Зображення сторінки
PDF
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][graphic][graphic]

MERIDIATIO, onis, f. quies & fomnus meridianus . Cic. 2. de Di...in. c. 68. ád fin.' Nunç quidem , propter intermiffionem forenfis operae , & lucübrationes detraxi , & meridiationes addidi , quibus antea uti non folebam. - - MERIDYES, ei, m. mezzodi, meriggio, us*nu8p/z, media diei.pars , cum fol ältiffimus eft , & matutinum a vefpertino tempore dividit: a medius, & dies, quafi medidies : quod quia erat infuavius , primum d ifi r mutarufit, ut Varr. l. 3. de L. L. c. 2. & Cic. in 0r£. c. 47. docent." Id. 2. Tufcul. c. 3. in fim. Cum ante meridiem di&ióìi operam dediffemus , poft fieridiem in Academiam defcendimus . id. Attic. l. 4. ep. 3. Milo media noéte in campum venit : permanfit ad meridiem . Piaut. Mofell. 3. 1. 32. Redito huc circi; ter meridiem. & verf. 1 18. Jam appetit meridies . Horat. !. 3. od. 28. v. 5. Inclinare meridiem Sentis , ac veluti ftet volucris dies , &c. Terent. Adelph. 5. 3. 62. Meridie ipfo faciam ut ftipulam colligat. ful fitto nieriggio . T Item pars cæli , qua meridies, 19tätur. Cic. 2. de mât. JDeor. c. 19. Infle&tens fol curfum tum ad feptemtriones, tum ad meridiem . Id. in fragm. apud Macrob.}. 6. $aturn. c. 4. Sol paulum a meridie devexus . Colum. /. 1. £. 6. Eftiva cubicüla fpe&ent meridiem æquinoâialem. Tacit. 5. Hiftor. c. 6. A Meridie Ægyptus objacet, ab Occafu Phoenices. Id. in Agric. £;.io. Britannia in öccidentem Hifpaniæ obtenditur , Gallis in Meridiem infpicitur. 4T Meridie neutro genere . Varr. l. 1. R. R. £. 2. JE(îivo die fi non diffinderem meo infititio fomno meridie , vivere non pofíem . Al. leg. meridie diem . Pofis etiam ita interpretari , ut diem fubintelligatur ( nam diffindere diem vulgo dicebatur in re forenfi ) & meridie fit ablativus temporis. •| Per catachrefim de medio no&is tempore , Varr. apud Non. c. 6. n. 16. Repente nQ&is circiter meridiem, Cum pi&üs aer fervidis late ignibus , Cæli choreas aftricas oftenderet. 4T Nonius ibid. aetatis meridiem dixit. MERIDIo, as, m. & Meridior, aris, atus fum, dep. 1. prender ripo, o fonno ful mezzod» , §atijje* y.z, μετ^μ£pi{*** 3 quietem , aut fomnum meridie capio. Catull. carm. 32. ad Hypfitill. v. 3. Jube , ad te veniam meridiatum . Celf. l. i. c. 2. ante med. Longis diebus meridiari potius ante cibum : fin minus poft eum . Sueton. in calig. c. 38. öloriatufque eft , expergefaétæ Cæfoniae , quantum egifTet , dum ea meridiaret. Id. in Ner. c. 6. Miffos, qui eum meridiantem ftrangularent. - - MERIDIONÄLIS, le , meridiomale , μεταμ£ywóz , ad meridiem fitus . Laâant. l. 2. c. 9. Meridionalis plaga . Firmic. l. 2. c. 12. circa med. Meridionale fignum. V. Meridialis. MERIöNES, æ, m. M»;£,a;, auriga Idomenei, & dux navium , quæ e Creta Trojam venerunt. Ovid.T13. Metam. v. 359. & Horat. h. I. od. 6. & 1 5. MERITISSIMO. V. Meritum , & Merito . MERITO, adverb. meritamente , ragionevolmente , con ragione , 23}ες , digne, jure . Cic. 5. Verr. c. 68. Quanquam merito fum iratus Metello, tamen hæc quae vera funt , dicam . Id. I. de Orat. cap. 55. Quem omnes amare meritiffimo pro ejus eximia fuavitate debemus . (Adde Turpil. & Cæcil. apud Non. c. 2. n. 543.) Id. 7. Verr. c. 67. Re&e ac merito commovebamur . Id. Catil. 