Зображення сторінки
PDF
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

cit , parvo quoque fucco . Cic. pro Cecin. cap. 19. Beneficium non parvum . Id.Tz. de nat. Deor. c. 48. Parvi pifciculi . Id. in fragm. apud Laâant. l. 6. c. 2. Parvus libellus . Id. poft redit. ad ggjr. c. 8. Parva navicula. Horat. 1. 1. fat. 6. v. 86. merces . *J Abfolute Horat. l. 2. fat. 2. v. 1 1 o. & Cic. 12. Attic. ep. 19. Contentus parvo. di poco. Horat. l. 2. ep. £. v. 139. Agricolæ prifci , fortes, parvoque beati. Senec. ep. 123. Neceffarium eft parvo affuefcere . Horat.Tl. 2. od. 16. v. 13. Vivitur parvo bene. con poco. *J Refertur fæpe ad aeftimationem , & pretium . Cic. 6. Verr. c. 6o. Pretio parvo vendere . Terent. Hecyr. §. 3. I. Meam herus effe operam deputat parvi pretii. *| Abfolute Plaut. Mil. 4. 8. 41. Parvi ego illos facio. glt ßimo poco . & Capt. 3. 5. 24. Parvi aeftimo , fi ego hic peribo . Cic. pro Arch. c. 6. Pericula mortis atque exfilii parvi effe ducenda. Nep. in Eumen. c. I o. extr. Omnes præ illo parvi futuros. Horat. l. z. fat. 3. v. 156. Quanti emptus? parvo . T Cic. 1. Attic. ep. 3. Signa abs te diligenter , parvoque curata funt. “I Huc & illa pertinent . Cic. 1. Offic. c. 22. Parva funt foris arma, nifi eft confilium domi. Al. leg. parvi. & cap. 2o. Quæ eximia plerifque , & præclara videntur , parva ducere . Id. pro leg. Manil. c. 7. & ad Q. Fr. l. 1. ep. 1. c. 7. Parvi refert, abs te jus dici diligenter , nifi , &c. poco rilev4. “J Item ad ætatem pueritiae , & infantiæ . Cic. 3. de Fin. c. 5. Antequam voluptas , aut dolor attigerit, falutaria appetunt parvi . Horat. /. 2. ep. I. v. 7o. memini quæ plagofum mihi parvo Orbilium di&are. a me fanciullo. & Cic. 2. de Legib. c. 4. A parvis didicimus : da fanciulli . Liv. 1. 1. c. 39. fub fin. Puer in domo a parvo edu&us. Stat. l. 1. filv. tult. v. 43. Una vefcitur omnis ordo menfa , Parvi, femina , plebs , eques, fenatus . Id, 7. Theb. v. 52o. liquiftis enim parvofque, fenéfque, Et lacrymas has quifque domi. Sueton. in Aug. c. 48. Re&ofem apponere ætate parvis , aut mente lapfis . “| Parvum pro parvorum hoc fenfu habet Stat. 1. Theb. v. 6o9. ' Cum refertur ad tempus, brevem fignificat . Terent. Andr. 1. I. 83. Parvæ confuetudinis caufa. Lucret. l. 5. v. 1 o7. (& Val. Flacc. h. 8. v. 273.) Omnia conquaffari in parvo tempore cernes . Lucan. l. 4. v. 476. parva nox. & lib. 6. v. 8o6. vita. “| Translate Horat. l. 1. ep. 17. v. 39. hic onus horret , Ut parvis animis , & parvo corpore majus : Hic fubit , & perfert. poco fpirito. & lib. 2. ep. 1. v. 257. fed neque parvum Carmen majeftas recipit tua . h. e. humile . Id. l. 3. od. 23. v. 15. Parvi dii . h. e. parvæ potentiæ , minorum gentium, ut v. gr. Penates . Terent. Eum. 1. 2. 1 17. Parvam fidem habere alicui . creder poco . & Phin. l. 6. ep. 29. Homo parvo ingenio. di poco ingegno. & Virg. Ecl. 3. v. 54. Senfibus hæc imis ( res eft non parva ) reponas. non è cofa di poca importanza. & Horat. l. 1. ep. 3. v. 28. hoc opus , hoc ftudium parvi properemus , & ampli. h. e. pauperes, humiles , ignobiles. Hirt. de B. Afric. cap. 57. Aquinius homo novus , parvufque Senator. “I Parvus , & parvum pro parum . Lucan. l. 4. v. 239. fi torrida parvus Venit in ora cruor. b. e. parum , feu aliquantum cruoris . Id. l. 2. v. 128. parvum fed feffa fene&tus Sanguinis effudit jugulo. 4] Parvo pro paulo . Liv. l. I o. c. 45. a med. Ut parvo admodum plures caperentur. Eft qui aliter leg. Plin. l. 2. c. 67. Parvo brevius, quam totus Septentrio eremigatus. Id. l. 16. c. 25. fub fim. Silveftrium primæ florent fambucus, & cornus , parvoque poft pirus , &c. Poteft tamen in his fpatio , aut tempore fubintelligi : ut in illo ejufd. l. $. c. 1 1. Tam parvo diftat ibi tanta rerum naturæ diverfitas. T Gradus funt minor, minimus , quae fuo loco . Reperitur tamen & par•vior, parviffimur. Varr. apud Non. c. 6. m. 43. Ri&tus parviffimus . Lucret. l. 1. v. 6o8. & 614. & lib. 3. v. 2oo. parviffima corpora . Cael. Aurelian. l. 2. Tard. c. 1. ante med. Volantum parviores. Adde l. 3. c. 8. fe&f. 1 o3. ASCÄLIS , le , pafcualis. Feftws : Pafcales oves, pro pafcuales, Cato dixit. Lucil. apud eund. in Solox. Pafcali pecore, ac montano, hirto, atque foloci.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][merged small][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors]

