Зображення сторінки
PDF
[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

na. Horat. l. 1. ep. 18. v. 4o. Pangere poemata. Martial. l. 1 1. e

pigr. 4. At quam viéturas poteramus pangere chartas, Quantaque Piefia proelia fare tuba! Val. Max. l. 2. c. 1. fub fin. Egregia fuperiorum opera carmine comprenfa pangebant. Tacit. 14. Ann. cap. 16. Carmifium quoque ftudium affe&tavit ; contra&tis quibus aliqua pangendi facultas.] Enm. apud Cicer. 1. Tufcul. c. 15. Hic veftrum pan$it maxuma fa&a patrüm. Id. ex colle&i. Merulæ. Horrida Romuleum certamina pango duellum . “I Præterit. pepigi fere habet pacifcendi fignificationem , pattuire , accordare , far patti. Cic. 3. Offic. c. 24. Si quis medicamentum cuipiam dederit ad aquam intercutem , pepigeritque , ne illo unquam poftea uteretur. Virg. I o. Æn. v. 9oz. Néc tecum meus hæc pepigit tibi fœdera Laufus. & lib. 1 1. v. 133. Bis fenos pepigere dies, & pace fequeftra, &c. Liv. l. 9. c. 1 1. & lib. 24. c. 29. Pacem nobifcum pepigiftis, ut legiones vobis captas reftitueremus. Id. l. 27. c. 3o. a med. Ne antea quidem fe de pace audiffe, aut inducias pepigiffe. Plaut. Baccb. 4. 8. 38. Ducentis philippis rem pepigi. Ovid. 1. Amor. el. 1o. v. 49. Non fuit armillas tanti pepigifîè Sabinas, Ut , &c. Tacit, Ann. 14. c. 31. Refumerc Tom. III.

[ocr errors]
[ocr errors]

