Зображення сторінки
PDF

<rTIALIS, le, Titienfis. Vet. Lapis apud Gruter. pag. 3o4. a. 9. Q. Cæcilio Feroci Kalatori Sacerdotii Titialium Flavialium , &c. h. e. Sacerdotum inftitutorum in honorem Vefpafiani & Titi Impp. ex gente Flavia. TÍTIÄNUS, a, um, ad Titium aliquem pertinens. African. Dig. lib, 23. tit. 3. leg. 5o. & Paul. lib. 43. tit. 1. leg. 85. fub fin. Titianus fündus. *J Charif. l. 1. pag. 73. Putfch. a Tito derivat. Titus, inquit, ut lupus. Thermas Titinas, ut pelles lupinas, non dicis, fed Titiamas. TΊIENSIS, fe, adje&. Sodales Titienfes iidem funt, qui Sodales Titii, aut Titiales. V. Titius, & Titialis. Infcript. apud Gruter. pag. 396. m. 1. & Murator. pag. 299. n. 5. Septemviro Epuloni Sodali Titienfi , &c. *I Titiemfes di&i funt vel turma equitum , vel Tribus ex Sabinis hominibus a Romulo inßituta. Titienfis Tribus, inquit Fe/?. a praenomine Tatii regis appellata videtur. Liv. 1. 1. c. i 3. Eodem tempore & centuriæ tres equitum confcriptæ fnnt : Ramnenfes ab Romulo, ab Tito Tatio Titienfes appellati. Id. J. 1 o. c. 6. Ut tres antiquæ Tribus , Ramnes, Titienfes, Luceres, fuum quæque augurem habeant. Adde Ovid. 3. Faß. v. 131. Sed Varr. l. 4. de L. L. a. 14. & 16. appellat Tatienfem , nempe a nomine Tatius, ut Titienfis eft a Titius. V. Tatienfes. TÍTÍES, iidem qui Tatienfes , h. e. tribus, aut equitum turma ex Sabinis hominibus in$tituta a Romulo, & a Titi Tatii eorum regis prænomine appellata. Propert. 1. 4. e/. 1., v. 31. Hinc Tities , Rainsefque viri, Lucerefque coloni. In quibufdam libris legitur Titiens inferto m , ut in totiens &c. TITILLAMENTUM, ti , n. idem ac titillatio. Fulgent. lib. 2. M/tbof. c. 18. Tantalus, cui fallax aqua gulofis labia titillamentis attingit. TITILLATÍO, onis, f. folletico, titillamento , yxyyxxt zuâ;, a&tus titiHandi. Cic. 1. de nat. Deor. c. 4o. a med. At has leviores ducis voluptates, quibus quafi titillatio ( Epicuri enim hoc verbum ) fenfibus adhibetur. Id. dc Seneά. c. 14. At non eft voluptatum tanta quafi titillatio in fenibus. TITILLÀTUS, us , m. titillatio. In fexto cafu fingulari Plin. l. 1 1. c. 37. fe&i. 77. Hard. de membrana præcordiorum , h. e. fepto tranfverfo. In eadem præcipua hilaritatis fedes : quod titillatu maxime intelligitur alarum. TITILLÄTUS, a, um , particip. a titillor. Aufon. epigr. 1o8. v. 16. Titillata brevi cum jara fub fine voluptas Fervet & ingefto peragit iudibria morfu. TITILLO, as, a. 1. folleticare, dileticare , titillare , yxpyzλ{•) , eft levi attre&atione alarum , aliarumve mollium corporis partium rifum cuipiam movere : a t;^^« , vello, feu vellico , geminatione primae fyllabae . Nam ex levi • vellicatione , five tra&atione provehit titillatio. Lucret. 1. z. v. 429. quæ Titillare magis fenfus , quam lædere poffunt. %. e. quæ nec omnino lævia funt , nec omnino» afpera, fed angellis paulum proftantibus. *| Per' translationem accipitur pro commovere, provocare , blandiri. Horat. }. 2. far-. 3. v. 179. Præterea ne vos titillet gloria. Cic. 1. de Fin. c. 1 1. 2d fin. Nain fi ea fola voluptas effet , quæ quafi titillaret fenfus , ut ita dicam , & ad eos cum fuavitate afflueret. Id. 2. 0ffic. c. 18. & med. Multitudinis levitatem voluptate quafi titillantes. *TTILLUS, li, m. titillatio. Imp. Conßantim. lib. 8. Cod. Theodof. sit. 5. leg. z. Flagrum , cujus in cufpide brevis, aculeus pigrefcentes artus innóxio titillo poterit admonere. “TITINNïO. V. Tistinnio. TITINNIUS, ii, m. vetus Poeta Latinus Comoediarum fcriptor , cujus fragmenta aliquot ad nos pervenerunt per Charif. Prifciam. Servium , Nonium , &c. TITfO, onis, m. tizzone, tizzo , 8z^3;, torris , lignum aduftum , quod ab igue extrahitur. Laétant. l. 4. c. 14. a med. Titionem vulgus appelIat extraâum foco torrem femiuftum, exftin&tum . exftinäum intellige fine flamma. nam five ignem habeat , five non, titio eft. 7arr. apud Non. cap. z. n. 874. & cap. 4. m. 184. A novo marito cum item e foco in titione ex felici arbore ignis, & in aquafi aqua allata effet. Celf. lib. 2. cap. 17. Exftinéti titiones, involutique panniculis. Apul. in fin. lib. 7. Metam. Ardentem titionem gerens . TÉÉÍVÍLLITIUM, ii , n. vox eft nullius fignificationis, inquit Fefius , ut apud Græcos gλί'τυ/, & aztó«J dc. At Fulgent. Planc. de prifco ferm. Titivillitium dici voluerunt fila putrida , quæ de telis çadunt , le filaceica : quafi textiv, llitium , a texo & villus. Plaut. Caj. ». 5. 39. Non ego ißuc verbum etniffim (empfitem habet Feft.) tirivil[itió. M. Cornutus apud Fulgent. Titivilles, Flacce , do tibi. TITYUS, ii, m. nomen fuit cujufdam incompofitae faitationis , & gefticulationis, de qua ita Cic. de clar. Orat. c. 62. ad fin. Sextus *Titius homo loquax fame, & fatis acutus, fed tam folutus & molHis in geftu , ut faltatio quædam nafceretur, cui faltationi Titius

