Зображення сторінки
PDF

néí inter eos & antefignanos . Interdum etiam cum fagittariis & funditoribus confunduntur , interdum ab his feparantur : quia fi nominis vim fpe&es , fagittarii folis fagittis , funditores folis fundis pugnabant: velites vero & haftis eminus , & cominus gladiis , ut áiéîum eft. Fejlus in Advelitatio. Velites dicuntur expediti milites, quafi volites , ideft , volantes . 0vid. im Ibin, v. 47. Utque petit primo plenutn faventis arenae Nondum calfa&ti velitis hafta folùm ; Sic ego te ferro nondum jaculabor acuto . Liv. l. 3o. c. 33. Vias patentes inter manipulos antefignanorum velitibus ( ea tunc levis £irmatura erat ) complevit. Titin. apud Non. loc. cit. Ita Spurius animatur in prælium : veles equis recepit fe , nec ferit quemquam hoßem . Adde Lucil. apud Fe/?. in Sub vitem . . * Translate Cic. 9. Fam. ep. 2o. Me autem a te, ut fcurram velitem , malis oneratum effe , non molefte tuli . h. e. hominem di&tis alios ultro laceffentem , ut veles hoftem primus ]aceffit. VELÎTOR, aris, dep. 1. prœlium prima & decurforia pugna incipio. Apul. l. 7. Metam. Equus poftremis velitatur , calcibus . & lib. 9. Impetu vefano lapidibus crebris in eum velitantur . <| Translate Id. ibid. Tunc faga illa primis adhuc armis difciplinæ fuæ velitatur. “I jurgor , altercor, rixor, verbis contendo. nam a verbis fæpe ad manus veniri folet , ficut a velitibus ad gravis armaturæ milites . Plaut. Men. 5. 2. 27. Quid tu triftis es ? quid ille autem abs te iratus deftitit ? nefcio quid vos velitati eftis inter vos duos. avete garrito , quiflionato , contefo. & Gell. l. 6. c. 1 1. Cum inquinatiffimis hominibus non effe convicio decertandum , neque in maledi&is adverfus impudentes & improbos velitandum. 4] Velitari alicui periculum , Apul. /. 5. Metam. h. e. intentare , inftar velitis haftam jaculantis. *J Etiam velito , as , ufurpatum fuit , tefte Prifciano /. 8. pag. 799. Putfcb. VELITRÆ, arum , f. Veletri, oppidum Volfcorum in Latio , via Appia , in clivo fitum , colonia Romanorum . Liv. l. 2. c. 31. Velitras coloni ab urbe miffi , & colonia dedu&a . Sil. l. 8. v. 379. quos Setia & e celebri miferunt valle Velitræ. celebrem dicit , quia ibi origo fuit gentis O$taviæ , & natale folum Augufti . V. Sueton. in Aug. c. 1. 6. & 94. Al. leg. incelebri, h. e. infrequenti . VELITRINUS, a, um , ad Velitras pertinens , Veliternus , ut Velitrini coloni , Liv. /. 6. c. 36. & abfolute , Velitrini , Sueton. in Aug. c. 94. Utroque loco, & alibi apud Liv. al. leg. Veliterni. vELIVöLANS, antis , & VELIVöLUS, a, um , che va a vele , frtto$pow$, , epitheton navis , quae ut aves alis volant, ita velis & vento fertur. Vetus Poeta apud Cicer. l. 1. de Divin. c. 3 1. extr. & fera velivolantibus Navibu' complevit manu litora. Ovid. 4. ex Pont. ep. 5. fub fin. Et freta velivolas non habitura rates. Adde Lucret. l. 5. v. 1 441. & Enn. apud ' Servium ad Virg. 1- Aen. v. 228. & apud Macrob. 1. 6. Saturn. c. 5. Etiam mare dicitur velivolum , quia velis & navibus percurritur . Liv. in Helena apud Macrob. ibid. Tu qui permenfus ponti maria alta velivola . Virg. loc. cit. Defpiciens mare velivolum , terrafque jacentes. Adde Ovid. ex Pont. l. & eleg. ult. v. 2 1. VELLA pro vilJa di&um eft a rufticis , tefte /arr. 1. 1. R. R. c. 2. V. Veha . VELLATÜRA , & Velatura , ve&tura . Unde vellaturam facere apud Varron. l. 1. R. R. c. 2. a med. h. e. quaeftus caufa ve&turam facere. V. Veha , & Vehela. VELLÉDA . V. / eleda . vELLEJÄNUS, a, um , ad Vellejum aliquem pertinens. Senatusconfultum Vellejanum di&tum eft a C. Vellejo Tutore , qui cum M. Silano conful fuit . . Ejus verba recitantur ab U/piano Dig. lib. 1 6. tit. 1. leg. 2. qui Titulus ad Senatusconfultum Vellejanum infcribitur. Eorum autein Confulum nomina habentur apud Gruter. pag. 47o. *m. t. €” 2. VELLEJUS PATERCULUS eques R. prænomine Marcus , vel , ut alii volunt , Publius , aut Cajus , variis muneribus fun&us , denique a Tiberio Prætor fa&us , fcripfit duobus libris hiftoriam compendiariam de rebus Romanis ufque ad excefíum Liviae conjugis Augufti, ftylo Plane Latino , & eleganti, fed adulationis pleno.TCum in Sejani amicitiam receptus effet , ab eodem Tiberio quinquagenarius occifus eft . * Adje&ive lex J unia Velleja , aut Vellea memoratur a Scaevola Dig. lib. 28. tit. z. leg. 29. & Ulpian. tit. 3. leg. 3. & Juffin. lib. 2. Imf}itution. tit. I3. VELLERÉUS , a , um, di lana , qüi eft ex vellere, laneus. Afcom. in a$ion. 1. in /err. c. 8. Crumenae vellereae , & fcorteæ. VELLICÀTIM , carpcndo qua e , μερικάς , hinc illinc vellicando , feu carpendo , carptim . Sifenm. apud Non. c. 2. m. 758. & 91 1. Nos una ætate in Grecia & Afia gefta litteris idcirco continentia mandavimus , ne vellicatim ac faltuatim fcribendo le&orum animos impediremus . Gell. quoque hunc locum recitat in fi. l. 12. ubi qui$dam leg. velitatim , h. e. quafi more velitis huc illuc difcurrendo . fed non eft a priori le&ione recedendum. VELL1CATIO, onis , f. il pizzicare , pizzicotto , nAw?;, a&us vellicandi. Senec. de vita beata , c. 5. a med. Tunc pura mens eft , & foluta omnibus malis, cum non tantum lacerationes, fed etiam vellicationes effugerit . Id. in fi. l. 3. de Ira . Detrimenta , injurias , c9gyjgia , vellicationes contemnamus. i motti pungenti. VELLICO , as, avi , atum , a. 1. pizzicare , fpêla<3are , rxpx ti» » , frequentativum a vello : & proprie fit cum extremas corporis partes digitis carpimus , & premehdo vellimus , aut cum äves róftro quiPPiam pervellunt . Quintil. 1. 6. c. 1. poj} med. Puer , quid flefet » interrogatus , ex pædagogo fe vellicari refpondit . Plaut. MoJfe//. 3. 2. 146. Cornix adftat, ea volturios dúo viciffim vellicat. Nεneffan. de Baccho puero & sileno , eclog. 3. v. 31. Cui deus arridens horrentes pc£tore fetas vellicat , aüt âigitis^ aures adßringit

[ocr errors]

acutas . Paulin. Nolam. epiß. 36. ( al. 49.) fe&. 3. Vellicata blande auricula fufcitavit. “I Metaphorice eft verbis mordere , di&tis pungere, criminari, lacerare. Cic. pro Balb. c. 26. In conviviis rodunt, in circulis vellicant , maledico dente carpunt. Horat. /. 1. fat. 1 o. v. 79. Vellicat' abfentem Demetrius . Adde Senec. l. 2. de benef. c. 28. extr. & Propert. /. z. eleg. 4. v. 8. “T carpere , & imminuere . Varr. l. 3. R. R. c. 16. Apis minime malefica , quod nullius opus vellicans facit deterius.

