Зображення сторінки
PDF

- e. 8.-extr. Nam hoc quidem vix eft liberi populi , vix veßrorum animorum ac magnificentiae. “I . Pro arte mira & magna faciendi , Plin. 1. 36. c. 3. ante med. de Phidia . Hæc funt obiter di&a de artifice nunquam fatis laudato : fimul ut nofcatur, illam magnificentiam æqualem fuiffe & in parvis. MAGNIFICO, as, avi, atum, a. 1. fìimare affai, tener in comito , magni facio, magni aeftimo, § xvw¥». Terent. Hecyr. 2. 2. 18. Quem ego intellexi illam haud minus , quam fe ipfum , magnificare. Al. leg. magnifacere . Plaut. Stich. 1. 2. 44. Pudicitia eft , pater , eos magnificare , qui nos focias fumpferunt , fibi . Id. Men. 2. 3. 19. Te umuin ex omnibus Venus voluit me magnificare. “I Metonymice eft laudare , extollere, præferre : quod fane faciunt, qui magni aeftimant : magnificare , efaltare , μeyxavwv. Plin. l. 3$. c. 12. & lib. 36. c. 3. ad fim. Arcefilaum quoque magnificat Varro , cujus fe marmoream habuiffe leænam tradit. & cap. 12. ad fin. Magnificatur & alia turris, a rege fa&a in infula Pharo. Id. l. 17. c. 9. Varro principatum dat turdorum fimo ex aviariis : quod etiam pabulo boum fuumque magnificat. MAGNIFICUS, a, um, magnifico , fplendido , weyx^orps* *s , magna faciens, qui in magnis cum dignitate fumptum facit, qui circa publicam adminiftrationem impenfas facit honorificas , veluti in ludis, in templis, in ædificiis, in epulo publico , & hujufmodi. Nep. im 4ttic. c. 13. Elegans, non magnificus; fplendidus, non fumptuofus; - onini diligentia munditiam non affluentem affe&abat. Salluff. in Catil. c. 5o. Rhodiorum civitas magna, atque magnifica. Id. ibid. c. 9. Cives in fuppliciis deorum magnifici, domi parci. Liv. 1. 1. c. 1o. Vir fa&tis mâgnificus. T . Item qui verbis fe ja&at , & oftenftat, gloriofus, millantatore . Plaut. Bacch. 4. 9. 42. Cum magnifico milite, urbes verbis qui inermus capit. Id. Afin. 2. 2. 84. Extemplo facio facetum me atque magnificum virum : dico , me atrienfem effe. “T Rer magnificae funt lautae , fplendidæ , copiofae , magno fumptu fa&tæ, & cum dignitate , fomtuofe , magnifiche, ricche . Cic. 1. Offic. c. 8. Dele&ant etiam magnifici apparatus, vitæque cultus cum elegantia & copia . Id. 9. Fam. ep. i6. ad fin. Nec tamen eas coenas quæro, ut magnæ reliquiæ fiant : quod erit , magnificum fit , & lautum . Id. 3. Verr. c. 22. Forum adornatum magnifico ornatu. Caef. 1. 6. B. Gall. c. 18. Funera magnifica & fumptuofa. Salluff. in Catil. c. 2 1. Belli fpolia magnifica. Id. in Jug. c. 4. Clari & magnifici honores . Jußin. l. 2. c. 1. Res geftz fatis amplæ, magnificaeque. Cic. 5. Tufcul. c. 2 1. Stragulum magnificis operibus pi&um. Id. Fam. 7. ep. 1. Venationes binæ per dies quinque magnificae. Id. 2. de Legib. cap. 1. Magnificæ villae . Plin. l. 6. c. 19. Magnificum oppidum. “T Nonnunquam refertur ad fermonem fplendidum, grandem, fublimem. Cic. 2. de Orat. c. 2 1. Genus dicendi magnificum atque praeclarum. Id. de opt. gen. Orat. c. 4. Neque eos quidquam excelfum magnificumque dele&tat . Plin. l. 35. c. 4. a med. Magnifica. oratio. Terent. Eun. 4. 6. 3. Ufque adeo ego illius ferre poffum ineptias & magnifica verba. millanterie. "] Eft etiam magni æftimabilis, dignus qui plurimi fiat, admirabilis. Plin. l. 19. c. 3. Lafer magnificum in ufu , medicamentifque . . Id. l. 24. c. 16. a med. Myriophyllon magnifici ufus ad vulnera. •I Magnificior , & magnificiffimus olim diéta funt antiquis , ut eft apud Feftum. Sed hæc obfoleta : in ufu autem funt magnificeutior, magnificentiffimus , a magnificens orta , itidem obfoleto . Cic. in Bruto , c. 32. Magnificentius dicendi genus, & ornatius. Id. im Pifon. c. 2. Magnificentius eft dicere , queinadmodum gefferimus confulatum , quam quemadmodum ceperimus . Id. 2. Offic. c. 16. Craffus magnificentiffima ædilitate fun&us. Id. pro Dom. c. 56. Italiæ magnificentiffimus ille motus. h. e. perhonorificus. Nep. in Tbrafyb. c. 1. Magnificentiffimum fa&tum . MAGNILOQUENTfA , ae, f. ftile follevato , μεyx^wyopix , granditas verborum, ftili fublimitas . Cic. in Orat. c. 57. Da&ylicus numerus hexametrorum magniloquentiae eft accommodatior. Id. 1 3. Fam. ep. 15. Homeri magniloquentia. “T Accipitur & in malam partem pro ja&tatione & oftentatione loquentiae, millanteria. atque ita ufurpat Gell. l. 1. c. 2. AMAGNILöQUUS, a, um, chi parla follevato , μεyx^oÀ¤ww» qui grandibus verbis utitur, magnidicus . Stat. /. 5. ßlv. 3. v. 62. Fors & magniloquo non pofthabuifíet Homero. “J Item qui fe ja&at , nuillantatore . Tacit. in Agric. c. 27. Atque illi modo cauti ac fapientes , prompti poft eventum ac magniloqui erant . Ovid. 8. Metam. v. 396. Talia magniloquo tumidus memoraverat ore. MAGNIPENDO , is , a. 3. ßimare affai , far gram comto , rsp} τολ§ πολέμαι , magnifacio , magnifico , magni æftimo . Plaut, Stich. 1. 2. 78. Vos ne mendicos homines magnipenditis ? Terent. Adelph. S. 4. 25. Ego quoque a meis me amari & magnipendi poftulo . Plaut. Afin. 2. 4. 54. Non magnipendo, ne duit . non fo gram cafo. Scribitur & divifim magni pendo . MAGNISöNANS, antis , magna fonans , ut Saxa magnifonantia, Accius apud Nom. c. 6. n. 86. Al. aliter leg. ΜAGNITAS , atis , f. magnitudo , apud vet. 4ccius apud Non. c. 2. n. § 23. Namque fat fingi, neque dici poteft pro magnitate . MAGNITÜDO, inis, f. grandezza , ampiezza , v $y£$03 , amplitudo , moles rerum corporearum . Cic. 1. Offic. cap. 43. ad fin. Mundi magnitudinem metiri. Varr. l. 3. R. R. c. 16. ante med. Silveftres apes minores funt magnitudine . fcil. quam cicures . Plin. l. 37. c. 1o. Lapillus in parva magnitudine multicolor. Id. l. 5. c. 9. Infula magnitudinis vaftae. Cic. Phil. 13. c. 3. Magnitudines regionum. Id. 3. de Fin. c. 14. Magnitudo maris Ægæi . Caef. l. 1. B. Gall. c. 39. Ingens magnitudo corporum . & lib. 3. c. 13. flu&uum & tempeftatum . & lib. 6. c. 9. Silva magnitudinis infinitæ. & lib. 1. B. Civ. c. 49. Magnitudo fluminis. Celf. h. 5. c. 23. n. 4. Catapotia fiunt]

