Зображення сторінки
PDF
[ocr errors][merged small]
[ocr errors]
[ocr errors]

ÉNINUS, a, um , ad Signiam pertinens, quae eft urbs Volfcorum in Latio, Romanorum colonia. Ejus regionis vinum aufteritate maxime celébre eft : ideoque utile continendæ alvo, inter medicamina numeratur, ut Plin. docet lib. 14. c. 6. Sic Celf. l. 4. c. 5. a med. Vimum quam afperrimum, maximeque Signinum . (. Adde !ib. 4. c. 19. ad fin. ) Martial. /. *}; epigr. 1 i6. Potabis liquidum Signina morantia ventrem . Sil. /. 8. v. 38o. fpumans iminiti Signia mufto , colum. /. 1 o. v. 131. laudat cymata , quæ pariunt Marrucini , & signia monte Lepino. Id. !. 5. c. 1 o. inter pyra genergfiffima engmérat Signina : quod & Plin. facit l. & cap. 15. addens ab aliis appellari teftacea, a colore : fortaffe quia Signiae tefta nobilis erat : uhde Signinum opur . Meminit horum pyrorum & Juvenal. fat. I 1. v. 73. item Cloatius apud Macrob. l. z. Saturn. c. 15. Celf. l. 2. c. 24. & lib. 4. c. 1 9. & Scribom. Larg. compof. 1 o4. ' *J Signinum gjus quid fit , docet Plin. his verbis hib. 35. c. 12. extr. Quid non excogitavit ars? fra&is etiam teftis utendo fic , ut firmius durent , tufis calce addita : quæ vocant Signina , quo genere etiam pavimenta excogitavit . Colum. 1. 1. c. 6. ante med. Solum perfoffum , & amurca madefa£tum , velut Signinum opus, paviculis condenfatur. Vitruv. fub fin. /. 8. Signinis operibus ex te&is , aut a fuperioribus locis excipiendæ funt copiæ aquarum . Pallad. l. 1. c. 17. Signini parietes. “I Abfolute Colum. /. 9. c. 1. Infoffi lacus Sigfiino cónfernuntur, qui receptam pluviatilem contineant . Ulpian. Dig. lib. 43. tit. zo. leg. 1. ad fin. Si quis terrenum rivum figninum facere velit. “T Signini, orum , Signiæ incolæ. Plin. l. 3. c. 5. a med. & Liv. l. 27. c. 1o.

SIGNITÉNENS , entis, figna tenens, fignifer, fignis feu fideribus or

[ocr errors]
[ocr errors]