[blocks in formation]
[ocr errors]

re , τίλω , * TotiXw , vi evello , pervello , extraho : a ti »• . Cic. Verr. 6. c. 24. fub fin. Tum illa , ex patellis & turibulis quæ vellerat, ita fcite in aureis poculis illigabat , ut , &c. Colum. l. 5. c. 1 1. & de arborib. c. 26. ante med. Cuneum vellito , ftatimque furculos demittito in ea foramina, &c. Liv. l. 9. c. 14. a med. Cum pars foffas explerent , pars vellerent vallum atque in foffas proruerent . Virg. 4. Georg. v. 1 o8. & Æn. 1 1. v. 1 9. vellere figna, pubemque educere caftris . Id. 2. Æn. v. 48o. poftefque a cardine vellit . & lib. 1 1. v. 566. haftam de caefpite vellit . Plin. l. 1 9. c. 8. a med. Vellere afparagum ab radice . Id. l. 18. c. 17. ad fin. Legumina , quae velluntur e terra , non fubfecantur . Tibull. l. 3. el. 5. v. zo. modo nata poma vellere . Ovid. 8. Met. v. 8oo. Famem lapidofo vidit in agro , Unguibus & raris vellentem dentibus herbas. Lucam. l. 4. v. 414. ficcas de cæfpite vulferat herbas . & lib. 6. v. 218. Affixam vellens oculo pendente fagittam. & verf. 545. percuffaque vifcera nimbis Vulfit. /?accò. *] Sæpe dicitur de lana & pilis , pelare , ffrappare , wzà'(». Varr. 1. 2. R. R. c. ult. a med. Vellere laham. Plin. l. 8. c. 48. Oves non ubique tondentur : durat quibufdam in locis vellendi mos. Martial. l. 5. epigr. 38. Vellere cómam. Propert. Jub fin. l. 3. albos a ftirpe capillos . Plin. 1. 1o. c. 22. & Colum. l. 8. c. 13. plumam anferum bis anno . Horat. l. 2, ep. 1. v. 45. pilos equinæ caudæ. Id. l. 1. fat. 3. v. 133. barbam. Lucan. l. 6. v. 562. Illâ genæ florem primævo corpore vulfit. Suet. in Ce/. c. 45. Circa corporis curam morofior , ut non folum tonderetur diligenter , ac raderetur , fed velleretur etiam , ut quidam exprobraverunt . h. e. pilos corporis radicitus fibi volfellis erui curaret , ne rurfus nafcerentur : quod molles & effeminati fa&litare folebant . * Eft etiam perftringere , vellicare , torquere , pizzicare. Horat. l. 1. far. 9. v. 63. vellere coegi , Et prenfare manu lentiffima brachia. Ovid. h. 1. de ar. am. v. 6g6. Velle latus digitis , & pede tange pedem . *J Hinc vellere aurem , admonendi gratia , tirar gli orecchi. Virg. Ecl. 6. v. 3. Cum canerem reges, & prœlia , Cynthius aurem Vellit , & admonuit , &c. Calpurm. ecl. 4. v. 1 5 5. vellit faePius aurem Invida paupertas, & dixit ovilia cura. Au&#. Cope , in fi. Pereat, qui craftina curat : Mors aurem vellens , vivite,, ait ; venio . V. Pervello. 'I Metaphorice Stat. l. 5. filv. 2. v.7. Sed mea fecreto velluntur pe&ora morfu . h. e. punguntur , torquentur dolore . *] Pro divellere, ruere, evertere. V. in Vulfus . x»ç , m dwog , lana ex ove dempta , & conglobata , ut Varr. 1. 2. R. R. 3. ult. definit : a vello , `quiá mos fuit aliquando oves lana fpoliare non tondendo, fed vellendo , ut Plin. l. 8. c. 48. tradit . farr. l. 4. de L. L. c. 8. extr. & cap. 29. Paftores Palatini ex ovibus , ante tonfuram inventam , vellere lanam , funt foliti : ex quo vellerà dicuntur. Plin. l. 27. c. 7. a med. Abfinthium in vellere appofitum menfes ciet. Horat. epod. 12. v. 2 1. Muricibus Tyriis iteratâ:'vellera lana. Id. l. 1. ep. 1o. v. 27. Aquinatem potantia vellera fucum . Ovid. Met. 14. v. 264. Nymphae , quæ vellera motis Nulla trahunt digitis, nec fila fequentia ducunt. * De lana nondum detonfa, fed hærente corpori. Virg. Ecl. 3. v. 93. ipfe aries etiam nunc vellera ficcat. Tibull. l. 2. el. 1. v. 62. Molle gerit tergo lucida vellus ovis. Ovid. Heroid. ep. 18. v. 143. Invideo Phryxo , quem per freta triftia tutum Aurea lanigero vellere vexit ovis. “T Item de ipfis lanatis ovium pellibus. Virg. Æn. 7. v. 93. Centum lanigeras ma&tabat rite bidentes , Atque harum effultus tergo ftratifqué jacebat Velleribus . Colum. 1. 7. c. 4. circa m£d. Pelles eorum propter pulcritudinem lanæ majore pretio, quam alia vellera mercantibüs träduntur . Ovid. Faß. 3. v. 1ο1. Semicaper, coleris cin&utis , Faune , Lupcrcis, Cum luftrant celebres velJera fe&ta vias. Adde lib. 4. V. 654. •I Item de corio & villo aliorum animalium . Ovid. Faft. z. v. 339. & lib. 5. v. '395. fulvi fetis. hirfuta leonis vellera . id. 6. MeíTv. 592. & lib. 3. v. 197. lateri cervina finiftro Vellera dependent . & lib. 1 1. v. 3. Ecce nurus Ciconum te&tae lymphata fefinis Pe&ora velieribus. “I Parnaffia vellera apud Stät. l. 3. ffl.). 3. v. 8. funt filamenta lanea , & vjttae , quibus coronantur poetae , aut laurea, hederaceave fertâ inne£tunt. ' " Per metaphoram dicitur de rebus lanae fimilibus. Ki*g. 1. Georg. v. 397. Tenuiâ nec lanæ per cælum vellera ferri. b. e. nubes vellerum inftär . Sic Lucam. l. 4. v. 1 24. Phœbus denfas in vellera nubes fparferat . Martial. l. 4. epigr. 3. Afpice , quam deafum tacitarum `vellus aquarum Defluat in vultus Caefaris , inque finus. /. e. nix ficut lafia. Virg. 2. Georg. v. 12 1. & Petrom. in Sa*/*. c. I 19. Velleraque ut foliis depe&tant tenuia Seres. h. e. lanuginem .

