Зображення сторінки
PDF

P. Gall. c. 14. Uti clementia ac manfuetudine in aliquem . . Salluff. in Catil. e. 33. Ea mifericordia atque manfuetudine populum R. femper fuiffe , ut nemo unquam ab eo fruftra auxilium petiverit . & £ap. 57. Caefar manfuetudine & mifericordia clarus faétus.. Tacit. .... ahm. 3. 72. Tanta illi comitas in focios, manfuetudo in hoftes. I Cadente Latinitate, adulatione crefcente, manfuetudo tua compellatio Principis effe coepit. Eutrop. in præfat. ad Valentem Imp. Res Romanas ex voluntate^ manfuetudinis tuæ brevi narratione collegi . •I proprie dicitur de feris , quæ domitæ parere homini didicere . juflim.' c. ult. l. 15. Elephäntüs ferus infinitæ magnitudinis ultro fe obtulit , & veluti domita manfuetudine, eum tergo excepit. mANSUETUS, a, um , addomefficato , ammanfato, manfueto , trattabile, ;u spog , τράcc , lenis , facilis, mitis: & proprie dicitur de feris , quae cicures , & placidæ funt, & inter homines verfantur , eorumque parent. imperio. Feffus : Manfuetum, ad manum venire fuetum . alii àjunt, manfuetum di&tum neque ex mifericordia moeftum , neque ex crudelitate fævum , fed modeftia temperatum. Nonius cap. I. n. 294. Manfuetum di&um quafi manu affuetum : quod omnia , quæ funt natura fera , manuum permulfione mitefcant. Unde Virg. Georg. 1. 3. ( v. 186. ) plaufae fohitum cervicis amare . & Æn. l. 7. (v. 4οδ. de cervo ) Ille manum patiens : quoniam fupra dixerat ( v. 48o. ) pe&ebatque ferum . Hæc Noniur. Varr. l. 1. R. R. c. 2o. Juvençi diébüs paucis erunt manfueti, & ad domandum proni . Liv. lib. 35. c. 49. Condimentis ait varietatem illam & fpeciem ferimæ car. his ex manfueto fue fa&am. Plin. l. 1 1. c. $. Cum fint apes neque manfueti generis, neque feri , tamen , &c. Grat. in Cyneg. v. 164. Manfueta ftabula. h. e. manfuetarum pecudum . <| Translate refertur ad homines, qui iram cohibent, ac fe lenes præbent , placidos, & mites. Cic. 3. Phil. c. 9. lllud quæro, cur tam fubito manfuetus in Senatu fuerit, cum in edi&is tam fuiffet ferus. Id. 2. de Orat. c. 49. in fim. Ut & acerrimus in Cæpionis invidia renovanda , & in meis moribus erga meos neceffarios declarandis manfuetiffimus viderer . Id. Fam. 1. ep. 9. poff med. Refero me ad manfuetiores mufas. Valer. Max. l. z. c. 7. v. 1 1. Manfuetiffimum ingenium . 4feltio apud Prifcian. l. 5. pag. 668. Putfch. Ut in vi&toria mitior manfuetiórque fiat. Propert. 1. 1. el. 9. v. 12. Carmina manfuetus lenia quaerit Amor. Id. l. 3. el. 14. v. 1 o. In me manfuetas non habet illa manus. Ovid. 3. Tri/?. el. 6. v. 23. Numinis ut laefi fiat manfuetior ira. “I Item ad alia. Liv. 1. 3. c. 16. Tantum fuperantibus aliis, ac emergentibus malis, nemo tribunos , aut plebem timebat. Manfuetum id malum, tum effe peregrino terrore fopitum videbatur . Propert. l. 1. el. 17. fm. Manfuetis focio parcite litoribus. h. e. tutis a tempeftate, & naufragio. MANSÜRUS. V. in Maneo. MANSUS, a, um, mafficato, μzara »$€;, dentibus contufus, & confe&us, manducatus. Cic. 2. de Orat. cap. 39. Qui omnes tenuiffimas particulas, omnia minima manfa , ut nutrices infantibus pueris, in ös inferant. Quintil. l. 1 o. c. 1. ante med. Cibos manfos , ac prope liquefa&os demittimus, quo facilius digerantur. Adde Varron. & Lucil. apud Non. cap. 2. num. 551. “I Manfum a Maneo V. in eo Verbo. MANTEJUM , & Mantéum , i , m. oracolo , μαντζον , vox Græca , qua fignificatur locus, in quo oracula , & refponfa numinis alicujus reddebantur : a p.2vaig , vates. Legitur apud P/in. l. 5. c. 29. a med. bis. MANTELE, is, & Mantelium , ii, n. tovagliuola, falvietta , linteolum, quo manus in menfa tergentur, Xèyàvzwtpov : hunc enim ejus ufum éfîe affirmant Varr. l. 5. de L. L. c. 8. extr. Feffus in Manticularia , Servivs, & Phylargyrius ad Virg. 4. Georg. v. 377. & ad l. 1. Æn. v. 7o6. Hinc Plin. l. 7. c. 2. Anthropophagos offibus humanorum capitum bibere , cutibufque cum capillo pro mantelibus ante pe&tora uti. <| Di&tum eft a manu, vel fimpliciter , vel quafi i;ramuterium, ut Varroni placet loc. cit. vel a manus , & tela. Alii alia comminifcuntur. Virg. loc. cit. Cereremque caniftris Expediunt, tonfifque ferunt mantelia villis. *| Differt a mappa, ut patet ex illó Lucilii apud Serv. & Phylargyr. loc. cit. mappas, mantela , merumque ( ubi mantela dixit pro mantelia, a re&to mantelum ) & Martial. l. 12. epigr. 29. Attulerat mappam nemo , dum furta timentur : Mantele e menfa furripit Hermogenes. °I Unde patet difcrimen. nam mantelia præbebat, qui & coenam : mappas fecum quifque afferebat. Mappa manus tergebant: mantele menfam etiam tegebant : unde apud nos mantile. Hinc Ifidor. l. 19. Qrig. c. 26. Mäntelia nunc pro operiendis menfis funt: quæ, ut nomen ipfum indicat, olim tergendis manibus præbebantur . Præterea mantele fere erat villofum , mappa non item. Id. l. 14. epigr. 138. cujus lemma , Gaufapa villofa , vel mantele. Nobilius villofa tegant tibi lintea citrum , &c. * Ufi funt mamtelibus etiam in facris. Rem enim divinam fa&urus, mantele geftabat tergendis manibus poft facrificium. Ovid. 4. Faß. v. 933. a dextra Tvillis mantele folutis , Cumque meri patera turis acerra fuit. *J De luxu mantelium apud ditiffimos , Lamprid. in Heliogab. c. 27. Nonnunquam tot pi&a mangelia in menfam mittebat, his edulibus pi&ta , quæ apponerentur.*& in Alexand. Sever. c. 37. Convivium nitoris fummi fuit : ita tamen , ut pura mantelia mitterentur, faepius cocco clavata , aurata vero nunquam : cum hæc Heliogabalus jam recepiffet , & ante Hadrianus habuiffet. Trebell. Poll. in Gallienis, c. 16. Poma ex arboribus recentia femper alienis menfibus præbuit : mantelibus aureis femper ftravit. Valeriam. Aug. in quadam epifl. apud Vopifc. in Auveliano, c. 12. Mantelia Cypria, paria duo. “J Mantelium in re&o cafu habetur apud Varron. loc. cit. & mamteliorum in patrio plur. apud Feff. in Manticula. * Scribitur & mantile , mantilium. MANTELUM, li, m, idem quod manteie. V. in voce præced. Apud

