Зображення сторінки
PDF
[graphic]

riculum aut incommodum conjun&tum habet , Cic. Phil. 1. cap. ii. video , quam fit odiofum » habere eumdem iratum & armatum . Terenr.' Hecyr. 3. 4. 9. Ita ufque advorfa tempeftate ufi fumus. Par. odiofum ! ODIUM , ii , n. odio, avverßone , u7ro;, invidia , oßenfio. Cic. 4. Tufcul. c. 9. Odium eft ira inveterata . Id. pro Balb. c. 13. Gens diffidens a populo R. odio quodam atque diffidio. Id. z. Verr. c. 12. In odium offenfionemque populi R. irruere. Tacit. Ann. 3. c. 19. Odium & invidia apùd multos valent. Cic. 2. de Fin. e. 24. & lib. 1o. ad Attic. ep. 8. Venire in odium acerbiffimum perditae multitudini . Nep. in Lyfand. c. 1. Pervenire in odium Græciæ. Plin. l. 28. c. 8. circa med. Omnibus odio venire . Cic. de Provinc. Confuh. c. 1o. Eft mihi ódium cum aliquo. Id. Fam. 12. ep. io. ad fim. & pro Mur. c. 4o. Effe odio alicui. effer im odio. & lib. z. ad Attic. ep. 21. Effe alicui in odio. Id. pro leg. Manil. c. zz. Apud aliquem in odio effe. Id. z. Verr. c. 14. extr. Magno odio effe apud aliquem. Ovid. de remed. Amor. v. 124. odio habere verba monentis . Plaut. Men. 1. z. z. & Perf. z. z. 24. Quod viro effe odio videas , tute tibi odio habeas. Cic. de Amic. cap. 1. Capitali. odio diffidere ab aliquo. Id. 1 1. Attic. ep. 17. Aliquorum odinm fubire. & Offic. 1. e. 42. Incurrere in odia hominum'. Id. in Vatin. c. 3. Cum odium diuturnum, quod in bonos jam inveteratum habebatis , faturare cuperetis. Nep. in Attic. c. 1 o. Magno odio in aliquem ferri : Plin. 7. 28. c. 8. pofl med. Odium conciliare alicui . Id. l. 8. c. 18. gerere adverfus aliquem . Cic. po/? redit. ad Quir. c. 1. concipere in aliquem. Ovid. 3. Amor. el. 1 1. v. 43. movere. Cic. l. 2. de 0rat. c. §1. ftruere. & ibid. creare. & lib. 1. de Imvent. c. 33. concitare . jd. poft redit. ad Quirit. c. 9. Odium vel precibus mitigari poteft , vel temporibus reipubl. communique utilitáte deponi , vel difficultate ulcifcendi teneri, vel vetuftate fedari . Id. 1. Agrar. c. I. Nomen imperii in commune odium vocare. render odiofo a tutti . & pro Dejot. c. 6. Omnium odia in fe convertere. Id. pro Mil. c. 15. Omnia in illum odia civium ardebant. Plin. l. 17. c. 1. Odio accenfum efHe. Id. l. 9. c. ult. flagrare. Id. l. 7. c. 27. laborare. Cic. pro Dom. c. 17. Placare odium. Id. pro Rabir. Po/?. c. 6. reftinguere. Id. pro IMarcell. c. 1o. inflammare. & ibid. lenire . Id. Attic. l. 9. ep. i. incendere alicujus in alterum . Liv. l. 4. c. 32. extr. explere . Tacit. Ann. 13. c. 15. intendere . & lib. I. c. 1 o. remittere . Cic. 2. PbiJ. c. 36. Magnum me cujufpiam rei odium cepit. Cæl, ad Cicer. Fam. 8. ep. 3. Odia, quæ premunt aliquem, fublevare. 0vid. 14. Met. v. 71. `In odium alicujus quippiam facere. Plin. l. 2o. c. 18. Odium vitae facere . far venir im odio la vita . Sic Quintil. l. 1. cap. 3. facere odium ftudiorum. * Habere odium, odio effe , odio laborare. Cic. Q. Fr. l. 3. ep. tilt. Petron. in Satyr. c. 84. & Senec. ep. To$. 