Зображення сторінки
PDF

... regi, altero humerus fopitus. & cap. 16. Tollentes fopitum vulnere, ac nihil fentientem . Plin. l. 9. c. 8. Delphinus fopitus odoris movitate , flu&uatufque fimilis exanimi. Petron. in Satyr. cap. 138.

[ocr errors]

%T , Sapirus ignis , cefíante flamma, celatus , fub cinere abditus, fuoco coperto . Virg. 3. £n. v. 743. & lib. 8. v. 41 o. cinerem & fopitos fufcitat ignes , & verf. 542. Herculeis fopitas ignibus aras Έxcitat . *] Translate eft fedatus, lenitus, mitigatus, compreffus, repreffus , fedato , repreffo , fopito. Lucret. l. 1. v. 3o. Effice , ut interea fera moenera militiai Per maria ac terras omnes fopita quiefcant. Vellej. l. 2. c. 89. Sopitus ubique armorum furor. Plim. l. 2. c. 79. Sopitum mare . Colum. l. 6. c. 37. Sopitum pecudis ingenium modica exercitatione concuti , atque excitări. Cic. pro Cæl. 3. 1-. ad fim. Multa nobis blandimenta natura ipfa genuit, quibus fopita virtus conniver&t. Val. Max. l. 9. cap. 1. m. 1. extern. His vitiis fopita gloria in infamiam convertitur. Claudiam. de conful. Mall. Theod. v. 264. Surgite fopitæ , quas obruit ambitus, artes . Jd. initio prefat. l. z. de rapt. Prof. Otia fopitis ageret cum cantibus Orpheus. 5OPOR , oris, m. fonmo grave, letargo, xx;os , fomnus cum gravéime. Plin. l. zo. c. 18. E nigro papavere fopor gignitur . Id. l. 2 I. c. 1 8. Junci femine fomnum aliici : fed modum fervandum , ne fopor fiat. “I Metonymice eft medicamen foporiferum , fommifero , 3, /;wzwov 'τνων , κε'ν. Nep. in Dione , c. 2. in f. Patri. foporem medicos dare coegit. Senec. fub fin, ep. 83. Licet colligas, nec veneno poto moriturum , nec fopore fumpto dormiturum. Id. 5. de benef. c, 1 3. extr. Veneficus qui foporem , cum venenum crederet , mifcuit . Adde Q guintil decl. 246. “I Poetae fimpliciter pro fomno accipiunt , fonno . Lucret. l. 4. v. 455. fuavi devinxit membra fopore Somnus . Tibuil. l. 4. carm. 4. v. 9. Phœbe, veni , tecumque feras, quicumque fopores , Quicumque & cantus corpora feffa levant. Plaut, Rud. 4. 2. 1 1. Lucrum præpofivi fopori & quieti . Accius apud Cicer. 1. de Divin. c. 22. Cum jam quieti corpus no£turno impetu Dedi , fopore placans artus languidos. Petron. in Satyr. c. 1 oo. In foporem labens. & cap. 1 o4. proftrata fopore Urget membra quies . Lucret. l. 4. v. 766. jacere & languere fopore. & •verf. 996. levem ex oculis volucremque foporem difcutere . Ovid. I 1. Met. v. 677. foporem excutere . Tibull. initio eleg. 2. lib. I. Adde merum, vinoque novos compefce dolores, Occupet ut feffi lumina vi&lâ fopor . Propert. /. 3. e/. 1 5. extr. ad Bacchum . Atque hoc follicitum vince fopore caput . Lucan. l. 5. v. 689. corpora fegnis Noftra fopor tenuit. Va!. Flacc. l. 1. v. 48. cum ferus feffos fopor alligat artus . Virg. 2. AEn. v. 253. comple£litur. & lib. 3. v. 5 1 1. irrigat . Senec. in 0£tav. v. 1 17. Et feffa fletu lumina oppreffit fopor. Catul!. carm. 62. de Aty , v. 37. Piger labantes languore oculos fopor operit. Ovid. Heroid. ep. 16. v. 1 oo. Lumina cum placido vi&a fopore jacent. & epiff. I 9. v. 56. fubit furtim lumina feffa fopor. Virg. Æn. 4. v. 322. placidum carpebant feffa foporem Corpora. & lib. 8. v. 4o5. placidumque petivit Conjugis infufus gremio per membra foporem. *] Quæcumque de Somno fabulantur, Sopori tribuunt, Virg. 6. Æn. v. 278. Tum confanguimeus Leti Sopor. Propert. l. 1. c/. 3. in fin. Dum me jucundis lapfam fopor impulit alis. Claudiam. l. 2. in Rufin. v. 325. pigrafçjue fopor diffuderat alas. Adde Stat. 2. Theb. v. 59. 4] Tranflate eft fegnities, otium . Tacit. z. Hiffor. c. 76. Torpere ultra , & polluendam perdendamque rempubl. relinquere , fopor & ignavia videretur . Martial. l. 7. epigr. 41. Inde fopor nobis & placet alta quies. *] De morte Lucret. l. 3. v. 466. Interdumque gravi le1hargo fertur in altum fEternumque foporem . Plaut. Amph. 1. I. 147. Homines quatuor in foporem collocaftis nudos , & verf. 1 5o. {opori aliquem dare . Plaut. poteft inteliigi etiam de defeétu animi , & amiffione fenfis , tramoytimento , ffordigione . * Ut *inus , ita & fopor pro fomnio ponitur , fogno. Claudian. de VI. conful. Honor. in præfat. v. 9. & 2 5. Blandaque largitur fruftra fi. tientibus ægris Iriguus gelido pocula fonte fopor. *] In Fabulis Sopor eft . Auriga currus Lunaris . Stat. 12. Theb. verf. 3o7. “ Denique fùpvr eß tcmpus capitis , tempia.: fortaffe quia circa tempora præcipue videtur fomnus in opinione vulgi dominari. Unde apud Virg. Æn. 3. v. 854. Somnus volens Palinurum in mare