[ocr errors][merged small]
[graphic][graphic][graphic]

</. 383. gehs effrena pecudum fulvis velatur corpora fetis . . Id. 8. AEn. v. 33. Tiberim glauco velabat amiétu carbafus. Ovid. 8. Met. v. 252. avem Reddidit, & medio velavit in aere pennis . Plin. 1. 34. c. 5. de ßatuis. Graeca res eft, nihil velare : at contra Romana & militaris , thoraca addere . “T Velare tempora vittis , ovid. 3. ex Ponr. ep. z. v. 75. h. e. cingere , circumdare. Sic Pompon. apud Non. c. 4. n. 479. Nunc rogas , quid fiat ? reftis eft vi1is, velet gulam. b. e. obftringat. T Ornare, adornare . Virg. 2. Æn. v. 249. delubra deum fefta velamus fronde. Ovid. 4. Trift. el. 2. v. 3. Altaque velentur fortaffe Palatia fertis . Id. 6. Faß. v. 3 1 2. Et velant fcabras florida ferta molas. Id. 1. Tri/?. el. 1. v. $. Nec te ( liber ) purpureo velent vaccinia fuco. “I celare , abfcondere , nafcondere , coprire . Senec. in Hippol. v. 72 1. fcelere velandum eft fcelus . Plin. in Paneg. c. 36. Non alia major gloria tua , quam quod agentibus tibi gratias nihil velandum eft , nihil omittendum.

[ocr errors]

tas , pernicitas : & proprie de corpore dicitur . A pernicitate quid differat in Pernix di&um eft. Cie. 1. Offic. c. 3o. ante med. Videmus alios velocitate ad curfum , alios viribus ad lu&andum valere . Id. de Seneά. c. 6. circa med. Non viribus , aut velocitatibus , aut ce1eritate corporum res magnæ geruntur , fed confilio , au&oritate, fententiâ. ( velocitas corpóris eft hoc loco in curfibus : / celeritas in

agilitate , & mobilitate . ) Hirt. l. 8. B. Gall. c. 48. a med. Quod ! malum dux equi velocitate evitavit . Id. de B. Alex. c. 66. extr.

Iter coeptum fimili velocitate conficere . Jußin. in £n. l. 36. Feftimata velocitate contendere . Hirt. de B. 4fric. c. 69. Numidæ mi

rabili velocitate praediti . Id. /. 8. B. Gal/. c. 36. Germani pedites ;

fummae velocitatis. Sallu/?. in Jug. c. 36. Plerofque velocitas , & regio hoftibus ignara tutata funt. Vellej. 1. 2. c. 34. Juvenes veloci

tate pernices . Jußin. l. z. c. 14. Velocitas Famae . Plin. l. 15.,

c. 13. Velocitas pomorum cito mitefcentium . Id. l. 19. c. 5. Cu«curbitarum velocitas pernix . fcil. reptandi , & crefcendi. Tacit. 1 $. -Mnn. c. 38. Incendium anteiit remedia velocitate mali. Id. 1. Hift. c. 83. Velocitas occafionum. Senec. l. 2. de Ira , c. 35. Ea demum velocitas placet , quæ ubi juffa eft , veftigium fiftit , nec ultra de-ftinata procurrit , & quæ fle&i , & a curfu ad gradum reduci poteft. *J Transfertur ad animum . Cic. 4. Tufcul. c. 13. Velocitas corporis celeritas appellatur : quæ eadem ingenii etiam laus habetur propter animi mültarum rerüm brevi tempore percurfionem . Plin. 2. 7. c. 1 z. Velocitas cogitationum , animique celeritas , & ingenii varietas multifornies notas imprimit . Val. Max. h. 7. c. 3. n. 4. *velocitas fagacitatis.

[ocr errors]

«Ovid. 1 1. Met. v. 586. Vife foporiferam Somni velociter aulam . 1Ptin. l. 16. c. ult. ante med. Aquaticae arbores fenefcunt velociter. <Cic. in fomn. Scip. fub fin. Animus velocius in hanc fedem fuam pervolabit . Id. de Univerf. c. 9. Velociffime moveri . Suet. in Tiro , c. 3. Notis velociffime excipere aliquid .

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

1eriter exftru&as. •| Cum infinito Stat. 6. Theb. v. 797. nec jam hic abfiftere velox. 4] agilis , levis , fnello , agile, deftro. «Ovid. 2. Faß. v. 452. Et male veloci jufta foluta Remo • 4J Velox via, Senec. in Med. v. 19o. h. e. quae velociter conficitur . Sic Id. in Troad. v. 398. Mors velocis fpatii meta noviffima. h. e. quod cito decurritur. “I Metaphoricé Cic. Tufcul. 1. c. 19. . Nihil et animo velocius : nulla eft `celeritas , quæ poffit cum animi celeritate contendere . Quintil. i. 6. c. 4. Ingenium velox ac mobile. ia. t. 1o. c. 3. ante med. Decurrere per materiam , ftilo quam velo

[ocr errors]
[ocr errors]

< tendunt vela Noti , & verf. 683. ventis intendere vela fecundis. & hb. 4. v. 374. folvere. Quintil. in epiff. ad Trypbon. permittere ventis .. Caef. }. 2. B. Civ. c. 25. fub fim. dirigere ad aliquem locum. Cic. Attic. /. 1. ep. 16. contrahere . & Virg. 1. Georg. v. 373. legere. Hirt. de B. Alex. c. 45. a med. fubducere. ammainar?. & Tcap. 46. Velis profugere . Cic. 1. Tufcul. fub fin. Paffis velis pervehi`. 13. pro Dom. c. io. Pleniffimis velis nàvigars. a vele piene , o gomfe . & Virg. 7. Æn. v. 23. Neptunus ventis implevit velâ fecun$is. *J Hypallage eft in illo Virg. Æn. 3. v. 472. claffem velis aptare. pro aptare vela claffi. *f Sæpe fervit allegoriæ. Cic. pro Dom. £. 1o. Cum fenatum a gubernaculis dejeciffes , populum e navi, exturbaffes , ipfe archipirata cum grege prædonum impuriffimo pleniffimis velis navigares . Horat. /. 1. od. 34. v. 2. Ififanientis $um fapientiae Confültus erro , nunc retrorfum Vela dare , atque iterare curfus Cogor reli&tos . Id. in fin. od. 1 o. l. z. fapienter idem Contrahes vento nimium fecundo Turgida vela. Id. l. 2. ep. 2. v. 2oi. Non agimur tumidis velis Aquilone fecundo : Non tamen adverfis ætatem ducimus Auftris . Id. l. 4. od. 15. Phœbus volentem proelia me loqui , Vi&as & urbes , increpuit , lyra, Ne parva. Tyrrhenum per æquor Vela darem . Ovid. 1. 1. ex Pont. ep. 8. is fin. moderatius opta, Et voti , quaefo contrahe vela tui . Id. z. de ar. am. v. 725. Sed neque tu dominam velis majoribus ufus Define , nec curfus anteat illa tuos . Cic. Tufcul. 4. c. 5. Utrum panderem vela orationis ftatim , an eam ante paululum diale&icorum remis propellerem . Martial. 1. 8. epigr. 7o. dare vela Famae . %. e. permittere ,fe Famae. “I Velis equifque , & remis velifque , e£ «omni conatu , diligentia, ftudio, celeritate, 4 tutto potere, con ogni sforzo, colle mani e co' piedi. Cic. 3. Tufcul. c. 1 1. fn fin. Res mifera , deteftabilis , omni contentione , velis, ut ita dicam , remifque fugienda . Id. 3. 0ffic. c. pænult. Cum his velis equifque , ut dicitur , decertandum eft . V. Equus . Sic Plaut. Afin. I. 3. 5. Remigio veloque , quantum poteris , feftina & fuge. °| Extra rem nauticam velum eft linteum, pannus , velamen , velarium , aulæum ad quippiam tegendum , velo , tenda , coxtima . Cic. Verr. 7. c. 12. Tabernacula carbafeis intenta velis . Id. Catil. 2. c. 1o. circa med. Quos pexo capillo, nitidos videtis, manicatis tunicis, velis ami&os non togis . Plin. l. 4. ep. 19. Eadem, fi quando recito , in proximo , difcreta velo fedet . dietro la pertiera . & Senec. epift. 8o. Allevare velum . alzar 14 portiera . & Lamprid. in Alex. Sever. c. 4. Ut falutaretur patente velo, admiftionalibus remotis . a portiera alzata . Plin. l. 19. c. 1, ad fin. Q. Catulus carbafima vela primus duxit in theatro . & mox . Marcellus vellis inumbravit forum . Sueton. in Claud. c. 1o. Inter prætenta foribus vela fe abdidit . Juvenal. fat. 6. v. 226. Ornatas paulo ante fores , pendentia linquit Vela domus. gli arazzi. Adde fat. 9. v. 1 o3. A| Translate Cic. ad Q. Fr. 4. 1. ep. 1. c. 5. Multis fimulationum involucris tegitur , & quafi velis quibufdam obtenditur uniufcujufque natura . VELÜMEN. V. Vellimen .

