Зображення сторінки
PDF
[ocr errors]

bent, quem habére non licet. T T De fcriptione V. in voce fe

quenti.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

3. z6. In vulgus infipientium opinio valet honeftatis . Liv. in fin. cap. 3. /. zz. Miles in vulgus lætus ferocia ducis. Tacit. 1. Hijf. c. 7 i. in fin. Celebrata in vulgus Celfi falus . & lib. 2. c. 93. Crebræ in vulgus mortes. & cap. 26. extr. Apud paucos ea ducis ratio probata: in vulgus adverfo rumore fuit . Lucan. J. 1. v, 131. famzque petitor Multa dare in vulgus. “I . In vulgo , idem Plin. lib. Tzo. c. 1 1. Apio gratia in vulgo eft. ' T . Vulgur , multitudo quælibet. Cic. de clar. Orator. cap. ult. Numerari in vulgo patronorum. Horat. l. 2. od. 13. v. 32. Pugnas , & exa&os tyrannos Denfum humeris bibit aure volgus umbrarum . & Terent. Andr. 3. 4. 4. Quod volgus fervorum folet. Lucam. l. 7. v. 38. laceraffet crine foluto Pe&ora femineum , ceu Bruti funere , vulgus. Senec. in Hippol. v. 957. vulgus aequoreum cie. h. e. marina monftra . Virg. 3. georg. v. 468. culpam ferro compefce , priufquam Dira per incautum ferpant contagia volgus. h. e. totum gregem ovium . . "J Mafculino gen. Virg. z. Æn.T v. 98. & fpargere voces In volgum ambiguas.Varr. apud Non. c. 3. m. 261. Quem fi vulgus fecutus effet , difpeream, fi , &c. Adde Phedr. Joc. cit. & Sifemm. & Acc. apud Nom. sibid. “T Vulgus qui amant , fequi videntur ufitatiorem confuetudinem , quam tamen & antiqui libri non uni fulciunt : qui volgus, antiquitati magis adhærent. Utraque fcriptio proba. vULNERABILISI, le. A&ive de eo, qui vulnerat. Cael. Aurelian. 4cutor. 1. 3. c. 17. ad fin. Inteftina plurima materia , & acerrima , & vulnerábili onerata. h. e. rodente, lancinante. vULNERARÍUS, a, um, da ferite , tpwv, xanw 33 , ad vulnera pertimens , ut Vulnerarium medicamentum , quod vulnerum fanandorum vim habet, Vulnerarium emplaßrum , quod vulneribus imponitur . Plin. l. 23. c. 4. Vulnerariis emplaftris utile . Id. l. 35. c. 1 1. fub £n. Crudâ autem ærugo vulnerariis emplaftris mifcetur. 4I Id. ii#. z9. cap. 1. ante nied. fcribit, vulnerarium vocatum fuiffe Romæ Archagathum Lyfaniæ filium medicum , quia fecare & urere fæpe confueverat , mox a faevitia id faepius fa&titandi carnificem di&um . VULNERATfO , onis , f. ferita , tpafftux , τράσις , a&tus vulnerandi . Cic. pro Caecin. c. 16. in fin. Sin autem vim fine cæde , fine vulneratione, fine fanguine nullam intelligetis. “T Sumitur etiam translate pro laefione . Cic. in Pifon. c. zo. ad, fin. Major hæc eft vitae , famæ , falutis fuae vulneratio. VULNERÀTUS, a, um , ferito, impiagato, fauciatus, τρατός. Cic. po/? redit. in Sen. c. 3. San&ifiimum corpus vulneratum ferro, confe&tumque vidiftis. Plin. 1. 28. c. 17. fub fin. Quadrigis agendis tra&tos , rotave vulneratos. Id. l. 1 1. c. 39. Cutis ubicumque fine carne eft , vulnerata non coit. Id. l. 7. c. 28. circa med. Vulneratus humerum, ac femur. Liv. l. 37. c. 24. a med. Ipfius Eudami multis i&ibus vulnerata navis erat. maltrattata. *J Metaphorice Q guintil. 1. 7. c. 2. circa med. Laefum & vulneratum reum fperavere hac invidia opprimi poffe. VULNÉRO, as, avi , atum , a. 1. ferire, impiagare , ττράτκω, άτέζ», vulnus infligo, faucio , ferio. Cic. pro Sext. c. io. a med. Acie ipfa, & ferri viribus vulnerari. Nep. in Eumen. c. 4. Ab hoc ali