ad fabæ magnitudinem . della grandez*•. Sic Plim. l. 22. c. 23. • med. Utinam ciet lafer, ciceris magnitudine dilutum. . T. Réfertur interdum ad copiam & numerum. Nep. in Datam. c. 1. Magnitudo cQpiarum , Cic. 2. Agrar. c. 33. Bonitas agrorum & magnitudo fru&uum . Id, pro Rofc. Amer. §. 7. pecuniæ . Id. 7. Varr. c. 9. quaeftus. "I . Item ad qualitatem , & intenfionem . Cic. 2. Fam. ep. 7. Magnitudo & vis amoris . Id. pro Dejot. c. 1 1. acerbitatis , & odii. Id. 1. de 0rat. c. 4. & varietas , multitudoque caufarum . gravitâ , importanza. Nep. in Iphicr. cap. 1. rerum geftarum. Cic. Fam. 1. ep. 7. beneficii. Id, pro Quint. c. z. periculiT. Id. Verr. 7. c. 1o. frigoris. Nep. in Epamin. cap. z. virium . robw/tezza . Plin. 1. 2$. c. 3. med. doloris . & cap. 2. ingenii. “T Magnitudo animi eft magnanimitas, excelfus animus niagna fpe&tans , vilia defpiciens, & qui nullo periculo aut difficultate deterretur. De ea Cic. in Partit., c. 22. ad fin. Cujus eft liberalitas in ufu pecuniae , fimulque altitudo animi in capiendis inqommodis , &, maxime injuriis . Caef. l. 2. B. Gall. c. 27. extr. Quæ, facilia ex . difficillimis animi magnitudo redegerat. Hirt. de B. Alex. c. 32. Dignum fru&um virtutis & animi magnitudinis tulit. Cic. in Pertit. e. 23. Magnitudinem animi fuperbiâ in animis extollendis, & defpicientia in contemnendis honoribus imitatur. Id. 1. Fam. ep. 7. a med. Magnitudinem animi tui ne unquam infle&tas cujufquam injuria. *| Abfolute Plin. l. 18. c. 6. Non fraudando mâgnitudine hac quoque fua Cn. Pompejo , qui nunquam agrum mercatus eft , conterminum . *| Ad tempus etiam referri poteft. Plin. 1. 36. c. 1o. Ad deprehendendas folis umbras, dierumque ac no&ium magnitudines. I'J Pro dignitate, excellentia , Tacit. 16. Ann. c. 23. Imperatoria magnitudo. Id. 14. Anm. c. 54. Invidia infra tuam magnitudinem jacet. MAGNOPERE, fommamente, molto, affai , ai «, , 7rgrv, valde , vehementer : adverb. ex magno opere conflatum : & fere cum verbis jungitur . Cic. 15. Fam. ep. 14. circa med. Ego tibi Romain properandum , magnopere cenfeo. & lib. z. ep. 6. Magnopere volo. Id. de Sene&i. c. 13. defidero. Plaut. Perf. z. 2. 59. Ediétum eft magnopere mihi , ne cuiquam crederem . mi è ßato frettamentt comandato. Cic. 1. de Legib. cap. 2o. L. Gellius philofophis magnopere au£tor fuit, ut, &c. Id. 7. Verr. c. 41. Quid', inquam , magnopere Cleomenes facere potuit ? che gran eofa potè egli mai fare ? Id. z. de Orat. c. 86. Juvenes ftare ad januam duos, qui eum magnopere evocarent. con grande iftanza e premura . Cæl. ad Cicer. 8. Fam. ep. 1. Ut nunc eft, nulla magnopere exfpe&tatio eft. h. e. nulla magna exfpe&tatio . Sic Liv. 1. 3. c. 26. Nulla magnopere clade accepta . A. e. nulla magna clade. Cic., pro Rofc. Comm. c. 15. Quorfum recidat refponfum tuum , non magnopere laboro . non ci penfo troppo : poco mi curo. Plin. l. 1o. c. 2. Phoenix non vifus magnopere. poco, di rado . & lib. 33. c. 1o. extr. Ideo non exftaut exempla alia magnopere . h. e. multa exempla. “T Etiam divifim ufurpatur . Cic. Fam. 1 3. ep. 34. Magnoque opere abs te peto , cures , ut , &c. Id. 2. de Invent. c. 1. Cum puerorum formas magno. hic opere miraretur . Id. Attic. l. 1 3. ep. 28. extr. Dolabella magno opere arceffitus. “T Et inverfo ordine. Accius apud Non. c. 4. n. 33o. Ite a&tutum , atque opere magno edicite , ut , &c. “I . Superlativum eft maximopere, quod & ipfum interdum dividitur. Cic. Fam. 3. ep. 2. A te maximopere , etiam atque etiam- quaefo , & peto , ut , &c. Terent. Eun. 3. 3. 26. Thais maximo te orabat opere , ut , &c. Id. Phorm. 5. 1. 33. Nos ambo opere maximo dabanus operam , ut , &c. Liv. l. 42. c. 57. Maximopere indigne ferens . Plaut. Stich. I. 3. 94. Rogare juffit te opere maximo , ut , &c. Terent. Heaut. 4. 1. 13. Meminiftin' mihi te maximopere dicere , &c. ? “I Comparative Cato apud Gell. l. 7. c. 3. Quo majore opere dico , fuadeoque , uti , &c. MAGNUS, a, um, grande, u#yx%, grandis, amplus : cui parvus opponitur : videturque effe a voce Græca allata , m inferto . Comparátivum habet major, jus, fuperlativum maximus, & antiquo more maxumus. Primo dicitur de iis, quæ corpoream magnitudinem habent. Cic. 2. de mat. Deor. c. 6. Magna & pulcra domus . Catull. carm. 63. de mupt. Pel. & Tbet. v, 28o. Magni montes. Caef. 1. 2. B. Gall. c. 4. Magnæ partis harum regionum imperium obtinent . & lib. 4. c. 29. Maximi zftus maritimi. & lib. i. c. 23., Oppidum HEduorum longe maximum. Ovid. 4. ex Pont. ep. 1o. v. 57. quos inter maximus omnes Cedere Danubius fe tibi, Nile, neget. Liv. l. 24. c. 9. Aquæ magnae bis eo anno fuerunt. *] Item de iis, quæ pondere, & numero conftant , pro multus . Cic. 4. Verr. c. 72. Maximum pondus auri , magnum numerum frumenti, vim mellis maximam exportaffe. Id. Attic. 1. 1 1. ep. 3. ad fin. Cui magnam dedimus pecuniam mutuam . Caef. l. 1. B. Gall. c. 16. Pabuli magna copia . & lib. 4. c. 34. Magna multitudo peditatus . Nepos in Dion. c. 1. Magnae divitiae . Virg. 1. Æn. v. 152. Magnus populus . Nep. in Datam. c. 3. Magnus concurfus. “I Item de iis, quae virtute, non mole , ámpla fuat . Cic. pro Caecin. cap. 32. Magna voce confiteri. ad alta voce . Nep. in Timaotb. c. 3. Magna fpes. Cic. 1. Fam. ep. 1. Magna infamia. & ibid. Eloquentia, gravitas , ftudium, contentio. Caef. 1. 1. B. Gall. c. 46. Multo major alacritas , ftudiumque pugnandi majus. & lib. 2. c. 13. Homines feri , & magnæ virtutis . Nep. in Ipbicr. cap. 3. Magno animo effe. “T Item de iis, quae folemnia funt , & mülto apparatu fiunt . Hinc magni ludi , de quibus Afcon. in 2. Verr. c. 1 o. Romani ludi , inquit , fub regibus imftituti funt , magnique appellati , quod magnis impenfis dati funt , tunc enim primüm ludis impenfa funt ducenta millia nummum . Alii ideo magnos diétos putafit, quod Confo , confiliorum fecretorum deo, ideft Neptuno laticum regi, & rerum conditarum , & diis magnis, ideft Laribus urbis Romæ dati funt: quibus ajunt raptas Sabi* ìias effe ; ut videatur propter hoc dicere Virgilius (8. Æn. v. 636.) pln«w