Ecl. 3. v. 96. Tityre , pafcentes a flumine rejice capellas . &

Georg. v. 466. de ove ægrotante. Extremamque fequi, aut medio procumbere campo pafcentem . Plaut. Mofell. 4. 1. 22. Ire vis ihula paftum foras . Martial. l. 9. epigr. 82. Duxerat efuriens locupletem pauper, anumque Uxorem : pafcit Gellius , &c. Plaut. Rud. 4. 7. rz. Quam fi quis avidus pafcit efcam avariter , decipitur in traiifennn avaritia fua. Al. leg. pofcit. Perf. fat. 3. v. 55. juventus Invigilat filiquis, & grandi paftâ polenta. Virg. 3. Georg. v. 162. Cetérâ pafcuntur virides armenta per herbas. & verf. 528. Frondibus & vi&u pafcuntur fimplicis herbæ. *J Cum accufatiwo Græca ratione . Id. ibid. v. 314. Pafcuntur vero filvas , & fumma Lycæi , Horrentefque rubos , & amantes ardua dumos . & l. 4. v. 18 f. de apib. pafcuntur & arbuta paffim , Et glaucas falices , cafiamque, crocúmque rubentem . Servius quoque ad Æn. 1. v. 198. & lib. 2. v. 2 1 5. docet pafco , & pafcor unius effe fignificationis. Addunt Lexicographi duo loca Ovidii 4. Metam. v. 634. & 1. Faft. v. 381. quæ óptimi libri ita exhibent , ut nihil huc pertineant. “I . Sæpius eft pabulum 'dare , cibum præbere, ad pabulum ducere , dar da mangiáre, pafcere , paffurare , condurre al pafcolo . Cic. 2. Offic. c. 4. Beftiàs pafcere , aut domare . Varr. l. 2. R. R. c. 1. a med. Neceffe eß cönftituat numerum, quot greges , & quanto fit pafturus . ( Adde cap. i o. ) Ovid. 6. Metam. v. 394. & quifquis montibus illis Lanigerofque greges, armentaque bucera pavit. Cic. 6. Attic. ep. 1. a mjed. Olufculis nos foles pafcere . Id. 1. de Divin. c. 17. Cum propter paupertatem fues puer pafceret . Virg. Ecl. 1. v. 78. non , me `pafcente , capellæ Florentem cytifum , & falices carpetis amáras. Öic. fub fin. l. 2. 0ffic. Plin. l. 18. c. 5. & Colum. j, praefat. l. 6. A Catone cum quæreretur, quid maxime in re familiari expediret, refpondit , bene pafcere. b. e. bonos greges , & armenta `alere . Sic Senec, in f. epift. 2. Quid refert, quantùm illi in arca, quantum in horreis jaceat, quantum pafcat , aut feneret ? *] Inter pafcere , & alere difcrimen ftatuit Non. c. 5. n. 74. ut prius fit cibüm præbere, alterum fufficiendi generis curam habere.TVarr. ibid. & càp. 4. m. 218. Ubi graves pafcantur, & alantur pavonum greges. T Eft etiam univerfim alere , nutrire , alimentare , nutrire , mantenere. Plin. l. 18. c. 3. Iis moribus non modo fufficiebant fruges , nulla provinciarum pafcente Italiam , verum etiam annonæ vilitas incredibilis erat . Id. l. 12.) c. 14. Nam & benigne certo itinerum numero deus hofpites pafcit . fa le fpefe . Virg. 7. Æn. v. 684. quos dives Anagnia pafcis, quos Amafene pater. Cic. pro Mil. c. 2. Quos P. Clodii furor rapinis, & incendiis, & omnibus exitiis pavit'. Juvenal. fat. 7. v. 93. Haud tamen invideas vati , quem pulpita pafcunt. & fat. 12. v. 28. pi&ores quis nefcit ab Ifide pafci? Virg. z. Georg. v. 189. campus filicem curvis invifam pafcit aratris. produce, e mutrifce. *] Speciatim dicitur de iis , qui fervos alunt, mantener fervitori . Senec. ep. 17. Non circumftat illam turba fervorum, ad quos pafcendos tranfmarinarum regionum eft optanda fertilitas . Facile eft pafcere paucos ventres , & bene inftitutos. Juvenal. fat. 3. v. 141. quot pafcit fervos , quot poffidet agri jugera . Petrom. in fragm. Tragur. c. 57. Burm. Viginti ventres pafco , & canem . Apul. l. 1. Metam. Neque præter unicam pafcit ancillulam. . T Item de eo , qui quotidie aut fæpe alios convivio excipit, fare , o metter tavola. Spartiam. in Adrian. c. 17. Cum plurimos fuis fumptibus pafceret. Al. leg. Quum cum plurimis fummatibus pafceret . Lamprid. in Alex. Severo , c. 41. Argentum & miniftros ante , quando pafcebat , accipiebat ab amicis. “T Translate Horat. l. 2. fat. 3. v. 35. Pafcere barbam . Virg. 7. Æn. v. 391. facrum Baccho crinem. a;#9a, x6v ^v , lafciar crefcere . Sic Stat. 8. Theb. v. 493. Ille genas Phœbo, crinem hic pafcebat Iaccho. Ovid. de remed. amor. v. 749. amorem . Virg. Æn. 2. v. 683. Lambere flamma comas , & circum tempora pafci . Ovid. 14. Met. v. 467. Danaas paverunt Pergama flammas. Virg. 1 1. Æm. v. 786. pineus ardor acervo Pafcitur. Ib. e. ignis nutritur pineis lignis. Val. Flacc. l. 1. v. 677. Tunc quocumque loco meritas tibi plurimus aras Pafcet honos. h. e. plurima hoftia excolet augebitque aras. Ovid. 4. Triff. el. 4. v. 63. ubi Taurica dira Caede pharetratæ pafcitur ara deae. Al. leg. fpargitur. Virg. 1 o. Æm. v. 627. fpes pafcis inanes . Plin. l. 14. c. 1. Stat per fe vitis fine ullo pedamento , artus fuos in fe colligens , & brevitate craffitudinem pafcens. mamtenendo, nutrendo. & lib. 17. c. 12. Umbra alno pinguis, fed pafcens fata . h. e. nutriens , & crefcere faciens. Virg. 1. Æn. v. 6o8. polus dum fidera pafcet . mamterrà vive e ardenti. Alias putabant , fidera terreno humore pafci , ut Plin. l. 2. c. 9. ad fin. tradit . & Ruti/. in fin. l. 1. itiner. de Oceano . corufca fuis fidera pafcit aquis . & Lucan. l. I o. v. 258. Nec non Oceano pafci Phoebumque , polumque , Credimus . Martial. 1. 1 o. epigr. 58. Dura fuburbani dum jugera pafcimus agri. h. e. colimus, & multa impenfa fuftinemus , pafcimufque quodammodo potius , quam ab illo pafcamur, cum fumptus reditum fuperent. Horat. l. 1. ep. 18. v. 35. nummos alienos pafcere . %. e. augere , æs alienum contrahendo, & ufuras folvendo. “I Pafcere oculos , animum , oble&are, detinere , alere, fatiare. Cic. 7. Verr. cap. 26. Cum ejus cruciatu átque fupplicio pafcere oculos , animumque exfaturare vellent. Id. Phil. 1 i. cap. 3. extr. Ut in ejus corpore lacerando , cum animum fatiare non poffet , oculos paverit fuos . Virg. 1. AEm. v. 468. animum pi&ura pafcit inani . Ovid. 1. ex Pont. ep. 4. v. 2 1. Òtia corpus alünt : animus quoque pafcitur illis. Id. 6. Met. v. 28o. Pafcere crudelis noftro , Latona, dolore, Pafcere, ait , fatiaque meo tua pe&ora luétu. Cic. in Pifon. c. 2o. His ego rebus pafcor , his deleétor, his perfruor, quod de vobis hic ordo opinatur, non fecus ac de teterrimis hoftibus. Id. Offic. l. 2. c. 1 1. Qui maleficio & fcelere pafcuntur. Id. pro Sext. c. 46. difcordiis civium & feditione. Id. Artic. l, 4. ep. 1o. Ego hic pafcor bibliotheca Faufti . * Pafci

fQ

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[graphic]
[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