3. c. 6. Praetores merito ac jure laudantur . Id. pro Dom. c. 1. Confilium majorum jure ac merito laudare poffumus. Flor. l. 2. c. 19. Senec. 1. 1. de Ckment. c. 12. & Curt. l. 1 o. c. 9. Jure , meritoque fateatur . Gell. 1. 1. c. 1 5. circa med. Neque non merito Homerus unum ex omnibus Therfiten w zyit£wv$ov appellat. °| Pleonafmus eft in illo Plauti Moffeil. 3. z. 23. Nihil erit , quod deorum ullum accufitss : Te ipfe jure optimo, merito incufes , licet. “T Merito in formula folvendi vota , V. in Libens. “T Merito , exclamatio approbantis, fi quid mali cuipiam diguo evenit . Ovid. 2. 4mor. el. i4. fub fin. Et clamant, merito, qui modo cumque vident. ben gli /?a. & lib. 6. Metam. v. 687. Et merito , dixit : quid enim mea tela reliqui ? &c. “T Meritiffime pro meritiffìmo , Solin. cap. 7. ( al. 12. ) Hymetto meritiffime , ac jure attribuitur principatus . In veteri S. C. apud Plin. 1. 8. ep. 6. Ut Pallas fingularis induftriæ fru&um meritiffime ferat. Al. leg. meritiffîmo. MERiTO , as, avi , atum , a. 1. guadagnare , μια9αμάω , quæftum , feu lucrum labore atque induftria capio . Phin. l. 7. c. 39. Rofcius hiftrio H-S. D. annua meritaffe proditur. “I Pro merere ftipendia , militare. Cato apud Feft. Meritavere ftipendia . Abfolute Sil. fub fin. l. 1o. tum terga dediffe Damnatis Siculas longe meritare per oras Itmpofitum. * Merto , as, per fyncopen, V. fuo loco. MERITORiUS, a, um , da guadagno , da nolo , uf*$tog , ad merendum , feu lucrandum pertinens . Senec. ep. 88. Meritoria artificia . Plin. l. z. ep. 17. ad fin. Meritoria balinea . Sueton. in Vitell. c. 7. Tanta egeftate rei familiaris, ut uxore & liberis meritorio. cœnaculo abditis, domum ablocaret. in cafa ad affitto. & in Calig. c. 39. Comprehenfis ad deportandum meritoriis quoque vehiculis. Cic. 2. Pbil. c. 41. Ingenui pueri cum meritoriis, fcorta inter matresfamilias verfabantur. Senec. de brevit. vitae, c. I 4. Cum per diverfas domos meritoriam falutationem circumtulerint. h. e. non gratuitam , fed quae exfpe&at & fperat aliquid . " Meritoria abfolute, ædes, vel coenaculâ, vel cellæ, vel tabernae , quæ pretio locantur. Juvemal. fat. 3. v. 234. nam quæ meritoria fomnum Admittunt? magnis opibus dormitur in urbe. Adde Paul. Dig. lib. 32. leg. 89. a med. Hinc meritoria facere, tener ofteria , o locanda : & differt a locando, quia locantur ædes in longum tempus, certifque perfonis : qui meritoria faciunt, fere in dies , & incertis perfonis locum concedunt. Ulpian. lib. 7. tit. 1. leg. 1 3. ad fin. Si domus ufus fru&tus legatus fit, meritoria illic facere fruétuarius non debet , nec per cœnacula dividere domum . Atquin locare poteft, &c. & mox. Quod autem

