Зображення сторінки
PDF
[ocr errors][ocr errors]

ma leae. Ut fuit (jus) Manii (lege Marci) valerii M. Fabii (lege filii) Volusinæ gentis, qui primus magister a populo creatus est. V. VOJLESUS. *VÖLÜSIUS, ii, m. a. momen proprium R., quo fuit poeta ineptus Patavinus, qui Ennium secutus, rerum gestarum populi R. annales carmine scripsit. Catull. 36. 1 g. Pleni ruris et inficetiarum, Annales VolusI, cacata charta. Adde g5. V. PADUA. •I a. Sunt ui putant eundem fuisse ac Tanusium Geminum, quem Plutarch. aes. c. 22. Tayüato» vocat. Suet. Cæs. 9. Meminerunt hujus conjurationis Tanusius Geminus in historia, etc. Senec. ep. 93. Annales Tanusii scis quam non decorosi sint, et quid vocentur. h. e. cacata charta, ut ait Catull. loc. cit. VÖLÜSUS. V. VOLESUS. VÖLÜTÄ, æ, f. 1. voluta, £\:;, capreolus in columnarum capitulis, ex herbæ foliis enascens, et, ubi abacum jam propemodum contingit, in orbem circtrfnvolutus, unde tam apud Græcos, quam apud Latinos nomen invenit. Vitruv. 4. 1. Quæ ex cauliculorum foliis natae procurrant ad extremos angulos volutæ, minoresque helices floribus subjectæ, scalpantur. Id. 3. 3. De volutarum autem descriptionibus, ut ad circinum sint recte involutæ, quemadmodum distribuantur, in extremo libro forma, et ratio earum est descripta. Id. 7. 5. Pro columnis statuuntur calami, pro fastigiis harpaginétuli striati, cum crispis foliis, et volutis. V. Baldum in Leae. Vitruv. VÖLÜTÄBRUM, i, n. 2. pozzanghera, xvXiatpo;, xóXtapæ, locus, in quo sues volvuntur. Virg. 3. G. 4 1 1. Sæpe volutabris pulsos silvestribus apros Latratu turbabis agens. Arnob. 7. p. 224. Cum ad ultimum porculi coenum vobis profunderent ex volutabris horrentibus, lutosis, et voraginibus surhptum.

[ocr errors]

tibus. VÖLÜTÄTIM, adverb. δια zJ\£ap.axo;, iterum atque iterum volvendo. Plaut. Mil. 2. 5. 4o. Volutatim domum te rapiam. Alii rectius leg. Nisi voluntate ibis, rapiam te domum . VÜLÜTÄTIO, onis, f. 3. volgimento, rivoltolamento, xù\tapæ, actus volutandi. Cic. Pis. 34. An vero tu parum putas investigatas esse a nobis labes imperii tui, stragesque provinciae? quas quidem mos non vestigiis odorantes ingressus tuos, sed totis volutationibus corporis, et cubilibus persecuti sumus. Plin. 8. 51. 77. Volutatio in luto. Senec. Provid. 1. a med. Certa aliqua volutatione modo contrahi undas, modo erumpere. Pallad. 7. 1. Aream rotundi lapidis volutatione solidare. Tertull. Pall. 4. Volutatio pulverea athletarum. • 2. Συνουσιασμό;. Senec. 1. Controv. 2. ante med. Numquid hoc negas, colluctatam te tamen cum viro? quem in illa voJutatione necesse est prius super te fuisse: adjiciebat, obscene. Petron. Satyr. 95. Contemplatus foedissimam jacentium volutationem. • 3. Jactatio, agitazione, inquietudine. Senec. Tranquill. 2. a med. Taedium et displicentia sui, et nusquam residentis animi volutatio. Id. ep. gy. ante med. In tanta volütatione rerum humanarum nil cuiqnam , nisi mors, certum. vÖLÜTÀTUS, a, um, particip. a voluto : rivoltolato, xsxj\*ap.5vo: _ sæpe multumque volutus. Cic. 2. Q. Fr. 13. a med. Itaque ad caliisthenem, et Philistum redeo, in quibus te video volutatum. h. e. cum labore versatum. Plin. 8. 37. 56. Volutati supra jacentia oma. Sidon. g. ep. 7. Ne lingua per cameram palati volutata balÉ. •| 2. In re turpi. Cic. Har. resp. 27. a ined. Quis unquam nepos tam libere est cum scortis, quam hic cum sororibus, volutatu§? Senec.`1. Controv. 2. a med. Meretrix citra stuprum cum viris volutata. vÖLÜTÄTUS, us, m. 4. idem quod volutatio. Plin. 1 o. 4. 5. Multnin pulverem volutatu collectum insidens cornibus excutit in gculos. Apul. 4. Met. Lassitudinem, vice lavacri, pulvereis volutatibus digerebam. * vÖLÜTILIS, e, adject.. qui volutari potest. Not. Tir. p. 124. Volutat, volutilis, volubilis. vöLÜTIM, adverb. volubiliter. Non. 1. 12. Tolutim quasi volutim, vel volubiliter. vÖLÜTINÄ, ae, f. 1. Dea rusticorum, quæ præesse credebatur imvolucris et folliculis spicarum. Augustin. 4. Civ. D. 8. a med. VÜLÜTO, as, avi, atum, a. 1. voltolare, voltare e rivoltare, awvolgere, ravvolgere, xù\w%§o, sæpe et multum volvo: a sup. voluíïýôï.3.$. ii. g. ante med. Ut gallinæ possint in pulvere volutari. Colum. 7. 1 o. a med. Sus gaudet coenoso lacu volutari. Plin. 3o. 16. 53. Pulvis, in quo se mula volutaverit. Id. 1%. 28. 34. Scarabæi, qui e fimo ingentes pilas aversi pedibus volutant, parvosque in iis contra rigórem hiemis vermiculos fetus sui nidulantur. Suet. Cal. 42. Super immensos aureorum acervos et nudis pedibus spatiatus, et toto corpore aliquandiu volutatus est, Colum. 12, 48,

- ' voMICA 7 15

a med. Amphoras per terram volutare. Pallad. 1. 3o. in fin. Tunsas caricas, et aquâ maceratas, in offas volutabis exigua5. Lucan. 1. 4 1 a. Ventus vólutat pelagus. •| 2. /olutari ad pedes alicujus est procumbere, advolvi, prostrarsi a' piedi. Auct. ad Herenn. 4. a4 çum tibi pueri ad pedés volutarentur, etc, /irg.3. Æn. 6o7. et ge-. nua ampléxus, genibusque volutans Hærebat. subaudi se. •I 3. Pro edere, volvendo emittere : ea ratione, qua dicimus volvere verba, ignem, etc. Id. 1. ibid. 72 g. Fit strepitus tectis, vocemque per ampla volutant Atria. et 5. ibid. 149. Consonat omne nemus, vocem

ue inclusa volutant Litora. et 1o. ibid. 97. ceu flamina prima Cum

eprensa fremunt silvis, et cæca volutant Murmura. •I 4. Volutari cum aliqua, avvovcio;%sw. Plin. 35. 1 1. 4o. n. 33. Clesides Stra

