publicatum. Id. in Tiber. c. 5. Fundis fimulacrum Felicitatis publicatum. Vellej. l. z. c. 1 14. Le&ica ejus ( Tiberii ) publicata . . efpoffa all' ufo di tutti . & Tacit. de Germ. c. 19. Publicatæ pudicitiae nulla venia. profituta. 4] Item in publicum reda&us , fifco addi&tus, profcriptus, confifcato. Nep. in Thrafyb. c. 1. Cum tyranni plurimorum bona publicata inter fe divjfiffent. PUBLYCE , per ordine , o a mome pubblico , per autorità pubblica , ad rem publicam , & populum refertur , & fignificat publico nomine , publica au&oritate : cui privatim opponitur, 8^woaiç, âywooi»¢ . Cic. 3. Verr. c. 34. fub fin. Cum Philinus de calamitate aratorum , & de fuga publice diceret, animadvertiftis gemitum populi R. &c. Terent. Eum. 2. 2. in fi. Miror quid ex Piraeeo abierit. nam ibi cuftos publice eft . Caef. l. 1. B. Gall. c. 1 6. Quotidie. Caefar AEduos frumentum , quod effent publice polliciti, flagitare . Id. z. B. Civ. c. z 1. ad fin. Privatim ac publice quibufdam civitatibus honores habiti . Hirt. de B. Alex. c. 65. Præmia benemeritis & viritim , & publice tribuit. Salluft. in Catil. c. 1 1. Sigma , tabulas pi&tas , vafa cælata mirari : ea privatim ac publice rapere . Liv. l. 4. c. 13. Minucius eandem publice curationem agens , quam Maelius privatim agendam fufceperat . Caef. l. 4. B. Gall. c. 3. Publice maximam putant effe laudem , quam latiffime a fuis finibus vacare agros . per ma/Jima di g0verno. W in publicum , al pubblico . Terent. Adelpb. 3. 4. 78. Homo antiqua virtute ac fide , haud cito mali quid ortum ex hoc fit publice . Cic. 16. Attic. ep. 1 1. ad fin. & 15. Fam. ep. 9. Publice tamen fcripfi . Nep. in Timoth. c. 3. Litteras Athenas publice mifit. Vellej. l. 2. c. 3. Quidquid publice falutare non effet, privatim alienum exiftimans. 'I Sumptu publico , del pubblico , a fpefe del pubblico. Nep. in Dione in fin. In urbe , celeberrimo loco elatus publice. 1d. in Ariflid. in fi. Ut filiæ ejus publice alerentur. Liv. l. 5. c. ult. Tegula publice praebita eft. Plin. l. 33. c. 1. Legatis anuli publice dabantur . Cic. Verr. 3. c. 6. Nemini meus adventus labori , aut fumptui neque publice neque privatim fuit . * Vulgo, omnes. Liv. l. 5. c. 53. fub fin. Exfulatum publice ire. Ulpian. Dig. lib. 39. tit. 2. leg. 24. Fluminum publicorum communis eft ufus, ficuti viarum publicarum & litorum . In his igitur publice licet cuilibet ædificare . Gell. l. 1 3. c. 1o. Labeo confulentibus de jure publice refponfitavit. h. e. omnibus, promifcue. T palam, coram omnibus, pubblicamemte. Gell. l. 17. c. z 1. Sophifta ille ἀπαιλευτος, qui publice nuper differens , Carneadem cum fuperiore Africano vixiffe dixit. Apul. l. 1o. Metam. Jamque rumor publice crebuerat. pUBLICÍA TRIBUS. V. Poblilia . W PUBLICIÄNUS , a , um , ad Publicios pertinens ( familiam Romanam . V. Publicius ) ut Publicianus locus , Cic. 12. Attic. ep. 38. ° Publiciana aëtio a nomine Prætoris, a quo primum propofita fuit, appellata , dabatur ei , qui ex jufta caufa rem aliquam non a domino traditam accepiffet , v. gr. ex caufa emptionis , aut domationis ; & necdum ejus rei dominus fa&us, effet , ejufque poffeffionem cafu amififfet : dabatur, inquam , ut eam rem perfequi judicio poffet . V. Dig. lib. 6. tit. 2. qui de Publiciana in rem a&ione^ infcribitur , & Inftitution. Jußiniani lib. 4. tit. 6. §. Namque ß cui &c. PUBLICITUS , adverb. idem ac publice . Terent. Pborm. 3. 7. 85. Nonne hoc publicitus fcelus hinc deportarier in folas terras ? Ubi Donat. Publicitus, publica cura, & confilio . Plaut. Amph. 1. 1. 8. Hofpitio publicitus accipiar . ideft carcere publico . & 4. 2. 7. An fores cenfebas nobis publicitus præberier ? dal pubblico. ( Sic Pompon. apud Non. c. 1 1. n. 27. dare alicui publicitus cibarià . a fpefe pubbliihe. ) & Perf. 4.3.49. Au&tionem püblicitus facere. Id. Bacch. 2. 3. 79. Aurum in æde Dianæ publicitus fervant. Adde Lucil. & Caecil. apud Nom. loc. cit. PUBLICIUS, a, um. Feftu£ : Publicius clivus appellatur, quem duo fratres L. M. Publicii Malleoli Ediles Curules, pecuariis còndemnatis, ex pecunia , quam ceperant , munierunt , ut in Aventinum vehiculis Velia venire poffint . Varr. h. 4. de' L, L. c. 3z. ad fin. Pu

