Зображення сторінки
PDF

* TRANSITOR

nomina dicuntur a grammaticis, quorum significatio et vis in aliam personam transit: et contra Intransitiva, quæ non transeunt. Priscian. 14. p. 98a. Puerch. - - - tRANSiTóR, oris, m. 3. passeggiere, qui transit. Ammian. 15. a. Ut subterraneus serpens föramen subsidens occultum, assultu subito transitores observans incessit. TRANSITÖRIÈ, adverb. di passaggio, in transitu, obiter, perfunetorie. Hieronym. advers. Helvid. n. 13. Transitorie dicere. Id. ep. 51. n. 2. loqui. Augustin. serm. 1 o2. de Temp. £onsiderare. TRANSITÖRIUS, a, um, adject. che serve di passaggio, transitioni inserviens, pervius. Boeth. 5. Cons. phil. prog. 6. In hodierna quoque vita non ámplius vivitis, quam in illo mobili transitorioque momiento. Lamprid. Aleae. Sev. 28. Statuas imperatoribus in foro Idivi Nervæ, quòd transitorium dicitur, locayit. (Aurel. Vict. sar. 12. de Vérva. Dedicato prius foro, quod appellatur Pervium.) P. Vict. de reg. Urb. R. Trarisitorium forum ponit in regione quarta. Dictum e$t ex eo, quod per illud facilis erat transitus in alia loca. Suet. Ner. 31. Dofhum â Palatio Esquilias usque fecit: quam primo transitoriam, mox incendio absumptam restitutamque, Auream nominavit. scil. quia per eam transitus erat a Palatio in Esuilias. TRANSITUS, a, um, particip. a transeo: passato. Liv, 21. 43. Alpes vix integris vobis ac vigefitibus transitæ. Justin.38.4. a med. Paëne operosiùs transitis eorum finibus, quam possessis. Manil. 2. 367. Alterius ductus locus est per transita signa. * tRANSITUS, us, m. 4. passaggio, transito, passo, μεταβασις, locus qua transiri potest, et ipsa transitio. Cic. 5. Tusc. ao. a med. Ejus fösste transitum ponticulo ligneo conjunxit. Hirt. 8. B. G. 2o. Flumine impeditum transitum videbat. et ibid. 13. Proelia, quæ ad vada transitusque fiebant paludis. Cæs. 6. ibid. 6. Erat inter Labie* mum atque ho§tem difficili transitu flumen. Plin. 6. 28. 32. Inde in montes octo dierum transitus. Id. 3. 1 1. 16. Qua in Graeciam brevissimus transitus. tragitto. Liv. 28. 1. Cum transitu Hasdrubalis levatæ Hispaniæ viderentur. Id. 2 1. 2o. Dare transitum Poeno per agros urbesque suas. Justin. 2. 13. occupare maturata fuga. Id. 15. 4. Transitum inde in Indiam fecit. et 29. 4. Prohibere transitum. et Tacit. 1 5. Ann. 1 o. alicujus arcere. íì. 4. Hist. 1 9. a med. Ar' cere transitu aliquem. Justin. 1. 8. prohibere aliquem. Tacit. 1 2. Ann. 1 5. Capta in transitu urbs Ninos. nel passare, di passaggio. et 1. Hist. 76. Transitum Alpium parans. et 3. ibid. 59. Foeda hieme per transitum Apennini conflictatus exereitus. Gell. 1 5. 1 g. Transitus in aliemam familiam. scil. per arrogationem . Plin. 23. à. s8. Acetum scillinum transitum auditus aperit. Ovid. 4. Met. 7;. datus est verbis ad amicas: transitus aures. Plin. 22. 24. 51. Aqua mulsa lenit transitum spiritus. h. e. asperam arteriam, per quam meat spiritus. Id. 1 1. 36. 43. Mutationes, et in alias figuras trans itus. trasformazioni, μεταμορφωσεις. * 2. De transfugio et transitione ad hostes. Tacit. i. Hist. 76. Eadem formido provinciam Narbonensem ad Vitellium vertit, facili transitu ad proximos et validiores. • 3. In pictura transitus est, ubi unus color finitur, et ' alius incipit. Ovid. 6. Met. 65. de Iride. In quo diversi niteant cum mille colores, Transitus ipse tamen spectantia lumina fallit: Usque adeo quod tangit, idem est. tamen ultima distant. Plin. 35. 5. 1 1. Commissuras colorum et transitus appellaverunt harmogen. ld. 37. 2. 8. Circumagentibus se maculis in purpuram candoremque, ét tertium ex utroque ignescentem, velut per transitum coloris. V. HARMOGE. •| 4. In dicendo est transitio ab una re perorata ad aliam. Justin. 42. 2. Sed quoniam in Armeniam transitum facimus, origo ejus paulo altius repetenda est. Quintil. g. 2. a med. Unde etiam venusti transitus fiunt: non quia transitus ipse sit schema, etc. Id. 7. 6. Hinc erit ad alia transituis, et divisio, num quisquis, etc. ^ 5. Transitus verborum et nominum est eorum declinatio a prima persona in reliquas, a recto casu ad Ê'£;; Varr. 8. L. L. 62. Ut apparet im meo, meo, veho: ab his dissimilia fiunt transitu, meas, nes, vehis. et ibid. 52. Sic socer, macer, quoil in transitu fiat ab altero trisyllabum soceri, ab altero bisyllabum macri. Id. g. ibid. 3. a med. Similitudo, quae est in transitibus de casu in casumi. M 6. In transitu, cursiim, obiter, breviter, di passaggio, brevemente. Quintil. 7. 3. a med. Quæ libro quinto leviter in transitu attigeram. Id. 6. a. Affectuum non simplex natura, nec in transitu tractanda. TRANSJÜGÄtUS, a, um, adject. mltra jugum transitus. Mela a. 2. Athos mons a Xerxe in Grajos tendente perfossus transjugatusque ' est, factus freto navigabili pervius. Alii leg. trasnavigatus. TRANSJUNGO, is, xi, ctum, a. 3. μεταέsyyyvg, est in quadriga '1ocum veterinis mutare, ut mulam teimonariam facere, qnæ præcedere solita sit, vel dextram, quæ sinistra esse solebat. Ulp. Dig. 21. 1. 38. circa med. Si mula talis sit, ut traosjungi mon possit.