[graphic]
[ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small]

majus celebrata ferant . Senec. 3. de benef. c. 35. a med. Nec medico in majus gratia referri potéft. “T Denique magnus non raro refertur ad ordinem & dignitatem. Nam major herus apud Plaa*Trucul. 2. 2. 53. eft ipfe páterfamilias : ut minor , herilis filius • Majores fiamines apud Feft. funt patritii generis : minores plebeji .Major conful , qui fafces habet , vel qui prior fuit renuntiátus : fic major praetor urbanus ; minores ceteri'. id. Sic majores magißrata* conful , cenfor , prætor ; mimores reliqui : & majora aufpicia priorum funt , pofteriorum minora . Id. _ T Maxima virgo eft prima inter Veftales . Sueton. in Domit. c. 8. ad fm. & Plin. l. 4. ep. 1 1. ubi al. aliter leg. *J Magna vina , optima . Pallad. in 0£tobr., fir14. ante med. T Magnai reipublicai gratia pro magnae reipub/eft apud Plaut. Mil. 2. 1. 25. “N Quantus maximur. V. in Q 4*4nttus. MAGUDÄRIS, & Magydaris, is, f. v.xyJ8«ptc , aliis eft laferpitii radix , aliis caules , aliis fuccus . Plaut. Rud. 3. 2. 16. Si fperas. . tibi hoc anno multum futurum firpe , & lafergitium , &c. feu tibi confidis fore multam magudarim . Plin. l. 15. c. 3. a mied. Incifotubere , profluere folitum fuccum , ceu la&is , fuperenato caule »* quem magydarim vocarunt . Adde Prifcian. 1. 7. pag. 757. Putfc4ubi cum Plinio facit, & caulem interpretatur. . . MAGUS, gi, m. Mago, fregone, μΖyo;, di&io Perfica, quæ apud eos fignificat fapientem. Sapientes enim Perfae Magos vocant, ut Græci Philofophos. Cic. 1. de Divin. c. 23. Ei Magos dixiffe , quod genus fapientum & doétorum habebatur iii Perfis . & infra cap.T41. Et in Perfis augurantur & divinant Magi , qui congregantur in fano commentandi caufa, atque inter fe colloquendi. Nec quifquam rex Perfarum poteft effe , qui non ante Magorum difciplinam fcientiamque perceperit. “I Confuetudine , & fermone communi pro malefico , feu incantatore accipitur . Nam cum Magi apud Perfas potiffimum Deorum cultui vacare folerent , in tantum' poftea auéta eft eorum vanitas , ut non folum obfervatione fiderum futura praedicere, fed artibus quibufdam , & maleficiis & fcire fe omnia , & facere poffe profiterentur. V. Apul. in Apolog. & Quintil. declam. 1 o. fub fin. MAGUS, a, um , adje&t. magicus . Ovid. I. Amor. el. 8. v. 5. IlIa. magas artes , BEaeaque carmina movit. Id. de medic. fac. v. 36. Quas maga terribili fubfecat arte manus. Senec. in Herc. Oet. v. 467. car— mine in terras mago Defcendat aftris Luna defertis, licet. T Magus, i, abfolute , ffregone. V. vocem præced. *J Maga , ae , f. frega , maga . 0vid. 7. Metam. v. 195. cantufque artefque magarum . Senec. in Herc. Oet. v. 523. Hoc magæ dixere amorem poffe defigi malo . Auguftin. de civit. Dei , 1. 18. c. 17. Circe magä famofiffima. MAJA, ae , f. Möz, Atlantis filia , ex Plejone Nympha , ex qua Jupiter Mercurium fufcepit . Huic Romani memfe Majo facrificabant . Sed quidam affirmant, tefte Macrob. l. 1. Saturn. c. 12. quibus cormelius Labeo confentit , hanc Majam, cui menfe Majo res divina celebrabatur , terram effe , hoc adeptam: nomen a magnitudine , ficut & Mater Magna in facris vocatur. Virg. 1. /En. v. 3o 1. Maja genitum demittit ab alto. *J Fuit altera hoc nomine , Fauni `filia , cui in mellario vafe non mel , fed vinum facrificabant . Macrob. ibid. “T Præterea Maja eft una ex Plejadibus ftellis . t/£rg. 1. Georg. v. 225. Multi ante occafum Majae coepere , &c. I Denique fic appellatur cancrorum genus maximum , grancevola , Pufra. 1. 9. c. 31. MAJÄLIS, is, m. porco caßraro, majale, x •* poc , rov /z<, fus caftratus. Ifid. in Gloff. di&tum cenfet , quia Majæ deæ facrificabatur , matri Mercurii . Varr. l. 2. de R. R. c. 4. ad fin. Caftrantur verres commodiffime anniculi , quo fa&to nomen mutant , atque e verribus dicuntur majales . Titimm. apud Non. c. 2. n. 33o. Nunc tecum obfe- * cro , ut mihi fubvenias , ego ne majalis fuam . h. e. ne caftratus fiam . Adde Cicer. in Pifon. c. 9. ut quidem legit Ifidor. l. z. Orig. c. p.enult. nam alii aliter. MAJESTA, æ , f. uxor Vulcani , ab antiquo pofitivo majus pro ma_ gnus. Macrob. l. 1. Saturn. c. 12. ex Pifone. MAJESTAS, atis, f. maeffà, decoro, rep.y3t»;, magnitudo, amplitudo gecus , dignitas populi dominatoris , vel Senatus , vél Principis • Imperatorifve , aut etiam privati magni viri : ob quam honos `illi & reverentia debetur . Fingunt Poetae , deam effe , natam ex HÖÖ* re & Reverentia , & quæ nullo unquam tempore parva fuerit , fed ftatim atque in lucem edita eft , magna vifa fit : quod fcite ov;a. 5. Faff. v. 23. & fequentib. perfequitur . Di&a eft `a magnitudine inquit Feftus , h. e. ab antiquo hajus pro magnus . Päedr. i.T.' fab. 5. v. 23. Tum fic jocata eft tanti majeftas ducis. Nep. in P-_ lop. £. 2. Spartanorum imperiofa majeftas , ab hoc initio percuHa. cecidit . Caef. l. 7. B. Gall. c. 17. Nulla tamen vox eft ab iis auL dita , populi R. majeftate indigna . Liv. l. 8. c. 34. Stabat cum eo Senatus majeftas, favor populi, &c. Cic. pro Rofc. Amer. c. 1o. MaL jeftas judicum . Id. in Pifon. cap. 1 1. confulis . Cef. l. 3. B. Ci-v. £. io6. In hoc omnis multitudo majeftatem regiam minui prædicáI bat . Cic. 1. de Divin. c. 38. Dii non cenfentTeffe fuæ majeftatis

