Зображення сторінки
PDF
[ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors]
[ocr errors]

re , far grande fìrepito , v.opvJp^ , fonum confufum edo, ftrepo : & proprie dicitur de aquis. Fa&um eft enim imitatione illius fonitus, ùt in Murmur di&tum eft , & Au£f. ad Herenn. 1. 4. c. 3 1. a med. & Varr. l. 5. de L. L. c. 7. a med. docent . Cic. 5. Tufcul. c. penult. Fremitus murmurantis maris . Varr. loc. cit. Murmurantia litora . Virg. 1o. Æn. v. z 1 z. Spumea femifero fub pe&ore murmurat , unda . Stat. l. z. filv. 7. v. 98. ripæ murmurantis Hebri . Nemeffan. Ecl. 4. v. 47. Hic tibi lene fluens fons murmurat. 4| Tranffertur ad alios ftrepitus . Plin. l. 18. c. ulr. a med. Ignes pallidi murmurantefque tempeftatum nuntii fentiuntur. Plaut. Caf. 4. 3. 6. Mihi inanitate jamdudum inteftina murmurant. Plin. l. 1 o. c. 29. de lafciniæ cantu . Interdum & fecum ipfe murmurat. 4] Eft etiam fubmiffa voce loqui, brontolare , bisbigliare . Varr. loc. cit. Qui murmurat , ita leviter loquitur , quod magis id fono facere , quam ut intelligatur , videatur. Ovid. 1 1. Met. v. 52. flebile lingua Murmurat exanimis. * Aliquando eft quippiam recufantis, & fubmiffis vocibus indignationem fignificantis. Plaut. Aulul. 1. 1. 1 3. At ut fcelefia fola fecum murmurat ! Oculos hercle ego iftos , fcelus, effo

diam tibi. Id. Mil. 3. 1. 149. Tametfi dominus non invitus patitur

[merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

rhina abfolute funt pocula, abaci, trullæ ex murrha : de quibus hæc habe ex Plin. l. 37. c. 2. ante med. Oriens murrhina mittit. Inveniuntur enim ibi in pluribus locis , nec infignibus, maxime Parthici regni : praecipue tamen in Carmania. Humorem putant fub terra calore denfari. Amplitudine nufquam parvos excedunt abacos : craffitudine vero, quanta diétum eft vafi potorio. Splendor his fine viribus , mitorque verius ', quam fplendor . Sed in pretio varietas colorum , fubinde circumcingentibus fe maculis in purpuram , candoremque , & tertium ex utroque ignefcentem , veluti per tranfitum coloris, in purpura , aut rubefcente la&teo. Sunt qui maxime in his laudent extremitates, & quofdam colorum repercufíus, quales in cælefti arcu fpe&antur. His maculæ pingues placent : translucere, aut pallere quidquam, vitium eft. Item fales , verrucæque non eminentes, fed , ut im corpore, etiam plerumque feffiles . Aliqua & in odore commendatio eft. Id. fub fin. proaem. l. 33. Murrhina & cryftalHina ex eadem terra effodimus , quibus pretium faceret ipfa fragilitas . Harduin. ad hæc verba adfcribit , putaffe aliquos , murrhina effe porcellane : alios teftam e concharum genere quopiam : alios induratam myrrham , & coloribus pi&am : alios ipfum onychen. Sed nihil horum efíe , verum lapidem fui generis , terra effoffum , ut cryßallum , ut ex Plinio apparet . Martial. l. 3. epigr. 82. v. 24.

Opimianum morionibus me&ar Cryßallinifque , murrhinifque propinât. Lamprid. in Heliogab. cap. 32. Onus ventris auro excepit : im myrrhinis & onychinis minxit . Paul. Dig. lib. 33. tit. 19. leg. 3. 4 med. De murrhinis, & cryftallinis dubitari poteft , an debeant adnumerari fupelle&ili , propter eximium ufum & pretium. P!in. lib. 37. c. 2. ante med. T. TPetronius confularis moriturus , invidia Nefonis principis , ut menfàm ejus exheredaret , trullam murrhinam trecentis talentis emptam fregit . & paulo fup. Murrhinus calix feptuaginta talentis emptus. “T Murrhinum vitrum eft , quod pi&uræ genere murrhinâ pocula imitatur . Plin. l. 36. c. 26. ad fin. “T De murrhina potione V. Myrrhinus.