[ocr errors]
[ocr errors]
[graphic]

MANTURNUS, a, um,* Mantovano, ad Mantuam pertinens, & fæpe ad Virgilium refertur. Stat. l. 4. filv. 7. v. 26. nóftra Thebais multa cruciata lima, Tentat audaci fide Mantuanæ Gaudia famae. Solin. c. 46. ( al. 59. ) Mantuana carmina. Mim. Felix in 0êtav. c. 19, Mantuanus Maro. Macrob. l. 1. Saturn. cap. 16. fub fin. Homerus Mantuanus. b. e. Virgilius. & lib. 5. c. 1. Facundia Mantuani multiplex & multiformis eft. - MANTURNA, æ, dea conjugii, quae invocatur , ut conjuges inter fe maneant. Auguftin. l. 6. de Civit. Dei , c. 9. MANUÁLIS, le, manuale , da mano , manitengolo , ¥vx^333. ad manum pertifiens. Plin. l. 18. c. 3o. Panicum , & milium pe$tine manuali legunt Galliae. b. e. quod una manu adhibetur. Id. l. 19; c. §. Linum ih fafciculos manuafes colligatum. h. e. qui manu capi poffunt. Id. l. 24. c. 15. Chamaedrys incipientibus hydropicis efficax , manualibus fcöpis ejus in tribus heminis aquæ deco£tæ, &c. man4te, brancate. * Manualia faxa, quæ manu teneri, aut jaci poffunt. Sifemm. apud Non. c. 6. num. 3. Manuales lapides. Tacit. 4; Amm. c. 3 1. Mánualia faxa jacere. Calpurn. Ecl. 3. v. 83. Qui fibi tum, felix, tum fortunatus habetur Vilia cum fubigit manualibus hordea faxis. h. e. molis trufatilibus. “J. Aqua manualis apud Tertull. in Apolog. c. 39. a med. eft, qua lavantur ante coenam manus. Eft tamen, qui aliter legat. “T Manuale abfolute in lemmate epigr. 84. ' apud Martial. l. 14. eft veluti vagina lignea , in quam iiber circumferendus includebatur , ne chartæ attritu tererenfur. Epigramma eft : Ne toga barbatos faciat , vel pænula libros , Hæc abies chartis tempora longa dabit. MANUARIUS, a, um , inanualis . Gell. l. 18. c. 13. Hoc aere colle&\o , quafi manuario , cœnula curabatur omnibus, qui eum lufum luferamius. h. e. quafi ex pluribus manibus colle&to . Refpicit autem ad vices ludendi, feu jaétus , qui ab Augufto apud Sueton. cap. 71. manus dicuntur. Si , inquit, quas manus remifi cuique , exegiffem , viciffem, vel quinquaginta millia. *] Manuarium vas apud Charif. 1. 1. pag. 93. Putfch. eft vas manuale. “I Manuaria mola , quæ manu verfatur : ficut afinaria , quæ jumento. Jabolen. Dig. lib. 33. tit. 7. leg. 27. “T Manuarius , ii , apud Laberium eft fur. Manuari , inquit , pudorem perdidifti . Improbat hoc Gell. hb. 16.

[ocr errors]

/ * M. A N - 29 ' caet. Hoc fulmen boni aliquid aliquando facit : fed tunc quoque nom aliter, quam ut noceat . ne prodeft quidem impune. Tertiam manubiam idem Juppiter mittit: fed adhibitis in confilium diis , quos fuperiores , & involutos vocant. Quæ vaftat, & includit, & mütat ftatum privatum utique, & publicum, quem invenit. ignis enim nihil effe, quod fit , patitur. Hæc Senec. quibus fimilia habet Feftus , qui horum meminit etiam in Peremptalia'. 1 . ' : MANUBIÄLIS, le , ad manubias pertiuens . Suetom. in Aug. cap. 3o. Vias ex manubiali pecunia fternere. MANUBIARÍUS, a, um, manubialis. Plaut. Trucul. 4. 4. 27. Saltem amicus mihi efto manubiarius. h. e. per quem manübiâs ego , feu prædam & lucrum ex aliis faciam . Mygius, a , um . Machæra manubia apud Plaut. V. in Ma12tebaae . MANUBRIÄTUS, a, um, adje&. manubrium habens, ut Manubriatæ ferrulae , Pallad. l. 1. tit. ult. Manubriati cultri , Ammian. l. 25. c. I. (al. c. 4.) MANUBRIöLUM , li, n. manichetto, parvum manubrium. Celf. l. 7. c. 6. ad fin. Manubriolo fcalpelli diducere. MANUBRIUM , ii, n. manico, λxg%, gladii, vafis, fecuris, aut alterius cujufque rei pars ea,' quæ manu tenetur. Cic. 6. Verr. c. 27. a med. Vas vinarium ex una gemma prægrandi , trullâ excavata , manubrio aureo. Juvenal. fat. 1 1. v. 133.Tquin ipfà manubria cultellorum Offea. Colum. l. 1 1. c. 2. ad fin. Per ludubrationem ferramenta acuere , & ad ea facere, vel faéta manubria aptare: quorum optima funt ilignea, deinde carpinea , poft hæc fraxinea. Id. /. $. c. 1o. Manubrium bidentis. Vitruv. 1. io. c. 13. Manubria epiftom1orum. *] Eximere alicui e manu manubrium , apud Plaut. Aulul. 3. 4. 12. eft alicui occafionem quippiam agendi præripere : levar di mano l' occafione , o 'l comodo. MANUCIöLUM , vel Maniciolum , li , n. fafcetto , manipulus, fafciculus . Petron. in fragm. Tragur. c. 63. Burm. Manuciolum de ftramentis fa&tum. - MANÜCLA, & MANUCÜLA. V. Manulea. MANUCULÄTUS. V. Manuleatur. . • .-. MANUFACTUS, % reéiius divifim Manu fa&us, a , um , artificiale, arte & manu faétus, xei;o ro/atos. Cic. 3. de Fin. c. ult. Quid enim aut in natura, aut in operibus manu fa&tis tam compofitum inveniri poteft ? Id. 2. Offic. c. 4. Portus manu faéti. Vitruv. l. 9. c. 3. Is, ad tempus , opus manufa&tum fubtiliter , regi approbavit. Celf. /. 3. cap. ult. Naturales, vel etiam manufaétæ natationes. Ovid. in Ibum , v. 147. Sive ego , quod nolim , longis confumptus ab annis , Sive manu fa&ta morte folutus ero. %. e. externa vi illata. Quintil. h. 5. c. 14. ad fin. Ut ea nafci , & ipfa provenire natura , non manu fa£la , & arte fufcepta magiftrum fateri ubique videantur. V. mamu facio in Manus . MANULÉA, vel Manucula, vel Manucla, ae , manubríüm alicujus rei. Vitruv. /. 1 o. c. 15. hoc nomine vocat partem in Catapulta, quæ nervum attra&tum continet. MANULEARiUS , ii, m. qui veftimenta manicata conficiebat. Plaut. 4ulal. 3. 5. 37. Aut manulearii, aut murrobathrarii. Al. leg. mantiliarii. h. e. qui mantilia efficiunt. Adde veterem Infcription. apud Reinef. claff. I 1. m. 83. & Domium , claff. 8. m. 78.