quot plagis Eumenes vulneratur. Sallufi. in Jug. e. 61. fub fin. Ple

[ocr errors]

fin. l. 5; B. Gall. Ne quis quemquam prius vulneraret, quam illum interfe&um videret . Jufiin. 1. 13. c. 3. ad fim. Lyfimachum haftae cufpide ita in fronte vulneravit , ut ,' &c. Ovid. 1 1. Met. v. 372. aper Vulnerat armentum , ßernitque hoßiliter omne. Id. l. 1. de ar. am. v. 2 1. Amor mea vulnerat arcu Pe&ora. Claudiam. 1. 1. in Rufin. v. 31 1. Et qui cornipedes in pocula vulnerat audax Maffagetes. fcih, qüia lac concretum cum fanguine potat equino, ut ait de Gelonio Virg. 3. Georg. v. 463. “T Cædere, frangere. Plin. l. 37. c. 5. de fmaragd. Scythicorum tanta duritia eft, ut nequeant vulnerari . “T Metaphorice Cic. de Harufp. refp. c. 1. ad fin. Haud poteft gravioribus a me verbis vulnerari , quam eft a graviffimo viro confe&us ac trucidatus. Id. Catil. 1. c. 4. Quos fèrro trucidari oportebat , eos nondum voce vulnero. Liv. l. 34. c. 7. a med. Virorum hoc animos vulnerare poffet : quid muliercularum cenfetis , quas etiam parva movent ? Ovid. Herôid. ep. 19. v. 1 o5. Ah potius peream , quam crimine vulnerer ifto ! & cap. 2 1. v. 38. Nunc laudata gemo , . . . . & proprio vulneror ipfa bono. Id. 2. ex Pomt. ep. 7. v. 41. continuo Fortunae vulneror i&tu. Virg. 8. Æn. v. 583. gravior ne nuntius aures Vulneret. La&ant. l. 7. c. 1. a med. Qui libidinum ftimulis incitati, &c. vulnerant aures eorum praecepta cont1ment12 . VULNíFER, a, um , vulnus ferens , vulnificus. Prudent. in Pf/chom. v. 173. Illa globos legionum , & concurrentia rumpit Agmina, vulniferos gradiens intaéta per imbres. Cornel. Gall. ( quicumque is eft ) eleg. 5. v. 98. criftatum vulniferumque caput. VULNIFICUS, a, um, che può ferire , *prwzzroTroiā;, qui vulnus infligere poteft. Virg. 8. Aen. v. 446. Vulnificufque chalybs vafta fornace liquefcit. Val. FJacc. l. 1. v. 4zo. de cæßib. Taurea vulnifico portat celataque plumbo Terga Lacon. Ovid. Met. 8. v. 359. In juvenes vafto fic impete vulnificus fus Fertur. VULNUS, & Volnus, eris , n. ferita , piaga , τραέωx , τλwy%, hians

[ocr errors]

