Зображення сторінки
PDF
[ocr errors]

VENETfA , z , f. regio Italiæ ampla, quae terminatur ab Occid. Ad-}

dua fluvio , ab Or. Timavo , a Septentr. Alpibus Rhæticis & Juliis, a Merid. Pado. Plura V. apud Geographos praefertim Cellar. l. 2. c. 9• “T Primo & proprie hoc nomine appellatus eft intimus -Adriatici maris finus cum ora litorali adjacente , & quamplurimis infulis , ex quibus poftea veluti membris coaluit corpus illud eximium florentißimæ urbis , ob id potiffimum Venetiae plurali numero appellatæ, Venezia, Vinegia . ( V. Athene. ) Deinde communicatüm eft nonnen cum aliis regionibus intra terminos modo di&tos : quæ nunc funt parte della Lombardia , la Marca Trivigiane, la pafria del Friuli , e il Dog2do. Latini Scriptores , qui Venetiam memorant , funt : Liv. l. 39. c. 22. Galli Tranfalpini tranfgreffi in Venetiam fine populatione, aut bello , haud procul inde , ubi nunc Aquileja eft , locum oppido condendo ceperunt. Id. l. 41. c. 27. M. Æmilio fenatus negotium dedit, ut Patavinorum in Venetia feditionem comprimeret.TPl im. l. 3. c. 18. Sequitur decima regio Italiæ , cujus Venetia: fluvius Silis , oppidum Altinum , &c. Flor. l. 3. c. 3. a med. In Venetia, quo fere tra&u Italia molliffima eft. Auret. í/j8. de Caefarib. c. 16. Lucium fatis conftat Altini Venetiæ urbe confumptum. Vellej. l. 2. c. 76. Diu retenta in poteftate Antonii Venetia . Adde Infcript. apud Murator. pag. 264. n. 4. & Gruter. pag. 1o86. n. 8. “I Hæc eadem regio dicitur etiam Venetiæ, arum. Vetus Lapis, non tamen aureæ aut argenteæ ætatis , apud Gruter. pag. 433. n. 4. qui refertur etiam a Murator. pag. 725. n. 3. M. Tom. IV.

[ocr errors]
[ocr errors]

32. Vi&oria Venetianorum femper feliciter. ' Reinef.. hæc adfcribit: Nicol. Alem. vocat lapidem antiquum . Credo , fi per Venetianos intelligendi funt aurigatores fa&ionis Venetæ : fin Senatus Pop. Q. Venetus , non poteft ' referri inter antiqua monumenta . Eft & in Schedis Langermannianis , fed eae legunt Venetiarum. Hæc Reinef. Adde fimilem , & fortaffe eandem apud Gruter. pag. 1 o75. n. 9. cui adfcribit Gruter. fcriptam effe littera inepta & barbara, nec hercle fapere antiquitatem. Ad fa&tionem Venetam certo pertinet illud Capitolini in Vero , c. 6. Multas a Venetianis eft paffus injurias, quod turpiffime contra eos faveret.

[blocks in formation]

VENÉTUS, a, um , ad Venetos pertinens, Italiae vel Galliæ popu

los : ab E'veròς , fpiritu in v converfo . De Venetis Galliæ V. Caefar. l. 3. c. 7. & fequentib. ubi bellum cum his a fe geftum narrat. item Plin. l. 4. c. 18. & Flor. l. 3. c. 1 o. De Venetis Itaiiae Plin. l. 3. c. 19. Venetos Trojana ftirpe ortos au&or eft Cato . Id. 1. 6. c. 2. de Paphlagonia . Quo loco Henetos adjicit - Nepos Cornelius, a quibus in Italia ortos cognomines eorum Venetos credi poftulat . Nep. in fragm. apud Solin. c. 44. ( al. 36. ) Paphlagones in Italiam tranfve&ti, mox Veneti funt appellati . Liv. l. 1. c. 1. Antenorem cum multitudine Hemetum , qui feditione ex Paphlagonia pulfi fedes & ducem quaerebant , veniffe in intimum maris Hadriatici finum , Euganeifque pulfis, Henetos Trojanofque eas tenuiffe terras: & in quem primum egreffi funt locum Troja vocatur : gens univerfa Veneti appellati . Pompon. Mel. l. 2. c. 4. Carni & Veneti colunt Togatam Galliam . Adde Lucan. l. 4. v. 1 34. Sil. l. 8. v. 6o7. Jvflin. l. zo. c. 1. Tacit. 1 1. Ann. c. 23. & Aure/. Vi&#. de Cæfarib. c. 39. Huc pertinet & illud Martial. l. 1 3. epigr. 88. cujus lemma Gobius . In Venetis fint lauta licet convivia terris , Principium cœnæ gobius effe folet . Significat Martial. mare & æftuaria Venetiæ valde pifcofa effe . Propert. 1. 1. el. 1 2. v. 4. Quantum Hypanis Veneto diffidet Eridano . %. e. qui eft in Venetiæ finibus . Macrob. l. 5. Saturn. c. 2. Virgilium vocat Venetum , quia Mantua ejus patria cis Padum, & intra fines Venetiae eft. Sidon. fub fin. carm. lib. 9. epiß. 15. Venetam laceffat ut favore Mantuam . “T Veneta fa&io una ex quatuor aurigantium fa&tionibus in Circo : ita di&a a colore Veneto , quo utebatur . Saet. in Vitell. c. 14. Quofäam de plebe , quod Venetæ fa&ioni maledixerant , interemit . V. Fa&io . Martial. l. 6. epigr. 46. Vapulat affiduo Veneti quadriga flagello , Nec currit. Adde lib. 1 o. epigr. 48. & lib. 1 4. epigr. 131. “I Venetus color eft fimilis maris placidi circa litus , h. e. fubviridis, verde mariwo, verdiccio. Fortalfe inde nomen habet , quod eo præcipue Veneti maritima incolentes uterentur . Veget. l. 4. c. 37. áe re milit. Ne exploratoriæ naves candore prodantur, colore Veneto, qui eft marinis fiu&tibus fimilis vela tinguntur , & funes : nau

tæ quoque Venetam veftem induunt . Lamprid. in Heliogab. c. 24.,

Pifces femper quafi in marina aqua cum colore fuo co&tos conditura Veaeta comedit. Juvenal. fat. 3. v. 17o. Contentus illic Veneto duroque cucullo. Martial. l. 3. epigr. 74. Venetum lutum. h. e. genus pigmenti coloris Veneti . . T Lacus Brigantinus fluminis Rheni in Suevia ad Conftantiam urbem , lacus Venetus dicitur a Pompon. Mela fub fin. cap. z. 1. 3. Fortaffe ita appellatur a colore.

