Зображення сторінки
PDF
[ocr errors]
[ocr errors]

gnitio ejus rei Ser gio permiffu. - íermißio. Horat. i. 2. ep. 1. v, 43: „utor permiffo ; Infcript. apud &;, „te,. pag. 8o. m. 13. Ex permiffo Eliorum V. S. L. M. Vide Permiffus , u*. •| Inìmiffus , incitatus . Grat. im Cyneg. v. 227. fpatiis' permiffa Lechæis Theffalium quadriga decus , quam gloria patrum Excitat , & primae fpes ambitiofa coronae. Val. Flacc. l. 1. v. 574. faevo permiffa profundo carbafa . Poflis hæc & alio modo inte:ligere , ut permiffa quadriga fit lafciata andare , & permiffa mavir fit data im balia del mar crudele.. “T Permiffus appellatur aries , qui annis compluribus tonfus non eft. Paul. ex Fefto. TERMITIS , e, valde mitis . Colum. l. 12. c. 41. Sorba non permitia , divifa exemptis feminibus. non bem mature. PERMITTO, is, ifi , iffum, a. 3. fpedire , mandare , 8txtrdwrw , idem quod mitto. Colum. /. 7. c. 8. a med. Hoc genus cafei poteft etiam trans maria permitti . Senec. l. 2. de clement. c. 6. Sapiens etiam ad calamitofos bonitatem fuam permittet . effenderà , farà arrivare . *| Item admitto . Colum. l. 6. c. 24. Menfe Julio feminæ maribus plerunque permittendæ. Nemefian. Ecl. 1. v. 7. viridique greges permittere campo, Et ros, & primi fuadet clementia folis. * Item prorfus mitto, immitto , impello, incito. Liv. l, 3. c. 61, & lib. 9. 1. 22. Concitant equos, permittuntque in hoftem. Sifenn. apud Non. c. z. m. 7 I o. Equum concitatun princeps ad hoftium permittit aciem . caccia , fpi/ ge . & Hirt. /. 8. B. Gall. c. 48. Incautius fe in hoßem permittere . fcagliarf addoffo . & Sifenn. loc. cit. Multi præniffis armis , ex fummo fe permitterent. f, precipitaffero . T Item jacio, conjicio, gettare, lamciare, fcagliare. Lucret. l. 4. v. 688. Hic odor ipfe igitur , nares quicunque laceffit , Eft alio ut poffit permitti longius alter. Ovid. Met, 12. v. 282. faxum permittit in hoitem. Sil. l. 3. v. 534. quacumque datur permittere , vifus . Hirt. l. 8. B. Gall. c. 9. Longius tela permittere . Ovid. I 4. Met. v. 182. Immanem fcopulum nedias permifit in undas. “T Translate Gell. l. 6. c. 16. Quifpiam tumultuariis & modicis linguæ exercitationibus ad famam fe facundiæ permiferat. f era efpofío. •I Sæpe eft fimere , concedere , poteftatem facere , pernettere , dar licenza . Cic. Fam. 1 3. ep. 71. Neque hoc tempore difceffiffet a me , nifi ego ei permififfem. Id. 3. de nat. Deor. c. 1. ad fin. Tibi permitto , refpondere ne mihi màlis, an univerfam audire orationem meam . Id. I. 2. de Orat. c. ult. Quis Antonio permifit , ut partes faceret ? Id. Verr. 7. c. 9. Ipfis judicibus conje&uram facere permittam . Liv. l. 33. c. 2o. Confuli permiffum , ut duas legiones fcriberet . Id. l. 24. v. 14. & lib. 33. c. 45. De eo permiffum ipfi erat , faceret quod e republica duceret effe . Nep. in Con. c. 4. Ei permifit , quem vellet , eligere ad difpenfandam pecuniam . Plin. l. 4. c. 14. Si conje&are permittitur. Caef. lib. I. B. Civ. cap. 5o. Conatus eft Ca:far reficere çontes : fed nec magnitudo fuminis permittebat , &c. Liv. l. 34. e. 31. ibi permiffo , ut feu dicere prius , feu audire mallet , ita Joepit Tyrannus. Lucam, /. 7. v. 73 I. permittere aliquem vitæ . lafciarlo vivere. * Paffive Senec. }. 4. de benef. c. 1 2. Latronibus circumventum defendo , ut tuto tranfire permittatur . Id. 1. 1. de Ira , c. 7. im fin. Animus , fi in iram fe projecit , non permittitur reprimere impetum . In vet. Tab. aen. apud Mazoc%. pag. 465. m. 85. Qùi permiffus et , fuit , uti leges municipibus daret. “I Item concedere, dare , condonare . Cic. pro Sull. c. 1 6. Permitto aliquid iracundiæ tuæ, do ado!efcentiae , cedo amicitiæ, tribuo parenti . Id. pro Sext. c. 33. extr. Inimicitias cum aliquo fufceptas patribus confcriptis , & temporibus reipublicæ permittere . Virg. 4. Æn. v. 64o. rogùm permittere flammæ. dar alle fiamme. “IT Item committe- re , deferre , arbitrio alicujus tradere. Cic. 2. ad Q. Fr. ep. 9. Totum ei negotium permifi , meque in ejus poteßate dixi : fore . Id. Agrar. 2. c. 13. Permittere alicui poteftatem infinitam innumerabilis pecuniae. ld. pro Font. c. 14. Committere aliquem fidei judicum, permittere poteftati. Id. pro Dom. cap. 2 1. a med. Permittere alicui bmnia. lafciarlo far quel che vuole. & Caef. lib. 1. B. Cjv. cap. 36. Summam belli adminiftrandi alicui permittere. Sallufi. in Jug. c. 1 1 o. extr. Agendarum rerum , & quocumque modo belli componendi licentiam alicui permittere. dar la plenipotenza. “T Permittere fibi , fibi poteßatem arrogare. Quinti!. l. 1. c. 4. Grammatici libros, qui falfo viderentur infcripti, tanquam fubdititios, fubmovere famifia, permiferunt fibi. “I Permittere habenas equo apud Senec. in Hippol. v. 1 oo6. & Tibull. carn. 1. l. 4. v. 92. allentar le briglie. & permittere vela ventis apud Quintil. in epif?. ad Thryphon. dar le vele a' venti . Sic claffem ventis permittere , ay%d Plin. in Paneg. 4c. 35. “T Permittere fe dicuntur , qui fe dédunt . Caef. l. z. B. Gall. c. 3. Legatos ad eum miferunt, qui dic£ent, fe fuaque omnia in fidem atque poteftatem populi R. pérmittére. & cap. 3i. Se fuaque omnia eorum poteftati permittere dixerunt . Liv. l. 36. c. 28. HEtolos fe fuaque omnia fidei populi R. permittere . & cap. 35. Ut mittere legatos Romam poffitis , per quös Senatui de vobis permittaxis. Id. l. 8. c. 2o. Ipfi fe in deditionem confulis caduceum praeferentes permiferunt. Vellej. l. 2. c. 37. Se , regnumque ditioni cjus permifit. Liv. l. 31, c. 17. Quibus cum Philippus nihil pacati , mifi omnia permittentibus , réfpondifíet , &c. fe non fi arrendcvano à d:fcrezione. pERMIXTE , & Permifte , mefcolatamente, permifcendo . Cic. in Payfit. c. 7. Pergixte aliquid dicere. Id. 1. de Invent. cap, zz. fu# fin. si genera ipfa rerum ponuntur , neque permixto cum partibus imt, licantur .