[ocr errors]

modum, ficut : a vel , & ut , aut uti . Plaut. Pæn. 4. 1. 2. Studeo hunc lenonem perdere, velut meum herum miferum macerat . Caef. 1. 3. B. Gall. e. 18. cxtr. Læti , velut explorata vi&toria , ad caftra pergunt . Salluft. init. Catil. Vitam filentio tranfire , veluti pecora, £ju£, &c. Nep. in Anmib. c. 1. Velut hereditate reli&tum odium paternum erga Romanos fic confirmavit , ut , &c. Cic. de Harufp. refp. c. 4. a med. Si in me impetum facere conabitur refiftam , & cjus conatum refutabo : velut hefterno die , cum mihi minaretur, voce tantum attigi legum initium ; confedit ille : conticuit . Id. 2. de Fin. c. 33. EIogia [monumen:orum id fignificant : velut hoc ad portam . come, per efempio . & lib. 2. de natur. Deor. c. 48. Beftiae à quatiles , quæ gignuntur in terra , veluti crocodili , &c. Virg. 2. Æn. v. 378.TObßüpuit, retroque pedem cum voce repreffit : Improvifum afpris veluti qui fentibus anguem Preffit humi nitens , trepidufque repente refugit. Tibull. l. 1. el. 7. v. 25. Sæpe , velut gemmas ejus, fignumque probarem , Per caufam , memini ne tetigiffe manum . Plin. 1. 27. c. 5. a med. Comae hyperici tritæ velut cruentant . oio/& oiag*-<m . tingono come di fangue. *] Pro quafi , pæne . Ovid. 2. Met. v. 1 16. ut terras mundumque rubefcere vidit, ©ornuaque extremæ velut evanefcere Lünae . Plin. de gall. gallinac. 1. 1o. c. 2 1. Dimicatione paritur hoc quoque inter ipfos , velut ideo tela agnata cruribus fuis intelligentes ; *J Velut f , tanquam fi , quafi . Caef. 1. 1. B. Gall. cap. 32. Abfentis Ariovifti crudelitatem , velut fi coram adeffet , horrebant . Liv. l. 2 1. c. 16. Tantus Patres metus de fumma rerum cepit •, velut fi jam ad portas hoftis effet . 4I Et fequente ira , fic. Id. I. 29. c. 28. a med. Itaque , velut fi urbem aggreffurus Scipio foret , ita ad arma eft conclamatum . Cic. Tufcul.T. c. 1 o. Velut in cantu & fidibus , fic ex corporis totius natura , &c. Colum. 1. 3. c. 18. a med. Velut per fiftulam , ita per apertam vitis medullam humor trahitur . Liv. l. 31. c. 18. in fin, Cum veluti Sagunti excidium , fic Philippo Abydenorum clades ad bellum animos feciffet . vENA, æ, f. vena, o^άω, οΆs36c , &yyéìor , vas in corpore animalis, quo continetur fanguis ad cor refluens . Differt ab arteria multipliciter, ut in ea voce di&um eft. Cic. 2. de mat. Deor. c. 55. extr. vénæ , & arteriæ a corde tra&ae & profe&ae , in corpus omne ducuntur. Lucret. l. 3. v. 443. fanguinem venis detrahere . Virg. 3. ςeorg. v. 46o. ferire pedis fàlientem fanguine venam. fahaffare, fanguinem mittere ad morbi vim frangendam . Celf. l. 2. c. 1 o. Venam incidere . Sueton. im vita Lucani , in fine. fecare . Tacit. Ann. 15. c. 33. interfcindere . & cap. 59. abrumpere . & cap. 69. abfcindere. Id. Amm. 16. c. 17. Venas exfolvere . & cap.v 1 9. aperire. Juvemal. fat. 6. v, 46. pertundere. Colum. /. 6. c. 14. folvere. % ;eti da

*i damnatos incifis venis interficere faepe mos fuit : ipfique morti addi&i , hoc fe modo vita privabant, metu fupplicii gravioris. Exempla paffim apud Tacit. & Sueton. occurrent locis modo cit. & alibi . Cic. de Harufp. refp. c. 16. ad fin. Eum in vincula conjecit , * & medicum intromifit fuum , qui legato, focio, amico, libero fœdiffime & crudeliffime venas incideret. Adde in Pifon. c. 34. " Metonymice eft ipfe fanguis . Sidon. carm. 7. v. 83. folitofque cruentum Lac potare Getas , & pocula tinguere venis. <| I Quandovjue vene arterias fignificant . Cic. de Fato , c. 8. Si cui venæ fic moventur, is habet febrem . Celf. 1. 3. c. 6. Venis enim credimus, fallaciffimae rei, quia fæpe iftae lentiores, celeriorefve funt & ætate, & fexu , & corporum natura. Senec. ep. 22. & Perf. fat. 3. v. io7. venas tangere . taffare , toccare il polfo . Sic Sueton. in Tiber. c. 72. fub fin. tentare . Celf. l. 3. c. 5. a med. Si protinus venæ concidederunt . manca il polfo , Tarteriarum pulfus , viribus deficientibus , languit . Ovid. 3. ex Pont. ep. 1. v. 69. Ad medicum fpe&o , venis fugientibus, æger. “T Vulgi perfuafio eft , vinum potum ftatim in venas influere. Horat. l. 1. ep. 1 s. v. 19. vinum generofum & lene , quod cum fpe divite manet In venas animumque meum. Phaedr. l. 4. fab. 14. v. 9. irrigatus multo venas me&tare . Virg. Ecl. 6. v. 15. Infiatum hefterno venas, ut femper, Iaccho . Plin. 1. 23. c. 1. fe£#. zo. Hard. Venæ mero excitantür . Lucret. de cibo l. 4. v. 952. cibus in venas cum diditur omnes. •| Per metaphoram dicuntur de meatibus aquarum , & metallorum . Hirt. l. 8. B. Ga//. c. 43. Cuniculis venæ fontis intercifae funt atque averfæ. Martiah. l. 1o. epigr. 3o. Nec in Lucrina lota Salmacis vena . h. e. in aqua . Cic. 2. de nat. Deor. c. 6o. a med. Nos æris , argenti , auri venas penitus abditas invenimus . Juvenal. fat. 9. v. 31. tenue