nomen effet. ' Eft praeterea Titius Romanum nomen , ut L. Titius , P. Titius. * Adje&ive Titium atrium memorat Liv. i. 39. c. 44. a aomine poffefforis di&tum . “I Titia lex non una

fui?.. Unam refert C/cero pro Mur. c. 8. fed qua de re , & a quo iata fit , non conßat. Id. z. de Leg. c. 6. leges Titias & Apulejas memorat , quæ videntur agrariae fuiffe. Alia fuit de muneribus, nequis pecuniam donumve ob caufam orandam accipiat , ut eft apud Tacit. 1 1. Ann. c. 5. fed ibi plerique omnes leg. Cincia pro Titia . videtur tamen defignari ab Aufom, epigr. 89. de JCto. Scatiniam metuens non metuit Titiam. nempe accipiebat ille a moechis uxoris, quod lex Titia non vetabat, non a clientibus , qugd illa cavebat'. Alia fuit lata a Sex. Titio trib. pleb. ut ve$tigal agris publicis affignatis impofitum Quaeßor colligeret. Val. Max. l. 8. c. i.

*•

danenator. n. 3. Videtur hic effe idem, a quo faltationis genus nomen habuiffe modo diximus. Alia fuit de lufu, nequis in pecuniam luderet , fponfionemve in ludo, nifi qui virtutis caufà fufceptus effet , faceret. Hanc memorat Martian. Dig. lib. 1 1. tit. 5. leg. 3. Denique alia fuit de tutoribus in provinciis a præfide dandis . V. Atilia . *] Titii fodales retinendis Sabinorum fàcris quondam inftituti funt a Tito Tatio. rege, ut ait Tacit. Ann. 1. c. 54-. & a Romulo poft ejus mortem ad colendam memoriam confirmati . Id. 2. Hiff. c. 95. De his Lucam. l. 1. v. 6o2. Septemvirque epulis feftis, Titiique fodales. Adde Vet. lap. apud Gruter. pag. 19. m. 4. pag. 243. n. 5. & 7. pag. 3o5. n. 1. & 2. &c. Hos Varro l. 4. de L. L. c. 15. non a Tito Tatio, fed a Titiis avibus di&os docet , quas ii in auguriis certis obfervare folebant , ceteri augures non folebant. V. Titus. *J Titia cwria itidem . a Tito Tatio di&a eft, tefte Fefto in Titiemfis.

