Зображення сторінки
PDF

65o VICTO

victu utor, alor, vescor. Plaut. Rud. 3. 4. 5g. Nullum habemus ignem, ficis victitamus aridis. Id. Truc. 2. 2. 6o. si hic homo sinapì victitet, non censeam, tam esse tristem posse. Id. ibid. 2. 5, 26. victitare parce. Ter. Eun. 5. 8. 43. Tu cum illa et libenter vivis: etenim béne libenter victitas, ti piacciono i buoni bocconi. Rursus Plaut. Capt. 1. 1. 12. Cochleæ in occulto latent: suo sibi succo vivunt, si ros non cadit. Item parasiti rebus prolatis latent in occulto: miseri victitant succo suo. Alii hic leg. victant. •I 2. Pro simplici vivo. Id. Men. 5. 1. 27. Mea quidem causa vidua victita, vel iisque dum regnum obtinebit Juppiter. Varr. 4. L. L. 1 o. In hieme natura ad nascendum victitare non vult, et potius ver exspectat. VICTO, as. W. vocem præced. §. 1. in fin. VICTOR, oris, m. 3. vincitore, vizmtrj;, qui in certamine superior evasit. Cic. 4. Fam. g. a med. Multa enim victori eorum arbitrio, per quos vicit, etiani invito facienda sunt. Id. Pis. 7. a med. Nequè resistente Cn. Pompejo omnium gentium victore, etc. Plin. 7. 38. og. L. Sicinius Dentatus centies vicies prœiiatus, octies et provocatione victor. Stat. g. Theb. 624. Victor belli. h. e. in bello. s 2. Adjective. Vep. j? 4. Victor exercitus. Ovid. 4. Trist. 2. 47. currus. h. e. triumphalis, im quo victor sedet. Et cum nomine femin. Plaut. 4 niph. 1. 1. 33. Victores legiones. • 3. Præterea victor significat etiam eum, qui opus -aliquod ad optatum finem perduxit, et qui voti compos factus est. Virg. 2. Æn. 329. victorque sinon incendia miscet. Id. 1 o. ibid. 4og. Iile (pastor) sedens victor flammas despectat ovantes. (Adde 1 1. ibid. 565.) Horat. 1. Ep. 13. 1 1. Victor propositi simul ac perveneris illuc. Ovid. 16. Heroid. 87. ex aequo donis formaque pròbata, Victorem cælo rettulit illa pedem. h. e. Venus habita pulcherrima Dearum a Paride. Lucan. 2. 6o5. victor taurus. Sallust. Jug. 67. Animus lubidinis et divitiarum victor, tantummodo gloriæ avidus. Martial. 8. 43. victorem dicit virum multis uxoribus suis superstitem. • 4. De rebus inaninnis. Lucan. 9. 353. Abstulit has (naves) ventis contraria volvens Æstus, et obnixum victor detrusit in Austrum. • 5. }/ictor est epithetum Jovis in multis Lapidibus apud Grut. 23. 8. et 9. et Gud. 7. n. 7. 8. 9. et 1 o. et p. 8. n. 1. 2. 3. etc. et Murat. 1 1. m. <| 6. Item Herculis, cujus epitheti causa cxponitur a Macrob. 3. Saturn. 6., ubi sic appellatum ait et propter veteres victorias, et propter commemorationem novæ históriáé de M. Octavio Iierennio, quam ibidem narrat. • 7. J'ictor fuit etiam cognomen R., ut Sex. Aurelius Victor, de quo V. AURELIUS, ii. • 8. /ictor a viendo V. in VIETOR . VICTORIÄ, æ, f. 1. vittoria, vixi, hostium superatio : a vincendo. Cic. Marcell. 3. Victoria quae natura insolens atque superba est. Horat. 1. Sat. 1. 8. concurritur: horæ Momento cita mors vemit, aut victoria læta. Sallust. Catil. 61. eztr. Victoria cruenta. h. e. in qua magna cædes etiam victorum fit. Id. Jug. 84. Eripere alicui victoriam. Liv. 4. 5o. eaetr. Victoria penes patres fuit. Id. 3o. 5o. Habere victoriam in manibus. Cic. Coel. 7. ad fin. gloriosam consequi. Id. Manil. 3. ad fin. reportare. Auct. B. Afr. 3 1. ad fin. Tot tam claris partis victoriis. Plin. 23. 1. 2o. Victoriam facere. h. e. parere. Tacit. 13. Ann. 41. ad fìn. patrare. Liv. 4. 1 o. referre ex hoste. Id. 3o. 3o. Annibal, cui tot de R. ducibus victorias Dii dederunt. Caes. 5. B. G. 38. eaetr. Victoriam alipisci. Id. 6. ibid. 36. a med. conclamare. gridar vittoria. Vep. Timol. 2. Eam præclaram ducebat, in qua plus esset clementiæ, quam crudelitatis. Plin. 29. 3. 1 2. Victoriæ litium. • 2. Apud Romanos Deæ nomen erat, cüjus simulacrum effingebatur laurò coronatum, altera manu palmæ, altera oleæ ramum præferens. Pinnata etiam, et aligera pingebatur, ut e cælo devolans ad eos, quos suis ornare successibus vellet, pexo crine, nudo pede suspensa, strophio revincta, sinm vestis fluitante. }'arr. 4. L. L. 1 o. - • 3. Poetæ fabulantur fuisse filiam Acherontis ex Styge, affuisse Jovi in bello adversus Gigantes, Jovem illi pro munere dedisse, ut Dii per Stygem ejus matrem jurarent, siquis eorum juramento non stetisset, quoddam temporis epatium nectare abstineret. Cic. 2. Vat. D. 23. à med. Quid Opis? quid salutis ? quid Concordiæ ? Libertatis ? victoriae ? quarum pmnium rerum quia vis erat tanta, ut sine Deo r«gi non posset, ipsa res Degrum nomen obtinuit. V. Hygin. præf. fab. et Serv. ad 6. Æn. 134. " 4. J/ictoria: fuit etiam navium insigne, tum triremium, tum quadriremium, tum quinqueremium, unde et illis nomen est impositum. Inscript. apud Maff. Mus. J/er. 1 24. 5. T. Ursimius Castor iii. Vict. Nat. Sard., etc. h. e. triremi Victoria, natione Sardus. Alia apud Murat. 2o35. 2..... N. Del. Wix. An. XXV. M. An. V. III. Victoria. h. e. natione Delmata, vixit annis quinque et viginti, militavit annis quinque quadriremi, etc. Alia apud Donat. 281. 6. D. M. L. Idasimi Valentis armorum custodis v. Vic. Nat. Delmata, etc. YICTORIÀLIS, e, adject. ad victoriam pertinens, ut victorialis