.tonicem pinxit volutantem cum piscatore, quem reginam amare ser

mo erat. Tertull. ad Uaeor. g. Atquin vcre duo in carne una: simul orant, simul volutantur. Adíle Jüstin. 12. 16. et Petron. Satyr. 73: V. VOLUTATUS, a, um §. 2. •| 5. Translate. Cic. 9. Fam. 3. Cum omnes in omni generé et scelerum, et flagitiorum volutentur. Auct. ad Herenn. 4. 13. In omni dedecore volutatus es. Senec. Vit. beat. 24. à med. Inter mala plurima volutari. h. e. versari. Senec. alter Herc. Fur. 1o81. Fusus humi sæva feroci corde volutat Somnia. h. e. dormiens somniis agitatur. •I 6. }'olutare, mente volvere, cogitare, pensare e ripensare. Virg. g. Ecl. 3. tacitus mecum ipse voluto, Si valeam meminisse. et 4. [48n. 533. secum

'que ita corde volutat : En, quid ago? etc. et 6. ibid. 185. Atque hæo

ipse suo tristi cum corde volutat. Plaut. Capt. 4. a. 1. Quanto in pectore hanc rem meo magis voluto. Lucret. 3. 241. Volutare aliquid mente. Liv. 28. 18. sub fin. in animo. Id. 4o. 5. multa secum animo. Id. g. 17. Mentio tanti regis sæpe tacitis cogitationibus volutavit animum. h. e. versavit, distraxit. •I 7. /olutare quippiam cum aliis, de re quapiam cum aliis agere. Id.34.36. Has conditiones quamquam ipse in secreto volutaverat cum amicis, tamen, etc. •| 8. Particip. Volutans §. 2. et 4. VÖLÜTUS, a, um, párticip, a volvo, xsx)tcp£vo;. Virg. 3. G. 52 m. per saxa volutus Purior electro campum petit amnis.TId. 1 o. Æn. 79o. lacrimæ per ora volutæ . Id. ibid. 4o3. Volutus curru. roveseiato, caduto. et 1 a. ibid. go6. lapis vacuum per inane volutus. h. e. missus, jactus. et ibid. 672. flammis inter tabulata volutus Ad cælum undabat vortex. Sisenn. apud Mon. 1. 283. Romanis præcipitatis, ipsi supra voluti in caput. VÖLÜTUS, us, m. 4. actus se volveiìdi. Apul. Florid. n. 1 o. Dedit volatus avibus, volutus serpentibus, cursus feris, gressus hominibus. VÖMAX, âcis, adject. omn. gen. qui sæpe vomit. Sidon. 8. ep. 3. Anus, quibus nihil litigiosius, bibacius, vomacius. VOMER, eris, m. 3. vomere, vomero, Üvt;, et övvtg, ferramentum aratri, quo sulci fiunt: ita dictum, quod terram erutam utrinque vomat, ut /arr. 4. L. L. 31. scribit. Virg. 1. G. 45. Depresso incipiat jam tum mihi taurus aratro Ingemere, et sulco attritus splendescere vomer. Cic. a. Phil. 4o. UtTaratrum circumduceres, cujus quidem vomere portam Capuæ pæne perstrinxisti. Ovid. 4. Fast. 927. Sarcula muinc, durusque bidens, et vomer aduncus, Ruris opes, niteant. Plin. 18. 18. 48. Vomerum plura genera; culter v9catur, prædensam, priusquam proscindatur, terram secans, faturisque sulcis vestigia præscribens incisuris, quas resupinus in arando mordeat vomer : alterum genus est vulgafe rostrati vectis: tertium in solo facili, nec toto porrectum dentáli, sed exigua cuspide in rostro: latior hæc quarto generi, et acutior, in mücronem fastigata, eodemque gladio scindens solum, et acie laterum radices herbarum secans. Hæc Plin. Id. 1 7. 4. 3. Vomerem imprimere. Colum. 2. 2. a med. Exiguis vomeribus et dentalibus terram subigere. Ovid. 1. Art. am. 725. Vomere versare humum. et a. ibid. 671. findere terras. 1d. 1 2. Heroid. 4o. Premere vomere colla bouin. Catull. 64. 4o. glebam prono convellit vomere taurus. Tibull. 2. 1. 5. Luce sacra requiescat humus, requiescat arator, Et grave suspenso vomere cesset opus. •I 2. Translate est membrum virile apud Lucret. 4. 1 266. V. SULCUS §. 5. •| 3. Est etiam stilus, quo scribimus, graphium. Atta apud Isid. 6. Orig. g. Vertamus vomerem in ceram, mucroneque aremus Osseo. (V. STILUS §. 3.) Hic prima syllaba corripitur, quod nominis etymo convenit. •I 4. /omis in recto casu. Cato R. R. 135. Vomis indutilis optimus erit. Virg. 1. G. 162. Vomis, et inflexi primum grave robur aratri. Colum. 2. 2. sub fin. In radicem vomis impactus. In loco Caton. allato legitur in MSS. non unis vomeris indutilis, in recto casu. VÖMICÄ, æ, f. 1. postema, tumore con marcia, enfiagione, dτάστημα, tumor in aliqua parte corporis, abscessus mäturus, et pure manans, vel ad suppurationem spectans : a vomo, quia pus vomit, et emittit. Plaut. Pers. a. 5. 1 1. Quid hoc hic in collo tibi tumet? Sag. vomica est: pressare parce. (Per jocum intelligit cra