& plaga differat, in iis vocib. di&tum eft. Plaut. Trucul. a. 5. v. 5o. Mihi homo cave faxis volnus , tibi jam cui funt dentes ferrei . Cic. pro Mil. c. 24. a med. Mirabar , vulnus in latere , quod acu pun&um videretur, pro i&tu. gladiatoris probari. Pbaedr. 1. z. fab. 3. v. 3. remedium vulneris. h. e. morfus canis. 0vid. Met. 1 2. v. 491. capuloque tenus demifit in armos Enfem fatiferum , cæcamque in vifcera movit, Verfavitque manum, vulnufque in vulnere fecit. Cic. pro Sext. c. 1 o. Excipere vulnera. Caef. l. 1. B. Civ. c. 45. ad fin. fuftinere. & lib. 2. c. 6. a med. inferre. Ovid. 1. 4mor. el. z. v. 44. & Senec. in Troadib. v. 676. & in Thyeff. verf. 1 o57. ferro dare. Val. Flacc. 1. 6. v. 193. fpargere funda. Cic. de Harufp. refp. c. 19. Ut tanquam fortis in pugna vir, acceptis a forti adverfario vulueribus adverfis, cadere videatur . Liv. I. 24. c. 26. ad fin. Confe&tus vulneribus. & cap. 7. Vulneribus confodi. C.ef. /. 1. B. Gall. c. 25. defeffi pedem referre cœperunt . Poll. ad Cicer. Fam. 1 o. ep. 33. a med. Mori ex vulneribus . Cic. z. de Orat. c. 61. Claudicare ex vulnere ob rempublicam accepto . Id. Tufcul. 2. c. 17. & lib. 3. de nat. Deor. c. 22. Obligare vulnus . Celf. l. 3. c. 26. fe&i. 24. deligare. Terent. Eun. 4. 7. 9. abftergere. Celf. l. 7. cap. 26. ad fia. fovere aqua calida. Id. l. 5. c. z6. fe£#. 23. glutinare . & ibid. & fe&i. 29. purgare. & fe&#. 3o. implere. Plin. l. 23. c. 7. ad fin. ad cicatricem perducere. *J De i&u & caefura arboris , lapidis , & hujufmodi. Virg. z. AEm. v. 63o. ornus vulneribus paulatim eviéta fupremum Congemuit, traxitque jugis avolfa ruinam . colpi. & Juvenal. fat. 6. v. 246. quis non vidit vulnera pali ? Ovid. Met. 9. v. 383. ab acutæ vulnere falcis, A pecoris morfu frondes defendite noftras. Id. 4. ex Pont. ep. 7. v. 38. Parfque fere fcuti vulnere nulla vacet. Plin. !. 19. c. 8. ante med. Pruinæ, nifi obliquo vulnere defendatur medulla, plurimum nocent. taglio. *J fciffura. Juvenal. fat. 3. v. 49. fi rupta calceus alter Pelle patet : vel fi confuto vulnere craffum , Atque recens linum oftendit non una cicatrix . Ovid. 1. Fa/?. v. 665. Rufticus emeritum palo fufpendat aratrum : Omne reformidat frigida vulnus humum. “I Metonymice eft ipfum telum , quo vulnus fit . Virg. 1 o. Æm. v. 14o. Volnera dirigere, & calamos armare veneno. Sil. l. 5. v. 251. Ac fimul infefto Lateranum vulnere truncae Arboris urgebat. & lib. 1. v. 397. Hunc miferatus adeft infefto vulnere Ladmus. *| Et ipfe i&tus, quo vulnus infligitur. Ovid. Met. 12. v. 1 o3. de tauro. Cum fua terribili petit irritamina cornu , Puniceas veftes, elufaque vulnera fentit. Senec. ia Herc. Oet. v. 16o. vulnera dirigit Parthus Gnoffiacis certior i&tibus. Sil. l. 2. v. 92. Dirigit aligero lethalia vulnera ferro. Valer. Flacc. 1. 6. v. 653. £foniæ vulnus fatale fed haftae Per clypeum, per peétus abit . Lucam. l. 3. v. 567. Jam non excuffis torquentur tela lacertis, Nec longinqua cadunt jaculato vulnera ferro. Propert. l. 1. el. 1. v. 1 3. Hylæi percuffus vulnere rami. “I Metaphorice eft calamitas, cafus adverfus, pernicies, damnum . Cic. 1. Acad. c. 3. ad fin. & Lucan. 1. 8. v. 72. Fortunae graviffimo percuffus vulnere . Id. 4. Fam. ep. 6. a med. Hoc tam gravi vulnere etiam illa, quæ confanuiffe videbantur, recrudefcunt . Id. 4. de Fin. c. 24. & Attic. /. 5. ep. 17. ad fin. Quæ hic reipublicæ vulnera imponebat, eadem ille fanabat. Id. pro Sext. c. 7. fub fin. Scelera & vulnera inufta reipublicae. Id. poff redit. im Sen. c. 4. Confulari vul- ere concidere. Quintil. in proaem. l. 6. Num , in quo fpem fene&utis meæ reponebam , repetito vulnere orbitatis amifi . •I Item dolor animi , angor , moeftitia . Virg. 12. Æn. v. 16o. Incertam , & trifti turbatam vulnere mentis . Lucret. l. 2. v. 638. Eternumque daret matri fub pe&tore volnus. Ovid. 5. Met. v. 428. inconfolabile vulnus Mente gerit tacita . 'I De amore Lucret. 1. 1. v. 34. 2eter do