VICTRIX

dies, que victoria aliqua celebratur. Trebell. Gallien.3. Populumque, quasi victorialibus diebus, ad festivitatem ac plausum vocaWit. Cassiod. 6. }'ariar. 1. ad consulem. Consulatus te decoramus insignibus. Pinge vastos humeros vario colore palmatæ, validam manum victoriali scipione nobiiita, etc. h. e. 5cipione, quem Victoriæ signo $y; décoratum gestasse manu dextra consules in processu consulari ex nummis, aliisque veteribus monumentis, constat. •I a. J'ictorialis absolute diöitur herba eadem, quæ et Idæa daphne, et daphne Alexandrina apud Apul. Herb. 38, VICTORIÀTUS (subaudi nummus), i, m. 2. yyxy£άρος , nummus argentens lege Clodia percussus, ut ait Plin. 33. 3. i3. (fortasse a C. Clodio Centore una cnm M. Sempronio Tuditano Coss. ann. U. C. DXIV. lata), qui dimidiam denarii partem pondere et pretio exæquabat, ut docét Varr. g. L. L. 3. ante med. Causa nominis est, quìa signatus erat Victoria, ut est apud Plin. loc. cit. Valebat autem quinque assibus; hinc et quinarius dictus est, ut Kart. ibid. 36. ante ined. indicat. Ceterum hujusmodi pondus et pretium fuisse victoriato postremis reipublicæ temporibus quidam putant, non item a primordio; nam olim peregrinus nummus £git, et genario Romanö minor, quinario autemh major, ut patet ex Kolus, Maecign. de asse loc. cit. ab Eckhel. D. N. V. T. 5. p. 2 1. et ex Liv. 4t. 13. , ubi victoriatorum mentio est in triumpho de Istris relato; mox in præda victi Gentii regis Illyrici narrat Id. 45. 43, translata in tri u mpho fuisse centum viginti inillia Illyrii argenti. Cic. Font. 3. Itaque Titurium Tolosæ quàternos denariös in singulas vini amphoras portorii nomine exegisse; croduni Porcium, et Numium terno5 victoriatos Narbone; servæum binos sertertios. Alii aliter leg. Liv. log. prius cit. Tulit in eo triumpho victoriatum octoginta quinque miliia septingentos duos. Quintil. 6. 3. Dicente quodam, victgriato se uno in Sicilia quinque pedes longam murænam emisse. . ° 2. Victoriatus a medicis etiain pro pondere accipitur, ut denarius, quam vocem vide in §. 6. Marcéll. Empir. 1 5. sub init. Hoc medicamentum compositum sic: git fricti X. II., pyrethri X. I. , sagapeni victoriati pondus, etc. Scribon. Compos. 26. Lapidis hæmatitis X. P. II. et victoriari. * VICTORICUS, a, um, adject. ad victorem pertinens. Est cognomen R. Inscript. apud Murât. 1 5o7. 2. C. Valerius Victoricus. Alia apud Marin. Iscriz. Alb. p. 2o4. col. 3. Maternus Victoricus. * VICTORIENsIs, e, ádject. ad victoriam pertinens, oppidum Germaniæ, nunc dirutum, übi modo Neubiber, prope urbem Meuwied. Imscript. apud Orell. Coll. Inscr. Lat. n, 988. In H. D. D. (h. e. honorem dómus divinæ) bajoli et vexillarii collegio Victoriensium signiferorum Genium de suo fecerunt, etc. * VICTOR ILLÀ, ae, f. 1. diminut. victoriae. Est cognomen R. Inscript. apud Grut. 7 1 5. a. Claudiæ victorillæ filiæ pientissima• Claudia Victorina. * VicTORiNUs, a, um, adject. ad victorem pertinens. Est cognomen R., ut C. Aufidius Viétorinus, M. Cornelii Frontonis gener, Cos. iterum ann. a Chr. n. cLXXXIII., de quo in Inscript. apud Grut. 3oo. 2. mentio est. Alia apud eund. 379. 2. Cæsonia Victorina. V. vocem praeced. VICTORIÖLÄ, ae, f. 1. parvum victoriae Deae simulacrum. Cic. 3. Vat. D. 34. a med. Idem Victoriolas aureas, et pateras, coronasque, quæ simulacrorum porrectis manibus sustinebantur, sine dubitatione tollebat. * VICTORIOR, aris, atus sum, dep. i. victoriam consequor. Impersonaliter. Tertull. advers. Gnost. 6. Plus victoriatum est, quam mnjuriatis m. V1CTÜRIÖsUS, a, um, adject. vixqtix :, vincere assuetus, sety qui plures et varias victorias reportavit. Vox est Catonis, nt Gell. 4. g. a med. testatur. In nummó Probi, apud Eckhel. D. V. V. T. 7. p. 5o5. Victorioso semper. Sidon. 5. ep. 6. Victoriosissimo viro. Inscript. apud Grut. 1 jo. 5. salvis Dominis nostris Honorio et Theodosio victoriosissimiis principibus. Alia ibid. 278. 1. 2. et 3. Victoriosissimo principi juventutis M. Aurelio Garino nobilissimo Cæsari. * VICTRicENsIs, e, adject. ad coloniam victricem pertinens, qnae et Camalodunum, nunc Colchester in Anglia. Inscript. apud Fabrett. p. 2g. n. 1 2j. Cn. Munatius M. F. Pal. Aurelius Bassus censitor civium Romanorum coloniæ Victricensis, quæ est in Brittannia Camaloduni. VICTRIX, icis, f. 3. vincitrice, vixrjrpta, quae vicit, quae certamine superior evasit. Cic. 1. ad Brut. io. Erat victrix respublica, cæsis Antonii copiis, ipso expulso. Id. 1. Tusc. 48. sub fin. Ora^ulum erat datum, si rex interfectus esset, victrices Athenas fore. Id. Cluent. 5. sub fín. Victrix filiae, non iibidinis. Senec. Thyest. 46. Victrix libido. Id. Octav. 433. luxuria. Id. Agam. 936. frons. h. e. laurus, qua ccrcnantur victorcs. Lucan. 1. 1 28. Victrix causa Dcis VICTU ALIS

placuit, sed victa Catoni. Ovid. 1. Fast. 525. Urite victriees Neptumia Pergama flammæ. Festus in October: Equus bigarum victricum dexterior. Plin. 37. 4. 15. Adamantis ignium victrix natura, et nunquam incalescens. Cic. 5. Att. a 1. Quo autem die Cassii litteræ victrices in senatu recitatæ sunt. Victrices litteræ sunt victoriam nunciantes : ut et Ovid. 1. Amor. 1 1. 25. victrices lauro redimire tabellas. • 2. Interdum sumitur pro voti compote. /'irg. 7. Aen. 544. Junonem victrix affatur voce superba. V. VICTOR §. 3. * 3. Est etiam adject. quod cum neutris quoque conjungitur. Claudian. / I. cons. Honor. 24. et certius omina surgunt Victrici concepta solo. /irg. 3. Æn. 34. Res Agamemnonias, victriciaque arma secutus. Justin. 44. δ. Victi icia ad eos arma transtulit. Ovid. 1 o. 11et. 1 5 1. Sparsaque Phlegræis victricia fulmina campis. Stat. 5. Silv. 2. 1 3o. victricia bella. Lucan. 1. 347. signa. Minuc. Fel. Octav. a 9. ad fin. tropaea. In nummo Diocletiani apud Eckhel. D. IV. /. T. 8. p. 0. Fatis victricibus. (V. FATA). Inscript. apud Maff. Mus. Ver. 1 7o. 2. Heu facimus victrix. Serv. in loc. /irg. cit. docet, non ina feminina in iae in plur. tantum numero neutra fieri. sed Claudiani verba etiam in sing. id fieri posse ostendunt. Nam quod ex Lucano 1. 3. affert }'oss. l. 2. de analog. c. 1 2. et ex eo Huetius ad Manil. 5. 63 1. victrici ferro, pro ferro legitur ab oiuuibus dertra: et quod ex Minuc. Fel. Oetav. 39. ad fin. victriae tropaeum: , ibi in plurali habetur, ut dictum est. VICTÜÄLIS, e, adject. ad victum, nutritionem, alimentum, et vitam pertinens. Apul. 1. Dogm. Plat. Membra corporis inferiora reguntur optimatiuin præstantia, et ipsa ministerium suggerunt victuale. Impp. Honor. et Theodos. Cod. 8. 51. ao. In servitutem a barbarica feritate transvectis si quidquam in usum vestium, vel alianoniæ impensum est, humanitati sit praestitum, nec maneat victualis sumptus repetitio. q|| 2. Victualia absolute sunt res victui inservientes. Cassiod. 5. Variar. 44. victualia quoque feciinus præparari, ut vobis destinentur, cum tempus navigationis arriserit. Id. 4. ibid. 5. Gallicana regione victualiuiii cognovimus caritatem. * V1CTÜÄRIUS, a, uin, adject. ad victum pertinens, idem ac viet malis. Tertull. Monog. 8. Victuaria exhibitio. h. e. præstatio eoruin , quæ victui suut idonea. VICTUS, a, um, partieip. a vinco : superato, soggiogato, vinto, vix,$si<, certamine superatus. Cic. Font. 1 2. a med. Ut velint isti quiescere: id quod vicii et subacti solent. Cæs. 7. B. G. 9. eaetr. Boji Heivetico proelio victi. et 1. ibid. 49. eaetr. Gallia bello victa. Horat, Epod. 9. 27. terra marique victus hostis. Yirg. 2, Æn. 357. Quondam etiam victis redit in præcordia virtus. et ibid. 994. Una salus victis nullam sperare salutem. • 2. De aliis rebus extra bellum . Horat. 3. Od. 27. 56. Victus furore. Id. Epod. 1 7. 45. et Liv. 23. 8. patris precibus lacrimisque. Ovid. 1. Pont. 7. 48. Ira victa per preces. Id. 4. Trist. 8. 39. delictis clementia. Id. 6. Fast. %%. forma Idaeo judice. Id. 9. Met. 1 64. malis patientia. Id. 2. Amor. 5. 1 2. Victa rea. rea convinta. Id. 5. ibid. 1 o. 29. victus amore pudor. Id. 1. Met. 544. labore fugae.' h. e. lassitúdine confectus. Id. 3. Fast. 1 9. Bianda quies victis furtim subrepit ocellis. et 1. ibid. 42 2. Corpora victa sopore. Tacit. 1. Ann. 57. Filia Segestis neque victa in lacrimas, neque voce supplex. h. e. non eo usque deinissa animo, nt lacrimas mitteret. Id. 4. ibid. 8. Effusum in lacrimas senatum, victo gemitu, simul oratione continua erexit. compresso. et 1 1. ibid. 2. Victo silentio. rotto. • 3. De rebus inanimis. 'Ovid. 1. Fast. 676. Quernaque glans victa est utiliore cibo. Id. 1. Trist. 4 1 2. Victa ratis. scil. vi tuaris et ventorum. Id. 2. Fast. 2 2 o. nix Zephyro victa fluit. et 1. ibid. 22 1. Aera dabant olim ; melius munc omen in auro est : Victaqne concedit prisca rmoneta novae. • 4. Cum infinito. Sil. 6. 1 4 1. Bagrada non ullo Libycis in finibus amne Victus limosas extendere latius undas. ld. 5. 532. vir mulli victus vel ponere castra, Vel junxisse ratem, duroque resolvere muros Ariete , et in turrim subitos immittere pontes. • 5. Cum genit. Virg 4. G. 49o. Eurydicenque suam jam luce sub ipsa Imimemor, heu ! victusque anini respexit. Ubi Servius : Sic hoc loco dixit, ut (1 2. Æn. ig.) O praestans animi juvenis. • 6. De eo, qui voti impos, ακρατή:: ut contra victor, qui voti compos. /irg. §. Ecl. 5. Nunc victi, tristes, etc. Servius. • 7. De eo, qui a proposito recedit. /irg. 2. Æn. 699. Hic vero victus genitor se tollit ad auras. Servius. v1cTUs, us, m. 4. vitto, ait:ov, τροφή, omne id, quo vivimus: a vivo. Ulp. Dig. 5o. 16. 43. Verho viétus continentur quae esui, potui, cultuique corporis, quæque ad vivendum homini necessaria sunt. Vestem quoque victus habere vicem, Labeo ait. Et cetera quoque, (subdit Cajus ibid. 44.) quibns tuendi curandique corporis nostri grauia utimur, ea appellatione significantur. * 2. Præcipue tamen dicitur de cibo, quo alimur quotidie. Cic. Amic. 25. biulti divitias despiciunt, quos parvo conleutos tenuis victus cul