no, fignüm appingo , aut jmprimo. Feftus : Signare dicitur fignis notare, velut in pecoribus fit , fed antiqui eo pro fcribere^ utebantur : unde & fubfignare , & confignare invenitur pofitum pro fub{cribere , & confcribere , Virg. 2. Georg. v. 269. Quin etiam cæli regionem in cortice fignant, Ut quo quæque ( arbor ) modq fteterií, qua parte calores Auftrinos tulerit , quæ terga obverterit axi , Re(íitüant . Plaut. Ciffe!l. 4. z. 28. Ecce locum fignat ubi ciftella excidit. Martial. l. 9. epigr. 53. Dies fignandi melioribus lapillis . Ig. l. 14. epigr. 33. Pugio, quem curvis fignat brevis orbita venis. Horat. in ar. Poet. v. 158. Reddere qui voces jam fcit puer , & pede certo Signat humum. h. e. veftigia facit, Virg. 3. Georg. v. 171. fummo veftigia pulvere fignent. Ovid. 3. Amor. el. 8. v. 42. & Virg. 1. Georg. v.T 26. Signabat nullo limite menfor humum. Id. 4. Faß. •,. 81 o. moenia fignare aratro. Id. 1 o. Metam. v. 2 1 o. cruor fufus humi fignaverat herbam . & lib. 13. v. 733. Q£tonis iterum natalibus a&is , Signabat teneras dubia lauugine malas. <| De fcribente Ovid. 2. Met. v. 326. Corpora dant tumulo , fignantque hoc carinine faxum : Hic fitus eft Phaethon , &c. Virg. Æn. 3. v. 387, rem carmine figno. Colum. l. 1. c. 3. a med. Quod vir eruditiffimus traditum vetusT præceptum numeris fignavit . Plaut. Rud. 5. 2. 7. Cubitum longis litteris fignabo jam ufquequaque , fi quis , &c. • I Translate Cic. de Fato , c. 19. Vifum obje&um imprimet , & quafi fignabit in animo fuam fpeciem . Ovid. de remed. amor. v. 417. Tunc animo figna quodcumque in corpore mendae eft. Martial. i. 6. epigr. 27. Filia, quæ patrii fignatur imagine vultus. h. e. vul1 u refert patrem. “ De pingente , aut fculpente . Martial. l. 9. epigr. 76. Florentes nulla fignavit imagine vultus . non fece alcun * itratto . “T Eft etiam figillo obfignare , figillare . Ovid. 2. Amor. el. & verf. 1 5. ut arcanas poffim fignare tabellas , Neve tenax ceram , ficcave gemma trahat . Martial. l. 9. epigr. 89. Nunc fignat meus amnulus lagenam. Id. l. 5. epigr. 4o. fignare fupremas tabulas. 4. e. teftamentum . Et abfolute eod. fenfu Id. l. 1 o. epigr. 7o. Nunc ad luciferam fignat mea gemma Dianam. *| Translate Id. l. 4. epigr. 45. Ut qui prima novo fignat quinquennia luftro . %. e. claudit ætatis annum quintum , & ad fextum , qui alterius luftri initium eft , tranfit . Plin. l. I o. epij}. 44. Vota pro incolumitate tua & fufcipimus , & folvimus, precati deos, ut velint ea femper folvi , femperque fignari. h. e. concipi & firmari : du&ta translatione a teftamentis, quæ fignantur , ut rata fint. Claudian. l. 1. in Eutrop. v. 38o. & flavis fignabat jura Suevis. h. e. ftatuebat, dabat . “T Signare aurum , argentum , comiare , nummos publica nota impreffa cudere. Cic. 3. de Leg. c. 3. Es , argentum , aurumve publice fignanto . Plin. l. 33. c. 3. Proximum fcelus febit , qui primus ex auro denarium fignavit. “T Interdum fignare eft oftendere, defignare , indicare , explicare . Au8, dial. de Oratorib. c. 23. Neminem nominabo , genus hominum fignaffe contentus, Id. l. 6. c. 2. circa med. Et ut proxime utriufque differentiam fignem , illud comœdiæ , hoc tragœdiæ fimiJe . Id. l. 1. c. 4. ( al. 6. ) a med. Sed mihi locum fignare fatis eft. non enim doceo , fed admoneo do&turos . Claudian. l. z. de laudib. Stilich. v. 291. Signat prodigiis cafus Natura futuros . Quintil. l. 2. c. 14. Non omnia nos d centes ex Græco fequuntur, ficut ne illos quidem , quoties fuis utique verbis fignare noftra voluerunt. h. e. fignificare. Id. l. 12. c. 1 o. Quae proprie fignari poterant, circuitu coeperunt enuntiare. Id.

decla». 12. c. 12. Parum proprie hoc legis verbo nefas iftius figna

tur . Lucan. 1. 4. v. 653. fignare nomine terras. A. e. dare nomina terris , appellare. Martial. l. 9. epigr. 17. de Earino. Nomine qui fignat tempora verna fuo. “ Item obfervare, offervare , notare. £jrg. 2. Æn. v. 422. primi clypeos mentitaque tela Agnofcuat ,

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][graphic]
[ocr errors]

- thagoræ monitus, annique filentes.

& occulta, quam fignificans demonftratio eft, cauda primum, dein

[ocr errors]