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

J. 1 o. c. 3. Quarti generis eft percnopterus , vulturina fpecie , alis
minimis , &c. Id. I. 29. c. 6. ante med. Eadem vis & in vulturi-
no felle eft . Id. l. 3o. c. 4. Vulturinus fanguis. Martial. l. 9. epigr.
28. Vulturinum collum .

[ocr errors]

68o. Mellis apes quamvis longe ducuntur odore , Vulturiique cada-
veribus. Plaut. Trucul. 2. 3. 16. Ii quafi vulturii triduo prius præ-
divinant, quo die efurituri fient. <| Dicitur etiam de homine
infatiabilis rapacitatis . Cic. in Pifon. c. 16. in fin. Appellatus eft
hic vulturius, illius provinciæ ( fi diis placet ) Imperator. *J I-
tem captator hereditatum . Catull. carm. 67. ad Manl. v. 124. Su-
fcitat a cano vulturium capite. “T In talis vulturius di&us ja-
&us is, qui alio nomine vöcabatur canis : quia vulturis inftar ho-
minem fpoliaret . erat enim dammofus. Plaut. Curcul. z. 3. 77.
A Provocat me in aleam , ut ego ludam .' Pono pallium, Ille fuurn
'amulum oppofivit ; invocat Planefium : Jacit vulturios quatuor. Ta-
los arripio , invoco. almam meam nutricem Herem , ja&to bafili-
Cu 1m .

[blocks in formation]

VULTURNUS, i , m. fluvius Campaniæ, qui oritur in Samnio, & a

lii amnibus] acceptis , inter Cafilinum & Capuam decurrens mare
Tyrrhenum intrat , ibique oppido dat nomen , quod nunc dicitur
Caffel del Voltorno. Plin. lib. 3. cap. 5. Liv. l. 8. c. 1 1. & Virg. 7.
AEn. v. 729. *J Olim Capua ipfa Vulturnum di&a fuit , tefte
Liv. l. 4. c. 37. * Adje&tive Sil. 1. 12. v. 52 1. Vulturna citata
Transmittunt alno vada . Plin. l. 36. c. z6. ante med. In Vulturno
mari Italiæ arena alba nafcens . h. e. in eo mari , qui circa Vul-
turni oftia eft. “I Item Vulturnur , & Volturnus nomen dei apud
Farron. l. 6. de L. L. c. 3. a med. fortaffe in cujus tutela erat Vul-
turnus amnis. * Item ventus fpirans ab Ortu brumali, Scirocco
Levante. A Græcis plerifque E'v; 3)ortc , Euronotus, vocatur , quia in-
ter Eurum Notumque fit intermedius, ut docet Favorinus apud
Gellium , /. 2. c. 22. & Vitruv. l. 1. c. 6. *J Neque tamen [in-
ter veteres Scriptores de hac re omnino convenit. Nam Plin. l; &. z.
c. 47. fcribit Vulturnura eundem effe , qui Eurus , Scirocco ; idem
docent Senec. /. 5. nat. que/f. c. 16. & Colum. /. 5. c. 5. a mea. &
lib. i ; c. 2: a med. qui tamen omnes cum eundem illi locum ,
unde fat , affignent , nempe ortum brumalem , qui Euronoto tribui1
tur , dicere poffumus, ré quidem illos convenire, nomine tamtum
difcrepare , præfertim cum Veteres non tam fcrüpulofi fuerint in
ventorum regionibus & appellationibus diftinguendis. •