dicitur, meritoria non fa&urum, accipe quæ diverforia , vel fullonica vulgo appellantur. “I Speciatim meritorium eft cella meretricis. Vopife. in Tacit. c. 1o. Meritoria intra urbem ftare vetuit . ( Salmaf. non de loco, fed de perfona accipiendum putat, quia ftare dicit , quod meretricum eft. ) Sever. Imp. in quâdam epij}. apud Spartiam. in Pefcenm. Nigr. c. 3. Miiites pro tricliniis popinas $t. bent , pro cubiculis meritoria . Prtvdent. in Hamartig. v. 763. Balnea , propolas, meritoria, templa, theatra. Firmic. l. 6. c. 31. poft init. Illuftribus viris de meritorio detraéta mulier conjugali gratia copulatur .

[ocr errors]

re&tum, vel pravum, quo alicujus animufi , & voluntatem demeremur , vel offendimus. TEft enim vocabulum medium , quod tam in bonam , quam in malam partem accipitur . In bonam Cic. 3. Phil. c. 6. Militibus exquirendi funt honores novi , propter eorum divinum atque immortale meritum. Id. Catil. 3. c. 6. Supplicatio diis immortalibus pro fingulari eorum merito decreta eft'. Sueton. in 4ug. c. 45. Pro merito certantium quemque honoravit. Cic. Fam. 14. ep. 2. Pifonem noftrum merito ejus amo plurimum. Id. l. 5. ad 4ttic. ep. 1 1. Apud Patronem te in maxima gratia pofui : & hercule merito tuo feci . ( meritiffimo fubftantivi more dixit Plaut. AJin. 3. 3. 147. Meritiffimo ejus, quæ volet faciemus. Sic peffimo pu£lico dixere Varr. & Liv. V. Peffmus . ) Cic. lib. 1. ep. 1. Magnitudo tuorum erga me meritórum . Plin. 1. 3. ep. 1 1. Meritum meum , ut vera , ita fupra meritum prædicatione circumfert. T Per metonymiam eft ipfum ... beneficium . T Cic. de Amic. c. 8. Ut in dandis , recipiendifque meritis , quod quifque minus per fe ipfe p9ffet , id acciperet ab alio , viciffimqué redderet. Liù. l. 39. c. 28. Itaque ille veftrum meritüm habet, non vos illius. Cic. î. 1 1. Fam. ep. 17. Magna ejus funt in me non dico officia, fed merita. 0vid. 2. 4mor. eh. 3. v. 1o. Sunt tibi cum domina figna ferenda tua. Hanc imple meritis: hujus tibi gratia profit. * Item ipfa merces, aut praemium , quod pro merito datur. Terent. Phorm. z. I. 75. Nihil fuave meritum eft. - "I In malam partem, demerito , colpa . Cic. pro Sext. c. 17. a med. Caefar, qui a me nullo meo merito alienus effe debebat. Vatin. ad Cicer. 5. Fam. ep. 9. Mea fortuna , nefcio quomodo, obtre&atores invenit , non meo quidem mehercules merito. Liv. l. 4o. c. 15. a med. Hodie me primum aperte frater accufat, nullo meo in fe merito. Ovid. Heroid. ep. 5. v. 7. Leniter , ex merito quidquid patiare , ferendum eft . & l. 3. ex Pomt. epiff. 3. v. 76. Non gravior merito vindicis ira fuit. Adáe epift. 6. v. 1 o. & l. 3. Amor. el. 3. v. 16. *] Pro pœna Apul. l. 8. Metam. Spe&ta denique, quale caelefti providentia meritum reportaverit. Tertull. in Apolog. c. 2 1. Ne intelligerent, meritum fuit deli&torum. *J Sumitur etiam pro dote, dignitate, virtute innata , qua quælibet res cenfetur, & in pretio eft , pregio , valore, dignitâ. Pallad. l. 1. tit. 37. Primi faporis mella thymi fuccus effundit, fecundi meriti thymbra, tertii meriti rofmarinus. Id. in Mart. tit. 1 3. In admiffario quatuor fpe&tanda funt, forma, color, meritum, puicritudo. fpirito, generofitâ, bravura. & in Februar. tit. 9. ante fiied. Induftrius vir vitium genera probata deligat , & terris talibus mandet , _ quæ imitari eas poffinf, unde fumúntur : fic merita fua quæque fervabit. Grat. im Cyneg. v. 371. nec viribus ullis , Aut mierito venia eft , aut fpes, exire precanti. Martial. l. 8. epigr. 65. Grande loci meritum teftantur & altera dona . Ovid. 1. Fajf. v. 7. Invenies illic & fefta domeftica vobis, Et quo fit merito quaeqüe notata dies. Paul. l. 5. fentent. tit. 35. Meritum appellationis caufae capitalis non nifi per nofmetipfos profequi pofíumus. %. e. ipfam caufam , vim , & rationem . Id. Dig. lib. 49. tit. 1. leg. 27. Poft redditas rationes neque tutor, neque curator appellationis merita probare cogetur. Impp. Arcad. & Honor. lib. 8. Cod. tit. 5. leg. z. Merita negotiorum . l' importanza . Impp. Valentinian. Theodof. & Arcad. lib. 15. Cod. Theodof. tit. 1. leg. 3o. Edificia majoris meriti. di maggior prezzo.

