Зображення сторінки
PDF
ePub
[merged small][ocr errors]

t ua aucthoritas intercedat, facile est præsagire. Quod si BOOK
mihi de meipso dicenti minus fidei adhibeas, hoc a D. tuâ_
saltem exorem, inspiciantur testimonia, examinetur decre-.
tum, expendatur retrectandi formula, quæ si idem plane
non loquantur, tum me H. tuo abusum esse, et tanti viri
patrocinio indignum, putato. Sin vero narrationi meæ res
ipsæ respondeant, iterum atque iterum mihi rogandus es, ut
huic malo prudentia et authoritate tua medearis. Grave est
concionatorem, cujus vox per plures regni partes audita est
et personuit, ad palinodiam cogere. Detrahit enim multum
doctrinæ, quam dispersit, et quam deinceps sparsurus est
reddit suspectam. Sed iniquum et prorsus non tolerandum,
ut propter suspiciones hominum, minus candide aliorum
dicta interpretantium, quod nunquam asseveravit, cogatur
revocare. Satis sit, insontem coram se sæpius vocasse, exa-
minavisse, in cubiculum suum tanquam in custodiam con-
clusisse, non amputent cursum studiorum, non privent victu, 126
non spolient fama, non ejiciant in exilium, maximè cum
intra regiarum legum cancellos se continuerit, et eisdem
etiam coram Vice-Cancellario subscripserit. Quod si mihi
effectum dederis opera tua, arbitrabor me beneficium maxi-
mum accepisse. Nam et studiorum cursus, (quod unicè
cupio,) protrahetur, et fama incolumis servabitur. Argu-
menta quibus te ad hoc adducam non habeo ; quid enim est;
in quo homo nihili, viro tam nobili, docto et prudenti, usui
esse possit? Confugio igitur ad misericordiam et pietatem
tuam, quæ quia multos meæ sortis et conditionis homines
ad summam dignitatem extulit; non dubito quin me in eo
loco, quem teneo, tutum conservabit. Unum officium non
desinam præstare, id est orationem, ut Deus opt. max.
spiritu tuo D. T. regat, vitam producat, honoribus quam
amplissimis cumulet. Vale.

Honoris tui observantiss.

N. Broune.

P. Decan. Carlio).

BOOK
IV.

Number LXXXI.
Oratio D. Matthæi Archiepiscopi Cantuar. coram Synodo,

9. Maii, 1572. auspicante. MSS. Syno- VIRI, Patres et Fratres in Christo charissimi: hanc Syndalia penes Fra. Atter. odum ad salutarem aliquem Ecclesiæ Christianæ finem ac bury,S.T.

T. propositum, ex illustrissimæ Principis nostræ præcepto, et à

me convocari, et à vobis frequentari, nemini arbitror dubium esse. Quem coetum, precibus primo ad Divinam Majestatem fusis, deinde fructuosa doctaque eruditi hominis, ut audivistis, exhortatione, hodierno die feliciter inchoavimus. Quæ tam bonis' auspiciis, oratione nempe et verbo Dei, incæpta ac sanctificata initio, reliquis nostris laboribus ac conatibus, lætabilem exitum sunt allatura. Et quanquam cæteri suum in Christiana religione propaganda atque conservanda ze

lum et desiderium variis atque diversis modis exprimunt; · nos tamen, habita nostri ordinis atque dignitatis ratione, non modo zelo et vigilantia, sed etiam famæ, bonorum, ipsiusque vitæ discrimine, ac jactura, si opus sit, illos præcellere debemus. Quam quidem ad rem à Deo constituti, ejusque Spiritus instinctu admoniti ad indagandam populoque patefaciendam divinam veritatem sumus. In eoque imitandi majores nostri sunt; non modo hii qui novissimis hüs temporibus nos antecesserunt, quique summis vigiliis hanc veritatem exploraverunt, eandemque martyrio sancto confirmarunt; sed etiam qui prima illa et Apostolis proxima ætate fuerunt, et vetustissima gestorum suorum in hac insula monumenta scripta nobis reliquerunt. Quæ quanquam ab Antichristo partim deleta, partim longa desuetudine inumbrata sunt; plurima tamen ad hanc ætatem, nostraque lucidiora tempora reservata, satis indicant, nostras ordinationes atque ritus ab illorum institutis ac decretis parum differre. Illa vero monumenta, quæ eo nobis chariora esse debent, quo magis sunt nostra domestica atque propria, si divina Providentia nobis non reservasset, sed deleri penitus et auferri ab humana memoria permisisset; extabant tamen totius divinæ scientiæ fontes ipsi, Hebraicis Græcisque literis, Spiritus Sancti gratia, conservati : ad quos, tam lon