716 vOMICOSUS

menam argenti plenam e collo penilentem.) Juyenal. 43. 35. Ęt phtbisis, ei vomicæ putres, et dimidium crus, Cic. 3. Nat. D. 28. Nec prodesse voluit Pheræo Iasoni, is qui gladio vomicam ejus aperüit, quam sanare medici non potuerant. Cels. 4. 8. sub fin. Si jécur vomica laborat. Id. 2. 8. ante med. Vomica erumpit: quæ quo cruentior, eo , melior est. Scribon. Compos. 264. Vomicas discutere, aut aperire. Piin. a4. 9. 38. Viticis semen vomicas panosque difficile concoquentes mollit. Id. 2o. 22. 89. Vomicas rumpere, purgare, persanare. Lucil. apud Non. a. 902. Affectus vomica et vulnere. Non facile intelliges, quid sibi velit IVonius, qui his verbis significari ait concava lóca, vetustate exesa. •I 2. Primam produxit, non imitandus, Seren. Sammon. 4o. 743. Sunt alii, <quos dira vomit natura, tumores: Vomica qualis erit, vel eidem proxima quædam. •I 3. Translate. Plin. 33. 6. 52. Est et lapis in his venis (argenti), cujus vomica liquoris æterni argentum vivum appellatur , venenum rerum omnium . h. e. tumior liquore semper fluido manans. Id. 37. 2. 1 o. Crystalla infestantur plurimis vitiis, scabro ferrumine, maculosa nube, occulta aliqua vomica. h. e. tumore guttam aquæ non concretam continente.” “. 4. Dici1ur et de quocumque malo, calamitate, detrimento. In vet. carm. apud Liv. 25. 1 a. et Macrob. 1. Saturn. 1 7. Hostem, Romani, si expellere vultis, vomica:;que, quæ gentium venit longe, Apollini vovendos censeo ludos. Quintil. 8. 6. ante med. improbat, ut serdidam, inetaphoram illam veteris cujusdam oratoris, Persecuisti reipublicae vómicas. Augustus apud Suet. Aug. 65. Agrippam n*potem, et Julias, filiam et neptem, omnibus probris contaminatas, àppellare solebat tres vomicas, aut tria carcinomata sua. VÖMICÖSUS, a, um, adject. έμτυχάς, vomicis laborans. Cæl. 'Aurel. 2. Acut. 17. Empyici, id est vomicosi. VÖMICUS, a, ìtm, àdject. nocens, pestilens, gravis: a vomica. Aenec. 2. Controv. 12. a med. Fabianus Maximus primus foro I{omano hunc vomicum morbum, quo nunc laborat, intulit. VÖMIFICUS, a, um , adject. vomitorio, vomitum provocans, £μετικός, ut Vomificum medicamentum, Cael. Aurel. 3. Acut. 2. et u 7. ante med. Succus vomificus, Apul. Herb. 1o8. VÖMfFLÜUS, a, um , adject. üt Vomiflua passio, apud Coel. Aurel. 2. Tard. 14. h. e. morbus, quo vomica, et pus movetur. Est qui leg. vomicQflua. vÖMIS. v.voMER §. 4. VÖMÍTIO, onis, f. 3. vomito, £$£psuyp.a, ἐμsais, actus vomendi. Cic. a. Vat. D. 5o. Quæ medicorum ingeniis reperta sunt, vomitione, et dejectione purgare, ex eo quod vomitione canes, alvo se ibes Ægyptiæ eurant. Plin. 1 1. 53. 1 1 7. Vc: itiones homini ad hæc in remedium excogitatæ, frigidiora corpc 'a faciunt, inimicæ oculis, maxime autem dentibus. Id. 32. 3. 13. Vomitione cibos reddere. Id. a6. 8. 46. Vomitione biles extrahere. Id. 25. 5. 23. Dare ea, quæ vomitiones concitent. et 2 1. 2o. 83. Iris vomitiones ciet. et 22. 25. 73. Ervum vomitiones movet. et ibid. 24. 52. Aqua mulsa calefacta vomitiones invitat. Id. 34. 1 o. 23. JEs ipsum vomitiones facit, e melle sumptum. Id. 26. j. 25. Faciles præstat vomitiones radix vettonicæ. Id. 2o. m 7. 73. Vomitiones ÁÉ' et 22. 25. 64. inhibere. et 26. 7. 25. Vomitionem sistere. Id. 23. 1. 23. Quorum stomachus in vomitiones effunditur. •I a. Illud ipsum, quod vomitione redditur. Id. 25. 5. 23. Varii colores yomitionum. VÖMITIUM, ii, n. a. idem ac vomitio. Capell. a. p. 35. Nausea et yomitio laborare. vÖMITO, as, a. 1. frequentat. vomitare, §£sp £•, τέλλάχις ἐμ£to, sæpe vomo. Colum. 7. 1 6. circa med. Quam cum pecudes biberunt, nausea correptæ vomitant, atque expurgantur. Senec. ep. 18. Ebrio, et vomitante populo. Adde §ì; £; 13. VÖMITOR, oris, m. 3. rigittatore, ápetijs, qui vomit. Senec. ep. 88. ante med. Quid enim, oro, liberále habent jejuni vomitores, quorum corpora in sagina, animi in macie ac veterno sunt? VÖMITÖRIUS, a, um, adject. che fa yomitare, vomichevole, vofmitorio, ἐμετικός, qui habet vim vomitum faciendi. Plin. 2o. 9. 41. Bulbus, quem vomitorium vocant ab effectu, folia habet nigra, ceteris longiora. Id. 2 1. 1 g. 75. Hung stomacho inutilem, et ideo vomitorium. •| 2. Vomitoria absolute in theatris, et amphitheatris erant ostia, seu aditis, per quos populus ab internis porticibus et scalis exibat in gradus et sedilia. Macrob. 6. Saturn. 4. in illud Firg. 2. G. 462. Mane salutantum totis vomit ædibus undam : Pulere, inquit, vomit, et antique. nam Ennius ait: et Tiberis flumen vomit in mare salsum. Unde et nunc vomitoria in spectaculis dicimus, unde hoinines glomeratim ingredientes, in sedilia se fundunt. V. Scip. Maffej. de amphith. l. 2. c. 8. * VÖMITUS, a, ùimi, particip. a vomo: vomitato, vomitu ejectus. Coel. Aurel. 3, Aeut. 2o. Egesiio yomit9rum similis, hoc cst, spumosa et acerrima.

. VOPISCUS

vöMITU8, us, m. 4. il rigettare, nausea, vomito, ἐμετές, vemitio. Plaut. Rud. a. 6. 26. Änimo male fit. contine, quæso, ga; put. Charm. Pulmoneum edepol nimis velim yomitum vomas. Id. Merc. 3. 3. 14. Plenus ætatis, animaque foetida senex hircosus, tg osculere muliérem? uti ne advenien$ vomitum excutias mulieri? Plin. ao. 6. 23. vomitu aliquid reddere. Curt. 7. 5. egerere. Senec. ep. 68. levare stomachum. Plin. 13. 23. 44. Capparis vgmitus facit, stomachum et alvum movet. Id. 9. 48. 72. Vomitum dissolu: tionemque stomachi protinus creat. v. VOMITIO §. i. *. a. Id ipsum quod vomitur. Id. 2g. 4. 27. Vomitus arane9sos congitare. d. a3. 8. 8o. Folium lauri íitüitas extrahit, et vomitus. ° 3. Vomitus voluntarii consuetudo fuit apud Romanos. ut enim cœnæ multiplici, et largis poculis gulæ studiosi sufficere possent, inter coenahdum, petiio sécreto, vómitum provocabant, digito, aut pinnula in gulàm immissa, et novas rursùs epulas repetebant. MQrem hunc taiigit Senec. Consol. ad Helv. g. ad fin. Vomunt, ut edant : edunt, ut vomant: et epulas, quas toto orbe conquirunt, neg.coi√ coquere dignantur. V. Cels. 1. 3. a med., Suet. Claud. 33. et Vitell. 137,.Plin. i4. c. 22. et Juvenal. 6. a v. 425. • 4. De homine impuro, et molesto. Plaut. Most. 3. 1. 1 1 9. Absolve hunc, quæso, vomitum, ne hic nos enecet. Lucil. apud Non. 1. m. In quorum numero nunc primu' Trebelliu' multo Obmarcescebat, febris, senium, vomitus, pus. - * u VÖMO, is, müi, mitum, a. 3. recere, rigettare, vomitare, épuit», est ejicere: et proprie de cibo, et potu dicitur, qui per os e stomacho egeritur. Cic. Dejot. 7. a med. Cum post cœnam yomere te velle äïíôá, in balnéum te ducere coeperunt. Id. 2. Phil. 41. Ab hora tertia bibebatur, ludebatur, vomebatur. et ibid. 25. Is vomens frustis esculentis vinum redolentibus gremium suum, et totum tribunal implevit. Id. 2. Fin. 8. Asoti, qui in mensam vomant, et qui de éonviviis auferantar. Plin. 26. 13. 84. Vettonicæ succus vomentibus sanguinem datur. Petron. fragm. Tragur. 66. Burm. De quo cum imprudens Scintilla gustasset, pæne intestina sua vomuit. Cels. 1. 3. a med. Qui mane vomiturus est, ante bibere mulsum debet. M 2. Translate est large ejicere, effundere, ejectare, emittere, mandar fuori. Plin. 3. 16. 2q. de Pado. Qua largius vomit aquas in mare, et Wirg. 5. Æn. 682. Stuppa vomens iardum fumum. et 8. ibid. 68o. geminas cui tempora flammas Læta vomunt. scil. Augusto, qui valde claros ac nitidos oculos habuit, ut a Suet. Aug. 7g. närratur. Claudian. 1. Rapt. Pros. 16*. Nunc vomit indigehas nimbos, piceaque gravatum Foedat nube diem. Petron. frdgm. Tragur. 56. Burm. Apes mel vomunt. Ovid. 1 2. Heroid. 12%. de Charybdi. vomit fluctus totidem, totidemque resorbet. Pers. 5. 181. pihguem nebulam vomuere lucernæ. }'irg. 2. G. 462. Mane salutahtum totis vomit ædibus undam. Stat. ■ o. Theb. 536. Armatæque vomunt stridentia tela fenestræ. Claudian. IJ^. cons. Honor. 5a. Danubii totæ vomerent cum proelia ripæ. Id. Cons. Prob. et Olybr. 4g. Aurea dona vomens. h. e. munifice largiens. Lucret.6.838. Voihere vitam. h. e. efflare animam. /irg. g. Æn. 349. Purpuream vomit ille animam. h. e. vitam cum sanguine. Märtial. 1 1. go. Attonitusque legis terrai frugiferai, Acêius et quidquid, Paöuviusque vomunt. h. e. rancidum effutiunt. • 3. Particip. Womens §. 13 et a. Vomiturus §. 1. .• 4. Komerit pro vomuerit, tanquam a præter, vomi, habet Front. de eloq. (edente iterum A. Maio) p. 333. Neque quisquam ad mensam cenarit, prandio vomerit, sapientiam ructarit. * VÜPISCUS, a, um, adject. qui, ut ait Isid. g. Orig. 5., de geminis, uno aborto, legitiine natus fuerit: est ab órigor, retro, qui retro relictus in utero, terminatione autem diminutiva driaxo;, seu oJoriaxog, vel oùorsiaxo;, ut legitur in nummis; ita etiam satyriscus a salyro derivatur. Plin. 7. 1 o. 8. Vopiscos appellabant e geminis, qui retenti utero nascerentur, altero interempto abortu. §. lin. 1. circa med. E geminis si, ref.anente altero, alter abortivo fluxu exciderit; alter, qui legitime natus est, vopiscus nominatur. Non. 1 g. 3. Vopiscus dicitur, qui ex duobus conceptis, uno abortu excluso, ad partum legitimunì deducitur. " 2. Hinc factuin est prænomen R. Auct. Epit. de nom. rat. Vopiscus prænomen fuit in eo, qui in utero matris geminue conceptus, altero abortu ejecto, incolumis editus erat. Liv. 2. 54. Vopiscum Julium pro Virginio in quibusdam annalibus consulem invenio. h. e. consulem ann. U. C. CCCXXXI., $ pater fuit L. Julii Juli consulis ann. CCCXXIV., et avus L. Julii Juli, qui fuit trib. militum consulari potestate ann. CCCLIII, et CCCI.VII., quique vocatur in Fast. cons. Capitol. apud Grut. 2ga. L. Julius L. f. Vopisci N. Julus. V. B. Borghes. in M. Framm. de' fast. cons. T. 2. p. 14o. • 5. Deinceps etiam pro cognomine R. usurpatum. Hinc in Inscript. apud Grut. a 1 4. P. Manilius Vopiscus Cos. ann. a Chr. n. CXIV., qui idem fuisse videtur ac ille, qui perperam Manlius J'opiscus dicitur apud Stat. in epist,

