Зображення сторінки
PDF
[merged small][merged small][ocr errors]

ea eft a Cn. Pompejo Magno primis diebus tertii fui confulatus , ut pœna graviore, & forma judiciorum breviore in caufis ambitus procederetur : nempe ut teftes prius audirentur per triduum, deinde üno eodemque die & ab accufatore duabus horis , & a reo tribus peroraretur , & fententia ferretur, ut Afcon. in argum. Milonianæ

docet. Aliam tulit idem de vi eodem tempore , ut idem judicii or- ;

do in caufis de vi fervaretur , tefte Afcon. ibid. Adde Cicer. im Bruto, c. 94. & lib. 4. de Fin. c. 1. Alia fuit lex Pompeja de comitiis, lata ab eodem , ne cujus abfentis in iis ratio haberetur, ut eft apud Sueton. in Caef. c. 28. Alia eodem auétore de judicibus ,

[ocr errors]

relii Cottæ Prætoris judices legi juberentur , ex iifdem quidem ordinibus, fed ampliffimo ex cenfu , aliter, quam antea, legerentur, ut Afcon. tradit in Pifom. c. 39. Alia de parricidis, lata ab eodem , qua cavebatur, ut fi quis parricidium admififfet , ea pœna tenereùr, quae eft legis Corneliæ de ficariis. Martian. Dig. lib. 48. tit. 9. qui ad leg. Pompej. de parricid. infcribitur , & Ulpian. ibid. tit. 1. leg. 1. T Alia denique de civitate, lata a Cn. Pompejo Strabone, Magni patre, ut Liguribus, & Cifpadanis, & Venetis civi

. tas, Tranfpadánis jus Latii daretur. Meminit Plin. l. 3. c. zo. fub

fin. M Pompeja porticus fuit Romæ magnificentiffima prope Theatrum Pompejânum, nempe a Cn. Pompejo M. exftru&a, in regione

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

Et creber platani§ pariter furgentibus ordo, &c. Hanc Poetæ intel

[ocr errors]

. ritus quandoque memoriæ fuæ cenforiam animadverfionem , Veneris

aedem fuperpofuit , & ad dedicationem edi&to populum vocans , non

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

pOMPELÖNENSIS, fe, ad Pompelonam pertinens, urbem Hifpaniæ

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[merged small][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small]

fcripti. Ejus vitam fcripfit Cornel. Nep. . . T L. Pomponius Bononienfis , poeta , Atellanarum fcriptor, vixit inter Lucrétium & Catullum ._Ejus exftant folum fragmenta apud Gell. Feft. Nonium , Charif. Diomed. Prifcian. &c. “T P. Pomponius Secundus , vir confularis, poeta Tragicus , temporibus C. & Claudii Cæfarum, cujus vitam fcripfiffe fe teftatur Plin. l. 14. c. 4. ad fin. & lib. 7. ¢, 19. fefert » numquam ru£taffe ; memoratur a Tacito, Plin. jun. & 9uintil. & magna Tragicae eloquentiæ laude floruiffe dicitur . Hujus quoque fcripta periere. *I Sextus Pomponius JCtus cujus refponfa in Digeftis referuntur, Papiniani difcipulus fuit, & Alex. Severi a confiliis, tefte Lamprid. in hujus vita, cap. ult. ubi legum peritiffimus appellatur. POMPONIANUS, a, um, ad Pomponium aliquem pertinens. Gell. t. 1 o. c. 24. Pomponianus verfus. h. e. L. Pomponii, de quo in voce præced. “T Pomponiana pira, genus pirorum ita di&um ab infitore. Eadem mammofa ob fimilitudinem mammae cognominantur . Plin. l. 1 5. c. 1 5. “I Eft etiam Pomponiana infula, una ex Stoechadibus . Id. l. 3. c. $. POMPONIUS. V. Pomponia gens. POMPOSE, adverb. Sidom. l. 9. ep. 9. a med. Scripferas autem plurima ardenter, plura pompofe. 4. e. graviter, & magnifice. POMPOSUS, a, um , adje&t. Sidon. l. 4. ep. 9. Pompofus incefíus , animus ferius. %. e. gravis , tardus , fimilifque pomparum ferculis , ut ait Cic. Offic. 1. c. 36. POMPTINA palus , & Tribus. V. Pontina. POMUM, i , n. frutta, frutto, μγ\ov , 3r&y&, omnis fere fru&us , qui ex arboribus efui aptus provenit, ut malum , pirum, prunum , perficum , cerafum , forbum, ficus, &c. De hoc enim poftremo funt aperta Plinii verba l. 13. c. 18. quæ in pomus referemüs, item lib. 12. c. 5. & lib. 16. c. 26. fub fin. & lib. 17. c. z6. & Ovid. Faß. 2. v. 253. quamvis ab Afram. & Cic. in frag. apud Macrob. l. 2. Saturn. c. ult. pomum a ficu , & uva diftinguatur, V. infra. Virg. Ecl. 7. v. 54. Strata jacent paffim fua quæque fub arbore poma . Ovid. l. 1. ex Pont. ep. 7. v. 13. Nos habeat regio nec pomo feta, nec uvis. Adde ep. 3. v. 5 1. & lib. 1 3. Metam. verf. 812. & lib. 1. Amor. el. 1 o. v. 55. & lib. 2. el. 14. v. 23. quibus. omnib. loc. uvas a pomis excludit. Differt a nuce , quia hæc dicitur de iis, quæ duro funt tegumento, ut juglandes, caftaneae , &c. Virg. Ecl. 1. v. 82. funt nobis mitia poma, caftaneae molles. Pomum de iis, quæ tenero & eduli. Hoc tamen difcrimen magis inter mala & nuces locum habet, ut in Mälùm di&um eft . Sed & nuces aliquando pomi appellatione fignificantur, ut apud Plin. l. 15. c. zz. de juglande. Solum hoc pomum natura compa&tili operimento claufit . Adde Ovid. de muce, v. 6. & Martial. l. 13. epigr. 25. ubi agit de pineis nucibus. “I De fru&u palmarum. Plin. l. 1 3. c. 4. Coma omnis in cacumine , & pomum eft. Adde ibid. a med. 4] De moris, Ovid. Met. 3. v. 89. arbor ibi niveis uberrima pomis, Ardua morus erat. “I De tuberibus Martial. l. 1 3. epigr. 5o. Rumpimus altricem tenero de vertice terram Tubera : boletis poma fecunda fumus. “T De glande qui ufurpaverit, inveni adhuc neminem . Plin. l. 15. c. 24. Glamdes inter poma numerari non poffunt. 'I Videtur dici poffe de oleis : tametfi hæ inter baccas numerantur. Plin. l. 15. c. 24. extr. Pomum cerafis primo candidum , & fere omnibus baccis. Mox aliis virefcit , ut olivis , lauris: rubet vero moris, cerafis, cornis : deinde nigrefcit moris, cerafis , olivis. “T De femine arboris balfami. Solin. cap. 35. ( al. 48. ) Poft lacrymam fecundum in pretiis locum poma obtinent . Plin. l. 12. c. 25. femem vocat, Diofcorid. l. 1. c. 18. a med. zz;πόν. 4I De aliis Plin. l. 13. c. 28. fub fin. In papyris , & ferulis, fpinaque alba caulis ipfe pomum eft. h. e. pomi inftar manditur. “T Etiam uvæ pomi appellatione comprehendi poffunt, fed non omnes. Paul. Dig. lib. ult. tit. paenult. leg. 2o3. Qui fundüm vendidit , pomum recepit. Nuces, & ficus , & uvas, dumtaxat duracinas, & purpureas, & quæ ejufdem generis effent, quas non vini caufa haberemus, quas Græci τρ»%'v8g appellant, receptas videri. Ita diftinguit Torrentin. & alii . Haloand. vero ita : Qui fundum vendidit, pomum recepit, nuces, & ficus , & uvas. Dumtaxat duracinas,' &c. Sed prior diftin&io magis placet : ex qua fit , ut uvæ quoque pomi nomine veniant, fed conditivæ folum , .& cibi caufaTpafatae, non vini : quod & Colum. facit l. 12. cap. 43. a med. Si enim vini caufa fint , a pomis diftinguuntur , ut fupra di- • &um eft. Tametfi Nemefian. etiam uvas calcandas poma dixit Eclog. 3. v. 38. Mirantur Satyri frondes , & poma Lyaei. Ubi qui doms feponünt, improbantur a Barth. Ulit. Burman. 'J. Obfcenum quode fenfum hæc vox habere dicitur, & τάς άρχεις fignificare . Ser-$ius ad illud Virg. Ecl. 2. v. 51. Ipfe ego cana legam tenera lanugine mala : Verecunde, inquit, rem inhoneftam , fupprimit, quam *fheocritus aperte commemorat . Adde quae in hanc rem congeffit Lipf. l. 3. antiq. leáion. poft med. ex Propert. l. 1. el. 3. v. 24. & lib. z. ej. 23. v. 93. ex Priapejis carm. 15. & 68. &c. “J Dicitur etiam pomum de ipfa arbore. Cato R. R. c. 28. Oleas, ulmos, ficos, poma, vites , pinos, cupreffos cum feres, bene cum radicibus eximito. Virg. z. Georg. verf. 426. Poma quoque , ut primum truncos fenfere valentes, Et vires habuere fuas, ad fidera raptita vi propria nituntur. Plin. l. 18. c. 26. circa med. Poma ferantur , inféranturque. Plin. alter l. 5. ep. 6. a med. Alternis metulæ furgunt , alternis inferta funt poma . poMUS, i, f. albero da frutte , pomo , μλάx , arbor pomifera. Tibull. 1. 2. el. 1. v. 43. Tunc vi&us abiere feri , tunc infita ( ai. confita ) pomus. *f Item ipfe fru&tus, frutto. Plin. l. 15. c. 18. de ficu. ínterrogo vos , quando hanc pomum demptam putetis ex arböre. Cum inter omnes recentem efíe conftaret ; atqui tertium , inquit,