[ocr errors]

de meatibus, fibris , & lineis arborum, marmoris, lapidum . Plin. 1. 1 6. c. 38. circa med. In quarundam arborum carnibus pulpæ, venaeque funt. Difcrimen earum facile . venæ latiores candidiorefque, pulpae fiffilibus infunt . & lib. 1 3. c. 15. a med. Menfis praecipua dos in venam crifpis, vel in vortices parvos . Id. 1. 37. c. 6. fub fin. Indicam onychen plures habere varietates , igneam , nigram , corneam , cingentibus candidis venis oculi modo , intervenientibus quarundam oculis obliquis venis . & cap. 1 o. Mediam gemmam fecans Hammea vena. Stat. 1. 1. filv. 3. v. 36. An pi&urata lucentia marmora vena Mirer ? “J Plin. l. 17. c. 1 1. venas arearum dicit areas ipfas feminarii longo tra&u du&tas. “| Vena de intima parte cujufque rei . Virg. 6. /En. v. 6. quærit pars femina flammæ Abftrufa in, venis filicis . Id. 4. Æn. v. 2. Vulnus alit venis , & cæco carpitur igni . Cic. I. Catil. c. 1 3. Periculum refidebit , & erit inclufum in venis , atque in vifceribüs reipubl. 1d. 1. de Orat. c. 52. Teneat orator oportet venas cujufque generis, ætatis , ordinis, & eorum apud quos aliquid aget , mentes fenfufque deguftet. /. e. intimam naturam , ingenium , indolem . Sever. in epiff. apud Spartian. in Pefcemm. c. 3. Haec , fi ulla vena paternæ difciplinæ in nobis viveret, fierent ? Similia habet Perf. fat. 1. v. 1 o3. * *] Illa translata funt a venis aquarum , aut metallorum. Horat. T. 2. od. 18. v. 7. Nec Laconicas mihi Trahunt honeftae purpuras clientæ : At fides , & ingenj benigna vena eft . Id. de ar. Poet. v. 4oo. ego nec ftudium fine divite vena, Nec rude quid poffit video ingeniumi. Juvenal. fat. 7. v. 53. Sed vatem egregium , cui non fit publica'vena, Qui nihil expofitum foleat deducere , &c. Ovid. 3. triff. el. 7. v. 15. Hoc ( ingenium ) ego Pegafidas deduxi primus ad undas , Ne male fecundæ vena periret aquæ. “T Tó aj3o7o, $8;gwx£,. Perf. fat. 6. v. 72. Martial. 1. 4 epigr. 66. lib. 6. epigr. 49. & lib. 1 1. cp 1 gr. 17. VENABüLUM, li, n. fpiedo da caccia , m;og&xio, , telum, quo venantes utuntur, aciei longiffimae . Cic. l. 7. Fam. ep. 1. Aüt præclara beftia venabulo tranfverberatur. Martial. l. 14. epigr. 31. l6ngo venabula roftro. Virg. 4. Æn. v. 1 3 1. lato venabulaTferro. Ovid. Heroid. ep. 4. v. 83. venabula cornea. Id. 8. Met. v. 419. Splendidaque adverfos venabula condit in armos. “I Sagittarum venabula Plin. /. 8. c. 18. in fin. dicit fagittas grandiores in venatu ele. phantorum adhibitas. VENAFRÄNUS, a, um , ad Venafrum fpe&ans . Horat. 1. 3. od. 3. in fin. Tendens Venafranos in agros . juvenal. fat. 5. v. 83. venâ. frang pifcem perfundit ; at hic , qui Pallidus affertur mifero tibi caulis , olebit Laternam . b. e. optimio oleo. VENÄFRUM , i , n. Venafro, urbs Campaniæ, in confin. Samnii, in colle , a Vulturno fluvio nonnihil diftans, olei ferax . Horat. i. z. od. 6. v. 15. Viridique certat bacca Venafro . Martial. l. 13. epigr. 98. Hoc tibi Campani fudavit bacca Venafri. VENÄLIS » le, da vendere, venale , &tcs , expofitus emptoribus, vendibilis . Cic. Offic. 3. c. 14. Venales hortos habere.' Id. 3. Agrar. c, ult. Poffeffiones venales ac profcriptas hac lege video .' Id. pro 24int. c. 13. Vocem venalem habere . }. e. praeconem effe . Piin. 1. 19. c. 4. Cibus uno affe venalis. Sil. l. 1 5. v. 5o3. Venales animæ . foldati prezzolati. *J Aliquando ponitur pro avaro, fordigo , qui pecuniae , aut obfonii grátia fe ipfum venderet , nihilque facere recufaret . Salluff. in Jug. c. 39. extr. Urbem venalem , & mature perituram , fi emptorem invefierit . Martial. epigr. 6o. l. 3. Cum VQcor ad coenam non jam venalis , ut ante . Cic. pro Dom. c. 19. Penique ille novitius Ligur , venalis afcriptor & fübfcriptor tuus • Id. Verr. 5. c. 62. a med. Habere fidem, ju$jurandum, veritatem » officium , religionem venalem . Propert. 1. 2. el. 1 3. v. 2 1. Nunquam venales effent ad munus amicae . Liv. 1. 35. í. penult. Trahentibus ad Antiochuu quibufdam venalem pretio mìùltitudinem.

[ocr errors]

Mércis appellatione homines non contineri , Mela ait ;, & ob eagn .

[ocr errors]
[graphic]

... v. 25. manet fub Jove frigido Venator tenerae conjugis immemor.

Cic. 1. de mat. Deor. c. 3o. Speculator venatorque naturæ.

•I Eft inter officia domus Auguftæ . Vetus Lap. apud Donium claff. 7. n. 1 14. Callifthenes Cæfar. Venat. In alio apud Murator. pag. 331. m. 2. habemus, Collegium Venatorüm. W - Translate Plaut. Mil. 3. 1. 14. Venator adeft noftris confiliis : cum auritis plagis . •| Loco adje&ivi Virg. 12. Æn. v. 73 1. Venator curfu canis & latratibus inftat . Stat. 9. Theb. v. 685. 'venator equus . Sic pugnator juvencus, Virg. Æn. 1 1. v. 68o. bellator equus, Id. ibid. v. 89. & Tacit. de Germ. c. 14. praedator equus, Stat. 4. Theb. v. 316. bellator taurus, Id. l. 3. v. 33o. latratores moloffi, Martial. l. 12. epigr. 1.

[ocr errors]
[ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small]
[ocr errors]
[ocr errors]

3. Offic. c. 12. Ut ne quid omnino , quod venditor norit , emptor ignoret. Id. poff redit. in Sen. c. 4. a med. Mercatores provinciarum ii funt , ac venditores noftrae dignitatis.

VENDITRIX, icis, f. venditrice, quæ vendit . Scaevola Dig. lib. 18.

[ocr errors]
[ocr errors]

£. 37. Decumae contra leges venditæ. Martiat, epigr. ult. i. 12. conjux vendita fæpe vendentem nunquam deferit . Senec. 6. de benef. c. 38. Conftat negotiatio ex emptó & vendito.

