Зображення сторінки
PDF
[ocr errors]
[ocr errors]

RORARÎI, orum , m. iidem ac velites , expediti , ferentarii , i

[ocr errors]
[graphic]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small]
[ocr errors]

defiuens no&u , cum fudum eft, & omnis aura quiefcit : qui fi gelu concrefcat, eft pruina. Videtur effe vel a prima Græca voce allata , vel a r;;; , tpzwóc , gutta, ftillicidium. Plin. l. 18. c. 29. ad fin. Neque in nube, neque in flatu cadunt rores ; Id. l. 31. c. 1o. Cum ros ceciâifïet. Id. l. 18. c. 31. a med. Uvam ne legito prius, quam ros a Sole difcutiatur. Id. l. zo. c. 18. Cum ros in papavere exaruerit. Id. l. 17. c. 24. ante med. Scabies gignitur roribus lentis. nam fi rariores fuere, &c. Id. l. 16. c. 26. Punica roribus nimis, & pruinis florem amittit. Virg. Ecl. 8. v. 15. & Georg. 3. v. 326. Cum ros in tenera pecori gratiffimus herba eft . Ovid. 3. Faff. fub fin. ubi canuerint herbæ rore recente. & lib. 1. v. 312. Sparfaque caelefti rore madebit humus. Id. 1. Amor. el. 6. v. 55. vitreoque madentia rore Tempora no&is eunt. Cic. in prognoff. l. 1. de Divin. c. 8. extr. Cum primùm gelidos rores aurora remittit. I Poetice dicitur de aqua. Lucret. l. 1. v. 769. ignis terraeque coire Corpus, & aerias auras, roremque liquorum. & verf. 496. infufo lympharum rore fuperne. Id. 1. 4. v. 439. quæcumque fupra rorem falis edita pars eft Remorum , re&a eft , &c. Quæ demerfa liquore obeunt, refra&a videntur. Propert. 1. z. el. zo. Vidi te in fominis fra&a , mea vita, carina Ionio laffas ducere rore manus . Ovid. 4. Faft. v. 778. vivo prolue rore manus. b. e. flumine vivo, ut ait Virg. 2. Æn. v. 7 1 9. Sic Horat. l. 3. od. 4. v. 61. Qui rore puro Caftaliæ lavit crines folutos. Id. l. 3. Âd. 3. v. 36. rores pluvii. h. e. imbres. Petron. in Satyr. c. 1 31. amnis querulo-verfabat rore lapillos , “I Magis proprie Virg. 6. Æn. v. Σχ9. ter focios pura circumtulit unda, Spargens rore levi . & lib. 5. v. 854. Lethaeo rore madens ramus. Adde Martial. l. 9. epigr. 19. 4] Item de lacrymis, quæ roris inftar defluunt. Horat. in ar. Poet. Tom. III.

v. 429. fuper his etiam ftillabit amicis Ex oculis rorem. Claudiam. 1. 1. de rapt. Prof. v. 19o. Heu quoties praefaga mali violavit oborto Rore genas ! Ovid. 14. Met. v. 7o8. madidae lacrymarum rore coronae. Senec. in Hippol. v. 381. Lacrymæ cadunt per ora , & affiduo genæ rore irrigantur. Adde Stat. l. 5. filv. 1. v. 35. <| Item de aliis liquoribus. Cic. de fuo, conful. l. 1. de Divin. c. 12. parvos Mavortis femine matos Uberibus gravidis vitali rore rigabat . Ovid. I 1. Met. v. 57. fparfos ftillanti rore capillos. %. e. cruore . Stat. 2. Theb. v. 673. ardentiaque ora cruentis roribus. %. e. afpergine cruoris. Plin. l. 9. c. 36. Minores purpuras cum tefta vivas frangunt, ita demum rorem eum exfpuentes. %. e. faniem , quæ color et purpuræ · Martial. l. 4. epigr. 59. Vipera miratur pingui fe rore teneri. %. e. fuccino. 0vid. Heroid. epiff. 1 5. v, 76. Non Arabo noßer rore capillus olet. h. e. myrrha. Sic Tibull. 1. 3. el. 4. v. 28. Stillabat Syrio myrtea rore coma . %. e. malobatkro, aut nardo , aut balfamo. “J Ro* maris , & ror marimus , herba, aut frutex , de quo V. im Rofmarinus. Ovid. 12. Met. v. 41 o. Ut modo rore maris , modo fe violave, rofàve Implicet. Id. 3. de ar. am. v. 69o. Ros maris , & lauri , nigraque myrtus olent. Horat. l. 3. od. 23. v. 15. Parvos coronantem marino Rore deos, fragilique myrto. •J De rore Syriaco V. in Rhur. "] In fabulis Ros eft deus, aeris & Lunæ filius. Alcman Lyrica r apud Macrob. fub fin. l. ult. Saturnal.