MURRHOBATHRARÍUS, ii , m. profumiere , qui calceamenta muliebria variis odoramentis, & unguentis imbuit : a wù;;z , myrrha , feu murrha , & g¥hyo), folum , folea . Legitur apud Plaut. Aulul. 3.5.37. ubi alii myrobatbrarius , a μύρον, unguentum : alii malobatbrarius , h. e. qui malobathrum vendit : alii myrobrecharius , a μύρον , & ßpáxw, tingo, madefacio.

MURRICIDUS. V. Muricidus.

MURSENSIS, & Murfienfis, fe, ad Murfam, feu Murfiam pertinens, quod eft oppidum Pannoniæ ad Dravum fluvium, circa ea loca, ubi hunc Effe£ . Ammian. l. 1 5. c. 5. ( al. 14. ) Murfenfe prœlium . Hieronym. adverf. Lucifer. fe&. 18. ( al. c. 7. ) Valens Murfenfis Epifcopus. Al. leg. Murfienfis . Apud Eutrop. 1. 9. c. 8. & lib. 1o. c. 12. & apud Àurel. Vi&. in Epitom. c. 41. habetur Murfia : fed Græce eft MJyr» , Murfa.

MURSIA, dea. V. Nortia.

MURTA.

MURTÄTUS. ) V. Myrtus , &c.

MURTÉUS. )

MURTÎUS. V. Murcius.

MURUS, ri , m. muraglia , muro , r&yec, lapideus ambitus circa urbem , munimenti càufa : a maerus ( quod V. ) qui ab 3, o; duci videtur, quod rspt r&v rrwz Hefychio eft. Differt a pariete, qui eft privatarum ædium. Cic. 3. de nat. Deor. fub fin. Muri urbis, quos vos, pontifices , fan&os effe , dicitis. Id. Catil. 1. c. 5. Magno me metu liberabis, dummodo inter me atque te murus interfit. Id. 1. Offic. c. 1 1. Quamvis murum aries percufferit. Caef. l. 2. B. Gall. c. 1 2. Oppidum , propter latitudinem foffae , murique altitudinem , expugnare non potuit. & lib. 7. c. 65. Helvii intra oppida murofque compelluntur. Nep. in Themiff. c. 6. Muros inftruere. Virg. 1. Æn. v. 427. ducere . 0 vid. Metam. 1 1. v. 2o4. ædificare . Nep. in Cvm. c. 4. extr. dirutos reficere. Id. in Amilc. c. 2. Hoftes a muris removere . Id. in Themiff. c. 7. Urbem muris fepire. Jußin. l. 14. c. 3. praefidio murorum urbem includere. Virg. Ecl. 4. v. 32. cingere muris oppida . *■ Dicitur etiam de privatis fepimentis. Cic. Attic. l. 2. ep. 4. fub fin. De muro , imperavi Philotimo, ne impediret, quo minus id fieret , quod tibi videretur. Tacit. 1 5. Amm. c. 43. Nec communione parietum, fed propriis quæque muris ambirentur. Calpurn. ecl. 7. v. 48. ubi finis arenæ, Proxima marmoreo peragit fpe&tacula muro. In vet. S. C. apud Frontin. de aquaed. artic. 127. & 129. muri dicuntur ipfæ aquædu&tuum fubftru&liones. “T Muros etiam vocabant quidam aggeres fine foffa. Varr. l. 1. R. R. c. 14. Aggeres qui faciunt fine foffa, eos quidam vocant muros, ut in agro Reatino. *II Ita etiam dici pote(t quodvis feptum . Juvenal. fat. 4. v. 132. tefta alta paretur , Quae tenui muro fpatiofum colligat orbem. %. e. ambitu , margine. Plin. 1. 1 1. c. 37. fe&. 69. Hard. Cor munitum coftarum & pe&oris muro . * Muros etiam dixit Silius turres ligneas in tergis elephantorum lib. 9. v. 6o 1 . “] Translate eft præfidium , miunimentum , tutela. Cic. in Pifon. c. 4. Lex RElia, & Fufia everfa eft , propugnacula murique tranquillitatis atque otii. Id. 4. Catil. c. ult. Confulatus mei memoria dum erit veftris mentibus infixa , firmiffimo me muro feptum effe arbitrabor. Juftin. l. 14. c. 5. Murus urbi civium virtus. Salluf?. in Catil. c. 61. a med. Audacia pro muro habetur. Ovid. 1 3. Metam. v. 28o. Grajum murus Achilles . Claudian. de IV. conful. Honor. v. 1o9. Non dabitis murum fceleri. h. e. perfugium & defenfionem. Adde Sil. l. 16. v. 68. •| Crinalem murum vocat Claudian. l. 2. in Eutrop. v. 284. ornamentum capitis Cybeles matris deum , quia turrita fingitur .

