Зображення сторінки
PDF
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

det promiffor , & reus. Neque probat , Ißdor. quod ait lib. 4. orig. c. 24. fub fin. promiffores flipulatores vocari. Ju}ian. Dig. lib. 2. tit. 1 o. leg. 3. Si ftipulator dolo Titii , & promiffor dolo Maevii impeditus fuerit , quo minus, &c. Ulpian. lib. 45. tit. 1. leg. 41. in fin. Ex quo apparet , diei adje&tionem pro reo effe , non pro ftipulatore. Adde eund. ibid. leg. 43. &c. Sueton. in Vitell. c. 14. Feneratorum & ftipulatorum , publicanorumque , qui unquam fe aut Romae debitum , aut in via portorium fiagitaffent, vix ulli pepercit. %. e. qui ftipulandi periti erant, & in ufuris exercendis ( quæ cuique ex ftipulatione debebantur ) omnes ftipulationum formulas, callebant . Ideo Sueton. eos cum feneratoribus conjungit . Hujufmodi ftipulatores in bafilicis, fori Romani ftare folebant, ut colligitur ex Plaut. Curcul. 4. 1. 12. . STIPULÄTUS, a, um , ftipulando contra&us , ftipulatione promiffus . Cic. pro Rofc. Com. c. 5. Hæc pecunia neceffe eft , aut data , aut expenfa lata , aut ftipulata fit. Stipulatam non effe , taciturnitas teftium concedit. STIPULÄTUS, us, m. ftipulationis contra&us . Paul. lib. 5. 'recept. fentent. tit. 7. Cum fa&to promifforis res in ftipulatum dedu&la intercidit, agi ex ftipulatu poteft. Quintil. decl. 12. c. 21. Ex ftipulatu legati noftri perimus. Ulpian. Dig. lib. 45. tit. 1. leg. 1. Adquiret ei ex ftipulatu a&tionem. STIPÜLOR, aris, atus fum , dep. 1. proporre e far um contratto , fipulare , & rspvrwv, eft certis verbis interrogare , vel rogare aliquem , an velit quippiam facere aut dare : quo adnuente, legitima obligatio oritur . Cui refpondet promittere , fpondere . De notatione diximus in Stipulatio. Stipulandi formula eft apud Plaut. Pfeud. 4. 6. 14. Nullum periclum eft, quod fciam , ftipularier. Ut concepitti verba , viginti minas dabin' ? Ball. dabuntur. ( Adde 1. 1. 1 1 5. ) & Varr. l. 2. R. R. c. 3. Itaque ftipulantur fic : Illas capras hodie re$te effe, & bibere poffe, habereque reéte licere ; hæc fpondefne? ( Adde c. 5. a med.) Servius Sulpic. apud Gell. l. & c. 4. Qui uxorem du&turus erat , ab eo, unde ducenda erat , ftipulabatur , eam in matrimonium duétum iri: qui daturus erat , itidem fpondebat daturum . Is contra&us ftipulationum fponfionumque dicebatur fponfalia. Sed fi poft eas ftipulationes uxor non dabatur ; qui ftipulabatur, ex fponfu agebat. & mox . Judex eum , qui fpoponderat , aut qui ftipulatus erat, condemnabat. Ulpian. Dig. lib. 45. tit. I. leg. I. a med. Si ftipulanti mihi decem , tu viginti refpondeas . Id. ibid. leg. 34. Multum intereft, utrum ego ftipuler retn , cujus commercium habere non poffum ; an quis promittat. Modeffin. ibid. tit. z. leg. 1. Qui ßipulatur , reus ftipulandi dicitur : qui promittit , reus promittendi habetur. Cic. pro Rofc. Com. c. 4. extr. Stipulatus es ? ubi ? quo die ? quis fpopondiffe me dicit ? nemo . Julian. lib. 45. tit. 