[merged small][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

iiiiiie ipfo forbere calidum fanguinem. Id. l. 3o. c. 14. Quæ fimum ,

[ocr errors]
[ocr errors]
[graphic]
[graphic]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

leum , calentes fales injici jubent : ita mundum reddi. Id. im Mart. c. 6. Cicera diftat a cicercula folo colore , quo fordet , & nigrior eft . Gell. l. 9. c. 2. Incola fordentium ganearum. Stat. /. 4. ff/v. 8. v. 39. Albanoque cadum fordentem promere fumo. affumicato. & Martial. l. 1. epigr. 32. Dum nulla teneri fordent lanugine vultus . “I Translate Gell. l. 2. c. 23. Si conferas Græca ipfa , oppido quam jacere atque fordere incipiunt, quæ Latina funt. Id. lib. 19. c. 13. Ignobilia nimis & fordentia verba. h. e. quæ ab infimis hominibus. ufurpantur. *] Sordere dicuntur ea, in quibus nimia parfimonia apparet , aut avaritia. Plaut. Paen. §. 4. 6. Arabius , murrhinufquc omnis odor complebat. haud fordere vifus eft feftus dies , Venus , nec tuum fanum. Favorin. apud Gell. l. 1 5. c. 8. Avium atque altilium nifi tantum apponatur, ut a cluniculis iuferiori parte ' faturi fiant , convivium putant inopia fordere. Manil. l. 4. v. 27o. Mite genus, docilefque fluunt ab fidere ( Aquarii ) partus . Peétora nec fordent . h. e. animi non funt illiberales . *J Hinc pro contcmni , vilem æftimari , nihili pendi. Virg. Ecl. 2. v. 44. fordent tibi Amunera noftra. Horat. l. 1. ep. 1 1. v. 4. Cun&ane præ Campo , & Tiberino flumine fordent ? Liv. lib. 4. c. 25. a med. Adeo fe fuis, etiam fordere , nec a plebe minus , quam a patribus contemni . Curt. l. 1 o. c. ult. Sordent prima quæque , cum majora fperantur. ^y»«'wa . Cum infinito Au&. Paneg. Co. flantini , c. 24. in fin. Nec vero tantummodo vetera illa di&tatorum & confulum , ac deinceps magnorum principum , fed etiam pulcherrima patris tui fa&a fupcrafti. fordet enim alios ex proximo tempore comparare . T Præteritum fordui. Alcim. 4 vir. l. 3. v. 393. Sorduerit nimium lacero circumdata peplo.

[ocr errors]

