Зображення сторінки
PDF

aeggiano. &. Pompom. Mela l. 1. c. 18, ad fim. Flamma cogit fe ac rotundat , & fit ingens globus. “I Translate Horat. l. 1. ep. 6. v, 34. Mille talenta rotundentur, &c. V. Corrotumdo. ROTUNDÜLA, æ, f. paryum emplaftrum , vel placenta rotunda . Apul. de herb.* cap. 13. His bene commixtis facies exinde velut rotundulam, &c. τροχ}axo. ROTUNDUS, a, um, tondo, rotondo , spoyyvXog , τροχάός , circuli figuram habens, globofus : a rota. Cic. in fomm, Scip. cap. 3. Stellæ globofae & rotundae. Id. de Univerf. c. 15. Mundum Deus : ita tornavit, ut nihil effici poffit rotundius, Id. z. de nat. Deor. cap. 19. Stellarum rotundi ambitus. Ovid. 3. de ar. am. v. 14o. ora rotun- ! da. facce o vif tondi. & Cic. 5. Tufcul. cap. 14. extrem. Medius mundi locus, qui eft idem infimus in rotundo. Plin. h. 24. cap. 16. Radix nigra in latitudinem rotunda . Horat. epod. 8. v. 13. Nec fit marita, quæ rotundioribus Onufta baccis ambulet. Celf. h. 8. c. 1. ad fin. Câpita feminum rotundiora , quam humerorum funt , cum illa ex ceteris rotundiffima fint . *j Rotundam ædem Veftae Numa Pompilius confecraffe videtur, quod eandem effe terram , qua vita hominum fuftentaretur, crediderit , eamque pilæ forma effe ; ut fui fimili templo dea coleretur. Feffus. V. Ovid. 6. Faft. a verf. z63. “T Rotunda veftis effe videtur, quæ æqualiter ambit , & undique claufa eft, unoque inje&u totum tegit corpus : qualem fuiffe Rómanorum togam , Ferrar. lib. 1. de re veftiar, priorib. capitib. oftendit. Quintil. T. 1 1. c. 3. `a med. Ipfam togam rotundam effe , & apte caefam velim. Vult Quintil. tógam effe rotundam, quia illa erat togæ forma maxime decens. Fortaffe autem hoc fignificat, ut fit togâ æqualiter ab omni parte fluxa , & undanti ambitu compofita. Sünt énim qui inter quadratas veftes eam reponunt:. qua de re legendi Ferrar. Sigom. de judic. Salmaf. in not. ad Tertullian. de Pall. TRuben. Manut. de queßionib. per epiff. &c. •II Translate Horat. l. 2. fat. 7. v. 85. de fapiente . contemnere honores Fortis ; & in fe ipfo totus ; teres atque rotundus , Externi ne quid valeat per leve morari. ( Ita diftinguit Bentlej. nam alii : & in fe ipfo totus teres atque rotundus. ) Aufon. Edyll. 16. v. 4. de eod. mundi inftar haberis, teres atque rotundus, Externæ ne quid labis per levia fidat. Refpicit Horat, rotundam figuram , quæ ut ait Cic. de Univ. c. 6. nihii afperitatis habet, nihiI offenfionis, nihil inclufum angulis, nihil anfra&ibus, nihil eminens , nihil lacunofum : ita vir fapiens adeo æqualiter eft compofitus , & undique perfe&us , ut nulla ei labes vitii adhærefcat. 4] Refertur ad di&ionem periodicam, & ad eloquentiam. Cic. in Brut. c. 78, a med. Erat verborum & dele&us elegans, & apta & quafi rotunda conftruátio . h. e. apta, concinna, polita, æquabilis: unde orationis volubilitas exfi{ììt. Id. in Orat. c. 13. Cum Thucydides videretur Socrati præfra&ior, nec fatis , ut ita dicam , rotundus; primus inftituit dilatare verbi$, & mollioribus numeris explere fententias. Gell. c. 1. l. 36. E',9uav.gtzo, vere atque luculente di£tum, verbifque eft brevibus & rotundis vin&um. & lib. 17. c. 2o. Videfne £»$ Jw*wx