1. leg. 56. ad fin. Si a te ftipulatus fuero fundum Sempronianum , deinde eundem fundum , detra&to ufufru&tu , ab alio ftipuler , prior ftipulatio non novabitur . Paul. ibid. leg. 35. Si ftipuler, ut id fiat , quod natura fieri non concedit ; non magis obligatio confiftit , quam cum ftipulor , ut id detur , quod dari non poteft. Id. lib. 19. tit. 2, leg. 54. a med. Quod locator & conduétor invicem de fe ftipulati funt. Id. lib. 1 2. tit. 1. leg. 4o. & lib. 45. tit. 1. leg. , 46. Centefimis calendis dari , utiliter ftipulanur : quia præfens obligatio eft , in diem autem dilata -folutio. Julian. ibid. tit. 3. leg. I. Cum fervus ftipulatur, nihil intereft , fibi , an domino, an vero fine alterutra eorum adjeétione dari ftipuletur . Juvenal. fat. 7. v. 165. Quantumvis ftipulare , & protinus accipe quod do. %. e. pete, poftula . Ulpian. Dig. lib. 46. tit. 7. leg. 3. Stipulari ftipulationem. “I Interdum ßipulari dicitur etiam qui promittit. Paul. lib. 1 3. tit. 4. leg. 7. Si certo loco condi&turum fe quis ftipulatus fit. Ulpian. lib. 12. tit. 6. leg. 26. ad fin. Si decem , aut Stichum ftipulatus folvam quinque , quæritur, an poffim , &c. Id. lib. 46. tit. 3. leg. 5. a med. Si quis ufuras folverit , quas non erat ftipulatus. Adde Juliam. lib. 18. tit. 1. leg. 39. &c. “T Prifcian. lib. 8. pag. 794. Putfch. putat adhiberi etiam paffiva fignificatione pro rogari, feu interrogari : vel contra&u teneri : ut in illo Sueton. in fragnent. Lætoria , quæ vetat minorem annis XXV. ftipulari . £t spatía 9ou . “T. Stipulo, as , pofitione a&tiva . Symmach. /. 1. epift. 1 1. Sponfionem ftipulat affe&tio. h. e. firmat. Juret. apud quem eft epij}. 5. legit flipulatur. STIPÜLUM Veteres dixere firmum , ut in Stipulatio di&um eft. T In Gloff. ftipulum eft ag^ 'w^. STIRIA, æ , f. goccia , filla gelata , ghiacciuolo , szxxyu33 , gutta liquoris concreta & pendens cadenti fimilis . Virg. 3. Georg. v. 365. Et totae folidam in glaciem vertere lacunæ : Stiriaque impexis induruit horrida barbis. Claudian. de B. Get. v. 326. ftant colla pruinis Afpera : faventes adftringit ftiria fetas. Tertull. de pall. cap. 4. vocat ßiriam leonimam fetas & pilos in pelle leonis humore aut glacie induratos. Pin. l. 34. cap. 12. a *med. E fcrobium lateribus diftillantes hiberno gelu ftirias, ftalagniam vocant. Martial. lib. 7. epigr. 36. Turpis ab invifo pendebat ftiria nafo . STIRIÄCUS, a, um , ftillans, ftillatitius : a ftiria , gutta . Solin. c. 27. ( al. 4o. ) a med. Pingue rofcidum cum arefa&tum inolevit , guttis ftiriacis legitur. STIRICIDIUM , ii , n. idem ac ftillicidium : a ßiria . Feff. Stiricidium , quafi ftillicidium , cum ftillæ concretae frigore cadunt. Cato ibid. Nihilominus voluit femper de ftiricidio in re præfenti cognofcere. STIRPESCO, is, ;:(ooutìwox, in ftirpem convertor . PJin. 1. 9. c. 8. a med. de afparago . Nam fi defringatur , ftirpefcere , & intermor1 . STIRPiTUS , adverb. fimo dalle radici, 5. (49s», ufque ab ima ftir