TRANSTLATIVUS 5 15

TRANSILAPSUS, a, um, particip. a trans, et labor. Claudian. 1. in Eutrop. 376. rapit cæli per inania cursum Diva potens, unoque Padum translapsa volatu, etc. h. e. prætervolans. TRANSLÄTICiE, adverb. per modo di fare, superficiaìmente, alla buona, remisse, leviter, perfunctorie, negligenter : quasi ut vulgo et passim solet. Ulp. Dig. 37. 14. 1. Paironorum querelas adversus libertos præsides audire, et non translaticie exsequi debent. Martian. ibid. 48. 16. 1. ante med. PrævaricatQrem esse eum ostendimus, qui colludit cum reo, et translaticie munere accusandi defungitur. Papinian. ibid. 36. 1. 55. a med. Sed nec illud translauicie omittendum est. Omnibus his locis sunt qui leg. translative. TRANSLÀTICIUS, et Tralaticius, a, um, Ę. qui crebro ex uno in alium locum transfertur: atque adeo non nuper inventus, aut novus, sed aliunde sumptus, ut ait Ascon. ad 3. }'err. 44. eaetr. ubi Cic. In re tam usitata satis est ostendere, omnes antea jus ita dixisse, vetus edictum translaticiumque esse. Id. 5. Att. 2 1. d med. Cum ego in edicto tralaticio centesimas me observaturum haberem. Gell. 3. 18. sub fin. Edictum, quo nunc consules, servandæ consuetudinis causa, tralaticio utuntur. Suet. Aug. 1 o. M. Antonius ne publicum quidem et translaticium jus ulla in re sine pactione gravissimae mercedis impertiens. • 2. Hinc ponitur pro usitato, vulgari, recepto, solemni, passim occurrente, vulgo usurpato, consueto, comune, ordinario, consueto. Petron. Satyr. 1 1 o. Intelligebam, me non tralaticia deformitate esse insignitumi. Suet. IVer. 35. in fin. Efferre aliquem raptim translaticio funere. Phaedr. 5. 7. Dii sunt locuti more translaticio. secondo 'l solito. hic antepænultima in translaticio producitur, licet ea in vocabulis similiter desinentibus brevis esse soleat. V. NATALICIUS et SATURNALICIUS. Petron. Satyr. 1 13. Nec Giton me ant tralaticia propinatione dignum judicabat. men d'un brindisi ordinario, e solito a farsi a tutti. et ibid. 1 14. Aut præteriens aliquis tralaticia humaìitate lapidabit. h. e. tumulum lápidibus operiet. Alii leg. tumulabit. et Suet. Ver. 7. sub fin. Patronis non trànslaticias, ut assolet, breves, sed maximas plurimasque postulationes certatim ingerentibus. Plin. 9. ep. 37. Translaticia, et quasi publica officia a familiaribus amicis contra ipsorum commodum exigere. Est qui leg. translativa. Gell. 9. 9. Verba hercle non translaticia, sed cujusdam nativæ dulcedinis. •. $. Translaticium est, minime novum, usitatum, consuetum. Cic. 3. Fam. 8. ante med. Hoc vero, ex quo suspicio nata est, me exquisisse aliquid, in quo te offenderem, traslaticium est. Plin. 1 o. 29. 4 1. Animalium (quædam alicubi) non nasci, translaticium : inverta emori, mirum. ld. 7. 5. 4. Tralaticium in Ægypto est, et oatavo mense gigni. Est qui leg. translativum. •| 4. De scriptione V. in TRADITUS §. a. TRANSLATIO, et Tralatio, onis, f. 3. trasporto, traslazione, μεταμορα, actus transferendi, trajectio. Plin. 1 7. m 1. 14. Plaotas

ex seminarie transferre in aliud, operose præcipi arbitror, licet trans

latione folia latiora fieri spondeant. traspiantamento. et Colum. 3. 1 o. Etiam feracissimi palmites translationem sæpe reformidant. /arr. 1. R. R. 41. In aliis translationibus videndum, ut quod transferatur, in cacumem habeat gemmam. h. e. insitionibus. Suet. Ver. 9. Translatio domicilii. Cic. 1. Qffc. 14. pecuniarum a justis dominis ad alienos non debet liberalis videri. Id. 6. /err. 42. criminis. il dar la colpa, l' addossare altrui. q. 2. Apud rhetores translatio, μεταληφις, est cum ad removendum crimen, et declinandum judicium reus aut causam, aut factum in alium transfert, ut ait Cic. 1. Invent. 1 1. De hac multa Quintil. 3. 6. Hodie vocant eacceptionem deelinatoriam. V. PRÆS€RlPTIO §. 5. • 3. Item cum verbum in quandam rem transfertur ex alia, quod propter similitudinem recte videtur posse transferri, ut ait Auct. ad Herenn. 4. 34., μεταφορά, metafora, ut prata rident, vites gemmant, telum manu fugit. Multa de ea Cic. 5. Orat. 38. et seqq., item Quintil. g. 3. V. METAPHORA. Cic. loc. cit. 41. Verecunda debet esse translatio. et ibid. 38. in fin. Translationes audaciores. • 4. Pro interpretatione ex una in aliam linguam, traduzione, versione. Quintil. 1. 4. Quas conjunctiones a plerisque dici scio: sed haec (convinctio) ex cvvöiag* magis propria translatio videtur. Adde Hieronym. ep. 99. n. 1. % 5. Item pro actu scribendi, trascrizione. Sidon. 8. ep. 3. Apollonii Pythagorici vitam dum parere festino, celeriter ejecit in tumultuarium exemplar turbida et præceps et opica translatio. • 6. translatio diciiur a grammaticis figura metathesis, qua litterarum ordo mutatur. Diomed. 2. p. 437. Putsch. et Donat, de Schematib p. 1 773. • 7. De tralatio V. in TRADITUS §. a. TRANSLATivE, adverb. V. TRANSLATICIE in fin. TRANSLATiVUS, et Tralativus, a, um, adject. μεταστατικέ:, qui transfertur, vel transferri potest, aut solet. Consiitutio translativa est illa, in qua causa pendet, quia actio non fit iis circumstantiis, quibus facienda est, ac proinde indiget transactionis, et con

[ocr errors]

5 16 ~TRANSLATOR

mutationis, e. gr. Utrum populus Romanus, an centumviri le hac re judicare debeant, Utrum cum eo, qui vasa argentea publica de loco privato sustulerit, furti, an peculatus agi oporteat. Cic. 1. Invent.'8. At cum causa ex eo pendet, quod non aut is agere videtur, quem oportet, aut non cum eo, quicum oportet, aut non apud quos, quo tempore, qua lege, quo crimine, qua poena oportet; translativa dicitur constitutio, quia actio translationis, et commutationis indigere videtur. Id. 2. ibid. 1 9. Cum autem actio translationis, aut commutationis indigere videtur, quod non aut is agit, quem oportet, aut cum eo, quicum oportet, aut apud quos, qua lege, qua poena, quo crimine, quo tempore oportet; constitutio translativa appellatur. •I 2. Translativa quæstio, aut causa apud Quintil. 3. 6. eodem fere pertinent. • 3. Translativus, usitatus, communis, receptus. V. TRANSLATICIUS §. 3. TRANSLÂTOR, oris, m. 3. qui transfert. Cic. 7. Verr. 58. a med. Verres ille, vetus proditor consulis, translator quaesturae , aversor pecuniæ publicæ. h. e. qui cum esset quæstor ærarius Marianarum partium, pecuniam publicam, Carbonis consulis et exercitus ejus nomine ex ærario sumptam , avertit, et ad Sullam transfugiens transtulit, ut est apud Cic. et Ascon. 3. }'err. 4. a med. • 2. Item interpres, traduttore. Hieronym. ep. 57. n. 5. Sufficit mihi ipsius translatoris auctoritas, qui etc. Id. in Daniel. 4. 5. Exceptis Septuaginta translatoribus, qui hæc omnia nescio qua ratione praeterieiunt. Adde præf. in Psalt. juaeta LXX., ubi alii interpretibus pro translatoribus fegnnt. • 3. Est etiam qui exscribit, copiatore. V. sidon. loc. cit. in COACTIM. TRANSLÀTUS, et Tralatus, a, um , particip. a transfero: trasferito, trasportato, μεταxoptc$si<, in alium locum latus, transveçtus. Mep. Aristid. 3. Pecunia omnis Athenas translata. Ovid. 13. Met. 868. Cumque suis videor translatam viribus Ætnam Pectore ferre meo. Plin. 1 9. 1 2. 6o. Omnia translata meliora grandioraque fiunt, maxime porri. traspiantate. et 6. 26. 29. Oppidum translatum ab Dario ad montes. Caes. 7. B. G. 8. in fin. Cüm videat omne ad se bellum translatum. Horat. Epod. 15. 23. translatos alio moerebis amores. Ovid. 1 5. Met. 4 1 9. Deserat ante dies, quam consequar omnia dictis In species translata novas. trasformate. et Tacit. i5. Ann. 26. Legiones in Syriam translatae. Id. i. Hist. 13. Reipublicæ cura frustra a Nerone translata, si apud Othonem relinqueretur. h. e. Neroni erepta, et alii transdita. Inscript. apud Grut. 662. 8. Isdem corporibus tralatis. h. e. cadaveribus in aliud sepulcrum traductis. Plin. 18. 7. 1 2. n. 1. Ad verbum translata sententia. tradotta a parola per parola : ex Græco Latine versa. Id. 3o, 1 o. 27. Stellionis nomen in maledictum translatum . passato in parola di maledizione. et Lucan. 1 o. 1 1 o. Nondum translatos Romana in saecula luxus. Suet. Ver. 52. Versus translati. h. e. transcripti, copiati. AI 2. Translata verba, quæ, ut ait Cic. Orat. 27., per similitudincm ab alia re, aut suavitatis, aut inopiæ causa transferuntur, role netaforiche, μεταμοριxg. Cic. ibid. Illustrant orationem, quasi stellæ quiaedam, tralatâ verba atque immutata. •I 3. Translatum eaeordium est, quod aliud conficit, quam causæ genus postulat: ut si quis docilem faciat auditorem, cum benivolentiam câusa desiderat: aut si principio utatur, cum insinuationem res postulat. Hæc Cic. 1. Invent. 18. a med. M 4. De scriptione V, in TRADITUS