crebrum, & corufcum, & convexum, brevibufque & rotundis numeris cum quadam æquabili circuma&ione devin£tum ? Id. h. 1 1. cap. 33. Curfùs, & fohus rotundæ volubilifque fententiae. periodica . & lib. 1. c. 4. Crifpum fane agmen orationis, rotundumque , ac modulo ipfo numerorum venufturn . Horat. de ar. Poet. v. 323. Grajis ingenium , Grajis dedit ore rotundo Mufa loqui. h. e. copiofe, polite , perfe&e, fuaviter. “T Aliter accipiendum eft illud Quintil. l. 8. c. $. pofi' med. Soluta oratio & e fingulis non membris, fed fruftis colíata, ftru&ura caret : cum illa rotunda, & undique circumcifa infi{tere invicem nequeant. h. e. verba , quæ fimul componi nequeunt , & alterum alteri inhærere, & quadrare, velut fi quis murum ex rotundis faxis conftrueret. *| Rotundo maxime contrarium eft quadratum . Hine proverbio dicitur mutare quadrata rotundis apud Horat. l. 1. epiß. 1. v. 1 oo. qui vitae difconvenit ordine toto, modo aedificat, modo diruit , fibique ipfe contrarius eft.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

ni bibitur faex craffa rubelli. Plin. l. 14. cap. 2. Proxima dignitas Nomentanis, rubente materia , -quapropter quidam rubellas appellavere vineas. Adde Perf. fat. 5. v. 147. RUBENS , entis, roffeggiante , roffo . Virg. I. Georg. v. 234. Semper fole rubens, & torrida femper ab igni. Ovid. 5. Faß. v. $ 1 1. Vi< na rubentia. Plin. l. 37. c. 6. a med. Superficies locuftarum maris cruftis rubentior. Virg. Ec/. 3. v. 63. fuave rubens hyacinthus. & Ecl. 4. v. 29. rubens uva. Id. 1. Georg. v. 25 1. Vefper. & lib. 2. v. 319. ver. Horat. l. 1. od. z. v. z. Jupiter rubente dextera facras jaculatus arces. %. e. igne & fulmine armata. Id. l. 2. od. 1 1. v. 19. neque uno rubens Luna nitet vultu. Ovid. 12. Met. v. 277. ferrum igne . rovemte. & lib. 6. v. 222. Tyrio rubentia fuco terga. & lib. 4. v. 481. palla rubens cruore . & lib. 1 o. verf. 1o1. pomoque onerata rubenti arbutus. Lucam. l. 8. v. 34. amnis Emathia clade rubens. Claudian. in epithal. Pallad. & Celer. verf. 1 16. tum vere rubentes Defuper invertunt calathos. %. e. purpureis floribus plenos. Sic de laudib. Seren. v. 7. flores veris honore rubentes. Id. l. 1. in Rufin. v. 1 oz. ftagna rubentis Aurea Pa&oli. Catull. carm. 2o. de Priapo, v. 7. rubens arifta fole fervido. buondeggiante. *II Translate eft erubefcens. Tibull. l. 3. el. 4. v. 31. Ut juveni primum virgo dedu&a marito Inficitur teneras ore rubente genas. Martial. lib. 3. epigr. z. Quem Germanicus ore non rabenti Coram Cecropia iä; puella. Adde Claudian. l. 2. de lauäi%. Stilich. v. 327. RUBÉo, es, bui, m. 2. effer roffo , roffeggiare, £pv9paivouou, ruber, feu rubeus fum. Lucret. l. 6. v. 1 164. ulceribus quafi inuftis omne rubere Corpus , ut eft , per membra facer cum diditur ignis . Virg. 2. Georg. v. 43o. Sanguineifque inculta rubent aviaria baccis. & 12. Æn. v. 77. Puniceis inve£ta rotis aurora rubebit. Jwvenal. Jat. 6. v. 478. hic frangit ferulas, rubet ille flagellis. Senec, in Herc. Fur. v. 1 35. Afperfa die dumeta rubent. h. e. luce perfufa. Catull. carm. 4. v. 3. extr. meae puellæ Flendo turgiduli rubent ocelli. Ovid. 12. Met. v. 19. tum denique faxa Non exauditi rubuerunt fanguine vatis. 