[ocr errors]

leatam tunicam hominem habere decet. V. Chiridota. *| Mamuleatum hominem dicimus , indutum tunicis manicatis. Sueton. in Calig. c. 52. Manuleatus, & armillatus in publicum procefíit. Senec. ep. 33. Apud me Epicurus eft & fortis , licet manuleatus fit. V. Manicatus. * Quidam in allato Plauti loco legunt manucu{atus s maniculatus , & manuclatus. •* . MANULÉUS, i, m. manicbino, parva manica, manus ornamentum , ut videtur. Accius apud Non. c. 3. n. 25. A&toribus manuleos, baltea, machæras. Plaut. in fragm. apud Fulgent. in contin. Virgil. Quid tu amicam times, ne te manuleo caiet ? . MANUMISSiO, onis , f. il mettere in libertà , ἀτελευ§gpaatg , datio libertatis , a manus, & mitto , quia fervi, cum liberarentur poteftate , e manu folemni ritu emittebantur , quemadmodum cum fervi fa&i funt , manu capti fuere. Feftus. Cic. pro Cael. c. 29. Quid habeat argumenti ifta manumiffio. “I In manumiffione mos erat , ut dominus manum , aut caput , aut aliud membrum fervi tenens ter diceret , Hunc %ominem liberum effe volo. Et mittebat e manu . Feflus. “I Manumiffio tribus modis celebrata fuit , cenfu , vindiéta, teftamento : de quibus V. in Vindiéfa . Cic. in Top. c. 2. fuá fin. Si neque cenfu , neque teftamento, neque vindi&ta liber fa&us eft. *] Fuit & quartum manumiffionis genus, non tamen juftum ut illa , & legitimum , adeoque non plenam libgrtatem conferens , cum vel inter amicos, vel in convivio, vel per Titteras quis manumittebatur. Hoc modo data libertas facilius amitti poterat , quam quæ tribus modo di&tis modis data effet. Senec. de vita beata c. 24. Servi , liberine fint ; ingenui , an libertini ; juftae libertatis , an ihter amicos datæ , quid refert ? Adde Ulpian. regular. tit. 2. a med. & V. fi lubet Lipf. ad Tacit. Anm. 13. c. 27. & Briffon. de V. S. lib. 9. Jufta libertas. & Plin. l. 7. ep. 16. MANUMISSOR, oris , m. qui manumittit , ἀπε^sv9spστ{ς. Marcell. Dig. lib. 37. tit. 15. leg. 3. & Tertull. l. 5. adverf. Marcion. c. 4. circa med. MANUMISSUS, a, um, poffo in libertà, 2 rsAsv$s}&$&;, liberatus a poteftate domini. Nam quamdiu quis in fervitute eft , manui, hoc eft poteftati fubditus eft. Cic. pro Cæl. c. 29. At funt fervi de cognatorum fententia manumiffi . Tacit. Amm. 13. c. 32. Qui teftamento manumiffi fub eodem te£to manfiffent. •, MANU

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

ropem , atque Erymantha manu, tum fternit Aphidnum. Ubi Ser•vius , ideft gladio cominus . . nam illi, de quibus fuperius dixit , non manu occifi funt, fed miffo jaculo. “T In manu , & in ma2nibus effe dicuntur, quæ in noftra funt poteftate. Liv. l. 39. c. 18. a med. Mulieres damnatas cognatis , aut in quorum manu effent , tradebant. Cœl. ad Cicer. Fam. 8. ep. 6. Quam velis eum obligare, in manu tua eft. ffa in tua mamo . Cic. 14. Fam. ep. 2. Haec non funt in noftra manu . Tacit. Hi/?. l. 2. c. 76. Juxta deos , in tua nanu pofitum eft. Terent. Hecyr. 4. 4. 44. Uxor quid faciat , in manu non eft mea. Salluf?. in Catil. c. 2o. Vi&oria in manu nobis eft. Id. in Jug. c. 33. extr. In veftra manu fitum eft , &c. Liv. l. 34. c. 7. fub fim. Vos in manu & tutela mulieres , non in fervitio debetis habere. Brut. ad Cicer. 1 1. Fam. ep. 13. Attendere te volo, quae in manibus funt. quel che abbiam per le mami : quel che ora corre. & Virg. 2. Georg. v. 44. primi lege litoris oram : In manibus $erræ. h. e. in promptu. Caef. l. 2. B. Gall. c. 19. fub fin. Hoftes £unt in manibus . ci fono addoffo. Salluff. in Jug. c. 94. Venire in manus. vicino , fotto. * Im manibus effe dicuntur etiam, quæ edita funt, & paffim vulgata. Cic. de Amic. c. 25. ad fin. Sed affuiftis : & eft in manibusToratio. va per le mami. & de Seme&i. c. 4. Eft in manibus laudatio, quam cum legimus, &c. “T Item ea , circa quae in præfentia laboramus. Cic. ibid. c. 1 1. Septimus mihi Originum liber eft in manibus. 4o per le mani : vado lävorando. & 13. Attic. ep. 47. Omnia , quæ in manibus habebam, abjeci: quod jufferas, edolavi. * Habere in manibus eft etiam fovere , carum habere. Id. ep. 9. 1. 1. Fam., ante med. Inimicum meum fic amplexabantur, fic in manibus, habebant , fic fovebant, fic me praefènte ofculabantur, ut , &c. portavano in palma di mano. “J Ad muanum habere, in manu, in promptu , in pronto. Liv. l. 9. cap. 19. Adde, quod Romanis ad manum domi fupplementum effet. Quintil. W. 12. c. 5. Haec funt inftrumenta oratoris : hæc arma habere ad