effe malis, quam Jovem. Id. Merc. 4. 6. 1o. Ecaftor paxim, fi itidem ple&antur viri, plures viri fint vidui , quam numc mulieres . Id. Trucul. 1. 1. 43. Paxim, lenonum & fcortorum ininus fiet., Al. ubique aliter leg. - - PANGONIUS, ii , txyyçrios, gemma pluribus angulis , Plin. l. 37. c. IO. PANICÉUS , a, um , adje&. a panis. Hinc Plaut. Capt. 1. 2. 59. per jocum appellat milites paniceos , piftorienfes , & placentinos. Alii paniceos di&os putant refpe&u ad Panam urbem Samniis, de qua Strabo l. 5. - - PANICÜLA , z , f. pannocchia, fpiga , φόβ» , £y%xa, lanugo, five capillamentum, five coma lanofa in milio , panico, arundime, avellanis, in omnibus fere arboribus picei generis , in qua femen dependet : denique quicquid oblonga , & fubrotunda forma tumet : a pamus diminutive, ut Fe/?. docet. Plin. l. 16. c. 1 o. ad fin. E ramis generum horum panicularum modo nucamenta fquamatim compa&a. dependent . Id. l. 18. c. 7. Panicum a paniculis di&um , cacumine languido nutante. Id. l. 2 I. c. 4. Graecula rofa convolutas habet foliorum paniculas. Plaut. Mil. 1. 1. 17. Cujus tu legiones difflavifti fpiritu , quafi ventus folia , aut paniculam te&toriam . '%. e. paniculàm arundinum, qua quidam utebantur tegendis villaticis domibus , ut Plin. l. 16. c. 36. tradit, & fignificat etiam ipfe Plaut. Rud. 1. 2. 34. Ita legit , & interpretatur Turneb. l. 2. adverfar. c. 28. Al. leg. peniculum teétorium, quod minus huic loco convenire videtur. Ceterum panicula diminut. a panus agnofcitur etiam a Prifciano in fin. l. 3. “I Translate panicula dicitur tumor mammofus circa inguina præcipue nafcens. Apul. de herb. c. 13. Cum caluerit , impones fuper paniculam, & panno ligabis lineo. Scribon. Larg. compof. 82. Malagma ad mammarum duritiem , ad paniculas, ad tubera , & cetera, quæ fubito adnafcuntur. PANICUM , i , n. panico , ἐλυιος , μελ?*^ , genus frugis , a paniculis fic di&um , cacumine languido mutante , paulatim extenuato paene in furculum , ut Plin. l. 18. c. 7. defcribit. Caef. l. 2. B. Civ. c. zz. Panico vetere , atque hordeo corrupto omnes alebantur. PANICUS, a, um , ad Panem deum fpeétans. Panicus terror eft pavor repentinus fine caufa obortus, terriculamentum inane , quicquid cum ftüpore contingit. Caufa appellationis eft, quia veteres exiftimabant, Panem deum repentinos terrores, & animi confternationes immittere. V. Pan fub fin. Hujufmodi timoris exemplum habes apud Curt. l. 4. c. 12. a med. Alexandri , inquit, exercitum pavor, cujus caufa non fuberat, invafit : quippe lymphati trepidare coeperunt, omnium pe&ora occulto metu percurrente , &c. Hygin. l. 2. Afiron. c. 28. de Capricorno. Hic dicitur , cum Jupiter Titanas oppugnaret , primus objeciffe hoftibus terrorem , qui Παι κός appellatur. Cicero hanc vocem Græcis litteris fcribit ad Attic. l. 14. ep. 3. Rumorem nnagnum afferunt ται κὸ certe. fenza fuffiften<a. fic ibid. l. 3. ep. 2o. Scis enim dici quædam Txrt z* . Adde lib. 16. ep. I. PANIFICIUM , ii, n. il far pane, &; rototíx, panis confe&tio. Varr. l. 4. de L. L. c. zz. Panis , quod primo figuras faciebant mulieres in panificio Panis . “I Item ipfe panis, pane . Celf. l. z. c. 18. Scire oportet omnia legumina , quæque ex frumentis panificia funt , generis valentiffimi effe. & ibid. a med. Cum panificia omnia firmißima fint. Sueton. in Vefpaf. c. 7. Verbenas, coronafque & panificia libertus obtuliffe ei vifus eft. h. e. popanum . T In Cod. Theodof. lib. 14. tit. 3. leg. 4. & 22. legitur paneficium. PANÎON, ii , n. herba eadem quæ Satyrion : a Pane nomen habens. Apul. de herb. c. I 5. PANIONÍUS , a , um . Panionia regio dicitur in Ienia , ubi Geffus amnis, quia omnibus Ioaibus facra erat : a τΖν emne , & I &yio;. Pompon. TMela 1. 1. c. 17. Ibi eft Panionium, facra regio , & ob id eo riomine appellata , quod eam communiter Iones colunt . Vitruv. 1. 4. c. 1. Apóllini Panionio ædem conftituerunt . Adde Plin. lib. $. cap. 29. PANIS, is, m. pane , £ptvg , d7rv< , cibus ex farina & aqua, qui igne co&us fit. Varias notationes affert Voff. in Etymol. quas, referre hic piget. Sen. epiff. 9o. circa med. Tunc farinam aqua fparfit , & affiâuâ tra&tatione perdomuit , finxitque panem , quem primo cimis calidus, & ferven§ tefta percoxit : deinde furni Paulatim reperti , &c. Plaut. Afin. 1. 3. 48. A piftore panem petimus , vinum ex œnopolio. Id. Perf.4.7. 2. Ego hodie compendifeci binos panes in dies : ita ancilla mea , quæ fuit hodie nunc eft. Id. Bacch. 4. 1. 8. Comeße panem tres pedes latum potes, fores pultare nefcis ? Id. Caf. 2. 3. i. In furnum calidum condito , atque ibi torreto me pro pane rubido. Cic. Tufcul. 5. c. 34. Ptolemæo cum cibarius in cafa panis datus effet, aihil vifum eft illo pane jucundius. inferigno. Plim. 1. z8. c. 16. a med. Edere aliquid cum pane. Horat. l. 2. fat. 2. v. 17. cum fale panis Latrantem ftomachum bene leniet. & lib. 3. fat. 3. v. 88. venit viliflima rerum Hic aqua, fed panis longe pulcherfimus, ultra Callidus ut foleat humeris portare viator. Nam Canufi lapidofus. Id. l. z. ep. 1. v. 123. vivit, filiquis, & pane.fecund9 . Juvenal. fat. 5. v. 7o. Panis tener, & niveus, mollique filigine fa&us. Terent. Eum. 5. 4. 17. Quo pa&o ex jure hefterno panem aR r trum

[graphic]
[graphic]
[ocr errors]

ftinatione , ut fpeuftici ; nec non a coquendi ratione, ut furmacei , |

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

grande, aula magna. Ita legit Non. c. 3. m. 161. & Charif. loc.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

PANNARÍA, orum , n. V. Panarium.
PANNELUM . V. Panucellium .