VIDELICET 65r

tusque delcctat. 1d. Quint. 15. Cujus victus vestitusque necessarius sub præcone subjectüs est. Id. 5. Tusc. 34. a med. Persarum a Xenophonte victus exponitur, quos negat ad panem adhibere quidquam præter nasturtium. Cæs. 6. B. G. 21. Major pars victus eorum lacte, et caseo, et carne consistit. Cic. m. Orat. 54. a med. Victum quotidianum publice præbere alicui. Id. 1. Qffic. 4. ante med. Parare ea, quæ suppeditent et ad cultum, et ad victum. Colum. 1 o. praef. Làctis copia, ferinaque, ac domesticarum pecudum carne victum tolerare. Cels. 1. 1 o. Ex reliqua victus consuetudine quam minimum mutare. Phædr. 3. 16. Victum quærere. et 4. 2 1. rogare. andar mendicando. Plaut. Pseud. 5. 1. 8. Victus excuratus. Id. Pers. 1. 1. 32. basilicus. Id. Most. 1. 1. 43. facetus. Id. Capt. 1. 2. 83. asper. Quintil. 5. 1 o. frugi. Sil. 3. 28o. Sed mensis asper populus, victuque maligno. Id. 15. 813. Cum vires parco victu somnoque reducunt. Macrob. 1. Saturn. 7. circa med. Victus ferus et fudis ante fruges cognitas. • 3. In plur. num. Tibull. 2. 1. 43. Tunc victus abiere feri: tunc insita pomus. Ovid. 15. Met. 1 o4. Victibus invidit postquam non utilis auctor. Plaut. Mil. 3. 1. 141. Te meæ domi accipiam benigne, lepide, et lepidis victibus. h. e. cibis lautis, scitis, suaviter conditis. Cic. 5. Fin. 4. Persecutus est Aristoteles animantium omnium ortus, victus, figuras. Von. 5. 269. interpretatur vitam. • 4. Interdum significat aliquid amplius, nempe totam rationem vivendi tum in victu, tum in cetero cultu. Caes. 1. B. G. 3 1. a med. Ncque enim conferendum esse Gallicum cum Germanorum agro, neque hanc consuetudinem victus cum illa comparandam. IVep. Dion. 4. in /. n. Appositi erant custodes, qui eum a pristino victu deducerent. Cic. 1. Invent. 25. In victu considerare oportet, apud quos, et quo more, et cujus arbitratu sit educatus, quos habuerit artium liberalium magistros, quos vivendi præceptores, etc. • 5. } ictu in dativo pro victui. Virg. 4. G. 1 58. de apib. Namque aliæ victu indulgent. Lucil. apud Gell. 4. 16. et Von. 9. ι δ. Quod sumptum atque epulas victu præponis honesto. V. ASPECTUS, us §. 2. • 6. Olim et victi, et victuis in patrio dixere. Plaut. Capt. 4. a. 75. Tui quotidiani victi ventrem ad me afferas. Hæc verba etiam a Von. 8. 8. afferuntur. Varr. fragm. ibid. 88. De victuis consuetudine primigenia. V. FRUCTUS

vicÜLUS, i, m. 2. x«»giàvov, parvus vicus. Liv. 21. 33. sub fin. Castellum viculosque circumjectos capit. Cic. 1. de rep. (edente A. Maio) 2. Equidem quemadmodum urbes magnas atque imperiosas, ut appellat Ennius, viculis et castellis præferendas puto, etc.

ViCUS, i, m. 2. contrada, borgo, xópum, £υμη, multæ domus junctæ: ab Æolico 30ìzo;, vel Boixo;, pro oixo;. Differt a pago. Nam pagus de rure tantum dicitur, vicus et de rure, et de urbe. Deinde vicus est pars pagi . Tacit. Germ. 1 2. Eliguntur in eis('em comitiis et principes, qui jura per pagos, vicosque reddant. * 2. Vicus urbanus e$t par§ minor uibis, qùæ ex multiplicatis domibus constat, ut Romæ vicus Cyprius, vicus Africus, vicus sceleratus, etc. /icus paganus, seu rusticus, sunt plures villæ, seu domus rusticanæ conjunctæ, in aliquo pago, aliquo spatio remotæ ab urbe, nullisque moenibus cinctæ. Nam ædificia urbi contigua, suburbia dicuntur; quae moenibus clauduntur, appellantur castella. Cic. i 4. Fam. 1. de vico rust. Quod ad me, mea Terentia, scribis, te vicum vendituram , quid, obsecro te (me miserum !) quid futurum est ? Horat. 2. Ep. 1. 269. de vico urban. Deferar in vicum vendentem tus , et odores. Ovid. 6. Fast. Üog. Certa fides facti, dictus scelerat ns ab illa Vicus, et æterna res ea pressa nota. * 3. Singulis Romæ vicis quatuor praeficiebantur viri, qui Magistri vicorum, et etiam J/icomagistri dicebantur. V. MAGISTER