[ocr errors]

tia , impunitas. Dare veniam eft permittere', concedere , ut fiat aliquid , quod alioquin offenfìonem haberet . Cic. pro Areh. c. 2. Quæfo a vobis , ut in hac caufa mihi detis hanc veniam , ut me patiamini de (tudiis humanitatis loqui liberius . Id. 1. de Orat. c. 6. in fin. Dabis hanc veniam, mi frater , ut eorum au&oritatem Græcis anteponam . Liv. in præfat. Datur hæc venia antiquitati , ut mifcendo humana divinis , primordia urbium auguftiora faciat . Plin. l. 5. epifl. 8. a med. Non adducor, ut duo diffimilia confundam mifceamque : ideoque interim veniam advocandi peto . h. e. licentiam vocandi in confìlium amicos , & cum iis deliberandi . Stat. 1. Theb. v. 2o3. nec protinus aufi Cælicolæ , veniam donec pater ipfe fedendi Tranquilla jubet effe manu. “I] Veniam dare eft etiam fimpliciter concedere, annuere. Caef. l. 7. B. Gall. c. 15. Procumbunt Gallis omnibus ad pedes Bituriges , ne pulcherrimam urbem fuis manibus fuccendere cogerentur. Datur petentibus venia. Cic. 6. Attic. ep. 2. amte med. Impetravi a Salaminiis, ut filerent : veniam illi quidem mihi dederunt. Nepos in Eumen. c. 6. Petivit ab Eumene , ut ferret opem liberis Alexandri . quam veniam fi daret , quamprimum exercitus pararet. Adde Cicer. ad Attic. }. 5. ep. tult. a med. Terent. Adelph. 5. 8. 1 9. Plaut. Bacch. 3, 6. 3. & Sueton. in Tiber. c. 1 o. ad fin. “T Bona venia , formula qua utimur , cum quippiam , quod difplicere poffit , di&turi fumus. Cic. 1. de nat. Deor. c. 2 1. fub fin. Ut molefte ferrem, tantum ingenium ( bona venia me audies ) in tam leves , ne dicam in tam ineptas fententias incidiffe . Liv. l. 29. c. 1. Expromerent quid fentirent : cum bona venia fe auditurum . Cic. l. 1. de 0rat. c. 57. Nifi vero ( bona venia hujus optimi viri dixerim ) tu libellis aut præceptis foceri tui caufam M.' Curii defendifti . con buona grazia . Adde pro Rofc. Amer. c. 9. Simile eft illud Plin. in fim. epiff. 6. l. 5. Neminem ex his , quos eduxeram mecum ( venia fit di&to ) ibi amifi. ( Præfifcini dicebant eod. fenfu , fcilicet ad deprecandum fafcinum . O o o 2 & in

[merged small][graphic]
[graphic]
[graphic]
[graphic]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

loque carinam. Propert. 1. z. el. 18. v. 76. Infelix! hodie vir mihi rure venit. P4aedr. l. 4. el. z 1. v. 7. Venire in patriam voluit curfu pelagio. Liv. l. 38. c. 42. Conful ad magiftratus fubrogandos Romam venit, nulla memorabili in provincia re gefta . Adde Qvid. Heroid. ep. 5. v. 57. 58. & 59. *J obvenire , evenire, incidere, tectare , accadere. Liv. l. 44. e. 17. a med. Defignatos extemplo fortiri placuit provincias, ut, utri Macedonia confuli, cuique prætori claffis veniffet, fciretur. Jufliw. l. 13. c. 4. Ptolemaeo REgyptus forte venit . Addi poffunt alia loca ex Salluf?. Liv. Pbaedr. Colum. &c. fed dubia ię . facile enim venire & evenire invicem mutari poffunt. *J provenire , crefcere . Virg. 2. Georg. v. 1o. Namque aliae ( arbores ) nullis hominum cogentibus , ipfae Sponte fua veniunt . & lib. 1. v. 54. Hic fegetes , illic veniunt felicius uvae . “I afferri , deferri . Cic. Fam. 1 1. ep. 24. In Italia te moraturum , dum tibi litteræ meæ veniant. P*in. l. 35. c. 6. Sinopidis , quæ ex Africa venit , pretium o&toni affes. * accedere, pervenire. Cic. 3. de nat. Deor. c. 14. Ad quem dolor veniat , ad eundem etiam interitum venire. Id. pro Caecim. c. 26. Major hereditas , venit unicuique veftrum in iifdem bonis a jure , & a legibus, quam ab iis, a quibus illa ipfa bona reli&ta funt. Id. 1. de Invent. c. 45. ad fin. Neque emifti equum , neque hereditate venit , neque domi natus eft. *T incidere, adduci, cadere. Cic. pro Rofc. Amer. c. 6. Cum omnium dignitas & falus in difcrimem veniret. Id. z. de Fin. c. 24. a med. Venire in odium . Caef. l. 3. B. Gall. c. 17. & lib. 5. c. 47. in contemptionem. Cic. pro Quint. c. 16. fub fin. in turpitudinem . Id. 2. de Orat. c. 87. ad fin. fub afpe&tum . Brut. ad Cicer. ep. 6. in fufpicionem. cader in fofpetto. Alio fenfu Nep. in Paufaa. c. 4. mihi venit in fufpicionean . m' è venuto fofpett o. *J aptum effe. 9uintil. l. 9. c. 4. a med. Horum pedum nullus non in orationem

venit. T. Venire in mentem , fuccurrere, in memoriam redire. V. Mens . “J in buccam, proverb. occurrere , in mentem venire . V. Bucca. “I in cognitionem , cognofci , & judicari. V. Cognitio.

