Зображення сторінки
PDF

*rza balanus., quæ circa illud nafcitur . Plim. l. 12. c. 21. & træum hypericon, ead. ratione. Id. ibid. cap. 25. PETREiA vocabatur, quæ pompam præcedens, in coloniis, aut municipiis, imitabatur, anum ebriam , ab agri vitio , fcilicet petris , appellata. Feftus . Similia fuere Citeria , & Mamducus , quæ V. PETREJÄNUS, a, um, ad Petrejum pertinens, quod eft nomen propr. civis R. ut Petrejanum auxilium Hirr. de B. Afric. c. 19. PETRENSIS, fe, petræus, ut Petrenfes pifces, Cæl. Aurel. Tard. l. 2. c. 1. fe&. 26. h. e. faxatiles. “T Petrenfes , ium, Petræ oppidi incolae . Solim. c. 5. ( al. r 1. ) • med. Stagnum Petrenfium ferpentibus noxium eft. PETRÉUS, a, um, adje&t. a petra, aut Petro. Augußin. ferm. 297. edition. Monacbor. Parißenf. c. 2. extr. Afpera via mortis, fpinis plena: fed iftae fpinæ, Petra, & Petro tranfeunte , petreis pedibus tritæ funt. PETRICOSUS, a, um, petrofus, difficilis, fcabrofo, difficile . Martial. 1. 3. epigr. 63. Res petricofa eft , Cotile , bellus homo . Alii leg. pertricofa. h. e. tricis plena. PETRINUM , i , n. opp. Campaniae , cum arce apud Sinueffam urb. exc. in monte di&tae urbi imminente. Horat. l. 1. ep. 5. v. 3. Inter Minturnas, Sinueffanumque Petrinum. “H Petrimi , incolæ ejus oppidi. Cic. Verr. 5. c. 39. 'I Sunt etiam hoc nomine populi Siciliae, apud Plin. l. 3. c. 8. ad fin. PETRINUS, a, um , ^qui eft ex petra, ut Petrina acies, apud Tertull. l. 3. adverf. Marciom. c. 16. & adverf. Judæos c. 9. a med. qua fcilicet circumcifio fiebat. Adde La&ant. l. 4. c. 17. PETRITES, æ, m. genus vini ita di&tum, ut videtur, quia circa Arabiæ Petram nafcitur . Plin. l. 14. c. 7. PETRO, onis, m. rufticus : a petrarum afperitate, duritiaque. Feft. “T A petra quoque arietes vocantur petrones , ideft a duritie , & afperitate . Plaut. Capt. 4. 2. 4o. Qui petroni nomen indunt verveci fe&tario. Sententia eft , qui petronum , five arietum carnem vendunt pro vervecina, quæ fapore magis commendatur. PETRONYA , amnis e(t in Tiberim profluens, quam magiftratus aufpicato tranfeunt , cum in campo quid agere volunt : quod genus aufpicii peremne vocatur . Amnem autem feminine antiqui enuntiabanit . Fefius , qui etiam in Catifons ejus mentionem facit. PETRONIÄNUS, [a, um, ad Petronium aliquem pertinens , ut Petroniana Albutia, Fulgent. Planciad. l. 1. Mythol. pag. m. 23. PETRONIUS ARBITER ( praenomine T. vel C. ) Maffilienfis , Equeftri genere natus , Vir Confularis , & inter familiares Neronis fmp. a cujus familiaritate & favore cum artibus Tigellini æmuli excidi{fet, fe&tis venis vitam finivit. Scripfit Satyricon , quo corruptißimos fuorum temporum mores infe&tatur eleganti quidem , & polito loquendi genere , verum tot obfcenitatibus afperfo , ut non fine pudoris detrimento perlegi poffit. *] Adje&ive petronios canes apud Grat. in Cyneg. v. zoz. & 2o6. intelligit Ulitius per rupes , feu petras, & afpera montium venari folitos. PETRÖSELINUM , i , n. petrofelino, tgt;o ; & ^wo, , genus apii in petris nafcens, & in afpretis: a πάτρα , petra , & σά»τον , apium . Plin. l. zo. c. 1 2. & Pallad. in April. tit. 3. PETRÖSUS, a, um , rstpęw;, petris abundans. Plin. l. 9. c. 31. de Jocußis aquatilib. Vivunt petrofis locis , cancri mollibus. Id. /. 26. c. 8. a med. Crethmus nafcitur in maritimis petrofis. PETTEUMA. V. Pyrifma . PETÜLANS, antis, petulante , infolente, sfacciato , Ù3e/at*« , procax, improbus, immodeßus , qui quoslibet fine difcrimine petit , & laceffit, & lædit. Feßus : Petulantes, & petulci etiam appellantur , qui protervo impetu, & crebro petunt lædendi alterius gratia. Cic. 2. de Orat. c. 75. Illud affequor , ut fi quis mihi forte maledicat , petulans , aut plane infanus mihi effe videatur . Id. in Pifom. c. 5. Quam poteftatem minuere , quo minus de moribus noftris quinto quoque anno judicaretur , nemo tam effufe petulans conatus eft . Id. de clar. Orat. c. 68. in fin. Fervidum quoddam , & petulans, & furiofum genus dicendi. Arnob. l. 4. pag. 151. Ne veftras aures convicio aliquis petulantiore pulfaret. Perf. fat. 1. v. 12. fum petulanti fplene cachinno. Lucret. /. 6. v. 1 1 o. Carbafus perfciffa petulantibus Euris . Juvenal. fat. 12. v. 5. hoftia petulans . h. e. vitulus , qui cornu petit. Petron. in Satyr. c. 92. Et me quidem pueri, tançjuam infamium , imitatione petulantiffima deriferunt. “I Item fafcivus, h. e. ad quidlibet fine modo agendum proclivis, etiam fi non lædat. Gell. 1. 17. c. 2o. a med. Uti quaedam animalium parva & vilia , ad imitandum funt , quas res cumque audierint , viderintve, petulantia. Petulantem piéiuram vocat Plin. l. 35. c. 1 1. a med. quâ Jupiter pi&us fuit mitram habens, & habitu parturientis Bacchum inter obftetricia dearum muliebriter ingemifcens. Dedecent enim hæc maxime regem deum atque hominum , & fulmina jacu1 antem. MJ Speciatim fignificat lafcivum in turpi libidine. Cic. Rarad. 3. c. 1. Lapfa eft libido in muliere ignota : dolor ad paucior-es pertinet , quàm fi petulans fuiffet in aliqua generofa ac nobili v-irgine. PETÜLANTER, infolentemente, sfacciatamente , com petulanza, J3e/a+ixâ, , licenter, procaciter, improbe. Cic. 2. 4ttic. ep. 19. Diphi. 1 us tragœdus in hoftrum Pompejum petulanter inve£tus eft . Id. pro . Cael. c. 16. extr. Si vidua libere , proterva petulanter , dives effufe , libidinofa meretricio more viveret . & cap. 3. Contumelia fi petulantius ja&atur , convicium , fi facetius, urbanitas nominatur . Id. . Attic. l. 9. ep. 19. Ea , quæ cum a bonis viris , cum jufto in bello, cum modefte fiant, tamen ipfa per fe molefta funt ; quam cenfes acerba nunc effe , cum a perditis in civili nefario bello petulantißime fiant ? PETULANTIA, æ, f. immodeßia, infolenza , petulanza , sfacciafaggi