PANNICÜLA. V. Panicula .
PANNICULARIUS, a, um , ad panniculum pertinens. Calliftrat. Dig.

lib. 48. tit. zo. qui eft de bonis damnator.' leg. 6. Pannicularia funt ea , quæ in cuftodia receptus fecum attulit , fpolia quibus indutus eft , cum quis ad fupplicium ducitur. Adriam, Imp. ibid. initio legis: Panniculariæ caufa quemadmodum.intelligi debeat , ex ipfo nomine apparet , non eniin bona damnatorum pannicularia fignificari, quis próbe dixerit : nec fi zonam circa fe habuerit , protinus aliquis fibi vindicare debebit , fed veftem , qua is fuerit indutus, aut numulos , quos vi&tus fui caufa in promptu habuerit , aut leves amulos, qui rein non excedant aureorum quinque : alioquin fi quis damnatus in digito habuerit aut fardonycha , aut aliam gemmam magni pretii , vel fi quod chirographum magnæ pecuniæ in finu habuerit , nullo jure illud in pannicularia ratione retinebitur.

PANNICÜLUS, li, m. parvus pannus, vel panni particula, pannulus.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

PANNONIÄCUS, a, um , Pannonicus. Spartiam. in Severo , c. 1 o. Panno

miaci augures. Lamprid. in Alex. Sev. c. 27. Pannonios augurii peritiffimos fwiffe fignificat.

PANNONICUS, a, um , ad Pannoniam pertinens . Plin. l. 7. c. 45. &

Sueton. in Aug. c. 2o. Pannonica bella. Martial. lib. 1 3. epigr. 69. Pannonicas nobis nunquam dedit Umbria cattas. Nemefian. in Cyneg. verf. 126. de canib. venat. Nec „ tibi Pannonicæ ftirpis temnatur origo.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

pulis dicitur. Tibull. l. 4. carm. 1. v. 1o8. teftis quoque fallax Panimonius, gelidas paffim disje&tus in Alpes . Sueton. in Tiber. c. 17. Nemine dubitante quin Germani junéturi fe Pannoniis fuerint. Al

binovan. ad Liv. el. 1. v. 39o. Summaque difperfi per juga Panno-|

mii . Stat. 1. 1. filv. 4. v. 78. Pannoniufque ferox. Claudian. l. 2. in I. Conful. Stilich. v. 191. hinc obfidione folutus Pannonius , potorque Savi .

PANNOSiTAS. V. in voce fequenti.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

- - Cic. Verr. gati Catinenfes , Panormitanique dixerunt , • 4. c. 49. Le

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small]

Altitudo ejus tanta eft , quanta latitudo,. CXLIV. pedum in circui-.

tu. Habet porticum XVI. columnarum . Reftauratum fuit ab Hadriamo , Septimio Severo, & Aureliano. Plin. l. 36. c. 15. Pantheon Jovi ultori ab Agrippa fa&um. Spartiam. de Adrian. c. 19. Romæ in{tauravit Pantheum, Septa, bafilicam Neptuni. Ammian. l. 16. c. 1 o. ( al. 17. ) Pantheum velut regionem teretem , fpeciofa celfitudine fornicatam. Infcript. apud Gruter. pag. 1. n. 1. Imp. Caef. L. Septimius Severus, &c. & Imp. Caef. M. Aurelius Antoninus , &c. Pantheum vetuftate corruptum cum omni cultu reftituerunt. *] Graece II4y9sov , & Πανδάoy legitur : quare pænultima & produci , & corripi poteft : a Täv, omne, & 3s3; , deus , vel êëìo , divinum : vel quod præter fignum princeps Jovis Ultoris haberet etiam aliorum deorum figilla: vel quod effet pulcherrimum , quafique prorfus caelefte ac divinum. *J Eft etiam nomen dei. Infcript. apud Gruter. ibid. m. 2. Pantheo facrum. num. 4. Herculi , Mercurio , & Silvamo facrum , & Divo Pantheo ex v. num. 5. Signum Panthei teftamento fieri juffit . num. 6. ( adje&ive ) Signum Pantheum fua pecunia D. D. Adde pag. 1 oo5. n. 1. & apud Reinef. claff. 1. m. 3. qui in his Infcriptionib. putat fignificari fignum Augufti , vel Tiberii in deos relati . “I Figuram figni Panthei exhibet Spon. in mifcell. eruditiom. antiquar. pag. 18. quæ deum aliquem repræfentat , fed adje&tis multis fymbolis , ex quibus aut omnium , aut plurium aliorum deorum numen fignificatur. Habet enim in capite ornamentum Ifidis , & femicirculum Lunam fignificantem , pharetram Cupidinis , cornucopiæ Cereris , & alia. Sic Aufon. epigr. 3o. Pantheum vocat fignum Liberi Patris in villa fua pofitum , omniumque deorum argumenta habens.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