. 7. VIDÉLICET, adverb. certamente, veramente, δηλαδη, δηλονότι, certe, quidem. vere, nimirum : adverbium confirmandi, teste Donato in Ter. Adelph. 3. 4. 4., conflatum ex videre, et licet, quomodo scilicet ex scire et licet. Ter ibid. Videlicet de psaltria hac audivit. ld. Heaut. 2. 3. 2 a. Hic de nostris verbis hic errat videlicet, quæ hic sumns locuti. •| 2. Interdum suae originis casum retinet. Plaut. Stich. 4. 1. 4g. Videlicet, parcum illum fuisse senem. si pu & ben vedere, che, ete. perspicuum est. Id. ibid. 5 1. Videlicet, illum fuisse nequam adolescentem. Lucret. 1. 2 1 o. Esse videlicet in terris primordia rerum . Gell. 1 7. 5. ad fin. Sed videlicet, eum vocabula rerum ignorasse . . • 3. Eleganter usurpatur in iremia, sive irrisione. Cic. 2. Phil. 6. eaetr. Tums videlicet salutaris consulatus, perniciosus meus. Id. 2. Catil. 6. Homo enim videlicet timidus, et permodestus vocem consulis ferre non potuit. • 4. Est etiam adverbium explanandi pro scilicet, nempe, cioè. Id. Seact. 1 2. a med. Venisse tempus iis, qui in timore fuissent, conjuratos videlicet dicebat, ulciscendis. Id. Cluent. 46. Ut metus videlicet ad omnes, poena ad paucos perveniret. Id. 2. Leg. 1 o, caste Jex jubet adire

[ocr errors]
[ocr errors]

ad Deos, animo videlicet. • 5. Elegantem locum habet in responsionibus. Id. Caecin. 15. ad fin. Quid metuebant ? vim videlicet. Id. 4. Verr. 33. Quid horum se negat fecisse ? illud videlicet unum, quod necesse est, pecuniam accepisse. Id. Cluent. 54. Qui eorum? quorum ? videlicet qui supra scripti sunt. VIDEN'? pro vides ne? et admirationem continet, et interdum indignationem. Ter. Eun. 2. 2. 1 o. Viden' me ex eodem ortum loco? Tibull. 2. 2. 17. Vota cadunt. viden', ut trepidantibus advolet alis? /irg. 6. Æn. 78o, viden', ut geminæ stafit vertice cristæ ? abi Servius: Naturaliter den longa est: brevem tamen eam posuit, secutus Ennium : et adeo ejus est immutata natura, ut jam ubique brevis inveniatur. Ter. Eun. 2. 2. 34. Viden', otium et cibus qùid faciat alienus ? Catull. 61. 98. viden'? faces Aureas quatiunt comas. Plaut, Epid. 2. a. 37. vidén' veneficam ? VIDENS, entis, particip. a video: chi vede, veggente. Virg. 1. Ecl. 7o. mea regna videns mirabor aristas. Id. 6. ìbid. 2 1. jamique videnti Sanguineis frontem moris et tempora pingit. • a. Eleganter jungitur cum vivus, et significat vigilantem, et optime cernentem ea, quæ fiunt. Ter. Eun. 1. 1. 28. Prudens et sciens, vivus vidensque pereo. Cic. Quint. 15. sub fin. Huic acerbissimum vivo videntique funus ducitür. Id. Sert. 27. ad fin. Vivus, ut ajunt, est, et videns cum victu et vestitu suo publicatus. V. SCIENS §. a. ALucret. 3. 1 o5o. Mortua cui vita est prope jam vivo atque videnti. Sic Plaut. Most. 2. 1. 8o. Ludos ego hodie vivo præsenti hic seni faciam : quod credo mortuo nunquam fore. VIDEO, es, idi, isum, a. 2. $' ßλετο, άρατο, oculorum sensu percipio, cerno, perspicio : ab sîêto, quod sæpe idem significat. Quid a cerno differat, ibi dictum est. Ter. Eun. 5. 1. 1 g. Tha. Ubi is est ? Py. hem ad sinistram. videsne? Tha. video. Plaut. Mil. 2. 4. 15. Tun' me vidisti ? Scel. atque his quidem oculis. Cic. Mur. 4o. eaetr. Videre est perspicere aliquid. }} 4. Acad. 25. a med. Videre acriter. esser di vista acuta. et Plaut. Mil. 3. v. 36. clare oculis. Virg. 5. Æn. 1 o7. læto complerant litora coetu Visuri Æneadas. Sallust. Jug. 99. ad /in. Mulieres et pueri, qui visum processerant. $ 2. /ide, aspice, intuere, mira, guarda. Ter. Eun. 4. 4. 5. Illud vide, os ut sibi distorsit carnufex! Plaut. Amph. 2. 2. 153. Vide sis, signi quid siet. Id. Cas. 2. 6. 28. Vide, ne qua illic insit alia sortis sub aqua. guarda bene. et Most. 1. 3. 1 5 i. Vide, tali ubi sunt. Ter. Eun. §. 1. in fin. Vide, amabo, si non, cum aspicias, os impudens videtur. • 5. Me vide, formula fidejubendi, et recipiendi in se eventum cujuspiam rci, sta sulla mia fède. Id. Andr. 2. 2. 13. Istuc ipsum nihil pericli est : me vide. Plaut. Merc. 5. 4. 53. Ly. Certon' scis, non succensere mihi tuam matrem ? Eu. scio : me vide. Ly satis habeo. Adde Trin. 3. 3. 79. et Ter. Phprm. 4. 4. in fin Sic Græci β).£:sw s?; twva, Tp£3 ttvz. • 4. Ponitur interdum pro visere, convenire, visitare, andar a trovare, colloquendi et agendi causa. Cic. 1 2. Att. 37. ertr. Loco valde opus est. quare etiam Qthonein vide. Supra diacerat : Othonem, si Romæ est, convenias pervelim. Id. 4. ibid. 1 2. Graviter se acturum cum Aquilio confirmavit. videbis ergo hominem, si voles. et 12. ibid. § 4. Quemcumque appellaris, nemo negabit. Sed Septimium vide, et Lænatem, et Statilium. tribus enim opus est. Plin. 1. ep. 5. ante med. Rogo, mane videas Plinium domi, et quoquo modo efficias, ne mihi irascatur. % 5. Per catachresim dicitur de sensu aurium. /irg. 4. Æn. 49o. mugire videbis Sub pedibus terram, et descendere montibus ornog. Propert. 2. 13. 3g. Vidistin' toto sonitus procurrere cælo? Plaut. ridicule Mil. 4. 6. 44. Naso pol jam hæc quidem videt plus, quam oculis. • 6. Huc pertinet il!ud Augustin. 1 o. Confess. 35. Ad oculos proprie yidere pertinet. Utimur autem hoc verbo etiam in ceteris sensibus, cum eos ad cognoscendum intendiimus. Neque enim dicimus, audi quam rutilet; aut ollac quam niteat; ant gusta quam splendeat; aut palpa quam fulgeat. Videri enim dicuntur hæc omnia. Dicimus autem non solum, vide quid luceat, quod soli oculi sentire possunt, sed vide etiam quid sonet, vide quod oleat, vide quod sapiat, vide quam

durum sit. •| 7. De rebus inanimis. Virg. 2. G. 68. et casus abies.

visura marinos. h. e. expertura. (quo sensu Ter. Adelph. 5. 4. 13. Duxi uxorem. quam ibi miseriam vidi !) Senec. Agam. 885. sanguinem extremæ dapes Domini videbunt. Id. Herc. (Et. 462. Nox media solem vidit, et noctem dies. Id. Hippol. 285. Quæque nascentem videt ora solem. Id. Med. 2 1 2. Pontusque quidquid Scythicus a tergo videt. Lucan. 2. 428. de Apennino. Longior educto qua surgit in aera dorso, Gallica rura videt, devexasque aspicit Alpes. • 8. Metonymia est in his. Senec. Phæniss. 245. Videram noudum diem. h. e. nondum natus eram. Cic. 14. Fam. 1. circa med. Quem ego diem si videro, et si in vestrum conspectum venero. Id. 7. Fam. 3o. Qui suo toto consulatu somnum mon viderit. * 9. Tránsfertur ad animum, et sumitur pro intelligere, cognosce