[ocr errors]
[graphic]

quafi radicem omnium malorum , ftirpitus Philofophia fe extra£turam pollicetur. STIRPS, ftirpis, m. & f. radice , ßerpo , £i %x , fi(3ovrw , radix , & imus truncüs arboris, qua haeret radicibus : item totus ipfe truncus, ex quo rami exeunt . Cic. in 0rat. c. 43. Arborum altitudo nos dele&at : radices ftirpefque non item : fed effe illa fine his non poteft. Virg. Æn. 12. v. 781. Namque diu lu&tans , lentoque in ftirpe moratus , &c. Supra dixerat verf. 773. lenta in radice. 3* verj. 2o8. & Colum. l. 3. c. 9. a med. fceptrum in filvis imo de ftirpe recifum . Id. 2. Georg. v. 2o9. Antiquafque domos avium cum ftirpibus imis Eruit. Cic. z. de nat. Deor. c. 81. Arbores tantummodo per ftirpes aluntur fuas. Plin. l. 16. c. 36. ante med. Arundo omnis ex una ftirpe numerofa. Cic. Verr. 7. c. 38. & 5o. Siculi milites palmarum ftirpibus alebantur. ( Paulo fupra item cap. 33. vocat rădices palmarüm agreftium. Sic Tacit. 4. Hijf. c. 6o. virgulta, & ftirpes, & internatas faxis herbas vellentes , miferiarum patientiæque exemplum fuere. ) Tibull. l. 1. eleg. 9. v. 45. & Propert. fub fin. l. 3. veilere albos a ftirpe capillos. fn dalle radici. Et metaphorice Salluff. in Catil. c. 1o. Carthago ab ftirpe , interiit . h. e. funditus. 4] Per fynecdochen ponitur pro tota arbore , aut parte ejus quacumque, albero, legno. Lucret. l. $. v. 1998. Emicat inferdum flammai fervidus ardor , Mutua dum inter fe rami ftirpefque teruntur. & v. 1 364. ftirpes committere ramis. %. e. inferere , inneffare. & Virg. z. Georg. v. 23. Hic plantas tenero' abfcindens de corpore matrum, Depofuit fulcis : hic ftirpes obruit arvo. h. e. int£gras arbores cum radicibus. & verf. 367. de vitib. ubi jam validis ätnplexæ ftirpibus ulmos Exierint. h. e. ramis, materia. Cato R. R. c. 3o. Capitó tibi fciffam falicem : ea ftirpem præcifufn ( al. praecifim ) circumligato, ne liber frangatur. Ubi id feceris , furculum praeacutum interTibrum & ftirpem artito primores, digitos duos : £ra fcorza e legno. & Colum. l. 3. c. 3. extr. de malleolis. Probatiffirnüm genus ftirpis deponere. Id. l. 5. c. 6. ante med. Arbor decacuminanda eft juxta rainulum , qui videbitur effe nitidiffimus : ita tarnen , uti fupra euin trunco ftirpem dodrantalem relinquas , ad quam ramus alligetur. & paulo poß. At fi robufti rami erunt , ita ferro amputentur , ut exiguam ftirpem prominentem trunco relinquas. ßeäco, tronconcello. & Plin. l. 8. c. 26. Hippopotamus fatiefate obefus exit in litus, recentes arundinum caefuras fpeculatum : atque ubi acutiffimuin videt ftirpem, imprimens corpus venam vulnerat, &c. Ita Harduin. ex MSS. alii acutiffimam . “I De quacumque planta , virgulto, pianta . Cic. 3. de Fin. cap. 1 1. a med. cum Tarbórum & ftirpium eadem pæne natura fit. Id. 2. de nat. Deor. c. 64. a med. Stirpium & herbarum utilitates longo ufu percepimus. Lucan. l. 4. v. 43. Dum fcopulos ftirpefque tenent , atque , hofte reli&o, Caedunt enfe viam. °] Translate eft origo, caufa, principium, fons, radix, origine , radice , fonte, cagione , forgente. Plaut. Trin. 1. z. 18o. Quod fi exquiratur ufque ab ftirpe auétoritas, unde quidquid auditum dicant ; nifi id appareat , famigeratori res fit cum damino & malo. Cic. 1. Catil. c. 12. extr. Exftinguetur atque delebitur non modo haec tam adulta reipublicæ peftis, verum etiam ftirps ac femen malorum omnium. Id. 3. Tufcul. c. ult. Stirpes ægritudinis omnes elidendæ funt. Id. z. de Divin. c. 72. Ut religio propaganda eft, fic fuperftitionis ftirpes omnes ejiciendæ funt. Id. A. de Fin. c. z. fub fim. Differo eam partem , quæ quafi ftirps eft hujus quæftionis. Id. pro Cal. fub fin. Firmata jam ftirpe virtutis. Id. 3. Tufcul. c. 6. Audeamus non folum ramos amputare miferiarum, fed omnes radicum fibras evellere . tamen aliquid relinquetur fortaffe. Ita funt altae ftirpes ftultitiæ. ^T Item origo generis in familiis , ßirpe , fcbiatta , legnaggio , progcnie . Cic. de Amic. c. 1 9. ad fin. Qui aliquamdiu propter ignorationem ftirpis & generis in famulatu fuerint. Nep. in Attic. c. 18. Juniam familiam a ftirpe ad Hanc ætatem ordine enumeravit . Cic. 1. de Orat. c. 39. Cum Marcelii ab liberti filio ftirpe, Claudii patricii ejufdem nominis hereditatem gente ad fe rediiffe dicerent. Pacuv. apud Non. c. 3. n. 237. IDubito, quod primordium capeffam ad ftirpem exquirendum . Virg. 1. Æn. v. 63o. Seque ortum antiqua Teucrorum ab ftirpe volebat. Enn. apud Non. loc. cit. & Fe/?. in Stirps . Nomine Pyrrhus , uti memorant a ftirpe fupremo. Virg. 5. En. v. 71 1. Dardanius divinæ ftirpis Aceftes. Salluff. in Jug. c. 14. Me jam ab ftirpe focium & amicum populo R. regno expulit. fino da miei maggiori . & Ovid. Faff. 1. v. 363. Fiebãt Ariftaeus , quod apes ab ftirpe necatas Viderat. coa tutta la razza. “I Item propago , nepotes , pofteri , difcendenza : quia fiirps non folum truncum , fed etiam ramum fignificat. Enn. apud Varron. l. 6. de L. L. c. 2. a med. Ut tibi Titanis Trivia dederit ftirpem liberum. Virg. 6. Æn. v. 864. Quis , pater, ille virum qui fic comitatur euntem ? Filius , anne aliquis magna de ftirpe nepotum ? Id. Æn. 4. v. 622. vos, o Tyrii , ftirpem & genus omne futurum Exercete odiis . & Æn. 1 1. v. 166. £neas Romanae ftirpis origo. Juffin. l. 16. c. 1. a med. Nec ceffaffe, quoad omnem ftirpem regiæ fobolis deleret . Tacit. 4ap. 2. cap. 37. fub fin. En ftirps & progenies tot confulum , tot di&tatoruin. & lib. 1. c. 58. in fin. Arminii uxor virilis fexus ftirpem edidit. prole. Sic Liv. in fin. cap. 1. 1. 1. Brevi ftirps quoque virilis ex novo matrimonio fuit . <| Item conditio, genus, ordo . Vellej. l. 2. c. 4. Mentitus regiae ftirpis originem . & cap. 29. Pompejus genitus matre Lucilia , ftirpis fenatoriae. Nep. in Eumen. c. I. Neque aliud huic defuit , quam generofa ftirps. STITI. V. in Sijlo, cujus eft præteritum. STIVA , ae , f. manico dell' aratro , ffiva , §x §* ^* , aratri ea pars , quam arator manu tenet , & premit , fulci dirigendi gratia. Varr. i. 4. de L. L. c. 3 1. Vomer , quod vomit eo plus terram : dens, quod eo mordetur terra: fupra id regula quæ ftat , ftiva , a ftan