[ocr errors]

nafcens : a Graeca voce allata, ut Varr. l. 4. de L. L. c. 2 1. docet. Plum*. 1. 2 1. c. 4. Rofa nafcitur fpina verius, quam frutice : in rubo quoque proveniens, illic etiam jucundi odoris, quamvis angufti . Germinat omnis primo inclufa granofo cortice : quo mox intumefcente , & in virides alabaftros faftigato, paulatim rubefcens dehifcit , ac fe fe pandit , in calycis medio fui ftantes complexa luteos apices. Ufus ejus in coronis prope minimus eft: præterea in unguenta tranfit : emplaftris atque collyriis inferitur mordaci fubtilitate. Genera ejus noftri fecere celeberrima, Præneftina , & Campana : addidere alii Milefiam , cui fit ardentiffimus colos , non excedens duodena folia : proximam ei Trachimiam minus rubentem : mox Alabandicam , viliorem albicantibus foliis : viliffimam vero plurimis , fed minutißimis, fpineolam . Differunt enim multitudine foliorum , afperitate, lævore, colore, odore. Pauciffima quina folia , ac deinde numerofiora , cum fit genus ejus , quam centifoliam vocant , &c. Haec Plin. l. 2 1. c. 4. ubi & alia multa de rofarum fatione , proventu, &c. Id. ibid. c. 18. fub fin. Et rofa adftringit , refrigerat. Ufus ejus C in medicina ) dividitur in folia , & flores, & capita. Foliorum partes quæ candidæ , ungues vocantur : in flore aliud eft femen , aliud capillus : in capite aliud cortex, aliud calyx. *] Flos eft Veneri facer, propter odorem & pulcritudinem. Fabulantur etiam , olim candidam fuiffe , traxiffe autem purpureum colorem ex fanguine ejus deæ, cujus pedem in horto deambulantis fpina forte pupugerat , ut eft apud Natal. Com. l. 5. Mythol. c. 13. Addunt & caufam quia ficut rofa brevi viget, ita & forma corporis , & juventæ flos , & venerea voluptas. Nam , ut ait Aufon. Edyll. 14. v. 39. Una dies aperit, conficit una dies . & verf. 43. Quam longa una dies, aetas tam longa rofarum . V. totum Edyllium, ubi & rofa defcribitur, & ejus brevitas explicatur. Lucret. l. 2. v. 627. ninguntque rofarum floribus. Horat. l. 2. od. 3. v. 13. Huc vina & unguenta, & nimium breves Flores amoenæ ferre jube rofae. & lib. 3. od. 29. v. 2. lene merum cum flore rofarum . Auétor Copae , v. 14. Sertaque purpurea lutea mixta rofa. °| Noviffimam inter vernos fiores effe , fcribit Plin. l. 2 1. c. 1 1. circa med. Hinc reprehendit refidem Verrem Cic. Verr. 7. c. 1o. fub fin. quod veris initium non a Favonio , neque ab aliquo aftro notabat ; fed cum rofam viderat, tunc incipere ver arbitrabatur. °I Ufus rofae in coronis, quibus utebantur præcipue in conviviis, & potationibus : item in unguentis quæ divulgata maxime , ut ait Plin. l. 13. c. 1. eorumque mixturam ibid. tradit , & in Rhodinus a uobis pofita eft. V. Propert. l. & eleg, 3. v. 44. & l. 4. eleg. 6. v. 72. Ovid. 5. Faft. v. 344. & Martial. l. 5. epigr. 65. l. 7. epigr. 88. & l. 9. epigr. 95. &c. Huc pertinent illa Cicer. 2. de Fin. c. 2o. M. Regulum clamat virtus beatiorem fuiffe, quam potantem in rofa Thorium. & Tufcul. 5. c. 25. in f. M. O. mnes fapientes confiteri beatos effe neceffe eft. 4. etiamne in crq. ciatu atque tormentis ? M. An tu me in viola putabas, & in rofa dicere ? T °I Rofis ornabant menfas & le&tos , farciebant pulvinos, odoris caufa. Cic. Verr. 7. c. 1 1. & Horat. l. 1. od. 5. v. 1. “I mortuos fpargebant , fternebant fepulcra. Virg. 6. Æn. v. 885. Propert. l. 1. el. 17. v. 22. V. Rofalir. °I Vivere in rofà , in deliciis & voluptatibus. Martial. l. 8. epigr. 77. ad Liberum . Liber in æterna vivere digne rofa. Sic Senec. epift. 36. a med. Nemo difcit, ut fi neceffe fuerit , aequo animo in rofa jaceat. “I Labra formofi oris, & pulcro in vultu pudor rofae comparantur. Martial. 1. 4. epigr. 4z. Paeftanis rubeant æmula labra rofis . Claudiam. de mupt. Honor. v. 265. non labra rofae , non colla pruinae, Non crines æquant violae, non lumina flammæ. Anacreon od. 28. Tyøøs í/*« , xaì rxya2;, P* 382 πά γελ«w^m al3&c . Virg. 12. AEm. v. 68. mixta rubent ubi lilia multa Alba rofa , talis virgo dabat ore colores. Ovid. 2. amor. el. 5. v. 34. Confcia purpureus venit in ora pudor, Quale rofæ fulgent inter fua lilia mixtæ. Enn. apud Non. c. 8. n. 4. Sic mulier erubuit , ceu la&e & purpura mixta. Adde Propert. l. 2. eleg. z. v. 22. T De formofo dicuntur etiam hæc : Perf. fat. z. v. 37. Hunc optent generum rex & regina : puellæ Hunc rapiant : quidquid calcaverit hic, rofa fiat. Claudian. de laudib. Serenæ, v. 9o. quamcumque per herbam Reptares , fluxere rofae. “T E(t vox blandientis amatoris. Plaut. Afin. 3. 3. 74. Da, meus ocellus, mea rofa , mi anime , mea voluptas. Id. Mem. 1. 3. 9. Qaid hoc eft ? induviæ tuæ, atque uxoris exuviæ , rofa. Adde Bacch. 1. 1. 5o. “I Metonymice eft menfis E. e c e e Ma