MUS, muris, m. & f. forcio , force, topo , μῖς , exiguum animal, incola domuum , penori , & veftibus, & chartis infeftiffimum, fed idem felium , & muftelarum infidiis ad necem femper quæfitum . Cic. 14. ad Attic. ep. 9. Tabernae mihi duæ corruerunt , reliquae rimas agunt. itaque non folum inquilini , fed etiam mures migraverunt. Id. 2. de Divin. c. 27. a med. Mures diem no&tem aliquid rodentes. Id. z. de mat. Deor. c. 63. Neque enim homines murium, aut formicarum caufa frumentum condunt. Charif. l. 1. pag. 1 1 o. Putfch. hic legit murum, confirmatque au&toritate Plinii 1. 6. de dub. ferm. Sed idem tamen Plin. in Hiff. mat. pluribus in locis habet murium : quod fame eft ufitatius . Virg. 1. Georg. v. 181. faepe exiguus mus Sub rerris pofuitque domos, atque horrea fecit. Horat. l. 2. fat. 6. v. 8o. Rufticus urbanum murem mus paupere fertur Accepiffe cavo. Plin. l. 1 o. c. 65. Ex una mure genitos CXX. tradiderunt . Plaut. Perf. 1. 2. 6. & Capt. 1. 1. 9. de parafitis . Quafi mures femper edimus alienum cibum . °| Creditur differre a forice, quod forex major fit, clariufque ftrepat, & plus afferat detrimenti. Plin. l. 1 1. c. 5o. forici tribuit caudam in ima parte fetofam, ut bubus , & leoni : & lib. 8. c. 57. ex Nigidio tradit, forices hieme condi: quae in noftros mures non conveniunt. Præterea ibid. docet, mures effe haud fpernendum in oftentis etiam publicis animal : foricum oftentu dirimi aufpicia. Colum. l. 12. c. 3 1. Si

quod animal in muftum ceciderit , & interierit , uti ferpens , aut

mus ,

[ocr errors]
[ocr errors]