§ V rzzuz , fpurcitia, immunditia , lutum , fæx. Sæpius in plur. num. adhibetur, quam in fingulari. Cic. 2. de nat. Deor. c. 57. a med. Ut fiqua minima beftiola conaretur irrumpere, in fordibus aurium , tanquan in vifco, inhærefceret. Horat. l. 1. ep. 2. v. 53. juvant Auriculas citharae colle&ta forde dolentes. Plaut., Paen. 1. 2. 1 o 1. Pleni oculi fordium qui erant, jam fplendent mihi. An. Imo etiam in imo oculo parum fordis eft. 0vid. 1. de ar. am. v. 519. & fint fine fordibus ungues. Claudian. l. z. in Eutrop. v. 383. Non alius lanam purgatis fordibus æque Præbuerit calathis . Plin. l. 36. c. 26. Arenæ fiu&tibus volutatae nitefcunt, detritis fordibus. Id. lib. 35. c. 1 o. a med. Cuftodire aliquid a pulvere & fordibus . Cic. Pbil. 1c. 8. extr. Sordes eluere. Juvenal. fat. 5. v. 1 1. fordes farris mordere canini. h. e. fordidum panem. Lucret. l. 6. v. 1268. pellis fuper offibus una, Ulceribus tetris prope jain , fordique fepulta. fordi pro forde, ut colli, igni, orbi , parti, pro colle , igne , &c. ° Translate dicitur de infima plebe , de pauperibus , fervis , humili loco matis. Cic. Attic. 1. 1. ep. 16. s med. Apud bonos iidem fumus , quos reliquifti : apud fordem urbis & fæcem multo melius nunc , quam reliquifti. Plin. l. 7. ep. 29. Quam effent mimica & inepta , quæ in hoc cœnum, in has fordes abjicerentur. Petron. in Satyr. c. 1 26. Quaedam feminae fordibus calent. Tacit. 1. Hißor. c. 84. a med. Cujus fplendore & gloria fordes & obfcuritatem Vitellianarum partium perftringimus. Calpurm. ecl. ult. fub fin. fed mihi fordes, Pullaque paupertas , & adunco fibula morfu Obfuerunt. *] Item de lu&tu , moerore , fqualore ex calamitate , Cic. Fam. 14. ep. 2. circa med. Te nunc, mea Terentia , fic vexari , fic jacere in lacrymis & fordibus. Id. in Pifon. c. 36. a med. Diffidens ac defperans rebus tuis , in fordibus, lamentis, lu&uque jacuifti . Id. pro Claent. c. 6. fub fin. Mater fqualore hujus & fordibus lætatur. & cap. 67. extr. Ne optatiffimum fpe&taculum hujus fordium , atque lu&tus , & tanti fqualoris amitteret. Id. pro Dom. c. 23. & poft redit. ad Quirit. c. 3. a med. Filiæ meæ fletus affiduus , fordefque lugubres vobis erant jucundæ . “T Item de habitu reorum , qui data opera fordidati , pauperes, & fqualidi apparebant , quo facilius mifericordiam moverent. Val. Max. lib. 7. c. ult. n. 7. Tacit. 4. Ann. c. 52. & Au&. dial. de Orat. c. 12. Sic Petron. in Satyr. c. 122. quia pcena tropæis Imminet , & fordes meruit vi&toria noftra . Sueton. in ViteJl. c. 8. Ignominiofis notas, reis fordes, damnatis fupplicia dempfit. V. Sordidatus. *] Item de probro , dedecore, nota, flagitio. Cic. pro Sext. c. 28. Virtus fplendet per fe femper, meque alienis unquàm fordibus obfolefcit. Id. Attic. l. 1. ep. 16. Satius eft illum in infamiae relinqui fordibus , quam infirmo judicio committi . Al. leg. in infamia relinqui, ac fordibus. Horat. 1. 1. fat. 6. v. 68. Si neque avaritiam , neque fordes, aut mala luftra Objiciet vere quifquam mihi . “I Item fæpe de mimia parcimonia , & avaritia , fpilorceria , avarizia , fordidezza . Cic. pro Mur. c. 36. Populus R. non amat profufas epulas , fordes & inhumanitatem multo minus . 1d. pro Flacc. c. 3. a med. Nullum hujus in privatis rebus fa&tum avarum , nullam in re familiari fordem poffe proferri . Tacit. 1. Hiff. c. 52. Sordem & avaritiam Fonteji Capitonis integre mutaverat. Horat. l. 2. fat. 5. v. 1 o5. fepulcrum fine fordibus exftruere. Quintil. l. 6. c. 3. Incufans ejus fordes dicebat , calceos eam veteres vendere, folere . Plim. l. 2. ep. 6. extr. Nihil magis effe vitandum , quam iftam luxuriæ & fordium novam focietatem. & ep. 1 z. Damnatus fordium . Juvenal. fat. I 4. v. 124. cogit minimas edifcere fordes. h. e. rationem quæftus faciendi etiam in rebus minimis. Apul. l. 1. Metam. Extremæ avaritiæ & fordis infimæ infamis homO . “T Eft convicium. Cic. in Pifon. c. 26. O tenebræ, o lutum , o fordes ! O paterni generis oblite , materni vix memor ! • I Sordes verborum , verba ab infima plebe ufurpata, jacentia, ignobilia . Au&#. dialog. de Oratorib. c. 2 1. Sordes verborum , & hians compofitio , & inconditi fenfus redolent antiquitatem. 4I De re&6 fingulari nihil conftat : nifi quod fordis dixiffe fertur Ambroßus apud Bedani de Orthogr. pag, 2343. Putfc%.