[graphic]

--- -

[merged small][ocr errors]

PUBLÎCO, as , avi , atum , a. 1. confifcare , far pubblico , 8wwoando ,

publicum facio , in reipublicæ ditionem poteftatemque redigo, prægomi publico fubjicio , profcribo . Cic. 2. Agrar. c. 21. Privata putylicare , publica liberare . Id. pro Dom. c. 8. a med. Cum lege hefaria Ptolemæum regem Cypri , caufa incognita, publicaffes . Caef. 4. z. B. Civ. c. 25. Tribunus plebis legem tulerät , qua lege regnum Jubæ publicaverat. Id. l. 5. B. Gall. c. 54. Cingetorigem hoftem judicandum curat , bonaque ejus publicat . Salluft. in Catil. ¢. sz. & 55. Cenfeo publicandas eorum pecunias , ipfos in vinculis habendos . Tacit. 6. 4nm. c. 19. Aurarias ejus, qüamquam publicarentur, fibimet Tiberius fepofuit., 4. e. reipublicæ addicerentur , fif“T Item copiam alicujus rei omnibus facere, vtendum aliquid , aut fpe&andum præbere. Sueton. in Ner. cap. 21. Non ceffavit identidem fe publicare . farf fentire in pubblico. & in -4ug. c. 43. Solebat etiam citra fpe&aculorum dies , fi quando quid $dignum cógnitu adve&um effet, id extra ordinem quolibet loco publicare. Id. in Caef. c. 44. Bibliothecas Græcas & Litinas, quas ma

co fuo refervavit.