* in dubium res dicitur, de qua dubitatur. V. Dubius. T. in opi•mionem , opinari: item , opinionem effe de aliquo. Cael. ad Cicer. Fani. 8. ep. 1 o. V. Opinio. "I in fpem, fperare. Caef. ad Oppium, poft ep. 13. l. 9. ad 4ttic. & Cic. 2. de 0rat. c. 54. Nonnullam in fpem vemeram , poffe me , &c. “T in ufum , ufitatum fieri. Plin. l. 24. c. I I. ante med. Nec rhus Latinum aomen habet, cum in ufum pluribus modis veniat. “I , in confeffum , manife(tum effe . V. Confeffus. “IT in crimen , accufari . V. Crimen. “I in fdem alicujus , fefe dedere. Liv. l. 26. c. 4o. a med. Voluntaria deditione in fidem venerunt ad quadraginta oppida. *| in proverbium , tranfire . V. Proverbium . *T* in religionem , metum deorum movere. V. Religio. *J i* certamen , in contentionem , certa re , comtendere . Cic. 5. Tufcul. c. 27. & in Divin. Verr. c. 19. &. res in contemtionem venire dicitur, de qua contenditur. Id. pro Qsuint. c. 6. ante med. & lib. 2. de Divin. c. 63. *]. Venire ad mihi/um , redire , redigi . Cic. Tufcul. 2. c. 2. Oratorum laus fenefcit , brevique tempore ad nihilum ventura videtur. Adde Fam. 1 1. ep. 12. *J ad manus , ad arma , eo ufque rem progredi, ut arma fumantur, pugna ineatur. Cic. Verr. 7. c. 1 1. a med. Nonnunquam etiam res ad manus , atque ad pugnam veniebat. Id. Philip. 6. c. 4. Propter zs alienum venire ad arma. Al. leg. ire. “I in fermonens alicujus, intereffe . Cic. Attic. l. 14. ep.Τ1. Alio fenfu id. Fam. 3. ep. 5. circa med. Cum loquererer cum Phania, veni , in eum fermonem , ut dicerem , &c. venni a dire, incidi , in eum fermonem. “T Ufus venit. V. Ufus . *J Venire, accedere , ingredi, infinuari . Cic. 4. Verr. c. 7o. In eam jam venerat familiaritatem confuetudinemque , ut , &c. Id. ad Dolabel!. poff ep. 17. 1. 14. ad Attic. circa med. Me in focietatem tuarum laudum venire patiare . Hd. pro Dom. c. 14. Venire in facerdotium. b. e. cooptari. * Venire contra aliquem, in forum & in judicium venire alicujus oppugnandi caufa . Cic. Phil. 2. c. 2. Contra rem fuam veniffe me nefcio quando , queftus eft . An ego non venirem contra alienum pro familiari , & neceffario ? non venirem contra gratiam ? non venirem contra injuriam , &c? Id. Attic. 1. 1. ep. 1. ad fin. Ne contra amici fummam exiftimationem miferrimo ejus tempore venirem. Illud Virg. huc pertinet Æn. 7. v. 47o. Se fatis ambobus Teucrifque venire , Latinifque. *J Servit tranfitionibus. Cic. imitio Verr. 6. Vemio nunc ad iftius morbum & infaniam . Id. 4. Acad. c. 4. extr. Ad Arcefilam Carneademque veniamus. Id. pro Rofc. Amer. c. 16. Ecquid tandem tibi videtur ( ut ad fabulas veniamus ) fenex ille Cæcilianus , &c* Id. 4ttic. l. 14. ep. 19. ad fin. Venio adTrecentiores litteras. 4i Paffive imperfonaliter. Ovid. 3. Faß. v. 125. Seu quod ad ufque decem numero crefcente venitur . Cic. 4. Verr. c. 29.TPofteaquam ad caufam dicendam ventum eft. & ibid. Hac una fpe ad jùdicium venitur · Tagit. 4nn. 16. c. 27. E longinquis provinciis haud veniri . 4drian. Imp. in epiff. apud Ulpian. IDig. lib. 48. tit. 18. leg. 1. Ad tormenta fervorum ita demum veniri oportet , cum , &c. Plaut. Qurcul. 2. 3. 37. Facite effe , ut ventum gaudeam . â. e. ut gaudeam me adveniffe. Sic Cifiell. 1. 1. 16. `Ventum gaudeo ecaftor ad te. * ^enibo pro veniam in quarta conjugatióne non eft infolens . Pompon. apud Non. e. 1o. n. 32. Sero éft : fexta , fi tibi placet , venibo.

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[graphic]

wed. Canum alacritas in venando . Plin. in fi. i. 32. Conch* hiartes venantur cibum . Id. 1. 1 1. c. 2 1. Vefpae mufcas grandiores vedantur. Valer. Flacc. 1. 1. v. 492. dum faeva reliétis Mater (tigri* ) in averfo catulis venatur Amano. “I Paffive Enn. apud Non. c. 2. n. 878. Teneor confepta , undique venor. 4. e. undique concludor velut a venatoribus `ferae indagine cinguntur. Etiam Prifcian. }. 8. pag. 794. Putßh. paffivam in hoc verbo fignificationem agno£it . “T Proverb. éft illud Plauti Stich. 1. 2. 8z. Stultitia eft venatum ducere invitas canes. “I Venari in medio mari . aliud preverb. apud eund. Afin. 1. 1. 87. h. e. operam ludere . feminar ?ell'arena. V. Pifcor. “T Catachrefi ponitur pro pifcari , ut venatus pro pifcatu . Plin. l. 16. c. 1. Fugientefqüe cum mari pifces circa tuguria venantur. “T Metaphorice eft aucupari , captare . Horat. l.T. ep. 1. v. 78. funt qui Fruftis & pomis viduas venentur avaras, Excipiantque fenes , É in vivaria mittant . & ' ep. 19. v. 37. N6n ego ventofae plebis fuffragia veuor . Au&. ad Heream. l. 4. 2. 3. Vereór , ne qua in re laudeifi modeßiæ venentur , in ea ipfa re fint impudentes . Phedr. i. 4. fab. 4. v. 4. filiam formofam , & oculis venantem viros . Ovid. de medic. fac. v. 27. venari amores £d. 1. de ar. am. v. 89. praecipue curvis venare theatris . Adde Cicer. 6. Verr. c. 21. a med. ubi agit de canibus Cibyraticis C. Verris. vENOSUS, a, um , pien di vene , venofo, crebris venis inftru&us . Cel/. t. 4. c. 1. ante med. Renes venofi funt , & tunicis fuperconteguntur. Plin. i. 18. c. 7. ante med. Fafeolis folia venofa , fefamæ fànguinea. fd. l. 37. c. 5. e med. Smaragdi venofi fquamofique. Id. 1. £3. c. ult. ante med. Radices minus venofae . Id. l. zo. c. 8. a ned. Intybum fativum, quod eft minus, & venofius. VEN OX, ocis , m. cognomentum fuit C. Plautii , qui cum effet cenfor una cum Appio Claudio Crafo (qui poftea Cecus amiffis oculis

[merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

Præfertim qui poft trituram frumenta , aut legumina ventilabro in fublime jaculatur , ut ventorum ftatü grana fecernantur a palea . Cohum. l. 2. c. 1o. eirca med. Faba , quæ longius emittetur , pura. eo perveniet , quo ventilator eam ejaculabitur . * , Translate fumitur pro præftigiatore . Nam ut ventilatores grana , quæ purgant, in ventum projiciunt, ita præftigiatores rem , quam retinent manibus, ejicere videntur. Quintil. l. io. c. ult. ante med. Quo ufu conftant mira illa in fcenis pilariorum , ac ventilatorum , ut ea , quæ emiferint , ultro venire in manus credas , & , qua jubentur , decurrere.