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

ut Equites federent in theatro ftätim fupra Senatores in q cim gradibus. V. Rofcia. Hac lege Equites fibi adjunxit , a fe Plebem . Quo fa&um eft , ut cum quinquennio poft , Cicerone, dum ludi ederentur , in theatrum veniret , a Ple mo ftrepitu , ab Equitibus ingenti plaufu exceptus fit . Cui rum Plebs, & Equites, ut qüifque animo erät affe&us , accepiffent , paulatim ad verborum convicia defcenderun theatrum perturbarunt. Id cum Cicero Conful accepiffet advocata concione , pQpulum caftigavit : qui in theatrum & ipfe cum Equitibus de Rofcii honoribus, Plutarcho au& tendit. Unde merito Plin. ita in laudes Ciceronis erupit l Te fuadente , Tribus Rofcio theatralis auétori legis ignov tatafque fe difcrimine fedis æquo animo tulerunt. . °I ( Comoedus, vir Lanuvinus. Cic. 1. de Divin. c. 36. Fuit per oculis, fed tamen Q. Catulo feniori pulcherrimus videbatu & adamatus fuit. Cic. 1. de mat. Deor. c. 28. Evafit praeft in arte hiftrionica. Cic. 1. & 2. de Orat. pro Arch. &c. Ex tiæ pervenit , ut , quicunque in aliqua arte excellit , is i nere Rofcius dicatur. Id. 1. de Orat. c. 28. fub. fin. *J ] obliquos haberet oculos , & turpis effet afpe&u, primus ; fcema ufus eft . £; tamem eum fine perfona intueri ob pronuntiandi dulcedinem . Id. 3. de Orat. c. 59. Fuit præcept9r in pronuntiationis & geftus exercitatione . Scripfi in quo hiftrionicam eloquentiæ comparavit . A Fannio^ q pecuniariam rationem in judicium addu&us , a Cicerone