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]

c. 9. Nam & oculi nimis arguti, quemadmodum animo affe&ti fimus, loquuntur ; & is qui appellatur vultus, qui nullo in animante effe præter hominem poteft, indicat mores: cujus vim Græci norunt , nomen omnino non habent . Id. in Pifon. c. 1. Oculi, fupercilia, frons, vultus denique totus, qui fermo quidam tacitus mentis eft , hic in fraudem homines impulit. Id. 3. de Orat. c. 59. Imago animi vultus eft , indices oculi. Plin. lib. 7. c. 19. Socratem eodem femper vifum vultu , nec aut hilaro magis , aut turbato . Sueton. in Ner. cap. 37. Triftior & pædagogi vultus. Id. in Aug. c. 79. Vultus tranquillus & ferenus . Id. in Tiber. cap. 68. Vultus adduétus. 4. e. in rugas contra&us. Tacit. 2. Hift. c. 46. Fle&tere, aut indurare vultum. Ovid. 8. Metam. v. 677. fuper omnia vultus acceffere boni . Cic. pro Cluent. c. 26. ad fin. Recordamini faciem , atque illos fi&tos fimulatofque vultus. Id. pro Planc. c. 18. a med. Non modo feveritatem illorum , fed ne vultus quidem ferre poffemus. Horat. l. 2. far. 3. v. 9. vultus multa & præclara minantis. Senec. in Herc. Fur. v. 724. vultus eft illi Jovis , fed fulminantis . Ovid. 4. ex Pont. ep. 1. v. $. trahere . & Martial. 1. 1. epigr. 41. ducere vultus. b. e. contrahere, & faftidii aut moleftiæ figna dare . “T Abfolute aliquando vultum iratum fignificat , ciera brufca , cipig!io. Horat. 1. od. & verf. 3. Vultus inftantis tyranni. Id. l. 2. fat. 7. v. 44. aufer me vultu terrere. Tacit. 1. Annal. c. 12. Vultu of$enfionem conje&taverat . Sic Pfal. zo. 1 o. Pones eos ut clibanum ignis in tempore vultus tui . Adde. Pfal. 33. 17. & Eftber 7. 6. & Jerem. 1. 17. &c. *] Vultu alicujus regi , eft ad nutum ejus fe componere. Senec. 1. 6. de benef. c. 7. Tuus vultus , cui regendum me tradidi, colligit rugas & attrahit frQntem , quafi longius exeam . “T Vultu fepe læditur pietas , di&tum celebre , quo fignificatur, pietatem in parentes adeo facile violari poffe , ut non ía&is modo, aut verbo , fed & contumaciori vultus habitu laedatur. Cic. pro Rofc. Amer. cap. 13. *J Interdum vultus accipitur pro facie . Cael. Cic. lib. 8. Fam. ep. 12. circa med. Malui collegæ èjus, homini alieniffimo mihi , & propter amicitiam tuam non æquiffimo, me obligare, quam illius fimiae vultum fubire . Martial. f. 1. epigr. 3z. Dum nulla teneri fordent lanugine vultus. Plin. l. 26. c. 1. Mentagra occupans in multis totos utique vultus. Adde Petron. in Satyr. c. 1 1 1. & 1 1 3. T Hinc & pro imagine , aut figno vultum alicujus referente ponitur. Vopife. in Probo , c. wlt. Dignitatem Probi imperatores noftri prudenter & confecrandam vultibus, & ornandam templis, & celebrandam ludis Circenfibus judicarunt . mei ritratti . & Plin. l. 33. c. 2. Vultus Epicuri per cubicula geftant, ac circumferunt fecum. Id. l. 37. c. 2. E margaritis fieri tuos vultus ? fic te pretiofum videri ? “I Translate fumitur pro externa cujufque rei fpecie , ut facies. Ovid. 1. Met. v. 6. Unus erat voto naturæ vultus in orbe . Virg. Æn. 5. v. 848. Me ne falis placidi vultum , flu&tufque quietos Ignorare putas ? “T Antique volsus dixere : imo & voltum neutr. gen. Enn. apud Nom. c. 3. n. z6o. Averfabantur femper nos, noftraque volta. Ltucret. l. 4. v. 1 zo6. juxtim mifcentes volta parentum .