[ocr errors]

titubo. Cic. pro Dom. cap. 54. Nedum valeat id, quod imperitus adolefcens, mente ac lingua titubante feciffe dicatur. Ovid. 4. Met. v. 26. Quique fenex ferula titubantes ebrius artus Suftinet. ideft Silenus. Id. Fajt. 6. v. 677. convivae valido titubantia vino membra movent. Id. 1 1. Met. v. 9o. Silenus titubans annifque meroque. Plaut. Pfeud. 1. 1. 42. Lacrymans titubanti animo, corde , & pe&tore.

[ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

pawaa , ττόω , aro&Nxowov , inftabilis fum , infiftere nequeo, trepido , fubinde hæreo, vacillo : & proprie de pedibus & lingua dicitur. Cic. pro Cal. c. 28. Quæro cur Licinium titubantem, haefitantem , cedentem , fugere conantem mulieraria manus ifta de manibus emiferit. Pbaedr. 1. 4. fab. 1 4. v. 9. irrigatus multo venas ne&tare , Sero domum eft reverfus titubanti pede. Cic. pro £Jacc. c. 1o. Teftes fi verbo titubarint, quo revertantur non habebunt. Ovid. 3. Met. v. 6o7. Ille mero fomnoque gravis titubare videtur, Vixque fequi. Id. l. 1. de ar. am. v. 597. Ebrietas ut vera nocet , fic fi&a juvabit . Fac, titubet blaefo fubdola lingua fono. Senec. im Here. Oet. v. 1599. Laffus an pondus titubavit Atlas ? %. e. quod attinet ad pondus. hellenifmus. Pallad. 1. 1. tit. 9. Solida contignatio fiat, ne gradus ambulantium tremorem fabricae titubantis excutiat. 4] Transfertur ad animum. Nep. im Eumen. c. 9. Hic omnibus titubantibus , & de rebus fummis defperantibus, Eumenes ait , &c. Senec. in Med. v. 937. Quid , anime, titubas ? che dubiti ? & Horat, in fin. ep. 1 3. 1. 1. cave , ne titubes, mandataque frangas . Adde Terent. Heaut. 2. 3. 12o. “T Paffive imperfonaliter. Plaut. Mil. 3. 3. in fin. Ne quid , ubi miles venerit , titubetur . Cic. 3. de Orat. cap. 5o. Verfùs æque prima & media & extrema pars attenditur : qui debilitatur , in quacumque fit parte titubatum.

[ocr errors]

c. 1. n. 68. Mulier ubi afpexit tam mirifice titulatam truam . V. Trua.

[merged small][merged small][ocr errors][ocr errors]