. 2. TRANSLÀTUS, et Tralatus, us, m. 4. translatio. De transvectiome aut pompa. Senec. Tranquill. 1. ante med. Præstringit animum apparatus alicujus pædagogii, diligentius, quam in tralatu, vestita ei auro culta mancipia. Ita recte leg. Gronov., alii aliter. Val. Mar. a. 4. n. 6. Translatum antea Poeniceis indutum tumicis, M. Scaurus exquisito genere vestis cultum induxit. h. e. ludionum turbam, quæ in scena saepius ante spectatorum oculos traducitur, velut in pompa fit. TRANSLÉGO, is, a. 3. leggere scorrendo, διαγινόςxto, cursim lego, legendo transcurro. Plaut. Asin. 4. 1. 5. Age quæso, mi hercle (syngraphum) translege. * TRANSLÜCÀNUS, a, um, adject. qui trans lucum est. Inscript. apud Grut. ao 1. 7. Municipes et incolæ pagi translucani, et pagi suburbani. * TRANSLÜCÉ0, et Traluceo, es, n. 2. lucem transfero, lucendo transeo. Lucret. 4. 3o8. Usque adeo e speculo in speculum tralucet imago. Supra dixerat ibid. 3o2. Fit quoque, de speculo in speculum ut traâatur imago. M 2. Item trasparire, tralucere, διαφαίyo», lucem transmittö, pelluceo. Ovid. 4. Met. 354. In liquidis translucet aggis, ut eburjèa siquis signa tegat claro, vel Candida lilia vitro . Plin. , 7. 14. 24. Translucen§ fissurä. Colum. 4. 29. circa med. wisi cortex cortici sic applicetur, ut nullo loco translüceat, nequit c9alescere. h. e. rimam habeat, qua lux transeat. Plin. 6. 17. '2o. de serico, Tam longinquo operé petitur, ut in publico matrona

TRANSMISSUS

transluceat. Id. 37. 1 o. 67. Selenitis ex candido translucet melleo fulgore. Id. 36. a6. 67. Vitris in candido translucentibus. Id. 37. 1 o. 63. Gemma nigerrimo colore translucens. TRANSLÜCIDUS, et Tralucidus, a, um, adject. trasparente, tralucente, diafano, διαρανος, qui ita lucet, ut visum, transinittat, pellucidus. Plin. 3j. g. %6. Traiislucida crystallus. Id, 1 1. 37. 53. èaetr. Membrana vitri modo translucida. Id. 37. 5. 18. Smaragdi densi, nec e liquido translucidi. et ibid. 4. 15. Translucidus c9lor. et ibid. 1 o. 57. Gemma candore translucido. ^ 2. Translate. Quintil. 8. prooem. a med. Cultus muliebris et luxuriosus non corpus exornât, sed detegit mentem. Similiter illa translucida et versicolor quorundam elócutio res ipsas efleminat, quæ illo verborum habitu vestiuntur. TRANSMÄRINUS, a, um, adject. oltra mare, oltramarino, ύτ£e$o\ασαιος, qui trans mare est, vel petitur. Plaut. Most. 2. 2. G6. Ego transmarinus hospes sum Diapontius. V. DIAPONTIUS. Cic. 7. /'err. 18. Privatim àutem nec proficisci quoquam potes, nec arôessere res transmarinas ex iis loéis, in quifius tibi habere, mercari nihil licet. Id. 3. Orat. 33. Quid enim M. Catoni præter hanc politissimam doctrinam transmarinam, atque adventiciam defuit? h. e. præter jurisprudentiam. Nam Romani petivere leges trans mare per tres legàtos a civitatibus Græciæ, ut patet ex historia legum XII. Tabularum. Quintil. 7. 3. ad fin. Transmarina peregrinatio. Inscript. apud Màrin. Frât. Arv. p. 245. Mercator omnis generis mercium transmarinarum. TRANSMÉÀBILIS, e, adject. qui transmeari potest. Auson. Grat. act. 35. ertr. Spatio non transmieabili. TRANSMÉÃîòRIUS, a, um, adject. ad transmeandum aptus. Tertull. advers. /alentin. 27. Christus delatus in Virginem transmeatorio potius, quam generatorio more. TRANSMEÀTUS, a, um, particip. a transmeo: passato, transitus, trajectus. Ammian. 27. 8. a med. Transmeato lentius freto, Apul. 6. Met. Transmeato limite. TRANSMEO, et Trameo, as, avi, atum, a. 1. passare, μεταβαίvto, trans, aut ultra meo, transeo, pertranseo, permeo , Lucret, 4693. Qualia (foramina) Sunt vitri, $pecies quæ trameat omnis. T3cit. 1 2. 4nn. 62. Transmeantibus terra marique ducibus, exercutibusque. Plin. 35. 5. 26. Quidquid non transmeat (in cribrando); repétitur in pila. Id. 5o. `1. 2g. sole XII. Signa transmeante. Id. 1 o. 2g. 41. Lärius lacus, ad quemi ciconiæ non transmeant; * 2. Sunt qui apud Lucret, tum loc. cit. tum 6. 348. pro traneat leg. trayiat eod. sensu. • 3. Particip. Transmeans §. 1. q. 4. De scriptione V. in TRADITUS §. a. TRANSMIGRÄTÍo, onis, f. 3. cangiamento di paese. Prudent. Hamartig. 448. Hæc illa est Babylon, hæc transmigratio nostræ Gentis. TRANSMfGRO, as, n. 1. andar ad abitar altrove, mutar paese, μετοιxio, in alium locum migro, domicilii causa alio me transfero, habitationem commuto. Liy. 5. 54. Aliam urbem quærere , quo transmigremus. et ibid. 53. Transmigrare Vejos. Suet. Tib. 15. £ Carinis Ësquilias in hortos Mæcenatianos trafismigravit. Plin. 16. 32. 59. Arbores exorari, ut vivant, atque transmigrent. TRANSMISSIO, onis, f. 3. actus transmittendi. De trajectione maris, aut fluminis, passaggio, tragitto, διαπλοος. Cic. 4. 4tf. i7O navigationem amandam! quam mehercule ego valde timebam, recordáns superioris tuæ tran$missionis. Id. 1. Phil. 3. Ab urbe ea transmissio in Græciam laudabatur. TRANSMISSUS, et Tramissus, a, um , particip. a transmitto* mandato oltre, trasportato, διατέμτιμος, ultra missus, trajectus • transvectus: praesertim trans mare, aut flumen. Liv. 28. 41. eztr. Magna classis in Siciliam tramissa. Alii leg. transmissa. Tacit. Agiic. 28. Cohors Usipiorum in Britanniam transmissa. Virg. 3. ZÉÉÉó. ubi transmissæ steterint trans æquora classes. JVal. Flacc. 1, 463. de Lynceo. possit qui rumpere teiras, Et Styga transmisso tacitam deprendere visu. penetrando colla vista. W 2. Item pa*sato, oltrepassato, trajectus. Tacit. 1 2. Ann. 13. Transmissus amnis. Kal. Flacc. 2. 623. Exsuperant Pityamque vadis, transmissaque puppi Lampsacus. h. e. navis Lampsacum praetervecta est. $ 3. item transadactus, cacciato fuor fuora. Senec. Herc. (Et. 1 165. Transmissus ensis per latus.. • 4. Item transverse missus, injectus, posto a trayerso. Liv. 1. 26. sub fin. Transmissum per viam tigillum. Suet. Cal. 22. sub fin. Super templum Augusti ponte transmisso, Palatium Capitoliumque conjunxit. • 5. Item transactus, præteritus, passato. Lucan. 7. 2 1 2. Attonitique omnes veluti venientia fata, Non transmissa, legent. Plin. 8. ep. 1 1. Incipit (aeger) refici. transmissumque discrimen convalescendo metiri. Stat. 1. Silv. 4. 1 • 4. nemo modum transmissi computet ævi. Claudian. Cons. Mall. Theod. 141. Nec tibi sufficiat transiuissæ gloria yitæ. q. 6. Et præ;TRANSMISSUS