[ocr errors]

lus & inteftina : itemque inteftina ipfa , & ipfe ventriculus . T2 •*rtpz notationem huic voci praebent. Plin. l. 1 1. c. 37. fe£t. 82. Pe&us, hoc eft offa præcordiis ac vitalibus natura circumdedit : at ventri, quem neceffe erat increfcere , ademit. Celf. l. 7. c. 16. Nonnunquam venter i&u aliquo proforatur , fequiturque , ut inteftina evolvantur. Id. l. 4. c. 19. Cibis uti ventrem contrahentibus . Hoesr. l. 1. fat. 6. fub fin. inani ventre diem durare . Cic. 2. de Divim. c. 58. Faba venter inßatur . Plin. l. 2o. c. 8. Beta ventrem rnollit. h. e. folvit , muove il corpo . & ibid. Ventris fluxiones fi£ere. Martial. l. 1 3. epigr. 26. Sorba fumus , molles nimium durantia ventres. Plin. /. 27. c. 1o. Ventris dolores fedare . Id. l. 1 1. c. 37. fe£i. 79. Ii minus folertes, quibus obefiffimus venter. Varr. 1. z. R. R. c. 7. Equas decet effe clunibus ac ventribus latis. *J Venerem facere apud /eget. de re veterin. l. 3. c. 57. eft excrementa reddere. “T De inteftinis feu vifceribus , budvllame , vifcere , τ. £wrspx . Colum. l. 9. c. 14. & Plih. /. 1 1. c. 2o. Apes poffe progenerari ventribus bubulis. *J De ventriculo , flomaco . Plin. l. 1 I. c. 37. fe£#. 78. Hard. Subeft venter ftomachum habentibus , ceteris £mijle* ,^ruminantibus geminus, fanguine carentibus nullus'. Id. l. 33. c. 6. ad fin. Argyritim in ventre fuillo in aqua coquunt , exem{tamque nitro fricant , &c. Adde Macrob. 1. 7. Saturn. c. 4. circa rsed. * Saepe refertur ad famem, gulam , edacitatem. Plaut. Capt. 4. z. 75. Tu tui quotidiani vi&i ventrem ad me afferas . Id. Pfeud. 1. z. 43. Ventri operam dare . Horar. l. 1. ep. 15. v. 32. »Quidquid quæfierat , ventri donabat avaro. Juvenal. fat. 1 1. v. 4o. ære paterno, Ac rebus merfis in ventrem. Perf. in prol. v. 1 o. Ma

ifter artis, ingenjque largitor venter. Bifognìno fa P uomo indußrioà . Juvenal. fat. 3. v. 1 66. magno hofpitium miferabile , magno Servorum ventres . h. e. alimenta , cibus . Lucil. apud Non. c. 1. n. 34. Vivite lurcones, comedones, vivite ventres. h. e. heluones , -gulofi , edaces, & quafi toti ventres. *| De utero Juvenal. fat. 3. v. $95. homines in ventre necandos Conducit. Hinc ventrem fer-re, gravidam effe , fetum in utero habere . Liv. 1. 1. c. 34. Cum ignorans nurum ventrem ferre, immemor in teftando nepotis deceffiffet . Varr. l. 2. R. R. c. 1. a med. Equa ventrem fert duodeciin menfes, vacca decem, ovis & capra quinos , fus quatuor . Colum. 1. 6. c. 24. Vaccæ decem menfibus ventrem perferunt . Ovid. Met. 1 1. v. 3 1 1. Ut fua maturus complevit tempora venter , Nafcitur Autolycus. “I Huc pertinent illa JCtorum', ventrem infpicere , ewßodire , in poffeffionem mittere, ventris nomine mulierem in poffefgonem mwittere , &c. Dig. lik. 25. tit. 4. 5. & 6. lib. 37. tit. 8. 9. &c. Sic Horat. Epod. ult. v. 5o. Tuufque venter Pa&umeius . h. e. fetus , partus tui ventris. & Paul. Dig. lib. 3. tit. 4. leg. 3. Anti

<t>tw£«•, ventum excito in aliquam rem . Propert. l. 4. el. 3. v. 5o. Hanc Venus , ut vivat , ventilat ipfa facera . Sil. l. 17. v. 5o6. rapidufque incendia fiatüs Ventilat . Sueton. in Aug. c. 82. £ftate apertis foribus , atque etiam aliquo ventilante , cubabat . Martie'1. 3. epigr. 82. v. 1 o. ftat exoletüs , Et æftuanti tenue ventilat frigus. Claudian. 1. 1. in Eutrop. v. io8. Et {cum fe rapido feftam projecerat æftu , Patricius rofeis pavonum ventilat alis . Stat. 1. 4filv. 3. v. 1o5. Ceu feffis ubi remigum lacertis , Primæ carbafa. ventilatis auræ . “I Item aeri & ventis exponere , dar aria , efporro all'aria , fciorinare. Varr. l. 1. R. R. c. 55. ad fin. Oleas in acervis ja&ando ventilare oportet. Colum. l. 1 2. c. 3o. Quo major æftus erit, eo faepius convenit vinum nutriri , refrigerarique , & ventilari. Plin. l. 18. c. 3o. Frumenta in horreis multi ventilari vetant Coluni. 1. t. c. 6. a med. Exefae fruges in horreo ventilentur , & quafi refrigerentur . Piin. 1. 2 1. c. i4. ad fin. Ventilatur fub divo fæpius cera fulva . Ovid. 1. Amor. el. 7. v. 34. populeas ventilat aura comas. dibatte, fa tremolare : agitat, concutit. <T Translate Senec. de Tranquill. c. z. a med. Verfare fe , & mutare nondum feftum latus, & alio atque alio pofitu ventilari . b. e. ja£tare fe, verfare, pofitum mutare. dimenarfi. & Apul. in Apolog. Qui tibi plurimas contumelias dixit : qui nomen tuum pro tribunalibus ventilavit . h. e. ja&tavit , ventis calumniarum objecit . Imp. Conflant. Cod. lib. 9. tit. 18. leg. 6. & in Cod. Theodof. li?. 9. tit. 16. leg. 5. Magicis artibus vitas infontium labefa&tare , & Manibus accitis ventilare . h. e. vexare, agitare, turbare . Apul. /. z. Metam. In aureos refulgentes, quos identidem manu mea ventilabam , attonitus. %. e. verfabam , numerabam . Jwvenal. fat. 1. v. 28. Ventilat æftivum digitis fudantibus aurum . h. e. anulos leviores inter eundum agitat & ja&at , refrigerii & fimul oftentationis gratia . Martial. 1. 1 2. epigr. 18. Dum per limina te potentiorum Sadatrix toga ventilat. b. e. agitat, ja&at huc illuc difcurrentem . W Wentilare dicuntur & gladiatores, aut milites, cum proludentes brachia & arma ja&ant, aeremque vane cædunt : quafique velitantur. Senec. epiß. 1 17. a med. Quam ftultum eft , cum fignum pugnæ acceperis , ventilare ! remove ißa luforia arma : decretoriis opus eft . Id. in proaem. 1. 3. excerpt. controv. a med. Aliud eft pugnare, aliud ventilare. Martial. 1. 5. epigr. 32. Cornibus hic pendet fummis : vagus ille per armos Currit , & in toto ventilat arma bove.