quorum titulus, P$; barbara colla pependit. £. e. fervi venales-, qui præferebant tabellam indicantem , quid yalerent, quo vitiq labo£;ent, & hujufmodi, ut cautum fuit. edi&to aedilitio , quod Gell. 1. 4. c. 2. recitat. "I De ædibus condu&itiis aut venalibus. Plin. l. 7. .,. ,7. ante med. Domus profcribebatur , feu quis emere , feu quis gondücere vellet. Venit Athenodorus, legit titulum, auditoque pretio, &c. P appiggionafi . & Ovid. de remed. amor. v. 3o 1. nec ea contenta rapina, Sub titulum noftros mifit avara lares. h. e. coegit me ades venales profcribere propofito titulo, h. e. tabella , qua pretium indicabatur. Sic Tibull. l. 2. el. 4. v. 33. Quin etiam feûes jubeat fi vendere avitas , Ite fub imperium , fub titulumque lares. “I Translate Ovid. z. de ar. am. v. 625. At nos no&turnis titulos imponimus a&tis. h. e. quafi adje&o titulo omnibus nofcenda proponimus. gli faceiamo faper a tutti. “I De epigraphe fepulcrali, epitafio. Plin. lib. 6. ep. 1o. Poft decimum mortis annum ireliquias negle&umque cinerem fine titulo, fine nomine jacere. Id. 1. 9. ep. 19. Vi&uri nominis famam fupremis etiam titulis prorogare. Juvenal. fat. 6. v. 239. titulo res digna fepulcri. Infcript. apud Gruter. pag. 55 1. n. 5. & alia apud Murator. pag. 863. m. 1. D. Valer. Paftor Eq. publ. heres titulum fecit . ( in hac, & in fequentib. poteft fignificare etiam ipfum fepulcrum cum titulo : quod & in aliis lapidib. non paucis obfervavi. ) Alia apud eund. pag. 856. m. 2. Ego filiis titulum pofui, quod mei mihi filii debuerunt. Alia ibid. pág. 91 3. m. 4. Flavia Nice conjunx B. M. titulum cum valvis aeneis D. S. P. “I Huc pertinet formula titulo ufus , quæ habetur in aliquot Infcriptionibus , ut apud Gruter. pag. 458. m. 8. L. Poftumio P. Fil. Fab. Fufcino eq. public. ..... P. Poftumius curator reipubl. Auguftan. Taur. Pater titulo ufus. & pag. 1o91. n. 1 1. Bedafia. Q. F. Juftae Collegia Fabr. & Centonarior. Q. Lucretius Anianus maritus titulo ufus. Alia apud Don. claff. 7. n. 186. C. Stertinia Phryne marito opt. amantiff. bene merenti fac. C. titulo ufa. Titulo ufus dicitur , qui in Iafcriptignem lapidi appofuit utens titulo, feu çaufa & facultate , quam ipfe habet, vel habuit is, cui infcriptio pofita e(t . In alio Lapide apud Maffej. in Muf. Veron. pag. § 45. legitur titulo honoris ufus . Sunt præterea quatuor alii infcripti Lapides , in quibus ea formula habetur, titulo ufus , quos indicare placet, apud Gruter. pag. 322. n. 1. pag. 39o. m. 7. pag. 419. n. 7. & apud Donium claff. 9. m. 1o. “I De brevi fcriptura , aut voce indicante honores , magiftratus , res geftas , quibus homo clarus habetur, & nobilis: item de ipfis honoribus , titoli , dignità , imprefe . Cic. in Pifon. c. 9. Qui tanquam truncus atque ftipes, fi ftetiffet modo, poffet fuftinere tanen titulum confulatus . Horat. l. 4. od. 14. Quæ cura Patrum , quæve Quiritium Plenis homorum muneribus tuas, Augufte , virtutes in ævum Per titulos memorefque faftos Eternet? Tibul], l. 4. carm. 1. v. 33. At tua non titulus çapiet fub nomine fa&a: fEteriio fed erunt tibi magna volumina