lentibus aptus. Val. Flacc. l. 7. v. 4o7. vultu defixus uterque filenti . “I Metonymice anni filentes, quinque illi, quos totos filebant novi difcipuli Pythagoræ , folum ea quæ dicerentur , audientes. Unde Ovid. Met. 15. v. 66. cætus filentum, diéiaque mirantum vocat Pythagoreos auditores . Claudian. de conful. Mall. Theod. Py“I Metaleptice dicitur de Manibus : quorum cum nulla fint corpora, nullæ itein voces. Virg. 6. AEn. v. 264. Dj , quibus imperium eft animarum , umbræque filentes . & verf. 432. ille ( Minor ) filentum Conciliumque vocat, vitafque & crimina difcit. Ovid. 15. Met. v. 772. fedes intrare filentum . & lib. 5. v. 356. & rex pavet ipfe filentum . Val. Flacc. l. I. v. 75o. pia turba filentum . Claudian. l. 1. in Rufin. v. 1 z 5. & lib. 2. de rapt. Prof. v. 237. filens populus. Senec. in Med. v. 74o. vulgus filentum . Id. im Hippol. v. 221. filens no&e perpetua domus. %. e. Inferi. “ Poetice de locis folitariis, & de temporibus dicitur , quibus filetur , & nulla eft vox, aut ftrepitus. Virg. I. Georg. v. 476. Vox quoque per lucos vulgo exaudita filentes. Id. 9. Æn. v. 393. dumifque filentibus errat .' Petron. in Satyr. c. 89. Qualis filenti no&te remorum fonus Longe refertur. fcil. Cum tacet omnis ager , pecudes , pi&tæque volucres , ut ait Virg. Æn. 4. v. 525. Sic Tibull. l. 1. el. 5. v. 16. Vota novem Triviæ `no&te filente dedi. Stat. 1. T%eb. v. 337. Titanis late mundo fubve&a filer,' ti , Rorifera gelidum tenuaverat aera biga. h. e. tempore no&tis . qua ratione tacentes tenebras dixit Quintil. declam. 1 o. c. 7. M Item de tranquillis , & quietis. Lucam. l. 1. v. 579. filentes auræ. C0lum. l. 12. c. 25. Silentes venti. Id. l. 4. c. 29. ante med. Dies tepidus, & filens a ventis. & lib. 3. c. 19. Eligere fationi filentis , vel certe placidi fpiritus diem. Piim. l. 18. c.Tz8. fub fin. Quæ filente cælo ferenifque no&tibus fiunt. Val. Flacc. 1. 5. v. 52 3. filens unda. “I Silens luna dicitur, cum non apparet , h. e. in interluniis, luna nuova. Plin. 1. 16. c. 39. Arbores utiliffime in coitu lunae fterni: quem diem alii interlunii, alii filentis lunæ appellant. Adde Caton. R. R. c. 29. & 4o. & Colum. l. 2. c. 1 o. “I Ruftica , fed commoda metaphora filenter ferularum coliculos dicit Colam. l. 1 2. c. 7. qui nondum folia emiferunt. & filentem forem vitis albae , qui nondum fefe aperuit. & lib. 4. cap. 27. filente, vinear , quae nondum germinarunt: eodemque fenfu cap. 29. filens farmentum : & lib. 1 1. c. 2. ante med. filentes furculos. “IT Sjlentia; ova Eidem l. 8. c. 5. funt, in quibus nullus pullorum motus fentitur. “T Silentes leges apud Lucam. l. 5. v. 31. cum juftitium eft, & forum tacet , ut fit in bello præfertim civili . Similiter . Plin. in Paneg. c. 36. Quam juvat cernere ærarium filens & quietum , & quale ante delatores erat ! h. e. fine litibus & ftrepitü forenfi. “ Quercus filentes apud Lucan. l. 3. v. 179. funt Dodonææ nulla edentes oracula . *J Silentia arma , apud Calpurn. Eclog. I. v. 67. ceffantia, quiefcentia pacis tempore.

SILENTER, adverb. tacitamente. Juvencus lib. 3. in cap. 18. Mattk.

v. 462. qua pinguia rura filenter Agmine Jordanis viridis prorumpit a moeno .

[ocr errors][merged small]
[ocr errors]