- y z SOR

5ORDESCO , is , n. 3. di venire fùrdido , 'vw»**eu*u , fordidus fio .
Horat. l. 1. ep. ult. v. 1 1. ad lihr. fuum. Contre£tatus ubi manibus
fordefcere vulgi Cæperis. Plim. l. 1 1. c. 12. de melle : Nunc vero e
tanta cadens altitudine , multumque , dum venit , fordefcens. Id.
1. 33. c. 3. a med. Manus fordefcunt decidua materia . Gell. lib. 4.
c. 12. Si quis agrum fuum paffus fuerat fordefcere . h. e. filvefcere,
in inutiles herbas ire , incultum fieri .
SORDICULA , ae, f. parva fordes. Marcell. Empir. c. 8. fe&i. ult. Si
oculum fordicula aliqua fuerit ingreffa. -
SORDIDÀTUS, a, um , mal veffito , mal in ordine , 8vreJww, pannis
obfitus, incultus, negle&us. Cic. in Pifon. c. 17. ad fin. Servi for-
didati mini:trant. Plaut. Afin. 2. 4. 9o. Quamquam ego fum fordi-
datus , frugi tamen fum . Terent. Heaut. 2. 3. 56. Scin' tu hanc ,
quam dicit fordidatam ac fordidam ? fordidatam refertur ad illud ,
quod fupra dixerat verf. 54. pannis obfita: fordidam ad illud , ne-
gle&a, immunda illuvie. nam fordidus a natura dicitur , fordida-
tus fit urgente neceffitate . Donat. “I Translate Sidon. in fin.
piÃ. penúlt. l. 3. Sordidatiffima confcientia. “I Sordidati funt rei
delati, qui eo tempore una cum propinquis & affinibus obfoleta ve-
{te utebantur , barba intonfa & capillo, ad mifericordiam aucupan-
dam : quod dicebatur mutare veßem , ut eft apud Liv. lib. 6. c. 2o.
Hinc Cic. in Pifon. in fin. Nec minus lætabor, cum te femper for-
didum, quam fi paulifper fordidatum viderem. Id. Verr. 4. c. 25. ad
fin. Romam venerunt fordidati, maxima barba & capillo . Id. 2.
„le Orat. c. 47. Senfi magnopere moveri judices , cum excitavi mcae-
{tum & fordidatum fenem. *] Idem faciebant in periculo conftituti ,
gravique aliqua calamitate. Unde Vitellius , in rebellione proyin-
çiarum , & poft vi&torias Vefpafiani apud Suetom. c. 15. primo dilu-
culo fordidatus defcendit ad Roftra, multifque cum lacrymis, &c.
SoRDiDE, fcbifumente, fordidamente, jvxpôs , cum fordibus , immun-
de , fpurce. Va!. Max. I. 9. c. 13. n. 2. Donec caput ejus fordide in
loco íedentis abfcinderetur. h. e. alvi levandæ caufa. Lamprid. in
Heliogab. c. 33. a med. Per plateas tra&us eft fordidiffime , per cloa-
cas du&tus. *I Translate fordide mafci , humillimis natalibus ,
haffumente : ex parentibus fcilicet , qui fordidis artibus vitam tole-
rant. Au£f. dial. de Oratoriê. c. 8. Quo fordidius & abje&ius nati
{unt, eo clariora , &c. Gell. l. 13. c. 4. Vi£tum fordide inveniffe
comparandis mulis & vehiculis. “T Sordide loqui , verbis transla-
titijs , & ex infima plebe petitis. Sueton. de rhetorib. c. u!t. Declama-
bat genere vario, modo fplendide atque adornate ; tum ne ufquequa-
que fcholafticus videretur , circumcife ac fordide, & tantummodo tri-
vialibus verbis. Plaut. Mil. 4. 2. 1 1. Loquitur laute ,.& minime
fordide. h. e. non loquitur de rebus nihili , & fordidis. “I Sor-
dide concionari, nimis humiliter , abje£te , demiffe, oblitum dignita-
tis , gravitatis , decori , baffamente , vilmente. Cic. Attic. lib. 15.
ep. 2. L. Antonium concionatum effe , cognovi tuis litteris , & a-
iiis, fordide : fed id quale fuerit , nefcio. Id. z. de Orat. c. 83.
Acciamatio adverfa populi aut orationis peccato aliquo excitatur ,
f afpere, fi arroganter , fi turpiter, fi fordide, fi quoquo animi vi-
*io di&um e(fe aliquid videatur ; aut hominum offenfione , &c.
*] Sæpe avare, illiberaliter , zy£^43'; »; , con fpilorceria , avaramen-
' re. Cjc. 2. de Orar. c. 86. Nimis illum fordide Simonidi dixiffe , fe
dimidium ejus, quod pa&tus effet , pro illo carmine daturum. Plin.
1. 3. ep. 9. Proconfulatum non minus violenter , quam fordide gef-
{erít. Suet. in Domir. c. 9. Omnes circa fe largiffime profecutus ,
nihil prius aut acrius monuit , quam ne quid fordide facerent.
'SORDIDO , as, a. 1. /porcare , im6 attare, fivrziw« , fordidum facio ,
fœdo. La&ant. de ira Dei, in fin. Templum cordis non fumo, non
pulvere , fed malis cogitationibus fordidatur. Sidon. carm. 23. v. 347.
Cedit terra rotis, & orbitarun Moto pulvere fordidatur aer.
SORDIDULUS, a, um , aliquanto fucido, fporchetto, diminut. a fordi-
dus. Juvenal. fat. 3. v. 149. Si toga fordidula eft , fi rupta calceus
a!ter Pelle patet. “I Item vilis, infimus , de fæce hominum .
Plaut. Paen. 1. 2. 38. Servulorum fordidulorum fcorta diobola-
r 1 a .
SORDIDUS, a, um, fporco, imbrattato, lordo , fucido , fordido , ἐντα-
o2;, fordibus infe&us , immundus , fpurcus, inquinatus , & inqui-
nans. Horat. l. 2. od. 1. v. 2 1. Videre magnos jam videor duces Non
indecoro pulvere fordidos. Stat. 5. Theb. v. 635. terraque & fanguine
vultum Sordidus. Horat. l. 4. od. 1 1. v. 1 1. Sordidum flammæ trepi-
dant rotantes Vertice fumum. Ovid. 3. de ar. am. v. 222. Quas
geritis veftes , fordida lana fuit . Martial. l. 7. epigr. 19. Dulci
placenta fordidam limit mappam. Id. l. 12. epigr. 8. Lintea fi fu-
inas, nive candidiora loquetur , Sint licet infantis fordidiora finu.
Id. l. 1 1. epigr. 99. trifte mentum , fordidique lichenes. Ovid. 2.
Met. v. 29. & Colum. l. 1 o. v. 44. Autumnus calcatis fordidus u-
vis. 0vid. 8. Met. v. 647. furca levat ille bicorni Sordida terga
fuis. b. e. fumofa. Senec. in Thyeß. v. 566. enfis fordidus. arrug-
ginito. Stat. l. 4. filv. 5. v. 13. Nos parca. tellus , pervigil & fo-
cus , Culmenque multo lumine fordidum Solantur. h. e. multa fu-
ligine infe&um ex affiduo igne & lucernis . “T Sordida di-
cuntur rura a Poetis, quia nullum ibi munditiarum cultus, ut in
urbe ; agricolæ & beftiae in , fordibus degunt . Virg. Ec!. 2. v. 28.
fordida rura, Atque humiles habitare cafas. Sic fordida aratra, Clau-
diam. de IV. conful. Honor. v. 414. Hinc fòrdida otia , quæ ruri a-
guntur_, ubi nullus togae ufus, & qualicumque cultu vi&uque libe-
re & fine ullius offenfione vivitur. Martial. 1. 1. epigr. 56. Hoc pe-
tit: effe fui, nec magni ruris arator, Sordidaque in parvis otia re-
bus amat . “I Sordida veflis dicitur tum fqualida & inquinata ,
tum detrita & lacera. Virg. de Charonte Æn. 6. v. 3 1. Sordidus ex
humeris modo dependet ami&tus. Martial. l. 1. epigr. io4. Sordidior
multo poft hoc toga, pænula pejor: Calceus cft farta terque qua-

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[graphic]

ricina menia , Plaut. V. in fine vocis præced. & in Nenia.