ma , animal maculofum , & prorfus ferum : a τΖν , omne , & § 2;) ,

fera, quia cetera fere animalia feritate fuperat, vel, ut alii volunt,

quia pæne omnium in ea ferarum colores cernere eft . Plin. l. 8. c.

17. Panthera , & tigris macularum varietate prope folæ beftiarum

fpe&antur, ceteris unus ac fuus cujufque generis color eft : pantheTom. III.

ris in candido breves macularum oculi . 0vid. 3. Met. v. 669. Pi&tarumque jacent fera corpora pantherarum. “I Tam mas, quam femina Latine panthera dicitur, ut & Varr. monet l. 8. de L. L. cap. 38. Græcis ille t&y9^) eft , hæc t2,8aAug. “T Magnus pantherarum erat ufus in ludis publicis Romanorum : unde apud Cicer. 2. Fam. ep. 1 I. & lib. 8. ep. 4. & 9. de iis conquirendis, & Romami mit

tendis mentio fit. T De panthera reti V. in voce praeced. PANTHERINUS, a, um, ad pantheram fpeétans. Plin. l. 35. c. 1 1. Sed & nobiliffimo Satyro cum pelle •pantherina. “I Pantherinæ

[ocr errors]

R r 2 pro

[graphic]
[graphic]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors]

pAPILLATUS , a , um, in modum papiliæ efformatus. Vetus Epigramma apud Salmaf. , & Scriver. de roffs. Nafcebantur adhuc, neçjue erat par omnibus ætas : Prima papillatos ducebat fpica corymbos, Altera puniceos apices umbone levabat , &c. PAPINIANISTA , ae , m. ftudiofus fcriptorum Papiniani. Imp. Jußimian. im epiff. 2. praefixa lib. Digeßor. a med. PAPINIÂNUS., Jurifconfultus, Scævolæ difcipulus, Severo Imper. gratiffimus, cui moriens filios fuos commendavit. Ab Antonino Caracalla fecuri percuffus eft . Spartian. in Sever. c. 2 1. vocat juris afylum , & ÃÄÈÉ legalis thefaurum. Adde in Caracalla c. 4. & 8. PAPIRÎA Tribus Romana , una ex rufticis a quodam Papirio appella

[ocr errors]