3 lib. 3. v. 483. poma , quae candida parte , parte rubent . & lib. 3. de ar. am. v. 17o. bis Tyrio murice lana rubeto. £ibull. l. 2. el. 2. v. 16. Eoi qua maris unda rubet. V. Ruber. “T Translate eft erubefcere . arroffre. Cic. Attic. 1 5. ep. 4. a med. Rubeo, mihi crede : fed jam fcripferam : delere nolui. Id. 4. Verr. c. 76. a med. Haerere homo , verfari , rubere . Ovid. Met. 7. v. 78. Et rubuere genae , totoque recanduit ore. Juvenal. fat. I. •v. 166. rubet auditor , cui frigida mens eft Criminibus. RUBER, bra , brum, roffo , £pv8pèς , colorem habens fanguinis , aut ignis, aut oftri , aut croci , aut prope accedentem ad horum aliquem, rubens, rufus, ruffus, rubidus: de quibus difputat Gell. 1. 2. c. 26. Cenfet Voff. effe a voce Græca allata κατ' ἀφαίρ:αν : alii aliunde ducunt. Plin. l. 3 1. c. 7. a med. Sal ruber Memphi, rufus eft circa Oxum. C 1/idor. haec defcribens l. 16. Orig. c. 2. ante med. Sal, inquit, Memphiticus rufus e/?. De eo, qui eft circa Oxum , tacet. ) Horat. epod. 17. v. 5 1. panni cruore rubri. Id. /. 3. od. 1 3. v. 7. rivos rubro fanguine inficere. Ovid. 1 1. Met. verf. 368. lupus rubra fuffufus lumina flamma . Horat. l. z. fat. 5. v. 39. rubra Canicula . accefe. Propert. l. 3. el. 1 1. v. 16. Quos Aurora fuis rubra colorat equis. Martial. l. 8, epigr. 56. verf. 18. Theftylis & rubras mefibus ufta genas . Id. /. 12. Tepigr. 54. Crine ruber , niger ore. Id. l. 5. epigr. 8. Phafis , purpureis ruber lacernis. Ovid. z. Amor. el. 6. v. 22. Tin&ta gerens rubro punica roftra croco. Horat. 1. 2. fat. 6. v. 1 oz. rubro cocco tin&a veftis. Tibull. lib. 1. el. 1. v. 2 1. & Ovid. 1. Faß. v. 415. At ruber , hortorum deus & tutela Priapus. Martial. l. 9. epigr. 92. Frontem futilibus ruber coronis. Plin. l. 1 o. c. 63. ad fin. Colorem illico mutant rubriore pilo. Celf. l. 5. c. 18. fe&. 3 1. Nitrum quam rnberrimum. Virg. 3. Georg. v. 359. fol Oceani rubro lavit æquore currum. h. e. qui accedente ad occafum fole rubefcit . Ceterum Rubrum mare apud Cicer. /. 1. de nat. Deor. c. 35. Propert. l. 3. el. 1 1. v. 6. Tibull. 1. 2. eleg. 4. v. 3o. Pompom. Mel. /. 3. c. 8. & Plin. var. im loc. eft quod Perficum & Arabicum finum comple&itur. V. Erythraeus . Claudian. de laudib. Ser. reg. v. 3. folitam confurgere gemmis, Et rubro radiare mari. h. e. fulgere nargaritis. Sil. 1. 12. v. 23 1. Lucet in aure lapis rubris adve&tus ab undis. “IT Quas breves Rubras memorat Martial. l. 4. epigr. 64. v. 1 5. fuit locus Hetruriæ in Vejentano agro , via Flaminia , circa Cremeram : qui & Saxa rubra appellatus eft , Liv. l. 2. c. 49. & Cic. Phil. 2. c. 3 1. “IT Rubræ leges apud Juvenal. quid fint , V. in Rubrica. -| Rubrus pro ruber eft Solini cap. 4o. ( al. 53. ) de chamæleone. Colores duo funt , quos fingere non valet, rubrus, & candidus. RUBESCO , fcis, m. 3. farf roffo , £pu6;o/ro, rubere incipio , rubens fio. Virg. 8. Æm. v. 695. arva nova Neptunia caede rubefcunt. Id. l. 7. v. 2S. Jamque rubefcebat radiis mare . & lib. 3. verf. 52 1. Jamque rubefcebat ftellis Aurora fugatis . Ovid. Faß. 6. verf. 727. Sol abit e Geminis, & Cancri figna rubefcunt . h. e. fole ingre• diente accenduntur. Claudian. de magnere, v. 4. rubefcentes ferali crine cometæ. Id. de nupt. Honor. & Mar. v. 187. Mavortia figna rubefcunt floribus. Plin. l. 34. c. ult. ad fin. Coquitur ( ceruffa ) in patinis, mifceturque rudiculis, donec rubefcat. Id. l. 11. c. 37. fe&. 