[ocr errors][merged small]
[merged small][ocr errors]

tuisset? Ovid. 8. Met. 838. quo copia major Est data, plura cupit, .

turbaque voracior ipsa est. Lucan. 1. 181. Hinc usura vorax, avidumque in temporà fenus. Val. Max. 7. 1. in fin. Exercitus, et arma, et equitatus voracibus impensis onerosus. Lucan. 2. 663. gmnia pontus Haurit saxa vorax. Sil. 4. 687. Flamma vorax. $ 2. Translato et obsceno sensu. Catull. 33. g. de cinædo. Culo filius est voraciore. *VORDENSES, ium, m. plur. 3. incolæ pagi in Gallia Narbonensi, qui nunc dicitur gjjj, inter Aptam Juliam, nunc Apt, et Carpentoracte, nunc Carpentras. Inscript. apud Spon. Miscell. antiqu. p. 164. n. 4. G. Allio C. F. Volt. Celeri IIii. Vir., Flam., Augur. Col. J. Apt. ex V. Dec. Vordenses pagani patrono. V. Orell. Coll. Inscr. Lat. n. 1 97. .. VÜRO, as, avi, atumi, a. 1. ingojare, trangugiare, divorare, man5iare con aviditâ e in prescia, ßgoTyøço, ôär:tto, cibum integrum, $t non confectum, dentibus in ventrem dejicio, ut multa animalia faciunt, v. gr. pisees, et aves carnivoræ, etc. Cic. 2. IVat. D. 47. qd fin. Aniinalium alia sugunt, alia carpunt, alia vorant, alia mandunt. Plin. 1 o. 71. 91. Alia sugunt, alia lambunt, sorbent, mandupt, vorant. Plaut. Rud. 2. 6. ö1. Quænam halænã meum voravit Yidulum? M 2. Translate, et provérbii modo. Id. Truc. 1. 1. 19. $mator si id, quod oratur, dédit, adduntur noctes: interim ilIe anum vorat. §ic Curc. a. 3. v. 6 1. Meus hic est: hamum vorat. 3. Sugere aliquid medicinæ causa: quia ejusmodi mandi non *°'ent. Id. Merc. 1. a. 28. Resinam ex inelle 'iEgyptiam vorato: %'Vum feceris. Martial. 1. 88. Pastillos Cosmi fü¥uriosa voras. °* 4urel. a. Acut. a4. Si nausea occurrerit, apium yorare jubet