4] Pro odiffe Cic. Phil. 5. c. 14. Habere magnum odium fervitutis. “I Sufcipere odiam , fubire, incontrare. Cic. Attic. 6. ep. 1. a med. Magnum odium Pompeji fufcepiftis. *| Pro concipere, concepire . Nep. in Datam. c. 1 o. extr. Sufcipere odium erga áliquem. T Transfertur ad naturalem difcordiam rerum inanimatarumi. Plin. l. 19. c. 3. poft med. Odium raphanis cum vite maximum : refugitque juxta fatos . Id. l. 2. c. 1 o3. Quidam amnes odio maris fubeunt vada , ficut Arethufa. *J Significat etiam averfationem, abominationem, aborrimento , averfione , Cic. 4ttic. l. 4. ep. 2. Cum horas tres fere dixiffet , odio & ftrepitu Senatus coa&tus eft aliquando perorare. “I Metonymice eft moleftia , faftidium , moja, moleftiâ, faftidio. ex his enim odium nafcitur. Plaut. Trucul. 1. z. 23. Peffima mane. Aßapb. optime, odio es . Terent. Eum. 5. 6. ». Néque agri, neque urbis odium me unquam percipit. Plaut. Parm. prol. $. 5o. Nifi moleftum eft , . nomen dare vobis volo Comoediai : {in odio eft , dicam tamen . Id. Curcul. 4. 2. 1 3. Genus eft lenonium, uri mufcaeque, culicefque ,. pedefque, pulicefque, odio, & malo, & moleftiae. “I Item odiofa affiduitas, & molefta inftantia, importunità , affedio. Terent. Hecyr. 1. 2. 48. Tundendo, atque odio denique effecit fenex. Plaut. Afin. 2. 4. 4o. Perii hercle jam hic me abegerit fuo odio . & 5. 2. 71. Me quidem miferam odio enecavit. *I Per convicium dicitur de homine, odiofo . Plaut. Mil. 3. 3. 48. Rogare mirum eft , populi odium quin noverim. Id. Rud. 2. 3. 13. Deorum odium atque hominum . . Id. Bacch. 4. 7. zz. Qui terræ odium inambulat , & jam nihil fapit. £ rJauo, &x 9e< 2:2p^4 • * De eo, qui odit alterum. Plaut. Poen. 1. 2. 139. & 18o. Obfecro hercle te , voluptas hujus , atque odium meum , hujus amica mammeata, mea inimica & malevola. CDO, onis. V. Udo . ODONTITIS herba inter foeni genera eft , cauliculis denfis ab eadem radice , geniculatis, triangulis, nigris : in iis folia habet parva, & femen in aliis hordeo fimile , florem purpureum. Cauliculi deco&i dentium dolori medentur : unde nomen . nam 3:33 , £yto;, dens. Plin. l. 27. c. 12. dDOR, oris, m. odore, ulimento, δαμ}, qualitas rerum, quæ naribus & odorando percipitur. Cic. z. de nat. Deor. c. 56. Nares, eo quod omnis odor ad fupera fertur, reéte furfum funt. Lucret. l. 4. verf. 675. res multas effe neceffe eft , Unde fiuens volvat varius fe flu&us odorum . Catull. carm. 67. ad Maml. v. 144. Odore fragrans. Cic. de Sene&f. c. 17. Suavitas odorum, qui affiantur e foribus. Id. Verr. 5. c. 9. ad fin. Ut odor Apronii teterrimus oris & corporis, quem ne beftiæ quidem ferre poffent, uni ifti fuavis & jucúndus videretur. Phaedr. 1. 3. fab. 1. v. 3. Ödorem avide trahere naribus . Celf. l. 7. c. 29. Odor fœdus. Salluft. in Catil. c. 38. Locus odore fœdus. Virg. 4. Georg. v. 49. gravis odor. Salluff. in fragm. apud P/j. iargyr. ad loc. /irg. cit. levis. h. e. fuavis, & gratus. Plin. l. z r. c. 25. non inelegans. Id. l. 27. c. 8. afper. Id. l. zo. c. 17. exci£atiffimus. Id. l. 12. c. 19. ad fin, molliffimus. Id. l. 21. c.7. Acer