bus, fitula, faliens, ex quo aqua erumpit. In Gloff. Silana , «;www. Silanum , Ù39;o». Silanus, »p*vw. De notatione V. Etymologos. Lucret. l. 6. v. 1262. Multa fiti proftrata viam per , proque voluta Corpora filanos ad aquarum ftrata jacebant. Celf. l. 3. c. 18. a med. Confert etiam aliquid ad fomnum filanus juxta cadens. Adde Hygin. fab. 169. ad fin. “I Sunt qui legi volunt filvanus, quod hujufmodi tubi effigie Silvani formari folerent. Gloffe : Kygyès, fluor , tubus, Silvanus. Sed alii re&tius corruptam vocem putant , & filamus retinendum. “I Differt a rivo, quia filanus eft artificio fa&us e ligno, plumbo, ære , &c. rivus canalis terrenus aut lapideus , per quem pars aquæ e flumine aut fonte decurrit. Feftus in Tullios. Tullios alii dixere filanos, alii rivos. SILÄRUS, ri , m. Selo, >/^ze/;, fluvius Picentinorum , eos a Lucanis difterminans. Oritur ex Apennino, & in Salernitanum finum exit . Non virgulta modo ejus aquis immerfa , fed & folia lapidefcunt , alias potu falubri . Plin. l. z. c. 1 o3. & Sil. l. 8. v. 582. SILATUM, inquit Feffus, Antiqui pro eo, quod nunc jentaculum dicimus , appellabant , quia jejuni vinum fili conditum ante meridiem abforbebant . Vox eft adje&iva, & fubauditur vinum . SILÄUS, i, m. apium paluftre , herba nafcens glareofis & perennibus rivis, cubitalis apii fimilitudine. Coquitur ut olus acidum, magna utilitate veficæ. Plin. l. 26. c. 8. ad fin. SILENA, æ, f. Lucret. l. 4. v. 1 162. Simula Silena , aut Satura eft. h. e. ea femina , quæ fimula , nempe nafo fimo & collifo eft, Silena aut Satyra vocatur, quia Silenus , & Satyri fimis naribus pinguntur. SILENS , entis, tacente , tacito , oiyêm , &J/o3cc , qui filet , tacitus . Phin. l. 8. c. 4o. circa med. de cane vematico. Vifa fera, quam filens Tom. IV.

per & ipfe conticuit, & ceteris filentium fuit. Id. z. Q. Fr. ep. i. Lupus egit caufam agri Campani fane accurate . auditus eft magno filentio . Id. Attic. l. 3. ep. 16. fub fin. De Partho filentium eíì . non fe ne parla . & Plin. l. 1. ep. 6. Silentium quod venationi datur . cbe fi offerva- nella caccia . & Terent. Hecyr. prol. fub fin. Cau. fam accipite , & date filentium . Liv. l. 1. c. 16. Obtinere filentium . offervare. & Ovid. 2. de ar. am. v. 6o3. praeftare filentia re-, bus. Plin. l. 1. ep. 23. & Suetom. in Calig. c. 55. Silentium indicere. Plin. l. 4. ep. 17. & lib. 7. ep. 6. Tenere fe intra filentium. Virg. io. AEn. v. 63. & Plin. in Paneg. c. 55. rumpere filentium. Ovid. 9. Met. v. 691. fuadere filentia digito. Tacit. 1. Ann. c. 25. filentium manu pofcere. Gell. l. 1 5. c. z. Tum filentio ad audiendum petito , loqui coeptabat. Cic. Attic. l. 2. ep. 19. a med. filentio quippiam tranfire . paffar fotto filenzio. & in Partit. c. 23. & pro Sull. c. z 1. filentio praeterire. & Pbil. 1 3. c. 6. & Juffin. i. 43• c. 1. prætermittere. & Phil. 7. c. 3. prætervehi, Quintil. 1. 5. c. i3. ante med. diffimulare. *J Silentium facere , filentio uti, filentium adhibere , ufar filenzio , at »T»y Toiöv. Plaut. Amph. prol. v. 1 5. Ita huic facietis Fabulae filentium . Cic. 1. de Divin. c. 28. Tu tamen filentium fieri juffifti . Ovid. 1. Faß. v. 183. Defierat paucis. nec longa filentia feci: Sed tetigi verbis ultima verba meis. Plin. l. 32. c. 5. circa me f. Illatis rubetis in populum , filentium fieri . Hinc filentio faéto, cum omnes conticuerunt . Quadrigar. apud Gell. l. 9. c. 1 3. Extemplo filentio fa&o , cum voce maxima conclamat. Adde Petron. in Satyr. cap. 14. extr. Liv. in fin. cap. 7. }. 24. & Quintil. b. 5. c. 2. *J Silentium facere eft etiam indicere , in caufa effe » ut fileatur , far tacere. Pbaedr. l. 5. fab. 5. v. 14. Silentium ipfa fecit exfpe£tatio. Liv. l. 2. c. 45. e med. Fabius cum filentium clafR z. fico

[ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors]
[ocr errors]