[ocr errors]

cinationés acervatim cqnvolvit atque comple£titur : a £gyès , acervus, quia pronuntiata multa accumulat. Acervum fimiliter Perfius appellat fat. ult. in fin. & Martiam. Capell. initio 1. 4. Fuit propria argumentatio Stoicorum, & originem habuit a Chryfippo Phiiofopho Stoico. Cic. 2. de Divin. c. 4. Aut quomodo foriti, refiftas? quein, fi neceffe fit , Latino verbo, liceat acervalem appellare. Sed iiihil opus eß. Ut enim ipfa Philofophia , & multa verba Græcotum , fic forites fatis Latino fermone tritus eft. Id. 4. 4cad. c. 16. Pt primum quidem hoc reprehendendum, quod captiofiffimo gemere jntérrogationis utuntur : qu9d genus minime in Philofophia probari {olet, cum aliquid minutatim, & gradatim additur, aut demitur .. soritás hos vócant , &c. Id. ibid. c. 33. ad fin. An tu in foritis poteris hoc, cum voles; ille in reliquis rebus non poterit ?. S£g££. 3. 3. de benef. c. 19. fub fim. Sorites inexplicabilis, fubit , cui diffi` cilé e( modüm imponere, quia paulatim furrepit , & non définit ferpere. * Male primam corripere videtur Martiam. Capell. in carjn. fub fin. lib. 4. Fallax foritas cumque fenfim congeris.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

sORORICIDA, æ, m. & f. fororem occidens . Cic. pro Dom. c. I o.

med. De me quod tuliffe te dicis patricida , fratricida , fqroricida, nonne extra ordinem tulifti ?

[ocr errors]

Jata veftis prima e laudatiffimis fuit : inde fororiculata defluxit . Ita Harduin. ex omnib. fuis MSS. nam editi habent foriculata. AdJjt autem , utriufque vocis incertam effe originationem , & inexplo, ratam adhuc fignificationem ac vim : In Notis Tiron, & Senec. apud Gruter. pag. 159. ( nunc 17. col. 5. ) fororeclatu* inter panno;um genera cenferi. Quidam putant dici foriculatam a forigibus , quod in ê, lineæ intextae foricum figuram quodammodo referrent : alii a ••;;;, vel αὐρακος , acervus , copia alicujus rei , a copia colorum & plicarum . Alii fororeclatam a furus , h. e. fuftis feu virga , quod latioribus regulis virgata effet, quafi furo regulata. Alii denique a fero deducunt, quafi fericulata. SORORIO, as, n. 1. pariter crefco , duarum fororum geminarum inftar . Fejf. Sororiare, mammæ dicuntur puellarum , cum primum tu

mefcunt , ut fraterculare puerorum. Plaut. in Frivo/aria: Tum pa

pillæ primulum fororiabant : illud volui dicere , fraterculabant . Plin. l. 31. c. 6. a med. Mammas fororiantes , praecordia , maciemque corporis pifcinæ magis corrigunt. b. e. nimis pariter turgentes vel noxia la&is copia, vel alio quopiam vitio.

[ocr errors]

pertinens. Cic. pro Sext. c. 7. a med. Homo fraternis flagitiis , fororiis ftupris infamis. Ovid. 3. Fa/?. v. 559. Pellitur Auma domo , lacrymanfque fororia linquit Moenia. 4. e. Didus . PJaut. Curc. §. z. 6o. Tu ut hodie adveniens cœnam des fororiam : hic nuptialem cras dabit. %. e. ob repertam fororem . 0 vid. 4. Met. v. 334. & lib. 9. v. 538. Sororia ofcula. h. e. cafta , pudica , cujufmodi & dare & accipere fororem decet. *J Sororium tigillum , locus Romae Junoni facer , in quarta regione Urbis , in angiportu , ferens a Carinis deorfum ad Cyprium vicum. Fejfus : Sororium tigillum appellatur hac de caufa. Ex conventione Tulli Hoftiiii regis , & Metii Suffetii ducis Albanorum , trigemini Horatii & Curiatii cum dimicaffent , ut vi&tores fequeretur imperium, & Horatius nofter exfuperaffet , vi&orque domum reverteretur , obvia foror cognita morte fponfi , fui fratris manu occifi, averfita eft ejus ofcülum. quo nomine Horatius interfecit eam. Quamquam a parente abfolutus fceleris erat, accufatus tamen parricidii apud Duumviros damnatu{que , provocavit ad populum : cujus judicio vi&tor, duo tigilla tertio fuperje&to , quæ pater ejus conßituerat , velut fub jugum miffus , fubiit, confecratifque ibi aris Junoni Sororiæ , & Jano Curiatio , liberatus omni noxia fceleris eft auguriis approbantibus. Ex quo fororium id tigillum eft appellatum. Hæc Feffus. Adde Liv. l. 1. c. 26. & Aurel. Vi&for. de vir. illußr. cap. 4. “T Sequiori ævo Latinitatis fororius di&tus eft maritus fororis meæ, ficut cognatus uxoris meæ frater . Infcript. apud Gruter. inter Chriftianas , pag. 1 o52. n. 1 1. Cognatus dulciffimus Sororio amantiffimo. Adde aliam apud Reimef. claff. 16. n. 6. illa fortaffe antiquiorem .