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

pofita nomine Latino caret. Id. l. 1. c. 8. ( al. 14. ) ad fim. PraeciI i pue

[graphic]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][merged small]
[ocr errors]
[ocr errors]

impenfz . Alterum f abjicit, & primam corripit , ut mamilla, a mamma , Juvenal. fat. 1 1. v. 142. Nec fruftum capreæ fubducere, nec latus Afræ Novit avis nofter tirunculus, ac rudis omni Tempore, & exiguae fruftis imbutus ofellæ . Martial. l. 12. epigr. 48. Me meus ad fubitas invitet amicus ofellas : Hæc mihi, quam poffum reddere , cœna placet. Id. l. 14. epigr. zz 1. cujus lemma Craticula cum veru . Parva tibi curva craticula fudet ofella : Spumeus in longa cufpide funet aper. braciuola. & lib. 1o. epigr. 48. Et quæ non egeant ferro ftruétoris ofellae . Prudent. perijteph. 14. de S. Romano, v. 383. Aras ofellis obfecrare bubulis. *| 0fellas 0/!ienfes, Apicianas , aprtgnas , &c. memorat Apicius au&tor culinarius. l. 7. c. 4. earumque conficiendarum rationem tradit . Sunt autem frufta carnis varie condita , & co&a. *I A fimilitudine Seren. Sammon. c. 46. v. 84o. Manabit laétens caprifici fuccus ofellam. h. e. conglobatum, & ficcatum lac , feu fuccum . OFFA , ae , f. μ*%x , maffa ex farre glomerata, & co&a in cibum . Feftus in Penitam . Antiqui offam vócabant abfciffum globi forma, ut manu glomeratam pultem . Plin. l. 18. c. 8. Ennius antiquiffimus vates , obfidionis famem exprimens, offam eripuiffe plorantibus liberis patres commemorat. fchiacciata, focaccia. Cic. 2. de Divin. c. 35. Avis inclufa in cavea, & fane ene&a, fi in offam pultis invadit, & fi aliquid ex ore cecidit, &c. * Sic dicitur conglobatus cibus ex frugibus , aut pane , & variis condimentis . Virg. 6. Æn. v. 42o. Melle foporatam , & medicatis frugibus offam Objicit. Varr. l. 3. R. R. c. 5. de avib. faginand. Cibatui offas pofitas. eæ maxime glómerantur ex ficis , & farre mixto . bocconi. Colum. l. 8. c. 3. de gallin. Cibus autem præbetur hordeacea farina , quæ cum eft àqua confperfa , & fuba&a, formantur offae , quibus aves faginantur. & cap. 9. de turdis . Hieme offæ panis vino madefa&ae celerius opimant. & fub fin. cap. ult. de pifcib. Sordidi panis offæ, vel fi qua funt temporis poma concifa praebentur. Pallad. in Mart. tit. 12. a med. de bubus. In gulam demitte præfulfi adipis librales offas. PJin. lib. 32. c. I o. ad fin. Negat canes latrare , quibus in offa rana viva data fit . . *J Eft etiam fruftum carnis. ( unde ofella. ) Hinc offa pemita abfegmen carnis cum cauda , ut ex Naevio Feftus docet. Arnob. 1. 7. pag. 23o. Offa penita eft, cum particula vifceris cauda pecoris amputata . Ipfe Fe/?. in Penem . Offa porcina cum cauda in cœnis puris offa penita vocatur. Plaut. Mil. 3. 1. 163. Tolle hanc patinam , remove pernam , aufer illam offam penitam. “IT Urbane Id. Mil. I. 1. 