Bacchi ái&i fuere. Imo & Bacchus ipfe Silenus vocatus eft , ut ex Suida conftat. Cic. 1. Tufcul. c. 48. Fertur etiam de Sileno fabella quædam , qui cum a Mida captus effet , hoc ei muneris pro fua miffione dediffe fcribitur , docuiffe regem, Non nafci homini longe optimum effe , proximum autem quam primum mori. Virg. 6. Eclog. <). 13. Chromis, & Mnafylus in antro Silenum pueri fomno videre jacetitem, Infiatüm hefterno venas , ut femper Iaccho . Ovid. 1. Fafi. v. 413. Te quoque, inexftin&tae Silene libidinis urunt. Nequiria eft, quæ te non finit effe femem . Id. lib. 1. de ar. am. v. 543. Ebrius ecce fenex pando Silenus afello Vix fedet, & preffas continet arte jubas. Dum fequitur Bacchas, Bacchae fugiuntque , petuntque , Quadrupedem ferulâ dum malus urget eques ; In caput aurito &ecidit delapfus afello : Clamarunt Satyri, furge age, fürge pater. * Multi funt in Fabulis Sileni, nempe proceres Nyfae urbis Indorum , qui expugnata a Baccho patria, ipfum in reliqua expeditione Indica fecuti dicuntur. V. Nyfigena. * Fuit hoc nomine & Graecus hiftoricus, qui res Annibalis defcripfit. Cic. l. 1. de Divin. c. 24.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small]
[graphic]
[graphic]
[ocr errors]