£cciore uva eft, eo valentius eft. Ulpiam. Dig. lib. 33. tit. 6. leg. 9. si quis vinum legaverit , cenomeli plane continebitur, & paffum : defrütum non continebitur. pASSUS, a, um, *x9$ , qui paffus eft: particip. a patior. Virg. Æn. 1. v. 2o3. O paffi graviora : dabit deus his quoque finem . Horat. in fin. oil. 7. l. 1. O fortes, pejoraque paffi Mecum fæpe viri , nunc vino pellite curas . Ovid. de remed. amor. v. 3o4. Ante fuam quoties paffa jacere forem ! mi lafciò . & Metam. 7, v. 274. caputque novem cornicis fæcula paffae. b. e. quæ vitam toleravit. <| Uva paffa dicitur , quæ poß maturitatem diu in vite pendens folem paffa eft, & etiam poft vindemiam foli expofita ejus ardorem fenfit, uva paffa. Plin. l. 14. c. 1. a med. A patientia nomen acinis datur paffis. Virg. 4. Georg. v. 269. pfythia paffos de vite racemos . Plaut. Paen. 1. 2. 98. fufpende te. Mi. fiquidem tu es mecum futurus pro uva paffa penfilisT. Sic Plin. l. 18. c. 13. Rapa durant & in fua terra fervatâ , & poftea paffa, paene ad alium proventum. feccate al fole . Sunt qui hoc fenfu ducunt a pando , ut fit uva vel rapa ad folem expanfa. T Lac paffum apud Ovid. Met. 14. v. 274. eft co&tum. “I Translate Lucil. apud Nom. c. 1. m. 38. Rugofi , paffique fenes eadem omnia quærunt. h. e. exfucci , exfangues, fmunti. T Paffus a pando eft extenfus , expanfus, explicatus , patens, apertus, ftefo , Jpiegato, diffefo, aperto. Gell. l. 15. c. 15. Ab eo quod eft pando veteres paffum dixerunt non panfum : & cum praepofitione expaffum , non expanfum . 0vid. 3. Ambr. el. 2. v. 43. fertur paffis vi&oria pennis. Plaut. Stich. z. 2. 45. ln portum vento fecundo, velo paffo pervenit . Cic. fub fin. Tufcul. I. Quo utinam velis paffis pervehi liceat . h. e. celeri curfu , quia expanfis velis cita navis fertur . Plin. l. 7. c. 17. Quod fit homini fpatium a veftigio ad verticem , id effe paffis manibus inter longiffimos digitos , obfervatum eft. le braccia fefe e allargare. Caef. l. 3. B. Civ. c. 98. & Enn. apud Non. c. 4. m. 364. Paffis late palmis. Nemefiam. in Cyneg. v. 142. de catulis canum. Queis nondum greffus ftabiles, neque lumina paffa Luciferum videre jubar. ° Crines paffi funt foluti & expanfi . fciolti, diffef , w£ww 218,u£y^: quales habere mulieres folent in lu&tu, & in fupplicationibus. Caef. l. 1. B. Gall. c. 51. extr. Mulieres in pro:lium proficifcentes milites, paffis crinibus, flentes implorabant, ne fe in fervitutem Romanis traderent. Virg. I. Aen. v. 483. ad templum non æquæ Palladis ibant Crinibus Iliades paffis. Adde Liv. l. 1. c. 13. ubi de Sabinis feminis prœlium dirimentibus loquitur : & lib. 7. cap. 4o. a med. & alibi. In fingulari Terent. Phorm. 1. 2. 36. Capillus paffus, nudus pes, ipfa horrida. & Heaut. 2. 3. 49. Capillus paffus, prolixus , circum caput reje&tus negligenter . Caef. l. 7. B. Gall. c. 48. a med. Matresfamilias fuos obteftari , & more Gallico paffum capillum oftentare. Gell. l. & cap. 15. Capillo effe mulier paffo dicitur, quafi porre&to & expanfo. “T Pro paffus al. leg. fparfus in allatis exemplis : & promifcue in libris hæ duæ voces reperiuntur. Videntur tamen fparfi crines aliquando plus effe , quam paffi , nempe non folum expanfi , fed turbati , & disje&i , fcarmigliati : cujufmodi funt in furentibus, vaticinantibus , Bacchantibus. Ovid. 3. de ar. am. v. 7o9. per medias fparfis furibunda capillis Evolat , ut thyrfo concita Baccha, vias. Adde Metam. 8. v. 1 o7. &c. *J Paffa verba , profa oratio. Apul. in Florid. n. 15. a med. ( al. fub fin. l. 2. ) Pherecydes primus, verfuum nexu repudiato, confcribere aufus eft paffis verbis, foluto locutu, libera oratione.

PASSUS, us, m. paffo, 8Äux , greffus, gradus , extenfio pedum in

[ocr errors]
[ocr errors][merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small]
[ocr errors]

diminutivum a pane. Feftus. Plin. l. 22. c. 12. Radix fucco madét, qui aut per fe conditur , aut paftillis farinæ. “IT Item aridum medicamentum ex quibufdam metallicis diligenter contritis plerumque confe&um , quæ humore aliquo non pingui junguntur , & rurfus coa&a inarefcunt , atque ubi utendum eft , ejufdem generis humore diluuntur, illinufiturque vulneribus , trocifco. Differt ab emplaftro , quod utique [liquati aliquid accipit , & non illinitur, fed imponitur : item a malagmate , quod maxime ex floribus fit , eorumque furculis. V. Celf.Tl. 5. c. 17. fe&#. 2. unde haec fumpfimus, & cap. zo. ubi varia eorum genera atque ufus recenfet. Plin. l. 13. c. zz. ad fin. Radicem tundunt in pila , & fuccum in fole co&tum dividunt in paftillos . Id. l. 12. c. 27. & lib. 22. c. ult. Digerere aliquid in paftillos. Id. l. zo. c. 1, cogere. & lib. 25. c. ult. demfare. & cap. 12. diluere. €” lib. 2o. c. 18. terere. 4I Dicitur & de pilulis unguentariis , quæ odoris gratia geftantur. Horat. l. 1. fat. 2. v. 27. & fat. 4. v. 92. Paftillos Rufillus olet, Gargonius hircuin . paffiglie.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