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

niis ftetit. Liv. 1. 37. c. 59. in fi. Quota parte virium fuarum ibi dimicavit Antiochus? in Afia totius Afiae fteterunt vires. Id. /. 26. c. 44. Et primo haud impari ftetere acie: fubfidia deinde , &c. stat. 8. Tbeb. v. 3 z z. ftetit audaces effufus in iras , Conferuitque manus. Plaut. Ampk. 1. 1. 86. Quifque uti fteterat, jacet , obtinetque ordinem. Juvenal. fat. 3. v. 29o. Stat contra s ftarique jubet . • I Metaphorice Cic. Fam. 1. ep. 4. Ad XVI. cal. Febr. cum in Senatu pulcherrime ftaremus , quod jam illam fententiam Bibuli fregeramu$, unumque certamen effet , reli&tum, fententia Volcatii . *j Hinc ponitur pro favere , alicujus caufam tueri , ejus partes fequi. Nep. in Datam. c. 6. a med. Coa&ti funt cum eis pugnare, ad quos tranfierant ; ab hifque ftare , quos reliquerant . Id. jm Agefil. c. 5. ad fin. Si eos exftinguere voluerimus, qui nobifcum adverfus barbaros fteterunt. Liv. l. 26. c. 41. Cum dii prope ipfi cum Annibale ftarent. Id. l. 2. c. 12. ad fin. & lib. 38. c. 25. & «Ovid. 1. 1. de ar. am. v. 2oo. Pro jure gentium ftetit fortuna. Cic. in Bruto, c. 79. Talis tribunus plebis fuit, ut nemo, contra civium perditorum dementiam , a Senatu & a bonorum caufa fteterit conítantius. Id. l. 1. de Invemt. c. 3. Stare a mendacio contra veritatem. Jufiin. l. 5. c. 4. Tantum fuit in uno viro momenti , ut unde ftetißet, eo fe vi&oria transferret. *J Contra ftare in aliquem eft adverfari. Ovid. Heroid. ep. 7. v. 166. Nec fteterunt in te virque paterque meus. *J Eft etiam exftare , prominere . Lucil. apud N«on. c. 4. n. 421. Hic corpus folidum invenies, hic ftare paÈillas Pe&ore marmoreo. Ovid. Met. 1 2. v. 4oi. fic tergum feffile, ôc (tam t Pe&ora celfa toris. "I Item hærere , fixum effe. Ovid. 8. Met. v. 414. mififque duabus , Hafta prior terra , medio ftetit altera tergo. Sil. l. 1. v. 527. Et ftant loricæ fquamis horrentia tela. Id. 7. 4. v. 142. Cornus & oblatae ftetit inter tempora frontis. Ovid. Met. $. v. 1 32. Hujus in obliquo miffum ftetit inguine ferrum . “I Stare vultus dicitur , qui non mutatur, & conftantiam firmitatemque animi , aut etiam ftuporem prae fe fert. Sil. l. 15. v. 29. ftans vultus , & ore Inceffuque viro propior . ( Contra Genef. 4. 6. Quare iratus ? & cur concidit facies tua ? ) Stat. 1 o. TÀeb. v. 693. cur ad patrios non ftant tua lumina vultus ? h. e. afpe&urn patris non fuftinent. Lucam. l. 3. v. z 14. nunc vultu pa

[ocr errors]
[ocr errors]

nive cándidum Sora&e ! ) ftant pulvere campi. Boet4. de confol. Philof. 1. 1. metr. 3. v. 4. Nimbofifque polus ftetit imbribus. Virg. 6. Æn. v. 3oq. de Cbaronte. ftant lumina flamma. ( Dantes Infern. 3. 109. Carom dimonio con occhi di bragia.) In Codice Mediceo abetur flammae, ita tamen ut poftrema vocalis e tranfverfa lineola fe&ta fit . Pierius in antiquis aliquot exemplaribus invenit flammea , quod illi magis placet, ut fit verfus da&ylicus : fic verf. 33. quin protinus omnia Perlegerent oculis. ubi iis adverfatur, qui omnem fcripfere. Verum fiant lumina flamma le&io eft ceteris praeferenda . *] Item quæ aliquo pretio conftant , coftare . Liv. l. 34. c. 5o. Polybius fcribit , centuni talentis eam rem Achæis ftetiffe . Horat. /. I. fat. 2. v. 122. quæ neque magno Stet pretio, nec cum&tetur, cum eft juffa venire. Liv. /. 3. c. 6o. Si extemplo rem fortunae commififfet , haud fcio an magno detrimento certamen ftaturum fuerit . gli farebbe coffato caro. & lib. 23. c. 3o. Multo fanguine ac vulneribus ea Pœnis vi&oria ftetit. Ovid. '2. Faß. v. 81 z. Heu quanto regnis nox ftetit una tuis ! Virg. 1o. Æn. v. 494. haud illi ftabunt HEneia parvo Hofpitia. Senec. l. 1. de Ira, c. 2. Nulla peftis humano generi pluris ftetit. Val. Max. l. 5. c. 6. m. 1. Populo R. libertatem fuam magno ftetiffe. Adde Propert. 1. z. el. 7. v. 8. Si}. }. 17. v. 81. Martial. l. 3. epigr. 75. extr. Vellej. l. 2. c. 64. ad fin. &