VIDEOR

re, scire, intendere, conoscere, vedere. Id. 6. ibid. 3. Quem exitum ego tam video animo, quam ea, quæ oculis cernimus. Id. Senect. 23. Animus, qui plus cernit et lóngius, videt, se ad meliora proficisci. Id. 1. Orat. 25. a med. Acutius atque acrius vitia in dicente, quam recta videre. Liv. 6. 12. Dii vatesque eorum in futurum vident. Cic. g. Fam. 6. Quod ego cur nolim, nihil video. Vep. Alcib. g. a med. Ad patriam liberandam omni ferebatur cogitatione : sed videbat, id $ine rege Persarum non posse fieri. Id. Annib. 9. Vidit vir omnium callidissimus, magno se fore periculo, nisi quid prævidisset. • 1 o. Plus videre, plus sapere, melius consulere. Cic. 2. Phil. 15. in fin. Cum me vidisse plus fateretur, se speravisse meliora. Id. Manil. a 2. Sin autem vos plus in republica vidistis, elc. Sic Ter. Heaut. 3. 1. 97. Ita comparatam esse hominum naturam, aliena ut melius videant et dijudicent. •I 1 1. De somniantibus. Cic. 4. Acad. 4o. a med. Si dormientes aliquid animo videre videamur. !d. 2. Divin. 7 1. ad fin. Videre somnia. Id. 1. Vat. D. 29. sub fin. aliquid in somnis. Justin. 1. 4. per somnum. et ibid. g. per quietem., Cic. 2. Divin. 6 1. secundum quietem. Tacit. 2. Ann. 14. Nox lætam Gerinanico quietem tulit, viditque se operatum, etc. • 1 2. Frequenter est animadvertere, considerare, perpendere, cogitare. Pompej. ad Domit. 2. post ep. 12. l. 8. ad Att. Diligentius nobis est videndum, ne distracti pares esse adversario non possimus. Plaut. Bacch. 4. 9. 1 1 8. Duæ conditiones sunt : utram tu accipias, vide. Petron. Satyr. 94. Vide , quam non conveniat his moribus. et ibid. 1 o 2. Videte, numquid hoc placeat. Cic. Amic. 1 1. Id primum videamus, quatenus amor in amicitia progredi debeat. Id. 4. Acad. 15. Nunc ea videamus, uae contra ab his disputari solent. •| 13. Item cavere. Id. 1. Cf. }: 14. Videndum est, ne obsit benignitas. et ibid. 2 o. Quamobrem et hæc videnda, et pecuniæ fugienda cupiditas. Alii leg. vitanda, contra MSS. Grævio teste. •I 14. Item curare, procurare, providere, parare. Plaut. Amph. 2. v. 82. Vide, e navi efferantur quæ imperavi omnia. Id. Asin. 4. 1. 1 o. Scribas, vide, plane et probe. Cic. 16. Fam. 1. a med. Et comites, et tempestates, et navem idoneam ut habeas, diligenter videbis. Id. 5. Att. 1. Antecesserat Statius, ut prandium nobis videret. Id. 3. Tusc. 1 9. ad fin. Demus scutellam dulciculæ potiouis, aliquid videamus et cibi. Ter. Heaut. 3. 1. 5o. Asperum (vinum) hoc est : aliud lenius, sodes, vide. Id. Andr. 2. ö. 25. Ego istaec recte ut fiant, videro. Cic. 7. Fam. 2 a. ad fin. Sed valebis, meaque negotia videbis. Id. 7. Verr. 4o. eaetr. Post aliquid videbimus, ne iste nobis obstare possit. !d. 3. Orat. 1. Philippum dixisse constabat, videndum sibi aliud esse consilium : illo senatu se rem publicam gerere non posse. • 15. } ide, uid agas, cum eos monemus, qui magna aggrediuntur. Ter. horm. 2. 2. in fin. Senex adest : vide quid agas. ( Ubi Donat. non terrentis est, sed excitantis.) Cic. 7. Verr. 68. Te moneo : videas etiam atque etiam et consideres, quid agas, quo progrediare, quem hominem, et qua ratione defendas. guarda ben quel che fai. Hic est deterrentis. Adde Plaut. Epid. 1. 2. 58. • 1 6. /idere sibi, sibi consulere, providere. Ter. Phorm. 1. 4. 1 1. Nam absque eo esset, recte ego mihi vidissem, et senis essem ultus iracundiam . ° 1 7. Videris, it, int, dicimus, cum aliis rei cujuspiam curam relinquimus. Cic. Quint. 1 7. Quid mihi, inquit, cum ista summa sanctimonia, ac diligentia? viderint ista officia viri boni. Id. 1 2. Att. 2 1. Legi Bruti epistolam non |#; rescriptam : sed ipse viderit. Qvid. 2. Art. am. 57 1. Viderit Atrides : Helenem ego crimine solvo. Id. 5. Trist. 2. 43. Viderit : ipse sacram, quamvis invisus, ad aram Confugiam. Petron. Satyr. 87. Videris tamen, inquit : non ero tui similis. • 18. Et cuin casu . Stat 3. Theb. 2 1 2, Viderit hæc bello viridis manus. Ovid. 1 2. Heroid. 2 1 1. Viderit ista Deus, qui nunc mea pectora versat. • 1 9. Passive impersonaliter. V. in voce sequenti §. 2. • 2o. Particip. }'idens supra suo loco. Visurus §. 1. et 7. Videndus §. 13. et 14. VIDÉOR, eris, visus sum, pass. 2. esser veduto, άραομαι, cernor, conspicior. Plaut. Mil. 2. 2. 32. Siquidem centies hic visa sit, tamen inficias eat. Varr. 1. R. R. 2. Ubi sol sex mensibus continuis non videtur. Ter. Andr. 3. 5. 1 o. Ohe. Da. visus sum. Έ; 4. Ecl. 15. Divisque videbit Permixtos heroas, et ipse videbitur illis. Ovid. 4. Pont. g. 18. Consulis ante pedes ire viderer eques. Senec. ep. 1 1 4. Quami cupierit videri, quam vitia sua latere noluerit. •| 2. Impersonaliter. Plaut. Merc. 2. 2. 52. Vide sis modo etiam. Lys, visum est. Id. Asin. 3. 3. 94. Da mihi istas viginti minas, vidés me amantem egere. Lib. ¥idebitur. si vedrà, si penserâ. et Cic. Rosc. Com. 7. a med. Qui quamobrem Roscium similem sui in fraude et malitia existimarit, nihil videtur. non si vede il perchè. Id. 13. Phil. 2 1. ertr. Hoc potest separatim perscribi, ut proprio senatusconsulto Pompejus còllaudatüs esse videatur. affinchâ si vegga, clie, etc. Id, 3. Orat, 55, a med. Et quales ipsi quoque

[ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

eratores, qua sint ætate, honore, auctoritate, debet videri. bisogna vedere, si dee considerare. ° 3. Sæpissime est apparere, speciem habere, parere, sembrare : sive illa species vera sit, sive non. Cic. 1. Qffic. a4. Nunquam periculi fuga committendum est, ut imbelles tiimidique videámur. Id. 4. /err. 1 7. Multo rem 1urpiorem fore, et iniqüiorem, visum iri intelligebant. et 3. Orat. 1 1. a med. IEt illud quod loquitur, priscum visum iri putat, si plane fuerit rusticanum. ld. 3. Qffic. 7. ad fin. Induxit eam, quæ videretur esse, non quæ esset, repugnantiam. et ibid. 2. cirea med. Si id, quod speciem haberet honesti, pugnaret cum eo, quod utile videretur. jÉ 1. Ep. 16. 6o. pulcra Laverna, Da mibi fallere, da justo sanctoque videri. • 4. /idetur inihi, tibi, etc. sequente casu recto, cum, vel sine infinito. Plaut. Most. 5. 3. 2. Num nimio emptæ tibi videntur ? Id. Stich. 1. a. 7. Non bomines habitare mecum mihi hic videntur, sed sues. mi pare, abitar qui meco non uomini, ma porci. et Rud. 4. 7. 4 AEquum videtur tibi, ut ego alienum quod est, meum esse dicam ? Id. Pers. 5. 2. 58. Nee satis liber sibi videtur, ni, etc. et 4. 4. 5. Ut munitum muro tibi visum est oppidum ? Cic. 2. Fin. 15. ad fin. Quæ Aristomi et Pyrrhoni omnino visa sunt pro nihilo. Plaut. Epid. 4. 2. 29. Quid si servo aliter visum est ? •| 5. Sequente accusativo rara constructio est. Cic. 5. Tusc. 5. Non mihi videtur, ad beate vivendum satis posse virtutem. (Lambin. et JBentlej. leg. virtus. Adde Gell. 2. 4.) • 6. Ego mihi videor, tu tibi videris, etc. mi pare, che, etc. sequente altero recto casu, vel infinitivo : et opinationem, atque assensionem non firmam saepe significat. Cic. 9. Att. 1 o. Ainens mihi fuisse yideor a principio. et ibid. 1 2. a med. Quibusdam aut sapiens videor, quod una non ierim, aut felix fuisse : mihi contra. et ibid. 1 7. a med. Objurgavi senatum, ut mihi visus sum, summa cum auctoritate. Ter. Eun. 3. 2. m. Audire vocem visa sum modo militis. Id. Andr. 4. 4. 18. Adeon' videmur vobis esse idonei, in quibus sic illudatis? • 7. De somniantibus. Plaut. Merc. 2. i. 3. Mlercari visus mihi sum formosam capram. Id. Curc. 2. 2. 1 o. Hac nocte in somnis visum sum viderier, procul sedere longe a me AEsculapium. M 8. Interdum significat firmum animi judicium, et ponitur pro censere, statuere, placere : qua ratione impersonaliter usurpatur cum infinito vel expresso, vel tacito. Cic. Senect. 1. Nunc mihi visum est de senectüte aliquid ad te conscribere. Ter. Phorm. 4. 3. 1 4. Visum est mihi, ut ejus tentarem sententiam. mi è paruto bene. supple visum est mihi facere, ut, etc. Cic. 1. Acad. 9. sub /in. Eain quoque, si videtur, correctionem explicabo. se ti par bene. Sic 1 4. Fam. 7. ad fin. Tibi si videbitur, villis iis utere, quæ longissime aberunt a militibus. Id. m. Offic. 32. ad fin. Qui imitamur , quos cnique visum est. supple iinitandos esse. Sic 1 2. Att. 28. eaetr. Veliim Lemtulum puerum visas, eique de mancipiis, quæ tibi videbitur, attribuas. Liv. 3 1. 3. Ut consul, quein videretur ei, cum imperio mitteret, qui, etc. Id. 29. 2o. Sibi placere consules deceiii legatos, quos iis videretur, ex senatu legere, quos cum prætore mittèrent. * 9. Hac ratione in decretis, et senatusconsultis, et sententiis judicum adhibebatur : ut modeste suam sententiam ostenderent, et imperiose jubendi invidiam vitarent. Cic. 4. Acad. 47. sub fin. Majores nostri voluerunt, quæ jurati judices cognovissent, ut ea non esse facta, sed ut videri, pronuntiarent. Id.'4. Verr. 38. Iste pronuntiat, Sthenium litteras publicas corrupisse videri. Id. 4. Att. 2. Cum pontifices decressent, videri, posse sine religigne eam partem areæ mihi restitui. Liv, 3o. 1 7. a med. Scipionem recte atque ordine videri fecisse, quod eum regem appellaverit. Id. 38. 44. Consul adjecit senatusconsultum, Ambraciam non videri vi captam esse. In decreto cens. apud Suet. Rhet. 1. Et iis, qui eos ludos habent, et iis qui eo venire consueverunt, videtur faciendum ut ostendamus nostram sententiam, nobis non placere. Adde Cic. 7. Verr. 6. a med, et 4. ibid. 41., Phaedr. 1. 1 o., Cæs. 1. B. C. 2. et quæ congessit Brisson. de Formul. p. 2 1 7. ° 1 o. Frequens adeo est apud Ciceronem hujus verbi usus, ut nonnunquam ab eo per pleohasmum tantummodo adhibeatur, ita tamen ut non sine vi et elegantia. Exemplum sit illud ejusd. Manil. 1 o. Satis mihi multa verba fecisse videor, quare hoc bellum esset genere ipso nccessarium, magnitudine periculosum: restat, ut de imperatorg ad id bellum deligendo dicendum videatur. . VIDÜÄ, æ. W. VIDUUS. VIDÜÄLIS, e, adject. vedovile, ad viduam pertinens. In fragm. Inscript. apud Murat. 75. 2. Permansit bis denis in vidualibus annis Jain jam sancta parens. - VIDÜÄTUS, a, um, particip. a yiduo : spogliato, privo, privato, μονω$si3, yj3o3 , privatus, spoliatus, carens. Virg. 4. G. 5 18. Arvaque Riphæis nunquam viduata pruinis. Colum. Arbor. 1. a med. Vitis vidüata pristino aiimento dcficiet. Id. 1 o. præf. a med. Aggressi sumus tenuem admodum, et pæne yiduatain corpore mate

[ocr errors]

riam. Sil. 3. 6o 1. Nec Stygis ille lacus, viduataque lumine regna. Id. 1 1. 91. sedes viduata. h. e. sella curulis vacua, mortuo consule. Martial. 1 1. 2 u. Culcita viduata Leuconico. materasso votato di borra. Bursus Sil. 1 2. 37o. Serpentum tellus pura ac viduata venenis. Alii leg. veneni. nam et genitivum regit. Lucret. 5. 838. Orba pedum partim, manuum viduata vicissim. • 2. J'iduata, viro orbata. Suet. Galb. 5. Agrippina viduata morte Domitii. restata vedova. et Senec. Med. 581. conjux viduata tædis. h. e. deserta, repudiata. Adde Martial. 9. 3 1. et Tacit. 1 6. Ann. 5o. VIDÜÄTUS, us, m. 4. stato vedovile, vedovanza, viduvium. Tertull. /irg. veland. g. Scio, alicubi virginem in viduatu ab amnis nondum viginti collocatana. h. e. in sacro viduarum ministerio. * VIDUCASSES, ium, m. plur. 3. incolæ urbis ejusdem nominis in Gallia Lugdunensi, nunc pagus /ieuae appellatus. Eorum meminit Plin. 4. 18. 32. Andegavi, Viducasses, Bodiocasses. Inscript. apud Murat. præf. p. 1 o. T. Sennius Sollemnis Sollemnini filius e civitate Viducassiüum oriundus. et mor. Ordo civitatis Viduc. Annio Pio, et Proculo Cos. h. e. ann. a Chr. n. CCXXXVIII. VIDÜERTAS, atis, f. 3. calamità, auppogæ, calamitas, apud veteres. Paul. ex Fest. Viduertas calamitas dicta, quod viduet bonis. Cato R. R. 141. Uti tu morbos visos invisosque, viduertatem, vastitudinemque, calamitates, intemperiesque prohibessis. VIDÜITAS, atis, f. 3. privazione, mancanza, privatio, inopia. Plaut. Rud. 3. 3. 1. Nunc demum est, cum omnium copiarum , atque opum, auxilii, præsidii viduitas nos tenet. . •| 2. Frequenter est vita cælebs post nuptias, vita vedovile, χη3sia, χρευσις. Cic. Caecin. 5. Aebutius iste, qui jam diu Cæsenniae viduitate ac solitudine aleretur. Liy. 4o. 4. In viduitate relictæ filiæ singulos parvos filios habentes. ViDÜLÄRIÄ, æ, f. 1. nomen unius ex amissis Plauti comoediis, cujus fragmenta aliquot afferunt Vonius et Priscianus. Dicta est a vidulo; sed cujus præcipue argumenti fuerit, ignoratur. Similis Rudenti fuisse creditur. ViDÜLUS, i, m. 2. bolgia, yaligia, φυλακτήσιον, τῆρα, sacculus ex corio, quo pecunia, vel aliud quidpiam itineris causa reponitur. Plaut. Rud. 4. 4. 80. Est ne hic vidulus, ubi cistellam iuam inesse ajebas? Id. Men. §. 7. 47. Recte obsignarum in vidulo est marsupium. Adde Rud. 4. 3. 6o. et δ 1. unde colligitur, ex corio fuisse VIDÜ0, as, a. 1. privare, spogliare, χηρόω, ἀποστεράω, orbo, privo. Virg. 8. Æn. 97 1. tam multis viduasset civibus urbem. Horat. 2. Ud. 29. 8. Et foliis viduantur orni. Senec. Hippol. 806. Ense viduare dexteram. Stat. o. Theb. 389. viduare Penates, Finitimas adhibere manus. Seren. Sammnon. o3. 989. febris pergit viduare sopore. . •| 2. Item viduam vitam ago, vedovare nostrate& vulgo dicunt. Tertull. Mgnog. 1 7. Cereris sacei dotes viventibus etiam viris et consentientibus, ainica separatione viduantur. h. e. ita separatim degunt, ac si viduæ essent. VIDÜViUM, ii, n. 2. stato vedovile, vedovanza, viduatus. Sidon. 6. ep. 2. Cui filii, nec post multo nepotis amissi, duæ pariter plagæ recentes ad diuturni viduvii vulnus adduntur. Inscript. apud Don. el. 1 o. n. 5 1. a med. Viro carissima, post eum longissimo viduvio in eximio flore, summa pulchritudiiie formæ castissima, etc. VIDÜUs, a, um, adject. privo, spogliato, privato, vedovo, Xjipog , privatus, orbatus, spoliatus, carens : ab iduare, quod Etruscà lingua dividere est : unde vidua (inquit Macrob. i. Saturn. 15. a med.) quasi valde divisa, aut a viro divisa. Aliam notationem mox §. 2. afferam. Videtur itaque proprie dici de conjuge orbata viro. Cic. Cæcin. 5. Mulierum assentator, cognitor viduarum. Plaut. Curc. 1. 1. 37. Dum te te abstineas nupta, vidua, virgine. Id. Stich. 1. 1. 1. Credo miseram fuisse Penelopam, quæ tam í vidua viro suo caruit. Horat. v. Ep. 1. 78. sunt qui Crustis et pomis viduas venentur avaras. Plaut. Merc. 4. 6. i3. Faxim, plures viri sint vidui, quam nunc mulieres. • 2. Viduam, inquit Jabolen. Dig. 5o. 16. 242., non solum eam, quæ aliquando nüpta fuisset, sed eam quoque mulierem, quæ virum non habuisset, âppellari ait Labeo : quia yidua sic dicta est, quasi vecors, vesanus, qui sine corde aut sanitate esset; similiter viduam esse dietam, sine duitate. Liv. 1. 46. ad fin. Se rectius viduam, et illum cælibem futurum fuisse contendere, quam cum imparijungi. Senec. Herc. Fur. 245. cælibis semper tori Regina gentis vidüa Thermodontiæ. Adde Med. 2 15. . ° 3. Universim quæcumque seu nupta, sive innupta sine viro cubat, vidua dicitur. item qüae virum quidem habet, $ed absentem . Senec. 4gam. 1 56. Decem per annos vidua respiciam virum? Plaut. Cist. i. 1. 46. de meretrice. Numquam ego hanc viduam cubare sivi. Propert. 2, 24. 17. Quid tibi, quid prodest viduas dormire puellas? Adde Ovid. 2. Fast. 557. Huc et illa perti