nera complura cognovimus. Verum ex his maxime ferendum eft , quod robus dicitur, quoniam & pondere & nitore præftet. Secunda conditio eft habenda filiginis cujus fpecies in pane præcipua pomdere deficitur. Plin. l. 18. c. 8. extr. Siliginem proprie dixerim tritici delicias. candor eft & fine virtute , & fine pondere, conveniens humidis tra&ibus, quales Italiæ funt, & Galliæ comatæ . & cap. 9. E filigine lautiffimus panis , piftrinarumque opera laudatiffima. Præcellit in Italia, fi Campana Pifis natæ inifceatur. Varr. 1. 1. R. R. c. 23. In pingui terra re&ius feruntur olus , triticum, filigo , linum. Plin. l. 18. c. 1 o. Far fine arifta eft : item filigo , excepta quae Laconica appellatur . & cap. 7. ante med. In area exteruntur triticum, & filigo, & hordeum . Colum. lib. z. c. 9. a med. Omne triticum folo uliginofo poft tertiam fationem convertitur in filiginem . *J De farina Plin. loc. cit. Juftum eft , e grano Campanæ , quam vocant caftratam , e modio redire fextarios quatuor filiginis , vel e gregali fine caftratura fextarios quinque , præterea floris femodium. Juvenal. fat. 5. v. 7o. Sed tener & niveus ( panis ) mollique filigine fa&tus Servatur domino . & fat. 6. v. 47 1. co&tæque filiginis offas Accipit , & madidæ. SILIQUA, ae , f. baccello , gagliuolo , gufcio , filiqua , λοgás , follicullus , involucrum , theca ( unde noftrum tega ) qua continentur legumina, ut fabae , pifa , fafeoli , cicer , &c. & fi quid eft legumiiium fimile. Virg. I. Georg. v. 74. lætum filiqua quaffante legumen. & verf. 195. Grandior ut fetus filiquis fallacibus effet . Varr. 1. 1. R. R. c. 23. Si ad filiquam non ita pervenit , ut fabam legere expediat. Plin. lib. 18. c. 12. Fabae filiquæ gaulefque gratiffimo funt pabulo pecori. *] Per fynecdochen ipfa legumina, tenuiorum cibus. Horat. l. 2. ep. I. v. 1 23. vivunt filiquis , & pane fecundo . Perf. fat. 3. v. 35. juventus filiquis, & grandi pafta polenta. Adde Juvenal. far. 1 1. v. 58. “T Per antonomafiam fìliqua , & filiqua Graeca dicitur arbor ceronia , & ejus fru&tus digitum longus , falcatus, pollicari latitudine , in quo cortex ipfe manditur, fucco exiguo, fed prædulci: femina inclufa projiciuntur. Graece eft xsy2 tio, , £jx£«eyzς : quia inflexum corniculum refert. Recentiores Graeci x«y?gz, vocant, corrupta voce a zvy%£tor , vel xvp%3; o» , cornu : unde .vp»g., «, cornu peto. Hinc noftrum caruba , & caroba. Plin. lib. I 5. c. 24. Colum. l. 5. c. 1 o. ad fim. & lib. 7. c. 9. & de arborib. c. 25. & Pallad. in Februar. tit. 25. a. med. & de Infit. v. I 17. “T Quibus locis- abundat, cibus eft fuum pergratus, ut eft apud Colum. cit. J. 7. c. 9. Unde Lucæ 15. 16. filius ille prodigus cupiebat implere ventrem fuum de filiquis, quas porci manducabant. “I Sunt qui putant, de his intelligenda effe loca Horatii, Perf. & Juvenal. quæ fupra ad legumina referri diximus . *] Siliqua Syriaca ejufdem fpeciei eft cum Græca , nifi quod peculiarem aliquam vim habet in medicina. PJim. l. 23. c. 8. circa med. & Scribon. Larg. compof. 1 z 1. 4] Etiam fœnum Graecum filiquam ruftici appellant , tefte Coìum. l. 2. c. 1 1. a med. ut in Silicia diximus. *J Denique filiqua nomen e(t exigui ponderis , nempe feminis in filiqua Græca latentis, un grano. Siliquæ fex fcrupuluin faciunt : decem & o&to drachmam . Rhemn. de pom derib. v. 1 o. Semina fex alii filiquis latitantia curvis Attribuunt fcriplo : lentes veraciter o&to . Aut totidem fpeltas numerant, triftefve lupinos Bis duo. *] In illo Imp. Juftiniani lib. 4. cod. tit. 3 z. leg. 26. ad fin. Interdi&ta licentia creditoribus ex- pecuniis fenori dandis aliquid detrahere , vel retinere filiquarum nomine , vel fportularum, vel alterius cujufcumque caufae gratia. filiqua eft vigefimaquarta pars folidi. Gothofred. SILIQUÄSTRÜM , i , n. gengiovo , τι τε}{τκς , herba hortenfis: a filiqua , quod filiquæ habeat fimilitudinem : ut mentaftrum a mnenta ob eandem caufam. Plin. l. 1 9. c. ult. Panax piperis faporem reddit , magis etiam filiquaftrum ob id piperitidis nomine accepto. Adde lib. 2 o. C. I7. siíjo?, aris, dep. 1. eft filiquam , feu integumentum emittere , filiqua tegi. Plin. lib. 17. cap. 9. Nihil effe utilius lupini fegete, priùs quam filiquetur, aratro vel bidentibus verfa . Id. l. 18. c. 7. Siliquantur vero omnia diverfis diebus, & ab ima primum parte paulatim flore fubeunte. SIùUS ITALICUS, orator & poeta confularis , quo anno occifus eft Nero, confulatum geffit cum M. Galerio Trachalo , anno U. C. DCCCXX., Chrifti LXVIII. De patria ambigitur, ex Italica ne oppido Hifpaniæ Bæticæ, an Pelignorum urbe matus fit. V. Italicâ . poft confùlatum , & proconfulatum Afia:, in honefto otio vitam produxit ufque ad annum ætatis LXXV., 9biitque in feceffu Campâniæ ex inedia', tædio infanabilis clavi ,relicto filio confulari. Scripfit de bello Punico fecundo libris XVII. , Latine quidem , fed parum Poetice, & majore cura, quam ingeni9 , ut ait Plin. l. 3. ep. 7. ubi eum impenfe laudat: cui adde Martial. l. 4. epigr. i4. & lib. 7. epigr. 6£. & alibi , & Cbrijfopbor. Cellar. in Differtat. de C. Silio ltalico . SILLI, orum , m. dì»ot, genus carminis apud Græcos , fimile Latimorum fatyris , cujufmodi librum in Platonem compofuiffe Timonem refert Gell. l. 3. c. 17. Hinc SILLOGRÄPHUS, i, m. maledico , fatirico , onλοχλέφο;, qui mordacia carmina fcribit. Ammian. h. 22. c. 16. ( ah. 42. ) Sillographos imitatus Scriptores maledicos. SILO , onis, m. chi ba il nafo rincagnato, fchiacciato , camufo, qua?; , idem quod filus, h. e. qui fimus eft & repandis naribus furfum verfus. Plaut. Rud. z. 2. 1 1. Ecquern recalvum , ac filonem fenem , ftatutum, ventriofum, tortis fuperciliis , contra&a fronte, &c? Eâ qui leg. filenum , aut filanum. Plin. lib. 1 1. c. 37. fe£t. 59. Hard. docet cognomina Simorum , & Silonum apud Romanos a naribus orta effe. In Gloffis quoque tam filo, quam filus dicitur aruwác. Quare non audiendus Nonius qui cap. i. n. 1 o i. filonem effe dicit , qui pro