verfu. Horat. l. 1. /at. 6. v. 17. Qui ftupet in titulis , & imaginibus. Propert. l. 4. el. 1 1. v. 32. Et domus eft titulis utraque fulta fuis . Lucam. l. 8. v. 73. Femina tantorum titulis infignis avorum. Ovid. 2. Faß. v. 15. At tua profequimur ftudiofo pe&ore, Cæfar, Nomina, per titulos ingredimurque tuos. & lib. 1. v. 6o 1. quidam celebrés aut torquis ademptæ, Aut Corvi titulos auxiliaris habent. h. e. Torquati , aut Corvini cognomen habent. Id. 7. Met. v. 56. Magna fequar: titulum fervatae puppis Achivae, &c. Juvenal. fat. 1 1. v. 86. Cognatorum aliquis titulo , ter confulis, atque Caftrorum imperiis, & di&tatoris honore fun&tus. Id. fat. 8. v. 24o. Tantum igitur muros intra toga contulit illi Nominis & tituli. De Cicerone loquitur quem Roma patrem patriæ dixit . Ovid. 4. Met. v. 643. Tempus, Atla , veniet , tua quo fpoliabitur auro Arbor : & Hunc prædæ titulum Jove natus habebit . avrà l' onore, o 'l vanto. & Liv. l. 28. c. 4o. Et ficut penes C. Lutatium Punici perpetrati belli titulus fuit, ita penes te hujus fuerit. Ovid. Heroid. ep. 7. v. 75. Nec mihi parcatur : puero parcatur Iulo. Te fatis eft titulum mortis habere meæ. * Ironia eft in illo ejufd. 6. Faß. v. 19o. de T. Manlio . Vixit , ut occideret damnatus crimine regni : - Hunc illi titulum longa fene&ta dabat. *I Titulus , dignitas , nobilitas , clarus fangüis , nobiltà. Stat. l. 2. filv. 7. v. 62. Tu caftae titulum decufque Pollæ Jucunda dabis allocutione. “T Nonnunquam eft caufa , prætextus, fpecies , cagione, pretefto , fpe<ie , titolo. Liv. lib. 36. c. i7. ad fin. Illud proponere animo veftro debetis , non vos pro Græciæ libertate tantum dimicare: quamquam is quoque egregius titulus effet , &c. Id. l. 37. c. 54.. Licet vobis meminiffe , quem titulum prætenderitis adverfus Philippum belli. Horat. l. 2. fat. 3. v. z 1 z. prudens fcelus ob titulos admittis inanes. Vellej. l. 2. c. 45. Clodius fub honorificentiffimo minifterii titulo M.Catonem a republica relegavit. Plin. 1. z. ep. 1 1. fub fin. Ipfe probabatur accepiffe feßertium decem millia , foediffimo quidem titulo , nomine unguentarii. qui titulus a vita hominis compti femper & pumicati non abhorrebât. Jufiin. l. 5. c. 1. Et erat hic quidem titulus cum Graecis coeundi , re autem timebat, ne, &c. Id. l. 9. c. 7. a med. Olympias, auditâ regis nece , cum titulo Officii ad exfequias cucurriffet , in cruce pefidentis Paufaniae capiti coronam auream impofuit . Id. l. 3. c. 3. Statim • titulo ferendi fociis auxilii, bellum adverfus Philippum decernitur . “I nomen , appellatio. Cic. 3. Tufcul. c. 1o. Dicant , femper beatum effe , fapientem. Quod fi titulus hic dele&at , infignis^ & pulcer , Pythagora , Socrate , Platone digniffimus , inducaiit animüm , &c. Ovid. Heroid. ep. 6. v. 1 oo. titulo conjugis uxor obeft. Jußin. 1. 12. c. 11. Infignis haec munificentia non fumma tantum , 'verum etiam titulo muneris fuit. *| index, fignum. Petron. in Sat. c. 55. Ciconia , avis exful hiemis, titulus tepidi temporis. T Titu!i , milites appellantur , quafi tutuli, quod patriam tuerentur. unde & Titi prænomen ortum eít. Fefius.