49. Edepol memoria eft optima. Artotr. offa me monet. “T - Inter os & offam multa interveniunt , proverb. Catonis, de quo V. in Ancaeur. “T Per fimilitudinem dicitur de quacumque re in globi , & rotundæ magæ modum convoluta & conformata. Colum. l. 12. c. 15. de fico condienda. Hæc cum bene proculcaverint , & totam maffam comminuta: fici permifcuerint, modicas offas foliis ficulneis involvunt. Plin. l. 12. c. 9. Gummi in offas comvolutum . Id. l. 1 3. c. 1 o. de pomo pruni Ægyptiae . Purgatum tundunt , fervantque ejus offas . Id. l. 33. c. 6. Stimmi uritür offis bubuli fimi circumlitum , in clibanis . Id. l. 15, c. 7. Amygdalinum oleum fit ex amaris nucibus arefa&is , & in offam contufis. T Item de quacumque maffa informi. Plin. l. 9. c. 48. de lepore marino. In noftro mari offa informis, colore tantum lepori fimilis. Juvenal. fat. 2. v. 32. Cum tot abortivis fecundam Julia vulvam Solveret , & patruo fimiles effunderet offas . Perf. fat. 5. v. 5. quantas robufti carminis offas ingeris ? M Et de tumore ex i&tu. Juvenal. fat. 1 6. v. 1 1. Et nigram in facie tumidis livoribus offam . OFFARCINÀTUS, a, um , carico di faggotti, o fardelli, fuffarcinatus. Tertull. l. 4. adverf. Marciom. c. 24. Profe&tionem filiorum Ifraelis creator , etiam illis fpoliis aureorum & argenteorum vafculorum , & veftium , præter oneribus confparfionum offarcinatam eduxit ex Ægypto . OFFÄTIM, adverb. Agrrou.spô;, particulatim , per frufta . Plaut. Trucul. 2. 7. 52. Jam hercle ego te hic hac ( machæra ) offatim conficiam . ti farò in bocconi. Al. leg. affatim . OFFECTIO , onis , f. tintura, infe&tus . Arnob. l. 5. pag. 164. de malis punicir. Quia de rubro exorta funt fanguine , idcirco illis color eft purpurei luminis offe&ione fubluteus. OFFECTOR, oris, m. tintore, infa&or. Feflus : Offe&tores, colorum - infe&tores. Id. in Infe&ores. Infeétores, qui alienum colorem in la. nam conjiciunt : offe&tores , qui proprio colori novum officiunt . *I Cornel. Fronto de differ. verbor. pag. 2zor. Putfch. alio fenfu interpretatur. Infe&tor, inquit , colorem mutat : offe&tor officio obeft. OFFECTUS, a, um , cbiufo, impedito, impeditus, obftru&us : ab officio , cis . Lucret. l. 4. v. 763. de fomno. omanes Corporis offe&i fenfus per membra quiefcunt. id. lib. 5. v. 774. Quove modo foleant offe&to lumine obire. Mox contra dicit aperto lumine. OFFENDICÜLUM , li , m. imtoppo , impedimento , τρόσμου.μx , id in quod offenditur , impedimentum , offenfaculum . Plin. l. 9. ep. 1 1. Sunt enim in hac offendicula nonnulla : circumfer oculos , & occurrent. Paulin. Nolan. in Nat. XII. S. Fel. edit. Murator. v. 96. Tanquam offendiculi caufam cognofceret ultro . OFFENDIMENTUM. V. in voce fequent. oFFENDIX, icis, f. Feflus : Offendices ait effe Titius nodos, quibus apex ( h. e. facerdotum pileus ) retineatur, & remittatur. At Veranius Coriola exiftimat , quæ fint in loris apicis , quibus apex retineatur & remittatur : quæ ab offendendo dicuntur. nam cum ad mentum perventum eft , offendit mentum. %. e. in mentum incidit, & incurrit, cum fub eo religetur. Hunc Feßi locum compendio defcribens Paul. Diacon. fic habet : offendices dicebant ligaturæ nodos, quibus apex retinebatur. id, cum perveniffet ad mentum , dicebant offendimentum . Sed hoc offendimentum neque eft ex mente Feffi , & aures Latinas offendit.