[ocr errors]

manum , horum fcientia debet effe fuccin&us. Ad manum ve****** occurrere, venire fub manum , Quintil. l. 2. c. 1 1. fub fin. sed abrupta quædam, ut forte ad manum venere , jaculantur. capitan2 Jero in mano: fi prefentano . & Liv. l. 38. c. z 1. Quod cuique trepidapti ad manum veniffet. Id. l. 2. c. 46. Pugna ad manus venerat • al/e ftrette. 4I De feris, quæ manfuefiunt, Varr. l. 2. R. R. caP- 7Cum equuli ad manum açcedere confuerifit. Quintil. ( feu quicu"?T que aliùs au&or eft ) declam. 26o. ante •med. Animalia , quae V£~ nire ad manum, & manfuefcere queunt , alere. 4T De pugnantibus, Nep. in Eum. c. 5. Sæpe in itineribus vexabatur , neque 9?quam ad manum accedere licebat. venir alle mani, allè ftrefte- Si° Cic. Verr. 7. c. 1 1. ad fin. Nonnunquam etiam res ad manus, atq'°° ad pugnam veniebat. •| Hoc fenfu dicitur etiam venire in rr*4mur. Plin. in Paneg. c. 17. Nec tibi opima defuerint, fi quis. r*gum venire in manus audeat. 47 Ad manum cantare hiftriomi&eg*» V. Canto . “I Ad manum intueri aliquid, cominus, & quafi £umendo in manus id, quod infpicitur. Plin. l. 33. cap. 1o. Apelles abfoluta opera atramento illinebat ita tenui , ut, &c. ad manug* intuenti démum appareret. da vicino. Sic Vitruv. i. 6. cap. 2. Alia ad manum fpecies effe videtur, alia in excelfo. M Servus ad r?*4num , amanuenfis. Cic. 3. de Orat. c. paenult. Quem fervum ille habuit ad manum. Dicitur hic etiam fervut a mans, ut eft apud St4£ton. in Caef. c. 74. & in Vefpaf. c. 3. & in multis antiquis Infcriptionib. “I De manu dare, manu ipfa præbere . Sueton. in Tiber2. 34. Confueverat & quadruplam ftreham , & de manu reddere . d* fua mano. & Lamprid. in Alex. Sev. c. 37. Nam femper de manu fua miniftris convivii & panem , & partes olerum , aut carnis dabat. Sic Cic. Verr. 6. c. io. fub fim. In quem fcyphum de manu jacere conatus eft . h. e. quem habebat in manu . °] Refertur etjam ad fumptum , & impenfas. Colum. 1. 7. c. 9. circa med. Suibus fæpe de manu dandum eft , cum foris deficit pabulum . quod fci/ipfi per fe inveniant . Sic Id. l. 9. c. 1. Qui venationem voluptati fuae claudunt , contenti funt nunire vivarium , femperque de manu cibos , & aquam praebere. "J De manu in manum quippiam tradere, quafi de moftra in alterius manum : quod in iis fit , quæ cara. funt, & ftudiofe fervamus . Cic. Fam. 7. ep. 5. fub fin. Totum denique hominem tibi ita trado de manu, ut ajunt , in manurn tuam iftam & vi&oria & fide praeftantem. Plaut. Trin. 4. z. 57. Ab ipfon* iftas accepifti ? Sy. e manibus dedit mihi ipfe in manus. •II E manu eft eminus in illo Enm. apud Feff. in Redhofire. Quem mea cominus machæra, atque hafta hoftivit e manu . Ita enim Scalig. legit. “T Plena manu , copiofe , large, ample , a mani pieme. Cic. Attic. l. 2. ep. ult. Quam plena manu , quam ingenue , quam ornate noftras laudes in aftra fuftulit ! Tibull. l. 1. el. 6. verf. 32. Janua fed plena eft percutienda manu. h. e. fumma vi pultanda , T& validis i&ibus. “W Manibus pedibufque, omni conatu , omnibus viribus, con ogni sforzo , con le mani, e co' piedi , velis, remifque . Terent. Andr. 1. 