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]

carm. 8. v. 4. Cum ventitabas, quo puella ducebat. Cic. 1 1. Fam. ep. 27. circa med. Ut domum ventitares , horafque multas fermone £ne medulla ventofas nuces in fummo humore confiftere , graves & plenas ad ima deferri . Horat. l. 3. od. 4. v. 45. ventofum mare . 1Liv. 1. 36. c. 43. Ventofiffima regio inter Cycladas , Delus . *rg. Æn. 1 z. v. 848. & Propert. /. z. el. 9. v. 5. ventofae alae . Virg. Ecl. 9. v. 58. ventofi ceciderunt murmuris aurae. Plin. l. 18. c. ult. Ventofus autumnus , ventofa hiems . Lucam. l. 9. v. 349. de Tritone. ventofa perflantem murmura concha. h. e. tuba infpirata. 0vid. z. Amor. el. 16. v. 19. ventofae Alpes. Val. Flacc. l. 2. v. 269. Pampineamque quatit ventofis i&ibus haftam. con colpi tirati al vento . Theodor. Prifcian. 1. 2. par. 2. c. 16. Ventofas cucurbitas imponere. ie ventofe. Quo fenfu etiam Juvenal. dixiffe videtur fat. 14. v. 57. vacuumque cerebro Jampridem caput hoc ventofa cucurbita quærit . *I Metaphorice eft inflatus, tumidus , vanus, inanis , levis, mobilis, inconftans. Virg. Æn. 1 1. v. 39o. an tibi Mavors Ventofa in lingua , pedibufque fugacibus iftis Semper erit ? & verf. 7o8. ventofa gloria . wswo8o% x. Sic Horat. /. 2. ep. 1. v. 177. Quem tulit ad fcenam ventofo gloria curru. Stat. 1 o. T%eb. v. 7 1 1. Hæc pietas , hic verus honor : ibi gloria tantum , Ventofumque decus , titulique in morte latentes. P/in. in Paneg. c. 3 1. Superbiebat ventofa & infolens natio , quod , &c. gonfia , fuperba . Cic. Phil. 1 1. c. 7. Extraordinariuun imperium populare atque ventofum eft , minime noftrae gravitatis, ininime hujus ordinis . Petron. in Satyr. c. 2. Ventofa ifthaec & enormis loquacitas Athenas ex Afia commigravit. h. e. turgidum & inflatum dicendi genus. Brut. ad Cicer. Fam. 1 1. ep. 9. Lepidus , homo ventofiffimus. h. e. leviffimus, & maxime inconftans. Liv. l. 42. c. 3o. Ventofum ingenium . Horat. l. 1. ep. 19. v. 37. ventofae plebis fuffragia venari. Ovid. ad Cupidimem , z. Amor. el. 9. v. 49. Tu levis es, multoque tuis ventofior alis. “ Ventofi equi , leves ac veloces , quafi vento geniti , aut ventos curfu aequantes . Ovid. 4. Fa/f. v. 392. Primaque ventofis palma petetur equis. b. e. curfu quadrigarum in Circo. VENTRÄLIS, le , di ventre , ad ventrem pertinens. Macrob. l. 7. Saturn. c. 8. circa med. Species acres & calidæ, fi in ventrem receptæ fint, folvitur vis earum ventralis humoris alluvione . ^ '] Ventrale abfolute (fubaudi cingulum , veftimentum , aut quippiam hujufmodi > eft campeftre , femicin&ium , zona , crumena ventri præcinéta : τερ/(•ux , 7rpoyza ty£tor . Plin. l. 8. c. 48. Gaufapa patris mei memoria coepere , amphimalla noftra, ficut villofa etiam ventralia. Id. 1. 27. c. 7. ad fin. Abfinthium inguinum tumorem arcet in ventrali habitum . *| In his fudariola , aut nummos geftare folebant . Calliflrat. Dig. lib. 48. tit. 2o. leg. 6. Veftem , qua is fuerit indutus, aut nunulos in ventrali , quos vi&tus fui caufa in promptu habuerit . Torrent in. habet in ventralem. VENTRICöLA, ae , m. & f. ventrem colens, ventri & gulæ deditus . Augujlin. ep. 86. ad Cafulam. ante med. Qui ventricolas tamquam magnus jejunator accufat. VENTRICULATIO , onis , f. morbus & tormina ventris , apud Cæl. Aureiian. /. 3. Acut. c. 17. VENTRICULOSUS , a , um , ad ventrem pertinens . Cael. Aurelian. Tard. l. 4. c. 3. Ventriculofa paffio-. VENTRICULUS, li , m. ventricimo , yαστρ/χιον , parvus venter . & ponitur aliquando pro ventre : ut in illo Juvenal. fat. 3. v. 96. plana omnia dicas infra ventriculum. *J Sic appellantur & duæ cavitates in corde. Cic. 2. de nat. Deor. c. 55. a med. Pars animæ redditur refpirando , pars concipitur. cordis parte quadam , quam ventriculum cordis appeliant : cui fimilis alter adjun&tus eft , in quem fanguis a jecore per venarn illam cavam influit. *| Præcipue fic dicitur receptaculum cibi in corpore animalis , in quo conficitur , confe&tufque in inteftina tranfmittitur quidquid comeftum eft , fomaco . Ce//. /. 4. c. 1. & lib. 5. c. 26. fe&i. 16. Phin. l. 1 1. c. 37. fe&i. 78. & Jequent. & alibi faepe. Cel/. cut. l. 4. Ventriculus , qui receptaculum cibi eft , conftat ex duobus tergoribus : ifque inter liencm & jecur Pefitus eft , utroque ex his paulum fuper eum ingrediente . VENTRIFLUUS , a , um , qui ventrem folvit , ut Ventrifiua medicamenta. Cœl. relian. Tard. 1. 1. c. 4. poft med. VENTRIlöQUUS , a, um , §yyxrty}wv9og . Ventriloquos Ifidorus in Gloffis exponit præcantatores : funt autem iidem , qui divini , feu harioli , qui dæmonem in ventre fe habere dicunt, & ex ejus infiatu futura prædicere. Tertull. /. 4. adverf. Marcion. c. 25. & adver/. Prax. c. 19. ex Ifaiae c. 44. Quis alius disjiciet figna ventriloquorum , & divinationes ex corde ? Verba Vulgatæ Edition. funt Ifai. 44. 25. Irrita faciens figna divinorum , & hariolos in furorem vertcns . VENTRIÖSUS, a, um, panciuto , yxwt}%*;, qui magnum habet ventrem. Plaut. Merc. 3. 4. 54. Canum, varum, ventriofum . Id. Afin. z. 3. zo. Macilentis malis, rufulus , aliquantum ventriofus. VENTROSUS. V. in voce fequent. VENTRUOSUS, a, um , ventriofus. Ut a mons , tis , fit montuofus , fic a ve.ter, tris , ventruofus. Plin. l. 14. e. z 1. Dolia ventruofa ac patula minus utilia. Ita Harduin. ex MSS. al. leg. ventrofus . VENTÜLUS, li , m. venticello, 2, sw διον, lenis ventus . Terent. Eum. 3. 5. 47. Cape hoc fiabellum , & ventulum huic fic facito , dum lavamus. Adde Plaut. Curcul. 2. 3. 37. & Caf. 3. 5. 14. VENTÜRUS , a , um, particip. futuriTverbi venio, venturo , futuro . Ovid. 2. de ar. am. v. 59. venturae memores fene&tae . Virg. Æn. 8. v. 627. Venturi infcius ævi. *J Ventura , abfolute , Je co/e future. Virg. Æn. 2. v. 123. Ventura videre . Sic Pfaefcia venturi vatcs , Id. Æn. 6. v. 66. VENTUS , a , um , particip. v. in fine verbi Venio. VENTUS, ti» m. vento , &,suos , mw&w«, aeris concitati motus , fuxus aeris impetuofior . Cic. 2. de nat. Deor. c. 39. ad fin. de aere :