&us paftinandi . Colum. in fin. c. 12. l. 3. Paftinationem fufcipere. & cap. 13. a med. paftinationis deftinata altitudo. “I Item ipfa humus paftimata. Id. l. 1 1. c. 2. ante med. Paftinatio vitibus conferenda eft. Id. l. 3. c. 15. Seritur vitis in emundata inoccataque , & æquata paftinatione. & cap. 3. in fin. Paftinationis reditus.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

PASTINÄTUS, a, um, zappato, divelto , fcaffato, foffus. Colum. l. 3.

c. 1 3. circa med. Ne jam paftinatum folum jacentibus molibus imprimatur . Plin. l. 14. c. 1. & 4. Paftinatae de integro vineæ . “I Abfolute paflinatum , folum paftinatum . Colum. ibid. Neque enim parum refert, fufpenfìffimum effe paftinatum, & , fi fieri poffit, veftigio quoque inviolatum. & cap. 3. ad fim. Viviradices, quae de paßinäto eximuntur. & cap. 16. Exigue humidum paftinatum fationi convenit. Plin. l. 17. c. 22. Vineam im paftinato ferere.

[ocr errors]

xotgoog », aag tto : & præfertim cum vites ferere volumus. C%%m. l. 3. c. 13. circa med. Nunc paftimandi agri propofitum eft ratiónem tradere . TAt primum ex omni five arbuftivo , five filveftri loco , quem vineis deftinaverimus, omnis frutex atque arbor erui ac fubmoveri debet : deinde humum totam alte infodere , &c. Plin. l. 17. c. 2 1. circa med. Solum in feminario, five in vinea bidente paftinari debet ternos pedes bipalio alto . Id. l. 18. c. 26. Paftinare vineas. Pallad. in Januar. tit. 1o. Ubi mundæ funt novales, fcrobibus paftinemus, aut fulcis.

[ocr errors]

PASTINUM, i , n. ferramento biforcuto da piantare. Colum. l. 3. c. 18.

Paftimum vocant agricolæ ferramentum bifurcum , quo femina panguntur. Id. ibid. Prætorto capite , & recurvato, ne paftinum effugiat, femen- demergere . & fub fin. Pangendi optima eft ratio re&ti ihalleoli, cujus imüm caput cum confertum eft bifurco paftini , angußis faucibus ferramenti facile continetur ac deprimitur. * Item paftinatio. Pallad. in Januar. tit. 1o. Paftinum fit tribus , generibus , àut terra in totum foffa, aut fulcis, aut fcrobibus. Id. tamen in Februar. tit. 9. fub fin. paftinum a fcrobe , & fulco diftinguit. Eft enim proprie päftinum, cum terra tota foditur , & ad femina, recipiendã præparatur : improprie cum fcrobibus, aut fulcis id fit . * Item pafiinatum , h. e. ipfa terra paftinata , & præfertim quae vitibus conferendis deftinatur. Id. ibid. tit. 9. a med. Non eft uno genere vitium omne paftinum conferendum . Id. lib. 1. tit. 7. Studendo famæ tantum, & latitudini paftinorum. & tit. 34. Semper altius tribus vel quatuor pedibus, ad paftini fimilitudinem, fodies hortulum . Ulpian. Dig. lib. 24. tit. 3. leg. 7. extr. Paftinum inftituere . far una vigna. Al. leg. pifcimam.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small]
[ocr errors]
[graphic]
[ocr errors]