63. extr. Ceteris fene&ta dentes rubefcunt, equo tantum candidiores fiunt. Id. l. 21. c. 4. Rofa rubefcens. Id, 1. 14. c. 2. extr. Vina rubefcentia. RUBETA, æ, f. & Rana rubeta , forta di rana velenofa , rofpo , φάτος , genus ranæ venenatae , fere in rubis degentis: unde & nomen. Vim multam habet in veneficiis ad dementandos homines, & occidendos. Plin. l. 32. c. 5. circa med. Sunt quæ in vepribus tantum vivunt , ob id iubetarum nomiue, quas Graeci Phiynos vocant s gram

[ocr errors]
[ocr errors]
[graphic]
[ocr errors]

mjttere, expeéire, rudenfes, eft vela facientium . Virg. 3. Æm.v. 267. excuffofque jubet laxare rudentes. & verf. 682. Præcipites metus acer agit quocumque rudentes Excutere, & ventis intendere vela fecundis. Id. 1 o. Æn. v. 229. velis imitte rudentes. Lucan. l. $. v. 426. Cum pariter folvere rates , totofque rudentes Laxavere fimus. Chaudian. de B. Gild. v. 48o. arripiunt naves, ipfique ( milites ) rudentes expediunt. “I Rudens titulus eft Comœdiæ Plautinæ, in qua pifcator inducitur captum in mari vidulum rudente trahens. 4] Per fynecdochen dicitur de navi , aut velis, aut mavigatione . Val. Flacc. 1. 1. verf. 627. illicitas temerare rudentibus undas. Cic. Tufcul. $. c. 14. Qui glorianti cuidam mercatori , quod multas naves in omnem oram maritimam dimififfet , non fane optabilis ifta , inquit, rudentibus apta fortuna . h. e. quafi alligata rudentibus , & ab incerto maris ftatu pendens. °] Rudentium pro rudentum habet Vitruv. 1. 1o. c. 19. a med. & Prudent. in praefat. l. 2. adverf. Symmach. * Adhibetur etiam extra rem nauticam , ad quemcumque funem fignificandum. Vitruv. enim ufurpat de funibus catapultæ & baliftæ, lib. 1 o. c. 17. extr. & cap. 18. *J Rtdens, rudjtum emittens. V. in Rudo. RUDENTISIBILUS, li , m. ftridor funium nauticorum. Pacuv. apud Varron. l. 4. de L. L. c. 1. a med. RUDÉRA. V. Rudus. RUDERARÍUS, a, um , ad rudera fpeétans, ut Ruderarium cribrnm , ideft cribri genus majus ex membrána minutis foraminibus pertufa , quo rudus , & arena, & calx cribrantur. Apul. l. 8. Metam. Quem ad finem cantherium ifti vanui fubjiciemus, & vetulum , & colore deformem , nec quidquam amplius , quam ruderarium cribrum ? RUDERATfO, onis, f. a&us ruderandi , h. e. ßernendi rudere pavimenta , il far um battuto , un pavimento , uno frato , o fpa<<o , Vλφωτις . Differt a ftatuminatione , quia ftatuminatio fit lapidibus , & cæmentis libralibus, & manualibus , fine calce & arena ; ruderatio vero ftatumini fuperinducitur cum calce , & arena , aut rudere novo, aut redivivo, ideft ex vetere ædificio fumpto, non nuper effoffo, quod conftat e cæmento , ad differentiam nuclei , qui eft e tefta contufa , & tertio loco inducitur . Vitruv. lib. 7. cap. I. Primumque incipiam de ruderatione , quæ principia tenet expolit1onum . RUDERÄTUS, a, um . Plin. l. z 1. c. 4. ad fin. Rofa feri nec pinguibus vult, nec argillofis locis, nec riguis, contenta raris : proprieque ruderatum agrum amat. h. e. in quo rudera , veterumque aedificiorum fragmina plurima funt. RUDÉRO, as, avi, atum, a. 1. far un battuto , o frarto , J*o% , rudus induco in pavimentis , folum rudere fterno. Vitruv. /. 