Infcript. apud Gruter. pag. 766. n. 2. C. Cæfius C. F. Papiria Ingenuus, &c. & pag. 85. m. 8. D. Junius D. F. Papir. Vaergulenus , &c. Meminit & Liv. extr. cap. 37. l. 8. ubi narrat, cur inter hanc , & Polliam odia longa intercefferint. Adde Valer. Max. l. 9. c. 1o. 7a. I. “I Papiria gens, olim Papifia , & plebeja fuit , & patricia, multafque habuit familias, Mugillanorum, Crafforum , Curforum, Mafonum, qui patricii fuerunt : item Turdorum, Carbonum , Paetorum , &c. V. Cicer. Fam. 9. ep. 2 I. “I Papiria lex de affibus, ut qui unciales erant, femunciales fierent, lata eft a C. Papirio Carbone trib. pleb. vel 'a C. Papirio Turdo itidem trib. plebis : memoraturque a Plin. l. 33. c. 3. Alius de civitate fine fuffragio danda Acerranis , meminit Liv. l. 8. c. 17. extr. Aliæ fuere de confecratione , de multarum æftimatione , de legibus , de tribunis pleb. quæ a Pitifc. in Lex. referuntur . . . * Vapula Papiria proverb. V. in Vapulo. “T Prima fyllaba corripitur, fecunda producitur. Mamil. l. 1. v. 784. & Pyrrhi per bella Papirius ultor. PAPIRIÄNUS, a, uin, ad Papirium pertinens, quod eft nomen propr. R. civis. Cic. 7. Fam. ep. zo. Papiriana domus . Liv. l. 1 o. c. 3 extr. Memor Papirianæ fævitiae . h. e. L. Papirii Curforis di&tatoris : de quo Id. l. 8. c. 3o. & fequentib. Plin. l. 33. c. 3. Papiriana lex. V. in voce præced. °] Jus civile Papirianum, eft liber Sexti Papirii , in quo colle&tae erant variae leges Romanorum regum. Pompom. Dig. lib. 1. tit. 2. leg. 2. PAPO. V. Pappo. PAPPA. V. Papa . PAPPARIUM, ii, n. pappa , cibus , qui infantibus datur, cum a la&e fugendo removendi funt. Translate Senec. l. 2. controv. 9. a med. Dominicæ libidini papparium facere. Al. leg. pararium. PAPPAS, æ, m. Ajo, τάττzz , nutricius. Juvenal. fat. 6. v. 632. Timidus præguftet pocula pappas. Al. intelligunt patrem ipfum , aut avum puelli. PAPPO, vel Papo, as, a. 1. ad pueros pertinet , cum vel cibum petunt, vel papam comedunt . Perf. fat. 3. v. 16. at cur non potius teneroque columbo , Et fimilis regum pueris pappare minutum Po{cis, & iratus mammæ lallare recufas ? Plaut. Epid. 5. 2. 62. Novo liberto opus eft , quod pappet. Pe. dabitur : præbebo cibum. Joci caufa pappet dixit , quia novum libertum ali poftulat . PAPPUS, i , m. ταπτ©- , antiqua lingua idem quod fenex . Unde Sponfa pappi, & Agricola, & Hermia pappi : quibus nominibus fabulas fcripfit Pomponius. Confirmat eam fignificationem Varr. l. 6. de L. L. c. 3. Item, inquit , fignificant in Atellaneis aliquot pappum ( fic ex vett. libris emendant Turneb. & Scalig. pro quo vulgo pupum ) fenem , quod Ofci cafnar appellant. V. Scalig. ad Varron. l. 6. de L. L. c. 5. pag. 88. & Voff. in Etymol. “I Eft a arx rr®-, avus : quo fenfu etiam Latini interdum utuntur, ut Aufon. in Protreptico , feu Edyll. 4. v. 18. Pappos, aviafque trementes Anteferunt patribus feri , nova cura, nepotes. * Etiam Græcis a fenilis cahitiei fimilitudine fic vocatur lanugo carduorum , unde hanc quoque acceptionem habent Latini. Paul. ex Feflo : Pappi carduorum fiores. Lucret. l. 3. v. 387. Veftes , nec plumas avium, pappofque volantes . 4 Item pappus dicitur lanugo ca&ti herbae . Plim. l. 2 1. c. 16. Semen ei lanuginis , quam pappon vocant. “I Item herba , quæ vocatur erigeron , vel fenecio, vel acanthis . Plin. l. 25. c. 13. ad fin. Quare eam Callimachus acanthida appellat, alii pappum. *I Turnebus etiam putabat , ut ex pofthumis in Varronem l. 6. L. L. notis liquet , pappum mefium antiquitus a rufticis di&tum pro lanugine méfium , five fegetis . Aliter vero Scaligcr cum de pappi , tum de maefii voce. PAPÜLA, æ, f. puffola , bollicola , bolla, £3*w$^wz, tuberculum, puftula in cute. Celf. l. 5. c. 28. fe&f. 18. Papularum duo genera funt. - alterum eft, in quo per minimas puftulas cutis exafperatur , & rubet , leviterque roditür: medium habet paulo laevius, tarde ferpit . Alterum eft , quam &ye/zw Græci appellant : in qua fimiliter quidem , fed magis cutis exafperatur exulceraturque , ac vehementius & roditur, & rubet, & interdum etiam pilos remittit . . Hæc Celf. Virg. 3. Georg. fub fin. Ardentes papulæ , atque immundus olentia fudor Membra fequebatur. Colum. l. 6. c. 31. de equor, curat. Papulæ ferventiffimo fòle ufque eo ftrigile raduntur , quoad eliciatur fanguis. Plin. l. 2o. c. 7. ad fim. La&ucae eruptiones papularum leniunt. Id. l. 26. c. 1 1. ad fin. Rubentes papulas fanare . Id. l. 33. c. 17. cohibere. Id. l. 23. c. 7. movere . far venire. °| Proverb. eß illud Senec. de vita beata , c. 27. a med. Papulas obfervatis alienas, obfiti plurimis ulceribus. PAPÜLO, as , n. 1. papulas emitto . Eft Cælii 4urelian. Tard. l. 2. c. 1. & lib. 3. c. 4. PAPYRACÉUS, a, um , wztrú34v&> , qui eft ex papyro . Plin. l. 28. c. 1 1. Optime ellychnio papyraceo . Id. l. 6. c. 22. Papyraceæ na. VeS. PAPYRÎFER , ra, rum , rwrvpco3p&-, papyrum ferens. Ovid. I 5. Met. v. 753. papyriferi feptemflua flurhina Nili. Adde Triff. l. 3. el. 1 o. v. 27.