MERiTUS, a, um, chi ha meritato, particip. a mereor. Caef. 1. 1. B.

Gall. c. 4o. Non minorem laudem exercitus , quam imperator meritus videbatur . Plin. l. 7. c. 3o. fub fin. Salve , primius in toga triumphum, linguæque lauream merite. Virg. 4. Æn. v. 547. Qüin morere , ut merita es. * Cum infinito Val. Flacc. l. 5. v. 224. falli meritus , meritufque relinqui . Stat. l. 2. filv. 6. v. 97. méritus doleri. 4. e. dignus, quem omnes doleant. “T De eo, qui beneficium contulit, qui profuit, qui operam, fidemque praeftitit , benemerito , Caef. h. 1. B. Gall. c. 1 1. Ita fe omni tempore de populo R. meritos effe , ut , &c. & lib. 3. B. GalJ. c. 99. Optime eum de fe meritum judicabat . & lib. 1. B. Civ. c. 1 3. Cæfarem imperatorem bene de republ. meritum . Cic. Fam. 12. ep. 12. Milites mirifice de republ. meriti . & poß redit. in Sen. c. 12. Homines de me divinitus meriti. Virg. 2. Georg. v. § 15. armenta boum, meritofque juvencos. * Item de eo, qui nocuit. V. Mereo. M Paf. five , meritato , guadagnato . Plin. /. 7. c. 28. fub fin. Quæ Cannis corona merita ? Id. l. I o. c. 51. Quaeftus opimi , & voce meriti . Virg. §. Æn. v. 7o. mertitæque exfpe&tent præmia palmae . Liv. l. 8. c. 7. Ignarus, laus , an poena merita effet. *| Saepe in momen tranfit , & eft dignus, conveniens , congruus, juftus , debitus, giuffo , dovuto , conveniente , :;;tos . Cic. 2. de Orat. c. 5o. Illam iracundiam non injuftam , fed meritam ac debitam fuiffe . Virg. 5. Æn. v. 696. merita morte perire. & lib. 3. v. 1 18. meritos aris ma&tavit honores . Plin. /. $. ep. 15. Fama optima , & meritiffima frui. Infcript. apud Reinef. claff. 5. n. 35. Fulvius Inquilinus vi&imarius fibi , & Fulviæ filiæ meritiffimae , &c. h. e. optime meritæ. * Merito jure, q. d. congruo , jufto jure . Triphonin. Dig. lib. 37. sit. 4. leg. 2o, fub fin. Sed nec adverfus eum conftituendæ a&iouis - lega

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

MESA

[graphic]
[graphic]
[graphic][graphic]