, qui libero ventri ita profpexerunt, ut in tempus nafcendi omnia ei | confumeres . 1d. 1. de Legib. c. 4. Cum ipfe ad Scævolam venti... jura integra refervarent . $] Metaphorice venter eft quæcumque | tarem. 3, extantia , tumor , inßatio cujufque rei. Vitruv. i. 8. c. 7. ubi de | VENTO, as, n. 1. frequentat, a venio, apud veteres. Fe/?. ventabant aquædu&ib. agit, ventrem dicit, & Græci wot ^i«,, ubi fiftulæ dila- | antiqui dicebant fine praepofitione pro adventabant. Verr. apud Non. täìtur, & intumefcunt. Juvenal fat. 1 z. v. 6o. venter lagenæ. Al- | c. 2, n. 386. Cum illó vento , video Gallorum frequentiam in fem. Dig. !ib. 8. tit. §. l. 17. Si paries ita ventrem faceret , ut fe- | templo. imipedem procumberet . Plin. l. 1 1. c. 46. Talus ventre eminens | VENTOSE , adverb. tumide , infiate . Apul. l. 1 o. Metam. Pulvilli concavo , in vertebra ligatus. Virg. 4. Georg v. 12. 1. tortufque per | ventofe delicata pluma tumentes. herbam Crefceret in ventrem cucumis. Propert. l. 4. el. 2. v. 43.] VENTOSITAS, atis, f. ventofità. Apul. de herb. c. 126. Petrofelinum tumidoque cucurbita ventre. medetur ventofitati ftomachi atque coli . Cæl. Aureliam. Tard. l. 4. VENTIDIÀNUS , a, um , ad Ventidium pertinens , quod eft nomen | c. 5. Ventofitas ventris. *| Translate pro ja&antia pofuit Fulpropr. R. civis. Cic. ia fragm. apud Non. c. 2. n. 182. Nos Venti- | gent. l. 2. Mythol. c. 17. äiahis rumoribus concalfecimus. v. Gell. t. 15. c. 4. ubi de P. Ven- | vêNTOSÙs, a, um, pieno di vento, ventofo, &vsu <*»c, vento plenus , tidio Baf{o Picente hiftoriam tradit. ventis obje&us . Virg. Æn. 8. v. 449. alii ventofis follibus auras VENTIGÉNUS , a, um , adje&t. ventum gignens . Ventigeni crateres | Accipiunt, redduntque. Petron. in Satyr. c. ■ 37. ad fim. Inanes , ac v fine

[graphic]

Tum effluens huc & illuc ventos efficit . Vitruv. 1. 1. c. 6. Ventus eft aeris Huens unda, cum incerta motus redundantia. Nafcitur, cum fervor offendit humorem , & impetus fervoris exprimit vim fpiritus ßantis . Cic. pro Cluemt. c. 49. fub fin. Ut mare , quod fua matura tranquillum fit , ventorum vi agitari atque turbari . Id. 7. Fam. ep. zo. extr. Ventus increbrefcit . Senec. in Med. v. 627. Venti filent . Senec. de vita beata , c. zz. Secundus, & ferens ventus . Nep. in Annib. c. 8. Dare vela ventis . ^J jungitur nominibus peculiarium ventorum . Cic. 9. Attic. ep. 6. Septemtriones venti . Caef. !. 5. B. Gall. c. 7. Corus ventus . Nep. in Milt. c. 1. Ventus Aquilo . & cap. z. Ventus Boreas . Sic Plaut. Curcul. 5. 2. 47. Exoritur ventus turbo, fpe&acula ibi ruunt. Adde Trinum. 4. 1. 16. *| Secumdum Veterum defcriptionem venti duodecim funt , Boreas , 44uilo , Corus , Subfòlanus , Vulturnus , Eurus, Außer , Notus , 4fricus , Favonius, Zephyrus , Circius. Ex his principes funt , qui etiam cardinales vócantur , quod flant a quatuor mundi cardinibus ». Septentrione, Oriente, Meridie, Occidente. Deinde finguli duos alios ventos habent, unum ad dextram, alterum ad finiftram. A feptentrione eft Boreas, qui & ipfe Septentrio dicitur. Huic ad Qrientem Aquilo furgit, ad Occidentem Corus . Ab Oriente Equino&iali eft Subfolanus , qui ad Septentrionem habet Vulturnum , ad Meridiem. Eurum. a Meridie eít Auffer . Huic ad Orientem Notus eft , Africus ad Occidentem . Ab Occidente Æquino&iali eft Favonius , cui Zephyrus eft ad Meridiem , Circius àd Septentrionem . V. fuis locis . Sed recentiores mathematici diligentius & minutius triginta duos ventos diftinxerunt , quos , quia Veteribus ignoti fuerunt , non eft hic locus enumeraré. De quatuor praecipuis ita Ovid. l. 1. Triff. el. 2. v. 27. Nam modo purpureo vires capit Eurus ab ortu ; Nunc Zephyrus fero vefpere miffüs adeft : Numic gelidus ficca Boreas bacchatur ab Ar&o ; Nunc Notus adverfa prœlia fronte gerit. Virg. 4. Georg. v. 297. Parietibufque premunt ar&is , & quatuor addunt Quatuor a ventis obliqua luce feneftras. •I In fabulis eft, Ventos filios fuiffe Aftraei , qui patrem Titanum habuit, & Auroræ , & fratres Aftraeae , eos aliquando adverfus Jovem prœliatos effe ; a Jove debellatos in terræ 7 fpeluncis in Æolide inclufos fuiffe , iifque Eolum regem datum effe , qui eos coerceret . Serv. ad Virg. 1. Æn. v. 1 36. & Hygin. in præfaf. Hinc pro diis habiti fuut , & templa illis dicata , ut Circio ab Augufto , tefte Senec. l. 5. que/f. mat. c. 17. fub fin. & vi&imæ cæfae , [ut apud Virg. 3. Æn. v. 1 2o. & Hoyat. epod. 1o. in fi. & vota fa&a, ut apud Lucret. l. 5. 1 228. 0vid. Heroid. ep. 18. v. 37. & Turpil. apud Cicer. 4. Tufcul. c. 34. 4] Translate vcntus accipitur pro calamitate , adverfa fortuna, perturbatione. Cic. in Pifon. c. 9. ad fin. Alios ego vidi ventos , alias profpexi animo procellas. “I Item pro fecunda , feu profpera fortüna. Cic. Attic. l. 2. ep. 1. a med. Quid fi etiam Cæfarem , cujus nunc venti valde funt fecundi , reddo meliorem ? “I Item pro favore , plaufu . Cic. pro Cluent. c. 47. Verum omnes intelligimus in iftis fubfcriptionibus ventum quendam popularem effe quæfitum . *] Itetn pro fama , rumore. Cic. pro Cluent. c. 28. Qui omnes rumorum & concionum ventos colligere confueffet. * Vemtis tradere eft oblivioni tradere . Horat. 1. 1. od. 26. v. 1. Triftitiam & metum Tradam protervis in mare Creticum Portare ventis. Huc pertinet & illud Virg. Æn. 1 o. v. 652. nec ferre videt fua gaudia ventos. h. e. irrita effe , in nihilum abire . “I Im vento & in aqua fcribere eft operam perdere , Catull. carm. 69. ad Amic. Sic profundere verba ventis , h. e. fruftra loqui , Lucret. h. 4. v. 929. Et , dare verba in ventos, Ovid. 1. 4mor. el. 6. v. 42. Idem quoque eft ventis loqui, apud Ammian.-l. 1 3. c. 5. ( al. 9. ) * Vento vivere proverbiali lócutione dicitur is , qui minimo fumptu vi&titat , trattarf mefchinamemte , viver d'aria . Imp. Alexand. lib. 5. Cod. tit. 5o. leg. z. tn f. *J Ventus textilis eft veftis tenuiffima, quae fubtilitate videtur ventos æquare . Pub. Laber. apud Petrom. in Satyr. c. 55. V. Nebula .