abfolutus fuit . Ejus morte omnes commoti funt . Cic, c. 8.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[graphic]
[ocr errors]
[ocr errors]

«dicitur a Nemefiano ecl. 3. v. 59. & ab Ifid. l. zo. Orig. c. 3. " Interdum rofeus eft rofaceus, rofalis. Senec. in Med. v. 7o. Præcingens rofeo tempora vinculo. b. e. corona e rofis . Sic Au&or Copae , v. 32. Et gravidum rofeo ne&e caput ftrophio. Claudian. de Magnete, v. 29. rofei flores. 4. e. rofae. Id. 3. de rapt. Prof. v. 85. rofeæ convalles. h. e. rofis confitæ : vel univerfim floreæ, floridæ. Sic de laudib. Ser. v. 72. & rofeis formofus Duria ripis. ROSÍDUS. V. Rofcidus. ROSIO, onis, f. corrofione , rodimento , rofìone , τράις , $pe$tauòς , a&tus rodendi. Celf. 1. 7. c. 23. Spumans bilis alvo cum rofione redditur. C Adde l. 3. c. 28. fe&. 17.) Plin. l. 28. c. 9. ante med. Infunditur lac contra rofiones a medicamentis fa&as. & mox. Ad rofiones inteftinorum bubulum utilius. Id. /. zo. c. 14. circa med. Pulejum ftomachi rofiones fiftit. Id. 1. 23. a med. cap. 1. Rofiones præ.. cordiorum. ΚOSMARINUS, rorifmarini, m. & Rofmarinum, i, n. ramerino , rofmarino , ^t 32, »τύς , frutex, de quo Plin. l. 24. c. 1 1. a med. Eft & rofmarinum . Duo genera ejus : alterum fierile, alterum cui & caulis, & femen refináceum, quod cachrys vocatur . Apul. de herb. c; 79. Libanotis alia eft coronalis a Sorano appellata , quam _Latini rofmarinum appellant, tenues nutriens virgas', in quibüs folia longa , tenuia , viridia : alia eft fru&ifera, fólia habens fœniculi fimiJia , fed afpera, & terræ proftrata, & boni odoris, thyrfo cubitali , &c. radice turis odorem fimulante. Nafcitur in locis maritimis ( ob id marinus ros diéta ) & hortis. Antequam tus fciretur , hac herba homines deos placabant. Colum. l. 9. c. 4. Ut rofmarinus , & utraque cythifus. Pallad. 1. 1. tit. 27. In fruticibus fint rofae , lilia » rofmarinus , hederæ. Adde Plin. fub fin. l. 19. V. Ros. ROSTELLUM, i , n. beccuccio, pippio , parvum roftrum , £uyX* om. Cslum. l. 8. c. s. a med. Animadvertat, an pulli roftellis ova petcuderint , &• aufcultetur, fi pipiant. Plin. l. 3o. c. 1 1. Muris roftellum auriculafque fummas rofeo panno adalligari jubent. grugnino. ROSTRA. V. Roßrum. ROSTRÄLIS, e, adje£t. a Roßris. Sidon. l. 1. ep. ult. Dignum poema , quod apicibus perennandum auratis jufte tabula roftralis acciperet , aut etiam Capitolina. h. e. dignum, quod in æs incifum pro Roftris, vel in Capitolio inter publicorum monumentorum tabulas collocetur. ROSTRANS, antis, roftrum impingens, roftro penetrans. Plin. c. 19. 1. 