MESA CANNABIS, μάτη , h, e, media . Plin. l. 19, c. 9. de eanmabi. Tria ejus genera: improbatur cortici proximum, aut medullæ : laudatiffima eft e medio, quae mefa vocatur.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

natores & proretas , & imos, ut remiges , & omnium juffa exfe

quens : ea ratione, qua mediaftinus in domo . Turneb. l. 28. .4d-|

[ocr errors]

MESSALLA , feu Meffala, ae, m. nomen civis R. Senec. de brevit. vi

te , c, 13. Corvinus primus Meffanam vicit, & primus ex familia Valeriorum, urbis captæ in fe translato. nomine, Meffana appellatus eft : paulatimque vulgo permutante litteras, Meffalla di&us. Eadem habet Macrob. l. 1. Saturn. c. 6. ad fin. nifi quod Maximum , ngn Corvinum cognominatum fuiffe dicit. Idem confirmant Fafti Capitolini , in quib. legitur ( apud Gruter. pag. 292. lin. 5. ) M|. Valerius M. F. M. N. Maximus, qui in hoc honore Meffail. apPel. e. Sed hæc ita conciliantur, ut Maximus cognomen fuerit famii!iæ antiquum : cui poft fingulare M|. Valerij certamen cum Gallo hofte ( de quo V. in Corvinus ) alterum Corvini agnomen adhaeferit. *' Ex hac familia celebris fuit orator , cujus meminit Horat. de ar. Poet. v. 371. & Plin. /. 1 o. c. zz. &c. MESSÂNA, ae , f. Meffima, Merwhyn, urbs clara Siciliæ ad fretum Mamertinum, contra Calabriam . Sil. l. 14. v. 194. Incumbens Meffana freto , minimumque revulfa Difcreta Italia, atque Ofco memorabilis ortu. “J Meffana etiam pro Meffcne Peloponnefi legitur . Stat. I. 4chill. v. 422. Murorum tormenta Pylos, Meffanaque tendunt. V. Meffemius. MESSEIS, idis, f. Merr;is, fons Theffaliae, tefte Plin. l. 4. cap. 8. ($; Flacc. hib. 4. verf. 374. Flevit Amymone , flerunt Meffeides unC122 . MESSAPIA, &c. V. Mefapia. MESSENE, es, & Meffena , ae, f. Msra Arm, urbs Peloponnefi, meriqionalis, olim clara , &}regionis ab ea di&ae caput , ad finum Meffeniacum . Ovid. 6, Metam. v. 417. Plin. l. 4. c. 5. & Nep. in Epamin. c. 8. & in Pelop. c. 4. “T Legitur & Meffana. V. Meffana , & vocem fequent. MESSENIUS, a, um, Msrr/ytos, ad Meffenem pertinens. Ovid. z. Metam. v. 679. Meffeni arva. & lib. 12. v. 549. Meffenia moenia. Utrobique al. leg. Meffania. nam & Meffame pro Meffene legitur in multis opt. codicib. Stat. 4. Theb. v. 179. Planaque Meffane, montanaque nutrit Ithome. Al. leg. Meffene. Nec mirum , fi nomina. confunduntur , cum Meffana Siciliæ ab incolis Meffenes Peloponnefi condita dicatur. quibus tamen acceffere etiam Mamertini ex Campania , quam Ofci quondam incoluerunt. V. Mamers. *J Meffemii , orum, Meffenes incolae. Liv. l. 36. c. 3 1. “T Meffenia, e , regio circa Meffenem. Plin. l. 4. c. 5. MESSIO, onis , f. il mietere , a&tus metendi. Va*. lib. 1. R. R. cap. 5o. Frumenti tria genera funt meffionis : unum , ubi falce fuccidunt , &c. - ***. MESSIS, is , f. meffe, raccolta, $eptsv 6;, colle&io frumenti , & alia rum fegetum : a meto . Cic. 1. de Orat. c. 88. a med. Quid fit fémentis, ac meffis, quid arborum putatio, ac vitium. Plin. l. 18. c. 18. Meffem peragere. & cap. 3o. facere. 