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

mißionis reliquias fundens æquabat . Aurel. Vi3. de Caefari?. c. 4t. circa med. Cujus gratia reipublicæ permixtionem fore , oftentorum mira prodidere . A. e. confufionem , turbas , difcordias . Pallad. in 08obr. tit. 2o. Decoques, donec tota permixtio pinguedinem puri mellis imitetur. PERMIXTUS, & permißus, a, um, mefcolato , valde mixtus » confufus, admixtus . Cic. in orat.' cap. 37. ad fim. Omnes in.oratione effe quafi permixtos & confufos pedes. & cap. 36. Intervallorum longorum & brevium varietate implicata atque permixta ora£i9 • & cap. 57. fub fin. Oratio permixta & temperata numerus - Id. pro Planc. È 38. Fru&us magiia acerbitate permixtos tuli . Caef. /. 7. ß. Ge!l. c. 62. Sic cum fuis fugientibus permixti , ab equitatu funt interfe&i. Plin. l. 36. c. 19. ad fin. Gagates lapis ceræ perimixtus ftrumis medetur. 3d. T. 1 z. c. 19. Ethiopiâ Troglodytis connubio permixta. imparentata . & Lucret. l. 3. v. 644. & lib. 5. v. 13 **• Permixta caedes. b. e. promifcua. PERMODESTUS, a, um , admodum modeftus. Cic. Cati!.?. £. 6. Homo enim videlicet' timidus, & permodeftus vocem confulis ferre non potuit . Adde ad Attic. l. 4. ep. 8. Sic Tacit. I. Annal. c. 7. Verba ediéti fuere pauca, & fenfu permodefto. affai moderato • PERMODICE , valde modice , `valde parum . Colum. 1. 5. c. 1 1. Medium truncum acuto fcalpello permodice findito. PERMODÎCUS, a, um, róxvrjo;, valde modicus . Sueton. in Aug. c. 6. Locus permodicüs , & cellae penuariæ inftar . Id. in Tiber. c. 47. Permodica res familiaris. Ulpian. Dig. lib. I 1. tit. 7. leg. 2o. ad fim. Si dos, quia permodica fuit, in funus non fufficit : PERMGESTUS, a, um , valde moeftus. Di&ys Cretenf. de E. Trojam. 1. 1. c. ult. Eum interitu filiæ permoeftum confolati . Paulin. Petricor. l. 5. de vita S. Martini , v. 7 1 1, Nam cum Trevirica permoftus ab urbe rediret. PERMOLESTE, valde molefte . Cic. 6, Verr. c. 58. in fin. Archimedem cum audiffet interfe$tum, permolefte tulit . m' ebbe gran difpiacere . Adde Attic. l. I 5. ep. 17. PERMOLESTUS, a, um , vehementer moleftus . Cic. 4ttic. l. 1. ep. 18. Atque hi non funt permolefti . PERMOLLIS, le , valde mollis . Quintil. l. 9. c. 4. circa med. Quod etiam in carminibus eft permolle. PERMöLO, is , a. 3. valde molo . Translate alienas permolere uxores dixit Horat. l. 1. fat. z. v. 34. h. e. fubagitare , violare . *] Proprie Serem, Sammon. c. 19. v. 334. Allia parva novem , piperis tot permole grana. PERMONSTRANS, antis, monftrans, commonftrans . Animian. l. 18. c. 6. ( al. I 3. ) Erupiffe hoftium manus, permonftrantes. 1'ERMOTIO, onis , f. zzτακ/χλαις , τzyápw.zaig , commotio , motus , perturbatio . Cic. 2. de Divin. cap. 3. Mentis permotione magis , quam natura hæc fentimus. “I Speciatim dicitur de perturbationibus animi , quas vulgo paffiones vocamus . Cic. 4. Acad. c. 44. Atque illi quidem etiam utiliter a natura dicebant permotiones iftas animis noftris datas. PERMOTUS, a , um, moffo, agitato, commoffo , valde motus, commotus. Lucret. l. 6. v. 726. Cum mare permotum ventis ruit intus aremaim . *] Sæpe refertur ad animum . Caef. l. 1. B. Gall. c. 3. His rebus adduéti , atque auétoritate Oringetorigis permoti . Cic. Attic. l. I o. ep. 4. circa med. Hæc five iracundia , five dolore, five metu permotus, gravius fcripfi , quam , ut , &c. Salluff. in Catil. c. 34. Plebes aut dominandi ftudio permota , aut fuperbia magiftratuum. Petron. in Satyr. c. 1 oi. mifericordia . Stat. 12. Theb. v. 589. lacrymis. Tacit. 1. 4nm. c. 61. ad miferationem exercitus. & lib. i. Hißor. c. 64. animus in gaudium , aut formidinem. •| Permatur niente, turbatus, deje&tus , infanus . Cic. 1. de Divin. c. 57. Quod maxime contingit aut dormientibus, aut mente permotis. PERMOVEO , es, ovi, 9tum, a. 2. muovere , conjmovere , fmuovere, &:zzrrgo , valde , aut diligenter moveo. Colum. 1. z. c. rz. plana farritione terram permovere . Pallad. in 08obr. tit. 14. Refinae uncias, tres dolio immergunt , & permovent. “T Saepe refertur ad animum » pro commovere . Salluft. im Catil. cap. 5o. Quem res tanta atque tam atrox non pernovit , eum oratio accendet ? cef. l. 3. B. Giv. c. 9. Cum geque pollicitationibus, neque denuntiatióne périculi permoyere poffet , oppidum oppugnare ftátuit . Id. l. 7. B. Gall. c. 4o. Adhortatus milites, ne neceffärio tempore itineris îabore permoveantur . fi fgomentino . & cap. 53. Confirmatis militibus, né ob hanc caufam animo permoverentur. Cic. 5. Verr. c. 62. Si quem aratorum fugae , calamitates, exfilia, fufpendia denique non pérmovent. non muovono a conpaffione , o a fdegno . & in Orár. -. 38. Miferatione mens judicum permovenda eft . Id. 2. de Orat. c. 33. a med. In commovendis judicibus , iis ipfis fenfibus , ad quos iîios adducere volo , permgveor . Tacit. 1. Ann. c. 2 1. Nihil reliqui faciunt, quo minus invidiam , mifericordiam , metum , & iras permöverent. Claudian. de VI. Conful. Honor. v. 368. Nec duras täntis precibus permovimus, aures ? Tacit. 4. 4nn. c. 57. Caufam abfcefru$ ( Tiberii ) ad Sejani grtes retuli : quia tamen , &c. plerumque permoveor , num ad ipfum referri verius fit. PERMULCÈQ, es, ulfi, fum , & §um , a. 2. palpeggiare » careggiare, zzrwJ/&« , leniter contre&to , & deftringo , demülceo . paclû apud Gell. l. 2. c. 26. Cedo tamen pedem lymphis flavis flavum üt ulverem manibus iifdem, quibus Ulyffi fæpe permiüifi' abluam milis eft locus Catulli carm. 63. de múpt. Pet. δ* •u íá, ) Sueton. in Ner. c. 1. Permulcere alicui malas. Ovid. 4. É2j. ~u §33 Triptolemum gremio fuftulit illa fuo, Terque manu p$rìt êiî Id. z. Met. v. 733. Permulcetque comas , chlamydemque ut pendeat apte , Collogat. & lib. 1. v. 716. firmatque fopórem » Languida per•,4; lumina virga. Τ Transla : —----, p. mulcens medicata virga anslate Cic. in Arat. 1. z.