ncnt : Propert. 2, 7. 54. Scyria nec viduo Deidamia toro. Qyid. 2, 654 VIENNENSIS

Amor. 1 o. 17. Hostibus eveniat viduo dormire cubili. 1d. 1 9. Heroid. 6g. Cur ego tot viduas exegi frigida noctes? et 1. ibid. j. Nec mihi, quaerenti spatiosam fallere noctem, Lassaret viduas pendula uela mânus. h. e. manus ejus, quæ virum habet absentem. Id. 8. ibid. 2 1. Vidua aula. h. e. in qua regina conjux abest. Sic 9. ibid. 33. et 1. Fast. 56. Vidua domus. Mârtial. viduam Cybelem dicit 7. 73. propter Atyn puerum, quem deperibat, exsectum. Senec. 1. $enef. 9. a med. Viduus cælibatus. - • 4. Vir quoque viduus est sine conjuge. Ovid. 1. Art. am. 1 o2. Cum juvit viduios rapta Sabina viros. Adde 8. Heroid. 86. • 5. De besiiis. Plin. n o. 34. 52. Columba nisi cælebs aut vidua, nidum non reìinquit. • G. Translate. Horat. 4. Od. 5. 3o. Et vitem viduas ducit ad arbores. Juvenal. 8. 78. Stratus humi palmes viduas desiderat ulmos. Catull. 62. 49. Ut vidua in nudo vitis quae nascitur arvo. Martial. 3. 98. Vidua platanus. Colum. 5. 6. a med. Viti novellæ pampinarium dimitti non oportet, nisi necessario loco natus est, ut viduum ramum mmaritet. 4, 7. De aliis quoque rebus dicitur spoliatis, carentibus. Ovid. 3. Amor. 1 o. 18. nec viduum pectus amoris habet. Virg. Cul. 372. Cogor adire lacus viduos a lumine Phoebi. Stat. 1 o. Theb. 1 3. Ceu mare per tumidum viduæ moderantibus alni. et ibid. 1 85. Viduus clavus. h. e. sine gubernatore. Co'uin. Q. 4. Pabulationes pecudibus viduae. Id. 2. 2. ad fin. Viduum arboribus solum. Plin. 3. prouem. Oppidorum nomini fama sua vidua. Sil. 2. 247. viduus teli, et frustrato proditus ictu. Apul. 4. Met. Arae viduae, frigido cinere foedatæ. Avien. Perieg. 959. Caespes herbae viduus. Stat. 2. Theb. 542. Hasta super lævos huiheros vicina cruori Eflugit, et viduo jugulum ferit irrita ligno. h. e. qua parte ferro caret. ° 8. I)e Deo Viduo haec Cyprian. de Idolor. vanit. ante med. In tantum vero Deorum vocabula apud Romanos finguntur, ut sit apud iilos et Viduus Deus, qui anima corpus viduet ; qui quasi feralis et funebris intra muros non habetur, sed foris collocatur , et nihilominus, quia extorris factus, damnatur potius Romana religione, quam colitur. In multis optim. MSS. hæc verba desunt. VIENNENSIS, e, adject. ad Viennam pertinens, quæ est urbs Allobrogum iu Gallia Narbonensi, ad Rhodanum fluvium, infra Lugdunum, Romanorum coloniam : ejus meminit Plin. 2. 47. 46. et 3. 4. 5., Caes. 7. B. G. 9., Martial. 13. 1 o7., ubi vitiferam, et 7. 88., ubi puleram vocat. Plin. 14. 1. 3. Viennersis ager. * 2. 7/iennenses, ium, absolute, sunt incolæ illius urbis, apud eund. ibid. 4. 6., Plin. alter. 4. ep. 22., Tacit. 1. Hist. 63. et Kellej. 2. m 2 1. • 3. Alia est Vienna in Pannonia superiori, quae et /ìndo bona in Itiner. Antonini dicitur, ad Danubium, illa nunc multo nobilior. VIÉo, es, a. a. legare, λυγάo, flexili vinculo ligo, vincio. Varr. 4. L. L. 1 o. Viere, vincire : a quo est in Asoto Ennii : ibant malam viere Veneriam corollam. Id. 1. R. R. 23. a med. Sic alia et alio Ioco serunda, ut habeas vimina, unde viendo quid facias, ut sirpeas, vallos, crates. Adde Fest. et Mon. 1. 925. * VIESCO, is, n. 3. idem ac vieo. Hinc Tviescens apud Colum. 1 a. 15. ante med. Crates inter se acclines testudineato tecto more tuguriorum viescentem ficum a rore, et interdum a pluvia defendat. Ita edidit Schneiderus ex Cod. Sangerman. pro in arescentem. V. Colum. loc. cit. in VIETUS §. 1. VIÉTOR, oris, im. 3. cerchiajo, qui vasa vinaria curat, circulis ligneis et viminibus religando, stipando, etc. a vieo. Agnoscitur a Donat. ad Ter. Eun., ut dicetur in VIETUS §. 1. Ulp. Dig. 9. 2. 27. in fin. Si vietori locaveris lacum vino plenum curandum, et ilie eum pertuderit. Ita Haloander edidit, et legi vult Budæus. At Torrentin. habet tectori, quod defenditur a Cujac. l. 1 o. Observat. c. 9., tum quia in Basilicis est xovvztj, tum quia lagus non est hic va$ ligneum, quod vieri debeat, sed cisterna vini (ut vocat Jip. Dig. 47. 2. 2 1. circa med.) seu receptaculum vini in terra depréssum et tectorio incrustatum, cujusmodi ab Atheniensibus, et aliis Graecis adhiberi morem fuisse, Suidas docet, ad vina servanda. Addit Cujac. Latinos non dixisse vietorem a viendo, sed victorem, allato illo Gellii loco 1 2. 3. ertr. A ligando lictor, a legendo lector, a viendo victor, a tuendo tutor, a struendo structor, productis quæ corripiebantur vocalibus, dicta sunt. Nam qui a vivendo victor legunt, contra Gellii mentem faciunt. Quæ cum vera esse videantur, iegendum erit etiam apud Arnob. 2. p. 7o. Vannorum, sirpiarumqüe victores. panieraj, cestaj. quod e vimipibus inflexis et intextis ea vasa coimpingunt. Alii leg. vitores eod. sensu. Sic in multis MSS. Plauti Rud. 4. 3. 5 1. Et vitorem , et piscatorem te esse , impure, postulas. h. e. vasorum, quæ religantur (qualis est vidulus) δrtificem. Alii leg. vietorem. Sic in Inscript. apud Grut. 1 1 78. 4. T. Luccejus T. L. Auctus vitor sibi et suis, etc. vÌÉTRIX, et Vitrix, icis, f. 3. quae viet corollas. Plin. 35. 1 1.