VULVA, æ, f. matrice, μέτρα , ἀsápx , locus in feminis, in quo fetus concipitur. Proprie dicitur de brutis animalibus. Plin. l. 1 1. c. 37. fe&f. 84. Hard. Feminis eadem omnia , præterque veficæ jun&tus utriculus , unde uterus appellatur , quod alio nomine locos appellant : hoc in reliquis animalibus vulvam. *J Vulvam fuillam Romani in deliciis ciborum habuere , praefertim eje&titiam . nam quæ effetis a partu eximebatur, tanquam livida & macra , nullo in pretio fuit. Plin. ibid. Vulva eje&lo partu melior ,' quam edito . Eje&titia vocatur illa , haec porcaria : primiparæ fuis optima : contra effetis . A partu , præterquam eodem die fuis occifae , livida ac macra. Nec novellarum fuum , præter primiparas , probatur : potiufque veterum , dum ne effetarum , nec biduo ante partum , aut poft partum , aut quo ejecerint die . Proxima eje&titiæ eft occifae üno die poft partum. Hæc Plin. Martial. l. 1 3. epigr. 56. Te fortafTe magis capiet de virgine porca : Me materna gravi de fue vulva capit . Adde Horat. l. I. ep. 15. v. 41. “I Bulba pro vulva legitur in illo Nevii apud Macrob. 1. 2. Saturn. c. 14. Quis heri a5ud te ? Præneftini, & Lanuvini hofpites , Suopte utrofque decuit aéceptos cibo : Alteris inanem bulbam madidam dari , Alteris nuces in proclivi profundere. °I Ut uterus de beftiis, ita fæpe de mulieribus vulva dicitur . Celf. l. 4. c. , 1. & 2o. & lib. 5. c. 2 1. & 25. & lib. 7. c. 29. &c. Plin. plurimis in loc. Juvenal. fat. 6. v. 1 28. Martial. lib. 1 1. epigr. 6z. “IT Scribitur & volva . V. Volva .

VULVÜLA, ae , f. parva vulva . Apic. l. 2. c. 3. Vulvulæ ificiata fic fiunt.

UVOR, oris, m. humor . Varr. lib. 4. de L. L. c. 21. extr. Uvae ab uvore .

[ocr errors]

tJXOR, oris, f. moglie, fpofa, conforte, congianta , yvr}, Σxcitt;, mulier, quæ viro tradita eft. Quorundam opinio eft , dici quafi unxor, fioc eft un&trix, quod fponfa mariti domum ingreffura poftes inungeret. Eademque ab re Juno di&a Unxia. Don. ad Hec. a. 1. fc. z. 3. 6o. Uxor dicitur vel ab ungendis poftibus, & figenda lana , hoc eft quod, cum puellæ nuberent, maritorum poftes ungebant, ibique lanam figebant, vel quod lotos maritos ipfae ungebant , cujus rei teftis eft Ennius : Exin Tarquinium bona femina lavit , & unxit . Servius ad illud 4. Æm. v. 459. Velleribus niveis , & fefta fronde revin&um : Moris , inquit , fuerat , ut nubentes puellae , fimul veniffent ad limen mariti , poftes, antequam ingrederentur , propter aufpicium caftitatis ornarent laneis vittis ; unde ait, velleribus niTwn;. If^. \