[ocr errors]
[ocr errors]

proininentia fupercilia habet. Nihil enim ei fuffragatur Varro illis verbis: Nonne unum fcribunt effe grandibus fuperciliis , filonem , quadratum ? Nam fi filo effet , qui prominentia haberet fupercilia , inepte Varro praemififfet grandibus fuperciliis . SILPHIUM , ii, n. of^oiov , Græca appellatio laferpitii. Cato R. R. c. 1 57. ante med. & Plin. l. 1 9. c. 3. & lib. 22. c. 23. Graece ufurpat Colum. l. 6. c. 17. & lib. 1 2. c. 7. & 37. SILVA , ae , f. bofco , felva, 3^^, locus arboribus natura ipfa confitus, & cæduus : a voce Græca allata. Quid a memore , & luco differat , in Lucus di&tum eft. Cic. Attic. l. 1 2. ep. 15. Cum mane me in filvam abftrufi denfam & afperam . ld. 3. de Orat. c. 5. Locus in media filva maxime & opacus, & frigidus . 0vid. de remed. amor. v. 183. fonant filvæ mugitibus altæ . Id. Heroid. ep. 16. v. 1 o7. Ardua proceris fpoliantur Gargara filvis . Id. 1 o. Met. v. 687. Templa deum matris memorofis abdita filvis. & lib. 6. v. 5z 1. In ftabula alta trahit filvis obfcura vetuftis . Id. imitio l. 3. Amor. Stat vetus & multos incædua filva per annos. Id. 4. Metam. v. 776. abdita longe, Deviaque, & filvis horrentia faxa fragofis . Propert. l. 1. el. zo. v. 7. filva umbrofa. Senec. in Herc. Fur. verf. 836. nigra . Lucret. l. 5. v. 42. profunda . Plin. l. 16. c. 32. extr. Terracina filvis nucum fcatet . Ovid. 1. Met. v. 475. filvarum latebrae . Tibull. i. 4. carm. 1 3. v. 9. fecretis vivere filvis. Propert. l. 2. el. 1 5. v. 29. folæ filvae . Valer. Flacc. l. 3. v. z 1. fatigare filvas. fcil. venando. * De loco quibufcumque plantis confito. Colum. /. 7. c. 9. circa med. £ruere radiculas aquatilis filvæ, tanquam fcirpi, juncique , & arumdinis. * In illo Cic. Verr. 3. c. 19. a med. Signa , quae apud te nuper in filva difpofita fub divo vidimus. fi/va eft viridarium , ut ait Afcon. °I Metonymice filva funt ipfae arbores , & ligna. Virg. 2. Georg. v. 26. Silvarumque aliae preffos propaginis arcus Exfpe&tant , & viva fua plantaria terra : Nil radicis egent aliæ. h. e. vites. Propert. l. 1. el. 14. v. 5. Et nemus omne fatas intendat vertice filvas. Stat. z. Theb. v. 248. Thure deos, fra&ifque obtendunt limina filvis . Senec. im Oedip. v. 542. Ingens arbor umbra gravi {iivas minores urget . Albinova m. ad Liv. el. 1. v. 255. Tandem ubi complexa ( fiamma ) eft filvas , alimentaque fumpfit , &c. "] Etiam una arbor filva dicitur a Poetis. Stat. 6. Tbeb. v. 28o. de Tantalo. qui fallentibus undis Imminet , aut refugæ fterilem rapit aera filvae . Martial. l. 1 1. epigr. 42. Cedentes oneri ramos , filvamque fuentem Vicit. h. e. quercum pondere corporis inflexit. • T Hyperbole eft in illo Lucani !. 6. v. 2o5. denfamque ferens in pe&ore filvam . 4. e. plurima tela infixa . 