I 34 M U S

mus, forexve. * Multa funt murium genera : domeftici, agreftes, aranei , Pontici, Libyci , marini , &c. V. Plin. l. 8. c. 57. 1. 6. c. 1o. 1. 1 o. c. 63. & alibi. * Mures interdum vocautur filveftres qu£dam , feraeque beftiae minores, exterarum regiggum , ut, feles +eri, vulpes, martes, hermelini, de quibus & in Murinus diétum eft: quorüm pellibus ad veftes eft ufus. 4miniam. l. 31. c. 2. ( al. 3. ) äe Humnis. Indumentis operiuntur linteis, vel ex pellibus filveftrium murium confarcinatis. Senec. ep. 9o. Hodieque magna Scytharum pars tergis vulpium induitur, ac murium, quæ, ta&tu mol]ia , & impenetrabilia ventis funt. “T Mus marimus , pifcis eft ex iis, qui in mari quidem vivunt, fed in terram quoque aliquando exeunt. Is in terrâ effoffo fcrobe parit ova , & rurfus terra obruit: tricefimo die refoffa aperit , fetumque in aquam ducit. Plin. 1. 9. c. 1 9. & § 1. extr. 4] Mures Africani Romanis olim dicebantur ( ut opinatur Lipf. l. z. Ele$. c. 4. ) pantherae , cum primum iis vifae , ficut elephanti Lucæ boves. Plaut. Pag. 5. 2. 51. Mures Africanos prædicát in pompam ludis dare fe velle fEdilibus. Plin. tamen l. 36. c. 6. mures Africanos intelligit fimpliciter mures in Africa natos, quos deco&os, & in cibo fumptos pulmonum vitiis mederi , docet. “T Sunt & mures odorati, quorum pelliculas geftabant delicatiores , & bene olere cupientes. Hieronym. ep. 16. epitaph. Marcellae . Rubri maris pretiofiffima grana fufpendere , fragrare mure. Id. l. 2. contra Jovinian. fe&i. 6. Odoris fuavitas , & diverfa thymiamata, & amomum , & mufcus, & peregrini muris pellicula, diffolutis & amatoribus convenit. zibetto, mu/chio , v. 37χο<. “I Proverb. eft illud Senecæ in Apocolocynt. ante med. Venifti huc, ubi mures ferrum rodunt. Eo utimur, cum fignificare volumus, magnam loci ac rerum mutationem fa&am effe , & novas fubito exortas effe difficultates, ut aliis omnino artibus ac moribus vivendum fit . ( Mures aliquando ferrum rofiffe , leges apud Plin. l. 8. c. 57. Et Antigonus Cariffius , ut refert Pier. ad Æn. 3. v. 76. tradit, in Gyaro infula mures effe, qui ferrum abrodant. ) Id. ibid. paulo poff. Romæ , mures molam lingunt : hic mobis curva corrigit. Aliud proverb. quo videtur fignificari, Romae omnia humano, & translatitio more fieri, nihilque agi , quod non & alibi ufuveniat. Nam ubique mures molas lingunt , cum pofíunt: vel omnia Romæ abundare , & deliciarum effe affluentiam : vel demique magnam ibi effe vivendi licentiam . 4] Aliquando mus eft convicium hominis vilioris ac fordidi. Petron. in fragm. Tragur. c. 58. Burm. Videbo te in publicum, mus, imo terræ tuber . *| 'Cur murium ( al. murum ) pernicies ab Arnob. l. 3. di&tus fit Apollo, V. in Smintbeus. * Fuit Mur cognomen Romanæ familiæ in gente Decia, ut P. Decius Mus. Frontin. de agued. artic. <;. Liv. l.T o. c. 1 4. & Plin. l. z z. c. 3. Item cujufdam Apollonii medici , tefte Celfo in præfat. l. 5.