IV.

gæva depravatione corruptis ac perturbatis rivulis, ad cer- BOOK tam divinæ voluntatis notitiam habendum, esset recurren- _ dum. Nam ut sanctus ille martyr Cyprianus scribit, a “ Si . Ad Pom

peian. “ ad divinæ traditionis caput et originem revertamur, cessat “ error humanus, et sacramentorum coelestium ratione per“ specta, quicquid sub caligine ac nube tenebrarum obscu“rum latebat, luce veritatis aperitur. Si canalis aquæ quæ “ copiose prius et largiter perfluebat subito deficiat, nonne “ ad fontem pergitur, ut illic defectionis ratio noscatur, “ utrumne crescentibus venis in capite siccaverit, an vero “ integra inde et plena percurrens in medio itinere desti“ terit, &c. Quod et nunc facere oportet (inquit) Dei sa“ cerdotes præcepta divina servantes, ut in aliquo si nuta-127 “ verit et vacillaverit veritas, ad originem, dominicam et “ evangelicam et apostolicam traditionem, revertamur. Et 56 inde surgat actus nostri ratio, unde ortus et origo sur66 rexit.”

Et Basilius, ille magnus Cypriano compatiens, scribens ait, a “ Non putamus justum esse, obtinentem apud ipsos - Ep. 80. ad só consuetudinem, legem et regulam facere rectæ doctrinæ. Bu " Igitur Scriptura divinitus inspirata arbiter a nobis con“ stituatur; et apud quos inventa fuerit dogmata, divinis 6 sermonibus concordantia, his omnino etiam veritatis suf“ fragium accedat.” Hæc ille.

Quorum sanctorum patrum authoritatibus admonemur, quod quotiescunque à sanctis et immaculatis Domini viis humana negligentia et cæcitate deflexerimus, ut in eas iterum redeamus, scrutandas esse, quæ de ipso testimonium perhibent, sanctas Scripturas, inspiciendaque antiquissima testimonia; à quibus, Cypriano teste, ortus et origo religionis nostræ surrexit. Hiis divinæ sanctæque antiquitatis testimoniis, si firmiter adhæserimus, certi de vero Dei cultu et religione, et securi esse possumus ; etiamsi humanarum rerum et ordinationum monumenta, temporis edacitate consumpta, depravata sint. Hi enim perennes et inviolabiles fontes assiduè diesque noctesque petendi sunt. Et aquâ ab his fontibus profluente et derivata, putet nostri (quos inimici hostesque nostri Philistini injectis sordibus coinqui

ustach. Medicum.

II

BOOK naverunt) perpurgandi sunt; ut his salutiferis fontibus

(unde æternam vitam hauriemus) repleantur.

Hoc argumentum copiosam mihi materiam suppeditat (si in eo longior esse vellem) vobis ante oculos proponere, quibus nos Antichristus præstigiis callidè delusit, tenebrisque ac caligine palpabili in atros suos carceres duxit captivos. Quæ gaudii infiniti, et summas Deo gratias agendi, maxima nobis causa esse debet; quod profligatis illis plusquam Cimmeriis tenebris, ineffabilis veritatis suæ splendor nobis tandem illuxit. Prætereà, accingere nos, totisque viribus ac apparatu insistere, debemus, ut et caliginosis mundi ac Diaboli potentiis fortiter resistamus, et divini verbi veritatem ab improbis et sceleratis nostris adversariis toties oppugnatam, tuea. mur atque teneamus. Hinc enim et nostra spes atque exultatio, (qui veritatem amplectimur,) et eorum confusio sequetur, qui, cordibus in affectatâ quadam et supina ignorantiâ cæcitateque conclusis, oculos ad contemplandum evangelici luminis fulgorem, neque volunt neque possunt patefacere.