[ocr errors]

multi putant : ut Venucula uva, quæ in ejus oppidi agro provenit , & in óllis condi & fervari folet, `ob id etiam ollaris diéta . Horat. l. 2. fat. 4. v. 71. Venucula convenit ollis : Re&ius Albanam fumo duraveris uvam ( Quidam fcribunt Vennucula duplici nm , ut commode prima fyllaba producatur , quæ in Venufìa brevis eft. ) Colum. l. 12. c. 43. a med. Uvae Venüculæ, quas antiqui in vafis condebant. Plin. l. 14. c. z. ad fin. Venucula inter optime deflorefcentes , & ollis aptiffima . Haráuin. legit Venicula eodem fenfu : alii venuncula. “ Quidam venuculam non a Venufio oppido , fed a venum derivant, ut fit idem , quod venalis : nam ideo in ollis fervatur, ut vendi poffit extra vindemiae tempora. *II Colum. l. 2. c. 6. far etiam venuculum nominat, & inter farris varia genera refert . Al. leg. vermiculum , h. e. rutilum.

[ocr errors]
[ocr errors]

VENULEJUS. Q. CJaudius Venulejus Saturninus Juriconfultus , unus

ex difcipulis Papiniani , fuit etiam unus ex familiaribus & fociis Alexandri Severi Imp. ut in ejus vitae fine tradit Lamprid. Exftant multa ejus refponfa in Pandeétis.