termissus, omesso, lauciato fuori, o da parte, Tacit. 16. Ann. 12; Junius mensis transmissus, quia duo Torquati ob scelera interfecti infaustum momen Junium fecerant. Χά}. ibid. 55. TRANSMISSUS, us, m. 4. tragitto, passaggio, έκατ:λαος, trajectio, transmissio mari, aut flumine. Cæs. 5. B. G. 13. Hibernia dimidio minor, quam Britannia: sed pari spatio transmissus, atque ex Gallia, est in Britanniam. Gell. 1 o. 26. Maris transitus, transmissusque navibus factus. A 2. Item traditio. Pacuv. apud IVon. 7. a 1 2. Nunc regnum potitur transmissu patris. TRANSMITTO, et Tramitto, is, isi, issum, a. 3. mandar di là, amandar olure, trasmeutere, διατάμτω, de loco ad locum mitto, ultra mitto. Plaut. Epid. 1. 2. 52. et 3. 4. 27. Mihi ut illam tramittas: argentum accipias. Paul. Dig. 1 1. 4. 4. Ad officium proconsulis comprehensos fügitivos transmittere. Tacit. 13. Ann. 35. Transmittere pecora et arimenta in campum. scil. pascendi causa. Flor. 4. 2. ad fin. Primum de Gallia triumphum transmiserat Rhenus, Rhodanus, Oceanus. • 2. Item transfero. Colum. 7. 8. a med. de caseo. Cum transmiserint in formas coactam materiam. Justin. 36. 4. ertr. Asia Romanorum facta, cum opibus suis vitia quoque Romam transmisit. Liv. 2 1. 2o. Ne in Italiam transmittant Galli bellum. Tacit. 2. Ann. 38. Urgere modestiam senatus: eandem vim in me transmittere. •I 3. Item tradere. Sil. 7. 383. Alloquitur juvenem , cui mos tramittere signa, Et belli summam primasque jubebat habenas. Plin. 8. ep. 18. Hæc hereditas transmittenda erat filiæ fratris. Q| 4. Cum infinito. Stat. 3. Silv. 3. 78. et longo transmittit habere nepoti. Simile est illud /irg. g. Æn. 36a. dat habere nepoti. et 5. ibid. 263. donat habere viro. • 5. Item transveho, trajicio, trans mare, aut flumen navibus, aut ponte transduco, condurre di là, trasportare. Vellej. 2. 51. Mare præsidiis classium sepserat, quo minus Cæsar legiones posset transmittere. Liv. 28. 5. *'£j; Inde classem in Euboeam ad urbem Oreum transmittunt. *| 6. mare, aut flumen transmittere, trajicere, passare, διαπλεῖν . Liv. 21. ao. eaetr. Satis constante fama, jam Iberum Poenos transmisisse. Tacit. 15. Ann. 7. et Plin. 8. ep. 8. Euphratem ponte transnmittebat. Cic. 16. Att. 6. Duo sinus fuerunt, quos tramitti oportet: utrumque pedibus æquis transmisimus. Id. 2. Vat. D. 4g. Grues loca calidiora petentes, maria transmittunt. Id. 8. Att. 1 i. Ante puto transmissurum %*?; quam potuerit conveniri. Sil. 14. ao. de freto Siculo. Sed spatium, quod dissociat consortia terræ, Latratus fama est, Et matutinos volucrum tramittere cantus. •| 7. Sæpe hoc sensu absolute adhibetur. Cic. 8. Att. 13. Si nactus hic esses cnæum nostrum, spes dubia pacis: sin ille ante transmisisset, exitiosi belli metus. Id. 16. ibid. 7. Cum a Leucopetra (inde enim transmiseram) stadia CCC. procéssissem, rejectus sum austro vehementi. Liv. 25. 3 1. ad fin. Otacilius cum quinqueremibus LXXX. Uticam ab Lilybæo transmisit. Id. 42. 7. Ex Corsica subacta Cicearejus in Sardiniam transmisit. Id. 2 1. 51. Hostes jam transmiserant ad vastandam Italiæ oram . Id. 3o. 24. Centum onerariæ naves in Africana transmiserunt. •| 8. Transmittere ad aliquem, transfugere. Kellej. 2. 48. Domitius maximo et præcipiti periculo transmisit ad Cæsarem. ° 9. Est etiam ultra ire, transcurrere, scorrer oltre, passare correndo. Lucret. 2. 326. et J'irg. 4. Æn. i 54. cervi trans. mittunt cursu campos. Stat. g. Theb. 23g. et Sil. 4. 347. fluvium transmittere nando. Id. 8. 554. tramittere saltu Murales fossas. * io. Translate transmittere. discrimen apud Plin. 8. ep. 1 1. est evadere. $ 1 1. Item superjacio, jaciendo $upero, aut tránscurro. Ovid. 4. Met. 7o8. quantumi Balearica torto funda potest plumbo *8edii transmittere &aeli. Suat. 6. Theb. 677. transmittere ilumina «disco. Plin. 28. 4. 6. cum quis tectum, in quo sit gravida, transmiserit lapide, vel missili. M 1 2. Item transitum do. Colum. 1 2. 59. Cannás diligenter spisse téctas injicito, ita ut ne baccam trans. mittere Ë: Id. 1. 6. ad fin. Piscinæ exstructum pavitumque solum habeant, ne humorem transmittant. Plin. 16. 16. 1 g. Abies folio pinnato densa, ut imbres non transmittat. Id. g. aa. 38. Lacus Benacus Mincium amnem transmittens. Id. 13. 12. 24. Charta transmittens litteras lituræ metum affert. Id. 18. 1 1. aq. n. 3. Cribrum angustissimum, et tantum arenas transmittens. Iä. 1 1. 37. 78. Intestini laxitas cibum in inferiora transmittit. Tacit. 13. Ann. i5. Primum venenum transmisit exsoluta alvo. Plin. 36. 15. 24. n. 3. Amplitudinem cavis eam fecisse proditur, ut vehem foeni large onustam transmitteret. Plin. alter 8. ep. 8. Flumen navium patiens, quas obvias quoque, et contrario nisu in diversa tendente$, trans¥ittit et præfert. et 2. ep. 17. Cryptoporticus patentibus fenestris Fav9nios accipit, transmittitque. Stat. g. Theb. 8o2. sed ferri lumine diro Turbátus sonipes, sése dominúmque retorsit In latus, at%ue avidam transmisit devius hastam. Senec. ep. gg. ante med. Ac' %"%escamus his, quæ hausimus: si modo non perföíato animo hau*ebamus, et uanimittente quidquid acceperät. h. e, obliviscente,