[ocr errors]
[ocr errors]

[ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

detur. TO.

[graphic]
[ocr errors]

TODILLI, orum , m. parvæ quædam . aves , quaruit, meminit Plautus I in Syro , cum ait : Cum extritis talis, cum todillis crufculis , Hæc Feßá, hic, & in Succrotilla. Quo tamen loco multiplex eft le&tionis varietas. - - T®CHARCHUS , i, m. aguzzino, to/xzpxo;, qui in navi præeft remigibus. τέχος enim dicitur de lateribus navis, ubi funt remiges. Hjgin. fab. 14. ad fin. de 4rgonaut. Toecharchi autem fuerunt Zetes & Calais Aquilonis filii . Scbeffer. fub fin. l. 4. de milit. nav. legit tucharchi, qüod ot aliquando in u Latinum tranfeat. ToFACÉUS, & Tofacius, & Tophaceus , a , um , τάγμος , qui ex tofo eft. Plin. l. 17. c. 7. Eft argilla alba, rufa, columbina, argillacea, tofacea, arenacea. Pallad. in Aug. tit. 9. Stru&tus lapide tofacio. TOFICIUS, & Tophicius, a, um , & TOFINUS, & Tophinus, a, um , di tufo , qui eft ex tofo , r$gyro;. Capitolin. in Maxim. c. 6. Lapides toficios friare . Sueton. in Claud. c. 2 1. Circo marmoreis carceribus, auratifque metis , quæ utraque & tofina, ac liguea ante fuerant, exculto. TOFOSUS, & Tophofus, a, um , idem quod tofaceus . Sidon. l. 3. ep. 1 3. Verruca humore tofofa. - - - TOFUS, i , m. tufo , πάρος , lapis cavernofus , & fcaber, qui facile in arenam refolvitur . Pro eo etiam topbus fcribitur , quafi plane Græcum fit. Virg. 2. Georg. v. 214. Et tofus fcaber , & nigris exefa chelydris Creta. Plin. l. 17. c. 4. Nam tofus fcaber natura friabilis. Id. l. 36. c. zz. a med. Tofus ædificiis inutilis eft mortalitate materiae. 7 Vitruv. 1. z. c. 7. In Campania ruber , & niger tofus in Umbria, & Piceno , & Venetia albus , qui etiam ferra dentata, uti lignum, fecatur. Ovid. 8. Met. v. 561. Pumice inulticavo , nec levibus atria tophis Stru&a fubit. & lib. 3. v. 1 59. de antro. nam pumice vivo, Èt levibus tophis natiyum duxerat arcum. Stat. l. 4. jlv, 3. v. 52. de via Domitiana. Illi faxa ligant , . opufque texunt Co&o pulvere, fordidoque topho. Frontin. de aquædu£t. artic. 122. Pilæ topho exftru&tæ. - - TOGA , ae , f. toga , t%$svyog , τ%3smx , exterior veftis communis omnium Romanorumi, tum nobilium , tum ignobilium , tum 19cupletum, tum inopum. Unde togatam gentem pro Romanis pofuit Virg. 1. Æn. v. 286. ` T Di&ta eft a tegendo , tum quia totum tegebat corpus, tum quia aliis interioribus veftibus fuperinjiciebatur : tum etiam quia olim ftraguli vice le&os ea fternebant , ut dicere videtur {Varr. apud Non. cap. 14. m. 25. Hinc eft ut togam pro te&to etiam ufurpaverit Titinnius apud eund. Non. c. 1. n. 3. quæ tamen notio jam `obfolevit. Igitur toga veftis fuit rotunda , [& ufque ad pedes demiffa , claufa, [& fine manicis, quæ uno conje&tu totum corpus , & utrumque brachium operiebat. Ea in fuperiori parte, qua ad cervices fedebat, ita laxe aperiebatur, ut dextrum brachium commode exferi , imo & totus humerus oftendi pofíet : brachium vero finiftrum non per eundem hiatum exferebatur, fed ex inferiori parte fub ipfa toga ` extenfum extremam oram in rugas plicaturafque contra&tam colligebat, fubducebatque ad finiftrum latus ,, læva manu exftante. Rugas eas, & plicaturas tam quæ fuperne a dextra cervicis parte cadentes exferto brachio colligebantur ad pe&tus, atque oblique ad finiftrum humerum inftar baltei decurrebant, quam quae ex ima ora fìniftro brachio colle&a fubdu&ae contrahebantur, ßnum togæ appellabant. Quintil. /. 1 1. c. 3. a med. Sinus decentiffimus , fi aliquando fupra imam togam fuerit, nunquam certe fit inferior. ille , qui {ub hurmero dextro ad finiftrum oblique ducitur, veiut balteus , nec £raagulet , nec fluat. Sueton. in Caef. c. 82. Siniftra manu finum ad ima crura deduxit , quo honeftius caderet , etiám inferiore corporis parte velata '. Gell. l. 4. c. 17. fub fin. Prolato e finu togae libro. * Neque tamen femper , neque omnibus, idem mos fuit togae ge£andae , nam antiquiffimis temporibus nulli finus fuere , tum , quia brachium fub toga tunc tenere folebant ( oratores in principiis dicendi ) quod præter ceteros diferte notat Quintil. !oc. cit. tum quia ipfa tóga anguftior illis fuit , & magis corpori adftri&ta. Itaque gefiu alio, quam poftea, eos neceffe eft ufos effe , quorum brachium ( inquit Id. ibid. ) ficut Græcorum , vefte continebatur . Poftea fufior iaxiórque adhiberi coepta eft , maxime vero ab iis , qui molli veftitu gauderent , ex quâ majores finus fiebant! , adeo ut interdum a dextera parte totum humerum, ufque ad lumbos detegerent, ad oftendendam pretiofam tunicam , vel latum clavum in ea intextum ; a finiftra vero laciniam in humerum ufque rejicerent. Praeterea adolefcentes cum primum virilem togam fumebant , folebant priore illo anno brachium ( dextrum intellige ; nam finiftrum femper colle&tam togae laciniam fuftinendo quodammodo impeditum erat ) non exferere , praefertim fi forenfia ftipendia aufpicarentur, ut loquitur M. Senec. in excerpt. controv. lib. §. controv. 6. qui tamen mos etiam temporibus Ciceronis exoleverat , ut ex ipfius oratione pro Cæl. c. 3. çolligitur. Candidati quoque in honorum petitionibus, brachium continebânt , & tunc folum exferebant , cum prenfandi caufa manus porrigenda effet : quod eft trans pondera dextram porrigere apud HoYat. ]. 1. ep. 6. v. 49. h. e. dexteram togæ pondere cohibitam ex· ferere, & extendere. * Cum Romanis nos effet aperto femper capite', præfertim in Urbe , incedere ( extra Urbem enim in itinere pifeos, petafos , aut aliud tegumenti genus contra aeris injurias adhibebant ) facile tamen erat , fi opus effet , caput toga operire , quod fiebät partem fuperiorem togae fub dextrum humerum deje&tae fevocando, & fupra caput adducendo : atque ea pofitione toga fuper utrunque humerüm æqualiter . fedebat , & nihilominus fatis adhuc patebãt ante pe&tus ad brachium exferendum : hac rati9ne, caput 2bvolvebant facra fa&turi, quod videre eft in icone veteris lapidis