18. In collibus transverfo tantum monte aratur , fed modo in fuperiora , modo in inferiora , roftrante vomere. Harduin. fufpicatur, voßrato effe legendum, h. e. vomere fimplici roftro inftru&o , non aurito , quali in planis utebantur, tefte Pallad. l. 1. tit. ult. ROSTRÄTÜS, a, um, roftro inftru&tus. Roßratae falcer, quæ in modum roftri curvatam & continuam aciem habent. Co/um. l. 2. c. 2 1. Sunt autem metendi genera complura. multi falcibus vericulatis, atque iis vel roftratis, vel denticulatis medium culmum fecant. “I Roflratae naves , roftrum in prora habentes , χαλwgwgo\ov w%sg . V. Roßrum. Cic. l. z. de Invent. c. 3z. Ut fi qua roftrata in portu navis deprehenfa fit, publicetur . ' Hirt. de B. Afric. c. 23. Cum naviculis cujufquemodi generis triginta, inibi paucis roftratis, profe&tus, &c. Plin. l. 9. c. 3o. ad fin. Concha acatii modo carinata , inflexa puppe , prora roftrata. Id. l. 1 o. c. 23. circa med. Olores liburnicàrùm modo roftrato impetu feruntur, facilius ita findentes aera, quam fi re&ta fronte impellerent. “I Roßratus veáis genus vomeris e ve&e præfixum ferreum roftrum habente . Plin. l. 18. c. π8. a med. “T Roßrata corona apud Plin. l. 16. c. 4. & lib. 22. c. 3. eadem erat, quæ navalis , aurea , & exiguis quibufdam veluti roftris mavium infignita, ut eft apud Gell. l. 5. c. 6. qua donabatur is, qui mavali prœlio primus in hoßium navem infiluiffet : vel generatim qui viciffet navali certamine. Duos hac donatos fuiffe, refert Plin. cit. l. 16. c. 4. primum M. Terentium Varronem , dante Magno Pompejo, ob devi&os piratas : quod narrat etiam Feft. in fragm. ia Navali: fecundum M. Agrippam, tribuente Augufto ob fimilem caufam. De hoc Virg. 8. Æn. v. 683. cui belli infigne fuperbum, Tempora navali fulgent roftrata corona . . *I Roßrata coJumna, apud Sueton. in Galba , c. ult. roftris navium exornata , qualis videtur in numis Cæfarum apud Patin. in Sueton. p9fita eft in foro poß devi&os navali primum proelio Carthaginienfes a C. Duilio Conf. qui primus ob id navalem triumphum egit de Pœnis, ut eft apud Plin. l. 34. c. 5. Flor. l. z. c. 2. & im Epit. Livii , l. 17. Adde Sil. l. 6. v. 663. In ea longa Infcriptio fuit defcriptionem ejus vi&toriæ continensTaliarumque rerum ab Duilio geftarum . Eft autem omnium „Latinæ linguae monumentorum antiquiffimum : ex quo videre licet , quae illius ætatis ( id eft anni ' ab U. C. CCCCLXXXXII. ante C. N. CCLX. ) loquendi ratio & {cribendi fuerit. Quare multum in ea defcribenda, fupplenda, explicanda laborarunt viri do&i, & præcipue P. Ciacconiur, qui fingulari libello illuftravit. V. initium litteræ D. Ejus fragmentum eft in Gruteri colle&ione pag. 4o4. n. 1. “I Servius ad illud Virg. 3. Georg. <v. 29. navali furgentes ære columnas : Auguftus , inquit , vi&or totius REgypti , multa de navali certamine fuftulit roftra , quibus conflatis quatuor effecit columnas, quae poftea a Domitiano in Capitolio funt locatæ : quas hodieque confpicimus. Nam roftratas C. Duilius Cof. pofuit , vi&is Poenis navali certamine : e quibus unam in Roftris, alteram ante Circum videmus a parte januarum . Haec Servius . '•.

Tom. III.

4.