TRANSNOMINO 51 7

non continente, Liv. 2 1. 24. eaetr. Galli capti donis, cum bona pace exercitum per fines suos, præter Buscinonem oppidum transihiserunt. /al. Flacc. 3. 433. ipse recenti Stat tumulo, placida transmittens agmina lauro. h. e. ante se ire jubens, ét transvehi. * 13. Item trajicio, transfigo, passare da banda a banda, trapassare. Sil. 5. 52 1. stetit æris in ora Cuspis, et oppositas vetitâ est tramittere crates. et γ.ό38. transmittit cuspide pectus. • 14. Item transadigo, cacciare fuor fuora. Plaut. Mil. 1. 1. 29. Si connisus esses, per corium, per viscera, perque os elephanto brachium transmitteres. Senec. Thyest. 1 o8g. trisulco flammeam telo facem Per pectus hoc transmitte. •I 1 5. Translate est mandare, committere. Cic. Manil. 14. extr. Et quisquam dubitabit, quin huic tamtum bellum hoc transmittendum sit ? <| 1 6. Item omittere, negligere, lasciar andare, lasciar correre. Tacit. 15. Ann. 3 1. ÄÄi nos vis imperii valet, inania transmittuntur. Id. 4. Hist. 3 1. ertr. Cum cetera jurisjurandi verba conciperent, Vespasiani nomen hæsitantes, aut levi murmure, et plerumque silentio transmittebant. Id. 13. Ann. 59. ad fin. Summa dissimulatione transmittere aliquid. Stat. 8. Theb. 595. leo imbelles vitulos, mollesque juvencos Transmittit: magno furor est in sanguine mergi. • 1 7. ltem præterire, prætermittere, passar sotto silenzio. Sil. 7. 162. Haud fas, Bacche, tuos tacitum transmittere honores. Tacit. 4. Hist. 9. Eam sententiam modestissimus quisque silentio, deinde oblivio transmisit. et 1. ibid. 13. Ex Å. nihil silentio transmittentium. • 18. Item agere, ducere, transigere, menare, passare, cum de tempore sermo est. Senec. ep. 1 9. Vitam per obscurum transmittere. Stat. 4. Silv. 2. 1 2. steriles transmisimus annos: Hæc ævi mihi prima dies. Plin. 9. ep. 6. Omne hoc tempus inter pugillares et libellos jucundissima quiete transmisi. Plin. alter 8. 25. 38. Crocodilus quatuor menses hiemis inedia transmittit in specu. Stat. 3. Theb. 278. vigiles operi transmittere noctes. h. e. in opere transigere. Huc et illa pertinent. Plin. 1. ep. aa. Incredibilem febrium ardorem immotus opertusque transmittit. et 6. ep. 4. Ecquid denique secessus, voluptates, regionisque abundantiam inoffensa transmitteres. te la passassi nel ritiro, ne' divertimenti, etc. Cic. Manil. 1. Omne meum tempus amicorum temporibus transmittendum putavi. • 1 g. Particip. Transmittens §. 1 2. et 1 7. Transmissurus §. 6. Transmittendus §. 3. 15. et 18. • 2o. Monent critici, sæpissime in MSS. Livii, Silii, Statii, Ciceronis etc. tramitto scriptum esse, et pæne frequentius quam transmitto. V. TRADITUS §. 2. TRANSMONTÄNUS, a, um, adject. oltramontano, Ursgógsvos, qui ultra montes habitat. Liv. 3g. 2. a med. Subactis cis Apenninum omnibus, tum transmontanos adortus. Plin. 3. 3. 4. Astures divisi in Augustan9s et Transmontanos. Inscript. apud Donat. 298. a. et Orell. Coll. Inscr. Lat. n. 154. Pintajus Pedilici F. Astur Transmontanus, castello Intercatia. TRANSMÜTIO, onis, f. 3. actus transmovendi. Capell. 5. p. 172. Metathesis est transmotio quædam, hoc est cum rem a nobis alio transmovemus. Alii leg. transmutatio. Aquila R. de fig. sentent. p. 1 9. Capper. Metastasim, transmotionem , quidam inter figuras nominant, cum rem a nobis alio transmovemus. TRANSM0TUS, a, um, particip. a transmoveo, μεταx.y,$s!;. Tacit. 15. Ann. 33. Quippe Syria transmotæ legiones. ritirate dalla Soria. TRANSMÜVÉ0, es, vi, tum, a. 2. μεταxw§o, de loco in alium locum moveo, transfero. Ter. Eun. 3. 1. g. I.abore alieno magnam partam gloriam'verbis sæpe in se transmovet. h. e. sibi attribuit. TRANSMÜTÂTIO, onis, f. 3. actus transmutandi. Quintil. 1. 5. Duos in uno nomine faciebat barbarismos Tinca Placentinus, preculam pro pergula dicens, et immutatione, cum c pro g uteretur, et transmutatione, cum r præponeret e antecedenti. TRANSMÜTO, as, a. 1. trasmutare, μεταλλαττω, idem ac simplex muto, vel transfero. Horat. 3. Od. 2g. 5 1. de Fortuna. Transmutat incertos honores, Nunc mihi, nunc aliis benigna Lucret. 2. 487. tran$mutans dextera laevis. Quidam codices habent tramutans, quemadmodum etiarh trainitto pro transmitto legitur. V. dicta in TRADITUS §. 2. TRANSNÄTO. V. TRANATO, TRANSNÄVIGO, et Tranavigo, as, a. 1. passare navigando, valicare, διατλάω, ultra navigo. Frontin. 1. Strateg. 4. ad fin. Angustias maris transnavigare. Sulpic. Sever. Dial. 1. i. Tot maria transnavigavimus. V. TRANSJUGATUS. TRANSNO. V. TRANO. TRANSNOMINÄTIO, onis, f. 3. a quibusdam appellatur figura metonymia. nam μετονυμα ad verbum transnominátio est. Beda de trop. S. Script. apud Pithæum p.348. Diomed. a. p. 452. Putsch, et Donat. de trop. p. 1 776.

TRANSNOMINO, as,' a. 1, mutar nome, μετανομαζω, nomen 518 ' TRANSNUBO

eommuto. Suet. Gramm. 18. L. Crassicius, genere Tarentinus, ordinis libertini, cognomine Pasides, mox Pansam se transnominavit. Id. Domit. 13. in fin. Septembrem mensem, et Octobrem ex appellationibus suis Germanicum, Domitianumque transnominavit. * TRANSNÜBO, is, a. 3. marito repudiato, alii nubo. Jul. Valer. res gest. Aleae. M. (edente A. Maio) 1. 1o. Cum mulier consentiret, ut, deserto Philippo, (Pausanias) ad sese transnuberet. V. NUBO §. 5. TRANSNÜMÉRO, as, a. 1. Jragag;$g$». Auct. ad Herenn. 4. 5o. Tu illo plures mittas oportet, si hodie vis transnumerari. h. e. numerari pecuniam, et numeratam transferri. TRANSPÄDÄNUS, a, um, adject. Y"repngvâανός, trans Padum habitans. Cic. 12. Fam. 5. a med. Tuos clientes Transpadanos etiam mirifice conjunctos cum causa habebamus. Plin. 3. 17. 2 1. Transpadana regio. Id. 1 o. 29. 41. Italia. Catull. 39. 13. Aut Transpadanus, ut meos quoque attingam. •I 2. Transpadani, orum, absolute, apud Plin. 18. 13. 34. sunt regionis Transpadanae incolæ. TRANSPECTUS, us, m. 4. veduta, διέραat;, actus transpiciendi visus. Lucret. 4. a7a. Janua cum per se transpectum præbet apertum.