[ocr errors]

quod cuique accidit fortiendo. Cic. 2. de Divin. c. 41. Quid enim fors eft ? idem propemodum , quod micare, quod talos jacere, qyod tefferas : quibus in rebus temeritas & cafus , non ratio nec confiiium valet. tota res eft inventa fallaciis aut ad quæftum , aut ad fuperftitionem , aut ad errorem . Id. 1. ad Q. Fr. ep. 1. c. 3. Quaeftorem habes non tuo judicio dele&tum , fed eum , quem fors dedit. Id. 4. Verr. c. 51. Cum fuffragiis tres creati funt , res revocatur ad fortem. Propert. 1. 3. el. 8. v. 27. Sit fors & nobis talorùm interprete ja&u. “I Sortes funt fortis intrumenta, ideft teffellae feu tabellae infcriptæ . Cic. 1. de Divin. c. 34. ad fin. Cum oraculum ab Jove Dodonæo petiviffent , legatique illud , in quo inerant fortes , collocaviffent , fimia & fortes ipfas , & cetera, quæ erant ad fortem parata, difturbavit, & aliud alio diffipavit . & lib. 2. c. 4r. Perfra&to faxo fortes erupiffe , in robore infcülptas prifcarum litterarum notis , & ibid. Sortes , quæ Fortunae monitu , pueri manu mifcentur atque ducuntur. Differit ibi plura Cic. de fortibus , & de origine Præneftinarum. Liv. l. 22. c. 1. Faleriis fortes fua fponte attenuatas : unamque excidiffe ita fcriptam , Mavors telum fuum concutit. Cic. 4. Verr. c. 5 1. Conjicere fortes in hydrian. Plaut. Caf. 2. 5. 34. in fitellam. Caef. l. 1. B. Civ. c. 6. Dejicere fortes. f.jf. in urnam. "J Sortes convivales , ut appellat Lamprid. in Heliogab. c. 22. erant tabellæ inæqualiffimarum rerum , obfignatæ & claufae , quæ in menfa lufus caufa proponebantur offerentibus pretium : ex quo fiebat , ut alius rem pretiofam parvo admodum emeret, alius aliquo pretio rem nihili reportaret . Id. ibid. Sortes fane convivales fcriptas in cochlearibus habuit tales , ut alius exhiberet decem camelos, alius decem mufcas, alius decem libras auri, alius decem plumbi , &c. Sueton. in Aug. c. 75. in fin. Solebat & inæqualiffimarum rerum fortes , & averfas tabularum pi&uras in cönvivio venditare , incertoque cafu fpem mercantium vel fruftrari , vel explere: ita ut per fingulos le&tos licitatio fieret, & feu ja£tura, feu lucrum communicaretur. "I In fingulari num. Cic. pro Ligar. c. 7. Tuberonis fors conje&ta eft ex fenatufconfulto, cum ipfe non adeffet. 4. e. tabella Tuberonis nomine infcripta , in urnam cum aliis miffa eft. Id. 4ttic. 1. 1. ep. pænult. Cum de confularibus mea prima fors exiffet . fcil. ut Legatus in Gallias mitterer . Virg. 5. Æn. v. 49o. Convenere viri , deje&tamque ærea fortem Accepit galea : & primus clamore fecundo Hyrtacidæ ante omnes exit locus Hippocoontis . Sueton. in Ner. c. 2 1. Sortes demittere in urnam . Liv. l. 41. c. 18. Ponere in fitellam . Id. l. 2 1. c. 42. Cum ad unum omnes ferrum pugnamque pofcerent , & deje&ta in id fors effet , fe quifque eum optabat, quem fortuna in id certamen legeret : ut cujufque fors exciderat , alacer , &c. 4l. leg. ceciderat, al. exierat. Vellej. l. 1. c. 1. Sortiti funt , uter patria decederet : fors Tyrrhenum contigit . *] Sorte ducere , cavar a forte. Salluff. in fragm. apud Serv. ad Æm. 2. v. zoi. Sorte du&os fufti necat . Tacit. 1. Anm. c. 54. & lib. 13. c. 29. Sorte ducebantur , ex numero prætorum , qui praeeffent'. “I Ducere fortem, vel fortes , cavar la forte. Cic. 6. Verr. c. 64. Cum furgeret nemo , neque fententiam diceret , fors ducitur. Virg. g. Æh. v. 268. prædæ ducere fortem. & lib. 6. v. 22. ftat du&is fortibus urna. “I Conjicere in fortem , metter alia forte. Liv. l. 3o. c. 1. a nued. Tum praetorum provinciæ in fortem conje£tae . Jurifdi&ionem urbanam Paetus Elius, Sardiniam Cn. Lentulus eft fortitus. “I Sorte fextus cafus adverbii ritu, a forte , cavando la forte , zx»p«t '. Cic. Verr. 4. c. 6. Simulatque ei forte provincia Sicilia obvenit. Brut. ad Cicer. 1 1. Fam. ep. zo. a med. }Equaliter , aut forte agros legionibus affignari puto oportere. Virg. 1. Æn. v. 5 1 1. operumque laborem Partibus æquabat juftis , aut forte trahebat . ' In S. C. apud Cæ!. ad Cicer. l. 8. Fam, ep. 8, 4 med. Sorte in provincias pro