1. 1 34. Quem ego credo manibus pedibufque T obnixe omnia fa&urum, ut, &c. *] Per manus , opera mánuum . Cic. Attic. l. 1. ep. 12. ad fin. P. Clodium per manus fervulae fervatum & edu&um. Caef. l. 6. B. Gall. c. 37. Egre per manus tra&tus fervatur. Hirt. de B. Gall. l. 8. c. 15. Fafces ftramentorum • per manus inter fe tranfditos, ante aciem collocaverunt . facem dol? paffare di mano im mano. Hinc translate per manus aliquid traditum effe dicitur , quod non monumentis litterarum , fed verbo tantum a majoribus ad pofteros tranfmittitur: qua ratione facrorum myfteria, olim tradi folebant, per tradizione. Liv. l. 5. c. 5 1. Si nobis curn urbe fimul pofitae , traditæque per manus religiones nullæ effent *J Per manus interdum eft per vim, per forza , a viva forza . Sa/_ luft. im Jug. c. 36. Cum intelligetis, aut ferviendum effe, aut per manus libertatem retinendam. “T Præ manu , aut maniba* . V. Prae. “I Inter mamus, in manibus . Virg. Æn. 1 1. verf. 3 1 r. Ante oculos , interque manus funt omnia veftras . rp6xep& g?..., . Cic. Fam. 8. ep. 3. extr. Et 812«wxz\? «* quandam , ut verfetur incemanus , habeat. Val. Max. l. 5. c. 1. m. ult. Locum, qui inter manus eft , finiam . la materia, che bo per le mani. Alio fenfu Cic. ». Verr. c. 1 1. ad fin. Ut alius inter manus e convivio auferretur. falle braccia . Sic Phedr. l. $. fab. 7. v. 1 o. Inter manus fublatus , & multum gemens , domum refertur. Plaut. Moflell. 2. 1. 38. Äöípí te hunc intro a&tutum inter manus . Caef. l. 2. c. z. B.TCjv. PeáÀ ]ibus lignis, porticus integebatur : atque hac agger inter manus pro_ ferebatur. h. e. per manus militum comportantium. *J Sub mamu , & fub manum effe , prope effe , & ad manum, ύπό χάρα. Pla,,.. ad Cicer. Fam. 1 o. ep. 23. Adjunxi haec in loco eligendo , flumę oppofitum ut haberem, Vocontii fub manu ut efTent. a tiro, in vfcinan*4. & Suetop, in 4ur. c. 49. Et quo celerius, ac fub' manum, annuntiari cognofcique poffet , quid in provincia quaque gereretur juvenes modicis intervallis , dehinc vehicula difpofuit. Seiiec. ep. %.. Confilium fub die nafci debet : & hoc quoque' tardum eft nimi% T. fub manu , quod ajunt , fub manu nafçatur . tofio , e ful fa£to . *I. Sub tuatius fuccedere , feliciter evenire, ex fenténtià cóntingere Plaut. Mil. 3. 2. in fin. Lepide hoc fuccedit fub manus negotium Id. Perf. 4. 1. 1. Si quam rem accures fobrie ac frugaliter , foieë illa re&e fub manus fuccedere. * Hoc numerofar manus pofcit h. e. multorum operam. Phn. 1. 9. ep. 37. *I' Manu facere al; 7 quid refertur ad ea , quae artis funt , induftriæ, & virium, far. A. tnano: & opponitur iis, quæ natura & fponte fua eveniunt. Cae/. 1. 3. B. Civ. c. 44. Multa erant inter eum locum manu fata. 4. £ frumenta , ut conftat ex cap. 58. & opponuntur herbis fponte naJ fgentibus. Senec. ep. 89. ad fin. Nec contenti folo, nifi qùod manu, feceritis, maria agetis introrfus, Plin. l. 18. c. 1. Ne iis quidem vcnenis, quae nafcuntur, contenti , quando plura corum genera humana