Pe

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][graphic]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

ea omnia, quibus equus ornatur & inftruitur. Liv. l. zz. c. 52. Argenti plurimum in phaleris equorum erat . Cic. 6. Verr. c. 12. Phaleras pulcherrime fa&as, quæ regis Hieronis fuiffe dicuntur , utrum abftulifti , am emifti ? Claudian. epigr. zo. Dumque auro phalerae , gemmis dum frena renident. Id. de IV. Conful. Honor. v. 548. Turbantur phalerae , fpumofis morfibus aurum Fumat . His locis Claudian. diftinguit a frenis phaleras , quafi per has fola ephippiorum ornamenta fignificentur: quod idem videre eft etiam in lemmäte epigr. 23. ubi legitur De freno , pbaleris , &c. item apud Gell. l. 5. c. $. & Apulej. l. 1o. Metam. Non puto tamen hoc effe perpetuum. “I Per catachrefim dicuntur de ornamentis hominum pretiofioribus , gale , abbigliamenti . Liv. l. 9. fub fin. Tantumque Flavii comitia indignitatis habuerunt, ut plerique nobilium annulos aureos, & phaleras deponerent . Sil. l. 15. v. 254. Tum merita æquantur donis & præmia virtus Sanguine parta capit. phaleris hic pe&ora fulget, Hic torque aurato circumdat bellica colla. P. Syrus àpud Petron. in fragm. Tragur. c. 35. Burm. Matrona ornata phaleris pelagiis. MT Ex Floro difcimus l. 1. c. 5. ab Etrufcis ad Romanos phalerarum ufum tranfiffe una cum trabeis , curulibus fellis , prætexta*, annulis , ceterifque infignibus . Quin aliquamdiu Imperatorum , & Regum propriæ fuiffe videntur. quod Bartb. adnotavit ad Claudiani loc. cit. de IV.* conful. Honor. Idem Flor. in fin. c. 1o. J. 3. Ipfe ille rex, fupplex cum in caftra veniffet , tum & phaleras, & fua arma ante Cæfaris genua projecit. * Fuerunt inter militaria præmia, quibus virtus pugnantium donabatur. Liv. l. 39. c. 3 1. fub fin. Juvenal. in fin. fat. 6. Sueton. in Aug. c. 25. Gell. /. 2. c. 1 1. & Silius modo allatus. “I Metaphorice dicuntur de rebus externis , fucatis , & fpeciem boni præfeferentibus. Perf. fat. 3. v. 3o. Ad populum phaleras : ego te intus , & in cute novi . “I De ornatu dicendi Martian. Capell. initio 1. 3. Rurfum Camena parvo Phaleras parat libello. Symmacb. ep. 83. ( al. 89.) Præter loquendi phaleras, quibus te natura ditavit . Sidon. fub fin. ep. 9. l. 1. Collata veftris mea carmina, non heroicorum phaleris , fed epitaphiftarum mæniis comparabuntur. “T Ex antiquiff. Annalibus * Plin. l. 33. c. 1. circa ined. recitat hæo verba Sed & phalera pofita : quæ femininum genus fingularis numeri oftendere videntur : fed fimilius eft veri, effe neutrum plurale, Græco more, τί φ2\x;z.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][merged small]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][graphic]