, apud Ferrar. de re veftiar. l. 1. c. 1o. Caefar quoque a conjuratis l

Toni. IV.

impetitus egdem modo caput obnupfit, ut eft apud Suet. in ejus vl ta , c. 82. Verum tamen eft , aliqüando non fùperiorem oram , fed inferiorem laciniam ad caput tegéndum fuiffe adhibitam , quod Lipfius apud eumd. Ferrar. l. c. multis oftendit. *| An toga cingeretur , quaeftio eft. Affirmat Macrobius, quem fatis refellit Ferrar. /. c. €ap. 12. At Manut. de quaefit. per epiff. de tunica Macrobium , non de toga logutum fuiffe putat . Sané in omnibus togatorum ho1 minum imaginibus, quas affert Id. Ferrar. nullus cin&ûs apparet , fed toga partim finiftro humero, partim finiftro brachio fulta fußi^ netur . “I Materia togæ fuit lana coa&ta , quæ fi longiore pilo effet , toga pexa dicebatur, [fcilicet ob villorum dénfitatem : hinc 'tri£am togam pexe 9pponit Martial. l. 2. epigr. 44. & lib. 3. epigr. 36. “I, Toga rafe dicebatur , quæ ex lana minime villofa coífeétâ erät, eratque apta aeftivo tempori , ficut pexa hiemali, Id. l. z. epigr. 83. * A textürae etiam & lànae genere togæ dicebantur rallæ, demfe, &c. *I Color togae iî, fuit , h. e. nativus albæ lanae, qui nonnihil ad fufcum accedit ; proptereà ut non alba folum , féd `etiam candida effet , amplius adhuc dealbabatur, creta adhibita ad id apta ; quam 9b rem cretatam ambitionem dixit Perf. fat. 5. v. 177. 'candidatos intelligens. “I Toga vero atrata , feu pulla adhibebatur in privato lu£tu. V. Pullus. Nam in luétu pubiico, togis depofitis, `faga fumebant. Cic. Phil. 12. & 14. “I Toga palmata dicebatur quæ palmas intextas habebat. V. Palmatus . î toga pi&a, h. e. acu elaborata. V. Pi&#us. “I Alia præterea fuere togarum genera , Pretexta , de qua V. fuo loco ; Pura , quæ Pretextae opponitur , quia fcilicet nullo purpuræ prætextu diftin&ia , quam fumébant adolefcentes, cum prætextam deponebant. Cic. 9. Âttic. ep. 6. Ciceroni meo togam puram cum dare Arpini vellem. Eadem dicebatur virilis , quia virilitatis initiuw indicabat: libera , quia initium quodgam erat libertatis , ut ai? Ovid. 3. Faft. v. 771. Quo auteifi die fumebatur , is dies celebrabatur mägna propinquorum amicorumque frequentia : afcendebantque in Capitolium , religionis, & boni oihinis caufa, tefte Valer. Max. l. 5. c. 4. Atque hoc eft quod Plin. l. 1. ep. 9. vocat officium togae virilis, & Tertull. de Idolol. c, 16. folemnitates togae. *I Toga purpurea fuit inter regum infignia, ut patet ex Liv. l. 3 1. c. 1 1 . “I Quod ad ufum togæ attinet, certum eft ex teftimonio Varron. apud Non. c. 14. n. 25. virorum æque & mulierum communem fuiffe 5 poftea vero (tolis uti matronae coepere , togas reliquere meretricibus , quod præter alia fatis oftendit illud Horat. l. 1. fat. 2. v. 62. quid intereß, in matrona , ancilla, peccefve togata ? Viri vero omnium ordinum promifcue togis ufi funt , tenuiores etiam : modo fumptus ad eam coemendam fuppeteret , præcipue vero clientes, qui patronorum , & potentiorum limina frequentabant , togati huc illuc curfitabant falutaturi fportulafque accepturi. qua de re fæpiffime Martialis , qui propterea lib. 1 o. epigr. 47. inter ea , quæ vitam faciunt, beatiorem , ` togam raram* enumerat, h. e. rara officia falutationum ; & epigr. 