ximas poffet , publicare deftinabat. Plaut. Bacch. 4. 8. 22. Illa, quæ corpus publicat vulgo fuum . proßituifce . (. Publicare aliquam , T ad quaeftum meretricium damnare . Unde illud ambiguum apud Quintil. I. 7. c. 9. Inde 2v^κτρὸς illa vulgata, cum quæritur , utrum aula , quæ ter ceciderit, aut tibicina fi ceciderit, debeat publicari. Græce &v^ntyig τεσάτx , an παι: 3*«. ) Tacit. Anm. 16. c. 4. Flagitante vulgo, ut ftudia fua publicaret. pubblicaffe . & Sueton. in Claud. c. 3. Difciplinis liberalibus non mediocrem operam dedit , ac faepe experimentum cujufque etiam publicavit . diede fuori, edidit . Plin. 1. & ep. 1. Hortatus es, ut epiftolas, fi quas paulo accuratius fcripfiffem , colligerem , publicaremque . Id. l. 5. ep. 13. Recitaturus «oratiunculam, quam publicare cogito. Juflin. l. 1. c. 7. ad fin. Reticenda publicare. far fapere a tutti , rivelare. PUBLICöLA. V. Poplicola . PUBLÎCUS, a, um, comune, pubblico, del pubblico , δαμάατο;, ad rem publicam pertinens , communis, totius populi ditioni fubje&us : cui privatus obponitur. Eft a populus quafi poplicur. V. Poplicur . Differt a communis, quia communia funt , quorum ufus omnibus conceditur , & proprietas occupanti , ut aer , aqua , mare , litus , venationes , &c. vel quæ funt duorum aut plurium fimul utentium , ut paries, domus : hifque opponuntur propria. At publica, quæ in comaaumi populi alicujus aut civitatis ufu & dominio funt, nec occupari a privato poffunt , ut campus Martius , fora, theatra, viæ, &c. hifque opponuntur privata . Sic jus commune dicitur jus gentium , h. e. quo omnes gentes utuntur : publicum , quod populus quifque £bi conftituit. Cic. l. 1. de Invemt. c. 27. Publicum eft , quod civi*as uniyerfa aliqua de caufa frequentat , ut ludi , dies feftus, bel<1um: Commune, quod accidit omnibus eodem fere tempore , ut mefTfis, vindemia, calor , frigus . Nihilominus aliquando pro communi adhibetur. Perf. fat. 5. v. 98. Publica lex hominum , naturaque con*inet hoc fas. Plin. l. I o. c. 33. Jam publicum omnium ( avium ) eft tabulata ramorum fuftinendo nido provide eligere . Sic commune pro publico non raro ponitur . V. Communis. “I Ad publicus propria notione pertinent hæc . Caef. l. 6. B. Gall. c. 12. Sacrificia publica ac privata procurant. & lib. 1. c. 12. Non folum publicas, íed etiam privatas injurias ultus eft . Salluf?. in Catil. c. 38. Juven•tus privatis atque publicis largitionibus excita. Cic. pro Mur. c. 36. Odit populus R. privatam luxuriam , publicam magnificentiam diiigit . Id. Verr. 5. c. 3 1 . Cognofcite Agyrinenfium publicas litteras , Εieinde teftimonium pablicum civitatis . Id. pro Mil. c. 27. Ut memoriam publicam recenfionis tabulis publicis impreffam exftingueret. melle pubbliche fcritture , me' libri pubblici . hujufmodi erant, in quibus cenfus populi, fenatufconfulta , nomina recens natorum , vifilem togam fumentium , vita funétorum perfcribebantur . V. TabuParium. “I Publica judicia , & caufa publica, cum agitur de iis, quae ad rem publicam pertinent , v. g. de crimine majeftatis , annoviae , repetundarum , quæ univerfam rempublicam lædunt : item parricidii, adulterii, peculatus , & aliis , quæ Ulpian. enumerat lib. 48. Toig. tit. 1. qui de publicis judiciis infcribitur, leg. 1. De his enim leges publicae conftitutæ funt , eorumque coercitio ad univerforum exemplum pertinet . Cic. pro Rofc. Amer. c. 2 1. Antea caufam publicam nullam dixi. “I Publica facra , quae publico fumptu pro populo fiunt, quæque pro montibus, pagis, curiis, facellis. At privata, quæ pro fingulis hominibus , familiis , gentibus fiunt. Feffus. “M Abfolute Cic. Agrar. z. c. 3o. Ut privatos agros , qui in publicum Campanum incurrebant , pecunia publica coemeret . Plin. l. 9. ep. 13. ad fin. Confulere in publicum . Liv. l. 4. c. 1 5. extr. Bona alicujus vendere, & in publicum redigere. Cic. 5. Verr. c. 44. Quotidie folitus non modo in publico, fed etiam de publico convivari. a fpefe pubbliche. 'I Publicum , & publica funt ve&tigalia reipublicae , feu potius loca aut res , ex quibus ve&igal pro republica exigitur, i pubblici Dazj , o gabelle, t. 84v&av , τέ άκι&έσια , τελφ/x . Cic. Q. Fr. l. 1. ep. 1. c. 1 1. Ut & publicanis fatisfacias ( praefertim publisis male redemptis) & focios perire non finas. Horat. l. & ep. 1. 39. 77. Pars hominum geftit conducere publica. Cic. de Provinc. Conful. c. 3. a med. Si qui frui publico non pótuit , hic tegitur ipfa lege cenforia. ( Eodem fenfu de Harufp. refp. c. 28. Ve&igalibus non fruuntur, qui redemerunt. ) Sueton. im Calig. c. 4o. Ut tenerentur publico & quæ meretricium, & qui lenocinium fecifíent. Id. in Vefpaf. c. 1. Publicum quadragefimæ in Afia egit . Jabolem. Dig. lib. 4. tit. 6. leg. 34. Qui operas in publicum quod ve&igalium caufa locatum eft , dat, reipublicae caufa non abeft. Senec. ep. 1 19. ante med. Circum

fpiciebam , in quod me mare negotiaturus immitterem , quod publicum agitarem . Adde Plaut. Trucul. 1. 2. 41. “T Translate Semec. de conßant. Sap. c. 14. Illi quoque , qui hoc falutationum pu