VENDO , dis , didi, ditum , a. 3. vendere , rwagw , venditionem fa

cio , rem alteri pretio accepto trado , alieno, mancipo : contra&um
a venundo. Plaut. Pfeud. 1. 3. 1 18. Juravifti , te illám. nulli vendi-
turum , nifi mihi . Id. Perf. 4. 4. 3 1. Aut hoc emptore vendes pul-
cre , aut alio non potes. Id. Afin. 1. 1. 74. Argeiitum accepi , `do-
te imperium vendidi. Cic. 5. Verr. c. ult. Si ubertas in percipiendis
fru&tibus fuit , confequitur vilitas in vendendis , ut aut maie ven-
dendum intelligas , fi proceffit ; aut male perceptos fruétus, fi re&e
licet vendere , & ibid. Quam, optime vendere . Id. 3. Offic. c. iz. a
med. Vendo meum non pluris, quam ceteri, fortaffe etiam minoris.
Id. Verr. 5. c. 53. Dicit , quanti cujufque agri decumas vendiderit .
& Data eft opera a me , ut quam plurimo decumas venderem . &
Cur non ita magno vendidifti ? Plaut. Merc. 2. 3. 93. Viginti minis
opinor poffe me illam vendere. Cic. pro Sext. c. 26. Vendére aliquid
pecunia grandi. “T Translate Perf. fat. 1. v. 122. Hoc ridere
meum , tam nil, nulla tibi vendo Iliade .
nal. fat. 7. v. 135. purpura vendit Caufidicum , vendunt amethyfti-
na. 4. e. commendant, & in caufa funt , cur locet multis operam
fuam . Cic. Attic. l. 13. ep. 12. Ligarianam præclare vendidifti , poft-
hac quidquid fcripfero , tibi praeconium deferam . h. e. præclare
commendafti , ut ait ibid. ep. 19. & effecifti , ut probaretur a. mul-
tis . Juvenal. fat. 8. v. 192. vendere fua funera . 'efporre per denari
la vita. Perf. fat. 6. v. 75. animam lucro. & Martial. l. 5. epigr. 16.
follicitis vendere verba reis. A. e. mercede caufas orare . T Vende-
re dicuntur , qui lucri & pecuniæ caufa quippiam alteri per nefas
concedunt. Virg. 6. Æn. v. 62 1. Vendidit hic auro patriam , domi-
numque potentem Impofuit . tradì . & Juvenal. fat. 1o. v. 77. ven-
dere fuffragia. “T Vendere pro locare quidam putant ufurpari a
Cicer. Verr. 3. c. 54. ad fin. alii negant. V. Venditio.

VENEFÍCA. V. Veneficus. -
VENEFICIUM , ii, n. incantefimo, fregheria , animaliamemto , attoffica-

*mento , qoxpw*x*v*tg , yo* rvwz , crimen , quo quis veneno , malis pharmacis, aut incantationibus aliquem necat , maleficium . Apud Romanos erat crimen publicum , & capitale : deque eo primum quæftio eft inftituta , cum multarum matronarum fraude non pauci primores civitatis veneno fublati funt , ut Liv. 1. 8. c. 18. & Val. Max. l. 2. c. 5. n. 3. narrant . Adde Martiam. Dig. lib. 48. tit. 8. 'leg. 3. & V. orationem Cicer. pro Cluent. ubi hujus rei fæpe fit mentio . Tacit. Ann. 12. c. 66. Locufta nuper veneficii damnata. Plin. l. 7. ep. 6. circa med. Deferre aliquem falfi & veneficii reum . “T De incantationibus Cic. in Bruto , . cap. 6o. Subito totam caufam oblitus eft : idque veneficiis & cantionibus Titiniæ fa&um effe dicebat . Plin. l. 18. c. 6. a med. C. Furius Crefinus in invidia magna erat , ceu fruges alienas pelliceret veneficiis . & mox . inftrumentum rufticum omne in forum attulit , &c. poßea dixit : veneficia mea, Quirites, hæc funt . Id. l. 25. c. 2. ante med. Solis Lunaeque defe&tus veneficiis & herbis cogi , eamque nunc feminarum fcientiam prævalere. 0vid. Heroid. ep. 6. v. 1 5o. Quofque veneficiis

[ocr errors]
[ocr errors]

VENDITIO , omis , f. vendizione , vendita , τω^* , r»& rtc, a&us ven.- dendi . Senec. l. 3. de benef. c. 1 o. Venditio alienatio eft , & rei . {uæ , jurifque in ea fui in alium translatio . Cic. pro Rofc. Amer. c. - 38. Oftendit , fi fublata fit venditio bonorum , illum pecuniam grandem amiffurum . Id. ibid. c. 44. Quam ad diem profcriptiones : 'venditionefque fiant . Scaevola Dig. lib. 26. tit. 7. leg. 55. Venditionem animalium facere . Ulpian. lib. 3. tit. 5. leg. 1. Venditionem - pati , aut pignoris diftra&ionem . Id. lib. 18. tit. 2. leg. 4. circa 7ned. & lib. 43. tit. 23. leg. 1 1. a med. Antequam venditio transferatur . %. e. ipfa res vendita. “T Olim venditiones dicebantur - Cenforum locationes , quod velut fru&tus publicorum locorum venibant. Feffus. vENDÎTO , as , a. 1. defiderare di vendere , φιλοτταλέω , vendere cu. pio, venale propono. Non enim frequentativum eft., fed defiderati£um. Cic. Attic. l. 1. ep. 14. fub fin. Tufculanum venditat, ut, fi pof¢it, emat Pacilianam domum . Plin. l. 1. ep. ult. Tranquillus vult «emere agellum , quem venditare amicus tuus dicitur. “II. Interdum reperitur pro faepe, frequenter, continue vender&. Plin. l. 22. | Tertull. de Pudic. c. 5. a med. *] Adje&ive venenarius calix, .c.zz. circa med. Hæc eft , quam Ariftophanes Euripidi Poetae objicit | h. e. veneno temperatus , legitur apud Tertull. de refurr. carn. joculariter , matrem ejus ne olus quidem legitimum venditaffe , fed | c. 16. £candicem . Colum. l. 8. c. paenult. Cato tutor Luculli grandi ære | VENENÄTUS , a, um, avvelemato, ?&%»< , veneno imbutus , infe&us. pifcinas venditabat . . Plaut. Mil. 2. 3. 41. Non pofîum , quæ ipfa | Cic. pro Quint. c. 2. Venenatum telum . Id. 2. de mat. Deor. c. 5o. 3fe fe venditat , tutarier . h. e. fe proftituit. *] Item pro paf- | Venenata caro. “I Item venenofus , velenofo , h. e. venenum - £im vendere . Cic. 4. Verr. c. 54. a med. Iftius omnia decreta, im- ] naturaliter habens . Cic. de Harufp. refp. c. 24. Vipera venenata & Tom. IV. O o d pefti