4I De ipfis frumentis jam colle&is . Juftin. l. 24. c. 7. Prohibiti agreftes oraculis feruntur , meffes vinaque villis efferre. Virg. 1. Georg. v. 49. Illius immenfæ ruperunt horrea meffes. Adde Propert. 1. 3. el. I 1. v. 26. “I Item de tempore metendi. Virg. 5. Ecl. v. 7o. Ante focum , fi frigus erit ; fi meffis, in umbra. Plin. l. 24. c. 14. Flos mori per meffes colligitur. ^T Item de colleétione mellis, quæ & vindemia dicitur. Virg. 4. Georg. v. 231. Bis gravidos cogunt fetus ; duo tempora meffis . “T Meffis Cilicum , & Arabum eft crocus, & tus . Stat. l. 3. filv. 3. v. 34. “| Translate Cic. Parad. 6. c. 2. Qui illam Sullani temporis meffem recordetur. Plaut. Epid. §. 2. 53. Pro benefa&tis mali meffem metere . “T Meffis cum proprio mox bellatura colono Claudiano l. 1. de laudib. Stilicb. v. 32 1. eft feges hominum ex dentibus ferpentis a Cadmo fatis. “I Meffes metonymice anni . Martial. l. 4. ep. 79. fexagefima meffis. & l. I. ep. Ioz. Quarta tribus luftris addita meffis erat . Adde l. 6. ep. 7. & /. 12. ep. 34. & Petron. in fat. c. 89. “T Meffes fuas urere, proverb. idem quod vineta fua cædere, tirar a' fuoi colombi. Eft Tibul1 i l. I. eleg. 5. extr. In quarto cafu etiam meffim dicimus . Plaut. Moßell. 1. 3. 5. Nihilo magis attinet , quam lavatio tua ad meffim . Varr. l. 3. R. R. c. 2. Nec videt vindemiam in cella , neque in granario meffim . *J magnum meffem» mafc. gem. dixit Lucil. l. 27. tefte Non. c. 3. n. 1 39. MESSOR, oris, m. mietitore , 2w^ t^p , Sspta-t^;, qui metit . Cic. 3 de 0rat, cap. 12. Non mihi oratores antiquos, fed meffores videris imitari. Ovid. Metam. 14. v. 643. O quoties habitu duri mefforis ariftas Corbe tulit ! Virg. I. Georg. v. 316. mefforem inducere flavis arvis. Colum. l. 2. c. 18. Meffor foenifeca. “I Translate Plaut. Capt. 3. 5. 3. Sator fcelerum, & meffor maxume. “II De meffore deo V. in Imporcitor. MESSORIUS, a , um , Sepi£tw?ς , ad mefforem pertinens. Cic. pro Sext. c. 38. Mefforia fe corbe contexit . Pallad. lib. 1. tit. ult. Falces mefforiae , vel foenariae. Colum. l. 2. c. 13. Hordei modii quinque bubulci operas tres exigunt , occatoriam unam , mefforiam unam . MESSÜRA, ae , f. meffio. Diomed. Grammatic. /. I. pag. 374. Putfch. Meffuram dicimus, non metitionem. MESSUS, a, um , mietuto , tagliato, metendo recifus . Virg. 4. Æn. v. § 13. Herbæ meffae ad lumam falcibus. Varr. /. 1. R. R. cap. 3o. extr. Meffas fpicas corbibus in aream deferre. o MET , fyllabica adje&tio, quæ conjungitur cum pronom. ego , tu, ipfe , ille , & fimilibus, ut egomet , ipfemet , &c. Sed in pronomine tu nominativo fingulari addi non folet , nifi fi di&tio fyllabica te interponatur, ut tutemet. Significat difcretionem , ut ipfemet, ideft per fe, & non per alios. Terent. Adelpb. 3. 2.31. Hifce oculis egoinet vidi. Lucret. l. 4. v. 913. Tutemet in culpa cum fis . Cic. 3. de Orat. c. 2o. Non de memet ipfo , fed de oratore dico. Id. 3.

[ocr errors]

a

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[graphic][graphic]
« НазадПродовжити »