PAPYRÎNUS , a, um , ad papyrum pertinens . Stilus papyrinus , in fragm. Varron. apud Non. c. 2. n. 759. videtur effe, quo in papyro fcribebant. PAPYRIUS, a, um, adje&t. papyraceus. Aufom. ep. 7. v. 47. Fac campum replices Mufa papyrium. PAPYRUS, m. & f. & Papyrum, i , n. 72 rvp@-, arbufcula Ægypti. Plin. l. 13. c. 1 1. Papyrum ergo nafcitur in paluftribus Egypti , aut quiefcentibus Nili aquis , ubi evagatae ftagnant , duo cubitâ non excedente altitudine gurgitum , brachiali radicis obliquæ craßitudine, triangulis lateribus , decem non amplius cubitorum longitudine in gracilitatem faftigiatum, thyrfi modo cacumen includens , femine nullo , aut ufu ejus alio , quam floris , ad deos coronandos. Hæc Plin. V. Guilandinum , & quæ adverfus eum Jof. Scalig. item adi Salmaf. Exercitat. in Solim. “T Radicibus papyri incolæ pro ligno utuntur , ut ait Plin. ibid. nec ignis tantüm gratia , feü ad älia quoque utenfilia vaforum . Ex ipfo quidem papyro ( h. e. e ligno ) navigia texunt : & e libro vela tegetefque , necnon & veftem , etiam ftragulam, ac funes. Mandunt quoque crudum , deco&tumque , fuccum tantum devorantes . & mox. Præparantur ex eo chartæ, divifo ( libro interiore ) acu in prætenues fed quam latiffimas philuras. Principatus medio, atque inde fciffuræ ordine, &c. Enumeratis deinde variis chartæ generibus , & poftremo loco emporetica , poft hanc , inquit cap. 12. papyrum eft ( h. e. extimus papyri cortex ) extremumque ejus fcirpo finile , ac ne funibus quidem , nifi in humore utile. Texuntur omnes madente tabula Nili aqua : turbidus liquor glutinis præbet vicem . Primo fupina tabula fcheda adlinitur longitudine papyri , quæ potuit effe , refegminibus utrinque amputatis : tranfverfa poftea crates peragit . Premitur deinde prelis , & ficcantur fole plagulae , atque inter fe junguntur , proximarum femper bonitatis diminutione ad deterrimas . ' Nunnuam plures fcapo , quam vicenæ . Haétenus Plin. “I De navigiis ex papyro Lucan. l. 4. v. 1 35. fic cum tenet omnia Nilus , Conferitur bibula Memphitis cymba papyro. “I De funiculo, aut vinculo papyraceo , Celf. /. 5. c. 28. fe&#. 1 2. a med. Satis eft papyrum intortum eo illinere . Colum. l. 6. c. 6. a med. Cum fanguis fatis profluxit, inhibetur papyri ligamine. Pallad. in Februar. tit. 33. Sarmenta vitium papyro ligabis ftri&lo , & molli . Veget. de re veterin. l. 2. c. 57. Papyrum candelarum purgatam fubtiliter carpis, intingis in ovi albumento. “I De vefte Juvenal. fat. 4. v. 24. hoc tu Succin&tus patria quondam , Crifpine , papyro ? “I Pro charta , libello, epiftolio : Juvenal. fat. 7. v. 1 oo. Namque oblita modi millefima. pagina furgit Omnibus, & crefcit multa damnofa papyro. Martia}. 1. 3. epigr. 2. ad libr. fuum . Ne nigram cito raptus in culinam Cordyllas madida tegas papyro . Catull. carm. 35. ad Caecil. Poetæ temero , meo fodali , Velim Cæcilio, papyre , dicas , Veronam veniat. “I Papyro ftruebantur rogi. Martia!. l. 1 o. epigr. 97. Dum levis arfura ftruitur Libitina papyro. Adde lib. 8. epigr. 