peftifera . Ovid. Heroid. ep. 12. v. 95. Arva venenatis pro femine Åibus imples. Plin, 1. 32. c. z. fub fin. Nihil eft ufquam venenatius , quam in mari paftinaca . Tertull. de Baptifni. c. I. Vipera venenatiffima. 47 Metaphorice eft mordax, maledicus. Ovid. 2. fyji. fub fin, feu verf. 565. Candidus, a falibus fuffufis felle refugi: Nulla venenato littera mixta joco eft. "I Item magicus , veneficus, incantationibus idoneus. Ovid. 14. Mer. v. 412. de Circe. illa paventum_ Ora venenata tetigit mirantia virga. J Siguificat Etiam tin£tum , colore imbutum . Hinc venenatum di&um eft pallium Flaminicæ, quod flammeo colore tin&tum erat . Serv. in illud Virg. 4. Æn. v, 137, Sidoniam pi&o chlamydem circumdata limbo: veteri , inquit, cæremoniarum jure præceptum eft , ut Flaminica venenato operta fit . Operta autem cum dicitur, pallium fignificatur. Venenatum autem , infe£tum, quod ipfe ait in Bucolicis ( 2. Georg. v. 465. ) nec Affyrio fucatur lana veneno . & mox . Flaminicam habere præcipitur arculum , ricam, venenatum, fibulam . Id. ad illud Æn. 1 2. v, 6o2. Purpureos moritura manu difcindit ami&tus : Rem , inquit , quae Flaminicae competit , tranftulit ad reginam . Flaminica enim venenato operiri debet. Nam cum ami&am dicit , opertam dicit, quae res ad pallium refertur. Haec Servius, cui adde Mafjur. Sabin. apud Gell. l. 1 o. c. 15. ubi venenatus eod. fenfu adhibetur. VÉNENÎFER , ra , rum, velemofo , φxpwzwoodpo;, veneficus, venenofus, venenum afferens . Ovid. 3. Met. v. 85. Jamque venenifero fanguis manare palato Cœperat. VENENO, as, a. 1. avvelenare, oxpwz««'ω, veneno inficio, corrumpo. Lucret. 1, 6, v. 82o. de Averno . Ut fpatium cæli quadam de parte

venenet. “T Ufurpatur etiam pro colore tingere . Cm. Mattius apud Gellium l. 2o. c. 9. Jam tonfiles tapetes ebrii fuco , Quos cóncha purpura , imbuens venenavit. “I Translate Horat. l. 1.

ep. 14. v. 37. Non iftic obliquo oculo mea commoda quifquam Limat, non odio obfcuro morfuque venenat. VENENOSUS, a, um , velenofo , '43»;, venenatus . Varr. /. 1. R. R. c. 2. a med. Quædam pecudes culturæ funt inimicae ac venenofae , ut iftae, quas dixifti , capræ . Al. pleriq. leg. ac veneno . Augußin. de Gen. ad litter. l, 8. c. 13. Venenofa herba. VENENUM , i , n. fugo , liquore , φΧρμzwoy, ??c , fuccus, liquor , pharmacum. Vox eft media , & in utramque partem fumi poteft , vt valetudo, medicamentum, tempeftas , facinus , & alia. Cajus Dig. lib. ult. tit. paenult. leg. 236. Qui venenum dicit , adjicere debet, malum, an bonum fit . nam & medicamenta venena funt, quia eo nomine omne continetur , quod adhibitum ejus naturam , cui adhibitum eft , mutat : cum id , quod nos venenum appellamus, Græci o¥;wzwo» dicunt. ( Adde Martian. lib. 48. tit. 8. leg. 3. ) Vetus lex apud Cicer, pro Cluent. c. 54. Qui venenum malum fecit , fecerit . Prudent, Hamartig. v. 231. Quid loquar herbarum fibras medicante veneno Tin&tas letiferi fudiffe pericula fucci ? Valer. Flacc. l. 6. v. 275. vulnus referens , quod carmine nullo Suftineat , nullifque levet Medea venenis. *| Fere tamen ponitur pro fucco & medicamento noxio , veleno , toffico. Cic. pro Cael. c. 24. Ipfius autem veneni quæ ratio fingitur ? ubi quæfitum eft ? quomodo paratum ? cui, quo loco traditum ? Habuiffe ajunt domi , vimque ejus expertum in fervo , cujus perceleri interitu , &c. Id. pro Cluent. c. 61. Oppianicum veneno necatum effe , quod ei datum fit in pane. & cap. 6o. C. Vibium ab hoc veneno effe fublatum . Id. 3. de mat. Deor. c. 33. Drufum ferro, Metellum veneno fuftulerat. Id. Tufcul. 1. c. 4o. a med. Venenum alicui præbere . Id, Phil. 1 1. c. 6. alicui infundere . ld. pro Cæl. c. 2 1. parare. Id. 2. Catil. c. 1 o. a med. ficas vibrare, & venena fpargere. Nep. in Themiffucl. fub fin. Venenum fumere. “T Commode transfertur ad ea, per quae nocetur animo. Salluff. in Catil. c. 1 1. Avaritia pecuniæ ftudium habet. ea quafi venenis malis imbuta , corpus animumque virilem effeminat. Ovid. de invidia Met. 2. v. 777. Pe&ora felle virerit , lingua eft fuffufa veneno . & verf. 8oi. & medio fpargit pulmone venenum . Si!. l. 1 1. v. 35o. atra veneno Invidiae , nigroque undantia felle . Id. l. 3. v. 38o. blandoque veneno Defidiæ virtus paulatim evi&ta fenefcit. Id. l. 7. v. 453. de amore . Si mea tela dedi blando medicata veneno . ( Adde Propert. l. 2. el. 9. v. 19. ) Id. l. 1 1. v. 3o9. Mens una inviolata mero , nullifque venenis Potando exarmata . Id. l. 7. v. 26o. fraudifque veneno Aggreditur mentes. Liv. l. z. c. 32. Tribuni plebem agitare fuo veneno , agraria lege. Id. l. 3. c. 67. Difcordia ordinum eft venenum urbis hujus. Afran. apud Non. c. 1. n. I. HEtas , & corpus tenerum , & morigeratio, Hæc funt venena formofarum mulierum . h. e. delinimenta , quibus viros capiunt & corrumpunt. Martiam. Dig. lib. 48. tit. 8. leg. 3. Id quod amatorium appellatur, venenum eft , *J Lepide Catull.T mala carmina venena vocat , carm. 14. ad Calv. v. 19. quia legentes quodammodo cruciant atque enecant. Sic carm. 44. ad Fund. fuum, v. 1 1. gratio plena veneni & peftilentiæ. h. e. infulfitatis, & ineptiarum. Id. carm. 76. in Ruf. v. 5. vitæ crudele venenum. %. e. quod vitam miferam reddit: quod vivendi jucunditatem corrumpit . T De malcdi&is & conviciis. Stat. 1. Theb. v. 171. humili veneno lædere fumma. Sic venenatos jocos dixit Ovid. 2. Triff. v. 565. Horat. 1. 1. fat..7. v. 1. Rupili pus atque venenum ulcifci. °] Eft etiam medicamentum, quo color inducitur, præfertim purpurae . Virg. 2. Georg. v. 465. Aiba nec Affyrio fucatür lana veneno . Horat.Il. z. ep. I. v. 2o7. Tarentinum venenum . Ovid. de remed. amor. v. 351. cum pofitis fua collinet ora venenis. belletti. “I Item. quo arcetur putredo . Lucan. l. 8. v. 69o. putrifque effiuxit ab alto Humor , & infufo facies folidata veneno eft. fu inbalfamata. MT Spuma & virus maris, quod fole inco&tum defifatur in falem, venenum dicitur a |Manil. l. 5. v. 69o, tum quia amariffimum eft ; tum quia corruptioni eft contrarium. “I Ponitur & pro incantatione ma