de

[graphic]
[graphic]
[graphic]
[ocr errors]
[ocr errors]

(Queis permulfì domus jucundo rifit odore. profumata. pERMULTO , & . . pERMULTUM, adverb. Cic. 2. de Divin. c. 61. Permulto clariora & certiora efîe dicit. Id. Fam. 3. ep. 1 1. De qua etfi permultum ante certior fa&us eram litteris , nuntiis , &c. Id. I. Offic. cap. 8. a „ed. In omni injuftitia permultum intereft, utrum , &c. PERMULTUS , a, um , valde multus . Verr. fub init. /. 7. de L. L. Habet permültas , & magnas partes . Cic. 3. de Legib. c. 14. Permulti iimitatores principum exfiftunt. Horat. /. 1. Jat. 4. v. 97. caufaque mea permulta rogatus Fecit. Plaut. Bacch. 2. 3. 86. Eo ego nefcio quantulum attulerit : verum haud permultum attulit . Cic. Fam. 3. ep. 16. a med. Termultum erit ex moerore tuo diminutum. pERMUNDÜs, a, um, valde mundus. Varr. l. 3. R. R. c. 7; de golumbis . Aqüam effe oportet , ubi lavari poffint . permundæ enim funt hæ volucres. PERMUNIO , is , ivi , itum , a. 4. fortificare , abfolv9 quod munire coeperam : item' probe munio . . Liv. l. 3o. c. 16. Ad Tuneta caftra refèrt , & quæ munimenta inchoaverat , permunit . Juftin. /. 24. c. 7. a med. Urbem fuam Delphi permunivere. Tacit. 4nn. 4. c. 24. Locorum opportuna permunivit. pERMUNITÜS , a , um , ben fortificato . Liv. l. 7. c. 16. Cum ante moenia fua caftris permunitis confediffent . Tacit. Ann. 2. c. 7. extr. Cun&a novis limitibus aggeribufque permunita . Juffim. h. 2. c. 15. permunitas Athenas effe , & poffe jam illatum bellum non armis tantum , fed etiam muris fuftinere . effer ridotte a fine le fortificaziomi di Atene. V. Permunio . PERMUTATÎO , onis , f. mutazione , 8i#»zyux » mutatio . Cic. pro sext. c. 34. Magna rerum permutatione impendente , geclinavi paululum . * Al. leg. perturbatione . Id. Parad. ult. fub fin. Virtus nec tempeßatum , nec temporum permutatione mutatur. * Item permìuta , permutazione , cambio , cum una res pro alia datur , accigiturve , ut fit in mercibus... Paul. Dig. lib. 19. tit. 5. igg. §. Si pecuniam dem , ut rem accipiam , emptio, & venditio eft : fi autem rem do , ut rem accipiam , quia non placet , permutationem rerum emptionem effe, dubium non eft, nafci civilem obligationem. cic. in Pjon. c. 2 1. Cum partim ejus prædæ profundæ libidines devoraßent, partim etiam in illis locis emptiones , partim permuta*iones ad hunc Tufculanum montem exftruendum . Papinian. Dig. lib. 3o. leg. § 1. Hæc res permutationem non recipit . Juvenal. fat. 6. v. 632. fimilis fi permutatio detur , Morte viri cupiant animam fervare catellæ . %. e. ut alter pro altero mori poffit. • I Permutatio pecuniae quid fit, in Permuto dicemus, gannbio. Cic. Fam. 3. ep. 3. a' med. Perpaucos dies, dum pecunia accipitur , quæ mihi ex publica permutatione debetur , commorabor . Id. .4ttic. /. 5. ep. 13. Éacere germutationem cum aliquo ; * Apud Rhetores eft oratio aliuâ verbis , aliud fententia demonftrans . Ea dividitur in tres partes, fimilitudinem, argumentum , contrarium . Mu8. ad Herenn. l. 4. c. 34. V. PERMUTÄTUS, a, um, mutato . Lucret. l. 1. v. 826. Tantum elementa queunt, permutato ordine folo , Plin. }. 19. c. 6. ante med. Sequenti anno , permutata ratione , femen gignitur , caput ipfum corrumpitur . Mártial. l. 9. epigr. 23. Quem permutatum nec Ganymede velim. “T Item comparatus, emptus. Plin. l. 19. c. 1. a med. Quaternis denariis fcripula byffini permutata quondam , ut auri , reperio. V. Permuto. PERMUTO, as, avi, atum , a. 1. mutare , 2it:**t*w , £p.633 , idem quod muto, áut prorfus muto. Cic. Catil. 2. c. 7. Si Catilina fubifo pertimuerit , fententiam permutaverit. 4l. leg. mutaverit. Petrom. in Satyr. c. 107. Vultum qui permutat , fraudem parat . Plin. 1. o. ep. 4o. Cognovifti quemadmodum in Tufcis otium æftatis exigerem : requiris, quid ex hog in Laurentino hieme permutem , Plin. alter 1. 3. c. 3.° Numidæ di&i Nomades a permutandis pabulis. Id. l. 28.