* Quintil. fub init. declam. 1 3. “T Item qui vigent, in fuo ftatu

manent, incolumes funt, dignitatem fuam retinent. Cic. Fam. 7. ep. 2. a med. Eorum auxilio, qui, ne ftante , ftare non poterant. Id. 2. Phil. c. 1 o. extr. Quae fi valuiffent , refpublica ftaret , tu concidiffes. Id. Catil. 2. c. 1 o. Qui homines fi ftare non poffunt, corruant, fed ita , ut , &c. Id. 2. Offic. c. 1. circa med. Utinam refpublica ftetiffet quo cœperat ftatu . Id. Famil. 1 3. ep. 29. ad fin. Per quos homines ordinefque fteterim, quibufque munitus fuerim , non ignoras. 0vid. 1. Trijf. eleg. 9. v. 17. & lib. 5. el. 14. v. 2 1. Dum ftetimus, turbæ quantum fatis effet, habebat Nota quidem, fed non ambitiofa , domus. “T Pro niti, confiftere , contineri. Liv. l. 45. c. 19. circa med. Regnum eorum novum , nullis vetuftis fundatum opibus, fraterna ftare concordia. Id. l. 8. c. 7. Difciplinam militarem , qua ftetit ad hanc diem Romana res , folvifti . Val. Flacc. l. 3. v. 673. Scilicet in folis profugi ftetit Herculis armis Noftra falus ? “T Stare dicitur aut Comœdia , aut ejus a&tor , cum placet. Terent. prol. 2. Hecyr. v. 6. In his, quas primum Cæcilii didici novas, partim fum earum exa&us , partim vix fteti Id. Pborm. prol. v. 9. Si intelligeret, cum ftetit olim nova , a&toris opera magis ftetiffe , quam fua . Sic Horat. l. 2. epift. 1. v. 176. Securus , cadat, an re&lo ftet Fabula talo. & lib. 1. fat. ult. v. 16. Illi , fcripta quibus Comoedia prifca viris eft , Hoc ftabant , hoc funt imitandi. Petron. in Satyr. c. 2. Corruptae eloquentiæ regula. ftetit & obtinuit. “T Sæpe eft etiam conftantem effe , permanere , perfeverare. Cic. pro Rabir. perduell. c. 1 o. Fidem non Rabirius, fed Marius dedit : idemque violavit , fi in fide non ftetit . Sil. l. 1 1. v. 3. ftat nulla diu mortalibus ufquam , Fortuna titubante, fides. Cic. ad Brut. epiff. 1 o. a med. Qui fi fteterit idem, mihique paruerit, fatis videmur habituri præfidii . Martial. l. 8. epigr. 71. nam ftare , aut crefcere debent munera . Virg. Æn. 4. v. 539. Aut bene apud memores veteris ftat gratia fa&i . Cic. l. 5. Attic. ep. 18. Stamus animis, & quia çôïíïìÜôùí, utimur , fperamus etiam manu. Horat. l. 2. fat. 3. v. 2 1 2. Tu prudens fceius ob titulos cum admittis inanes, Stas animo ? hai il tuo buon gudizio ? es mentis compos ? Senec. in Tbyeff. v. 634. Si