praefignificare hominibus, quae funt futura. *] De majeftate privatorum V. cap. 1 o. l. 2. Valer. Max. “T Apud Romanos erae

proprie Populi : Senatus enim auétoritas dicebatur . Nam popukus fcifcere folebat, & jubere : Senatus cenfere , & au&or effe. `cje. Phil. c. 5. Ut omnes ad au&oritatem hujus Ordinis » majeftatemqë populi R. defendendam confpiraffe videantur . Id. apud Quinr;i. *;, fi. cap. 3. l. 7;. Majeftas eft in imperio , atque in ómni populi R. dignitate . Salluff. in Jug. c. 35. Majores veftri parandi jufis , & majeftatis conftituendae gratia , bis per feceffionem armati Avénti I num occupavere , & cap. 17. ad fin. Patres confcripti, per vos, pe.

[graphic][graphic]
[ocr errors]
[ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small]

mALAGMA , atis, n. empiafiro, mollificativo , a*Agyu* , cataplafma; quod integrae cuti imponitur , molliendi vim habens . Quonodo ab êmplaftro , & paftillg differat , docet Celf. l. 5. c. 17. fe&i. 2. V. Emplaftruni , & Paftillus . Id. ibid. Malaginata contufa abunde moljef&ùnt. nam fuper integram cutem injiciuntur . Celum.}. 6; c. 17. Cùminum contefitur , eique adjicitur exiguum picis liquidae , & axungiae, ut lentorem malagmatis habeat. Plin. l. 22. e. 24. ad fin. Non íecit cerotum , malagmata, emplaftra , collyria, antidota , pa,ens illa ac divina rerum Tartifex: officinarum hæc, imo verius avalitiæ commenta funt. Id. i. 23. c. ult. ante mrd. Fit ex fucco cicutae ad refrigerandum ftomachum malagma . Id. l. 31. c. 6. circa „ied. Aquam maris emplaftris & malagmatis mifcent. V. in fin. vocis Emblema . $] Malagma , e , f. faepe legitur apud Veget. de ,, Veterim. ut lib. 2. c. 48. ad fin. l. 3. c. 2o. & 2 1. h. 4. c. 2o. 2 1. & 23. &c. - MALANDRÍA , orum , n. puftulae elephantiafi fimiles , & equorum przcipue cervicem infeftantes. Veget, l. z. de re Veterim. £. 42. * Maìandria, e, f. dicitur a Marcell. Empir. c. 34. e med. MALANDRIöSUS, a, um, malandriis laborans. Marcell. Empir. c. 19. ante med. MALAXATio, onis, f. a&us emolliendi. Theod. Prifciam. l. 1. c. 28. Malaxationes adhibendae. MALAxo, as, a. 1. ammolJire, ux****•, malagiffo , mollem reddo : a „«x««?, , mollis . Laberius : Malas malaxavi ._ Gell. l. 16. c. 7. refert hoc inter ea, quz a Laberio praelicenter fi£ta funt. MALDÄCON, i, n. gummi ex bdellio arbore. Phin. l. 12. c. 9. MALE , malamente, male, vg zág , perperam , Pray£ » vitiofe, improbe. Atticus ad Cicer. ep. io. l. 9. ad Attic. Si ifte Italiam relinquet, faciet omnino male. & ut ego exiftimo , 2^oyi rt»; ; Plaut. paen.'4. z. 66. Dubitas, quin lubcnter tuo hero meus , quod poftiet £acere , faciat male ? facäia tutto il male, che potrà ? Cic. Fam. 1. * 1. ep. 2 1. Dii ifti Segulio male faciant , homini . nequifììmo ; Id. : 3. Âttic. ep. 1. O fa&um male de Alexione ! Caef. l. 2. B. Civ. c. s 3. Ubi taiitos tuos labores male cecidiffe yiderunt. avgr avuto efi•) infelice. Plaut. Afin. §. 1. 13. Male velle alicui: voler male 3. oaiar,. Cic. de Sene&#. c. 6. & Coel. ad Cicer. l. 8. Fam. ep. 12. MaJe cogitare de aliquo . aver mal animo , naçchinare : Cic. pro Rofc. Amer. c. 48. Male loqui. dir male : maledicere. Tereut. Phorm. 2. 3. 23. Mâle loqui aliçui. dir male di qualcuno. quod & maledigefe, & obtre&arè dicimus : fed plerumque unitis vocibus, malediceve | nam divifis fignificat perperam dicere, contra rationem , & abfurde loqui. Iä. Andr. 4. 4. 14. Verbum fi. mihi unum , præterquam quod te rogo, faxis, cave . My. male dicis. tu parli male. . Cic. pro Mur. c. 36. Errafti in aliqua re : male dici putat Cato . Id. 3. Very. c. 54. Male accipere verbis aliquem . mal trattar di parole . . & Caef. l. i. B. Civ. c. 63. Equitatu agmen adverfariorum male habere. /. e. vexare, infefíare, moleffare , travagliare . Sic Nep. in Eumem. c. 8. Cum Antigono conflixit , eumque male acceptum in Mediam coegit redire. Salluft. in Jug. c. 38. a med. Proelium male. pugnatum . con mala fortuna , & Tercnt. Andr. 2. 6. 5. Præter fpem êvenit : fcio: hoc male habet virum . quefto lo travaglia . Sic Eun. 4. 2. 6. Male fe habere. effer afflitto, moleftiae plenum effe. Id. //Âelpb. 4. §. 2 1. Animo male eft . mi fento male. & refertur ad corpu§, cüm fcil. virium deliquio laborat. Sic Plaut. Curcul. 2. 3. 33. Animo male eft. Phae. Vin'aquam ? & Rud. 2. 6. 26. Animo male fit: contine quaefo caput. de eo, qui vomitu laborat. Ad hæc Do,natur : animd male fieri dicitur , cum i&tu alicujus maeroris percul{us non fuftinet corpus, fequiturque ruina membrorutn. Rurfus Plaut. Mil. 4. 8. 2 1. Poftquàm abs te abit, animo male fa&um eft huic repente miferæ. gli è venuto male. * Male fit , aut vertat , impreçandi formulæ . Cic. Attic. 15. ep. 15. L. Antonio male fit , fiquidem Buthrotiis moleftus eft. venge il malanno. Terent. Adelph. 2. 1. 37. Minis viginti illam emifti : quæ res tibi vertat male. fa la tua rovina. “T Male effe alicui eft aliquem laborare inopia, infamia , triftitia, rebus adverfis quibuslibet , duram atque afperam vitam agere. Senec. imitio ep. 82. Male tibi effe malo, quam molliter. Hoc fic excipe , quemadmodum a populo dici folet, dure , afpere , laboriofe . Sic Horat. 1. 1. fat. 4. v. 1o9. Male vivere . mcfchinamente, f?entatamente. *J Male audire, mereri , V. Audio, Mereor. *I MaJe rem gerere eft improfpere , infeliciter . Nep. in Miltiad. c. 3. “I Male credere apud Plaut. Poem. 4. 2. eft nulla ratione credere , feu peccare tum credendo, cum credendum non eft : vel periculo fuo credere : verf. 56. & 67. Male credam , & credam tamen. *J Male emere eft nimis multo pretio . Cic. Attic. l. 2. ep. 4. & Plaut. Amph. 1. I. I 32. * Interdum male vim habet τὸ valde , molto affai : auget quidem certe. Caef. apud Cicer. ad Attic. l. 14. ep. 1. Non dubito, quin me male oderit. Terent. Hecyr. 3. 2. 2. Male metuo , ne morbus aggravefcat . Horat. l. 1. fat. 4. v. 66. Male rauci . & fat. 3. v. 31. Calceus male laxus . Prudent. in præfat. cathemer. v. 14. male pertinax Vincendi ftudium fubjacuit cafibus afperis . h. e. nimium , vel in fuam perniciem pertinax. <| Contra vim habet minuendi apud Liv. l. 35. c. 49. a med. Videretis vix duarum male plenarum legiuncularum inftar in caftris regis . legioncelle mal compite. Huc pertinere videntur illa Horatii in fin. od. 9. l. 1. Digitus wale pertinax . & Petrom. in Satyr. c. 86. Male dormiens . & cap. 87. Male repugnans. Sed male pertinax apud Horat. eft ejus, qui fimulat , fe effe pertinacem , & vinci cupit. Idem dic de male repugnanti apud Petron. c. 87. Similiter male dormiem r , qui fomnum fingit, & expergifci vult. *I Sæpe etiam privativam fignificationem habet, ut Tim. Virg. a. Aen. v. 23. ftatio male fida carinis . h. e. infida. Servius tamen, minus fidam, exponit, ut non negationem, fcd minutionem habeat. Horat. l, 2. fat. $. v, 45. male vali