7. c. 1. Si plano pede erit ruderandum , quæratur folum , &c. & paulo poff . Tunc infuper ftatuminetur , ne minori faxo , quam quod poffit mamum implere : ftatuminibus indu&tis, ruderetur. RUDETUM, i , n. locus ruderatus , feu ruderibus plenus. V. Rude$us. RUDfAE. V. Rudimus. RUDIARIUS, a, um , ad rudem, h. e. virgam pertinens. Rudiarii funt gladiatores rude donati. V. Rudis fubftantiv. Sueton. in Tiber. c. 7. Munus gladiatorium in memoriam patris dedit, rudiariis quoque quibufdam revocatis auétoramento centenum millium. "] Cincius apud Feff. in Rodus , vocat rudiarios qui faga nova poliunt : nempe a rudis adje&. RUDICÜLA , ae , f. /patola, mefíola , vJz»9po» , c*r**^ , fpatha, ligula , inftrumentum , quo agitantur ea , quæ coquuntur : a rudis , virga. Cato R. R. c. 93. Amurcæ in vas ahenum indito congios duos: poftea igni leni coquito : rudicula agitato crebro, ufque adeo dum fiat tam craffum , quam mel. Colum. l. 12. c. 46. a med. Defrutum confundito in ollarn , taleolas inulæ adjicito , ac rudicula lignea peragitato. Plin. l. 34. c. ult. ad fin. Coquitur in patinis, mifceturque rudiculis, donec rubefcat. RUDICÜLUS apud Fe/?. in Perfillum eft vas quoddam . fic enim vocatur a Paulo ibid. Al. leg. rudufculum , & intelligunt vas ex cavo informi faxo ; quia rudus faxum impolitum eft . I. RUDIMENTUM, ti, n. primo principio di qualcbe profeffione, moviziaro , τροταιδάα , primum principium artis , aut difciplinæ cujuslibet : a rudis , quia res omnes initio rudes funt , & qui ad artem quamlibet accedit , rudis eft. Petron. in Sat. c. 83. Vidi Protogenis rudimenta, cum ipfius maturæ veritate certantia . Plin. l. 2 1. c. 5. Eft flos non diffimilis lilio in herba , quam convolvolum vocant , nullo odore, nec crocis intus , candorem tantum referens, ac veluti naturæ rudimentum lilia facere condjfcentis . imparaticcio . & Gell. 1. 12. c. 1. circa med. de la$e matri s. Ad fovenda vitæ atque lucis rudimenta præfto eft. Stat. 1. Achill. v. 478. Cruda rudimenta , & teneros formaverit annos. Ovid. Heroid. ep. 5. v. 97. Turpe rudimentum , patriæ præponere raptam . brutto faggio, difo nef?o principio. & Quintil. l. 2. c. 1. circa med. Suaforiae , quæ funt apud rhetorem materiae inter rudimenta dicendi. Liv. lib. I. c. 3. Rudimentum primum puerilis regni . i primi anni. & Virg. 1 1. Aen. v. 1 57. dura rudimenta belli . Vellej. l. z. c. 129. Imbutus rudimentis militiae. “I Rudimentum ponere, deponere , rudem effe definere , incipere fieri inftru&tiorem & politiorem , ufcir di noviziato, diro<zarfi . Liv. l. 31. c. 1 1. ad fin. Verminam rudimentum adolefcentiæ , bello laceffentem Romanos, pofuiffe. Juftin. l. 7. c. 5. Prima pueritiæ rudimenta in urbe feveritatis antiquæ depofuit. Id. l. 9. c. 1. fub fin. Sub militia patris tirocinii rudimenta deponere. Adde Sueton. in Ner. c. 22. RUDINUS, a, um , P',8<;os , ad Rudias Calabriæ oppidum pertinens, quæ Ennii patria fuit , Graece P'»v%/« , & Pw?/« . Unde Sil. l. iz. v. 396,