3

vOSTER 7 1 7

aegrotantes. • 4. Ponitur universim pro avide et propere come

dere. Plaut. Trin. a. 4. 73. At pol ego, etiamsi vetei, edim, atque ambabus malis expletis vorem. Plin. 1 1. 19. 21. Apes mellâ avide vorantes. Martial. 6. 1 1. Tu Lucrina voras: me pascit aquosa Peloris.-Juvenal. 1. 135. Optima silvarum interea, pelagique vorabit Rex horum. • 5. Translate. Cels. 5. a8. n. 3. Ulcus, quod $pirnrcc&a§vdpsvov (al. φαγάδαιναν) Græci vocant, quia celeriter serpendo corpus vorat. Senec. Hippol. 282. Amor tacitas vorat penitus medullas. Adde 641. Albinov. 1. 134. Et vorat hos ipsos flamma rogusque sinus. Ovid. 13. Met. 731. Charybdis vorat raptas, revomitque carinas. Claudian. B. Get. 337. Thracia quinque vadis Istrum vorat Amphitrite. h. e. recipit in se, et absorbet. Absorbendi vim habet et in illo Virg. 1. Æn. 12o. navem ter fluctus ibidem Tor* %'% agens circum, et rapidus vorat æquore vortex. Plin. 4. 4. 5. e Peloponneso. In eo löco (in Isthmo) erumpentia e diverso maria ejus omnem ibi latitudinem vorant. h. e. exedunt, absumunt. Id. 37. a. 7. Idem in reliquis generis ejus (murrhinorum vasorum) quantum voraverit, licet existimare, etc. h. e. quantum pecuniæ absumpserit. Sil. 4. 23o. qua medius pugnæ vorat agmina vortex. h. e. Κ; pugna sævit, et milites absumit. Cic. 4. 4tt, 1. Nos hic voramus litteras cum homine mirifico Dionysio. h. e. avide perdiscimus. Catull. 35. 7. Quare si sapiet, viam vorabit. h. e. celeriter conficiet. Justin. 3o. 4. Vates cecinere, oriens Romanorum imperium vetus Græcorum ac Macedomum voraturum. •I 6. Obsceno sensu usurpat Catull. 8o. 5. de fellatore, et Martial. 2. 51. de cinædo pathico, et 7. 67. de femina cunnos lingente. <| 7. Particip. }'orans §. 4. /oraturus §. 5. VORSUS. V. VERSUS, a, um §. g. et io. VORTEX, icis, m. 3. idem ac vertex: ita veteres loquebantur. Estque a vorto, quod prisci illi Latini pro verto dixere. Quare vertex, et vortex nec significatione, nec $ig; differre possunt: quidquid dicat Charisius, qui m. p. 68. Putsch. autumat, verticem a vertendo dici, vorticem a voranilo : additque, Plinii opinionem esse, verticem immanem vim impetus habere, ut (Virg. 1. Æn. 1 18.) Ingens a vertice pontus : vorticem vero circumactionem undæ esse, ut (ibid. 1 2 1.) Et rapidus vorat æquore vorteae . Sed ea promiscue usurpari, otnnium argumentorum illud fortissimum, quod Quintil. 1. 7. a med. scribit, Scipionem Africanum primum in vortices, et vorsus O litteram vertisse in E. Illud tamen animadvertendum est, quod non quidem ratio, sed usus quidam obtinuit, ut Latini libri sæpe scribant verteae per e, cum volunt notare summitatem alicujus rei; vorteae vero per o, cum aeris, aut aquæ in gyrum vertentis impetum turbinemque significant. Apul. de Mundo. Vortex illo est, vel, uti dicitur, dine (δύνη), cum torquetur humus arida, et : ab infimo erigitur ad summum. Horat. 2. Od. 9. 22. flumen minores volvere vortices. Alii habent vertices. Senec: 5. Quæst. nat. 13. Ut aquæ circumlatæ in se sorbeantdr, et vorticem efficiant. Virg. 7. Aen. 567. fragosus, et torto vortice torrens. Alii vertice. Ovid. 8. Met. 555. torrens nivibus de monte solutis Corpora turbineo juvenilia vortice mersit. Id. 6. Fast. 5o2. vorticibus densus Tibris. Liv. 23. 1 9. Amnis transverso vortice dolia impulit ad ripam. Alii leg. vertice. et 28. 3o. Navis retro vortice intorta. et mòr. Pluribus remorum ordinibus scindentibus vortices. Alii leg. vertices. Lucret. 6. 296. igneus Vortex, quod patrio vocitamus homine fulmen. et ibid. 442. involvit venti se nubibus ipse Vortex. •I 2. }'orter medius pugnæ apud Sil. 4. 25o. est, ubi maxime fervet pugna, et cædes fiunt, et periculum est mortis : sicut vortex fluminis, ubi maxime fervent undæ, mersionis periculum majus habet. Alii tamen leg. verter: ac testantur critici promiscue in MSS. et per e, et pcr o iúveniri in Latinis scriptoribus. •I 3. Metaphora est etiam in illo Senec. ep. 82. Non satius est sic jacere (in otio), quam istis officiorum vorticibus volutari? Catull. 68. 1 o7. tanto te absorbens vortice amoris Æstus. 4. VORTICÖSUS, a, um, adject. vorticibus abundans, verticosus. Sallust. fragm. apud Serv. ad 1. Æn. 1 a 1. Charybdis mare vorticosum. Senec. 7. Quæst. nat. 8. Turbinum motus vagus et disjectus, et, ut Sallustii utar verbis, vorticosus. V, VERTICOSUS. voRTo. v. yERTo §. ig. VORTUMNUS. V. VERTUMNUS. VOS, vostrum, etc. V. in ru §. 6. et seqq. *VÖSEGUS, i, m. 2. Deus a Gällis cultus, nempe ipse mqns Vogesus excurrens a Treviris usque ad Lingonas, quatuor fluiminum Matronæ, Mosæ, Mosellæ atque Araris pater, quem recentiores transpositis litteris Vosegum seu Vosagum vocavere, nunc les Vosges. Montis meminit Plin. 16. 39. 76. n. 1., Cæs. 4. B. G. 1 o., Lucan. 1. 397. et /enant. 7. carm. 4. 1 g. Deum vero memorat Inscript. apud Grut. 94. 1 o. Vosego Maximinus V. S. L. L. V0STEIA, stra, struum, pronom, possess. idem ac vester, apud