[graphic]

inquit, diem fcitote decerptam Carthagine. Ita Hard. ex MSS. fuis ominib. al. leg. hoc pomum aemptum, & mox deeerptum : fed τὸ recentem, quodTnon variat, fatis genus femin. indicat. PONDERABILIS, le , qui ponderari poteft. Claud. Mamert. 1. 2. e. 4. Corpora numerabilia, ponderabilia, & menfurabilia. LPONDERÄLE, is, n. idem quod ponderarium, *«£uwx&ov. Vet. Lap. apud Reinef. claff. 7. mum. 13. Ponderale , & Chalcidicum , & Schola. -" PONDÉRANS, antis, pefante, pondus habens. Hoc fenfu comparativum ponderantior ufurpatur a Sidom. /. 8. epiß. 6. ante med. Affe&u ponderantiore prolata fententia. Al. leg. ponderatiora. V. Ponderatus. PONDERARIUM, ii, m. ss9u«yäor, lócus in quo publica pondera af{ervantur, & res publice ponderantur. Legitur in Vet. infcript. apud Gruter. pag. ioi6. n. io. & Donium eläff. 2. n. 67. C. Caefius C. F. Ouf. Silvefter P p. Pomderarium S. P. P. S. F. & Chariftionem æreum Pof. &c. Scalig. ad Manil. p. m. 288. legit præfe&us ponderarium, h. e. ponderariorum. Sed hoc non videtur cum fequentib. conguere. Al. Tilla duo P P. leg. pro Pretor. £ONDERATIO, onis, a&us ponderandi, examen, libra. Vitruv. ii}. 1 o. c. 8. a med. In ' ßatera æquipondium cum examine progreditur ad fines ponderationum. T%eodor. Prifcian. lib. 1. c. 13. Equa ponderatione confici. πγNDERÄTOR, oris, m. pefatore, Xuyovg tws, qui ponderat, penfitator. De ponderatoribus infcribitur tit. 71. lib. 1o. Cod. & tit. 7. 'lib. 12. Cod. Theodof. PONDERÄTUS, a, um, pefato , efaminato. Sidon. l. 8. epiß. 6. Semtentia affe&u ponderatiore prolata. Al. leg. ponderantiore. V. Ponderans. PONDERITAS, atis, f. pefo, idem quod pondus. Accius apud Non. c. z. n. 671. Ponderitatem gravitatemque hominis. PONDÉRO, as, avi , atum , a. 1. pefere, <&$w*'ouou, libro , pendo , ponderibus examino. Plin. l. 18. c. 7. Si quis granum ipfum ponáeret. Plaut. Ampb. 1. 1. 1 36. Haud malum huic eft pondus pugno. So. perii ! pugnos ponderat. Propert. 1. z. el. 13. verf. 12. Semper amatorum ponderat illa finus. “I Translate capitur pro confiderare, examinare , efamimare , ponderare. Cic. 1. 0ffic. c. 15. In quo tamen imprimis , quo quifque animo , ftudio, benevolentia fecerit, ponderandum eft. 1d. 3. de Orat. c. 37. Verborum dele£tum aurium §uodam judicio ponderáre . Id. in Partit. c. 34. Non efíe fidem ex fortuna ponderandam . Id. pro Font. c. 6. In rebus judicandis non minimam partem , ad unamquamque rem aeftimandam momentoque fuo ponderandam, fapientia judicis tenet. Quintil. !. 8. im proœm. a med. Plerofque videas haerentes circa fingula, & dum inveniunt , & dum inventa ponderant, ac dimetiuntur. PONDEROSUS, a, um , pefante, grave , 8xpύς , multum ponderis habens, gravis. Plaut. Capt. 3. $. 64. Ubi ponderofas, craffas capiat compedes. Varr. l. 1. R. R. c. 32. extr. Frumentum ponderofum . & lìb. z. c. ult. a med. Ex fudore ejus lana fit mollior , & ponderofior, & colore meliore. Plin. 1. 36. c. 19. Ponderofiffimi lapides. Val. Max. l. 1. in fi. Silicum crebris, & ponderofis verberibus anguis procubuit. “J Translate Cic. l. 2. ad Attic. ep. 1 1. Ifti puéro dà ponderofam aliquam epiftolam , plenam omnium, non moáo a&orum, fed etiam opinionum tuarum . Eadem metaph. Id. l. 1. ep. 13. Idcirco fum tardior, quia non invenio fidelem tabellarium . quotùs enim quifque eft , qui epiftolam paulo graviorem ferre poffit, nifi eam pelle&ione relevarit ? Val. Max. l. 6. c. 4. n. 1. extr. pofiderofa vox. b. e. di&tum plenum gravitatis , & feveritatis. pONDICÜLUM, i , n. diminut. pondufculum. De æquipondio ftaterae, claudian. Mamert. l. 2. c. 4. Et numeri in corpore certus eft modus, & pondiculi trutinæ certum eft pondus, & decempedæ certa menfura eft. PONDO, indecl. pefo , pondus, quod in rebus per libram , aut ftateram deprehenditur : a pendo. Videtur effe ablativus cafus ab obfoleto pondur , i , ut cenfet etiam Gronov. de pecun. Vet. l. 1. c. 6. Jungitur autem cum vocabulis yaria rerum pondera fignificantibus, ut úncia, femis , quadrans, libra, &c. quæ ponuntur illo cafu , quem ipfum verbum, aut conftru&io requirit. Plaut. Rud. 4. 2. 8. Neque pifcium ullam unciam hodie pondo cepi. Celf. 1. 5. c. 19. feé}. 19. Habet falis ammoniaci pondo femis, æruginis rafae pondo beffem. & cap. 25. fe£t. 16. Croci , cofti unciae fingulae ; ftyracis , refinae terebinthinæ pondo fextantes. Colum. lib. 12. cap. 1 z. Sextarium aquæ cum dodrante pondo mellis diluunt. Plin. . lib. 26. cap. 7. Stomacho medetur vettonicæ tufae pondo libra , mellis Attici femuncia . 1d. lib. 33. cap. 13. ad fim. de file. Pretium in pondo libras denarii duo . due lire per ogni lira di pefo . *J Illa vocabula fæpe cum pondo in accufativo ponuntur, quamvis alium cafum requirere videatur ratio fyntaxeos. Varr. l. 4. de L. L. c. 36. As erat libram pondo. Al. leg. libræ pondus . & ibid. Libram pondo as valebat. Feftur in Grave. Grave æs di&um a pondere, quia deni affes, finguli pondo libras, efficiebant denarium . Liv. l. 26. cap. 47. Pateræ aureæ fuerunt CCLXXVI, libras fere omnes pondo. Utroque loco funt qui putant libras effe genitivum , ut families, monetas : fed videtur refugium infelix. Liv. 1. 3. c. 29. Ut exercitus coronam auream diétatori libram pondo decreverit. Id. l. 4. £. 3o. Di&ator coronam auream, libram pondo, in Capitolio Jovi donum pofuit. Utroque loco al. leg. libræ : fed contra ftat Gronov. loc. cit. Colum. 1. iz. c. 28. Irim cribratam, quae fit inßar pondo quincuncem, permifceto. & cap. zo. a med. Adjici debent miyrrhae qgincunx, calami pondo libram, cafiae felibram, amomi pondo quadrans , groci , quincunx, cripæ pampinaceæ libram. Alia congerit Gronov. lo;; cit. Ex his patet pondo iibram efTe veluti