' aprire, e allargare 1' ordinanza, le file. *■ Translate ponitur pro declarare , manifeftare , palam facere. Cic. ad Q. Fr. l. 2. ep. 6. Racilius rem patefecit. Id. Attic. V. 1 1. ep. 13. Neque hoc tempore, nec antea patefeciffet odium fuum in me. Id. de Amic. c. 26. patefacere verum & illuftrare . Id. 6. Fam. ep. 1 o. Liberto tuo me totum patefeci . Id. pro Flacc. c. 2. Proferre & patefacere aliquid. ld. pro Mil. c. 37. Patefacere & proferre. “I Pro illuminare , illuftrare , Ovid. Met. 9. in fin. Poftera lux radiis latum patefecerat orbem . ° Secundam fyllabam produxit aliquando Lucret. V. in Patefio. PATEFACTiO, onis, f. aprimento, £vo£tc , apertio, manifeftatio . Cic. 2. Fin. c. 2. Atqui hæc patefa&io quafi rerum opertarum, cum , quid quidque fit, aperitur , definitio eft. PATEFACTUS, a, um , aperto, &yo/y$é;, apertus. Virg. 2. Æn. v. 259. Laxat clauftra Sinon : illós patefa&us ad auras Reddit equus . Propert. l. 1. el. 16. v. 1. patefa&a triumphis janua. Tibull. !. 1. el. 3. v. 36. Tellus in longas eft patefa&ta vias. 4] Dete&tus , deprehenfüs, fcoperto. Ovid. Met. 9. v. 314. jun&afque manus patefa&a remifit Diva potens uteri . Cic. Catil. 3. c. 6. ad fin. Lentulus patefa&tus indiciis & confeffionibus fuis . Id. pro Sull. c. 2. Conjuratio patefa&ta. *| Divulgatus, oftenfus, manifeftatus. Cic. 1. de Divin. c. 39. Neque ante philofophiam patefa&am , quæ nuper inventa eft, hac de re communis vita dubitavit. Id. pro Sull. c. 16. Veritatem patefa&am contaminare aliquo mendacio. Id. 4. Acad. c. 39. Poteft fieri , ut patefa&a & dete&a mutentur. PATEFIO, is, a&us fum , n. paff. anom. aprirfi , manifeffarfi , &vdtyoμα, aperior , oftendor , manifeftor. Propert. in fin. el. 19. l. 3. Nec fenti dominæ patefiant no&e feneftrae. Caef. l. 3. B. Gall. c. 1. Iter per Alpes patefieri volebat. Terent. Phorm. §. 4. 6. Si hoc celatur, in metu; fin patefit, in probro fum. Lucret. l. 6. v. 998. facile hinc ratio reddetur , & omnis Caufa patefiet , quæ ferri pelliciat yim : Ubi fecundam fyllab. producit ( ut & lib.î4. v. 343. in patefecit ) cum tamen & ipfe alibi, & alii fere corripiant. PATELÄNA, æ, f. dea frumento præfes , ut cum folliculi patefcebant , fpica exiret . Auguftin. l. 4. de Civ. Dei, c. 8. ubi al. leg. Patelena : minus re&e alii Patalema . PATELLA, ae , f. padella , tegame, o piatto , piatello , '^or2;, diminutivum a patina , fed idem fere fignificans. Eft autem vas fi&tile , aut æreum , cibis tum coquendis, tum menfae inferendis idomeum. De fi&ili Martial. l. 14. epigr. 1 14. cujus lemma Patella Cumana. Hanc tibi Cumano rubicundam pulvere teftam , Municipem mifit cafta Sibilla fuam . Adde Juvenal. fat. 6. v. 343. •J De aerea Juvenal. fat. 1 o. v. 63. ex facie toto orbe fecunda Fiunt urceoli, pelves, fartago , patellæ. * Cibis coquendis Martial. l. §. epigr. 