veis : & oleo ungerent , unde uxores di&ae funt, quafi ünxores. Cic. pro Sext. c. 3. Duxit uxorein patre vivo , viri optimi , & calamit9fiffimi filiam , C. Scipionis.^ Id. 3. de Fin. c. 26. a med. Uxorem fibi adjungere. Id. z. de Orat. c. 64. ad fin. Ridicule etiam illud Porcius Nafica cenfori Catoni, cum ille : Ex tui animi fententia tu uxorem habes ? Non hercule , inquit , ex mei animi fententia. “I Uxorum duo genera fuere : unum earum , quæ proprie uxores, vel, matronae dicebantur; alterum earuin , quæ matresfamilias appellabantur. Cic. in Top. cap. 3. Si ita Fabiae pecunia legata eft`a viro , fi ea uxor materfamilias effet , fi ea in mianum viri non convenerat, nihil debetur. Genus eft enim uxor, ejus duæ formae, una matrum familias : hæ funt, quæ in manum convenerunt: alterâ earum , quæ tantummodo uxores habentur. V. Materfamilias. T Tribus autem modis uxor in manum, feu poteftatem mariti veniebat , ufu, farre, coemptione . Ex his illa folum materfamilias vocabatur, quæ per coemptionem in manum mariti venerat. Ufu fieri matrimonium dicebatur, cum tutoribus auâoribus mulier in matrimonium conveniebat , & cum viro ita confuefcebat , ut cum jufto marito: adeo, ut, fi ufus ille intra annum non interrumperetur , pro ufurpata jam haberetur. V. Ufurpatus , Confarreatio, Coempitio. *J De beftiis per cathachjefin . Horat. l. 1. od. 17. v. 7. Olentis uxores mariti . %. e. capellæ. “I Catachrefis e(t etiam in illo Martial. l. 4. epigr. 53. Cerea quem nudi tegit uxor abolla grabaii. 4. e. abolla, quacum dormit pauper , tanquàm cum uxore, pro od 1 ce .

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

Cic. 3. Offic. c. 1 5. In arbitrio rei uxoriae , melius , æquius. Ovid. 2. de ar. am. verf. 155. Hoc decet uxores : dos eft uxoria lites . * Uxoria forma, pulcritudo mediocris. Gell. l.5. c. 1 1. ad fin. Inter pulcherrimam feminam, & deformiffimam media quædam forma eft, . quæ a nimiae pulcritudinis periculo , & a fummo deformitatis odio vacat, qualis a Q. Ennio in Menalippa perquam eleganti vocabulo fata dicitur, quia neque wow$ futura fit , neque του : quam formam modicam , & modeftam Phavorinus non mehercle infcite appellabat uxoriam . “T Aliquando uxorius , yvvoux hxc , φιλογυν*; dicitur, qui uxori nimis infervit. Virg. 4. Æn. v. 266. tu nunc Carthaginis altæ Fundamenta locas , pulcramque uxorius urbem Exftruis. Horat. l. 1. od. 2. v. 18. Vagus & finiftra labitur ripa , Jove non probante, uxorius amnis . Infcript. apud Fabrett. c. 4. n. 272. L. Fundanio L. F. Oufentina Proclo . . . . . Fundania Junia uxori S. teftam. F. cur. lege uxorio fuo , h. e. marito fui amantiffimo. “T Uxorius imber dicuntur a Statio lacrymæ, quibus deflet quifpiam mortem uxoris, lib. 5. filv. 1. v. 31. “T Uxoria bibere apud Quintil. declams. 15. c. 9. eft bibere medicamenta , quæ uxoris amorem concilient. °I Uxorium pendere dicitur ille , qui , quod uxorem non habuerit , æs populo dedit. Fe/?.

[ocr errors]