VENUM, da vendere, venale, quod venale eft . Quidam putant , effe

fupinum verbi veneo ; fed potius veneo eft a venum , quafi vemum eo. Aliquando per cafus inßexa legitur: itaque potius nomen effe , dicendum eft , cujus in ufu frequentiffimo eft venum : dicimus autem venum ire , h. e. vendi , effer efpoßo alla vendita. Venum dare , aut tradere , h. e. vendere , dare ad effer venduto. Gell. l. 7. c. 4. Pilcatos fervos venum in folitos Sabinus fcriptum reliquit. Liv. /. 3. £. 55. Ut èjus familia ad ædem Cereris venum iret. Lucan. l. 4. v. zo6. feque ', & fua tradita venum Caftra videt . Claudian. h. 1. in Rufin. %. 178. Venum cun&a dari. %. e. omnia venalia effe. Id. l. 1. in Eutrop. v. 37. Omnes pœnituit pretii : venumque redibat , Dum vendi potuit. * Reperiuntur etiam quidam hujus nominis cafus , ut diétum eft , ut venui dativus , tanquam a venu , u: & vemo in dat. & ablat. a vemum , i. Apul. /. 8. Metam. Eum rogawit unus e noftris, haberetne venui la&e . fe avea latte da vendere . & infra . Cantherium venui fubjicere . e/porre alla vendita . Tacit. Anm. 13. c. § 1. Militibus immunitas fervaretur , nifi in iis , quæ veno exercerent. in quelle cofe, delle quali faceffero mercatanzia . & Ann. 14. c. 15. Pofita veno irritamenta luxus . efpojfi alla vemdifas . VI Sunt qui fcribunt venum cum diphthongo , fed V. Veneo. VENUNDÄTUS , a, um , nom. particip. venduto . Tacit. in Agric. c. 28. Per commercia venundati. Propert. 1. 3. cl. 17. v. 22. Tuque o Minoa venundata Scylla figura. VENUNDO, as, dedi, datum , a. 3. vendere, o dare 4 vendere, 2τεμ*r«A£« , & τοàfè«wt , idem quod vendo , venum do . Cic. 3. Offic. c. 16. Cum in venundando rem eam fciffet. Al. leg. vendendo. Tacit. Ann. 1 1. c. 22. extr. Quaeftura gratuito concedebatur , donec fententia Dolabellæ velut venundaretur . Flor. l. 4. c. ult. a med. Hos fub corona jure belli venumdedi:. “T Scribitur & venumdo. VENUS , eris , f. Venere, A'φο}/tw , Kjr;/; , Kv3gpex , filia Caeli & idiei , dea amorum , pulcritudinis , gratiarum , deliciarum , voluptatum omnium. Poetæ fabulantur , natam effe ex fpuma maris, & cæli teftibus a Saturno excifis , & in mare proje&is. Sed hoc de Venere fecunda Cicero fcribit lib. 3. de mat. Deor. c. 23. Quatuor enim ibi Veneres enumerat, ut mox dicetur. Di&ta eft a veniendo . Id. ibid. c. 24. Minerva , quia minuit , aut quia minatur : Venus , quia venit ad omnia. *] Græcis eft A'ρ}ο}τη , ab ἐφρὸς , fpuma , e qua nata fingitur : quod præter multos gentium Scriptores etiam Arnobius tradit Jib. 4. pag. 143. Horat. l. 1. od. 18. v. 6. guis non te potius Bacche Pater , teque decens Venus ? <J Nata dicitur in Cypro, ibique colebatur , & in Papho , in Gnido , in Cytheris , & plurimis aliis in locis . Horat. l. 1. od. 3o. O Venus regina Gnidi , Paphique . Adde od. 3. &c. Ejus fedem in Cypro lateT& luculenter defcribit Claudian. de nupt. Honor. & Mar. a verf. 49. “I Ab ea Romulus menfem anni fecundum Aprilem nominaviffe dicitur . Ovid. 4. Faß. v. 61. Sed Veneris menfem Grajo fermone notatum Auguror : a fpumis eß dea di&ta maris. Adde 4. Met. v. 537. “T Fabulantur nüpfiffe Vulcano, & adulterio fe fe cum Marte mifcuiffe , unde Anteros natus fit. Ovid. 4. Met. 4. Faff. & alibi : fed hæc de tertia Venere narrantur , quæ filia fuit Jovis , & Dionis . Cic. loc. cit. 'J Dicitur etiam adulterium admififfe cum Mercurio , ex quo Cupidinem , five Amorem peperit. Hoc de Venere fecunda , & de Mercurio fecundo Cicero fcribit ibid. Nam Cupido primus Mercurio, & Diana prima natus dicitur. Sed quidam volunt Cupidinem ex fola Venere natum effe , ut eft apud Servium ad 1. AEn. v. 668. *J Veneres plures fuere , ut jam fignificavimus . Cic. 3. de nat. Deor. c. 23. Venus prima Cælo , & Die nata , cujus Elide delubrum videmus : altera fpuma procreata , ex qua & Mercurio Cupidinem fecundum natum àccepiiììus : tertia Jove nata , & Diome , quae nupfit Vulcano , fed ex ea & Marte natus Anteros dicitur : quarta Syria, Tyroque concepta, quae Aftarte vocatur, quam Adonidi nupfiffe traditum eft . “I Poetæ tamen has omnes Veneres confundunt , & uni tribuunt ea , quæ trium propria funt . 4I De Venere armata V. Armatus. T Cyprii fignum Veneris habuerunt barbatum corpore, fed vefte muliebri cum fceptro ac ftatura virili : & putant , eandem marem ac feminam effe . . Sunt hæc verba Macrobij l. 3. Saturn. c. 8. quorum fimilia habet Serv. ad ÀEn. z. v. 632. 4J Sacra Veneri fiebant Paphi folo ture , & floribus. Serv. ad JEn. 1. v. 339. “J Non folum pro dea amoris ponitur, fed etiam pro libidine, feu appetitu commixtionis cum altero corpore , & pro re ipfa Venerea , quam Græci ἀφροδιστατμὸν dicunt. Terent. Eum. 4. §. 6. Sine Cerere, & Libero friget Venus . Virg. Georg. 3. v. 97. Frigidus in Venerem fenior. Plin. 1. 26. c. 1 o. Illita quoque radix genitalibus inhibebit non folutn Venerem , fed affluentiam geniturae . Virg. 3. Georg. v. 1 37. Sed rapiat fitiens Venerem , interiufque recondat . t á stipu« . “I Interdum ponitur pro gratia , qua apud alios pollemus . Senec. 1. 2. de benef. c. 28. Ille non eft par mihi virtutibus , nec officiis, fed habuit fuam venerem . Plin. de Apelle , lib. 35. c. 1 o. ante med. Quorum ( pi80rum ) opera cum admiraretur , collaudatis omnibus, deeffe iis unam Veneremi dicebat , quam Græci charita vocant. "I Interdum etiam pro venu ftate , ornatu , elegantia . Plaut. Stich. 2. 1. 5. Profe&to amoenitat es omnium Venerum & venuftatum affero. Quintil. l. 6. c. 3. ante maed. Quod cum gratia quadam & Venere dicitur. Id. l. 1 o. c. 1. Ifocrates omnes dicendi Veneres fe&tatus eft. “I Per blanάitiam armatores amicas fuas Veneres vocant . Virg. Ecl. 3. v. 68. parta meæ Veneri funt munera. “T Neque amorum folum , fed ά hortorum praefes habita eft , & Hortenfìs appellata , quia horti ad amoenitates & delicias pertinent , quæ amorum comites funt . Hinc Nevius apud Feftum in voce Coquus . Coquus edit Neptunum , Venerem , Cererem . Ubi Neptunus pro pifcibus ponitur , Venus pro oleribus , Ceres pro pane. Varr. l. 1. R. R. c. 1. Adveneror Minervam, & Venerem, quarum unius procuratio oliveti , alterius hortorum : quo nomine ruftica Vinalia funt inftituta . •T Eß item tenus unâ errantium ßellarum , inter Solis & Mercurii fphaeram fita, quæ mane , cum antegreditur Solem , Graece τωτφόρος , Latine ÉÃ; dicitur : vefpere , cum Solem fubfequitur , appellatur a Græcis ärrspo;, a Latinis Vefper , & /efperugo. Cic. 2. de nat. Deor. c. 2o.

[graphic]
[ocr errors]

* Translate ufurpatur de quacunque re concinna , & afpe&lu grata , di bella viffa . Vitruv. l. 3. c. 2. Sic enim habebit & figurationis afpe&um venuftum , & aditus ufum fime impeditionibus, (Sic contra ibid. a med. Tumida & invenufta fpecies. & fub fin. Vafcus & invenuftus confpicientibus remittetur afpe&us . ) Catull. carn. 31. ad Sirmion. v. 12. Salve o venufta Sirmio. Ph.edr. l. 4. fab. 4. v. 34. venufti hortuli. Cic. in Bruto c. 55. ad fin. Geftus & motus corporis ita venuftus , ut tamen ad forum , non ad fcenam inftitutus videretur. *J Item pro decente , elegante , ornato in oratione. In ea venufftis , & lepidus differunt : quod venuftum vocamus, quod cum gratia quadain & Venere dicitur , ut ait Quintil. l. 6. c. 3. lepidum , quod rotunditate quadam , & brevitate, atque acumine verborum dele&tat. Cic. in Bruto c. 95. Unum fententiofum & argutum, fententiis non tam gravibus & feveris, quam concinnis & venuftis . Catull. carm. 3. Lugete , o Veneres , Cupidinefque , Et quantum eft hominum venuftiorum . Plin. l. 3. ep. 9. Plerumque dolor etiam venuftos facit . //. e. facetos . “J Venußus quoque fortunatum fignat, ut invenuflus non folum deformem , fed & infortunatum. Græcis fimiliter ἐπαφρόδιττς pro fortunato accipitur. V. 1 mvenuflus . VEPALLÍDUS, a, um , funt qui volunt, valde pallidum fignificare in illo Horat. fub fin. fat. 2. 1. 1. vepallida le&to Defiliat mulier , miferam fe confcia clamet . Sed Bentlej. multis acriter contendit , ne pallida legendum effe. VEPENIS, is, m. parvum penem habens , hoc eft pufio , puer . V. Pifinmus. VEPRECÜLA, ae , f. &x%/%/or , diminut. a vepres , Cic. pro Sext. c. 33;

[ocr errors]

Forma fuit eximia , & per omnes ætatis gradus venuftiffima . '

[ocr errors]
« НазадПродовжити »