4] Metaphorice eft quæcumque congeries, & prima veluti materia , ex qua deinde quod volumus fecernimus . Cic. 3. de Orat. cap. z6. ad fin. Primuni filva rerum fententiarumque comparanda eft. hæc formanda filo ipfo & genere orationis, illuminanda verbis, varianda fententiis . & in Orat. c. 3. a ! fim. Omnis ubertas , & quafi filva dicendi , ab Academia du&a eft. Id. 3. de Orar. c. 3o. Quæ referuntur ad agendum , in officii difceptatione verfantur . quo in genere quid re&um faciendumque fit , quæritur : cui loco omnis virtutum & vitiorum eft filva fubje&a . Gell. in præfat. Quia variam , & mifcellam , & quafi confufaneam do&trinam conquifierant, eo titulos quoque ad eam fententiam exquifitiffimos indiderunt . namque alii Mufarum infcripferunt , alii Silvarum , &c. Sic Sueton. de illuffr. Grammat. jn fin. Reliquit non mediocrem filvam obfervationum fermonis antiqui. “T Hinc materia , quam vocant primam , Graece ἐλ» , fi/va paffim vocatur a Chalcidico vertente Platonis TtJo,. *J Silvas infcripfit Statius varia poematia fua in libros quinque diftrjbuta ( ut videre eft in ejus epiftola libro quarto præfixa ) vel quia funt varii argumenti , ut variae funt arbores in filva : vel potius quia rudia ipfi vifa funt & impolita , & lignorum modo ex filva exciforum fimilia , utpote quae magnam partem extemporali inpetu & fubitis verfibus fufa funt. De his Sidon. carm. 9. v. 227. quod Papinius tuus meufque pcdum minore rhythmo Pingit gemmea prata Silvularum . Quintil. 1. I o. c. 3. circa med. Diverfum eft huic eorum vitium , qui primo decurrere per materiam ftilo quam velociffimo volunt , & féquentes calorem atque impetum , ex tempore fcribunt. hanc filvam vocant. Repetunt deinde & componunt quæ effuderant . “I Metaphora eft & in illo Juvenal. fat. 9. v. 12. vultus gravis , horrida ficcæ Silva comae. h. e. capilli impexi & implicati inftar arborum in filva, & nullo unguento delibuti. * Silvai frum dufai eft Ennii apud Macrob. 6. Satur nal. c. 2. “T Silva apud Poetas interdum eft trifyllaba per diaerefim , ut Prifciam. docet l. 1. pag. 546. Putfc %. Horat. l. I. od. 23. v. 4. Aurarum , & filuae metu . Id. epod. 1 3. v. 3. nunc mare, nunc filuae Threicio Aquilone fonant . Quib. loç. etiam prior fyllaba corripitur. “T Sunt qui fylva fcribunt , ex Graeco G^^ , fed invitis Gifamio, Manut. Daufq. Cellar. Voff. litteratis Lapidibus , & antiquis libris. SILVANUS, i , m. r%\t. 33 es*;, deus minorum gentium, praefes filva¥um , pecorum, & agrorum . Dicitur '» «2« ©sèc , h. c. deus t;« $^* , quæ eft materiâ prima elementorum omniumque rerum : qua ratione cum Pane confunditur. In Fabulis dicitur adamafïe Cipariffum puerum : cujus cervam , delicias ejus , cum imprudens occidiffet , atque ille dile&i feri defiderio contabuiffet , vèrtiffe in arboΣem cogmominem : quam propterea affidue geßare dicitur . Unde Virg. i. G£gr£. v. 26. Et temeram ab radice `ferens , Silvane , cuPfefium : Hæς Servius ibid. addens ex opinione quorundam, primum $llum plantationes inftituiße: ideo ab radice di&um effe. Älii fabulam de Cypariffo ad Apollinem referunt. v. Cypariffus. Rurfus Virg. 8. Æg. v. 6oo. Sjlvano fama eft veteres facraffe Pelafgos, Arvorum pecorifque deo s.lucumque , diemque. Id. i o. Eclog. v. z4. venit & agrefti capitis Silvanus honore , Fiorentes ferulas , & grandia lilia quaffans . Ovid. 14. Met. v. 639, Silvanufque fuis femper juvenilior

[ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][subsumed][subsumed]
[graphic]
« НазадПродовжити »