teris liberalium artium difciplinis præeft. Varius eft in Fabulis Mufarum numerus : fed plerumque novem feruntur. Cic. 3. de mat. Deor. c. 2 1. Jam Mufae primæ quatuor , natae Jove altero, Thelxiope, Aoede, Arche, Melete : fecundae Jove tertio & Mnemofyne proçreatae novem : tertiæ Jove tertio Pierio natæ, & Antiopa, quas pieridas , & Pierias folent Poetæ appellare, iifdem , nominibus eodem numero , quo proxime fuperiores. Apud Aufom. & tres , & o&o , & novem memorantur , ep. 4. v. 63. An te carminibus juvat imceftare canoras Mnemofynes natas aut tres, aut o&to forores ? ( Serv. ad Æn. 1. v. 12. Mufas multi novem , multi o£to, multi feptem dixerunt. Hæc eadem habet Arnob. l. 3. pag. 12 1. ) Id. in Gripho, feu Edyll. 1 1. v. 3o. Et Lyrici vates numero funt Mnemofynarum , Tres folas quondam tenuit quas dextera Phoebi: Sed Citheron toties ternas ex ære facravit Relligione patrum , qui fex fpreviffe timebant. Illuftrat hunc Aufonii locum praeclare Auguftin. docens 1. 2. de Do&#r. Chrißiana , c. 17. ex Varrone , cum cujufdam oppidi cives locaffent apud tres artifices terna fimulacra Mufarum , quod in templo Apollinis donum ponerent, ut quifquis artificum pulcriora formaffet , ab illo potiffimum ele&ta emerent ; fa&tum effe , ut opera fua illi artifices aeque pulcra explicarent : & placuiffe civitati omnes novem , & omnes effe emptas , ut in Apollinis templo dedicarentur : iis poftea Hefiodum impofuiffe vocabula. Ceterum tres tantum effe Mufas , ex triplici fonorum genere. Aut enim affa voce fonum edi , ut in cantu ; aut flatu , ut in tuba , & tibiis ; aut pulfu , ut in citharis , & tympanis. *| Nihilominus movem celebrantur vulgo a Poetis: quarum nomina, & officia complexus eft Aufon. Edyll. ult. Clio gefta canens, tranfa&tis tempora reddit. Melpomene tragico proclamat moefta boatu. Comica lafcivo gaudet fermone Thalia. Dulciloquos calamos Euterpe fatibus urget. Terpfichore affe&us citharis movet, imperat , auget. . Ple&tra gerens Erato, faltat pede, carmine, vultu. Carmina Calliope libris heroita mandat. Uranie cæli motus fcrutatur, & aftra. Signat cunéta manu , loquitur Polyhymnia geftu . Mentis Apollineæ vis has movet undique Mufas. In medio refidens comple&itur omnia Phoebus . * Hæc tamen officia interdum a Poetis confujduntur. Virg. 7. Æm. v. 37. Nunc age, qui reges, Erato, quae tempora rerum , &c. Ovid. z. Triff. v. 568. Quem mea Calliope laeferit, unus ego . • A variis locis , in quibus habitare finguntur, diétae funt Parnaffides, Heliconides, Olympiades, Pierides, Thefpiades , Hippocrenides, Pegafides, Caftalides , Aonides, Pimplaeae , Libethrides , &c. de quibus V. fuis locis. * Suum cuique locum in Cælo affignat Mar

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

MUS

[graphic][graphic][graphic]

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

1 4. Mufèulorum jecufcula bruma dicuntur augeri. Plin. l. 27. c. 7. ad fin. Abfinthium litteras a mufculis tuetur. 4I Eft & momen pifcis ( a fimilitudine figuræ ) balænæ amicitia nobilis, quando prægravi fuperciliorum pondere obrutis ejus oculis, infeftantia magnitudinem vada prænatans demonftrat, oculorumque vice fungitur: -quæ funt verba Plinii , in fin. l. 9. Hoc idem, tacito nomine, verfibus perfequitur Claudiam. l. 2. im Eutrop. v. 425. 4| Etiam conchârum cuidam generi , nomen mufculo eft. Celf. l. 3. c. 6. ad fin. Uti cibo exiguo , maximeque oleribus , vel jure etiam concharum , mufculorumve, aut locuftarum . Id, 1. z. c. 29. inter ea, quæ alvum movent , recenfet oftrea, pelorides, echinos , mufculos, & omnes fere conchulas. Adde Plaut. Rud. 2. I. 9. ubi al leg. mytilur. “T In corpore animalis vocatur mufculus inftrumentum motus, mufcolo , fcil. membrum conftans fibris mervofis intertextis , vena , arteria, & membrana fepiente. In illud immittitur nervus , qui fpiritum deferat , quo mufculus intumefcit , & alterutram e duabüs partibus movet , quibus infixus eft. Infigitur autem fere in ipfa offâ. Ex una parte caput habere dicitur , ex altera caudam , feu tendinem , ut vocant : itaque conformatus alicubi e(t, ut parvwm murem quodammodo referat. Sunt autem mufculi in corpore animalis ubicumque moveri membra debent, ac pæne totidem , quot funt ejus motus. Celf. l. 5. c. z6. fe&. 3. extr. & 22. Inflammatio timeri poteft , ubi læfum eft vel os , vel nervus , vel cartilago, vel mufculus . & lib. 8. c. 1. Maxillæ alter proceffus fub offe jugali fubit, & fuper id temporum mufculis illigatur. “T Aliquando latiore fignificatione accipitur pro toro, & carne . Lucan. l. 9. v. 77 1. de tabefcente ex veneno. fine ullo Tegmine poples erat : femo