proficifci. Ovid. 1. 1. de ar. am. v. 381. Huic, fi forte bibes, fortem concede priorem. *| Meae fortis hoc eft , d toccato im forte a ne, a me tocca , appartiene. Liv. l. 35. c. 6. Litteræ allatae Q. Minutii a Pifis, Comitia fuae fortis effe. ceterum adeo fufpenfa omnia in Liguribus fe habere , ut abfcedi inde fine damno reipubl. non poffit . * Sorti dicunt interdum Poetæ pro forte, fexto cafu , ut igni , mavi , colhi , &c. quidquid alii contra fentiant. Virg. 4. Georg. v. 165. de apib. Sunt quibus ad portas cecidit cuftodia forti . toccò in forte. Eadem ratione locutus eft Sil. l. 7. v. 368. Sic apud Liv. legit Gronov. ex MSS. lib. 29. c. zo. Cui provincia Sicilia forti eveniffet . Plaut. Caf. 2. 7. 6. Equidem tamen forti fum vi&tus . *| Extra fortem , fenza cavar la forte, fine fortitione. Cic. Verr. 4. c. $ 1. Jubet extra fortem Theomnaftum renuntiari. Quod Virg. dixit Æn. 9. v. 27o. ipfum illum clypeum criftafque rubentes Excipiam forti . Sueton. im Caef. c. 2o. Agrum Campanum divifit extra fortem ad XX. millibus civium. •J Dicitur etiam fors de oraculis, & fomniis , per quæ credebant res futuras divinitus fignificari : item de carminibus illuftrium Poetarum , quae teffellis infcripta habebant pro fortibus. Cic. 2. de Divin. c. 56. Cum fors illa edita eft opulentiffimo regi Afiae : Crœfus Halym penetrans magnam pervertet opum vim . Val. Max. l. 1. c. 6. n. 3. Legati ad Delphicum oracuium miffi retulerunt, præcipi fortibus , ut , &c. Virg. Æm. 4. v. 346. & 377. Lyciæ fortes . b. e. refponfa Apollinis Lycii . Enm. apud Cicer. de Divin. l. 1. c. 2 1. Ut fe edoceret obfecrans Apollinem , Quo fefe vertant tantæ fortes fomnium. Lamprid. in Alex. Sev. c. 14. Cum vatem confuleret de futuris hos accepiffe dicitur verfùs adhuc parvulus , & primis quidem fortibus : Te manet imperium cæli , terræque , marifque . & mox. Cum parentis hortatu animum a philofophia & mufica ad alias artes traduceret , Virgilii fortibus hujufmodi illuftratus eft ( JEn. 6. v. 848. ) Excudent alii fpiranvia mollius æra , &c. *[ Item de fato , feu fatali necefíitate . Virg. 1 o. /Em. v. 5oi. Nefcia mens hominum fati , fortifque futuræ . o vid. 5. Trijf. eleg. 3. verf. 27. Me quoque fi fas eft exemplis ire deorum , Ferrea fors vitæ difficilifque premit. •II Item de Fortuna, & cafu , Fortuna , forte , tJ;z^. Virg. Ecl. 9. verf. 5. quoniam Sors omnia verfat . Al. leg. fors . Tacit. 4. Hiflor. c. 1. Paffim trucidatis, ut quemque fors obtulerat. Lucan. l. 9. v. 126. O felix , quem Sors alias difperfit in oras ! Plurima funt loca in quibus fors , & Fors conmutantur : quæ indicavit Drakemborcb. ad Sil. 1. 15. v. 1 o5. ^| De ftatu & conditione cujufque. Horat. l. fat. & verf. 1. Qui fit , Mæcenas, ut nemo , quam fibi fortem Seu ratio dederit , feu fors objecerit , illa Contentus vivat , laudet diverfa fequentes ? Id. l. 4. od. 1 1. v. z 1. Telephum , quem tu petis , occupavit . Non tuae fortis juvenem , puella dives. Sueton. in Aug. c. 1 9. Ne ultimæ quidem fortis hominum confpiratione , & periculo caruit . Tacit. 12. Anm. c. 41. Sortem alicujus miferari. *J Sors , inquit Feffus , & patrimonium fignificat : unde difertiones pro diffortiones , divifiones patrimoniorum : confortes , qui eodem fimul patrimonio gaudent, patrimonio, eredità. Liv. l. 1. c. 34. Puero in nullam fortem bonorum nato , ab inopia Egerio inditum nomen. 4] Item fummam , five caput , & primam pecuniam , quæ confertur, ut inde lucrum fiat , capitale , ut Varr. l. 5. de L. L. c. 7. a med. docet. Plaut. Moffell. 3. 1. 34. Qui mihi neque fenus , neque fortem argenti danunt . Terent. Adelpb. z. z. 33. Hei mihi! etiam de forte veiiio in dubium mifer. Martial. l. 5. epigr. 43. Debitor ufuram pariter , forternque negabit. Papinian. Dig. lib. 33. tit. 2. leg. 24. Fenus quoque fortium , quas defuu£tus collocavit, præftabitur. Plin. in praefat. Hifl. mat. a med. Sors fit ex ufura . i frutti paffano in capitale. <| Denique progeniem , prolem . Ovid. 6. Faft. v. 29. Si genus afpicitur , Saturnum prima parentem Feci : Saturni fors ego prima fui. . % Sortis in re&o cafu eft Plaut. Caf. 2. 6. 28. Vide , ne qua illic infit alia fortis fub aqua . Vidit hoc etiam Prifciam. lib. 7. pag. 75 1. Putfch. 3. SORSUM. V. Seorfum . SORTICÜLA, æ, f. w^^;??ioy, diminut. a fors . Sueton. in Ner. c. 2 1. Sorticulaque in urnam cum ceteris demiffa, intravit ordine fuo . In vet. tab. apud Gruter. pag. 5o9. lin. 7. Sorticulam uuam buxeam longam digitos IIII. & pag. 5 1 o. fub f. Quo judices forticulas conjiciant. SORTIFER. V. in voce fequenti. SORTIGER , fortes gerens, oracula fundens. Lucan. l. 9. v. § 12. ftat fortige$ illic Juppiter. Al. leg. fortifer , al. certior. SORTILÉGUS, a, um , fortiere , fortilego, » vzwsut)s , χολτιφλός, minißer inferviens iis, qui per fortes oraculorum futura quærebant . Tollebat is vel per fe , vel per manus pueri , fortes ex urna , & confulentibus legebat, oftendebatque : quem defcribere videtur Tibull. l. 1. el. 3. v. 1 o. Dicitur ante omnes confuluiffe deos. Illa facras pueri fortes ter fuftulit : illi Rettulit e trinis omina certa puer. Alii aliter leg. Vetus Lapis apud Fabrett. c. 9. n. 41 5. C. Stiminius Heracla Sortilegus ab Venere Erycina . Alius ibid. m. 529. Sex. Maefio Sex. F. Rom. Celfo Sortilego Fortunæ Primigeniæ, &c. Lucan. l. 9. v. 581. Sortilegis egeant dubii , femperque futuris Cafibus ancipites : me non orácula certum , Sed mors certa facit. Huc ertinet alius Lapis apud Gruter. pag. 1 3 2. m. 6. Sacro fufcepto , íortibus fublatis , C. Gallio Atticus Mediolanenf. *[ Erant ex his, qui quaeftus caufa per fortes futura fe prædicere profitebantur, & fuperftitiofis conje&uris incautos fallebant. Cic. 1. de Divin. c. ult. Nunc illa teftabor, non me fortilegos, neque eos, qui quaeftus caufa hariolentur , ne pfychomantia quidem , quibus Appius üti folebat, agnofcere. “I Adjeétive Horat. de a?. Poet. v. 2 18. Utiliumque Ifagax rerum , & divina' futuri , Sortilegis non difcrepuit fentefitia Delphis. h. e. Delphico oraculo, ubi refponfa per fortes reddebantur.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][merged small][merged small]