abfolute ponitur, fignificat libræ pondus, un* lira di pe/e, ^{*}** quia haecTponderis quantitas notiffima omnium , & ufitatiffima eft . €ic. pro Cluenr. c. 64. Et auri quinque pondo abftulit. Quintil. 1. 6. c. 3. a med. Torques aureus centum pondo. Plaut. 4fin. z. z. 33. Quot, pondo te cenfes effe nudum ? Caef. l. 2. B. Civ. cap. 18. Ärgenti p6ndo viginti millia. Plin. l. 33. c. 3. circa med. Populus R.`Carthâgini vi&ae argenti póndo annua in quinquaginta annos imperitavit, `nihil auri. `& máx. Cyrus devi&tâ Afia pondg xXXIV. inillia auri invenerat . Id. 1. 37. cap. 9. circa mei. Bocchus au&or eft, chryfolithom XII pondo aTfe vifam . Id. l. 31. c. 6. Si fiftulae quinariae erunt fexagena pondo pendere legitimum eft. Id. l. 18. c. 8. Lx pondo panis Te modio milii reducunt. Id. 1. 1 1. c. 43. Cafeus Lunenfi§ magnitudine confpicuus, quippe & ad fingula millia pondo premitur. Gell. l. z. c. 24. Neque ârgenti in convivio plus pondo, quam libras centum illaturos. “ Sequente genitivo, Varr. apud TNon. cap. z. n. 6zz. Retuli auri pondo mille o&tingentum feptuaginta. & m. 726. Delphos Apollini munera miffa corona aurea pondo ducentum. PONDUS, deris, m. pefo, gravità, pondo , 3*;•;, gravitas , momentum , onus : a pendo. Cic. de fomn. Scip. c. 4. extr. In terram feruntur omnia füo nutu pondera. Id. de Fato , c. 1 1. Cum per inane moveatur gravitate & pondere. Cef. l. 2. B. Gall. c. 29. & lib. 7. c. zz. Magni ponderis faxa. & lib. 5. c. 12. Utuntur aut numimo zreo, aut taleis ferreis ad certum pondus examinatis pro nummo. 1d. 3. B. Civ. c. 96. Triclinia ftrata, magnum argenti pondus expofitum. & cap. 1o3. Eris magno pondere Tin naves impofito. grån fomma di damaro. & Cic. 3. Verr. cap. 17. Ex æde Minervae grande auri pondus ablatum . Virg. 6. Æn. v. 413. gemuit fub ponûere cymba. Horat. l. 1. ep. 6. v. 5o. Mercemur fervum, qui di&et nómina, lævum Qui fodiat latus , & cogat trans pondera dextram Porrigere. h. e. trans onera plauftrorum , aut jumentorum farcinas, per `vias Urbis commeantia, manum porrigere prenfandi caufa. Alii aliter interpretantur. Plin. l. 12. c. 7. & lib. 35. cap. 17. Pondere emere aliquid. comperare a pefo. Apud Catull. carm. 62. de Aty , v. 5. Devolvit illa acuta fibi pondera filice. b. e. τω σέotz. (Eod. modo pondera ufurpaffe videtur Stat. l. 3. filv. 4. verf. 77.) Apud Öùid. 1. z. Amor. el. 14. v. 14. & lib. 9. Met. v. 684. & Martial. 1. 14. epigr. 131. pondera funt onus ventris, h. e. fetus , il fero. Adde Propert. l. 4. el. 1. v. 96. “I Pro i&tu , colpo , botta, per. coffa : quia' i&us venit ex pondere . Juvenal. fat. 3. v. 27o.' quoties rimofa & curta feneftris Vafa cadunt, quanto percuffum ;: re fignent, Et lædant filicem. ( Adde fat. 15. v. 66.) Cic. de Fato, c. 1o. Tertius quidam motus oritur extra pondus & plagam., cum declinat atomus, &c. Adde cap. ult. “T Pro numero, feu multitudine, etiam earum rerum , quæ non ponderantur , fed numerantur. Varr. apud Non. c. 6. m. ioz. E Graecia Afiaticas in villas comportaffe magnum pondus omnium artificum. *J Nonnunquam ipfa res ponderofa pondus dicitur. Lucan. l. 6. v. 199. vafti. muralia pondera faxi . Martial. l. 5. epigr. 66. Quot graviora cadunt Nemeæo pondera monftro. h. e. apri Nemeæo majores. Id. l. 12. epigr. 67. Ét Maurufiaci pondera rata citri. b. e. mienfz citrex. Id. l. 14. epigr. 164. Spartani pondera difci. %rg. Æn. 1o. v. 496, rapiens immania pondera balthei. Stat. 6. Theb. v. 648. ahenae lubrica maffae pondera. b. e. difcum. Sil. l. 2. v. 246. nodofae pondera clavae . & lib. 9. v. 335. hi fude pugnas , Hi pinu flagiante cient , hi pondere pili. Adde lib. 1 5. v. 687. “J Pondera, quae adhibentur in ftatera, vel lance ponderandi gratia. Liv. 1. 3. eap. 48. extr. Pondera ab Gallis allata iniqua , - & additus ab infolente Gallo ponderi gladius. Ulpian. Dig. lib. 19. tit. 1. leg. 32. Emptor circumfcriptus a venditore ponderibus minoribus. “T Illa quoque JCtorum funt : Cajus lib. 18. tit. 1. leg. 35. circa med. In his , quæ pondere, numero , menfura conftant , veluti frumento, vino , oleo, argento. Ulpian. lib. 3o. leg. 47. Si id petatur, quod pondere , numero, menfura continetur. “I Reperitur etiam pro pomdere libræ, ut, pondo . Varr. l. 4. de L. L. c. 36. I)upondiu§ a duobus ponderibus, quod unum pondus affipondium dicebatur. id ideo, quia as erat libræ pondus. Martial. l. 7, epigr. 52. argenti pondera quinque. *J Translate eft vis, au£toritas, momentum âd permovendum, & ad faciendam fidem : du&a translatione ab æquipondio libræ : autorità , pefo , forza. Cic. Attic. l. 1 1. epift. 6. Äddis etiam , ceteris quoque, id eft qui pondus habent, fa&um no(trum probari. Id. z. de Orat. c. 74. fub fin. Habet enim & voluntatem nocendi in iracundia , & vim in ingenio, & pondus in vita. credito. Id. im Top. c. 49. Perfona non qualifcunque , teftimonii pondus habet. ad faciendam enim fidem au&oritas quæritur. Id. l. 3• de nat. Deor. c. 35. Et virtutis & vitiorum , fine ulla divina ratió. ne, graye ipfius confcientiæ pondus eft. Id. im Vatin. c. 4. Boni viri judicent. id eft maximi momenti & ponderis. Id. Attic. 1. g. ep. 9. Dubitanti mihi, quid me facere par fit, permagnum pondís affert benevolentia erga illum. Id. Fam. 1 1. ep. ult. Quöd in utramque partem in mentem multa veniebant , magnum pondus acceffit ad tollendam dubitationem , judicium & confilium 'tuum .'& ad Attic. 1. 1o. ep. 1. Ejus igitur mihi vivit au&oritas , & fimillimus ejus filius eodem eft apud me pondere, quo fuit ille. ia. fam. t. 2. ep. ult. ad fin. Tuae litteræ, maximi funt apud me ponderis. & $ib. 33. ep. 25. Pergratum mihi feceris, fi dederis opéram,'ut is intelligat, hanc meam commendationem . magnum apud è'pöï habuiffe. Ovid. Heroid. epift. 3. v. 4. & l. 3. ex Poni, epiß. 1. v. 158. lacrymae pondera vocis habent. Id. £. Amor. 37.' åí. fub fim. Et fint ominibus pondera nulla meis. non abbiano ate, forza i