79. Nigra cauliculus virens patella. Plin. l. 19. c. 8. fub fin. Sinapi pro pulmentario in patellis deco&um . Id. l. 3o. c. 8. Cicadae toftae in patellis. Varr. apud Prifcian. l. 6. pag. 681. Multifariam in patellis coquere cæpe . <| Inferendis Juvenal. fat. 5. v. 85. Sed tibi dimidio conftri&tus cammarus ovo Ponitur , exigua feralis coena patella. Martial. l. 1 3. epigr. 81. Quamvis lata gerat patella rhombum , Rhombus latior eft tamen patella. Varr. apud Non. c. 15. n. 6. Patella efurienti pofita provocat Neapolitanas pifcinas. T Pro• mifcue Horat. l. 1. ep. 5. v.z. Nec modica cænare times olus omne patella. Perf. fat. 4. v. 17. Quæ tibi fumma boni eft ? un&a vixiffe patella Semper, & affiduo curata cuticula fole. h. e. laute epulari. metonymia. “T Item vas in facrorum ufum . Feftus : Patellac , vafcula parva facris faciendis apta , quæ erant velut capidulæ quædam . In his apponebantur diis cibi , præfertim penatibus, lari-bufque . Varr. apud Non. loc. cit. Oportet, bonum civem legibus parere, & deos colere , in patellam dare μικρὸν xps'ας. Cic. 6. Verr. c. 21. Patella grandis cum figillis, ac fimulacris deorum . Id. 2. de Fin. c. 7. ad fin. Reperiemus afotos ita non religiofos , ut edant de patella. Ovid. 6. Faft. v. 31o. Fert miffos Veftae pura patella cibos. Perf. fat. 3. v. 26. cultrixque foci fecura patella eft . Adde Ovid. z. Faft. v. 634. Liv. 1. 26. c. 36. & Val. Max. l. 4. cap. 4. 17. 3. “T A fimilitudine fic dicitur os rotundum, latumque, molJe & cartilaginofum in genu , ut Celf. l. 8. c. I. ad fin. & cap. z I. docet, la patella , ἐπιγεης , μάΆ^. “T Item morbus olearum , de quo Plin. l. 17. c. 24. Olea, præter vermiculationem, clavum etiam patitur, five fungum placet dici, vel patellam. “I Denique Patella & Patellana nomina dearum funt. Arnob. l. 4. pag. 1 3 1. Patellana numen eft , & Patella: ex quibus una eft patefa&is, patefaciendis rebus altera praeftituta. Patelana, feu Patelena eadem eft. ^ YPATELLÄNA. V. in fi. vocis præced. PATELLARIUS, a, um , ad patellam fpe&ans. Patellarii dii , iidem ac Lares , fic vocati, quia non e potu modo in focum , qui Larium fedes, aliquid iis Veteres defunderent , fed e cibis quoque in patella aliquid in focum deferrent, quemadmodum monet vetus Scholia{tes in illud Perßi fat. 3. v. 26. Cultrixque foci fecura patella. Ac tangit eum morem quoque Varro apud Nom. c. 1 5. n. 6. his verbis; Oportet , bonum civem legibus parere, & deos colere, in patellam dare μικρον κρέας . ideft parum carnis. Plaut. Cift. 2. 1. 46. Dii me omnes, magni, minutique , & Patellarii faxint , &c. PAT£NA, æ, f. piatto, tondo largo, e piano , vas latum, & patens : idem quod patina. Phaedr. l. 1. fab. 26. v. 3. Vulpes ad cœnam dicitur ciconiam Prior invitaffe , & illi in patena liquidam Pofuiffe forbitionem. Al. leg. patina : quæ varietas eft etiam in locis Varron. apud Nom. c. 15. n. 26. & Colum. l. 12. c. 43. Apud Veget. vero vei veterin. l. 1. ita legitur cap. 56. Patena quæ appellatur , hoc eft alveus ad hordeum miniftrandum , fit munda femper. PATENS, entis, patente, aperto, &rsqyyagros , apertus. Differt a patu1o, quia patens eft , quod ad tempus patet , ut janua , patulum , * Tom. III.