dus filius. b. e. invalidus, infirmus. Cic. Attic. 1. 9. •p. 13. ad f* Ego illum male fanum femper putavi. h. e. infanum. Ovid. Heroid. ep. 7. v. 27. Male gratus . h. e. ingratus . Sueton. in Aug. c. 23; Nationes male quietas ad obfequium redegit . %. e. inquietas - E£t tamen in his, & aliis huiufmodi, aliquid minus , quam fi infidu* » invalidus, infanus , &c. di&tum fuiffet. * Reperitur ita fubftantivo conjun&um , ut in unam quodammodo vocem coalefcat. 4rmob. 1. 4. pag. 142. Et tolerari forfitan male-tra&atio haec poffet. 3* pag. 149. Immunes a deorum male-tra&tatione nec fic eftis. V. Tra&fatio. Senec. in Thyeff. v. 3. Quis male-deorum Tantalo vivas domos Oftendit iterum ? h. e. quis malus deus , wgxo}αιμω. Sed ^rs male etiam ad offendit referri poteft. MALÉA, & Maléa, ae, f. capo Malio, o di Sant' Angelo, Mxxix , & Mw ^evx , promontorium Peloponnefi , in ora auftrali Laconiæ, cum monte excelfo, decem millia paffuum in mare procurrens , ventofumque maxime , ac procellofum. unde ejus undas fequaces dixit Virg. 5. Æn. v. 193. quia navigiis infeftae affiliunt , atque ea perfequi videntur. Di&tum tradunt a quodam Maleo Argivorum rege, qui in eo templum exftruxerit. Defcribitur animofe a Stat. 2. Theb. v. 3z. & fequentib. fimul cum Tænaro. Virg. loc. cit. Ionioque mari, Maleæque fequacibus undis. Stat. ibid. Qua formidatum Maleae fpumantis in auras It caput. Ovid. 2. Amor. el. 16. v. 24. Nec timeam veftros , curva Malea, fimus. Propert. l. 3. el. 17. v. 7. Et placidum Syrtes portum , & bona litora nautis Praebeat hofpitio fæva Malea fuo. de re impoffibili. MALEDiCAX, âcis, maledico, maledicus. Plaut. Curcul. 4. z. 26. Ma— ledicax es. Macrob. l. 7. Saturn. c. 3. circa med. Importuna urbanitas maledicacem luce privavit. *I Re&tius divifim fcribes male dicax . MALEDICE, adverb. maledicamente, «gzoXdy&ς , contumeliofe. Cic. 1. Offic. c. 37. a med. Cum de abfentibus , detrahendi caufa , maledice , contumeliofeque dicitur. Liv. l. 45. c. 39. ad fin. Maledice ac maligne loqui. MALEDICENS, tis , adje&. maledico , maledicus. Plaut. Merc. z. 3 . 75. Ut nunc funt maledicentes homines . & 1. z. 3 1. Maledicentio— rem , quam te , novi meminem . Cic. pro Flacc. c. 3. In maledicen— tiffima civitate , in fufpiciofiffimo negotio , malediétum omne, non modo crimen effugit . Ge!l. l. 3. c. 17. Maledicentiffimum librum confcribere. Sueton. im Caef. c. 23. Carminibus maledicentiffimis exiftimationem alicujus lacerare. MALEDICENTIA, æ, f. nualdicenza, detrazione, vg »wyo9}z , obtre&atio, convicium. Gell. l. 3. c. 3. fub fin. Ob affiduam maledicentiam , & probra in principes civitátis . Id. l. 17. c. 14. Cæfarem Laberii maledicentia & arrogantia offendebat. MALEDICO, is, ixi, i&tum, a. 3. dir male , fparlare, wgxo^oy ga, in aliquem maledi&ta , ideft convicia , contumelias , probra conjicio , maledi&is inceffo , obtre&to, allatro. Cic. pro Caei. c. 3. Aliud eft maledicere , aliud accufare . accufatio crimen defiderat , rem ut definiat , hominem ut notet , &c. maledi&io autem nihil habet pro— pofiti praeter contumeliam. Id. pro Dejot. c. 1o. Non debebas optimo viro fugitivi ore maledicere. Id. 1. de mat. Deor. c. 33. Epicúrus Phædoni turpiffime maledixit. Id. pro Cal. c. 3. ad fin. Petulanter maledicere alicui. Horat. l. 2. fat. 3. v. 14o. maledicit utrique , vocando Hanc Furiam, hunc aliud, juffit quod fplendida bilis. PJaut. Curcul. 4. 2. 