gica , veneficio, insanteßmo. Plaut. Pfeud. 3. z. 8o. Ut Medea Pefiam concoxit fenem , quem medicamento & fuis venenis dicitur feciffe rurfus ex fene adolefcentulum. medicamento, h. e. fuccis: venemo, h. e. verbis. Lucan. l. 6. v. 5oi. Phœbe diris verborum obfeffa venenis Palluit. Horat. epod. 5. v. 87. Venena non valent convertere humanam vicem . Cic. in Orat. 37. a med. Cum cœpiffet Cu-. rio refpondere , fubito affedit, cum fibi venenis ereptam memoriam diceret. 1d. 3. Offic. c. 19. Qui quodam quafi veneno perficiat, ut veros heredes moveat , in eorum locum ipfe fuccedat. VENÉO, is , ivi, aut ii , itum, & venum , paffiv. anom. effer ven-. duto, πωλ'ομαι, vendor, quafi venum eo. Senec. de conftant. fap. c. 1. extr. Cæca cüpiditate corrupti non intelligebant, fe , dum ven- . : dunt , venire. Plaur. Men. 5. 9. 95. Au&io fiet : venibunt fervi , fupellex , fundi, ædes , omnia venibunt. Cic. Attic. /. 5. ep. 2o. Mancipia venibant Saturnalibus tertiis. Id. Fam. 7. ep. 2. Ei mandafti potiffimum , cui expediret illud venire quam plurimo. & mox . • Licitatorem potius apponam , quam illud minoris veneat. Id. Verr. 5. c. 39. Cogis eos plus lucri addere, quam quanti venierant, cum magno yenifíent. Nep. in fragm. apud Plin. l. g. c. 39. Purpurz violaceae libra denariis centum venibat . Plaut. Mem. 2. 2. 15. Quibüs ' hic pretiis porci veneunt ? Horat. l. z. fat. 2. v. 25. Corruptus va-, nis rerum, quia veneat auro Rara avis . Claudian. l. 1. in Eutrop. v. z 1 o. Non pudet, heu Superi! populos venire fub hafta. Quintil. 1. 1 2. c. 1. ad fin. Refpondit , a cive fe fpoliari malle , quam ab hofte venire . Senec. de conßant. fap. c. 3. Cum fapientem negaftis fervum effe, iidem non itis inficias, & veniturum , & imperata fa&lurum . 47 Veniet in futuro pro venibit eft in veteri Infcript. apud Murator. pag. 1 3 1 1. m. 2. V. fimilia in fine verbi Eo . *J De fupino venum, V. fuo loco. *J Pofitione paffiva Plaut. in fragm. apud Diomed. lib. 1. pag. 365. Putfch. Ego me illi venear ? Titianur de Agricult. ibid. Nam id melius emitur , quam veneatur . *J Supinum venitum pænult. correpta ponitur a Prifciano l. 1o. pag. 9o7. Putfcb. fecundum analogiam , quamvis in ufu fit venum . Ab eo particip. paffiv. vemitus , & quidem paenult. prod. ufurpavit Sedul. hymn. 1. v. 2 1. Reppulit ille famem venitus crimine fratrum. “J Sunt qui fcrib. væneo , ut fit difcrimen a venio v. gr. in infinito. Sed haec levis eft ratio. Diphthongum rejiciunt Manut. Daufqu. Cellar. Vetus Lapis non melioris tamen notæ , apud Gruter. pag. 762. n. 5. Hoc monumentum neque veniet , neque donabitur , neque , &c. Manut. hoc probat , nullam diphthongum effe : Gruter. exhibet veniet. Ipfum veniet pro venibit alibi non vidimus : quamvis non fit contra ana!ogiam . VENERABILIS, le, venerabile , a sgxrw©- , ysvw3« , qui cultu & veneratione dignus eft. Virg. . 6. Æn. v. 4o8. ille admirans venerabile domum Fatalis virgæ, longo poft tempore vifum . Liv. l. 1. c. 7. . a med. Venerabilis vir miraculo litterarum , rei movæ inter rudes artium homines 5 venerabilior divinitate credita Carmentae matris . Horat. l. 2. fat. $. v. 14. Ante larem guftet venerabilior lare dives. “I A&tive pro eo, qui alterum veneratur. Val. Max. 1. 1. c. 1. n.+ 5. Senatus noftræ civitatis venerabilior in deum . & lib. a. c. 4. m. 4. ** Venerabilia erga deos verba . VENERABILITER, adverb. venerabilmente, cum veneratione . Maero%. l. 7. Saturmal. c. 1 1. in fin. Servius his di&tis venerabiliter affenfus, obticuit . Val. Max. l. 5. c. 1. m. 5. Viétorem venerabiliter exceperunt . VENERABUNDUS, a, um , rjverente, con riverem<4 , asgöway$- , cum veneratione aliquid faciens. Liv. l. 5. c. 41. Haud fecus quam venerabundi, intuebantur in ædium veftibulis fedentes viros . & cap. 22. Venerabundi templum iniere. Adde Sueton. in Calig. c. $. VENERANDUS, a, um, venerando, venerabile, reverendo , wswô;, venerabilis. Cic. 2. Agr. c. 35. Non eos in deorum immortalium numero venerandos a nobis, & colendos putatis ? Virg. 9. Æn. v. 27$. Te vero, mea quem fpatiis propioribus ætas Infequitur, venerande puer, jam pe&ore toto Accipio. Ovid. 5. Faft. v. 447. Plejade nate , mone , virga venerande potenti. Senec. in Herc. Fur. v. 1249. perque venerandos piis canos . “T Cum genitivo . Sil. l. 16. v. 249. O fceptri venerande Syphax. Adde lib. 6. v. 574. *J Superlativ. venerandiffìmus habetur in veteri Tab. marmor. apud Gru-* ter. pag. 2o9. m. 2. DD. NN. Conftantini Maximi, venerandiffimorumque Cæfarum. Adde Paulin. Nolam. epif?. 38. ( al. 29. ) fe&#. 3. VENERANTER , adverb. viveremtemente , venerabilmemte , α ύν οὐδοῖ , cum veneratione. Tertull. carm. de Judic. Dom. c. 7. Submiffique omnes genibus veneranter adorant. Adde Sedul. fub fin. l. 5. VENERARiUS, a , um , Venereus , ut Venerariæ res , Petron. in fragm. Tragur. c. 61. Burm. VENERATIO, onis, f. venera<ione, ri verenza , aj3zαμx , α*8s xic , a&tus venerandi , cultus , honor. Cic. 1. de mat. Deor. c. 17. Habet emim venerationem juftam , quicquid excellit. Plin. l. 8. c. 1. Solis ac Lunæ veneratio . Tacit. 4. Hiß. c. 65. in fim. Arcebantur afpe&u , quo venerationis plus ineffet. Plin. im Paneg. c. 54. In venerationem tui Afheatra confurgent . °| Paffive Id. l. 2. ep. 1. Annum tertiur# & o&ogefimum exceffit in altiffima tranquillitate , pari veneratione . /?ima e rifpetto. Sic lib. 1. ep. 1 o. Quae licet fortuita & inania putentur , illi tamen plurimum venerationis acquirunt . Jußin. 1. * 3. c. 1. a med. Amici Alexandri ejus virtutis ac venerationis erant , ut fingulos reges putares. VENERÀTOR , oris, m. Jeg«*t*< , qui veneratur, cultor. Ovid. t. 2. ex Pont. ep. z. v. 1. Ille domus veftrae primis venerator ab annis . Arnob. 1. 7. pag. 237. O deorum fublimitas præpotens , cui legen venerator imponit ! VENERÄTUS, a, um , particip. Propert. l. 2. el. 16. v. 33. Nec tu

fupplicibus me fis venerata tabellis. Tibull. /. 2. e}. 4. v. 47. veteres.

« НазадПродовжити »