7 18 V OTIFER

veteres. Plaut. Amph. prol. 1. In vostris mercimoniis emundis, vemundisque, etc. V. VESTEB, §. 1. VÖTIFER, ra, rum, et * vöTIGER, ra, rum, adject. votum ferens, vel gerens, votivus. Stat. 4. Silv. 4. 92. Votiferaque meas suspendit ab arbore vittas. 4lii inepte leg. pomifera. Auct. Epithal. Laur. et Mar. in 4nthol. Lat. T. 2. p. 633. Burm. v. 14. Florigenas plenaque decens lanugime malas Mollia votifero dempsisti vellerà ferr6. h. e. novacula, qua primam barbam Diis offerendam, votis conceptis, dempsisti. (V. BARBA §. 8.) Id. ibid. v. 5g.) atria larga, Votigcrique ignes, stellantia lumina*, complent. h. e. lampades, quæ vota et bona omina significant. • vöTitus. v. vEtitUs §. 4. VÖTiVITAS, atis, f. 3. obligatio, qua voto suscepto tenemur. Inscript., quæ pertinet ad ann. a Chr. n. CCCLXXV. apud Grut. 1 o 1 8. 8. et Murat. 386. 5. Votivitate, et tota mente devota Genium curiæ dedicatum , etc. WÖTiVUS, a, um, adject. votivo, di voto, eùxtò:, ad votum spectans, ut Kotivæ preces, quibus aliquid cum voto poscimus: /otiva verba, quibus in faciendis votis utimur: Votiva tabella, quæ ex voto Deorum aris, vel simulacris suspenditur in testimonium accepti beneficii : Tura votiva, quæ voti causa incenduntur: Aniamal votivum, quod ex voto dari promittitur : Ludi votivi, qui ex voto celebrabantur. Horat. 1. Od. 5. 13. me tabula sacer Votiva paries indicat, uvida Suspendisse potenti Vestimenta maris Deo. Id. 1. Ep. 3. 36. Pascitur in vestrum reditum votiva juvenca. Ovid. 3. 4mor. 1 2. g. Accipit ara preces, votivaque tura piorum . Plin. 7. 48. 4g. et Cic. 2. /err. 1 o, post med. Ludi votivi. É Germ. 3 u. Crinem barbamque summittere, nec, nisi hoste cæso, exsuere, vorivum obligatumque virtuti oris habitum. Ovid. 2o. Heroid. 236. et a 1. ibid. 93. Votivus sanguis. h. e. victimæ votivæ. Id. 1. Art. am. ao5. Auguror en : vinces : votivaque carmina reddam. k. e. promissa. Vgl. Flacc. 2. 487. cui candéntes votivo in gramine pascit Cornipedes genitor. Hypallage : votivos equos in gramine pascit. sed et gramen ipsum votivum est, utpote addictum equis vonivis. •I a. De legatione votiva V. in LEGATIO §. 3. • 3. Voti. noctes, quibus ex voto, et sacrorum causa secubabant. Propert. a. 2 1. 62. •| 4. Votivus interdum sumitur pro eo, quod ex voto succedit, quod gratum et jucundum est. Trebell. Gallien. 3. Constabat, votivum illi fuisse, quod imminentem cervicibus suis gravimatem patriam non haberet. h. e. votivum fuisse non habere. Apul. •j. Met. Tota civitas ad votivum conspectum effunditur. et 5. ibid. Votivæ nuptiæ. et 8. ibid. ad fin. Deam votivo suscipicns hospitio. Prudent. io. τεgi atsp. 35o. Votiva mors est martyri. εὐzr$ov. Tertull. Apolog. 9. sub init. Ipsos Saturni sacerdotes in eisdem arboribus templi sui obumbratricibus scelerum, votivis crucibus, Tiberius proêonsul vivos exposuit. • 5. Aures votivæ, quæ aliquid cupiunt audire. Plaut. Cas. prol. 29. Aures votivæ si sunt, ánimum advortite. Alii tamen leg. vacivae, et sane rectius. WÖTUM, i, n. 2. promessa falta a Dio, voto, eùyj, sjzy.)j, «igo, preces cum sponsione alicujus rei, qua, Deo obligamür, si qüippiam obtinuerimns: a supino verbi voveo. Cic. 1. Mat. D. 14. zenio æthera Deum dicit esse: si intelligi potest nihil sentiens Deus, qui munquam nobis occurrit, neque in precibus, neque in optatis, iieque in votis. Hirt. B. Aleae. 15. eaetr. Precibus et votis victoriami sui§ ab Diis immortalibus exposcere. Cic. Cluent. 68. ad fin. Quia etiam nocturna sacrificia, sceleratasque ejus preces, et nefaria vota cognovimus. Id. 3. Vat. D. 37. Nonne animiadvertis ex tot tabulis pictis, quam multis voti vim tempestatis effugerint? Id. 1 2. Att. 43. $ub fin. Voti religione obstrictum esse. et ibid. 18. Sed jam quasi voto j¥. et promisso me teneri puto. Id. 7. Fam. a. in fin. 4Quotidie vota facimus, ne intercaletur. Id. Mil. 13. eaetr. Cum vos vota faceretis, ut Miloni uti sua virtute liberet. Id. 2. Catil. 8. ertr. Vota facere contra rempublicam. Id. 8. Att. 16. facere de aliquo aegroto. Plin. 14. 33. 14. L. Papirius dimicaturus votum fecit, si vióisset, Jovi pocillum vini . Cæcina ad Cic. 6. Fam. 7. Nemo no. strum est, quin vota victoriæ suæ fecerit. Cic. 7. Verr. 13. sub fin. Nuncupare yota pro imperio populi R. Id. 3. Vat. D. 4o. a med. suscipére. Qvid. 1 Met. 594. concipere. Tacit. 15. Ann. 23. exsolvere. Cic. 3. Phil. 4. ad fin. solveré. Id. 2. Leg. g. sub fin. reddere. Plin. 1o. ep. 1 o 1. persolvere. et ep. 44. signare. J/irg. 5. Æn. 53. exsequi. Petron. Satyr. 85. eaetr. Voto se exsolvere. íî 2 I. 3. fungi. h. e. votum exsequi. Cic. 6. Verr. 55. a med. Vota Diis deberé. Liv. 7. 28. et 27. 45. a med. Voti damnari. Virg. 5. Æn. 237. reus. Liv. 7. 4o. compotem facere. Id. 5. 28. liberari. Horat. a. Od. 8. 5. Obligare votis caput. Virg. 5. Æn. 234. Divos in vota vocare. Tacit, m. Ann. 1 1. In questus, lacrimas, vota effundi. Ovid. 2. Pont. uo. 4o. vota ferre aú Deos. Inscript. apud Grut. 18. 6.

VOVEO

Iovi opt. max. P. Ælius chrestus ex voto suscepto aram consaeravit. Alia ibid. 34. 1 o. s. I. M. Turranus et Senecio ex voto posuerunt. (Adde Horat. 1. Sat. 5. 66.) Alia 1 o72. 8. Fqrtunæ sanct. sacr. vòto suscepto merito libens Terentia Tallusa fecit. * 2. Jpsa res quæ voto promittitur. Petron. Satyr. 89. stipant graves Equi recessus Danai, et in voto latent. J/irg. 3. Æn. 279. Lustramurque Jovi, votisque incendimus aras. h. e. ture et victimis. Servius in• terpretatur, vota facientes. * •I 3. Id ipsum , quod voto petitur, et opîatur. Ovid. 1. Art. am. 671. Quantum defuerat plen9 post osgulä voto! et 1. ibid. 737. Ut voto potiare tuo, miserabilis esto; Petron. Satyr. 1 1. FÉui' votis. Claudian. B. Gild. 6. Horret adhuc animus, inanifestaque gandia differt, Dum stupet, et tanto cunctatur credere voto. Âpul. Florid. init. Religiosis viantium moris e$t, cum aliquis locus sänctus in via oblatus est, votum postulare, donum apponere. h. e. quippiam a Diis, voto fagto, petere : * 4. Dies, quo vótà publica nuncupantur. Capitolin. Pertin. 6. Denique tertium Nonárum diem, votis ipsis, miiites Triarium Maternum duce: re in castra voluerint. JVopisc. Tacit. g. Divorum templum fieri jussit, in quo essent statuæ principum bonorum: ita ut iisdem natalibus suis, et Parilibus, et `cal. Jánuariis, et votis libamina ponerentur. Cajus Dig. 5o. 16. 233. docet, hunc diem fuisse tertium po$t cal. Januar., quo`die vota pro salute principis suscipiebantur. V. NUNCUPO §. 3. • 5. Aliquando votâ sunt solæ preces, sine ulla promissione, preghiera. Ovid. 1. Trist. 2. 1. Dii maris et cæli (quid ènim nisi votâ supersunt?) Solvere quassatae parcite membra ratis. Trajan. ad Plin. '1 o. ep. go. Agnoscò vota tuâ, mi Secunde carissime, quibus Ę; üt, etc. V. epist. Plinii præced. M 6. Sæpe votum est voluntas, optatum, desiderium, desiderio. Cic. 7. Verr. 54. eaetr. Sic etiam fortunis hominum abutebatur ad nocturna vota cupiditatum suarum. Petron. Satyr. 1 15. Hæc sunt consilia mortalium, hæc vota magnarum cogitationnm. Ovid. 1. Art. am. 9o. Hæc loca sunt voto fertiiiora tuo. Plin. 6. ep. a6. Spondeo habiturum te generum, quo melior j; ne voto qúidem potest. Plin. alter 37. §. 4o. Indicíe amethysti absolutum felicis purpuræ colorem habent: ad hancque tingentium officinæ dirigunt vota. Horat. 2. Sat. 6. 1. Hoc erat in vótis: modus agri non ita magnus, etc. Pers. 3. 48. quid dexter senio ferret, Scire erat in voto. Horat. 1. Ep. ι i. 5. Àn venit in votum Attalicis ex urbibus una? Suet. Aug. 5y. Nequo votum sibi, neque animum deesse confodiendi eum. Qvid. 3. Met. 89. Nate, cave, dum resque sinit, tua corrige vota. Curt. 4. 13. a mied. Darius votum meum implevit. h. e.Tquod optabam, plane praestitit. Sallust. apud Serv. al 2. Æn. 169., Justin. 23. 3. et Taçit. 3. Hist. 46. Rebüs supra vota fluentibns. Quintil. declarii, 3, 12. in fin. Ad omne votum fluente fortuna, lascivit otium. Cels. 6. 6. n. 1. ante med. Sub his oculus plerumque rumpitur: votumque est, ut tantum exulceretur. è desiderabile. Et sequente infinito, Prudent. Psychom.3g5. vobis vinci et succumbere votum est. Inscript. apud Grut. 6g6.Ti o. Filio dulcissimo memoriam posuerunt contra votum. h. e. à quo sibi faciendum optaverant, ut est in alia 336. 1. Sic in alia 6j7. 7. Quod decuit nâtam patri praestare sepulto, Hoc contra naiâ praestitit ipse pater. Similem sententiam habes 6gg. 1. et 7o7. 8. et 536. 1. ei 683. 5. et 695. 5. et alibi: item apud Ciò. Seneét. 23. • 7. De arboribus Plin. 17. a. 2. Vota arborum, frugumque communia sunt, nives diutinas sedere. •| 8. Kota pro nuptiis et matrimnonio : quia ex voto, h. e. desiderio gjy; comjugis plerumque fiunt. ìIinc nostrates vulgo dicunt rimogliarsi et rimaritarsi ih secondi voti. Impp. Honor. et Theodos. Cod. 5. 9. 4: Nec prosit liberis ex priore susçeptis matrimonio, quod mulier ad tertiâ minime vota migraverit. Imp. Justinian. ibid. 5. 24. sub fin. Ex quo vota nuptiarum re ipsa processerint. Impp. Constantin. et Constans, ibid. 1. 2. Nihil fraudis ei sit, quæ nuptias maturando, vota sua diutius eludi non passa est. Apul. Florid. n. 4. Togam parari et voto, et funeri.' Id. 4. Met. Votis nuptialibus pacto jugali pridem destinatus. In ludicro testamento M. Grunnii Corocottæ (de quo V. in BUBULARIUS). Sorori meæ Quirinæ, in cujus votum interesse non potui, do, lego, etc.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