mana manu fiunt. Sic Cic. 4. Verr. c. z. Urbs cum manu munitiffima , tum loci natura. e per natura, e per arte . & Senec. ep. 52. ante med. Quædam ingenia facilia & expedita : quædam manu , quod ajunt, facienda funt. bifogna lavorarli a forza d' induftria . & de

comfol. ad Marc. c. 19. Quidam liberos ejurant, & orbitatem manu

faciunt. %. e. ipfi fibi parant. Virg. 6. Æn. v. 434. qui fibi letum Infontes peperere manu. Sil. 1. 2. v. 7o5. optabis cecidiffe , manu. 4. e. morte ab alio illata . Senec. de brevit. vitae, c. 3. Morbi , quos manu fecimus. A. e. ipfi intemperanter vivendo arceffivimus. Sic pefilentia manu fa&a , h. e. venenis, & fraude illata , Id. z. de Ira , c. 8. ad fin. Hujus generis funt & illa Statii 1. Theb. v. 176. Partiti verfant populorüm fata , manuque Fortunam fecere levem. %. e. ultro ipfi reddidere fibi levem fortunam. Senecæ l. 3. de Ira , c. 1 1. extr. Magna pars querelas manu fecit, aut falfa fufpicando , aut levia aggrávando. h. e. caufas querendi, & irafcendi . & de benef. l. 6. c. 41. Occafiones reddendorum obfervare , non manu facere. V. alia in Manufa&us . “T Refertur & ad orationem. Quintil. l. 5. c. 14. Ut ea nafci , & ipfa provenire natura, non manu fa&ta, & arte fufcepta magiftrum fatefi ubique videantur. Senec. ep. 1 15. Oratio vultus animi Teft: fi circumtonfa eft, & fucata , & manu fa&ta , ofteudit , illum quoque non effe fincerum . 4| Manu mederi eft Chirurgiae. Celf. in præfat. l. 1. In tres partes medicina didu&ta eft : ut una effet, quæ vi&u ; altera quæ medicamentis ; tertia quæ manu mederetur : yeyw;yt z%, Græci nominaverunt. “I Manu capere urbes , h. e. bello & armis. Salluff. in Jug. c. 5. Populus R. quafcumque urbes & agros manu ceperat , regi dono dedit. a forza d' armi, in guerra . Sic cap. 61. Romani murum modo fuffodere , modo fcalis aggredi, cupere prœlium manibus facere. h. e. cominus manus conferere. “T Manibus aequis, æquali forte, æquo Marte. Tacit. 1. Ann. c. 63. Cæfar produ&tas legiones inftruxit : manibus æquis abfceffum eft. con eguale vamtaggio , o perdita. 4] Manus afferre , & inferre eft vim inferre, & ad necem vulnerare. V. 4ffero, & Infero. Translate Senec. 1. 2. de benef. c. 5. a med. Qui aut diutius torqueri patitur, quem protinus poteft liberare , aut gaudere tardius, beneficio fuo manus affert. h. e. perdit, deftruit. *] Mamus conferere. V. Confero. “T Adire. V. Adeo. •I Injicere. V. Injicio, & Inje&io. “J Convenire in manum . V. Convenio. "] Manum dare , præbere auxilii caufa, dar mano. Quintil. l. 2. c. 3. a med. Ut fi velociffimus quifque, fi forte iter cum parvulo faciat, det manum , & gradum fuum minuat . Ovid. 3. Triji. el. I. v. 2. Da placidam feffo , le&tor amice , manum. *| Manus dare, & dedere eft concedentis, aut fe vi&um fatentis, cedere, darfi per vimto. Nep. in Amilc. c. 1. a med. Romanos armis perfequi, donicum aut certe viciffent , aut vi&i manum dediffent. Plaut. Perf. 5. 2. 72. Fateor, manus vobis do. Ovid. 3. Faft. v. 688. Evi&as precibus vix dedit illa manus. Id. Heroid. ep. 4. v. 14. dabit victas ferreus ille manus. Virg. 1 1. Æn. v. 568. neque ipfe manus feritate dediffet. Lucret. l. 2. v. 1 o41. & fi tibi vera videtur, Dede manus: aut fi falfa eft, accingere contra . Adde Cæfar. l. 5. B. Gall. c. 3 1. & Cic. l. 2. ad Attic. epiff. 22. ante med. *| Manum tollere interdum idem valet. Cic. in fragm. apud La&ant. l. 3. c. 28. Cedo , & tollo manum. •I Interdum eft admirantis , & in re , quae opportune admodum acciderit, veluti gratias diis agentis , alΣar le mani al cielo. Cic. Fam. 7. ep. 5. Suftulimus manus ego , & Balbus. Id. Mcad. 4. c. 19. Hortenfius vehementer admirans , quod quidem perpetuo, Lucullo loquente, fecerat, ut etiam manus faepe tolleret. Catull. carm. 53. in quend. v. 4. Admirans ait haec , manufque tollens. “T Manus tendere eft opem pofcentis , & fupplicis. Caef. l. z. B. Gall. c. 1 3. Manus ad Cæfarem tendere . Virg. 3. /Em. v. 177. tendoque fupinas Ad cælum cum voce manus . Cic. pro Font. c. 17. Tendit ad vos Veftalis manus fupplices , eafdem , quas pro vobis diis immortalibus tendere confuevit. Id. 4. Catil. cap. 9. Vobis fupplex manus tendit patria communis. Quintil. l. 6. cap. I. poß med. Tendit ad genua veftra fupplices manus. “L Interdum manus refertur ad artem , & ad laborem artificis , arte , lavoro. Quintil. l. 5. c. 1 1. Marmqra deformata prima nanu. abbozzati . Cic. in Bruto , cap. 33. Manus extrema non acceffit ejus operibus : præclare inchoata multa , perfe&a non plane. l' ultima miano. 0vid. 3. de ar. am. v. 225. Tu quoque dum coleris , nos te dormire putemus. Aptius a fumma confpiciare manu. h. e. poftquam ornatui tuò extremam manum impofueris . Petrom. in Satyr. cap. 1 18. extr. Carmen mondum recepit ultimam manum . Senec. ep. 12. Potatio extrema, quæ ebrietati fummam manum imponit. Virg. 7. Æn. verf. 572. extremam Saturnia bello Imponit regina manum . Ubi Servius : eft translatio a pi&tura , quam manus complet , atque ornat extre111a . “T Et ad ja&um talorum in ludo. Auguft. in epift. apud Suetom. in ejus vita , c. 71. Nam fi , quas manus remifi cuique , exegiffem, viciffem vel quinquaginta millia. %. e. quos ja£tus colluforibus condonavi. " Et ad locum. Terent. Adelph. 4. 2. 3 1. Eft ad hanc manum facellum . da queffa parte . Hac ratione dicimus ad dexteram , ad finiftram . *] In re gladiatoria eft i&tus, petitio, /?occata , colpo, tjro . Quintil. l. 9. c. I. ante med. In armorum certamine adverfos i&tus, & re&tas ac fimplices manus cum videre , tum etiam cavere ac propulfare facile eft : averfae te&tæque minus funt obfervabiles : & aliud oftendiffe , quam petas , artis eft . Id. 1. 5. c. 13. ad fim. Ut gladiatorum manus , quæ fecundæ vocantur , fiunt & tertiae , fi prima ad evocandum adverfarii i&tum prolatâ erat : & quartæ, fi geminata captatio eft , ut bis cavere , bis repetere oportuerit. 4 In illo Virg. 6. Æn. verf. 683. recenfebat Fata, fortunafque virum, morefque, manufque : manus funt res geftae , manu & virtute faétæ, imprefe. “I Eft etiam manus fcribendi ratio , quae cuique propria eft , carattere , mano. Cic. Attic. /,