* TRANSPERTÜSUS, a, um, particip. ab inusit. transpertundo:

traforato, transforatus. Auct. de limit. p. 392. Goes. Terminus si transpertusus fuerit, cisternam significat, alveum transit, et ipsa aqua viva in arca trifinii est. Adde p. 266. TRANSPICIO, et Transspicio, is, exi, ectum, a. 3. guardare oltra, διακύπτω, ultra aspicio, prospicio. Lucret. 4. 271. Quod genus illa foris, quæ fere`transpiciuntur. lactant. 0pjf. D. 8. circa med. Per eas igitur membranas sensus ille, qui dicitur mens, ea, uæ sunt foris, transpicit. TRANSPLANTÄTÜS, a, um, particip. ab inusit. transplanto : traupiantato, μεταφύτευτος, serendo translatus. Sedul. 2. 238. mollesque per hortos Numina sicca rigant : verique hac arte videntur Transplantatorum cultores esse Deorum. TRÀNSPÖNO, is, sui, situm, a. 3. trasferire, trasportare, μsπατί§ mp.t, transfero, transporto. Gell. 4. 5. Illam statuam suaserunt in inferiorem locum transponere. Id. 6. g. Locum istum totum huc ex Pisonis annali transposuimus. Pallad. 1 o. 13. Brassicam Novembri inchoante transponere. traspiantare, transerere. W 2. Trans flumen, vel mare vehere, trajicere, transmittere, tragittare. Justin. 23. 3. Victorem exercitum transponere in Italiam. Tacit. 2. Ann. 8. classis lævo amne transposuit militem dextras in terras iturum. sbarcb. et Plin. 1 o. ep. 6g. Erit facile per illam brevissimam terram advecta fossa onera transponere in flumen. * TRANSPORTÄNÉUS, a, um, adject. qui transportatur. Cassiod. 1 o. /ariar. 3o. Cutis hujus ᾶ) ulcerosis vallibus exaratur, a qua transportaneorum nefanda passio nomen accepit, quæ in tantam duritiâm solidatur, ut putes esse osseam cutem. h. ê. eorum qui elephantiasi laborant. TRANSPORTÂTIO, onis, f. 5. trasportamento, trasporto, διzxopt8i, translatio, transvectio. Senec. Consol. ad Helv. 6. eaetr. Omnes istæ populorum transportationes quid aliud, quam publica exsilia sunt? h. e. migrationes. TRANSPORTÀTUS, a, um, particip. a transporto: tragittato, trasportato, navi trans flumen aut mare trajectus. Liv. 27. 9. Transportati milites in Siciliam prope magni motus causa fuere. Martial. ì3. 72. Argiva primum sum transportata carina. TRANSPORTO,-as, avi, atum, a. 1. trasportare, tragittare, με•raxopi3«», transfero, trajicio, transveho. Et de his digitur, quæ navi tranis mare, aut flumen transferuntur. Cæs. 5. B. G. 1. Naves paulo latiores ad onera, et ad multitudinem jumentorum transportandam. Id. 4. ibid. 16. a med. Exercitum Rhenum transportare. Id. 1. B. C. 54. Milites his navibus fluoaen transportat. et a. ibid. a3. Curio in Africam profectus, duas legiones transportabat. Curt. q. 8. Ille se ratibus equitem, phalangemque transportaturum esse pronuntiat. Cic. 7. Ait. 17. De pueris in Græciam transportandis çogitabam. 1d. Pis. ao. a med. Macedonia, in quam tantur; exereiúm transportasses. Adde Liv. a6. 17. et 43. 4**, Mep. Milt. 3., Virg. 6. Æn. 328. et Martial. 13. ja.'Sic Plin. Paneg. 1 a. ad fin. manúbius duratus glacie ingentia tergo bella, transportat. W 3. Item deporto exsilii causa. Suet. Aug. 65. sub fin. Agrippam nihilo aractabiliorem, immo in dies amentiorem, in insulam transportavit. •| 3. Particip. Transportaturus et Transportandus §. m, TRANSPósitivus, a, um, adject. qui transponit. Quintil. 5.6. circa med. Mstoi\ησις, quam nos varié translativam, transumptivam, transpositivam vocamus. TRANSPÖ3ÌTUS, a, um, particip. a transpono : trasportato, translatus. Gell. t 2. 1. Arborem in locüm alium transpositam videas. * TRANSPUNGO, is, a. 3. irapassare pungendo, punctim traus