THASELUS, & Fafelus, i, m. & f. og rwAo;, navigii genus , miftam ; habens formam ex oneraria , & longa triremi , quod tam velis , quam remis agi poterat. Servius ad Virg. 4. Georg. v. 289. monet , èffe brevem naviculam , Acro ad Horat. l. 3. od. 2. v. 29. fcribit , effe navem velocem , & oblongam , Nonius cap. 13. m. 7. dicit effe navigium Campanum . Bayfius eundem putat ac myoparonem , aut certe ab illius figura non multum diftantem . Cic. 4ttic. l. 1. ep. 13. Tertiam, quam ut fcribis , anchora foluta de phafelo dedifti. Sal. luff. apud Non. loc. cit. & n. 6. Cohors una grandi phafelo ve&ta , a ceteris deerravit. Martial. l. 1o. epigr. 3o. Pi&tam phafelum adjuvante fert aura. Catull. carm. 4. Phafelus ille, quem videtis hofpites . Lucan. l. 5. v. 318. Et latus inverfa nudum munita phafelo . A Fi&iles etiam phafelos fuiffe , teftatur Strabo 1. 17. & Juvenal. fat. 15. v. 126. Parvula fi&ilibus folitum dare vela phafelis . . I Scribitur & phafellus. “I Eft etiam pbafelur , & fafelur, aut fafellus, m. & f. genus leguminis : quod quidam in duo genera dividunt , majus &Tminus : majus putant effe quod nos dicimus fa. va : minus quod appellamus fagiuoli. De hoc minore intelligunt ilkad Virg. 1. Georg. v. 227. viciamque feres, vilemque phafelum. & Colum.Il. 1o. v. 377. Et gravis atriplici confurgit longa fafellus . Adde lib. 2. c. 1o. & Pallad. im Septembr. tit. 12. Hic dicitur et. iam phafeolus . PHASEöLUS, & Fafeolus, i, m. fagiuolo , φάσκΛος, genus leguminis, filiquam ferens longiorem, quam fœnograecum , quæ una cum femine manditur viridis ex oleo, & aceto . Pro eo phafiolus , vel paffiolus legas in antiquis Plinii codicibus, qui ejus meminit l. 24. c. 9. Sic Colum. l. 1 1. c. 2. a med. Milium & panicum hoc tempore demetitur, quo fafeolus ad efcam feritur. V. vocem præced. PHASGANION , ii , n. gladiolus herba . Plin. l. 25. c. 1 1. V. Lonchitis. PHASIÄCUS, a, um, ad Phafidem pertinens , Colchicus, ut Phafiaca conjux, h. e. Medea , Senec. in Herc. Oet. v. 95o. Phafiaca unda , Ovid. z. Triff. v. 439. terra , Id. de remed. amor. v. 261. corona , Id. in Ibin , v. 6o5. h. e. quam Medea Creufae pellici domo dedit , qua illa cum regia igne abfumpta eft. Coronam enim fcribunt fuiffe Hygin. fab. 23. Plin. l. 2. c. 1o5. & Apul. l. 1. Metam. alii pallam , ut Horat. epod. 5. v. 63. Senec. in Med. a. 4. &c. Petrom. in Sat. c. 93. Ales Phafiacis petita Colchis. h. e. Phafianus. PHASIANARÍUS , ii, m. φαστανοτρόφος , qui phafianos pafcit . Paul. Dig. lib. 3z. leg. 64. Phafianarii , & paftores anferum non continentur . PHASIANINUS, a, um, ad phafianum pertinens, ut Phafianina ova, Pallad. l. 1. c. 29. w PHASIÄNUS , a, um, ad Phafim pertinens, ut Phafianae aves , & Pbafamae abfolute, quæ plurimæ circa Phafidis oftia conveniebant : indeque in Europam ab Argonautis adve&tæ funt , & in deliciis coenafum habitae, fagiani : de quibus Martial. l., 13. epigr. 7z. Argiva primum fum tranfportata carina : Ante mihi notum nil, nifi Phafis, erat. Id. l. 3. epigr. $8. v. 16. Et impiorum Phafiana Colchorum . Plin. l. 1o. c. 48. Phafianae aves in Colchis geminas ex pluma aures fubmittunt, fubriguntque . Id. l. 1 1. c. 37. init. has aures cornicula appellat. Id. ibid. c. 33. de pediculis. Hoc quidem & aves infeftat : phafianas vero interimit , nifi pulverantes fe fe .