' I i 2 6FFEN,

oFFENDo, inis, f. offenfio. 4fran. apud Nom. c. 2, n. 6oz. Quoque

nunc offendo faepe procul noftra fit mala. OFFENDo, is, di, fum , a. 1. urtare , inciampare , incontrare , dar dentro, jwro3* £x* , *}o7x6Ttv , incurro , impingo , . incido in aliquid, ita ut laefionem, aut damnum accipiam : ab obfoleto fendo. ô.ef. 1. 3. B. Civ. c, 8. Serius a terra prove&ae naves , neque ufae no&urnâ aura , in redeundo offenderunt . diedero me' memici. Ovid. 4. ex Pont, ep, 14. v. 2 1. Ad veteres fcopulos iterum devertor , ad illas, In quibus offendit naufraga puppis, aquas . . naufrag). Solin. e. 4o. (. al. 33. ) ante med. Cornua in fe recurrentia , ut fi quis in ea offenderit, "non vulneretur , “T Translate Cic. Fam. 9. ep. z. Quis eft tam Lynceus , qui in tantis tenebris nihil offendat , nufquam incurrat ? Id. z. de Orat. c. 74. Permulta funt in caufis circumfpicienda , ne quid offendas, ne quo irruas. Id. pro Cluent. c. 23. Potius illum , qui bis apud eos judices offendiffet , quam eum, qui bis caufam iis probaviffet . Phedr. 1. 4. fab. 14. v, 3. Prometheus au&or vulgi fi&ilis , Qui fimul offendit ad fortunam, frangitur . “I Cum dativo Papinian. Dig. lib. zz. tit, 1. leg. 1. Arbitrio judicis furarum modus ex more regionis conftituitur , ita tamen , ut legi É, offendat. Ita Torrentin. alii legem . Horat, l, z. fat. 1. v. 77. fragili quærens inlidere dentem , Offendet folido. “| Cum accufativo Plaut. Curcul, 2, 3. 2. Abite , & de via fecedite , ne quem in curfu capite , aut cubito , aut pe&tore offendam, aut genu .' Id. Poen. a. 2, v. 37. Quemque vifco offenderant , tam crebri ad terram accidebant , quam pira. tocca vano. “T Sæpe eft percutere , lædere , percuorere , amm4ccare , offendere . Cic. pro Cluent. c. 6z. ad fin. Cecidiffe ex equo dicitur, & latus offendiffe vehementer. Colum. /, 5, c. 9. 4 med. Arando ne coxam bos , aliamve partem corporis offendat . Q;uintil. l. 6, c. 3. a med. Offendere caput ad fornicein. Au3, de B. Hifpan. c. 23. Parumper ingreffus pedem offendit. Hujus concidentis viri cafu audito, &c. col piede inciámpò, e cadde . T Allegorice Cic. pro Rofc. Amer. c. 29. Reftare tibi videbatur fervorum nomen , quo quafi in portum confugere poffes : ubi fcopulum offendis ejufrnodi , ut , &c. *| Saepe eft injuriam facere , lædere , offenfionem afferre , offendere , difguftare , dar faßidio , nuocere. Cic. Fam. 3. ep. 8, Me exquififfe aliquid , in quo te offenderem . & ibid. Hi fermones tuam exiftimationem non offendunt. Id. pro Balb. c, 26. Neminem unquam non re, non verbo, non vultu denique offendit. Id. 6. Attic. ep. 3. Contumelia aliquem offendere . Id. Fam. 1. ep. 7. a med. Eos non tam conftantia in republ. noßra deie&at , quam fplendor offendit. & 'epif?. 9. Multis rebus meus offendebatur animus. Phaedr, l. 4. fab. 1 o. v. 5. Ifta munera funt mihi invifa , ut non offendar fubripi . Cic, 4. ad Attic. ep. 15. Verita eft enim ufilla, quæ nunc laborat, me animi in Publio offenderer. Al. aliter E. Plin. l, 26. c. 8. ante med. Polypodion offeadit (tomachum . Id. 1. 35, c. 1o, a med. Ne colorum claritas aciem oculorum offenderet. Suet. in Aug. c. 89. extr. Componi aliquid de fe , nifi & ferio , & a praeftantiffimis, offendebatur. *] Offendere interdum minus eft , quam lædere , ut in illo Senecae de Ira , 1. 