formulami, qua fub quolibet verbo utebantuf. { Quoties pondo

[ocr errors]
[ocr errors]

i

latis ut mihi nugis Pagina turgefcat, dare pondus idonea fumo : I Pondera verborum, verba vim magnam habentia ad faciendam fidem. Cic. 2. de Orat. c. 17. ad fim. Omnium fententiarum gravitate, omnium verborum ponderibus eft , utendum. Horat. in ar. Poet. rv. 319. Interdum fpeciofa locis , morataque re&e Fabula, nullius veneris, fine pondere & arte, Valdius oble&at populum, meliufque moratur, Quam verfus inopes rerum, nugæque canoræ. h. e. fine verborum ponderibus. T A pondere libræ illa quoque tranflata funt. Cic. 1. Tufcul. c. 19. Cum animus fui fimilem & levitatem , & calorem adeptus, tanquam paribus exanimatus ponderibus, nullam in partem movetur , &c. & pro Planc. c. 22. in fin. Sed ego meis ponderibus examinabo, quid cuique debeam . Lucan. 1. 8. v. 279. curarum vobis arcana mearum Expromam , mentifque meae, quo pondera vergant . Senec. in Med. v. 391. Quo pondus animi verget ? ubi ponet minas ? “I Translate a pondere fimpliciter, & qua onus fignificat : Pondera curarum , i pef delle cure , apud Lucan. l. 9. v. 95 1. & Stat. 4. Theb. v. 39. rerum , del governo, apud Ovid. l. 2. Triff. v. 237. & Martial. l. 6. epigr. 64. v. 14. mali , il pefo della difgrazia , apud Senec. in Herc. Oet. v. 231. fene&ae , apud Ovid. 9. Met. v. 436. il pefo degli anni . famiæ, Lucan. l. 8. v. 22. de Fortuna. quæ tanto pondere famæ_ Res premit adverfas, fatifque prioribus urget. h. e. magnitudine famae ántea praeclarae. In bonam partem Claudiam. in II Conful. Stilich. v. 79. `de Roma. venerabile famæ Pondus , & amiffas vires , & regna recepit. 4] Hac ratione eleganter ponitur pro firmitate, & çonftantiâ, coflanza, fermezza , ftabilità . Propert. l. 2. el. 19. v. 62. mulla diu femina pondus habet. Stat. l. 1. Theb. v. 287. de Jove. neque me ( detur fi copia ) fallit , Multa fuper Thebis Bacchum , aufuramque Dionem Dicere : fed noftri reverentia ponderis obftat. A. e. decreti, & voluntatis meae immutabilis , & firmae . . * Item pro gravitate , gravitâ , decgro , foßemutezza . Jtat. l. 2. filv. 3. v. 35. Élandus honos, hilarifque ( tamen cum pondere ) virtus. & lib. 3. filv. 3. v. 246. Quid referam expofitos, fervato pondere , mores ? Val.TMax. in fin. cap. 1o. l. 8. Expertus acerrimum oculorum vigorem, terribile vultus pondus, accommodatum fingulis verbis fomum vocis, efficaciffimos corporis motus .

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][merged small][ocr errors]
[ocr errors]

loco , ftatu6, conftituo. Caef. 1. 3. B. Civ. c. 1o8. Tabulae teftamenti, quæ Romam erant allatae, ut in ærario ponerentut., cum poni rion' potuiffent , &c. Id. !. 1. B. Gall. c. 22. extr. Millia paffuum tria ab eorum caftris caftra ponit. Cic. in fragm. apud Quintil. 1. 9. c. 3. ante med. Qui indicabantur, eos vocari, cuftodiri , ad fenätum adduci juffi : in fenatu funt pofiti. prefentati. & Caef. B. Gall. 1. z. c. 5. In eo flumine pons erat: ibi præfidium ponit. & lib. 3. B. Civ. c. 34. Legio, quam tuendæ oræ maritimæ pofuerat. avia poftata. & Cic. Agrar. z. cap. 18. Ponere infidias contra aliquem. Horat. i. 4. od. 6. v. 1 1. Procidit late , pofuitque collum in pulvere Teucro. ' Flor. l. 1. c. 13. In curulibus fellis fe fe pofuerunt. f mifero a federe. & Val. Flacc. l. 4. v. 378. faxo pofuit latus. pos8. & Virg. Æn. 1. v. 177. Et fale tabentes artus in litore ponunt. Ovid. Met. 8. v. 452. Stipitem in flammam ponere . Id. de remed. Amor. v. 719. aliquid in ignes. Id. 8. Met. v. 694. baculifque levati Nituntur longo veftigia ponere clivo . Cic. 4. de Fin. c. 25. Ubi pedem poneret, non habebat. Quint. Cic. de petit. conful. in princ. Ponere aliquid fub afpe&u . . Cic. 4. Tufcul. c. 29. in confpe&u. Cato R. R. cap. 7. oleas in folem. Senec. 1. de Ira , c. 7. In pofíeffione ponere fe. Cic. Parad. 1. c. 3. aliquid ante oculo5. Gell. l. 3. c. 15. coronam in caput. Cic. ad Planc. 2. poft epift. 16. l. 16. ad Attic. In te pofitum eft, ut, &c. fta in tua mano il fare , che, &c. Id. Attic. 1. 5. ep. 3. Ponere aliquem in gratiam apud aliumi. nietter in grazia. Plaut. Trin. 3. 3. 1 1. aliquern in Torn. III.