27. Indignis fi maledicitur, maledi&um id effe dico. Terent. Hecyr. 4. z. 14. Qui nobis , mater, maledi&tum velit. T Scribi poteft etiam divifim male dico. * Cum accufativo Petron. in. Satyr. c. 96. Si me amas, maledic illam verfibus , ut habeat pudorem. Id. in fragm. Tragur. c. 38. Burm. extr. Cave majorem maledicas. & cap. 74. Maledicere Trimalchionem coepit . Adde Terre, //. adverf. Prax. c. 29. Etiam Prifciam. l. 18. pag. 1 189. Putfcb. hanc conftru&ionem agnofcit : & benedico eadem ratione effertur. MALEDICTIO, onis, f. il dir male, lo fparlare , vg 2 ^yoJx , a&us maledicendi , obtre&tatio. Cic. pro Cæ}. c. 3. Maledi&tio nihil habet propofiti praeter contumeliam. Adde Arnob. /. 4. im fin. pag. 147. MÀLEDICTITO , as , dir male fpeffo, faepe maledico. Plaut. T,-;,,. 1. 2. 62. Maledi&titatur tibi vulgo in fermonibus. “T Poffis etiam divifim fcribere male di&fito. MALEDICTORES dicebantur ab antiquis, qui nunc maledici . F«/?. ex Car. MALEDICTUM, &ti, n. ingiuria , villamia, ^o;?oe;*, convicium , probrum , contumelia . Cic. ad Q. Fr. l. 2. ep. 3. Cum omnia maledi&a , verfus denique etiam obfceniffimi in Clodium & Clodianm di-_ cerentur. Id. pro Planc. c. 12. extr. Hæc funt conje&a maledi&a in ejus vitam . .% cap. 13. In homines nobiliffimos maledi&a afpere & ferociter di&a commemorem. Id. 1. de mat. Deor. c. 24. Zeno ïoç eos folum figebat maledi&tis , &c. Id. 13. Phil. c. 19. Quem ego inuJ ftum veriffimis maledi&torum notis tradam hominüm memoriæ fempiternae . Id. pro Flacc. c. 2o. ad fin. Quempiam probris omnibus maledi&ifque vexare. Id. 1 1. Attic. ep. 8. Multa in aliquem male ? di&ta conferre. Id. pro Cluent. c. 23. Quippiam in criminis , aut i,, maledi&i loco objicere alicui. * Eft etiam imprecatio, exfecra_ tio , qua quippiam, avertimus , maledi<ione. Plin. l. 1 1. c. 1 o. e.,,-. Effe in maledi&is jam antiquis ftrigem , convenit : fed quae fie Al vium, conßare non arbitror. “I Latini ruftici cum malediétis a.. probris ferendum ocimum putabant, ut laetius proveniret, tefte P/;„I 1. 19. c. 7. quod idem de ruta leges apud Pallad. in Mart. tit. © a med. * De malis di&is , pravis ratiónibus, & fuafionibus, s.7 . luff. orat. 1. ad Cef. c. 2. Maledi&tis iniquorum occupandae reipubliJ cæ in fpem addu&i homines. MALEDICTUS , a , um, maledetto, ἐπικgt;Apxrv;. Spartian. in Ger., c. 3. Maledi&te parricida, fratrem tuum occidifti . »

[ocr errors]

vis et ad maledicendum , obtre£tator, mordax.. Cic. pro Flaoe. e. * 8. In tam fufpiciofa ac maledica civitate locum fermoni obtre£tatorum non reliquit. Id. pro Mur. c. 6. Conviciator maledicus. Auá. ad Herenn. c. 8. l. 2. Homines natura malevoli & maledici. Quintil. l. 4. c. 1. Maledicum effe in aliquem. Valer. Max. l. 8. c. 9, n. 2. extern. Maledica lingua . & lib. 7. c. 2. n. 6. extern. Maledicus fermo.

MALEFÄBER, bra, brum, male fabricatus, dolofus. Prudent. Hamartig. v. 716. de Eva. Refpondit Domino, fuadelis fe malefabris Ille&tam fuafiffe viro.

MALEFACiO, acis, eci, aétum , n. 3. far male, nuocere , «gx8}yia , male ago, fioceo. Terent. Adelph. £. 1. 1o. Neque tu verbis folyes unquami , quod mihi re malefeceris . Plaut. Mil. 2. 2. 1 1. _Nefcio quid malefà&um a noftra huic familia eft. ° Sæpe ufurpatur disjun&um . V. Male.

MALEFACTOR, oris, m. malfattore. Plaut. Bacch. 3. 2. 1 1. Malefa&torem amitti fatius, quam relinqui beneficum. h. e. melius eft malefa&torem non ulcifci , quam benefico gratiam non referre .