3. c. 28. a med. Quid quod pleraque eorum, propter quæ irafcimur, offendunt nos magis, quam laedunt ? h. e. dolorem afferunt, non injuriam . *| Eft etjàm peccare , errare, fallare, mancare, peccare. Cic. pro Cluent. c. 36. Quod in eodem genere, in quo ipfi offendiffent, alios reprendiffent. Id. Fam. 2, ep. 18, fub fin. Qui fi dignum fe majoribus fuis praebuerit , tua laus ex aliqua parte fuerit : fin quid offenderit , ' fibi totum , tibi nihil offenderit. T Offendere etiam dicitur , cui quippiam infeliciter ceffit , five culpa , five fortuna . Cic. Verr. 7, c. 5o. όum multi viri fortes, in communi incertoque periculo belli , & terra & mari fæpe offenderint . Id. Fam. 1. ep. 7. Si cecidiffet , ut volumus & optamus , omnes te & fapienter, & fortiter ; fin aliquid e£et offenfum, eofdem illos & cupide , & temere feciffe, di&uros. Caf. l. 3. B. Civ. c. 72. Quoties vel culpa ducis , vel tribuni vitio im exercitu effet offenfum . “T. Ipfa etiam res , quæ male ceffit » aut peffum iit , offendere dicitur . Senec. ep. 96. Familia decubuit , fenus offendit, domus crepuit. “T Praeterea offendere eft averfari, offendi, moleftiam capere : quafi impingere , incurrere in aliquid , quod difpliceat, offenderf , difguftarf . Cic. Q. Fr. l, I. ep. 1. c. 4. extr. Si quis eft , in quo jam offenderis , de quo aliquid fenferis; huic nihil credideris, nullam partem exiftimationis tuæ commiferis. Id. pro Cecin. fub fim. Si quid in contraria parte in homine offendendum fit , &c. Caef. l. 2. B. Civ. c. 3z. a med. At credo, fi Caefarem probatis, in me offenditis . Luccej. ad Cic. Fam. 5. ep. 14. extr. Ex quibus aut in altera mihi velim, fi potes, obtemperes, aut jn altera non offendas . Gell. l. 9.-c. 15. Juvenis promptus, & proficiens, & offendens jam in eo , quod ille periculum fui facere audebat . “T Et cum accufat. coinmuni. Cic. pro Mil. c. 36. Si in me aliquid offendiftis , cur non id meo capite potius luitür , quam Milonis? & Verr. 3. c. 25. Hofpes veritus , ne quid in ipfo fé offenderit , hominem fumma vi retinere cœpit. Alii hic aliter leg. Haec fere omnia collegit Manut. ad cit. l. 5. Fam. “T Item of. £enfionem incurrere, in odium incidere , cader in odio , renderf odiofo, perder P amore, o la grazia , Nep, in P%oc, c. 2. Neque in eo folum offenderat, quod patriæ male confuluerat , fed etiam quod amicitiæ fidem non præftiterat. Cic. Attic. l. 1 o. ep. 4. a meâ. Caefarem perturbatum , quod intelligeret , fe apud ipfam plebem offendiffe de ærario. * Offendere in arrogantiam , cader in arroganga, divenir arrogante , apud Cicer. l. 2. de Invemt. c. 2. ubi alii leg. arroganti4 . * Saepe etiam eft invenire , reperire , quafi in rem incidendo , trovare , abbatterfi , incontrare . Nep. in Aegefil. c. 2. Quo fa&um eft , ut omnes imparatos imprudentefque offenderet. Terent. Eun. 4, 4. 5. Paululum fi ceffaffem , domi non offendiffem : ita jam

adornabat fugam , & 5. 9. 34. Si te in platea offendero hac po*

[ocr errors]

OFFENSA, ae , f. intoppamento, t' urtare, offenfio, offenfatio. P/in. 1.

[ocr errors]
[ocr errors]

mitur, ut aliquis in ipfum incidat §-offendiculum . Apul. 2. 9. Metam. Crebris offenfaculis, & affiduis lapfibus contufa crura. La&ant. de opif. Dei , c. 1. Adverfarius nofter offenfacula pedibus latenter opponit. Prudent. in Apotheo/. v. 45. Lapis ecce noftro fixus offenfäculo eft , Impingat in quem vanitas . -

[ocr errors]
[ocr errors]
[merged small][merged small][ocr errors][ocr errors]

tate

[ocr errors]
[graphic][graphic]
« НазадПродовжити »