crimen atque infamiam populo. h. e. apud populum . Cic. pro Sext. c. 66. ad fin. aliquem im . laude. A. e. laudare. Id. in Topic. c. 13. in fim. in metu. b. e. metuere. Quintil. l. 9. c. 3. a med.. im diftinguendum. 4. e. diftinguendi caufa. *J ferefe, piantare. Virg. Ecl. 1. verf. 74. Infere nunc, Meliboee, piros, pone ordine vites . Colum. fub init. l. 4. Quid ita cenfemus altius paftinare, tam humili menfura vitem pofituri ? Id. l. 1 o. v. 122. Atque oleris pulli radix, lacrymofaque caepa Ponitur. Horat. l. 2. od. i3. Ille & nefafto te pofuit die, &c. T exftruere , fabbricare, fìre. Ovid. Met. 8. v. 160. ingenio fabræ celeberrimus artis Ponit opus. Virg. 6. Æm. v. 19. pofuitque immania templa. Hinc illud pofüit frequentiffimum in antiquis monum. “T ftatuere, erigere. Cic. pro Dom. c. 3o. fub fin. Qui tibi ftatuam in meis ædibus pofuit. Nep. in Datâm. c. 8. Ponere tropæum . Virg. 3. Æm. v. 4o4. aras. “T efformare , formare, fare. Horat. 1. 4. od. 8. Parrhafius, aut Scopas, Hic faxo, liquidis ille coloribus Solers nunc hominem ponere, nunc deum. Virg. Ecl. 3. verf. 44. Alcimedon duo pocula fecit , Orpheaque in medio pofuit , filvafque fequentes. “T apponere , h. e. ponere in menfa ante aliquem , metter innanzi. Cato R. R. c. 79. & 81. Globos melle unguito , papaver infriato : ita ponito. Martial. lib. 8. epigr. zz. Invitas ad aprum, ponis mihi , Gallice , porcum . Juvemal. fat. 5. v. 135. Da Trebio, pone ad Trebium. vis frater ab iftis Ilibus? “T apponere , h. e. ad latus, vel circa aliquem ponere. Cef. 1. 1. B. Gall. c. zo. extr. Dumnorigi cuftodes ponit, ut quæ agat, fcire poffit. “T difponere . Ovid. z. Amor. el. 8. v. 1. Ponendis in mille modos perfe&ta capillis, Comere fed folas digna, Cypaffi , deas. V. Pofitus, us. *| demittere, abbaffare. Horat. l. 1. od. 3. v. 1 3. rabiem Noti , Quo non arbiter Hadriæ Major , tollere , feu ponere vult freta. *] deponere , deporre, metter già . Cic. 5. Tufcul. c. zo. a med. Cuni pilam ludere vellet, tunicamque poneret. Cef. lib. 4. B. Gall. c. penult. Arma ponere jufferunt. Cic. jn Orar. c. 69. Ponendus eft enim ille verborum ambitus, non abjiciendus. Id. Q. Fr. l. I. ep. I. c. 8. pomere libros de manibus . Ovid. Mer. 4. v. 345. velamina de corpore. Sueton. in Calig. c. 5. barbam. Liv. l. 1. c. 19. curas. Cael. ad Cicer. Fam. 8. ep. 6. inimicitias. Plin. l. 5. ep. 6. metum . Virg. 1. }En. v. 3o6. ferocia corda. Horat. l. 4. od. 1 2. v. 25. moras & ftudium lucri . Cic. 3. de Orat. c. 12. vitia. Id. 9. Fam. epift. 24. extr. vitam . Abfolute Virg. Æn. 7. v. 27. Cum venti pofuere . fupple vim , fiatum. Apud Sueton. in Ner. c. 22. ponere rudimentum. & apud Juftin. lib. 12. c. 4. tirocinium . h. e. exire, exfuere. *| Apud Sil. l. 4. verf. 397. ponere prœlia. h. e. ceffare a pugna. & lib. 2. v. 46o. tanáem æquore vano Avertunt oculos fruftrataque litora ponunt. h. e. definunt fpe&are litora, unde exfpe&abant auxilium. Burmam. mallet lumina pomunt , quod certe eft mollius. °| deorfum mittere, mandar giù . Senec. in Pbaeniff. v. 37o. Bruma ter pofuit nives. h. e. tres jam hiemes tranfierunt. V. alia in Pofitus , a, um. T deponere in pignore, fcommettere, deporre. Virg. Ecl. 3. v. 36. pocula ponam Fagina, caelatum divini opus Alcimedontis. Plaut. Curc. 2. 3. 77. Pono pallium . * imponere, imporre . Cic. 1. de nat. Deor. c. 17. Sunt enim rebus novis nova ponenda nomina. Virg. 7. Æm. v. 63. Laurentefque ab ea nomen pofuiffe colonis. Horat. l. z. fat. 3. v. 48. qui tibi nomen Infano pofuere. “T proponere , in medium afferre, proporre. Cic. 1. Tufcul. c. 4. Ponere jubebam , de quo quis audire vellet : ad id aut fedens, aut ambulans difputabam. 1d. 1. de Orat. c. 22. Ponere alicui quaeftiunculam . Petron. in Satyr. c. 1 15. Cum poneremus confilium , cui nos regioni crederemus. Senec. Suafor. 6. in fin. Solent fcholaftici declamatores ponere: Deliberat Cicero , an promittente falutem Antonio , orationes fuas comburat. mettere , proporre quefto tema , &c. Virg. 5. Æn. v. 292. Invitat pretiis animos, & præmia ponit. “T collocare fenori, metter a ufura. Horat. epod. 2. in fin. Omnem redegit idibus pecuniam , Quærit calendis ponere. “T conftituere , reponere, jnettere , riporre . Caef. l. 3. B. Gall. extr. Omnem fpem falutis in virtute ponere. Cic. z. Attic. epift. 23. ad fim. Credibile non eft , quantum ego in confiliis & prudentia tua , quantum in amore & fide ponam. *T cenfere, reputare, judicare, numerare. Cic. Fam. 6. ep. I. Quod ego quafi confolationis loco pono, & lib. 1 5. ep. 4. a med. Quæ ego in beneficii loco non pono. Id. im Top. c. 18. ad fin. Si confilio juvare cives & auxilio , æqua in laude ponendum èft. Id. pro Cluent. c. zo. extr. Ut quæcumque dicendi poteftas effet data, in honore, atque in beneficio ponerent . Nep. im Epamim. c. 1. Scimus muficem noftris moribus abeffe a principis perfona : faltare vero etiam in vitiis poni. Cic. 3. de Fin. c. 8. a med. Qui mortem in malis ponit. Nep. im præfat. a med. Quæ omnia apud nos partim infamia , partim humilia , atque ab honeftate remota ponuntur. 4J confumere , confumare , paffare. Cic. de clar. Orat. c. 22. Unum medium diem fuiffe , quem totum Galbam in confideranda caufa, componendaque pofuiffe . Id. Attic. l. 6. ep. 2. circa med. Ibi cum Junium menfem confumpfiffem , cogitabam Quintilem in reditu ponere. Id. 5. Fam. ep. 2 1. Unum tecum diem libentius pofuerim, quam , &c. “T dare , figere. Propert. 7. 2. el. 1 o. v. 29. Ofculaque in gelidis ponas fuprema labellis. Stat. 2; Theb. v. 354. & ofcula moeftis Tempeftiva genis pofuit. “T adhibere , adoperare, ufare, impiegare , mettere. Cic. pro Murem. c. 22. Ut candidatus totum animum, atque omnem curam , operam , diligentiamque fuam in petitione non poffit ponere. Id. Tufeul. 1. c. 19. a med. Tgtofque nos in contemplandis rebus, perfpiciendifque ponemus. Id. 2. fy. l. 3. ep. 1. c. 2. Praeftabo, fümptum nufquam melius poffe poni. Id. Fam. 1 3. epift. 64. extr. Si `eum adjuveris eo ftudio , quo oftenditti, apud ipfum praeclariffime pofueris. “I dicere , pronuntiare, vel fèribendo adjicere, dire, fcrivere, mettere. Cic. 2. de LeIN n n gi}.

[graphic]
[ocr errors]