in yinea. Ovid. 9. Met. 793. Vota puer solvit, quæ femina voverat Iphis. Id. 13. ibid. 88. sórtemque meam vovistis, Achivi. h. e. vota fecistis, ut ex pluribus sors méa ex urna exiret. Liv. 1. 27. Tullus in re trepida £ vovit Salios, fanaque Pallori ac Pavóri, Albinov. 1. 179. Moesta domus plangore sonat, cui figere lætus Parta sua dominus voverat arma manu. Plaut. Curc. m. i. 72. Me inferre Veneri vovi jam jentaculum. In fragm. Tabulæ Fratr. Arval. apud Fabrett. p. 443. n. 51. et Marin. [Frat. Arv. n. XXIV. I. O. M. b9vem auratum vovimus esse futurum. (Ita legendum censet Marin; ibid. p. 147. pro auratam ..... futuram, ut est aliquoties in eo lapide ex quadratarii negligentia vel imperitia, quamvis rectius ipse putat bove aurato . . . . futurum, quod sæpius in eodem legitur; septies enim ibidem ea formula habetur, ut etiam in alia Tabula apud Grut. 1 1 9. 3. et apud Marin. ibid. n. XIX., itidemque apud Tertull. Cor. mil. 1 2.) Cic. 5. Fin. 22. ad fin. Nostri imperatores pro salute patriæ sua capita voverunt. Alii leg. devoverunt. Sallust. in orat. Cottæ ad pop. ad fin. Voveo, dedoque me pro republica. Justin. 2 1. 3. Locrenses voverant, si victores forent, ut virgines suas prostituerent. Liv. 3 1. g. sub fin. Vovit in eadem verba consul, præeunte maximo pontifice, quibus antea, etc. Inscript. lamnæ æneæ apud Liv. 23. 1 g. in fin. Mânicium pro militibus, qui Casilini in præsidio fuerint, votum vovisse. Plaut. Amph. 3. 2. 66. Ut quæ apud legionem vota vovi, exsolvam. Sil. 4. 2o3. Sed Parcæ intonsa non exaudita voventem Ad Manes traxere coma. •| 2. Sumitur etiam pro optare, desiderare, cupere. Horat. 1. Ep. 4. 8. {Quid voveat dulci nutricula majus alumino? Ovid. 12. Met. aoo. Sint tua vota licet, dixit, secura repulsæ : Elige, quid voveas. et 14. ibid. 35. Ut tua sim, voveo. • 3. Particip. Wowens §. 1. VOX, vöcis, f. 3. suono, voce, pov), ßoij, sonus animalium ore aut alia collisione corporum expréssus: a vocando ducta, ut duae a ducendo: vel a ßoö, Clamo: vel a ßóá (quod pariter a ßoö) piscis marini vocalis genus. /itruv. 5. 3. a med. Vox est spiritus fluens, et aeris ictu sensibilis auditui . Ea movetur circulorum rotundationibus infinitis, uti, si in stantem aquam lapide immisso, nascantur innumerabiles undarum circuli crescentes a centro, etc. Senec. a. Quæst. nat. 29. Vox nihil aliud est, quam ictus aer. et ibid. 6. Quid est vox, misi intensio aeris, ut audiatur, linguæ formata percussu ? Phaedr. 1. 1 2. Cervus venantum vocibus conterritus. Id. 5. 5. Porcelli vocem imitari. Catull. 63. a 1. Ubi cymbalum (scil. cymbalo. rum) sonat vox. Virg. 6. Æn. 646. Obloquitur numeris septem discrimina vocum: Jamque eadem digitis, jam pectine pulsat eburno.

Qvid. 3. Trist. 1 1. 48. Mugiet, et'veri vox erit illâ bovis. Id. a.

Arnor. 6. 18. de psittaco. vox mutandis ingeniosa sonis. Id. 1. Met. 337. de buccina Tritonis. quae medio concepit ut aera ponto, Litqra voce replet. Sic Virg. j. Æn. 5 1 g. ad vocem celeres, qua buccina signum Dira dedit, raptis concurrunt undique telis. Id. 5. ibid. 355. Et gemitum ingentem pelagi, pulsataque saxa Audimus longe, fractasque ad litora voces. Id. É} 66g. ad sonitum vocis y$i; torsit. h. e. remorum aquas pulsantium. •I a. Adjuncta vocis plurima sunt. Cic. 3. Orat. 57. Omnes voces hominis, ut nervi in fidibus, ita sonant, ut a motù animi quoque sunt pulsæ. Nam voces, ut chordæ, sunt intentæ, quæ ad qüemque tactum respondeant, acuta, gravis, cita, tarda, magna, parva: quas tamen inter omnes est suo quæque in genere mediocris. Atque etiam illa sunt ab his delapsa plura genera, leve, asperum; contractum, diffusum; continenti spiritu, intermisso; fractum, scissum; flexo sono, attenuatum, inflatum. et ibid. 1 a. Loqui sono vocis recto, et simplici, non aspere, non vaste, non rusticè, non hiulce, sed presse, et æquabiliter, et leniter. Id. Orat. 1 7. ad fin. Contenta voce atrociter dicere; et summissa leniter; et inclinata videri gravis, et inflexa miserabilis. Mira est enim quædam natura vocis, cujus quidem e tribus omnino sonis (h. e. accentibus) inflexo, acuto, gravi, tanta sit, et tam suavis varietas perfecta in cantibus. et ibid. 18. Æschinem voce dulci, et clara fuisse. Quintil. 1 i. 3. Natura vocis spectatur quantitate, et qualitate. Quântitas simplicior est, in summa enim grandis, ant exigua est. Qualitas magis varia est. nam est et candida, et fusca; et p!ena, et exilis; et lenis, et aspera ; et contracta, et fusa; et dura, ét flexibilis; et clara, et obtusa. (Adde Cic. 2. Vat. D. 58. ad fin.) et post multa. Ornata est pronuntiatio, cui suffragatur vox facilis, magna, beata, flexibilis, firma, dulcis, durabilis, clara, pura, secanis aera, auribus sedens. et infra. Vox lætis in rebus plena, simplex, et ipsa quodammodo hiláris fluit : at in certamine erecta toti§ viribus, et velut omnibus nervis intenditur: atrox in ira, et aspera, et densa, et respirationc crebra: paululum in invidia facienda lentior: at in blaiidiendo, fatendo, satisfaciendo, rogando lenis et summissa: suadentium, et monentium, et pollicentium, et consolantium gravis: in metu, et verecundia contracta; adhortationibus fortis; disputationibus teres; miseratione flexa, et