fteterit animus: fi metu corpus rigens remittet artus. b. e. fi fe collegerit & firmarit. *] Item acquiefcere , confentire contentum effe : cum ablativo. Cic. 5. Tufcul. c. 28. Omnia ad fuum arbitrium referre , fuis ftare judiciis. Id. pro Cluent. c. 47. fub fin. Si uterque cenfor cenforis opinione ftandum non putavit. Id. l. 7. Attic. ep. 1 5. Omnes cupiebant, Cafarem ftare conditionibus iis, quas tuliffet. 1d. 3. Offic. c. 25. a med. Facere promiffa , ftare conventis. Liv. l. 7. c. 35. & lib. 34. c. 22. extr. Quæ pars major erit, eo ftabitur confilio. Id. l. 2 1. c. 19. Etfi priore foedere ftaretur, fatis cautum erat Saguntinis. Ig. in f. l. 8. Nec quifquam aequalis temporibus illis fcriptor exftat , quo fatis certo au&tore fretur. Ovid. 2. Met. v. 818. Stemus, ait , pa&to, velox Cyllenius, ifto. Quintil. l. 7. c. 6. extr. & cap. ult. Verbis legis ftandum fit, an voluntate . Id. l. 3. c. 6. Stare jurejurando. *J Et addita præpofitione. Cic. 1. de Fin. c. 1 4. Stare oportet in eo, quod fit judicatum . Id. 4ttic. l. 2. ep. 4. Cura, ut cum Titinio tranfigas. fi in eo, quod oftenderat, non ftat, mihi maxime placet, ea quæ male empta funt, reddi. *J Cum dativo. Liv. l. 7. c. 6. Nunc famæ rerum ftandum eft . Al. leg. fama. Calliflrat. Dig. lib. 42. tir. 1. leg. 32. Alioquin rei judicatæ ftabitur. Ulpian. lib. 26. tit. 7. leg. 3. Meritoque patris ftatur voluntati., Id. lib. 36. tit. 3. leg. 6. Repromiffio exigenda eft , voluntati defun&ti ftatum iri. Id. lib. 4. tit. 7. leg. 23. ad fin. Nihil a1iud eft, arbitri fententiae ftare , quam id agere, ut arbitri fententiæ pareatur. African. lib. 2. tit. 1. leg. 18. conventioni . Ulpian. lib. 4. tit. 3. leg. 2 1. religioni. Id. lib. 19. tit. 1. leg. 13. fub fin. Ut aut ftetur emptioni, aut difcedatur. *J Stare, loco verbi Sum , cum aliqua fignificatione diuturnitatis. Varr. apud Non. c. 4. n. 79. & 421. denique avarus Quis fanus ? cui fi ftet terra & traditus orbis, Furando tamen , & morbo ftimulatus eodem , Ex fefe ipfe aliquid quaerat cogatque peculj. Ovid. l. 1. de ar. am. v. 52o. Inque cava nullus ftet tibi mare pilus. Propert. l. 3. el. 17. v. zo. Infamis ftupro ftat Pelopea domus. & eleg. 2 1. v. 21. Nam quantum ferro , tantum pietate potentes Stamus. Val. Flacc. l. 7. v. 354. nec notis ftabat contenta venenis. Senec. in Hippol. v. 472. Vacuum