pati, fortiendo, du&tis fortibus, fortitione. Cic. Verr. 4. c. 51. Lex, quæ in annos fingulos Jovis facerdotem fortito capi jubebat. In S. C. apud. Cael. ad Cicer. Fam. 8. ep. 8. a med. Eos , qui prætores fuerunt, fortito in provincias mitti placere. “I Translate eft fato quodam , aut neceffitate naturae , inevitabiliter. nam fors & fatum fignificat : & quæ forte obtingunt , certo noftra funt. Plaut. Merc. 1. 2. 24. Char. Quid eft negotii ? Acanth. periimus . Char. Principium inimicis dato. 4canth. at tibi fortito id obtigit. Horat. epod. 4. v. 1. Lupis & agnis quanta fortito obtigit , Tecum mihi difcordia eft .

[ocr errors][merged small]

SORTITUS , us , m. idem ac fortitio . Cic. pro Dom. c. 19. a med.

Quid fi etiam pluribus de rebus uno fortitu retulifti . h. e. una rogatione contra legem Cæciliam Didiam . Manut. mallet fcitu , & fuljti , quia Trib. pleb. ferebat legem , & quidem fine fortitione . Virg. 3. Æn. v. 323. quae fortitus non pertulit ullos , Nec vi&oris heri tetigit captiva cubile. h. e. de qua captiva fortitio nulla fa&ta eft , cui vi&tori addiceretur. Stat. 6. Theb. v. 389. Et jam fortjtus Prothous verfarat ahena Caffide . %. e. fortes ipfas ad fortitionem. Plaut. Caf. 2. 4. 26. Si id fa&tum eft , ecce me nullum fenem : fi non impetravit , etiam fpecula in fortitu eft mihi . b. e. fpes aliqua eft in fortitione & eventu. Stat. 1 z. Tbeb. v. 555. hominum , inclyte Thefeu, Sanguis erant homines , eademque in fidera , eofdem Sortitus animarum , alimentaque veftra creati. 4. e. ut fortirentur haberentque eafdem animas , quas ceteri homines.

SORTITUS, a, um , particip. V. in Sortior. “| Paffive . Ctc. Attic.

l. 4. ep. 16. ante med. Ab iis confiliis , quae erant omnibus fortita

in finuglos candidatos, rnagnus timor candidatorum . A. e. confilia

judicum , qui forte du£ti erant in fingulos candidatos. Propert. u. 4.

el, ult. v, 19. Aut fi quis pofita judex fedet Eacus urna , In mea / fortita

[graphic][graphic]
« НазадПродовжити »