v. 396. Miferunt Calabri, Rudiae genuere vetuftae : Nunc Rudiae folo ìiemorabile nomen alumno. Ipfe Enm. de fe , apud Cicer. 3. de Orat. c. 42. extr. Nos fumu' Romani , qui fuvimus ante Rudini : Al. leg. qui fuimus Rutuli , aut Rutili: alii qui fuimus Rudii : alii aliter.T Primam le&ionem confirmat Aufom. cujus eft illud in Grammaticomaff. v. 17. Unde Rudinus ait , divum domus altifonum cæl? Prima autem fyllaba ru corripitur , quia Poetæ alteram diphthongi feu proprii , feu improprii vocalem fæpe exterere confueverunt , & in » alterum o. RUDIS, is, fubftant. f. virga impolita , qualis erat , qua gladiatores olim , cum ipfis permitteretur a gladiatorio munere ceffare , a Praetore donabantur, & publica alebantur pecunia. Cic. 2. Phil. c. 29. extr. Tam bonus gladiator rudem tam cito accepifti ? “F Hujufmodi rudibus ipfi gladiatores cum ad artem difcendam exercebantur , pugnabant. Sueton. in Calig. c. 32. Myrmillonem e ludo rudibus fecum batuentem , & fponte proftratum confodit ferrea fica . Auétor ep. ad O&avium prope fin. Vetéres vulneribus , & ætate confe&tos gladiatores ad rudem compellere. h. e. ad refumendam profeffionem cogere. Ovid. 2. Amor. el. 9. v. zz. Tutaque depofito pofcitur enfe rudis. Id. 3. de ar. am. v. § 15. Sic ubi prolufit, rudibus puer ille reli&is , Spicula de pharetra prompfit acuta fua. Liv. l. 26. cap. eult. Rudibus inter fe in modum juftae pugnae concurrerunt , præpilatifque miffilibus jaculati funt. “J Translate refpiciendo ad priorem rudis ufum , accipitur pro libertate , & optato rei cujufvis fime : & rudem dare , feu donare eft a quovis munere dimittere : rudem mereri , eft mereri miffionem , vel ceffationem a labore , vel officio : rude donari, vel rudem accipere, quocumque onere liberari , a munere quovis in otium reftitui, vel ob ætatem , vel ob imbecillitatem, &c. Horat. l. 1. ep. 1. v. 2. Spe&tatum fatis, & donatum jam rude quæris , Maecenas , iterum antiquo me includere ludo. Martial. l. 3. epigr. 36. Ut nondum credas me meruiffe rudem. Juvenal. fat. 7. v. 17 1. Ergo fibi dabit ipfe rudem. “I Sumitur etiam * udis pro ligula, feu fpatha, ideft virga lignea, qua res agitantur, & mifcentur, ut fit in iis , quæ coquuntur , meftola. Plin. l. 34. c. 18. Uritur in patinis per laminas minutas cum fulphure, verfatum rudibus ferreis, aut ferulaceis. Cato R. R. c. 79. Coquito, verfatoque crebro duabus rudibus. RUDIS, de , adje&t. non lavorato , inco/to, rozzo , groffolano , ruvido , αὐτ£rw4o3 , &v$pyx*os , incultus , impolitus , inelaboratus, non levigatus, inornatus , imperfe&tus : unde rudis virga gladiatorum , de qua in voce præced. Cincius apud Feft. in Rodus . Omnis fere materia non deformata, rudis appellatur , ficut veftimentum rude , non perpolitum . Virg. 2. Georg. v, 2 1 1. At rudis enituit impulfo vomere campus. Varr. R. R. c. 44. Multum intereft , in rudi terra, an in ea feras, quæ quotannis obfita fit. Co!um. lib. 3. c. 1 1. Rudem potius eligendum agrum , quam ubi fuerit feges. Virg. 9. Æn. v. 743. Ille rudem nobis, & cortice crudo Intorquet fummis adnixus viribus haftam . Petron. im Satyr. c. 1 14. Rudis atque infe&ta materies . 