8. ep. 13. Lippitudinis meæ fignum tibi fit librarii manus. & lib. 1 6. ep. 13. Noli putare , pigritia facere me , quod non mea manu fcribam . di pugno. & lib. 3. ad Q. Fr. ep. 1. c. 26. Hæc inter cœnam Tironi di&tavi , ne mirere , alia manu effe. Modeßin. Dig. lib. 22. tit. 3. leg. 15. Propter emiffam ab eis manum . per aver loro rilafciata la cauzione fcritta di proprio pugno. “ Item pingendi , & fculpendi. Petrom. in Satyr. c. 83. Zeuxidos manus vidi , nondum vetuftâtis injuria vi&as. Martial. l. 4. epigr. 39. Praxitelis manus , Scopaeque . “T Et univerfim quodcumque opus artificis. Stat. l. 1. filv. 3. v. 47. Vidi artes, veterumque manus, variifquc metalla Viva modis. Id. 8. Theb. v. 3o5. Prometheafque manus . Virg. I. Æn. v. 459. Artificumque manus miratur. <| Transfertur etiam ad fignificandam multitudinem hominum , præfertim militum , mano, moltitudine. Cic. 16. Attic. ep. 1 1. 4 med. Romam vemiet cum magna manu . Id. Fam. 1 5. ep. 4. Evocatorum firmam manum comparavi . Id. l. 2. ad Q. Fr. ep. 3. a med. Operas fuas Clodius confirmat : manus ad Quirinalia paratur . Id. pro Caecin. c. 12. Manum facere, copias parare, multitudinem hominum cogere , armare, inftruere. Caef. lib. 1. B. Gall. c. 37. Si nova manus cum veteribus copiis fe conjunxiffet . & lib. 5. c. 27. Magnam manum conducere . Liv. /. 3o. c. 7. ad fin. Afdrubalem propediem affore cum manu haudquaquam contemnenda. Cic. Q. Fr. l. 1. ep. 2. fub fin. Noftra antiqua manus bonorum ardet ftudio noftri atque amore. Stat. l. 5. filv. 3. v. 262. Manus comitum . “I Item mamicam ferream , harpagonem , quo utebantur praecipue in prœliis navalibus ad capiendas , tenendafque hoftiles naves . ' Ejus inventionem Plin. 1. 7. c. 36. fub fim. tribuit Pericli Athenienfi : primum vero Romanorum ufum fuiffe C. Duilium primo bello Punico , Aurel. Vi&. de vir. il/uffr. c. 38. tradit. Caef. l. 1. B. Civ. c. 57. Manus ferreas, atque harpagones paraverant . Lucan. 1. 3. v. 635. Ferrea dum puppi rapidos manus inferit uncos. Liv. l. 36. c. 44. ad fin. Ferreas manus in advenientes hoftium naves injicere. “| Transfertur ad bruta animalia. Plin. l. 8. c. 36. Invalidiffimum urfo caput : ideo urgente vi , præcipitaturi fe ex aliqua rupe , manibus eo operto jaciuntur. A. e. pedibus anterioribus, quos habent inftar manus. Cic. 2. de mut. Deor. cap. 47. extr. Manus etiam data elephantis , quia propter magnitudinem corporis difficiles aditus habent ad paftum . Curt. l. 8. c. ult. de iifdem . Cum manu arma virofque corriperent , & fuper fe regentibus traderent. Adde Sil. l. 9. v. 628. la probofcide. “I Manus fraxineae apud Pallad. de infit. v. 6o. funt rami. Sic Stat. l. 2. filv. 3. v. 39. platanus, cui larga propago , Innumeræque manus, & itürus in æthera vertex. Brachia eadem metaphora arboribus tribuunt Vjrgil. Colum. Plin. V. Brachium. *T Manus masum, lavat proverb. alter alteri opitulatur: una mano lava !' altra, e le due il vifo . Semec. in Apocoloc. a med. Si quid volueris, invicem faciam : manus manum lavat. “I Naturale ef! , manum, faepius ad id referre, quod dolet, libenter , & fæpe de iis loquimur, quæ magnae nobis curæ funt : la lingua batte, o va , dove il dente duole. Semec. de confol. ad Helv. fub fin. “| Manum non verterim proverbialis hyperbole, cum fignificamus, ne minimum quidem laborem fufcepturos, ut quippiam , quod nihili facimus , acquiramus: non moverei un dito : non leverei una paglia . Cic. 5. de Fin. c. 31. Qui fe fatentur. virtutis caufa ne manum quidem verfuros fuiffe . Apul. in Apolog. Quid de me Mezentius fentiat , manum non verterim. ciccum, non interduim dixit Plaut. Rud. 2. 7. 22. “T Manum & mentum proverb. ex Græco di&tum, quod eft τολά μstw35 ~t£^a x£^t wog , wa* y & ^so; & «p«. h. e. inter os & offam multa cadunt ( ut ajebat Cato apud Gell. l. 1 3. •c. 17. ) Feftus. “II Manum de re turpi quidam accipiunt apud Plaut. Pfeud. 3. 1. 18. & apud Claudian. l. f. in Eutrop. v. 367. “T Manu pro manui , ut viéìu , concubitu, portu , &c. Propert. l. I. el. 1 1. v. 12. Alternæ facilis cedere lympha manu. & lib. 2. e/. 1. v. 68. Tantaleæ poterit tradere poma manu . MÄNUS, adje&t. bonus. V. in Cerus , & Mane . MANUTIGIUM, ii, n. mollis manuum contre&tatio , xapzJ/?z. Cael. Aurelian. C%ronic. lib. 1. cap. 4. a med. Manutigio oculos relevare velle . “T Eft ibi tamen incerta le&tio : neque eft vox amanda . MANZER, ëris, fpurio, fpurius, de fcorto natus. Hebraica vox, qua ufi funt Sedul. & Venant. Fortun. Sedul. Carm. lib. 5. ver/. 256. Manzeribus populis in deteriora volutis . Venant. Fortum. lib. 5. Carm. 3. verf. 75. Chrifticolæ ut cernunt tunc agmina manzera jungi. MAPALIA , um , n. capanne, wz\J3o. , idem ac magalia , ideft, cafæ agreftium , Punica lingua. Virg. 3. Georg. v. 34o. & raris habitata mapalia te$tis. Liv. l. 29. c. 31. Familiæ aliquot cum mapalibus pecoribufque fuis profecutae funt regem . Cato apud Feff. Mapalia vocantur, ubi habitant : eæ quafi cohortes rotundæ funt. SalJuff. in Jug. c. 2 1. Edificia Numidarum agreftium, quæ mapalia illi vocant, oblonga, incurvis lateribus te&ta, quafi navium carinae funt. Hieronym. in prol. Amos. Agreftes quidem cafas , & furnorum fimiles, quas Afri appellant mapalia. *] Addit Feffu*, mapalia dici de ijs, qui inordinate vivunt. Mapalia , inquit, cafae Puhicæ appellantur ; in quibus quia nihil eft fecreti , folet folute viventibus id vocabulum objici . Hinc Semec. in Apocolocynt. circa med. Ego, Patres confcripti , vobis interrogare permiferam : vos mera mapalia feciftis : volo fervetis difciplinam curiæ. h. e. omnia incondite egiftis . *| In fing. numero Val. Flacc. l. 2. verf. 46o. coit e fparfo concita mapali Agreftum manus. *[ Inter mapalia, & magalia volunt quidam effe difcrirnen , ut illa fint cafae mobiles , quæ a Numidis paftoribus circumferebantur prout pafcendi ratio poftulabat : hæc vero ftabiles, ex quibus etiam vici, atque oppida muris