- * . VOX 7 1 9 flebilis, et consulto quasi obscurior : at in egressionibus fusa, et securæ claritatis; in expositione, et sermonibus recta, et inter acutum, et gravem sonurâ media. Cic. 3. Orgt. 25. circa med. Quanto molliores sunt, et delicatiores in cantu flexiones et falsæ voculæ, quam certæ et severae! Auct. ad Herenn. 3. 12. Vox sedata, et depressa. et ibid. 12. remissa. et ibid. 14. tremebunda. Apud Ovid. variis in loc. resona, sonans, ingens, tremens, fessa loquendo, infragilis, summa, sicca, rauca, fera, insana, virilis, tristis. Apud Senec. Tragic. variis in loc. alta, horrenda, blandiloqua, infanda, luctifica, grávior et attonita. Apud Wal. Flacc. meesta, sæva. Apud Sil. 1. 67. trux. Apud Quintil. præpinguis, dura, rigida, recta, erecta, concitata. Àpud Cicer. rüstica, agrestis, absona, absurda, subrauca, mollis, suávis, canora, splendida. Apud Catull. tinnula.

.Apud Senec. Apocoloc. ante med. qualis esse marinis belluis solet,

räuca, et implicata. Apud Pers. 1. 19. serena. Apud Lucret, et Yirgil. liquida.' Apud Plin. modulata, robusta, trjculenta. ° 3. Mulii etiain loqueiidi modi. Cic. 1. Orat. 61. ad fin. Gontentio vocis, et remissio. et 2. ibid. 46. Vox inflexa ad miserabilem sonum. ld. Senect. 5. a med. Legem Voconiam magna voce, et bonis lateribus suasi. Sallust. Catil. 32. Demisso vultu, voce supplici postulare. Petron. Satyr. 1o8. clara liberaque clamare. et ibid. 96. rabiosa, barbaraque perorare in ebrios ét fugitivos. *;£5'; Tragur. 7o. Burm. tremüla teterrimaque cantare, Senec. Brevit.yit. 12. Vocem inflexu modulationis torquere. Ovid. 2. Amor. 4. 25. dulce canit, flectitque facillima vocemi. Id. g. Met. 583. lingua icto aere dat voces. et 15. ibid. 657. Vocem emittere. Plaut. Poen. prol. 33. Matronæ canora hic você sua tinnire temperent. Id. Most. 3. u. 49. Scio, te bona esse voce : ne clama nimis. Yirg. 8. Æn. 7o. Effundere vocem ad sidera. et 5. Ecl. 62. jactare ád sidera. Claudian. a. in Eutrop. 3go. anhelam expromere. Plaut. Pseud. 1, 4. 16. comprimere.' Ovid. 1. Met. 715. supprimere. Quintil. 1, 8. attollere, vel submittere. Phædr. 1. 12. edêre. et a. 26. præcludit metus. Catull. 64. 1 25. imo e pectore fundere. et ibid. 2o2. moesto pectore profundere. Virg. ì. Æn. 378. imo a pectore trahere. et 4. ibid. 465. longas in fletüm ducere voces. et 12. ibid. 929. vocem late nemora alta remittunt. et ibid. 638. Voce vocare aliquem. Quintil. 1 1. 3. Fauces tumentes strangulant vocem, obtusæ obscurant, rasæ exasperant. et ibid. Vocem urgere ultra vires. Plaut. Poen. prol. 13. Præco exerce vocem, per quam vivis. Id. Rud. 1. 4. 5. Voce quærere aliquem. h. e. identidém vocando. Id. Bacch. 5. 2. 22. Humana nos, voce appellant oves. Id. Asin. 2. a. 39. Jubeo te salvere voce summa, qüóad vires valent. Id. Amph. 5. 1. 12. maxima voce exclamare. Ter. Phorm. 5. 7. ga. Enimvero voce est Qpus: Nausistrata exi. • 4. Ad curam" sérvandæ vocis pertinent hæc. Cels. 5. 25. n. 15. Vocem adjuvat turis P. 1. in duobus cyathis vini datum . Plin. 24. 18. 1o3. Eriphia (herba) ad voeem nihil præstantius esse tradunt. Id. ao. 6. 23. Alliùm voci confert. et 22. 25. 69. Faba voci prodest. et 2o. 14. 53. Voci mentæ succus utilis. et ibid. 6. 2 1. Porrum voci splendorem affert. Suet. Ver. 20. Vocem reficere. et ibid. a5. conservare. •I 5. Sæpe vor est verbum, seruno, oratio, dictum, sententia, parola, detio, sentenza. Lucret. n. 912. Cum ligna, atque ignes distincta voce notemus. Cic. 2. Fin. 2. in fin. Dico, Epicurum non intelligere, quid sonet hæc vox voluptatis, id est quæ res huic voci subjiciatur. Ovid. 5. Fast. 484. Is verbi sensus, vis ea vocis erat. Senec. Thyest. 1 o72. Vocibus nostris vaca. Virg. 1. Æn. 68. Ad quem tum Juno supplex his vocibus usa est ; AEole, etc. Justin. 1 1.T1 5. Applicito captivo, cum civem ex voco cognovisset, etc. dalla lingua. Sic Ovid. 3. Trist. 12. 39. Graja, sive Latina voce loqui. Cæs. 1. B. G. 32. Cum ab iis sæpius quæreret, neque ullam omnino vocem exprimere posset. cavat pur una parola. et Cic. 7. Verr. 65. Constitue, nihil esse opis in hac voce, Civis R. sum. Κ 1. Sat. 6. g2. longe mea*discrepat istis Et vox, et ratio. et ibid. 3. 1 o3. Donec verba, quibus voces sensusque notarent, Š; invenere. Id. 1. Ep. 1. 34. Sunt verba, et voces, quibus hunc lenire dolorem Possis. Id. 1. Od. 1 o. 1. Mercuri, etc. Qui feros cultus hominum recentum Voce formasti. Cic. Sext. 1 g. Cum viderem, vocem pro me ac pro republica neminem mittere. dir una parola, aprir bocca a favor mio. et Cluent. 32. a med. Hodierno die primum veritas vocem contra invidiam misit. Id. Flacc. 3. Fuit quæstor in Hispania: vox de quaestura nulla missa est. et paulo post. Quae est unquam jacta, non suspicio, sed iracundiæ vox, aut doloris? Plin. 18. 6. 7. n. 4. Temerarium videptur unam vocem antiquorum posuisse: Nihil minus expedire, quam. agrum optime colere. Tacit. 2. Ann. ag. Libo veste mutata vocem adversus pericula poscere. h. e. defensionem. • 6. /iva vor. V. VIVUS §. 14. • j. Una voae, communis opinio et consensus. Cic. 9. Fam. 15. Atque hæc una vox omnium est. Id. 1. Orat. 1 1. A quibus omnibus una pæne repelli voce oratorem a gubernaculis ci

« НазадПродовжити »