MALEFACTUM, &i , n. ?attiva axione,`ribalderia , wg x&oynvz , mala aétio, peccatum. Cic. Offic. 2. c. 18. ex Ennio. Benefa&a male locata, malefa&a arbitror. Id. 2. de Invent. c. 36. Adverfarius autem malefaéta augebit : nihil imprudenter , fed omnia ex crudelitate & malitia fa&ta dicet. 4| Scribitur & divifim male fa&um .

MALEFICE, malefaciendo, nocenter , wgw&yy«<. Plaut. Pfeud. 4. 7. 1 13. Ego nec fycophantiofe quidquam ago , nec malefice.

MALEFICENTIA, æ, f. a&us maléfaciendi, noxa, injuria, damnum. Plin. l. & cap. 9. Delphinorum fimilitudinem habent turfiones : diftant triftitia afpe&us. Tabeft enim illa lafcivia : maxime tamen ro(tris canicularum maleficentiæ affimulati. Laétamt. initio lib. de ira Dei. Neque ex beneficentia (Dei) quidquam boni perveniat ad nos, neque ex maleficentia quidquam mali.

MALÈFICIUM, ii, n. cattivâ azione, misfatto, ribalderia , fcelleraggine, «gxgpy»?.«, quidquid male admiffum eft , malefa£tum, malum facinus. Cic. Pbil. 5. c. 6. Scelerum magnitudo, confcientia maleficiorum . Id. pro Rofc. Amer. c. 22. Maleficium committere . & ibid. admittere . Id. pro Caecim. c. 34. a med. exfilio multare : Id, pro Rofc. Amer. c. 3. extr. Supplicia pro maleficiis metuere. Phin. h. iz. c. 25. Adulterãtur feminis`fucco : vixque maleficium deprehenditur. la furberia. °] Speciatim eft noxa, damnum , danno, nocttnmento, torto . Cic. pro Cœl. c. 31. Cui mifero præclari in rempubl. beneficii memoria nihil profuit , nocuit opinio maleficii cogitati . . Caef. l. z. B. Civ. c. 2o. Legio fe fe Hifpalim recepit , atque in foro & porticibus fine maleficio confedit. Id. l. z. B. Gall. cap. 28. extr. Ut ab injuria & maleficio fe fuofque prohiberent. Plin. l. 18. c. 3o. fub fin. Urceis acetum habentibus leguminum acervos fuperingerunt, ità non nafci maleficia credentes .Th. e. noxias beftiglas. Siimili ratione locutus eft cap. ult. l. 8. & lib. 2o. c. 13. circa med. 4I Item veneficium, firegheria , malia. Tacit. z. Ann. c. 69. Carmina & devotiones , aliaque maleficia, queis ereditur animas numinibus infernis facrari. Âpul. l. 9. Metám. Devotionibus & maleficiis quidvis efficere poffe credebatur. Adde in Apolog. fæpe .

MÄLEFÍCUS, a, um , malvagio, cattivo, ribaldo, wg*yyog , qui male facit, impròbus, fceleratus. Plaut. Caf. 4. 2. 4. Novi hominum mores maleficos. Cic. 5. Tufcul. c. 2o. Homo natura maleficus , & injußus. Id. 7. Verr. c. 55. In hominum maleficorum fceleratorumque, in praedönum hoftiumque cuftodias tu tantum numerum civium R. includere aufus es ? Tacit. 4. Ann. c. 21. Homo fordidae originis, maleficæ vitae. Sueton. in Galb. c. 13. Maleficentiffimos incolumes præftitit. Scil. a maleficens obfoleto . “I Item noxius, permiciofus, malefico, nocevole. Sueton. in Ner. c. 16. Superftitio nova , ac malefica. Piim. l. 7. c. 49. Malefica fidera . . Id. 1. 33. c. 4. ad fin. Malefica vis. Id. l. 12. c. 17. Caprae , maleficum frondibus animal. Id. 1. 9. c. 15. Beftia pifcibus malefica. “I Item malignus. Nep. in Agefil. c. ult. Ut maturam fautricem habuerat in tribuendis virtutibus, fic maleficam na&us eft in corpore: exiguus & claudus altero pede , &c. "I Item veneficus, incantator , rnagus , maliardo, flregone . Hinc titulus 18. lib. 9. Cod. infcribitur de maleficis, & mathematicis. & Imp. Conftantin. ibid. leg. 5. Chaldæi, ac magi, & ceteri, quos maleficos vulgus appellat; “ Legitur & niajficus ut apud Plaut. Mil. 2. 2. 39. in quibufdam MSS. & Pfeud. 1. z. 61. Sic malivolus, benivolut.

MALEFERIÀTUS,

NMALEFIDUS,

MALEFORTIS ,

MALELöQUAX,

MALENÄTUS ,

MALEöLENS,

MALESÄNUS, & .^

MALESUÀDUS, a, um, re&ius duæ voces habentur, ac divifim fcribuntur : quamquam poftrema fæpius conjunéta legatur in illo Virg. JEn. 6. v. 276. Et metus , & malefuada fames, & turpis egeftas. & Plauti Mofiell. 1. 3. 56. Malefuada vitilena. & Paulini Nol. carm. 6. v. 69. de vino. évitans malefuadi pocula fucci . & Sidon. l. 7. ep. 5. fub fin. Si precibus malefuadus obftiterit interpres . quia fuadus adje&iv. parum eft in ufu .

MALETRACTATÍO. V. in fine : Male.

MALEVENTUM. V. Beneventum.

MALEVöLENS, & Malivolens, entis, malevolo , malevolus , inimicus. Plaut. Capt. 3. 4. § 1. Eft miferorum , ut malevolentes fint, & invideant bonis. Id. Bacch. 4. 3. 4. Malevolente ingenio natus. Cic. 1. 1. Fam. ep. 7. a med. Malevolentiffimæ obtreétationes.

MALEVOLENTIA, & Malivolentia, æ , f. gußo del male altrui , ma

Tom. III.