,i5. c. 3. Reae Magnus ille nofter , me audiente, pofuit in judi£j,, .eipubl. noftram juftiffimas huic municipio gratias agere poffe, 'quod , &c. Id. /. I. Fam. £p. 9. a. med. Quamobrem, ut paulo íte'pofui, fi effent omnia mihi folutiffima, tamen , &c. Id. 2;4* Fjm. £. 3 1. Hoc ipfum elegantius poni, meliufque potuit. Liv. lib. 1 o. c. 9. ad fin. Id ne pro certo ponerem , vetuftior annalium au&or Pifo effecit. Juvenal. fr. 1. v. 155. Pone Tigellinum ; taeda lucebis in illa , , &c. h, e. dic, vel fcribe aliquid in Tigellinum . Cic. Fam. 9. ep. 15. a med. Et quidem cum in mentem venit , ponor ad fcribendum. h. e. cum venit in mentem iis, qui fenatusconfulta fcribunt , ponitur nomen meum quafi fcribendo adfuerim . Sunt tamen qui in his verbis mendum fufpicantur. <f pro certo affero, ftatuo, & quod in fcholis dicunt , fuppono, fupporre , metter per certo. Cic. in Bruto, c. 45. Etfi non fuit in oratorum numero, tameu pono, fatis in eo fuiffe orationis atque ingenii , quo & magiftratus perfonam , & confularem dignitatem tueretur . Id. ip Orat. c. 4. Pofitum fit igitur in primis, fine philofophia non poffe 'effici, quem quærimus, eloquentem. Adde Terenr. Phorm. 4. 3. 25. *] fingere, fingere. Terent. Pborm. 4. 3. 23. Sudabis fatis , fi cum illo inceptas homine ; ea eloquentia eft. Verum pone , effe vi&tum cum : at, &c. Ulpian. Dig. lib. 47. tit. 1 o. leg. 5. circa med. Ponamus , ftudiorum caufa Romæ agere. Fac etiam hoc fenfu dicimus, & Græce τ}3a. “I exponere, objicere, efporre. Plaut. Capt. 3. ' 8. 29. Meumque me potius caput periculo præoptaviffe , quam is periret, ponere. “T ftatuere , fancire . Tacit. 5. Hiß. c. 5. extr. Liber Pater feftos laetofque ritus pofuit : Judæorum mos abfurdus fordidufque. piantò, inftitui . Quintil. l. 8. c. 3. Ponere alia , quam quæ illi primi fecerunt, fas non eft. %. e. nova , verba fingere . * Rationem ponere, inire, fare, o render i conti . Colum. l. 1. c. 3. & Sueton, in Otb. c. 7. Sic ponere calculos. Petrom. in Satyr. cap. 1 1 3. Si bene calculum ponas, ubique naufragium eft. h. e. fi rem bene expendas , & diligentem rationem ineas. Plin. l. 2. epiff.. 19. in fi. Sed plane adhuc, an fit recitandum, examina tecum, omnefque, quos ego movi, in utraque parte calculos pone: idque elige , jn quo vicerit ratio. 4I Pofivi , & pofeivi præterit. eft Plauti Pfeud. 5. 1. 35. Commuto illico pallium : illud pofivi. & Trin. 1. 2. 1o8. Mihi quod credideris, fumes , ubi pofiveris. & in fragm. apud Prifcian. lib. 1o. pag. 898. Putfch. Apud fequeftrum vidulum pofivimus. Adde Caton. de R. R. in proœm. & cap. 4. & Vet, Infcript. àpud Gruter. pag. 1 5o. n. 6. Sic in compofit. appofivi , compofiyi , depofivi , expofivi, impofivi , oppofivi , repofivi , fuppofivi , quæ habes fuis locis. “T - Pofit pro pofuit in Vet. Infcript. apud Gruter. pag. 341. m. 8. & 37 1. n. 9. & 724. n. 8. & 882. n. 14, bárbarifmus potius dicendus eft , quam error lapicidarum . PONS, pontis, m. ponte, ygovpx , omne id, quo fuper flumen , vel foveam, vel fimile quid tranfimus. Alii ducunt a πάρος , tranfitus , alii a pendeo. C.ef. l. 1. B. Gall. c. 1 3. Nep. in Milt. c. 3. & Planc. ad Cicer. Fam. 1 o. ep. 15. Pontem in flumine facere. Flor. lib. 1. c. 4. Interfluentem Urbi Tiberinum ponte commifit . Cic. Verr. 6. c. 32. extr. Pars oppidi, quæ appellatur Infula, mari disjun&ta angufto ponte rurfus adjungitur & continetur. Tacit. 4. Hijf. cap. 77. Pons , qui ulteriora coloniæ anne&it. Liv. l. 26. cap. 6. & Tacit. Ann. 15. c. 9. Pontem injicere . gettare. Sic Sueton. in Calig. c. 22. extr. Super templum divi Augufti ponte tranfiniffo, Palatium Capitoliumque conjunxit. Id. ibid. c. 19. Bajarum medium intervallum trium millium & fexcentorum fere paffuum ponte conjunxit. Curt. I. 3. c. 1. a med. Pons lapideus flumini impofitus jungit urbem , Id. l. 3. c. 7. & lib. 4. c. 9. Fluvium ponte jungere . Tacit. 2. Amm. c. 68. & Quintil. l. 2, c. 13. fub fin. Pontem rumpere. Tacit. Ann. 1. c. 49. & lib. 1 3. c. 7. per amnem jungere. & lib. 13. c. 39. extr. ponte amnem tranfgredi. Plin. l. 8. ep. 8. Ponte flumen tranfmittere , Flor. l. 4. c. 12. trajicere . Tacit. 3. Hiß. c. 6, extr. & lib. 4. c. 7o. Pontem abrumpere . tagliare. & Nep. in Mil. cap. 3. refcindere. Curt. l. 4. c. ulr. recidere. Planc. ad Cicer. Fam. 1 o. ep. 23. interrumpere . Cic. 2. de Legib, c. 4, a med. interfcindere . Tacit. 1. Ann. c. 69. folvere . Nep. in Themif?. c. 5. diffolvere . Virg. 8. Æn. v. 65o. vellere. Juffim. l. z. c. 1o. extr. Xerfes quaedam maria pontibus fternebat. Tacit. Ann. 12. c. 57. Inditis pontibus ( in lacu ) pedeftrem ad pugnam . Hirt. l. 8. B. Gall. c. 14. Pontibus palude conftrata , exercitum tranfàucit. Tacit. 6. Ann. c. íí Pontem navibus efficere. “I de via lignis ftrata in locis paudofis. Tacit. Ann. 1. c. 63. Pontes longos quam maturrime fuperare. anguftus is trames vaftas inter paludes, & quondam a L. Domitio aggeratus. “T de iis, quibus in navem afcenditur . Virg. 1 o. Æn. v. 653. Forte ratis celfi conjun&ta crepidine faxi Expofitis ftabat fcalis, & ponte parato. & lib. 1 o. v. 287, focios de puppibus altis Pontibus exponit. “I Sunt etiam pontes tabulata , quibus turres inftruuntur : ut Serv. docet ad illud Virg. 9. Æn. v. 53o. Turris erat vafto fufpe&tu , & pontibus altis. Sic i. 12. verf. 674. Turrim, compa&is trabibus quam eduxerat ipfe , Subdideratque rotas , pontefque inftraverat altos. *] Item qui de turri ligiea ex fuperiore ejus parte trochleis laxatur, & müro obfefíæ urbis imponitur , ut per illum obfidentes moenia invadant : qui a Veget. re milit. l. 4. c. z 1. fambuca, & exoflra dicitur. Sueton. in 4uguff. £.3o. Et cfus & utrumque brachium ruina pontis confauciatus : Plin, hoc idem narrans l. 7. c. 43. ruina e turri periclitatum dicit: Harduin. autem ex Dione, & 'Appiano docet turris pontem intelligendum effe . Similes his funt pófites in illo Tacit; Ânn. 4. $. $ 1. In va!lug {manualia faxa, præuâas fudes jacere, complere ' f9ffas , pontes & fcalas, inferre propiignaculis. nemipe tabulata' trajiciendæ foffae , & fcandendo vailo apta. *J de tabulatis navium , Id. 2. 4nn. c. 6. Multæ pontibus ftratæ, fuper quas tormen