<| Dicitur etiam phafianus , mi , abfolute. Sueton. in Vitel]. cap. 13. |

Phafiamorum & pavonum cerebella. Pallad. l. 1. tit. 29. Si pituitam patientur phafiani. Lamprid. in Alex. Sever. cap. 41. fub fin. Aviaria inftituerat pavonum , phafianorum , gallinaceorum . Adde Paul. Dig. lib. 32. leg. 64. “T In Fabulis eft Itys Terei filius, in hanc avem converfus. V. Itys. PHASíAS, adis, f. Medea filia AEetz regis Colchorum, ubi Phafis fluvius. Ovid. 2. de ar. am. v. 381. Conjugis admiffum , violataque jura maritæ Barbara per natos Phafias ulta fuos. Adde verf. 1 o3. Adje&ive Id. Heroid. ep. 6. v. 1 o3. Phafias Eetine. Id. l. 3. ex Pont. ep. 3. v. 8o. Phafias eft telis fixa puella meis. PHASíöLOS, i, ozoioxo;, idem quod phafeolus. Eft autem nomen herbae ifopyri, quoniam ejus folium, quod eft anifo fimile, more phafeoli in pampinos torquetur. Capitula funt in fummo capite tenuia, plena feminis melanthii. Plin. l. 27. c. 11. PHASIS , is , & idis, m. φάσις , fluvius Colchidis clariffimus , qui oritur in Mofchis , navigatur quamlibet magnis navigiis XXX. mill. D. pafT. inde minoribus longo fpatio , pontibus CXX. pervius. Oppidâ in ripis habuit complura celeberrima , in faucibus ( ubi in ûontum Eüxinum feptem oftiis influit in parte ejus orientali ) Phafin. Hæc, & alia de eo Plin. l. 6. c. 4. Ovid. 7. Met. v. 6. Contigerant rapidas limofi Phafidos undas . Stat. S. Theb. v. 437. fua jura cruentum Phafin habent . Ovid. 4. ex Pont. ep. 1o. v. 52. Et quondam Grajis, Phafi , petite viris . Stat. h. 4. fflv. 6. v. 8. Phafidis ales. b. e. phafianus. *| Adje&ive Martial. l. 13. epigr. 45. Si Libycæ nobis volucres, aut Phafides effent. T Eft etiam Pbafis Medea filia regis Colchorum, quæ & Phafias . Ovid. 2. Fafi. v. 41. ve&am frenatis per inane draconibus HEgeus Credulus immerita Phafida juvit ope. Adde lib. 3. de ar. am. v. 33. & Heroid. ep. 16. v.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

væ, Afelli appellatz., exiguum. inter illas fpatium obtinente nubcTom. III.

periori parte latius: & fero ex auro, aut alia pretiofa materia , JuG g g venal. v

[ocr errors][graphic]
« НазадПродовжити »