levolen&a, invidia, wywo9vy.i« , eft voluptas ex malo alterius fine emolumento fuo, ut Cic. definit 4. Tufcul. c. 9. item univerfim odium, invidia. Id. Fam, 1. ep. 9. poft med. Animus nulla in ceteros malevolentia fuffufus . Id. 2. Fanu. ep. 17. fub fin. Pufillus animus, & . ipfa malevolentia jejunus atque inAnis. Id. pro Planc. c. 9. Vicinitas non infufcata malevolentia . Id. Q. Fr. l. 1. ep. 1., c. 13. Judicium. obtre&tatione & malevolentia' liberatum . Salluft. in Catil. c. 3. Plerique, quae deliéta reprehenderis, malevolentia & invidia di&a putant. MALEVöLUS , & Malivolus, a , um, malevolo , invidiofo , wgxá$vμος , malevolens, invidus: vox conflata ex integro , & corrupto, ut 9uintil. l. 1. c. 5. ( al. c. 9. ) fub fin. docet. Cic. pro Balb. c. 25. Ut omnium malevolorum , iniquorum , invidorum animos frangeremus. Id. ad Brut. ep. 1 5. a med. Cognovi paulo plures in Senatu malevolos effe , quam gratos. Id. 2. Fam. ep. 17. a med. Ille fi omnibus eft malevolus , mimus offendor in me . Plaut. Poen. 1. 2. 181. Hujus amica , mea inimica & malevola . Cic. Attic. l. 7. ep. 2. s med. Cato in me turpiter fuit malevolus. Id. 3. Fam. ep. 1 o. a med. Malevoli fermones. Trogus apud Plin. l. 1 1. c. 52. Quibus fupercilia in totum demiffâ malevolos & invidos fignificant. Gell. l. 4. c, 15. Malevoli reprehenfores. “T Malevolus Mercurius dicebatur ejus dei fignum Romæ pofitum proxime Janum in Turdeliis , quod ita fitum erat , ut nullius tabernam fpe&taret . Mercurius enim mercimoniis praeerat , & lucris . Putabant autem deos iis favere , quos afpicerent. Feftus. MALEUS, a, um, M&xa@-, ad Maleam promontorium pertinens. Flor. l. 2. c. 9. Inter Ceraunios montes , jugumque Maleum . MALIÄCUS SINUS , golfo del Volo , finus maris AEgaei inter Theffaliam , & Achajam. Plin. l. 4. c. 7. & Liv. l. 27. c. 3o. Sic Lucan. l. 6. v. 366. ferit amne citato Maliacas Sperchios aquas . MALICORIUM, ii, n. fcorza del pomo granato , σίδιον, cortex mali Punici : a malum, & corium, quia corio fimilis eft ob duritiem & craffitiem. Plin. l. 23. c. 6. Hic cortex ex acerbis ( malis Punicis ) in magno ufu : Vulgüs coria maxime perfigere illo novit: ob id malicorium appellant medici . Celf. cap. ult. l. 2. inter ea, quæ reprimunt, màlicorium recenfet. Apud Petron. vero in fragm. Tragur. c. 47. Burm. narrat Trimalchio , fibi malicorium profuiffe , cum multis jam diebus venter non refpondiffet . MALíFER , a, um, abbondante di mele , o pomi, malorum ferax , μαλογ£po; . Virg. 7. Æm. v. 74o. Et quos maliferæ defpe£tant moenia Abellæ. MALIFÍCUS. V. Maleficus. MALIGNE, malignamente, maliziofàmente, invidiofamente , wgxo*3£ς , malitiofe , cum invidia. Plin. l. 1. ep. 5. a med. Refpondi , nunc me intelligere , maligne di&tum , quia ipfe confiteretur : ceterum potuiffe honorificum exiftimari . Liv. l. 43. c. 39. ad fin. Maledice àc maligne loqui. Curt. 1. 8. c. 1. Cum fufpicaretur , malignius habitum efîe fermonem. Gell. l. 4. c. 15. In quibus plura infcite, aut maligne vellicant . Plin. l. 9. ep. 38. Maligne legere librum aliquem . Ovid. 13. Metam. v. 27o. neque enim bene fa&ta maligne `Detre&are , meum eft. “I Saepius eft parce, illiberaliter , avare , minus fcilicet dando, quam oportet: quod invidentis eft, atque inimici : avaramente, fcarfamente: cui opponitur benigne, large. Liv. 1. 8. c. 12. a med. Materiam præbebat criminibus ager maligne plebi divifus. Juffin. l. 5. c. 2. extr. Commeatus maligne præbere. Catull. carm. 1 o. de Vari fcorto , v. 18. Non mihi fuit tam maligne , ut , &c. non mi è andata così fcarfa. Senec. ep. 18. a med. Maligne famem exftinguere. Id. 1. 2. de Ira, c. 19. in fin. Quibus exfangue corpus eft , maligneque alitur , & deficit. Id. h. 6. de benef. c. 16. fub fin. Nec quæ fciebat , maligne difpenfavit , quo diutius effet necefïarius ; fed cupiit , fi poffet univerfa transfundere . Horat. l. z. ep. 1. v. 2o9. quippiam laudare maligne. Senec. ep. 44. Tu mihi te pufillum facis, & dicis, malignius tecum egiffe naturam. Petron. in }ragm. Tragur. c. 42. Burm. Maligne illum ploravit uxor. _ T Sumitur & univerfim pro parum. Senec. l. 6. de benef. c. 34. Qui per fores maligne apertas non intrat , fed illabitur . porta focchiufa . Plin. l. 34. c. 11. a med. Erugo maligne virens. d' un verde fmor»o, appaffto . Pompon. Mela, l. 2. c. 2. Terra eorum , qua,. feruntur, maligne admodum patiens. >.-. -• MALIGNITAS, atis , f. malignità , invidia , malevolenza , wg xoX9ax , prava voluntas , malus animus, malevolentia , , invidia . Tacit. 1. Ήiff. c. 1. Sed ambitionem fcriptoris facile adverferis : obtreétatio & livor- pronis auribus accipiuntur , quippe adulationi foedum crimen fervitutis, malignitati falfa fpecies libertatis ineft. Plin. l. , $. ep. 7. extr. Sermonem vultus, geftus , vox ipfa moderatur: epiftola omnibus commendationibus deftituta , malignitati interpretantium exponitur. Au&. dial. de Oratorib. c. 18. Vitio malignitatis humanae vetera femper in laude, præfentia in faftidio funt . Tacit. in Agric. c. 41. Malignitas & livor. Sueton. in Calig. c. 34. Livor ac malignitas. Id. in Ner. c. 23. extr. Taciturnitatem pudoremque quorundam pro triftitia ac malignitate arguens. Senec. de vita beata , c. 18. Nec malignitas me ifta , multo veneno tin&ta, deterrebit ab optimis. Valer. Max. l. 4. c. 7. fub fin. Nulla tam modefta felicitas eft, quæ malignitatis dentes vitare poffit. “T In plur. num. Prudent. rse; <sp. 3. de S. Laurent. v. 239. purulenta & livida malignitatum vulmera . “T Item troppa parfimonia, fcarfità , ftrettezza , tenacità , illiberalitas, parcitas, tenacitas. Liv. l. 34. c. 7. In purpura , quae teritur, aliqüam caufam tenacitatis video : in auro vero , in quo , præter manus pretium, nihil intertrimenti fit, quae malignitas eft ? Plaut. Capt. 3. 1. 4. Huic diei, fi liceat, oculos effodiam libens : ita malignitate oneravit omnes mortales mihi. Liv. h. 34. c. 34. ad fin. Malignitas conferendi ex privato. *I ign mala natura. Colum,

« НазадПродовжити »