c. 2. Magnarum rerum fata & oftenta verbis permutari. Plaut. cap. 3. 5. 19. Nomina inter vos permutaftis. cambiaffe , tramutafie.'& Perf.4. 5. 8. At ne cum argeiito protinam permutes domum'. 4. e. in aliam domum divertas. Plin. l. 1 1. c. 37. fa&#. 8o. Lien cum jecore locum aliquando permutat. Martial. l. 6. epigr. penult. Virus ut hoc alio fallax permutet odore . Cic. 3. de Legib. c. 9. C. vero Gracchus ruinis, & iis ficis , quas ipfe fe projeciffe in forum dixit , quibus digladiarentur inter fe cives, nonne omnem reipublicae ftatum permutavit ? %. e. perturbavit. “I Frequenter refertur ad contra&tum permutationis, quo merx pro merce datur , & accipitur, permutare, cambiare, barattare. Martial. 1. 1. epigr. 42. Qui pallentia fulphurata fra&is Permutat vitreis. Plin. lib. 34. cap. 17. India peque æs , neque plumbum habet , gemmifque fuis ac margaritis hæc permutat. * Hinc ponitur pro emere , comperare : du&um ab antiquo more , quo ante inventam pecuniam , omnes emptiones venditionefque permutatione peragebantür , quod & Trojanis temporibus fa&itatum , Homerus apud Plin. l. 33. c. 1. tradit . Id. l. 6. c. 31. Infula adeo dives, ut equos incolæ talentis auri permutarent. Id. lib. 35. c. 9. Zeuxis donare opera fua inftituit , quod ea nullo fatis pretio permutari poffe diceret. Id. lib. 12. c. 2 1. Serichatum permutatur in libras denariis fex. Id. l. 33. c. 3. Placuit , denarium fedecim affibus permutari . “| Pecuniam, permutare dicitur , qui pecuniam dat cuipiam , a quo folvatur alteri nomine fuo, vel alibi fibi : & qui pecuniam accipit ab aliquo cum onere eam reddendi alteri nomine ejus, a quo accepit, vel illi ipfi alio loco : quod nos dicimus cambiare, & dare, o ricevere a cambio. Cic. Fam. 2. ep. 17. a med. Ait fe curaffe, ut cum quæftu populi pecunia permutaretur. Id. Attic. l. 12. ep. 24. De Cicerone tempus effe jam ' videtur. fed quæro, quod illi opus erit Athenis, permutari ne poßit, an ipfi ferendum fit . fe fi poffa farglielo contare colà , &c. & lib. 1 5. ep. 1 5. fub fin. Velim cures , ut permutetur Athenas , quod fit in annuum fumptum ei. Al. leg. Atbenis. & lib. 5. ep. 15. Vereor , me illud , quod tecum permutavi, verfura mihi folvendum fit. h. e. quam pecuniam a te accepi , folvendam hic tuis procuratoribus . Manut. “I Denique permutare interdum eft vertere , convertere, voltare , rivoltare. Plim. l. 16. c. 4o. circa med. Rigorem fortiffime fervat ulmus : ob id cardinibus , crafíamentifque portarum utilißima , quoniam minime torquetur : permutanda tantum fic , ut cacumen ab inferiore fit cardine radix fuperior. Id. l. 17. c. 1 1. a med. Permutare arborem in contrarium . . PERNA , ae , f. cofcia, o piè del porco, t£yyz , τετυτόν, coxa fuis cum prior , tum pofterior cum fuo pede : vel pes a coxa abfcifus . Plin. 1. 8. c. 5 I. Caftrantur feminæ fufpenfae pernis prioribus . <| Dicitur de falita in ufum cibi, prefciutto . Martial. lib. 1 o. epigr. 48. Pullus ad haec , coenifque tribus jam perma fuperftes Addetur . “I Differt a petafone , fi proprie accipias. Martial. l. 13. difficà. 54. cujus lemma Perna. Cerretana mihi fies , vel maffa licebit De Menapis : lauti de petafone vorent. Poftea fequitur aliud diftichon, cui petafo lemma eft. Athen.eus l. 14. cap. z 1. fub fin. dicit, ts7z7ö,0; μ$μος vocari τ£pvzv. Hæc autem eft a π τέμz , calcaneum . Varr. l. 4. de L. L. c. 22. a med. di&tam ait a pede fuis . Quare videtur effe pes , aut crus fuillum , Patavinis pecoffo : & petafo ipfà coxa , feu carnofa pars fupra crus. Cato R. R. c. ult. Cum pernas emeris, ungulas earum præcidito . ( Ex hoc Catonis capite aperte colligitur , pernam ab eo intelligi coxam cum pede . ) Horat. l. 2. fat. 2. v. 1 17. cibum coloni effe ait olus fumofae curn pede pernæ. T Hoc tamen difcrimen non fervant Scriptores . Plin. metaphorice lib. 17. c. I o. circa med. Stolones cum perma fua avelluntur , partemque aliquam e matris quoque corpore auferunt fecum fimbriato corpore . cum fua calce dixit Id. ibid. c. 2 1. “I De coxa , aut crure hominis Enn. apud Feft. in Suppernatus . His pernas fuccidit iniqua fuperbia Pœni . Ubi notant Interpretes , loqui eum fortaffe de ftrage Cannenfi , in qua, ut ait Liv. l. 22. c. § 1. quofdam & jacentes vivos , fuccifis feminibus poplitibufque , invenerunt . T Apud Plaut. convicium eft hominis fatui , ftulti. Trucul. 2. 7. 39. Quem pernam novi, hominem nihili. “T De genere quodam marinæ conchæ , Plin. fub fin. l. 32. Appellantur & pernae concharum generis, circa Pontias infulas frequentiffimae . Stant veluti fuillo crure longo in arema defixae , hiantefque , qua limpitudo eft , pedali non minus fpatio , cibum venantur. Dentes in circuitu marginum habent pe&tinatim fpiffatos : intus pro fpondylo grandis caro eft . PERNAVIGÀTUS, a, um , navigando peragratus . Plin. l. z. c. 67. Pars tota vergens in Cafpium mare pernavigata eft Macedonum ar11n1S . PERNECESSARIUS , a, um , admodum neceffarius. Cic. Attic. lib. 5 ep. 2 1. Non effe Romæ meo tempore perneceffario , fubmolefte fero. “I Pro valde conjunéto , & propinquo. Cic. pro Flacc. c. 6. Contendiffe a Lælio paterno amico , ac pernecefíario. PERNÉCO, as , avi , atum , a. 1. idem quod neco, aut prorfus meco . Sil. l. 4. v. 61 o. Experiar , fit ne in terris, domitare quod enfis Non queat Aufonius , Tyrrhenave pernecet hafta. Al. reëtius leg. permeet. Augußin. ferm. 17. ( al. 2 1. )' de Temp. Diabolum cum fuis legionibus pernecavit. In Edit. Monacbor. S. Mauri eft 12o. in Appendice , & Auguftini effe negatur. PERNÉGO, as , avi, atum, a. 1. negar de} tutto , 3£«pwgowou , prorfus nego, conftanter mego. Plaut. Aulul. 4. Io. 34. Negas ? Ly. pernego imo. Cic. pro Cæl. c. 27. Imploraret hominum fidem , atque a fe illa pyxidem traditam pernegaret. Terent. Eun. prol. v. 33. Sed eas fabulas fa&tas prius Latinas, fciffe fe , id vero pernegat. Plaut. Afìn. 2. 2. 56. Pernegabo , atque obdurabo , perjurabo denique . Id. Men. z. 3. 62. Hercle omnino pernegari non poteft . Senec. l. $. de Benef. c. 17. Catoni populus R. præturam megavit , confulatum per