- P O N ta veherentur. •I In illo vire. o. Æn. v. 169. nec . non trepidi formidine portas Explorant, pontefque , & propugnacula jupgun: : pontes, intelligit Servius , qui fiunt in muris ángußioribus, ut fit façilior tranfitùs ad divifas muri partes . Horum fit mentio & apud Stat. l. 1 o. Theb. verf. 879. * Romæ Comitiorum, tempor: in campo Martio, aut in foro pontes ad tempus conftituebantur, h. e. tabulata angußá, & a folo excitata, in morem Pontis » P££%u* opulus fuffragia laturus de fepto in feptum tranfibat, accep$i$ t*; Ę quæ a diribitoribus ex ipfis pontibus diftribuebantur. Cic. !. 1. ad Aiiic. ep. 14. 2 med. Conful làtor rogationis » ideg erat, diffuafor. operâ Clödianæ pontes occuparant : tabellæ miniftrabantur, ita ut nulla daretur , Uti rogas. ^ Narrant autem, ut eft apud Fefi. in Sexagenarios' ex Sinnio Capitome, cum _primum Per pontes íüíágiâ ferrîcœpta funt, juniore$ conclamaviffe, ut ds P9nte dejicereiitur fexagefiarii, qui jam nullo publico munere fungerentur, ut ipfi potius fibi, quam illi deligerent imperatorem. Qvid. s. Fef. v. 633. `pars putat, ut ferrent juvenes fuffragia foli, Pontibus ipfirmö§ praecipitaffe fenes. ° In pontibus fluminum ftabant mendici, ftipem petentes. Senec. de vita beata , c. 25. I; fublicium ponteih mie transfer , & inter egentes abjice. Juvenal. Jef. 4. v. 116. dirùfque a ponte fatelles. Adde fat. 14. v. 134: .&. Martial. !. io. epigr. 5. & lib. 12. epigr. 32. in fin. 4 UBi ait Horat. lib. z. fàt. z. v. 31. Unde datum fentis, lupus hic Tibgrinus , an alto Captus hiet?" pontefme inter jaétatus, an amnis Otia fub Tufci? ponte, intelligit in Tiberi , de quibus V. in Lupus. PONTI A. V. in Pontina. , * , ' poNTICULUS, i, ponticello , ysoopi';, pons exiguus. Cic. 3. Tufcul. c. zo. Ejufqüe foíæ tranfitum pónticülo ligneö conjunxiffet. Adde Catull. carm. 17. ad Colom. v. 3. PONTICUS, a, um, IIo- nws, , aâ Pontum provinc. fpe£tans. Colum. 1. 1 z. c. 35. Pontici abfinthii pondo libram. Qvid. I. Triff. el. z. v. 94. Pontica terra . 4| Nuces Ponticæ eædem ac Præneftinae , & Avellanæ, ita diétæ, quod in Ponto maxime abundent circa Ponticum mare , & inde in Græciam, & ex Græcia in Italiam tranflatæ fuerint. Plin. l. 15. c. 22. “I Pontici mures, de quib. Plin. 1. 8. c. 37. & lib. 15. c. 73. funt, qui apud nos ermellini , pilo a!bo, & ' molliffimo. 4j Juvenal. in fi. fat. 6. Pontica ter vi&i medicamina regis. b. e. Mithridatis regis Ponti . “I Ponticus ferpens apud eund. fa». 14. v. 1 14. eft draco aurei velleris cuftos in Colchide , quæ eft provincia ad Pontum Euxinum fita. T Pontici fauces freti , Senec. in Med. v. 454. h. e. Bofphorus Thracius, lo fretto di Coftantinopoli. “I De radice Pontica V. in Rha. PONTiFEX , tificis , m. Pontefice , ispsvs , facer magiftratus , facrorum praefes , antiftes , magifter religionis . De notatione ita Varr. l. 4. de L. L. c. 15. Sacerdotes univerfi a facris di&ti: pontifices, ut Q. Scævola Pontifex maximus dicebat, a poffe , & facere : ego a ponte arbitror. nam ab iis fublicius eft faétus primium , & reftitutus fæpe , quod eo facra & uls , & cis Tiberim nom- mediocri ritu fiant. Cic. 2. de Legib. c. 8. Divis aliis alii facerdótes, omnibus pontifices , fingulis flamines funto . Id. de Harufp. refp. c. 6. ad fim. Meam domum P. Lentulus conful & pontifex, L. Lentulus flamen Martialis, L. Claudius rex facrorum , Q. Cornelius, Q. Terentius pontifices minores, omni religione liberaverunt. Id. 3. de Orat. c. 19. fub fi. Ut pontifices veteres propter facrificiorum multitudinem, trefviros epulones effe voluerunt, cum effent ipfi a Numa, ut etiam illud ludorum epulare facrificium facerent , inftituti ; fic, &c. Ovid. 6. Faß. v. 454. fa£tum dea rapta probavit, Pontificifque fui munere tuta fuit. Horat. l. 3. od. 23. v. 12. Vi&ima pontificum fecurim Cervice tinget. Id. l. 2. od. 14. extr. & mero Tinget pavimentum fuperbo , Pontificum potiore coenis. A. e. quae dabantur a pontificibus, cum magiftratum inibant. V. Adjicialis . “I Pontifices diu, præterquam e Patribus , creari non licuit. Sed M. Valerio, & Q. Apulejo Coff. etiam plebs ad hujufmodi facerdotium admiffa eft. Liv. l. 1 o. c. 6. & fequent. Dividebantur in majores, & minores. Omnibus unus praefe&us fuit a Numa, ifque Pontifex Maximus appellabatur. Primus Pontifex Maximus fuit TMartius Martii filius, Numæ gener. Liv. l. 1. c. zo. “T Fuerunt ab initio quatuor . Poftquam autem plebi quoque communicatus Pontificatus eft, quatuor alios creari ex plebe pontifices placuit . Hinc pontificum Collegium dicebatur. Summum facerdotium , & fummam poteftatem habebant. Præerant 9mnibus facris publicis, privatifque. TLeges etiam de facris ferre folebant , deque omnibus caufis âd , facra pertinentibus ipfi tanquam fupremi judices, cognofcebant : qua in re & mulétandi jus habebant, cum ipfi nulli mul&ae , nulliufque arbitrio obnoxii effent. Liv. loc. cit. . *I Pontifex Maximus dicitur, inquit Feji. in Maximus, quod maximus rerum, quæ ad facra & religiones pertinent, judex fit, vindexque contumaciæ privatorum , màgiftratuumque. Hujufque rei exempla habemus apud Valer. Máx. i.Ti. c. 1. m. 2. & Macrob. 1. 1. Saturn. c. 16. quib. loc. & in privatos, & in magiftratus imperium exercuiffe pontifices legimus , * cum de religione ageretur. Creabatur a populo in Comitiiç, ut ápparet ex Liv. l. 25. c. 5. & Cic. 2. 4grar. c. 7. Habebat ex Numa facra omria exfcripta , exfignataque , quibus diebus, quæ ad templa, quibus hoftiis facra fieri deberent; atque unde in eos fumptus pecuhiä erogaretur. Hinc commentarii ,, & apud Liv. l. 4. c. 3. fibri pontificum , & Horat. /. 2. ep. I. v. 26. Retinebat dignitatem totâ vita : praetexta utebatur. Veftales eligebat , capiebatque: edicebat comitia, ifque praeerat regis facrorum , & flaminum creandorum caùfA: intererat arrogati9nibus , & adoptionibus lege curiata fa&is , ne facra privata Ę genti caperent. Alia multa ad eum pertinentia V. apud Pitifc. al. *J Pontifex - IVefc«vo apud Chriftianos. Sidon. carm. 16. v. gf Pro Epifcopo, PON

[ocr errors][ocr errors]

pONTIFICKLIS, le , pontificale, íex;y, wdc , ad pontificem pertinens. Cic. z. de Legib. c. 2 1. Si pontificalis maneret auétoritas. Ovid. 1. Faß. v. 462. Arcadiæ facrum pontificale deae.' & h. 3. v. 429. Acceffit titulis pontificalis honos. Liv. l. 1 o. c. 7. a med. Pontificalia, : atque auguralia infignia. Sueton. in Aug. c. 44. Pontificales ludi. b. e. editi a pontif. max. initio honoris initi . Aufon. in gratiar. a3. c. 18. Pontificalia comitia. h. e. quibus præerant pontifices ma- ximi minoribus pontificibus. creandis. In frag. Fefti : Pontificale pomoerium appellabant locum illum, agrumque prope murum, in quo pontifices fua conftituerent aufpicia. PONTIFICÄTUS, us, m, Pontificato , &;y, syworJyw , pontificis munus · & dignitas. Cic. de Harufp. refp. c. 9. Qui ftatas folemnefque cære... monias pontificatu, rerum bene gerendarum au&oritates augurio contineri putaverunt. Vellej. l. z. c. 59. Pontificatus facerdotio puerum 'honoravit. Tacit. Hiff. l. 1. c. 77. Otho pontificatus, auguratufque , honoratis jam fenibus, cumulum dignitatis addidit. PONTIFICENSIS, & Pontificienfis, fe , cognomen Obulconis oppidi in Hifpania inter Cordubam & Giennam. P!in. l. 3. c. I. & Infcript. , apud Grut. pag. 458. n. 5. PONTIFICIUM , ii , n. proprie eft au&oritas & poteftas pontificis in rebus facris. Solin. c. 16. ( al. 26. ) extr. Devotionis, quam peregre profequebantur, pontificium mox intra fines fuos receperunt. Impp. Gratiam. Valentimiam. & Theodof. lib. 16. Cod. Theodof. tit. 5; leg. 13. Omnes , qui harum profeffionum vel pontificium fibi , vel minifterium vindicarunt. “ Univerfim fumitur pro munere, facultate, poteftate, jure faciendi aliquid. Gell. l. 1. c. 13. Re femel {tatuta déliberataque ab eo, cujus fiegotium id , pontificiumque cffet. Symmach. l. 3. ep. 17. PontificioTiterati honoris au&tus. & lib. 1o. ep. 44. ( al. 51. ) a med. Ut aeternitati veftrae caufae iftius pontificiüm refèrvarem.' Imp. Conßantin. lib. 8. Cod. Theodof. tit. 18. '.. leg. 1. Ut fruendi pontificium habeant, alienandi eis licentia derogetùr. Arnob. l. z. pag. 89. Ut enim dii certi certas apud vos habent tutelas, licentias, poteßates ; ita unius pontificium Chrifti eft dare , animis falutem . PONTIFICÍUS, a, um , pontificale, pontificalis. Cic. pro Dom. c. 14. Nego, i(tam adoptionem pontificio jure effe fa&am. Id. 1. de nat. , Deör. c. 3o. Pontificii libri. . T De pede Pontificio. V. Spondeus. „PONTILIS, le, ad pontem pertinens, ut Stratus pontilis, apud Veget. 1. 1. c. 56. de re veterim. PONTINA, feu Pomptina palus , Paludi Pontine , Aufente Palude , palus Volfcorum, in Latio, feu Campania Romana, inter Appii Forum, Tarracinam, & Circejos, olim adeo late patens, ut illam te. ße Plin. l., 3. c. 3. triginta tres urbes circumftarent , in quibus e- rat Pometia . In eam Üfens, & Amafenus fluv. influunt. Per hanc Trajanus viam faxo ftravit ingenti fumptu , ut ejus etiamnum vi