Sed ne ulterius in hac re pergam, me hic contineo, hancque magni momenti materiam his relictam et reservatam cupio, quibus et locus commodior, et otium uberius, quàm mihi hoc angustissimo temporis curriculo circumscripto suppeditabitur. Ut igitur ad id accedam quod est præsentis instituti, quodque hæc reverenda vestra frequentia coronaque requirit. Synodus hæc nostra, ut scitis, in duas societates (quæ duobus domiciliis, superiori nempe et inferiori, segregantur) divisa est. Ut igitur in consiliis atque deliberationibus de ecclesiasticis causis capiendis unanimes ac concordes esse possimus, et ad vitandas in cunctis nostris disceptationibus altercationes atque lites, superiori hujus conventui, adhibitis quibusdam ad id designatis, ego præsidebo, ut omnia nostra dicta, responsa, et colloquia, nulla confusione perturbata, sed rectè atque ordine fiant. Eodemque modo vos inferioris concilii, dilectí fratres, summa cura niti debetis, ne litibus et querelis de rebus tantis habendi conferendique inter vos, sermones repleantur, sed ut omnia moderatè prudenterque inter vos gerantur.

Itaque, ne contentio oriatur inter vos, neve bonum ve.

IV.

strum maledicentiæ sit obnoxium, eligendus inter vos est BOOK aliquis spectatæ gravitatis, pietatis, prudentiæ et doctrinæ _vir, ad Prolocutoris officium toto hujus Synodi tempore exequendum: qui et vestras disceptationes, ne aut longius producantur, aut acrius vehementiusque tractentur, temperet ; et vestra nobis desideria, nostraque vobis vicissim monita, exponat atque referat, magnum hujus generis hominum in vestro cætu numerum habetis, ex quibus optimi alicujus dilectum facere possitis. Itaque vos horter moneoque in Domino, fratres, ut ad hujusmodi idoneum virum deligendum quam primum conveniatis : eumque die Mercurii proximo nobis iterum huc, post ejusdem diei meridiem, congregatis, præsentetis. Quo etiam tempore in hujus Convocationis negotio ulterius progrediemur, prout locus et tempus vetusque consuetudo postulat. Dixi.

Atterbury

can. Car

Number LXXXII.

128 A protection granted by the Archbishop to the servant of

the Dean of Gloucester, during the Convocation. MATTHÆUS, divina Providentia Cantuar. Archiepi- MSS. Syn

odal. Fr. scopus, dilectis mihi in Christo Majori et Ballivis civitatis Alter pen. Rev. Winton, eorumque officiariis et ministris quibus S.T. P. Decunque sal. gratiam et benedictionem. Cum in Parlamento siol. tento apud Westmonast, anno regn. felicissimæ memoriæ Dom. Henrici VI. nuper Regis octavo, ca. 1. inter alia sta tutum et stabilit. fuerit, quod vocandi in futurum ad Convocationem Cleri prætextu brevis regii, eorum servientes et familiares ead. libertate veniendo, expectando et sedendo, plenè gaudeant, et utantur, perpetuis futuris temporibus, qua gaudent, et gaudere consueverunt, sive gaudere debent in futurum, proceres, magnates et communitas regni Anglise, ad Parlamentum dom. Regis vocati sive vocandi, prout per statutum prædict. plenè liquet et apparet:

Vobis et cuilibet vestrum tenore præsentium significamus et innotescimus, quod Magister Laurentius Humfrey, De canus ecclesiæ cathedralis Gloucestren. prætextu brevis regii

« НазадПродовжити »