quod femper patet , ut cælum, arbor. Ita Servitis ad Ecl. 1. v. 1. Sed hæc differentia non obfervatur. Cic. 1. de Divin. cap. 1. Cum cælum ex omni parte patens atque apertum intuerentur. Liv. l. 7. c. 36. a med. Via patentiore ad hoften ducuntur. Caef. lib. 7. B. Gall. c. 28. Hoftes in foro, ac locis patentioribus conftiterunt. Horat. l. 2. od. 16. v. 1. in patenti prenfus Egæo . Salluff. in Jug. c. 1o8. & 1 1 3. Patentes campi. Colum. l. 12. c. 6. Dolium quam patentiffimi oris locato in ea parte villæ , &c. Cic. pro Quint. c. 3o. Pomus patens & expofita cupiditati , & voluptatibus.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

*ywoa , #»wewaw, apertus fum. Poffis deducere a rst* », pando , aperio. Cic. 2. de mat. Deor. c. 57. ad fin. Nares femper propter neceffarias utilitates patent. Virg. 6. Æn. v. 127. No&es atque dies patet atri janua Ditis. Plin. l. 2. ep. 17. Feneftræ patent. Ovid. 2. Met. v. 768. Concuffae patuere fores. f aprirono. Cic. 1 o. Attic. ep. 12. Si nobis is curfus, quem fperaram , pateret . Id. de clar. Orat. c. 4. Ad quos omnis nobis aditus , qui poene folis patuit , obftru&us eft. Caef. l. 7. B. Gall. c. 8. Ne fingulari quidem homini unquam eo tempore anni femitæ patuerant. T Liv. l. 27. c. 18. fub fi. Jam ne fugæ quidem patebat locus. Cic. 6. Verr. c. 3. Omnibus haec ad vifendum patebant quotidie. "I Item expofitus fum. Liv. ?. 31. c. 39. a med. In patentem vulneri equum , equitemque fagittas conjicere poterat. Virg. im Cul. v. 194. Horrida fquamofi volventia membra draconis , Atque relu&tantis , crebris , fœdeque patentis , I&ibus offa ferit. Cic. '1. Offic. c. 2 1. a med. In philofophorum vita minus multa patent, quae fortuna feriat. “I Item extendor. Caef. l. 1. B. Gall. c. 2. & lub. 2. c. 7. Helvetiorum fines in longitudimem millia paffuum CXL, in latitudinem CLXXX patebant. fi ffendevano. & Plin. l. 12. c. 14. Schoenus patet, Eraftotenis ratione , ftadia XL, hoc eft paffuum quinque millibus. 4| Translate e(t vim magnam habere , amplae naturæ effe , late pertinere. Cic. I. Offic. c. 7. extr. In quo vitio latiffime patet avaritia. & cap. 26. & lib. 1. de Orat. c. 55. Rerumpubl. adminiftratio latiffime patet , ad plurimofque pertinet. “T Item obnoxium, opportunum effe. Celf. 1. z. c. 1. Longis morbis fene&us, acutis adolefcentia magis patet. “I Item acquifitu facilem effe , permitti, concedi . Cic. pro Balb. c. 9. Contumeliofum eft, his proemiis , & his honoribus exclufos effe fideliffimos focios, quæ pateant ftipendiariis , pateant hoftibus, pateant fæpe fervis. Nep. in Attic. c. 6. Honores non petiit, cum ei paterent propter vel gratiam, vel dignitatem. “| Patere etiam dicuntur, quæ in poteftate funt. Cic. Fam. 6. ep. 1 o. Ut intelligant, omnia Ciceronis patere Trebiano. Salluff. in Catil. c. 1o. Populi vi fuba&i , Carthago interiit , cun&a maria terræque patebant. Cic. Fam. 13. ep. 29. Res familiaris Capitonis præfto fuit , & patuit & temporibus , & fortunæ meæ. Plin. l. 5. ep. 19. fub fim. Rogo, fcribas tuis, ut illi villa & domus pateat. ' T Item qui alii fe praebent in re turpi. Ovid. 14. Met. v. 133. & lib. 1. de ar. am. v. 362. & Aa£f. Priap. carm. 83. “T Et etiam patere conftare, notum fieri , manifeftum effe, effer chiaro , manifefto, ' conofcerf, apparire. Plaut. Capt. 3. 3. 9. Operta quæ fuere, aperta funt : patent præftigiae. Cic. 1. de Orat. c. 6. ad fin. Cum illa pateant , in promptuque fint omnibus , neque ea interpretatione mea aut ornatius explicari , aut planius exprimi poffint. Ovid. 4. Faß. v. 17. Senfimus, & fubito caufae patuere dierum . Horat. l. 2. fat. 4. v. 45. Pifcibus atque avibus quæ natura & foret ætas, Ante meum nulli patuit quæfita palatum. “J Sæpe hac notione ufurpatur imperfonaliter. Cic. 1. Tufcul. c. 23. Cum pateat , æternum id effe , quod fe_ ipfum moveat. Id. prò Mil. c. 6. Quid porro quærendum eft ? fa&um ne fit ? at conftat. a quo ? at patet . “I Habet locum in rationibus . Cic. Phil. 2. c. 37. Ubi eft fepties millies feftertium , quod in tabulis, quæ funt ad Opis, patebat? Id. pro Rofc. Com. c. 2. Non habere fé hoc nomen in codice accepti & expenfi relatum, confitetur: fed in adverfariis patere , contendit. *J Quid fit , mundum patere , V. in Mundus.

[ocr errors]

voce allata. Terent. Adelph. 5. 7. 3. Hem pater mi, tu hic eras ? De. tuus hercle vero & animo & natura pater. Cic. pro Rofc. Amer. c. 16. Si tibi natura non dedit , ut patre certo nafcerere. Liv. lib. 4. c. 3. a med. Servius Tullus captiva Corniculana natus, patre nullo, matre ferva . h. e. obfcuro genere . Claudian. de IV. conful. Honor. v. 293. gerere patrem . fare , o portarf da padre. “I Aliquando latius patet , & dicitur de avis , patruis, aliifque , qui temporibus avorum vixerunt. nam ultra id tempus majores fere dicuntur. Plin. l. 7. c. 1 3. Q. Metellus Macedonicus cum fex liberos relinqueret , undecim fiepotes reliquit, nurus vero, generofque , & omnes , qui fe patris appellatione falutarent, viginti feptem. Cic. in Orat. c. 5. M. Antoniüs, cui vel primas eloquentiae patrum noftrorum tribuebat actas. Id. 3. Offic. c. 1 i. Male qui peregrinos urbibus uti prohibent, ut Pennus apud patres noftros, Papius nuper . Id. 1. de 0rat. c. 4o. Quod ufu , memoria patrum , venit, ut, &c. Id. im Divin. Verr. c. 22. Cujus confuetudinis patres majorefqne noftros non poenitebat. •I Patres, h. e. parentes , pater & mater fimul, i genitori: habetur in quatuor Infcriptionib. apud Gruter. pag. 656. m. 2. 692. m. 1. 7o4. m. 1. & 7o7. n. 5. & Ovid. de Pyramo & Thisbe Metens. 4. 3/. 6o. tædæ quoque jure coiffent : Sed vetuere patres. “T Sæpe nomen eft reverentiae. Unde quos Romulus centum Senatores delegit, qui in republica adminiftranda fibi confilio adeffent, patres diάi, eorumque progenies patricii , ut Liv. extr. c. 8. l. 1. narrat : idque tum honóris caufa ; tum quia fic confulere civibus, ficut paV v. tres

« НазадПродовжити »