Littera , 3 , femivocalis eß , ex earum numero , quæ duplices appellantur . Vim enim duarum confonantium habet ideft cs , vel g* . Sane veteres pro x modo cs , modo g* utebantur , & apecs , gregs, pro quibus nunc apex , & grex dicimus. Quintil. l. 1. c. 4. Et noftrarum ultima X, qua tamen carere potuimus , fi non quaefìffemus. T Latini hoc elementum , quod vaftioris foni videretur , quibufdam di&tionibus exemerunt , unde pro vexillo velum , pro axilla alam, pro paxillo palum dicere maluerunt. Quod & ipfe teftatur Cic. in Orat. c. 45. Quomodo e< nim, inquit, nofter Axilla , Ala fa&us eft , fiifi fuga vaftioris litteræ, quam litteram etiam e maxiflis , e taxillis , & vexillo , & paxillo confuetudo elegans Latini fermonis evellit ? Pier. ad Æn. 7. 3/. 648. contendit, non femper effe duplicem : tum ex Veterum monumentis, in quib. vixfit , Alexfander, auxfilium , Cappadoxs , & in numo Galbae paxs legitur ; tum au&oritate Probi in Arte idem docentis. Differit de hac re etiam Voff. lib. 1. de Grammat. cap. 21. •I In compofitione quotiefcumque praecedit di&ionem incipientem a vocali, vel c, p , t , utraque compofitionis pars remanet integra , ut exaro , exeo , exigo, exoleo, exuro , excutio, expers, explodo, extraho , extundo . Sed fi præcedat f litteram , f vel abjicitur , vel retinetur , fcribitur enim exfurgo , & exurgo , exfequor , & exequor, &c. "] Nota eft mumeri denarii , ficuti & V, quæ dimidiata pars eß ejus , nota eft numeri quinarii. Hinc fa&tum eft, ut in vetuftis codicibus hæc nota aliquando inveniatur pro denario Romano , quod quatuor valebat nummis feftertiis. Phin. l. & cap. 12. Quod minore folio eft , mefofphaerum appellatur , emitur X. LX. Laudatiffimum microfphærum e minimis folium ; pretium ejus X. LXXV.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

7. Græcorum vocalis eft , qua in illorum di&ionibus fcribendis tantum utimur. Hujus loco antiqui , qui peregrinam litteram nullam recipiebant , quintam Latinerum vocalem fubftituebant.

-* Cic. in Orat. cap. 48. Purrum femper Ennius , nunquam Pyrrhum : Vi patefecerunt Fruges , non Phryges , ipfius antiqui declarant libri . Nec enim Græcam litteram adhibebant . Nunc autem etiam duas . Et cum Phrygum , & Phrygibus dicendum effet , abfurdum erat aut tantum barbaris cafibus Græcam litteram adhibere, aut re&o cafu folum Græce loqui : tamen & Phryges , & Pyrrhum aurium caufa dicimus . Martiam. Capell. l. 3. pag. 58. Y appreffis labris fpirituque procedit. h. e. eo fomo effertur , quo Galli & Bergomates fuum u . “I Aufon. Edyll. I 2. Technopaegn. de litter. momof/llab. v. 9. Pythagorae bivium ramis pateo ambiguis Y. Dicitur littera Pythagorae non quod ab eo inventa fuerit ( eft enim inventum Palamedis ex volatu gruum ) fed quia ejus figura utebatur ad fignificandum bivium vitæ humanæ per virtutes , aut per vitia. La&ant. l. 6. c. 3. Dicunt , humanae vitae curfum Y litterae effe fimilem , quod unufquifque hominum , cum primum adolefcentiæ limen attigerit , & in eum locum venerit , partes ubi fe via findit in ambas ( Virg. Æn. 6. v. 34o. ) hæreat nutabundus , &c. *J Proprium eft hujus litterae , ut initio di&ionum perpetuo afpireā Quare quæ ab ea incipiunt voces , in littera H quærendæ

unt.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

quam Poetæ fabulantur in Siciliam decidiffe . Quam fabulam inde ortam putat Macrobius 1. 1. Saturn. c. 8. extr. quod Sicilia in primis frugum fertilis fit . Saturnus autem primus putatur in Italia. frugum ufum inveniffe . Ovid. 1 5. Met. v. 29o. Zancle quoque jun&a fuiffe Italiæ legitur, donec confinia pontus Abßulit , & media tellurem reppulit unda. “I Eodem nomine appellata eft etiam Meffana ejufdem Siciliæ urbs ad fretum , de qua Sil. l. 14. v. 48. Nec Zanclæa gerunt obfcuram moenia famiam, Dextera quam tribuit pofito Saturnia telo. Ovid. 14. Met. v. 5. Liquerat & Zanclen, adverfaque moenia Rhegj. Adde Si/. /. 1. v. 662.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][merged small]

c. 25. ZELOTYPA, ae , f. gelofa , mulier zelotypiam habens . Petron. im fra

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
« НазадПродовжити »