[ocr errors]

ad falutandum : quod fiebat a magnarum domuum janitoribus. Unde illud Juvenal. fat. 3. v. 184. quid das, ut Coffum aliquando falutes ? “I Publicum, ærarium publicum . Nep. in Timoth. c. 1. Mille & ducenta talenta prædæ in publicum retulit. “I Publjcus , fervus publicus . Juvenal. fat. 1 o. v. 41. Quippe tenet fudans hanc publicus, & fibi conful Ne placeat , curru fervus portatur eodem . Poteft tamen publicus cum fervus jungi . Infcript. apud Dom. claff. 4. n. 48. Publicus Pontificum. Gruter. pag. 1o87. m. 7. Publicus Augurum . Adde aliam apud eund. pag. 3o3. n. 5. & 6. pag. 3o6. n. 4. & pag. 3o7. n. 3. & apud Fabrett. cap. 4. n. 5o4. & 5o5. “T Item magiftratus, perfona pubblica . Caef. l. 6. B. Gall. c. 12. Si quis aut privatus , aut publicus eorum decreto non ßetit, facrificiis interdicunt. “T Eft etiam publicum locus publicus , publica lux , confpe&us hominum . Cic. Verr. 7. c. 35. fn public6 effe non audet, includit fe domi . lafciarf veder im pubblico . & Agrar. z. c. 5. extr. Lex in publicum proponitur. & Attic. l. 8. ep. o. Epißolam in publico proponere. & epift. 1 1. in fin. & 3. Verr. c. 3 r. ad fin. Prodire in publicum . comparire im pubblico , ufcir di caja. & Tacit. 4. Hiß. c. 49. a med. egredi . & 4nm. 1 5. c. 59. a med. Paululum in publico verfatus , poft domi fecretus. Contra Cic. de Harufp. refp. c. 23. fub fin. & pro Mil. c. 7. Carere publico . fiar ritirato . _ & Sueton. in Claud. c. 36. Publico abftinere T. Id. in Ner. c. 9. Le&ica per publicum vehi. [Liv. c. 18. l. 39. In aliquem animadvertere in privato, aut in publico . pubblicamente. ' T Practerea publicus eft , qui ab univerfis utcumque fit , & ad populùm utcumque pertinet. Horat. l. 2. od. 8. v. 7. juvenumque prodis Publica cura. Ovid. 4. ex Pont. ep. 14. v. 56. Publicus favor . Id. 3. Amor. el. 7. v. 12. & lib. 1. de art. am. v. 144. Publica verbaT. 4. e. quibus omnes utuntur , tam vulgus, quam do&i , & quæ velut formulæ funt honoris, aut benevolentiæ , aut urbanitatis, parole da complimento, di cirimonia . Senec. ep. 3. Ita eadem epiftola illum & dixifti amicum , & negafti . . Itaque fic priore illo verbo, quafi publico ufus es, & fic illum amicum vocafti , quomodo omnes can

* didatos bonos viros dicimus ; quomodo obvios , fi nomen non fuc

currit , dominos falutamus . Id. epift. 59. Magnam ex epiftola tua percepi voluptatem . permitte enim mihi uti verbis publicis ; nec illa ad fignificationem Stoicam revoca. “T Item vulgaris, plebejus, translatitius. Ovid. 4. ex Pont. ep. 13. v 3. Undè faluteris, color hic tibi protinus index , Et ftruétura mei | carminis effe poteft. Non quia mirifica eft , fed quod nec publica certe. ordinaria, triviale . Et Juvenal. fat. 7. v. 53. Sed vatem egregium , cui non fit publica vena , Qui nihil expofitum foleat deducere , &c. Petron. in Satyr. c. 3. Sermo non publici faporis.

[ocr errors]

*] Apud Salluff. in fragm. ut refert Prifcian. l. 6. pag. 7oo. Putfcb. eft nomen viri proprium.

PUBLIUS, prænomen Romanum , ut Publius Corneliuf Scipio. T Pu

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

oppidum Carnorum ( apud Plin. l. 3. c. 18. ) in colle, àpiid oram maris Adriatici , inter Aquilejam & Tergeftum, nunc Caflèt Duino, vino generofo clarum : Plin. l. 14. c. 3. de uva . Item Pucina om. nium nigerrima. Id. c. 6. de vino. Julia Augufta LXXXII. annos vitæ Pucino retulit acceptos , non alio ufa . Gignitur in finu Hadriatici maris, non procul a Timavo fonte, faxeo colle , maritimo afflatu paucas coquente amphoras. Nec aliud aptius medicamentis judicatur . Hoc effe crediderim , quod Graeci celebrantes miris laudibus Py$tanon ( Harduin, leg. Praecianum ex MSS. ) appellaverunt ex Hadriatico finu. Id. l. 17. c. 4. fub fin. Pucina vina in faxo coquuntur.

[merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small]
« НазадПродовжити »