39 o p E R pernegavit. %. e. fem£i. negavit præturam , at poftea dedit : confulatum ûero numquam. Sic Martial. l. 4. epigr. 82. Negare juffi, pernegare non juffi . PERNÉo, pernes, a. 2. idem quod neo , vel totum penfum neo. Martial. lib. 1. epigr. 89. Cum mihi fupremos Lachefis perneverit annos. FERNETUS, a , um, abfolute netus. Sidon. carm. 15. v. 167. vitam Rumpere Parcarum vellere in ipfo Nondum pernetam. PERNICIABILIS, le , & PERNICIALIS, le, mortale, mortifero, perniciofo , 3x49ptos , perniciem afferens , mortem inferens, exitiabilis, noxius , mortifer, perniciofus. Lucret. l. 1. v. 451. Conjun&tum eft id , quod nunquam fine perniciali Difcidio potis eft fejungi, feque gregari. Liv. l. 27. c. 23. Peftilentia gravis incidit in urbem , quæ tamen magis in longos morbos, quam in perniciales evafit. Plin. l. 8. c. 3. Pernicialia prœlia. Id. l. 24. c. 1. odia. Tacit. 4. Ann. c. 34. Id perniciabile reo. Curt. l. 7. c. 3. Nix plurimorum oculis perniciabilis. FERNICíES, ei, f. morte, ruina effrema, eflermimio, disfacimento, difgrazia, danno , &\s$yo; , exitium , interitus , ruina , labes , peftis , calamitas: a per , & nex, mecis. Nep. in Thraßb. c. 2. Quæ res & illis contemnentibus perniciei , & huic defpe&to faluti fuit. Cic. Catil. 4. c. 5. Cum de pernicie populi R. & exitio hujus urbis tam crudeliter cogitarit. & Catil. 1. c. 13. Hifce ominibus , Catilina , & cum tua pefte ac pernicie, cumque eorum exitio , qui fe tecum junxerunt , proficifcere. Id. 2. Verr. c. 1. Labes atque pernicies provinciæ Siciliae. Id. Catil. 1. c. 5. Videbam , perniciem meam cum magna calamitate reipublicæ effe conjunétam . & cap. 2. Inteftinam aliquam quotidie perniciem reipublicæ moliens. Id. pro Dom. c. 35. Depellere perniciem a patria. Id. pro Mur. cap. 28. Incumbere ad perniciem alicujus . Salluff. in Catil. cap. 18. machinari cuipiam. 1% edr. l. 2. fab. 4. v. 6. alicui parare. Tacit. I. Ann. c. 74. invemire fibi , & aliis. Cic. 3. de nat. Deor. c. 27. Spe dubiae falutis in apertam perniciem incurrere. Plin. lib. 28. c. 8. ad fin. Plus quam drachmæ pondere potum perniciem affert. reca la morte. Phaedr. l. 4. fab. 12. v. 3. ad perniciem agi. Plin. l. 24. c. 16. a med. In perniciem. Jufiim. fub fin. l. 39. Vires fuas in perniciem mutuam converterunt. Tacit. Ann. 1 1. c. 37. Pernicies in accufatorem vertit . P4aedr. 1. 1. fab. 2o. Stultum confilium ad perniciem mortales devocat. Tacit. 3. Hiff. c. 27. Primo fagittis faxifque eminus certabant, majore Flavianorum pernicie. con maggior damno . Plin. l. 24. c. 1 I. a med. Hanc herbam contra omnem perniciem habendan prodidere. A. e. contra venena, maleficia, morbos . Colum. lib. 1. R. R. c. 5. Caeleftis aqua maxime falubris intelligitur , quod etiam venenati liquoris eluit perniciem . la malignitâ. Catull. carm. 27. ad puer. v. 5. hinc abite lymphæ, Vini pernicies. Plaut. Bacch. 4. 7. 29. Magno in periculo, & pernicie effe. b. e. calamitate , aerumna. *] De homirie perniciofo, & exitiabili , Plaur. Pfeud. 1. 3. 1 3o. & Terent. /tdelpb. z. 1. 34. Leno fum fateor , pernicies communis adolefcen{:um. Plaut. de malo fervo , Mofell. 1. 1. 3. Egredere, herilis permicies , ex ædibus . Horat. /. 1. ep. I 5. v. 3 1. Pernicies , & tempeftas , barathrumque macelli. “I In gemit. fing. permicies pro perniciei olim diétum eft , tefte Diomed. l. I. pag. 281. Putfch. Item pernicii. Sifemm. apud Gell. l. 9. c. 14. & Non. c. 8. n. 24. Romaìmos inferendae pernicii caufa veniffe. Cic. pro Rofc. Aemer. cap. 45. «Quorum nihil pernicii caufa fa&tum putamus. Ita legit cum aliis Non. loc. cit. At Charif. l. 1. pag. 53. Putfch. ubi docet , Ciceronem dixiße pernicies caufa , hunc ipfum fortaffe locum defignavit . V. Dies in fine, & Gell. loc. cir. “I In plurali numero ufurpaffe dicitur Arnob. nec abhorret analogia. fic enim & labes, & pyogenier, & alia hujus generis pluraliter di&ta funt . Quidam etiam legunt apud Plaut. Afin. 1. 2. 7. Pellecebris, perniciis adolefcentum exitiumi. Et ita Non. quoque legiffe videtur c. 2. m. 652. Alii tamen plures pellecebrae, pernicies , &c. PERNICIOSE, nocivamente, con grave danno , o'λε9;/;;;, cum pernicie, peftifere. Cic. 2. de Legib. c. 5. a med. Multa perniciofe, multâ peftifere fcifcuntur in populis. 4, leg. perniciofa , & peftifera. & l. 3. c. 14. Quo perniciofius de republica merentur vitiofi principes. Plin. l. 17. c. 22. ante med. Vitis perniciofe luxuriat . Auguftin. ep. 39. Rebus mortalibus validiffime, & perniciofiffime compediri. PERNICIOSUS , a , um , affai damnofo , malefico, permiziofo , fumeffo , 2^39;t o;, exitiofus , perniciem afferens, peftifer , damnofus. Cic. pro I)om. c. 43. ad. fin. Capere confilia perniciofa reipublicae. Caef. l. 1. B. Civ. c. 7. Perniciofae leges . Salluff. in Jug. c. 5o. Ut Jugurtha pacem, an bellum gerens perniciofior effet , in incerto haberetur . cic. 3. Tufcul. cap. 3. Morbi perniciofiores, plurefque funt animi, quam corporis. Nep. im Agefil. c. 6. Perniciofiffimum fore videbat, fi , &c._0vid. 5. Triff. el. 1. v. 67. ulli nec fcripta fuerunt Noftra , mifi au&ori perniciofa fuo. PERNICÎTAS, atis, f. velocitâ, preflezza , 3« J r»; , velocitas , celeritas , agilitas. Cic. 5. Tufcul. c. 15. Præftans valetudine , viribus, forma: adde etiam , fi libet, pernicitatem , & velocitatem. V. Permix. Caef. l. 3. B. Civ. c. 84. Adolefcentes atque expeditos milites ad pernicitatem armis inter equites proeliari jubebat. Plaut. Mem. 5. 2. 4. Pernicitas deferit : confitus füm fene&ute. Liv. t. o. c. 16. de Papirio Qafore . Praecipua pedum pernicitas inerat, quæ cognomen etiam dedit. Tacit. 3. Hiff. c. 79. Equorum pernicitas. öell. 1. 9. c. 4. Homines fingulis cruribus fàltuatim currentes, vivacißimæ pernicitatis. PERNICITER, velocemente , preftamente, Jagac , velociter, celeriter. Plaut. Amph. $. 1. 63. Facit re£ta in angues impetum : âlterum altera apprehendit eos, manu perniciter. Liv. l. 26. c. 4. Equo defilire perniciter. Catull. carm. 61. epitbal. Ju}, & Manl, v. 8. Perai.