fine ullis claffibus ftabit mare. Ovid. 5. Faff. v. 383. faxo ftant an

tra vetufto, Quæ juftum memorant incoluiffe fenem . *] Stet 3. E e ruunt

[ocr errors]

citatem in fola virtute conftituebant. Itaque eorum axiomata fue- |.

runt, folum honeftum bonum effe : in quo virtus fit , ei nihil deefTe ad beate vivendum : folum fapientem effe divitem , formofum , regem, omnes ftultos fervos effe : peccata effe æqualia, & hujufmodi . Funditus perturbationes animi fuftulerunt, hoc eft, voluerunt fapientem omnino effe fine perturbationibus. Hæc & alia multa eorum placita paffim leges apud Ciceron. præfertim in libris, philofophicis & in Paradoxis. V. etiam orationem ejus pro Murena , ubi falfe eos ridet in perfona M. Catonis, cap. 29. & 3o. STOICI DA, æ, m. idem ac Stoicus , fed per contume]iam , quafi fit js, qui Stoicus videri velit, & tamen moribus fit omnino contrariis ftoicæ difciplinæ & feveritati. Juvenal. fat. z. v. 64. Fugerunt trepidi vera ac manifefta canentem Stoicidæ. Quidam volunt fignificare virum mollem , & Stoicidam nomen effe femininum de viro di&um , ea ratione , qua apud Virg. Æn. 9. v. 617. quidam Rutulorum Trojanos per convicium fic ridet : O vere Phrygiae . neque enim Phryges, &c. STOYCUS, a , um , Stoico , Στο? κός , ad Stoicos pertinens. Cic. Fam. 9. ep. zz. ad fin. Schola Stoica. Horat. epod. 8. v. 1 5. Stoici libelli. Martial. l. 7. epigr. 68. Stoica turba. Id. I. 1 1. epigr. 85. Tondeat hic inopes Cynicos, & Stoica me nta. Senec, epift. 123. ad fin. Stoica fe&a. & epif?. 1 3. Stoica lingua loqui. & epiß. 22. fententia. & epift. 59. fignificatio. Gell. l. 1 9. c. 1. difciplina. Juvenal. fat. 1 3. v. I 2 1. dogmata. Senec. in Apocol. ante med. Stoicus deus. 4. e. rotundus. Cicer. 2. de nat. Deor. c. 17. STOLA, ae, f. veffa talare da donna, a τολλ , veftis muliebris ad talos ufque demiffa , fìnuofa, rugis plicifque abundans, & zona ad corpus adftri&ta : cui pallium , aut palla fuperinduitur: a στ£λω , qua amicire, induere fignificat.©Enn. apud Non. c. 3. n. 49. Et quis illaec eft, quæ lugubri fuccin&a eft ftola ? Cic. 2. Phil. c. 18. Sumpfifti virilem togam, quam ftatim muliebrem ftolam reddidifti. (Similis hujus eft locus in Petron. Satyr. c. 81. ) Senec. de vita beata , c. 1 3. Hoc tale eft , quale vir fortis ftolam indutus. Ulpian. Dig. lib. 34. tit. z. leg. 24. a med. Veftimenta muliebria funt, quae matrisfamilias caufa comparata funt : quibus vir non facile uti poteft fine vituperatione : veluti ftolae , pallia, tunicae , &c. Horat. l. I. jat. z. v. 99. Ad talos ftola demiffa , & circumdata palla. Martial. }. 3. epigr. 93. Rugofiorem cum, geras ftola frontem. “I Fuit propria matronarum honeftarum . nam meretrices toga utebantur. Ovid. l. 3. ex Pont. ep. 3. v. 51. Scripfimus hæc iftis, quarum nec vitta pudicos Contingit crines, nec ftola longa pedes. Martial. l. 1 o. epigr. 5. Quifquis ftolaeve , purpuraeve contemptor, Quos colere debet, laefit impio verfu. Adde Ovid. l. 2. Triff. v. 25 1. T Metonymice ponitur pro ipfa matrona. Stat. l. 1. filv. 2. v. 235. Hic eques , hic juvenum cœtu ftola mixta laborat. Plin. l. 33. c. 3. Atque inter ftolam plebemque hunc medium feminarum equeftrem ordinem fecit. Adde Valer. Max. l. 2. c. 1. m. 5. *I Apud Græcos communis omnium veftium appellatio eft : quos & Latini veteres imitati funt , ut Non. c. 14. m. 6. obfervavit. Enn. ibid. Regnum reliqui feptus mendici ftola. Id. ibid. & apud Feff. in Sgualidum. Cedo, & caveo veftitus, fqualida feptus ftola. *T Hinc Apul. de vefte facerdotali ufurpavit , lib. 1 1. Metam. Perfe&is folemnibus , proceffi duodecim facratus ftoiis, habitu quidem religiofo fatis, fed effari de eo nullo vinculo prohibeor. & mox. Hanc olympiacam ftolam facrati nuncupant. STOLÀTUS, a, um , ftola indutus, £a ro^tru,&'yo;. Vitruv. l. 1. c. 1. egre med. Stolatæ mulieres. Caligula imperator apud Sueton. c. 23. Liviam Auguftam proaviam , propter vafritiam , Ulyffem ftolatum appellabat, Uliffe veffito da donnâ. T Et quia ftola matronarum propria eft , folatus matronalem , & honeftum fignificat . Martial. 1. 1. epigr. 36. Quis Floralia veftit, & ftolatum Permittit meretricibus pudorem ? Petron. in fragm. Tragur. c. 44. Burm. fub fim. Antea ftolatæ ibant nudis pedibus, paffis capillis, mentibùs puris, & Jovem aquam exorabant. le dame, le matrone. STOLiDE» fen<* ragione, pazzamente, a fpropofito, folidamente, x, eyτως , ^^*$£«$ ; fin£ ratione , ftulte, inepte, dementer. Plaut. Aulul. 3. x. 1. Quid ftolide clamas ? Li.j. l. 7. c. 5. Praevalidum juvenem , & ftolide feroccm viribus fuis cernebat. • & cap. 1 o. Gallus ftolide

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[graphic]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
« НазадПродовжити »