44. ' Papyrum neutr. gen. habet etiam Ulpian. Digeft. lib. 32. leg. 5o. a med. - PAR , paris, adje&t. pari , uguale, ?ao;, æqualis , parilis, compar , fimilis. Cic. 2. de Invent. c. 22. a med. Par eft, quod in omnes æquabile eft . Id. in Orat. c. 36. Erit rebus ipfis par & æqualis oratio . Au8. ad Herenn. l. 4. c. 4o. In æquos & pares faftidiofus , in inferiores crudelis . Cic. 1. 0ffic. c. 34. ad fin. HEquo & pari jure cum civibus vivere . Id. 2. de mat. Deor. c. 61. E quibus vita beata exfiftit , par & fimilis deorum . Plin. initio l. 32. Nec par aut fimile poteft inveniri . Cic. l. 1. de Orat. c. 16. Eft finitimus oratori poeta multis ornandi generibus focius , ac paene par . & cap. 55. Præclaras duas artes conftituere , atque inter fe pares , & ejufdem focias dignitatis. Id. ad Planc. I. poft ep. 16. l. 16. ad Attic. Ad paternas neceffitudines magnam attulit acceffionem tua voluntas erga me , meaque erga te par atque mutua . Id. pro Mur. c. 9. Quam ego pari atque eadem in laude pono . Id. pro Sull. c. 2. Intelliges de hoc judicium meum & horum par & unum fuiffe . Id. in Orat. c. 12. Ut verba verbis quafi dimenfa & paria refpondeant. Id. 2. de Fin. c. 4. Verbum Latinum (voluptas) par Græco ({δονλ) & idem valens. Id. Fam. 4. ep. 9. fub fin. Ut Marcello fratri tuo aut par, aut certe proximus fim. Id. Phil. 1. c. 34. Libertate effe parem ceteris, principem dignitate. Id. Fam. l. & ep. 6. Hominem cuivis fummorum tuæ ætatis vel ingenio, vel induftria, vel fama parem . Virg. 1. Æn. v. 7o9.jtotidemque pares ætate miniftri. Cic. de Amic. c. 9. ad fin. Ut fint päres in amore, & æquales. Liv. l. 26. c. 16. Virum fe fortiffimum a nequaquam pari ad virtutem occidi. non pari mel valore. *| Et cum infinito, Virg. Ecl. 7. v. 5. Et cantare pares, & refpondere parati . “T Et cum genitivo pro ablativo, Sil. l. 4. v. 37o. Etatis , mentifque pares. *| Cum ablativo pro dativo , Oáid. 6. Faff. v. 8o4. In qua par facies mobilitate fua . ( Sic l. 4. v. 3o6. Nec facies impar nobilitate fuit.) Salluff. im fragm. apud Arufiam. Meff. Scalas pares moenium altitudine. 4| Cum ablat. & cum præpofit. pro dativo, Salluff. in Jug. c. 13. Quem tu parem cum liberis, regnique participem fecifti. Cic. de clar. Orat. c. 59. Erant ei quædaiii ex his paria cum Craffo , quædam fuperiora . *] Cum genitivo pro dativo. Cic. in Pifon. c. 4. Cujus paucos pares hæc civitas tulit. Plaut. Rud. prol. v. 49. Erat ei hofpes par illius. Lucan. l. 1o. v. 382. Quem metuis, par hujus erat. Phaedr. /. 4. fab. 1 3. v. 6. Pares âum non fint veftrae fortitudinis . 4l. leg. fortitudimi. * Sequentibus particulis & , ac , atque , quam. Cic. de char. Orat. c. 11. Ömnia fuiffe in Themiftocle paria, & Coriolano . Id. 3. de mat. Deor. c. 1. Neque mihi par ratió cum Lucilio, eft , ac tecum fuit. Cef. l. 5. B. Gall. c. 1 3. Pari fpatio tranfmiffus , atque ex Gallia eft in Britanniam. Nep. in Annib. c. 5. Minutium magi

ftrum equitum, pari ac di&atorem imperio, fugavit. Salluff. in Jug. c. I o9.

« НазадПродовжити »