. . dentur reliquiæ. Id. Plin. l.Tz6. c. 4. Pontinas paludes vocat in

[ocr errors]
[ocr errors]

epigr. 112. Pomptinum agrum Liv. l. 2. c. 34. & lib. 6. c. 5. @. 6. , •i Qui Pontina fcribunt , ducunt cum Fefto a Pontia urbe Volfcorum , ut Idem ait : ( eft autem in infula cognomine, colonia R. . contra & prope Terracinam , apud Liv. l. 9. c. 28. unde Pontiani , ' . orum, apud eund. l. 27. c. io.) Qui Pomptina, a Pometia cogno, . rnine Sueffa, quod itidem Volfcorum oppidum ad eam paludem fi. : tum : quafi per fyncop. fit pro Pometina. *I Pontina , feu Pomptina tribus, una ex rufticis , a palude cognomine. fic appellata , feu a Pontia urbe modo di&a , ut Fe/?. docet. Addita eft reliquis una cum Publicia circa A. U. CCCXCVII. ut Liv. l. 7. c. 15. fub fin. fcribit. Infcript. apud Gruter. pag. 349. n. 3. L. Junius L. F. Pontina Ogulnius Mil. Leg. II. &c. PONTO, onis, m. mavis tranfvehendis jumentis & vehiculis accommodata : five intelligas tabulatum duobus lyntribus fimul solligatis fultum : cujufmodi hodieque utimur trajiciendis fluminibus , ubi pontes non funt, religato ad utramque ripam fune, & fequente navi , ubi ille attrahitur : five navem folam plano tabulato conftratam , & in mari quoque utilem . De hac Caef. l. 3. B. Civ. c. 29. Plerafque naves in Italiam remittit , ad reliquos milites equitefque tranfpórtandos : pontones , quod eft genus navium Gallicarum, Liffi relinquit. De priore Aufon. Edyll. 12. feu Technopaegn. in Grammaticom?/?. v. 1o. Lyntribus in geminis conftratus ponto fit , an pons. Paul. Dig. lib. 8. tit. 3. leg.Iult. Flumen, in quo pontonibus trajiciatur. Etiam Gell. l. 1 o. c. 23. inter varia navium nomina pontones recenfet. PONTUS, i , m. mare, πάντος, Græca vox mare fignificans apud Poetas. Virg. Georg. 1. v. 356. freta ponti Incipiunt agitata tumefcere. & verf. 469. tellus quoque, & æquora ponti. & lib. 4. v. 43o. vafti gens humida ponti. Horat. l. 3. od. 3. v. 37. Dum longus inter {æviat Ilion , Romamque pontus. Senec. in Oedip. v. 488. Naxos REgæo redimita ponto . “I Per fynecdochem dicitur de mari Euvirìo , feu de toto illo mari, quod eft ab Hellefponto ufque ad Maeotin, ponto Euffino, mar nero. Plin. l. 4. c. 1 2. poft med. V. Eu¥inus. Cic. 6. Verr. c. 58. In Ponti ore & anguftiis. h. e. in Bofphoro Thracio. Val. Flacc. l. 8. v. 18o. Craftina namque dies trucis ad confinia Ponti, Cyaneafque vocat. *I Item de illa regione Afiae minoris , quæ ad Ponti litus a meridie fita eft , inter Bithyniam & Paphlagoniam, item quae inter Paphlagoniam & Armeniám majorem : Pontus etiam Galaticus, Cappadocius , & Polemoniacus cognominata. Sed accuratius de his Geographi. Regnavit in ea Mithridates : quo devi&o , in provinciam ab Romanis reda&ta eft. Flor. l. 3. c. 3. & Vellej. 1. z. c. 38. extr. “| Interdum latius accipitur de iis regionibus, quæ ad Ponti litus quodcumque Tam. III.

[ocr errors]
[ocr errors]

ad altare admovens , ac feriens. idem erat etiam vi&timarum venditor: item facrificulus , qui circa domos, facrificiis familias purgaturus, oberrabat. Apparebat ab umbilico involutus vefte , nüdus cetera. Serv. ad Æn. I 2. v. 12o. Limus eft veftis, qua ab umbilico ufque ad pedes teguntur popae . Apud Montfaucon. To. 4. Antiquit. illuftr. vifuntur popæ infra pe&tus te&i limo ufque ad genua. Sueton. de Calig. c. 32. fub fin. Admota altaribus vi&ima fuccin&us poparum habitu , elato alte malleo, cultrarium ma&avit. Popa eft hic, qui malleo bovem tundit : vel qui vi&imam feriendam tenet: cultrarius, qui jugulat . Propert. l. 4. el. 3. v. 61. Illa dies hornis cædem denuntiat agnis : Succin&tique calent ad nova lucra popae. Cic. pro Mil. c. 24. Quin etiam audiendus fit popa Licinius nefcio quis, &c. Ubi Afcon. paulo poft ad cap. 25. Licinium quendam de plebe, facrificulum , qui folitus effet familias purgare. T Fabrett. lapidem habet, in quo ( cap. 1. n. 75. ) Critonia Q. L. Philenia dicitur popa de infula. h. e. quæ vi&timis venalibus negotiabatur. . °I Popa venter apud Perf. fat. 6. v. 74. eft gulofus, heluo , delicatiffimis epulis faginatus, ut popæ folebant vi&imarum carnibus expleri : vel qui tot pæne caedit pecudes ad menfam inftruendam , quot popæ facrorum caufa .

[ocr errors][merged small][ocr errors][merged small]

POPILIA, vel Popillia Tribus. V. Poblilia.
POPILÎI, vel Popillii , orum , m. gens Romana : ex qua familia fuit

cognomine Lenatum , cujus princeps M. Popilius Lænas M. F. qui conful fuit quinquies. V. Laenas , & Liv. l. 7. c. 12. 17. 23. & 26. & lib. 9. c. 2. 1. Fuere præterea multi alii clari viri tum honoribus, tum eloquentia. V. Liv. & Cicer. in Bruto. T C. Popilius trib. mil. oÍim parricidii reus, & a Cicerone defenfus, ejus poftea profcripti caput & manus recidit , & ad M. Antonium detulit. Epit. Livii lib. 12o. Senec. Suafor. 7. 4] Popiliam gentem memorat Cic. l. 2. de Legib. c. 23. “T Pro utraque fcribendi ratione Lapidum teftimonia multa congeffit Manut. in Orthograph.

[ocr errors]

cus , ubi co&ta obfonia, & delicatiores cibi venduntur, & comeduntur, ganea : a popa . Eo conveniebant fere gulofi homines, lurcones, heluones, & ventri dediti. Plaut. Paen. 4. z. 1 3. Bibitur , e[tur , quafi in popina , haud fecus. Cic. Phil. 2. c. 28. Hujus in fedibus pro cubiculis ftabula, pro tricliniis popinae funt. Sueton. in Tiber. c. 34. Dato HEdilibus negotio popinas ganeafque ufque eo inhibendi , ut ne opera quidem piftoria proponi venalia finerent . Id. in Ner. c. 16. Interdi&tum, ne quid in popinis co&ti præter legumina , aut olera veniret , cum antea nullum non obfonii genus proponeretur. Cic. Phil. 13. c. 1 1. In luftris, popinis, alea , vino tempus ætatis omne confumere. Martial. l. 3. epigr. 7 1. In fellariolis vagus popinis. & lib. 1. epigr. 42. fumantia qui tomacla raucus Circumfert tepidis vagus popinis. Horat. l. 1. ep. 14. v. 2 1. fornix tibi , & un&ta popina Incutiunt Urbis defiderium . Id. l. 2. fat. 4. v. 6z. immundæ popinae . “I Metonymice dicitur de ipfis cibis delicatioribus , & largioribus. Cic. Pbil. 3. c. 8. Vino atque cpulis retentus , & alea eft : fi epulæ potius , quam popinae nominandae funt. Id. in Pifon. c. 6. Cum ifto ore foetido teterrimam nobis poinam inhalaffes.

[ocr errors][merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small]
[graphic]
[graphic]
« НазадПродовжити »