0vid. Met. I. v. 7. chaos, rudis indigeftaque moles . Plin. l. 1 1. c. 5 I. a med. Rudis parietum circumje&tus . h. e. parietum te&torio non politorum . Ovid. 3. de ar. am. v. 227. Cur mihi nota tuo caufa eft candoris in ore ? Claude forem thalami . quid rude prodis opus ? h. e. opus fucandi oris, cum adhuc imperfe&tum eft . Id. Met. 6. v. 19. rudis lana. Id. 4. Fa/?. v. 659. veftis . Id. Met. 8. v. 64o. textum rude . & lib. 1. v. 4o6. figna rudia . flatue abbozzate . & Quintil. l. 9. c. 4. ante med. Saxa rudia . non lavorati. & Plin. l. 37. c. 3. ante med. Succinum advehi rude, polirique adipe fuis. Id. l. 33. c. 3. Servius rex primus fignavit æs : antea rudi ufos Romae , Timæus tradit. grezzo. V. Gravis. Senec. in Hippol. *v. 32o. dare legem rudibus capillis. fcarmigliati , incomptis. Ovid. 3. de ar. am. v. 1 1 3. rudis fimplicitas. b. e. , inornata . Martial. l. 2. epigr. 9o. fons vivus , & herba rudis. h. e. fua fponte nafcens, nulla arte exculta aut difpofita , ut fit in hortis deliciarum caufa inßitutis. Id. l. 1 o. epigr. 48. Prototomi rudes . //. e. vel nulla , vel fimplici conditura in cibum parati . *| Translate Plaut. Poen. 1. 1. 6o. Placet confilium. Mil. imo etiam ubi expolivero , magis hoc tum demum dices : nunc etiam rude eft . Cic. 1. de Orat. c. 2. Quæ pueris, aut adolefcentulis nobis , ex commentariolis noftris inchoata ac rudia exciderunt. “T Ex his apparet , rudia dici quæ talia funt, qualia natura edidit , nihilque illis adhuc adje&um eft. Hujufmodi funt lana , herha, hafta , campus rudis , æs rude , &c. Hinc rudes querelæ apud Martial. l. 1 1. epigr. 7 1. funt fine arte , non fi&tae : fchiette , femplici , non affettate . Sic dicuntur etiam quæ recentia funt, nova , integra. Plin. l. 35. c. 6. poft med. de purpuriffa. Præcipuum eft primum , fervente aheno rudibus medicamentis inebriatum | colore, o timtura vergine. fanie purpuræ, quæ nondum quidquam aliud tinxit. Petrom. in Satyr. c. 94. fub fin. Rudis novacula, & retufa. h. e. nova , cote nondum afperata , & quæ nullam adhuc barbam defecuit. Claudian. de VI. conful. Honor. v. 541. Lunamque rudem madefecerat Aufter. h. e. novam . Id. in nupt. Homor. 3. Mar. v. 8o. rudes lacrymae. h. e. quæ funduntur a teneris juv€gibus tum primum amore implicitis. Lucan. l. 3. v. 1 93. & Apul. Metam. 1 1. Rudem dedicantes carinam . h. e. novam , & mare nondum expertam. Et translate Catull. carm. 63. de nupt. Pel. & Ther. v. 11. rudis Amphitrite . h. e. mare nondum navibus tentatum. Senec. in Troadib. v. z 17. Rudem cruore regio dextram imbuit. h. e. quae fanguinem nondum feriendo hauferät. Martial. l. 1. epigr. 67. Secreta quære carmina , & rudes curas. h. e, quæ nondum vulgatæ funt , neque expertæ judicium vulgi. Properi. lib. 3. e!. 13. v. 5. rudes ánimi . h. e. nondum amorem experti . T dis agna apud Martial. /. 9. epigr. 73. eft tene!la , recens a matre. £iis, *fáßxtw . Sic rudis filia , parvula , infans , lib. 7. epigr. 94.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[graphic]
[ocr errors][merged small][ocr errors]
« НазадПродовжити »