ris cinéta conftituta fint. 47 Illud certius eft mapalia primam

corripere , magalia producere. MAPPA , sae, f. tovagliuola , fa!vietta , 3$2/*, linteum , quo manuum atque oris fordes in menfa abftergiinus . Horat. l. 2. far. 8. v. 63. varius mappa compefcere rifum Vix poterat. Petrom. in Satyr. c. 32. Circa oneratas veftè cervices laticlaviäm immiferat mappam . feilicet menfae accubiturus. Martial. l. I 2. epigr. 29. Attulerat mappam memo, dum furta timentur. V. Mamtale. 4 E(t vox Punica. &quinii. 1. 1. c. $. ( al. 9. ) a med. Mappam , ufitatum Circo monien , Pœni fibi vindicant . Quo loco refpicit ad veterum morem , apud quos jam inde a Neronis tempore in Circenfibus editor. mappæ próje&ione fignum dabat. Sueton. in Ner. c. zz. Aliquo libert9 hittente mappam , unde Magiftratus folent. Juvenal. fat. 1 1. verf. 191. Interea Megalefiacæ fpe&acula mappæ. Martial. l. 12. epigr. 29. Cretatam Prætor cum vellet mittere mappam . *| Mittendæ mappæ originem fic tradit Caffiod. l. 3. variar. ep. § 1. Mappa , quæ fignum dare videtur Circenfibus , Itali cafu fluxit in morem . Cum iNero prandium protenderet, & celeritatem, ut affolet, avidus fpe&andi `populos fagitaret, ille mappam , qua tergendis mafiibus utebatur, juffit abjici per feneftram , ut libertatem daret certaminis poftulatt. Hinc tra&um eft, ut, oftenfa mappa, certa videatur effe promiffio Circenfium futurorum . Haec Caffiod. Ceterum mos fuit inulto antiquior , ut Magiftratus committendorum ludorum fignum daret, five mappa , five alia re quappiam . Enn. apud Cicer. l. I. de Divin. cap. 48. Exfpe&ant , veluti conful cum mittere fignum Vult, omnes avidi fpe&tant ad carceris oras, Quam mox emittat piétis e faucibu' currüs. V. & Liv. l. 8. c. ult. & lib. 45. cap. 1. “T Aliam mappæ notionem V. in Linteus . MAPPÜLA , 2, f. parva mappa, linteolum. Hieronym. epiff. 27. ( quæ eft Epitaph. Paulae ) c. 1 3. i MARATHENUS, a, um , ad Marathen pertinens , ut Menelaus Marathenus, apud Cicer. in Bruto, c. 26. Eft autem Marathe infula prope Corcyram , tefte Plin. l. 4. cap. 12. MARÄTHON, onis, f. Maratona , M*;«9$ , opp. Atticæ, nunc parvus vicus, & ager inter Athenas, & oram litoream ad Or. Celebre fuit morte Icari regis interfeéti, vi&oria Thefei tauro Marathonio fuperato, & Miltiadis gloria, qui ibi centum millia ex Darii Perfarum regis exercitu profligavit , ut Juffim. 1. 2. c. 4. narrat. Ovid. 7. Metam. v. 433. te, maxime Thefeu , Mirata eft Marathon Cretaei fanguine tauri. Adde Plin. l. 35. c. 8. fub fin. Pompon. Mel. 1. 2. c. 3. & Nep. im Milt. c. 4. & 5. “T Mafculino, gen. Meha , loc. cit. Marathon Perfica clade pernotus. MARATHONIS, idis , f. Mxpx9«w\« , Marathonia . Stat. 12. Theb. v. 73o. quercum Marathonida Thefeus Extulit . h. e. haftam , qua Marathonio in agro contra taurum pugnaverat : vel fimpliciter e filva Μarathonia. Id. l. 1 1. verf. 644. qualis Marathonide filva Flebilis Erigone , &c. Adde Sidon. carm. 5. v. 193. NAARATHONIUS, a, um , Mzyz3&v, cc , ad Marathonem fpe&ans , ut Taurus Marathoniur, qui apud Marathonem a Thefeo interfe&tus eft, quem aliqui dicunt taurum effe amatum a Pafiphae , ab Hercule ex Creta aba&tum in agrum Marathonium . Sed taurum Pafiphaes Thefeus in labyrintho interfecit . Cic. in Tufcul. 4. c. 22. An etjam Thefeus Marathonii tauri cornua comprehendit iratus ? Id. 9. Attic. ep. 1 o. Marathonia pugna. Nep. in Themiff. c. 5. Marathonium tropaeum. V. J uflin. l. 2. cap. 9. “ Sumitur & pro Athenienfi . Stat. l. $. filv. 3. v. 74. nec enim Marathonia virgo Parcius exftin&um faevorum crimine agreftum Fleverit Icarium . h. e. Erigone. ( Adde Theb. 12. v.* 196. ) Sil. l. 14. de Syracufis loquens , v. 65o. Armaque fixa deis , aut quæ Marathonius hoftis Perdidit , aut Libya quæ funt adve&ta fuba&ta. V. Ju/lim. l. 4. cap. 4. & 5. ubi de clade Athenienfium in Sicilia. MARATHRITES, m. wxpx9;!'τ»ς , marathrum infufum habens . Colum. 1. 12. c. 35. Vinum abfinthiten , & hyffopiten , & marathriten fic condire oportet. V. Abrotomiter. MARÄTHRUM, i , n. fimocchio, v &yx9;•• , appellatio Græca ejus herbæ, quæ Latine feniculum dicitur. Plin. II. 8. c. 27. Anguis vifu obfcurato marathro herbae fe fe affricans, oculos inungit , T ac refovet. Adde lib. 3o. c. 4. MARCELLEA , orum , n. feftum Syracufanorum , in memoriam M. Claudii Marcelli , qui eos ab rebellibus liberaverat. Cic. 4. Verr. . 2 1. & 63. MARCELLIÄNUS, a, um, ad Marcellum aliquem pertinens . Marcellianum theatrum , apud Sueton. in Vefpaf. c. 19. eft quod exftruxit Auguftus, & a nomine Marcelli filii O&aviæ fororis fuae , quem fibi adoptaverat, nominavit : de quo Id. in Aug. c. 29. & Serv. ad AEn. 6. v. 862. MARCELLUS, i , cognomen familiæ Romanae illuftris , ex qua multi clariffimi viri exftitere. Plutarch. in Marcell. Marcellum interpretatur bellicofum , ideft quafi Martialem , z^^9%»** πράττ* M%pwsxo, , 3τι, *a*f* 22*io, , :; o^ai, IIoza3&/toc. Sed verius videtur , effe dimimutivum a Marculus. MARCENS, entis , frollo, paffo , appaffîto , faccidus , vietus , putrefcenti fimilis. Claudian. in epitbal. Pallad. & Celer. v. 96. márcentes cupio quaffare coronas. Lucam. 1. 6. v. 646. Marcentes tenebræ. A. e. fitu & putrido aere obfitae. Martial. l. 3. epigr. 79. v. 12. Menfz munera fi voles fecundae, Marcentes tibi porrigentur uvae . b. e. paffae. $ Item languido, lamguente, fiacc6, fpoffato, marcore plenus », marcidus, languidus, confe&us. Stat. 2. Theb. v. 63o. frätris moribunda, levabat Membra folo Periphas, læva marcentia colla Suftcntans, dextraque latus . Ovid. Metam. 7. v. 314. de fane. margentia guttura cultro fodere. Sic Sil. l. 15. v. 746. fenex marcentibus annis , Senec, in Agam. v. 788. Jam recipit diem marcente vifu.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]
« НазадПродовжити »