[ocr errors]

etiam hoc nomine machina militaris, obfidendis urbibus adhibita , qua te&ti milites, aut materia apportata foffas , complebant , aut ve&ibus muri fündamenta convellebant, galleria . Tradit Veget. l. 4. de re muiljt. c. 16. ejus ufum fuiffe etiam , ut fub ea milites terram folidarent , munirentque viam turribus anbulatoriis, dum muros accederent : unde nomen ei fa&tum a marinis mufculis, qui balænis Prænatant, & vada demonftrant. Majoris mufculi formam ita defcribit Caef. l. z. B. Civ. c. 1 o. Duæ primum trabes in folo, æque longæ, diftantes inter fe pedes IV. collocantur , inque eis columellæ pedum in altitudinem V. defiguntur. Has inter fe capreolis molli faftigio conjungunt , ubi tigna, quae mufculi tegendi caufa ponant , collocentur. Eo fuper tigna bipedalia injiciunt , eaque laminis clavifque religant . Ad extremum mufculi te&tum, trabefque extremas , quadratas regulas IV. patentes digitos defigunt , quæ lateres , qui fuper mufculo ftruantur, contineant. Ita faftigiato , atque ordinatim fru&to, ut trabes erant in capreolis .collocatæ, lateribus lutoque mufculus , ut ab igne , qui ex muro jaceretur , tutus effet , contegitur. Supra lateres coria inducuntur , ne canalibus aqua immiffa'lateres diluere poffet. Coria autem , ne rurfus igni , ac lapidibus corrumpantur, centonibus conteguntur. Examinat hæc omnia, atque illuftrat Lipf. lib. 1. Poliore. dial. tult.

[ocr errors]

arboribus ac faxis provenit , qualem videmus circa fontes & loca humida , qualis etiam eft illa , quae in mari petris innafcitur , ac mari innatat, unde & in litus evolvitur , ac projicitur , quæ aliter alga dicitur , mufcolo , mufchio. Ovid. 8. Met. v. 563. molli tellus erat humida mufco. Sil. l. 15. v. 778. antra virentia mufco. Horat. 1. 1. ep. 1 o. v. 7. mufco circumlita faxa. Virg. Ecl. 6. v. 62. Phaethontiadas mufco circumdat amaræ Corticis. h. e. cortice mufcofo , & amaro. *| Mufcum , qui a D. Hieronymo l. 2. in Jovimiam. f&t. 8. inter odoramenta recenfetur , quidam putant effe . illum ,

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][merged small]
[ocr errors]
[ocr errors][merged small]
[merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

MU

[graphic]
[graphic]

MUTABILÎTAS, atis , f. mutabilitâ, inconftanza , & gzziz , §uairwaix , mobilitas . Cic. 4. Tufcul. c. 33. Haec inconftantia mutabilitafque mentis quem non ipfa pravitate deterreat? MUTABILITER , adverb. mutabilmente . Varr. apud Non. c. 2. m. 548. Inftabilis animus ardens mutabiliter avet. habere , & non habere . ' • NMUTATÎO, onis, f. mutazione, wstwg o^*, a&us mutandi, converfio, motus. Cic. I 2. Phil. c. 2. extr. Confilii mutatio optimus eft portus poenitenti. Id. in Acad. l. 4. c. 38. Ut mulla vis tantos queat motus mutationefque moliri . Id. 1. Offic. c. 33. Mutationem facere . Terent. Eun. 4. 4. 4. Mutatio veftis. Plin. l. 13. c. 4. Mutatio fe

dis . Id. l. 28. c. 8. a med. de chamæleone . Nullum animal pavi- !