ROSTRUM, i, n. becco, grugno, mufo, ;JyXo;, os , quo animalia cibum capiunt, riétus : & dicitur proprie de beftiis. Volunt effe a rodo, ut raßrum a rado. Cic. 1. de nat. Deor. c. 36. a med. Aves cruribus rigidis , procero, corneoque roftro . & lib. z. c. 47. ad fin. Animalia cibum partim oris hiatu capeffunt , partim unguium , tenacitate arripiunt, partim aduncitate roftrorum . Id. 1. de Divins. c. 13. ad fin. Sus ro(tro fi humi A litteram imprefferit . Plin. l. 8. c. 32. Camelorum roftra. & cap. 25. extr. Hippopotatmus roftro refimo. Id. l. 9. c. 8. Roftrum delphini fimum. & cap. 1o. Dentes non funt. teftudini , fed roftri margines acuti . Lucan. l. 4. v. 441. nec creditur ulli Silva cani , nifi qui preffo veßigia roftro Colligit , & præda nefcit latrare reperta. Plin. l. 28. c. io. Roftrum lupi . ld.

Varr. 1. z. R. R. c. 3. Capræ fub roftra duas ut mammulas penfiles habent. Plin. l. 1 1. e. 1o. Roftrum apum. <| Dicitur etiam de homine , fed fere in fermone familiari, & per contemptum. Plaut. Mem. 1. 1. 1 1. Quem tu affervare re&te, ne aufugiat, voles , efca atque potione vinciri decet. Apud menfam plenam homini roftrum deliges. Lucil. apud Non. c. 6. n. 41. Ne defignati roftrum prætori', pedefque Spe&tes. Id. ibid. Arripio roftrum , labiafque hujus, &c. Varr. ibid. Itaque videas barba , roftro illum commentari , & unumquodque verbum (fatera auraria pendere. Petron. in fragm. Tragur. c. 75. Burm. a med. Ut celerius roftrum barbatum haberem , labra de lucerna ungebam. Ulpian. Dig. lib. 19. tit. 1. leg. 17. fu* fim. Roftrum perfonae. la boccaccia d' un mafcherone. •| Ob fimilitudinem dicitur de aliis rebus. Colum. l. 4. c. 25. Falcis vinitoriae pars , quæ adunca eft, roftrum appellatur. Eo vinitor utitur. , cum incavare quid debet. Plin. l. 18. £. 18. ad fin. Vomer exigua cufpide in roßro. h. e. in anteriori parte . Id. l. 28. c. 1 1. Fungi lucernarum, ac fuligo, quae eft in roftris earum . Id. l. 34. c. 14. Ad denfandas incudes, malleorumve roftra. h. e. qua parte mallei tundunt. Id. l. 1 o. c. 33. Infulam ne laceret amnis, muniunt opere , palea & ftramento roftrum ejus firmantes. h. e. partein ejus in anguftum procurrentem contra flumen. “I Roflrum navis , pars ejus in prora prominems roftri modo , fperone , ' fprone , iwgoaov : quam primus addidiffe navibus dicitur Pifaeus Tyrrhenus , ut Plin._ refert 7. 7. c. 56. fub fim. Id mos erat ære ferroque præfigere ad i&us in prœliis .. Hirt. de B. Alex. c. 46. Naves adverfæ roftris concurrunt àdeo vehementer, ut navis O&aviana , roftro difcuffo , ligno contineretur. Liv. l. 37. c. 3o. Regiæ naves neque ipfae ferire roftro hoftem poterant, & obliquas feTipfae ad i&tus præbebant. & ibid. ad fin. Rhodia cuin roftro percuffiffet Sidoniam navem. & cap. 24. Roftro concurrere cum hoßium navi. Hirt. de B. Afric. c. 46. Naves roftris perforatæ merguntur. •| Quas primum hoftiles naves Romani bello Latino ab Antiatibus cepere, L. Furio Camillo , C. Mœnio Coff. earum roftris, in vi&oriæ moriumentum eam partem fori exornari placuit , ante Curiam Hoftiliam , tefte Varr. l. 4. L. 1. c. 32. a med. ubi fuggeftus erat, feu pulpitum, cujus figuram exhibent numi duo apud Anton. Auguftin. dial. 2. & 4. ex quo conciones ad populum habebantur , ut Liv. l. 8. c. 14. extr. & Flor. l. 1. c. 1 1. narrant. Inde fa&um ipfi fuggeftui , & loco circa pofito nomen Rofra. Fuerunt autem olim ad Comitium, prope jun&a Curiae, ut ait Afcon. in Milomian. c. 5. poftea a Jul. Cæfare translata funt in alium locum ejufdem fori, ante £dem D. Julii : & hæc nova , illa vetera di&a. Cic. in Vatin. c. 1 1. Cum Vettius peroraffet , defcendiffetque de Roftris. Liv. l. 3o. c. 17. Prætor, concione advocata , cum C. Lælio in Roftra afcendit. fulla ringhiera , in aringa. & lib. 34. c. 54. Conful ex au&oritate patrum in Roftra afcendit , & edixit , ut , &c. Id. l. 27. c. 5o. fub fin. Vociferantes , ut in Roftris prius, quam in Senatu , litteræ recitarentur. Caef. l. 3. B. Civ. c. z 1. Conful concionari conantem de Roftris deduxit . Sueton. in Claud. c. 1 z. extr. plures a magiftratibus in Roftra produ&ti. Plin. in Paneg. c. 65. Procedere in Roftra . Varr. /. 5. de L. L. c. 9. circa med. Comitia edicere e Roftris. Cic. ad Brut. ep. 1 5. a med. In Lepido reprehendimur, cui cum ftatuam in Roftris ftatuiffemus, iidem illam evertimus . /ellej. l. 2. c. 19. Sulpicii caput ere&tum & oßentatum pro Roftris. %. e. in fuggeftu . & cap. 56. extr. Cæfar fedens pro Roftris. Sueton. in Aug. c. 1 oo. ad fin. Bifariam laudatus eft , pro ade D. Julii a Tiberio, & pro Roftris fub Veteribus a Drufo. Àlii delent +, fub. Id. in Ner. c. 1 3. Curuli refidens apud Roftra triumphantis habitu. $ Metonymice Lucan. l. 8. v. 685. campum & roftra movere . h. e. populum in comitiis & in concionibus .' Id. 1. 1. v. 275. tenere roftra. h. e. dominari in concionibus . Id. l. 7. v. 65. roftra forumque optare. b. e. pacem . ROSÜLA , ae, f. parva rofa. In vet. Infcript. apud Murator. pag. 1447. n. 3. eft nomen, aut cognomen mulieris. ROSULENTUS, a, um , rofis abundans. Prudent. περ\ ss p. 9. de S. Eulal. v. 199. Floribus ut rofulenta putes Prata rubefcere multimodis. Martian. Capell. 1. 1. pag. 19. Rofulenti fplendoris gratia totam aulæ curiam illuminavit. h. e. rofei. ROSUS, a, um, roficcbiato , rofo , corrofo, abrofus : a rodo, ir. Stat. 1. 4. ßlv. 9. v. 1 o. Rofus tineis fituque putris. Martial. l. 3. epigr. 24. Vite nocens rofa ftabat moriturus ad aras hircus. Id. l. 7. epigr. 19. a med. Rofos tepenti fpondylos finu condit . Petron. in fragm. apud vet. Scholiaff. Horat. epod. 3. v. 48. Pollice ufque ad periculum rofo. ROTA, æ, f. ruota , τροχὸς , inftrumentum verfatile rotundum , orbis, quo v. gr. circuma&o currus procedit, aut figulus vafa format, &c. Ducunt a ;o§,'« , impetu feror. Plaut. Capt. 2. 3. 9. Pro rota me uti licet : vel ego huc, vel illuc vortar, quo imperabitis. Plin. l. 8. c. 16. a med. Orbes rotarum circuma&ti. Id. l. 16. c. 43. Rota

[ocr errors]
[ocr errors]

NOTABILIS,

[ocr errors]
[merged small][ocr errors]
[ocr errors]

herbae folium Primum emittunt, mox in caulemi rotuu

« НазадПродовжити »