4a. n. 23. Pausias amavit in juventa Glyceram municipem suam , ,

[ocr errors]

vitricem coronarum. Ita pro vietricem legit Salmas. in Solin. p. 24o. Harduinus autem inventricem ; quod minime probandum videtur: coronarum enim plectendarum ars antiquissima fuit: etenim id. Plin. mor. Postremo pinxit illam sedentem cum corona, quæ e nobilissimis ejus tabula appellata est Stephaneplocos , ab aliis Stephanepolis, quoniam Glycera venditando coronas sustentaverat paupertatem. /ietricis figúram habes apud Gor. Inscr. Etr. T. 3. tab. g. p. LXXX. V. STEPHANEPLOCOs et STEPHANEPOLIS. ViETUS, a, um, adject. molle, languido, di poche forze, mezzo, ταρετο:, μαλxxôç, mollis, languidus, flaccidus: a' vieo, quod est inflectere, vincire, ligare. Donat. ad illud Ter. Eun. 4. 4. 2 1. IIic est vetus, vietus, veternosus senex : Vietus, inquit, mollis, flaccidusque, et flexibilis corpore; unde et vimina, et vimenta, et vites, et vietores dicuntur ; et viere religare dicitur: quia vietis virgis magis religare possumus quidiibet. Lucret. 3. 386. de tela aranei. Nec supra caput ejusdem cecidisse vietam Westem sentimus. h. e. putrem. Cic. 2. Divin. 1 6. Vel suspicari contractum aliquo morbo bovis exile, et exigitum , et vietum cor, et dissimile cordis fuisse. Id. Senect. 2. Necesse fuit, esse aliquid in arboruma baccis terræque frugibus, maturitate tempestiva quasi vietum et caducum. Colum. 1 2. 1 3. init. Ficus porro neque nimium vieta, neque immatura legi debet. • 2. Invenitur et paenultima correpta, ut quidam censent. Horat. Epod. 1 2. 7. Qui sudor vietis, et quam malus undique membris Crescat odor. (Dici tamen potest, duas hic syllabas per synaeresin in unam contrahi.) ViGENI, ae, a, adject. venti, idem ac viceni. Colum. 4. 3o. Viminalium singula jugera sufficere possunt quinis et vigenis jugeribus ligandae vineae. Alii leg. vicenis. VIGENS, entis, particip. a vigeo : forte, vigoroso, cxgd3v, dxμαίο;, fortis, vegetiis. Cic. 2. Fin. 1%. Homines rationem habent a natura, mentemque datam et acrem, et vigentem . Lucret. 2. 30 1. Herbae rore vigentes. Suet. Ver. 2o. Terpnum citharoedum vigentem tum præter alios arcessiit. h. e. florentem , et præter alios in sua arie peritum. • 2. Von. 5. 44. hoc interesse ait inter vegetum et vigentem, quod vegetus sit incolumis, vigens fortis: vegetum corporis, vigenuém animi etiam dici posse: quæ quidem differentia non usquequaque vera est. Liv. 2 1. 43. A tergo Alpes urgent, vix integíis vobi§ ac vigentibus transiiae. Quintil. declam. 3. 4. vigentibus lacertis humum scindere. • 5. Translate. Plin. Paneg. δο. Datur intueri pu!cherrimas ædes, deterso situ, auctas, et vigentes. h. e. non ruinosas, sed firmas. VIGEO, es, ui, n. 2. esser in vigore, in fùrze, esser robusto, gagliardo, $aXXto, dxpa3o, vigorem habeo, valeo, polleo: a vi, vel çjuasi vi ago. Paul ex Festo: Viget dictum a vi agendo, sed non in agendis hostilibus rebus, verum iis, quæ concitato animo ad bonum tendunt. Cic. 2. IWat. D. 33. Quæ a terra stirpibus continentur, arte maturæ vivunt et vigent. Id. m. Tusc. 2j. Quidquid est illud, quod sentit, quod sapit, quod vult, quod viget, cæleste et divinum est. Ovid. 4. Fast. 54 1. `Palior abit, subitæque vigent in corpore vires. Quintil. 7. præf. Artus etiam leviter loco moti, perdunt, quo viguerunt, usum . Senee. Hippol. 62o. Tu, qui juventæ flore primævo viges. Sallust. Catil. 2 1. Victoria in manu nobis est: viget ætas, animus valet. }'arr. 4. L. L. i o. Omne corpus, ubi mimius ardor aut humor viget, aut interit, aut manet sterile. Virg. 4. Æn. I 73. Fama Mobilitate viget, viresque acquirit eundo. Horat. 1. Od. 1 2. 1 7. de Jove. nil majus generatür ipso, Nec viget quidquam simile aut secundum. Tibull. 4. 1. 88. Laudis et assiduo vigeat certamine miles. Cic. 2. Orat. 87. Vigere memoria. Id. 1. Tusc. 43. in fin. Humatio tota ad corpus pertinet, sive occiderit animus, sive vigeat. Liv. 6. 22. a med. Vegetum ingenium in vivido pectore vigebat. Lucret. 5. 1 5 1. Animus lætitia viget. Cic. 4. Aut. 3. sub fin. Nos anirao dumtaxat vigemus, etiam magis, qua cum florebamus: re familiari comminuti sumus. Val. Flacc. 1. 55. Tu, cui jam curæque vigent, animique viriles. • 2. De iis, quæ prospera sunt, quæ florent, quae magni æstimantur. /irg. a. Æn. 88. Dum stabat regno incolumis, regumque vigebat Conciliis. Ovid. 15. Met. 426. Clara fuit Sparte: magnae viguere Mycenae. Senec. Hippol. 435. prospero regnum in statu est, Domusque florens sorte felici viget. Sallust. Catil. 3. ad fin. Pro pudore, pro abstinentia, pro virtute, audacia, largitio, avaritia vigebant. Cic. Coel. 5. sub fin. Vigebant studia rei militaris. Vaev. apud Gell. 6. 8. sub fin. Qui res magnas manu sæpe gessit gloriose, cujus facta viva nunc vigent. Stat. 3. Silv. 5. 74. urbes stant, populisque vigent. Coel. ad Cic. 8. Fam. 1. ertr. Tui politici libri omnibus vigent. Horat. Art. P. 6 1. verborum vetus interit ætas, Et juvenum ritu florent modo nata, vigentque. Vep. fragm. apud Plin. 9. 59. 63. Me juvene violacea purpura vigebat, çujüs libra denariis cefitum venibat. Colum. 8, 17. circa med. Murænæ, quarum pretia

« НазадПродовжити »