dius exiftimatur , & ideo verficoloris effe mutationis . h. e. in varios colores mutari. Cic. Attic. l. 8. ep. 3. circa med. Multi mutatjonis rerum cupidi . di cofe nuove , di mutazion di governo. Sic Tacit. 3. Ann. c. 44. Cupido mutationis. ( Adde Jußin. lib. 4o. c. vult. & Sueton. in Galb. c. 8. ) Cic. 1. 0ffic. c. 7. Communes utilitates in medium afferre , mutatione officiorum , dando , accipiendo. A. e. permutatione , viciffim officia tribuendo , ut in mercatura & mercibus fieri folet. Lambin. leg. mutuatione. “T In curfu publico mutatio eft locus, ubi equi eve&tionis mutantur , una poffa . Impp. Arcad. & Honor. l. 8. Cod. Theodof. tit. 5. leg. 53. & lib. 1 2. Cod. Juflim. tit. § 1. leg. 15. Videtur etiam effe ipfe veredus , qui mutatur , cavallo da poffa . Ammiam. l. 2 1. c. 9. ( al. c. 16. ) Praefeétus Prætorio ve&tus mutatione celeri curfus publici , * tranfitis Alpibus , &c. MUTATOR , oris , qui mutat , μετατοtat*<. Valer. Flacc. l. 6. v. 161. comitumque celer mutator equorum Moefus. h. e. defultor . Lucam. 1. 1 o. v. 2o2. Mutator circulus anni . h. e. Zodiacus, quia per eum fol decurrens mutationes temporum facit. Stat. l. 5. filv. 2. v. 135. mutatorefque domorum Sauromatas. Lucan. l. 8. v. 854. Mercis mutator Eoae. h. e. mercator . Arnob. l. 3. pag. 1 1 9. Mercium commerciorumque mutator. MUTATORIUS , a, um , ad mutandum pertinens . Tertull. de refurr. carm. c. 56. Mutatorium indumentum . “I Mutatorium Cæfaris , locus fuit Romæ in regione prima , apud Sext. Ruf. Publ. Viétor. Quidam putant fuiffe privatas ædes ad feceffum , & delicias , quas pro anni tempore mutaret Cæfar . Alii locum , ubi Cæfar iturus ad bellum , togam fago mutaret. Vet. lap. apud Gud. pag. 199. n. 7. C. Julio ÉÉÉÉô Ë L. procur. mutatorii Cæfaris. MUTÀTUS, us , m. idem ac mutatio . Tertull. de Pall. c. 4. circa med. Incredibili mutatu . MUTÀTUS, a , um , mutato, 2λzx3£;, converfus , immutatus. Cic. pro Rofc. Amer. c. 36. Videte nunc, quam verfa & mutata in pejorem partem fint omnia. Id. 5. Fam. ep. 2 I. Cum alii interierint, alii abfint , alii mutati voluntate fint. Id. initio divin. Verr. Mutata voluntate ad accufandum defcendere. Stat. l. 2. Theb. v. 655. ille nihil vultum mutatus. Virg. 2. Æn. v. 274. Hei mihi , qualis erat ! quantum mutatus ab illo He&tore , qui redit exfuvias indutus Achillis! Ovid. 15. Metam. v. 46. e nigro color eft mutatus in album . Horat. l. z. fat. 2. v. 58. Ac, nifi mutatum , parcit defundere vinum. guaffato. £zTpori z, oîvov . Plin. l. 12. c. 25. a med. Balfamum

melle mutatum . adulterato . “T Translatus , trafportato. Virg. 2. Georg. v. 49. tamen hæc quoque fi quis Inferat & fcrobibus mandet mutata fuba&is , Exuerint fìlveftrem animum. “T Mutata verba,