TRANSVEHO°

fodio. Cael. Aurel. 3. Tard. 4. a med. Ut etiam ipsum quoque lienem igneo cautere transpungendum probet. TRANSRHENÄNUS, a, um, adject. di del Reno, qui trans Rhenutn inoolit. Cæs. 5. B. G. 2. eaetr. Germanosque Transrhenanos sqllicitare dicebantur. Adde 4. ibid. 16. Plin. 1 g. 1. 2. Transrhenani hostes. h. e. Batavi. TRANSSERTUS. v. TRANSERTUS. TRANSTHEBÄITÄNI Milites, qui ultra thebaidem tendebant præsidii causa. Trebell. Gallien. 4., ubi alii aliter leg. TRANSTIBÉRiNUS, a, um, adject. oltre il Tevere, Y'regrißsí; trans Tiberim incolens. Martial. 1. 42. Hoc, quod Transtierinus ambulator. TRANSTIGRiTÄNUS, a, um, adject. di dal Tigri, trans Tigrim Armeniæ fluvium situs. Ser. Ruf. Breviar. a5. Transtigritanæ regiones. Ammian. 18. 9. gentes. Adde a 1. 6. ad fin. et 32. q. TRANSTILLUM, i, n. a. parvum transtrum, tigillum. Vitruv. 5. 1 2. Deinde inter eas (arcâs) ex transtillis inferior pars sub aqua exæquanda et purganda. h. e. ex parvis trabibus in imo arcarüm positis. TRANSTINÉo, es, a. 2. Plaut. Mil. a. 5. 58. Nimis beat, quod commeatus transtinet trans parietem. h. e. commeatus seu transitus trans parietem patet : paries nobis pervius est. TRANSTRUM, i, n. 2. sedile de' remiganti, banco, trasto, sedile remigum in navibus, %vyö: axgpns, Xztajyoμα πλοάων. Est a transeo, per syncopen, quasi transitrum. Vel ita dicitur quasi transversim stratum. Festus : Transtra et tabulae navium dieuntur et tigna, quæ ex pariete in parietem porriguntur. J/irg. 5. Æn. 663. furit immissis Vulcanus habenis Transtrâ per et renìos, et pictas abiete puppes. Ovid. 14. Met. 534. et incurvæ fumabant tränstra carinæ. /irg. 4. Æn. 573. considite transtris, Solvite vela citi. Pers. 5. 147. Tu mare transilias ? tibi torta cannabe fulto coena sit in transtro ? Epit. Liv. 8g. In se mucrone verso, ad transtrum navis obnixus corporis pondere, incubuit. • 2. Transtra etiaua in ædificiis sunt ligna transversa, quæ ex pariete in parietem porriguntur, ut ex Festo dictum est. Vitruv. in tectis locat, 2. m. et 4. 2. et 5. 1. ad fin., et significat tigna illa, quæ ad libellam in summitate parietum collocantur, eosque vinciunt et continent : his autem impositi canterii fastigium faciunt, et tectum sustinent, piane, eatene. •| 3. Item quæcumque tigna in plano transversim posita. Id. i o. a 1. de testudine militari. Ita supra transtrorum planitiem, }'; supra basim fuerat, postes erant erecti, etc. Plin. 34. 12. 32. e atram. sutor, faciendo. Decoquitur, et in piscinas ligneas funditur. Immobilibus super has transtris dependent restes lapillis extentæ, etc. * TRANSVÄDÄTUS, a, um, adject. ab inusit. transvado. Hieronym. ep. 14. n. 1 o. Expandenda vela sunt ventis, et quæstionum scopulis transvadatis, epilogi celeuma cantandum est. TRANSWÄRICO, as, a. i. divarico, pedes et crura distorqueo. Veget. 3. Veterin. 6o. Jumentum cum ambulare coeperit, prioribus pedibus transvaricat. Vot. Tir. p. 132. Varicat, prævaricat, transvaricat. TRANSVECTIO, et Travectio, omis, f. 3. tragitto, διαxέμεσις, actus transvehendi, transportatio. Cic. 1. Tusc. 5. Dic, quæso, num te illa terrent, triceps apud Inferos Cerberus, Coeyti fremitus, transvectio Acherontis, mento summam aquam attingens siti enectus Tantalus ? Plin. Paneg. 51. Immaniuni transvectione saxorum Urbis tecta quatiuntur. I •| 2. Transvectio item dicebatur recensio, seu recognitio, mostra, rassegna, cum equites solemniter recensebantur, et ante oculos censorum, vel principis equis prætervehebantur. Transvectionem equitis habes in numimo gentis Liciniae apud Morell. Fam. R. tab. i. n. 7. et apud Spanhem. Dist. numism. T. 2. p. 1 o 1. Fiebat autem hoc maxime modo. Idibus Quinctilib. ex instituto Q. Fabii, ut refert Liv. g. 46., /al. Maae. a. 2. sub fin., Plin. 15.4.5. et Aurel. Vict. /ir. illustr. 32., equites trabeati equis insidentes, corona ornati oleaginea, ab Honoris, sive Martis templo in Capitolium transvehebantur. Si sine culpa essent, abibant; sin aliter, sistebant, et equum vendere jubebantur. Suet. Aug. 38. Equitum turmas frequenter recognovit , post longam intercapedinem reducto more transvectionis. V. TRANSVEHo §. 8. q. 3. In MSS. codicib. multis legitur travectio. * TRANSVECTO, as, a. 1. frequentat. idem fere ac transveho. Jul. Valer. res gest. Aleae. M. (èdente A. Maio) a. 37. Denique corpori regio transvectando cum bajulos quosque nobilissimos suorum atque indigenas esse jussisset. TRANSVECtUs. v. vocem seq. §. 1. 2. 5. et 7. TRANSVEHO, et Träveho, is, éxi, ectum, a. 3. tragittare, trasportare, διαxop.i%o, ultra veho, transfero, transduco, transmitto : præsertim cum de iis sermo est, qui mari aut ßumine transmitTRANSVENA

wrot. Caes. 3. B. C. 2g. extr. Nuntios ad eum mittit, quid militum transvexisset. Liv. ai. 47. a med. Ut jam Hispanos omnes inflati transvexerint utres. Senec. Here. (Et. 1 964. Non £r§; umbras furva transvexit meas. Sil. 4. 488. Et medio abruptus fluitabat in amne solutis Pons vinclis, qui Dardanium transvexerat agmen. et ibid. 4g4. Flumineam texit, qua transvehat agmina, classem. Suet. Cæs. $' Neque exercitum in Britanniam transvexit, nisi, etc, Plin. 4. 4. 5. Maghitudo navium plaustris transvehi prohibet. Id. ibid. 1 2. 24. Bosphorus Thracius, qua Darius copias ponte transvexit. Id. 3. 18. 22. Navem Argo huiheris transvectam Alpes, diligentiores tradunt. Ulp. Dig. 47. 13. 3. Qui corpus defuncti in itinere per vicos aut oppidum transvexerunt. • 2. De iis, quæ in triumphi pompa transferuntur. Flor. a. 1 a. Primus dies signa tabulasque, άequèns arma pecuniasque transvexit. Liv. 39. 7. Arma spoliaque mülta Gallica carpentis transvecta. •■ 3. Pro transiré, tranare. /'arr. 2. R. R. j. Equi boni futuri signa sunt, si cum flumen travehundum est, gregi in primis prægrediatur, etc. Alii leg. trajiciendum. •I 4. Item trànsfigêre, trajicere, passare da parte a parte. Cels.7.7. n. 8. Acus immittenda est, ut tertiam partem palpebræ transvehat. Alii rectius leg. transuat. • 5. Hujus verbi usus frequentior est in passivo, prima, quam posuimus, significatione: et quidem fere in præterito. Cic. vértens Homeri locum 5. Fin. 18. Nam nemo hæc unquam est transvectus cærula cursu. Sallust. Jug. 2 1. Medi, Persæ navibus in Africam transvecti, proximos mostro mari locos occupavere. et 3o. in fin. Legiones ex Sicilia in Africam transvectæ. Liv. 32. 16. Cum duabus quinqueremibus Corcyram transvectus. Senec. Here. Fur. 889. Transvectus vada Tartari, Pacatis redit Inferis. Claudian. Laud. Seren. 22. surdoque carina Remige Sirenum cantus transvecta tenaces. oltrepassa. Translate. Tacit. 2. Hist. 76. Abiit jam, et transvectum est tempus, quo, etc. •I 6. I)e volante Claudian. 2. Laud. Stilich. 272. Transvehitur Tuscos, Apenninusque volatu Stringitur. • ii 7. De iis, qui equo feruntur. Tacit. Agric. 37. Transveciæ præcepto ducis a fronte pugnantium alæ, avèrsam hostium aciem invasere. Id. 12. Ann. 41. Et ludicro Circensium Britannicus in prætexta, Nero triumphalium veste transvecti sunt. •| 8. Transvehi dicebantur equites R., cum solemniter recensebantur, ut in TRANSVECTIO §. 2. dictum est, passare la *assegna. Suet. Aug. 38. Neque detrahi quemquam in transvehendo ab accusatore pâssus est. Ulp. Dig. 2. 4. 2. §. 4. Vocari in jus non potest, $ equo publico in causa publica transvehatur. Liv. g. 46. Ab eodem Q. Fabio Maximo institutum dicitur, ut equites Idib. Quinctilib. transveherentur. Adde Kal. Maae. 2. a. sub fin. Inscript. apud Grut. 1 o26. 4. D. M. Sex. Gavii Sex. F. Proculi Vix. An. XVI. equo publico transvectus est. ' 9. Particip. Transvehendus §. 3. TRANSVÉNÄ, æ, m. 1. hospes, qui ex longinqua regione transiens ad nos pervenit. Tertull. Spectac. 5. Traditur, Lydos ex Asia transvenas in Etruria consedisse. Id. carm. de Sodom. 3 1. Transwema Loth aderat, sapiens, justique colonus. TRANSWENDO, is, a. 3. alienare, vendere, vendendo transfero. Inscript. apud Grut. 8o 1. 5. Neque ulli licebit locationis causa in annis centum quandoque transvendere. TRANSVENIO, is, n. 4. ex aliquo loco transeundo advenio. Tertull. Anim. 23. ad fin. Anima inde (h. e. a Deo) transvenit. TRANSVERBÉRÀTUS, a, um, particip. a transverbero: passato da parte a parte. Liv. 38. 22. in fin. Traiisverberatis scutis quidam intra se conserti hærebant. Tacit. 1. Hist. 42. Transverberatus in utrumque latus. TRANSVERBÉRO, as, a. 1. trapassare, trafiggere, δ:s\αὐvo, transfigo, trajicio. Cic. 7. Fam. 1. circa med. Aut praeclara bestia venabulo transverberatur. J/irg. 1 1. Æn. 667. cujus apertum Adversi longa transverberat abiete pectus. Id. 1 o. ibid. 336. hasta veHans clypei transverberat æra. Äî de Deo Socrat. Aves aera volitando transverberant. fendono. TRANSVERSÄRfUS, a, um, adject. posto a traverso, trasversale, £τικαρσιος transverse positus. Cæs. 2. B. C. 15. Pilae interponuntur, transversaria lignâ injiciuntur, quæ firmamento esse possint. /itruv. 1 o. 1 1. ad fin. Tigna collocantur, in capitibus utraque parte habentia transversaria confixa. Adde 8. 6. TRANSVERSÉ, et TRANSVERSIM, adverb. a traverso, traversalmente, èyxapcito:, in transversum, oblique. /itruv. g. g. circa med. In columella horæ ex analemmatis transverse describantnr. Cels. 5. 26. n. 24. Fascia transverse eomprehendere oras debet. Tertull. Baptism. 8. Manibus ita transversifi obliquatis, ut, etc. TRANSVERSUS, et Traversus, a, um, particip. a transverto : *rasversale, posto a traverso, obbliquo, πλαγιος, ἐπιχαρzwo;, obliquas, Linea transversa est, quæ rectalu decussat : ut si y. g. recta