[ocr errors]
[ocr errors]
[graphic]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

etiam prifci Latini in bellis ufi funt. Virg. 7. Æn. v. 69o. veftigia nuda finiftri Inftituere pedis : crudus tegit altera pero. Juvenal. fat. 14. v. 185. Quem non pudet alto per glaciem perone tegi. * Perónes quoque pro faccis legi putant, effeque id nomen a pera. Sed AV. AEro. PEROBSCÜRUS, a, um , valde obfcurus. Cic. 1. de nat. Deor. cap. 1. Tum perdifficilis, & perobfcura quæftio eft de natura deorum , PERODI, ifii, anom. 4. valde odi . Manil. l. 5. v. 4o9. Quifquis favit , culpamve perodit. PERODIOSUS, a, um , valde odiofus. Cic. Attic. 1. 1o. ep. 17. Crebro refricat lippitudo, non illa quidem perodiofa , fed tamen quæ impediat fcriptionem meam . Adde lib. 1 3. ep. 22. PERÖFFICIOSE, adverb. valde officiofe. Cic. Fam. 9. ep. zo. Me perofficiofe & peramanter obfervant. PEROLÉo, es, m. 2. valde oleo. Lucret. l. 6. v. 1 133. Rancida quo perolent proje&a cadavera ritu. T Lucil. apud Prifcian. l. 9. pag. 872. Putfch. Quis totum fcis corpus jam peroleffe bifulcis. b. e. creviffe. fyncope pro peroleviffe. JPERONÀTUS, a, um , peronibus calceatus . Perf. fat. 5. v. 1o2. Navim fi pofcat fibi peronatus arator. PERÖNIS, idis. V. Permonidem. PEROPACUS, a, um, valde opacus. La&ant. l. 1. c. 22. Spelunca peropaca in nemore Aricino. PEROPPORTÜNE, adverb. valde opportune. Cic. 7. Verr. c. 15. extr. Peropportune fortuna te obtulit. Id. 2. de Orat. c. 4. Sed hoc tamenTcecidit peropportune , quod, &c. Id. 1. de mat. Deor. c. 6. extr. Peropportune, inquit, venis. PEROPPORTÜNUS, a, um , valde opportunus . Cic. l. 2. de Orat. c. 57. extr. Requiefcam in Cæfaris fermone, quafi in aliquo peropportuno diverforio. PEROPTÄTo, adverb. valde optato, five ex animi fententia. Cic. 2. de Orat. c. 5. Nunc peroptato nobis datum eft. PERöPUS EST, valde opus eft. Terent. Andr. 1. $. 3o. Sed nunc peropus eft, hunc cum ipfa loqui.