inquit Cic. in Orat. c. 27. ea dico, in quibus pro verbo proprio fubjicitur aliud , quod idem fignificet , fumptum ex re aliqua confequenti. h. e. per metonymiam immutata, ut cum Africam pro Afris Ennius pofuit, ut ibid. fubjicitur. Diftinguuntur autem a translatis, quae Cic. ibid. ita vocat , cum per metaphoram efferuntur. Apud eumd. in Partit. c. 5. & 7. genus dicendi verfum , feu converfum atque mutatum opponitur fua fponte fufo : explicaturque ibid. accurate. “I Transformatus. Virg. 1. Æn. v. 662. ut faciem mutatus, & ora Cupido Pro dulci Afcanio veniat. Id. Ecl. 6. v. 78. Aut ut mutatos Terei narraverit artus. Ovid. in princ. Metam. In nova fert animus mutatas dicere formas Corpora . & lib. 6. v. 1 1 5. & lib. 9. v. 81. Te quoque mutatum torvo , Neptune, juvenco Virgine in Eolia pofuit . “I Motus , moffo. Lucret. l. I. v. 9o9. Atque eadem paulo inter fe mutata creare Ignes e lignis. Petron. in Satyr. c. 124. Sentit terra deos , mutataque fidera pondus Quaefivere fuum. Haec Gronov. Obfervat. l. 3. c. I. MUTESCO, is , n. divenir muto , tacere, zαρέομαι , mutus fio, obmutefco. Impp. Arcad. & Honor. lib. 9. Cod. Theodof. tit. 4o. leg. 17. Omnia mutefcant tempora. Paulin. Nolan. carm. 24. Nat. 9. S. Fel. v. 4o7. vaniloquas docuit mutefcere linguas. “T Addunt quidam Lexicographi Laétant. l. 7. Cum in exitu lingua mutefcat. Apulej. Mutefcere taciturnitate . Martian. Capell. l. 8. Cun&a velut mutefcentia. Quæ tria loca mihi adhuc incomperta funt. MUTÎCUS,' a, um , mutilus. Spica mutica , inquit Varr. l. 1. R. R. cap. 48. dicitur, quæ non habet ariftam : eæ enim quafi cornua funt fpicarum. MUTILATÍO , onis , f. troncamento , zwpwtzptzzu.ôc , zo\63«τις , a&tus mutilandi. Celf. l. 7. c. 9. Quod etfi in levi mutilatione fallere oculum poteft, in magna non poteft . MUTILÄTUS, a, um, troncato, mozzato, tagliato, vox oß»§€¢ , truncatus , abfcifsus. Ovid. de nuce, v. 37. At mihi faeva nocent mutilatis vulnera ramis . Id. Met. 6. v. 559. mutilatae cauda colubræ Palpitat. Plin. l. 8. c. 5. Elephas altero dente mutilato. Liv. l. 29. c. 9. Ipfum hoftiliter lacerant , mafo auribufque mutilatis. Cicer. Phil. 3. c. 12. a med. In Galliam mutilatum duxit exercitum. %. e. diminutum , fcemato. Sic Imp. Gordian. lib. I 1. Cod. tit. 33. leg. I. Mutilatum patrimonium . Tom. III.

[ocr errors]

32» , &xyvtát\%, trunco, abfcindo , partem detraho , abrumpo , deininüo. Curt. i. %. c. 2. circa med. Corpora fecuribus falcibufque mutilare . & lib. 7. cap. 5. ad fin. Mütilare alicui aures & nares . “T Translate Terent. Hecyr. 1. 1. 7. Te momeo & hortor , me cujufquam mifereat, quin fpolies, inutiles, laceres , quemque na£ta fis. V. Admutilo. I Mutilare verba , trunca efferre , troncar le parole. Plin. l. 7. c. 16. Dentes ferie ftru&uræ atque niagnitudine mutilantes mollientefve, aut hebetantes verba. “J Pro deminuere , lmpp. Valentiniam. Theodof. & Arcad. lib. 1 1. Cod. tit. 42. leg. 2. Si quis florentiffimæ urbis commoda voluerit mutilare , aquam ad fuum fundum ex aquaeduétu publico derivando. Impp. Coftantin. & Licin. lib. 7. tit. z z. leg. 2. Sòla temporis longinquitate libertatis jura minime mutilari oportet.

[ocr errors]
[ocr errors]

MUTITUS, a, um, particip, a mutio, is . Terent. Hecyr. 3. 4. 25. - S

Ne

[ocr errors][merged small]
« НазадПродовжити »