TRANSUMO 5 1 g

sit ab Ortu in Occasum, transversa dicetur, quæ a Septentrione in Meridiem protensa eandem secabit. Cæs. 2. B. G. 8. Ab utroque latere collis transversam fossam obduxit. Cic. 6. /err. 53. Geterae urbis partes una via lata perpetua, multisque transversis divisae. Id. 3. Orat. 33. Transverso foro ambulare. Liv. 2. 3g. Inde in Latinam viam transversis tramitibus transgressus Satricum ademit. Id. 22. 1 a. Per agrum Sabinum Tibur venit, inde Præneste, ae. transversis limitibus in viam Latinam est egressus. Horat. 4rt. P. 446. versibus incomptis allinet atrum Transverso calamo signum. Colum. 2. 4. ad fin. In arando maxime est observandum, semper ut transversus mons sulcetur. Id. 7. 1 o. Febricitantium sigaa sunt, cum obstipae sues transversa capita ferunt. Plin. 9. 15. 2 1. Mugiles tam præcipuæ velocitatis, ut transversa navigia interim superjactent. Id. 17. 18. ag. Taleæ ne plus quatuor digitos trae syersos emineant. ld grossezza di quattfo dita. et 1 1. 37. 34. Oculi contuitu multiformies, truces, törvi, graves, transversi, limi, etc. stralunati, guercj. q. 2. Stricte si lóquamur, differunt transversa e* obliqua.ilia siint, qnæ dum secant, angulos rectos faciunt, h;ec obliquös. Plin. 53. g. 45. Plurimum refert, concava sint (specula), an elata ; transversa, an obliqua; supina, an recta. • 3. Eae transverso, de transverso, in transversum, per transversum adverbii more pro transverse ponuntur, a traverso, per traverso, s3satgagp.iv93. Plaut. Pseud. 4. 1. 45. Ex transverso cedit, quasi cancer solet. Cic. 15. Att. 4. sub fin. Ecce autem de traverso L. Cæsar, ut veniam ad se, rogat. Auct. ad Herenn. 4. 1 o. Ecce ibi iste de transverso, heus, inquit, etc. Plin. 4. 1 a. a6. Pæninsula ad formam gladii in transversum porrecta. Id. 16. 42. 81. Pondus sustinere validæ abies, larix, etiam in transversum positæ. Id. 18. 2o. 49. n. 3. Aratione per transversum iterata. Id. 37. g. 37. Gemma per transversum linea alba præcingitur. • 4. Transversum, et transversa, neutr. plur. absolute, idem ac transverse. Frontin. de limit. p. 43. Goes. Collectus pluvialis aquæ transversum secans, finem alterius fundi

influit. }'irg. 5. Æn. 1 g. Mutati (venti) transversa fremunt. Id. 3.

Ecl. 8. transversa tuentibus hircis. h. e. transversis oculis aspicientibus, et invidentibus. Adde Val. Flacc. 2. 154. et Stat. 1. Theb. 348. V. LIMUS, a, um §. 4. • 5. Eae transverso, ex inopinato, præter opinionem, casu. Petron. fragm. Tragur. 55. Burm. Quod non exspectes, ex transverso fit. Scribon. Compos. 23 1. Hæc calamitas ex transverso accidit. • 6. Transversus, translate. Cic. Brut. 7. Cujus in adolescentiam, per medias laudes quasi quadrigis venentem, transversa incurrit misera fortuna reipublicæ. h. e. adversa, et quae cursum laudis intersisteret. Senec. ep. 8. Ne resistere quidem licet, cum coepit transversos agere felicitas. h. e. animum a recta via virtutis deflectere. Plin. g. 1 7. 3 1. Quæ reputatio aufert transversum animum ad contemplationem eorum, qui, etc. h. e. ab instituta de piscibus disputatione declinare facit. Sic 28. 1. 1. Dictæ erant omnium rerum naturæ, inter cælum ac terram nascentium, restabantque quæ ex ipsa tellure fodiuntur, si non herbarum ac fruticum tractata remediâ auferrent transversos. • 7. Transversum digitum, aut unguem discedere, proverbialis hyperbole, h. e. minimo spatio, sccstarsi un tantino. Plaut. Aul. 1. 1. 17. Si tu hercle ex istoc loco digitum transversum aut unguem latum excesseris. Cic. 4. Acad. 18. circa med. Ab hac regula mihi non licet transversum, ut ajnnt, digitum discedcre. Id. 13. Att. ao. In omni vita sua quemque a recta conscientia traversum unguem non oportet discedere. ' • 8. De scriptione diximus in TRADiTUS §. 2. TRANSVERTÖ, is, a. 3. transmuto, converto. Apul. Apolog. Quis credat effici potuisse, ut quæ defensio fuerat, eadem, manentibus iisdem litteris, in accusationem transverteretur ? Firmic. 6. Mathes. 15. Mentis levitate instabiles faciet ista conjunctio, eorumque consilia hac atque illac varia cogitatione transvertet, ne animus eorum aliquando unius eonsilii ratione utatur. • 2. Item averto. Arnob. 7. p. 2 1 g. Inhonestas famas adjungitis Diis vestris, si eos aliter negatis præstare quæ bona sunt, atque inimica transvertere, nisi prius empti capellarum fuerint atque ovium sanguine. Tertull. Præscript. 57. Qua licentia, Valentine, fortes meos transvertis? * TRANsvIÖLÄTUS, a, um, particip. a transviolo. Not. Tir. p. 88. Violat, transviolat; violatus, transviolatus. * TRANSVIÖLENTUS, a, um, adject. plus quam vielentus. Not. Tir. p. 88. violentus, transviolentus. * TRANSVIÖLO, as, a. 1. V. TRANSVIOLATUS. * TRANSULMÄNUs, a, um. V. ULMANUS. TRANSULTO, et Transsulto, as, n. 1. μετατηδαω, στερέλλομαι, transilio : ex trans, et salto. Liv. 23. 2g Sed quibus desu!orum in modum binos trahentibus equos inter Tacerrimam saepe pugnam in recentem equum ex fesso armatis transultare mos erat. TRANSÜM0 et Transsumo, is, umpsi, unptum, a. 3. pig/iar altronde, μεταλαμßαγω, ex alio sumo. Stat. 3. Theb, 292. hastam

« НазадПродовжити »