to o compendio dell' orazione, perorazione , ét'^ογος , ἀναχωρz\αίεσις , conclufiö orationis, & brevis repetitio eorum, quæ di&ta funt. Docet Au8.'ad Heremn. l. 2. c. 3o. tres eam habere partes , enumerationem, amplificationem , & commiferationem . Tres item ei tribuit Cic. lib. 1. de Invent. c. 52. enumerationem , indignationem , conqueßionem. Id. de clar. Orat. c. 33. ad fin. Exftat ejus ( C. Galbe 5 peroratio, qui epilogus dicitur : qui tanto in honore , pueris nobis , erat, ut éum etiam difceremus. Id. 2. de Orat. c. 19. circa med. jubent exordiri, &c. deinde rem narrare , &c. poft autem dividere caufam, &c. Tum alii conclufionem orationis , & quafi perorationem collocant: alii jubent, antequam peroretur , digredi , deinde conc!udere, ac perorare. *] In peroratione maxime locum habet tra&atio affe&uum, quibus judicis & auditorum animus permovetur: qua in re praecipüus & admirabilis Cicero fuit , ut in Bruto, c. § 1. & in Orat. cap. 37. ipfe affirmat. Id. in Orat. cap. 35. Po(t omnia perorationem inflammantem, reftinguentemve concludere . PERORÄTUS, a , um , dicendo finitus . Cic. pro Cael. c. 29. a med. Di&a eft a me caufa & perorata. Id. z. de Invent. c. 15. Quo loco, nifi caufa perorata , & probata , non eft utendum : 4w*. ad Hevenn. 1. 1. í. 1o. Perorata narratione, aperiemus, quid, &c. °T Item univerfim finitus. Cic. Attic. lib. 5. ep. io. Sed hæc tum laudemus, cum erunt perorata . “T Caufa perorata dicitur a Cicer. pro quiiìt. cap. 3o. cum pera&a eft caufæ di&tio, antequam peroratio fiat . PERORIGA, æ, m. chi governa lo fallone , qui admiffarii curam habet, eumque in equas admittit, ut Varr. docet h. 2. R. R. c. 7. Videtür effe a per , & origa, pro auriga. Unde apud Varrom. ibid. ita leg. quidam cap. 8. Eodem tempore, quo equos adducentes , iidemqüe üt ineant equas, per origas curamus. * Dicitur & proriga . Plin. 1. 8. c. 42. Equæ eadem ex caufa in Reatino agro laceratum prorigam invenimus. “T Sunt etiam qui prurigam velint. pERORNÀTUS, a, um , valde ornatus. Cic. im Bruto, c. 43. Craffus in dicendo & perornatus, & brevis. pERORNO, as, avi, atum, a. 1. valde orno . Tacit. l. 16. 4nn. c. 26. Detraherét potius Senatui, quem perornaviffet , infamiam tanti flagitii. Adde Paulin. Nolan. carm. 29, Nat. 7. S. Fel. v. 3o4. pEkoRo, as, avi, atum , a. 1. conchiudere parlando , perorare , έτι^'^y», £}*»st«^w3» , orationem finio , & abfolvo , eo modo , quo in perâratio di&um eft. Cic. Attic. lib. 4. ep. 2. Cum horas tres fere dixiffet, odio & ftrepitu Senatus coa&us eft aliquando perotare . Id. 2. de órat. c. 19. Alii jubent , antequam peroretur , digredi. Id. $. Verr. c. 66. De qua cum dixero , totum hoc crimen decumanum perorabo. al. leg. peroraro. Id. 4. 4cad. c. 48. Quoniam fatis multa dixi, eft mihi perorandum . Id. Verr. 4. c. 29. Res illo die non peroratur. dimittitur judicium. non ß finifce di trattare. *| Sumitur etiam univerfim pro dicere , aut diligenter & omnia dicere, parlare , dire, frattare. Cic. pro Sext. c. 2. Quamquam a Q. Hgrtenfio caufâ eft P. Sextii perorata . Id. pro Quint. c. 24. a med. Mihi perdifficile eß contra tales oratores mon modo tantam caufam perorare, fed omnimo verbum facere conari . Plin. l. 29. c;. i. Rabie quadam in omnes ævi medicos perorans . Sueton. in Calig. c. 33. Peroraturus, ftri&urum fe lucubrationis fuae telum , minitabatur . . Liv. u. 34. c. 31. extrem. Et breviter peroratum effe potuit , nihil me commififfe , &c. PEROSCÜLOR, aris, atus fum, dep. 1. valde ofculor . Martia}. l. 8. epigr. 81. Hos ample&itur, hos perofculatur . Ita Heinf. ex MSS.

Alii deofculatur. 1

[ocr errors]

& ofus , particip. verbi antiqui odio, voce paffiva, fed a&iva fignificatione. Liv. l. 3. c. 34. in fin. Plebs confulum nomen, haud fecus quam regum , perofa erat. Virg. 6. Aem. v. 435. 'lucemque perofi. Val. Flacc. l. 6. v. 289. fi fata perofo Taráa tibi , tüfpefjue moras non fegnius ipfi Paruimus . h. e. tibi qui odio habebas tardàm mortem . Colum. l. 9. c. 5. Res apiaria non curatorem fraudulentum tantum, fed etiam immundæ fegnitiæ perofa eft. Prudent. rs; seo. 9. de S. Eulal. v. 41. Illa perofa quietis opem Degeneri tolerare mora, &c. “I Paffive odiato. Tertull. de anim. c. 1. ad fim. Veritas tanto perofior, quanto plenior. Id. de virgin. veland. c. 16. Nihil Deo carius humilitate , nihil perofius gloria. Juvenc. lib. 3. in Matth. c. 19. Ut melius fuerit thalamis caruiffe perofis.

PERPACÄTUS, a, um , omnino pacatus. Liv. l. 36. c. 21. Paucof

que per dies omnibus perpacatis , &c.

[ocr errors]

Quos ufque ad mare fuperum perpacavit. Flor. fub init. c. ult. l. 4. Brennos, Senones per Claudium Drufum perpacavit.

PERPALLIDUS, a, um, valde pallidus. Corm. Celf. 1. z. e. 6. Color

perpallidus.

[merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small]
[ocr errors]

pello, aut valde pello. Enn. de impudica apud Ifidor. lib. 1. Orig. ç. z 5. Alii perpellit pedem , alii dat anulum fpe&tandum . Al. leg. percellit , alii pervellit . Nigid. apud Non. cap. 2. n. 584. Nixurit , qui niti vult, & in conatu faepius aliqua re perpellitur. *I Transfertur ad animum , & fignificat permovere , commovere , afficere , muovere, commuovere. Cic. pro Cæl. c. 15. Adolefcentulum afpexifti : candor hujus te, & proceritas vultus, oculique perpulerunt. Al. leg. pepulerunt, alii perculerunt. Plaut. Trin. 2. 2. 24. Qui homo cum ánimo depugnat fuo, fi animus hominem perpulit , a&tum eft ; animo fervibit, non fibi : fim ipfe animum perpulit , dum vivit , vi&or vi&orum cluet. h. e. loco movit , & vicit. "] Sæpe eft inducere , impellere ad aliquid faciendum , indurre , obbligare , ?rx,«,«*Zê. Liv. l. z. c. 61. Illum non minæ plebis, non Senatus prece$ perpellere unquam potuere , ut , &c. Id. l. 29. c. 23. Perpellit , ut legatos ad Scipionem mittat. Id. l. 32. c. 32. Nec ut difcederent inde `au&oritate confulis perpelli potuere . Tacit. 12. Ann. c. 5o. perpellunt Vologefem omittere præfentia. “T Frequentem habet ufuin in przteritis. Terent. Andr. 4. 1. 38. Nunquam deftitit fuadere, orare, ufque adeo donec perpulit. Plaut. Bacch. 4. 4. 4. Callidum fenem callidis dolis compuli & perpuli , mihi omnia ut crederet. Salluff. in Catil. cap. 27. Collegam fuum pa&ione provinciæ perpulerat, ne contra rempubl. fentiret . Id. in Jug. c. 42. Aulum fpe pa&ionis perpulerat, ut , &c. Liv. l. 32. cap. 14. Urbem metu ad deditionem perpulit.

PERPENDICULÂRISI, re , &
PERPENDICULARIUS , a, um, perpendicolare , ad perpendiculum po-

fitus, ag9srog. Utrumque ufurpatur a Frontin. in expofit. formar. pag. 32. Goef.

PERÉENDICULÄTOR , oris , m. artifex , qui perpendiculo utitur .

Aurel. Vi&. Epitom. in Adriano, c. 14. Fabros , perpendiculatores , archite&os centuriavit.

[blocks in formation]
[ocr errors]
[ocr errors]

pE? pENDO , is , pendi , penfum , a. 3. pefere diligentemente , bilan- f PERPESSU , & Perpeffus. V. in Perpetior.

ciare, <z9$*o*v , diligenter pendo, ac pondero. Gell. l. 2o. c. 1. a „med. ' Aut talionem in eo vel ad amuffim æquiperarent , vel in librili perpenderent. *J Translate eft diligenter confiderare , examinare, afaminare, pefare, confiderare. Cic. pro Mur. c. 2. Cato vi*am ad certam rationem dirigens , & diligentiffime perpendens momenta officiorum . & cap. 36. ad fim. Hæc omnia ad rationem civitatis fi dirigas, re£ta funt : fin perpendere ad difciplinæ præcepta velis, reperientur praviffima. Id. 3. de Orat. c. 37. ad fin. Hoc non arte aliqüa perpenditur , fed quodam quafi naturali fenfu judicatur . Q. Cic. de petit. conful. c. 6. Judicare & perpendere , quantum quifque poffit. Ju/iim. h. 29. c. 3. ad fin. Pœnorunm Romanorumque bella refpiçiens, fingulorum vires perpendebat. L*cret. l. 2. v. 1 o4o. acri judicio aliquid^perpendere. Ulpian. Dig. lib. & tit. 4. leg. 13. Perpendendum erit prætori, cui potius fubveniat. pERPENSA. V. Perpreffa . PERPENSATiO, onis, f. diligens examen. Gell. l, 2, c. 2. Perpenfatio honorum , atque officiorum. PERPENSE, adverb. £;^»;18αμ£νος , ponderate , confiderate. Ammian. /. z6. c. 5. ad fim. ( al. c. 12. a med. ) Utilitate rei perpenfius cogitata. Adde lib. 25. extr. PERPENSO , as , a. 1. frequenter perpendo, examino . Grat. in Cymeg. v, 298. Illius ( catuli ) & manibus vires fit cura futuras Perpenfaré. Ammian. !. 19. c. 1 1. ( al. 24. ) Longe alia , quam quæ 3eftu præferebant , & verbis , altis mentibus perpenfantes. p£RPENSUS, a, um, accurate confideratus , examinatus. Colum. l. 3. 2. 3. Ut ante perpenfum & exploratum habeamus , an , &c. Arnob. l. 2. pag. 52. Homo exanimis judiciique perpenfi . Martian. Dig. lib. 48. fit. 19. leg. 1 1. Perpenfo judicio , prout quæque res poftulat , ftatuendum eft. PERPÉRAM , adverb. malamente, âvxv%txg , τροτετάς , wg zág , prave, perverfe , præpoftere , male : cui contrarium eft re£ie. Sueton. in [4ug. c. 92. Si mane fibi calceus perperam ac finifter pro dextero induceretur . Cic. pro Quint. c. 8. fub fin. Seu re&te , feu perperam fecerunt. Id. pro Caecin. c. 24. Re&te , aut perperam judicare. Plaut. Amph. 1. 1. 92. Perperam loqui . Id. Capt. 2. 2. 78. fuadere aliquid. Id. Mem. 3. 5. 59. infanire . Plin. l. 3. ep. 3. pronuntiare . f. t-on. in Sat. c. 4. difcere . . Gell. l. 2. c. 7. imperare . Id. lib. 4. c. 9. Prave & perperam appellare aliquid . Nigid. apud eund. l. 1 3. c. 6. Rufticus fit fermo , fi adfpires perperam. “I falfo. falfamente. Terent. Phorm. $. 1. 18. Verum iftoc de nomine , eo perperam olim dixi , ne vos forte imprudentes foris effutiretis, atque id porro aliqua uxor mea refcifceret. *J inconfiderate , imprudenter, per errorem , inavvertentemente . Au&#. de B. Hi/pan. cap. 1 z. Tabellarii, qui ad Pompejum miffi erant , perperamque ad caftra no{lra pervenerant. Varr. fub fin. l. 1. de R. R. Ab nefcio quo percufíum cultello concidiffe : quem qui effet , animadvertere in türba non potuiffe , fed tantummodo exaudiffe vocem , perperam feciffe , Sueton. in Domit. c. io. Perperam præco non confulem , fed imperatorem pronuntiavit. PERPERE, adverb. perperam . Claud. Mamert. lib. 1. c. 1. Opiniones perpere praefumptæ. PERPERITÜDO, inis , f. pravitas : a perperus. Accius apud Non. c. z. n. 626. Et eo ple&tuntur poetæ, quam fuo vitio , fæpius , du&abilitate nimia veftra , aut perperitudine. PERDÉRUS, a, um, τ$χτε;o;, pravus , vitiofus , temerarius , incon{lans. Accius apud Non. c. 2. m. 626. Defcribere in theatro perperos populares . Ubi Non. interpretatur ftultos, indo&tos , rudes, infulfos, mendaces. Vopifc. in Tacit. c. 6. Nihil im.maturum , nihil pererum. Plaut. Trucul. 3. I. 9. Perperas , minas oves . %. e. infru&uofas : vel ftultas, ut quae aberraverint , & ad quem minus debuere , deverterint. Alii aliter leg. pERPES, étis, adje&t. Nox perper, integra , tota, motte intiera. Plaut. Amph. 1. 1. 123. Neque ego hac noéte longiorem me vidiffe cenfeo, nifi item unam , verberatus quam pependi perpetem. Adde z. z. 1o. & Trucul. 2. 2. 23. Sjc Capitolin. in Vero , c. 4. No£te perpeti alea icdere. Solim. c. 52. (.ah. 65. ) ante med. Areuis fervenfibûs perpetem diem alternis pedibus infiftunt. La&ant. de morti%. perfecut. £ap. 33. fub fin. Per annutn pg;petem. * Jugis , perpetuus, perpetuo, Åtinuo. Pacuv. apud Fe/f. Fac, ut coepifti , fiahc operam mihi des

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

perpetem . Prudent. Cathemer. 1o. v. 43. Siftitur rivus , cruore qui

[ocr errors]

i

[graphic]
« НазадПродовжити »