18. togas ipfas ufurpat pro clientibus falutationum officia obeuntibus. V. etiam Togatus. Plura de toga dicenda effent , an extra Urbem adhiberetur, an in caftris, in conviviis, &c. de quibus ex profeffo , & luculenter Ferrar. de re veftiar. neque enim nobis omnia comple&ti in animo fuit. Quod in caftris quoque ufus togæ fuerit , appâret ex Liv. 1, 44. c. 16. ubi narrat fex millia togarum miffa Roma ad exercitum in Macedonia hibernantem : fed arcendo frigori, non ad prœlia ineunda miffa effe , arbitrari licet . “I Translate toga pro pace accipitur . hinc notum illud Cicer. carmen in Pifon. c. 3o. Cedant arma togæ. h. e. pacis artibus. Id. 3. de Orat. c. 42. Vir omnibus belli, ac togæ dotibus eminentiffimus. Tertull. de Pall. c. 5. Plus læfere rempublicam togae , quam loricæ. “T Et pro adolefcentia. Prudent. in præfat. Cathemer. v. 7. Etas prima crepantibus Flevit fub ferulis : mox docuit toga Infe&tum vitiis falfa loqui. *J De involucro . Marti. 4. epigr. 1. l. 13. Ne toga cordylis, & penula defit olivis. *J De meretrice plebeja Tibull. l. 4. carm. 1o. Si tibi cura toga eft potior , preffumque quafillo Scortum . TOGATARIUS, ii , m. qui fabulas agit , quæ togatæ appellantur . Sueton. in Aug. c. 45. TOGATÜ LUS, a, um , pauperculus, diminut. a togatus , qua dicitur de tenuioribus, qui principes civitatis officii gratia in forum deducebant , ac deinde domum reducebant ad fportulam captandam . Martial. l. 19. epigr. 74. quandiu falutator Anteambulones, & togatulos inter Centum merebor plumbeos die toto ? TOGÂTUS, a, um , rogato , t^Bswyov ', ος , toga indutus. Togati Romani appellati funt , quoniam ufus togae proprius Romanorum fuit : ut Graeci dicebantur palliati , quod pallio uterentur . Virg. 1. Æn. v. 286. Romanos rerum dominos , gentemque togatam. Cic. 5. Phil. c. 5. Græculus judex modo palliatus, modo togatus . T Interdum fpeciatim togati di&ti funt homines tenuiores , qui principes civitatis officii gratia in forum ducebant , ac deinde domum reducebant. Togis enim ami&ti erant , non tunicis tantum, ut turba forenfis . Juvenal. fat. 1. v. 93. fportula primo Limine parva fedet turbae rapienda togatæ. Id. fat. 7. v. 142. an tibi fervi O&to, decem comites poft te , an fit fella, togati Ante pedes. Martial. l. 3. epigr. 46. Exigis a nobis operam fine fine togatam. h. e. officium falutatoris & anteambulonis. “T Interdum togatus accipitur pro urbano, cui fagatur, ideft militaris , opponitur . Nam toga pacis , fagum belli infigne fuit. * Cic. pro Sull. c. 3o. a med. Cui uni togato Senatus fupplicationem decrevit. idef? civilem magiftratum gerenti . Id. I. de Orat. c. 24. Quafi unus e togatorum numero, atque ex forenfi ufu homo mediocris. °] Apud Horat. l. 1. fat. z. v. 63. & 82. togata eft meretrix : quia ftolata eft matrona . V. Stola , & Stolatur. Apud Martial. epigr. 64. v. 4. lib. 6. mater togata eft adultera : quod colligitur etiam ex cod. lib. 2. epigr. 39. & ex Juvenal. fat. z. v. 7o. B b b si To

* Togata etiam di$ta eft ea Galliae pars, quae togis Romano more „...baiur , nempe Cifalpinæ pars Cifpadana , a Placentia Ancgnam ufque. Plin.}., 3. c. 34. Pgmp;, Mela 1. 2. c. 4. V. Geographos . «I 'Togate Fabulæ dupliciter intelliguntur : vel univerfim de omnibus Fabulis Romani argumenti : in quibus comprehenduntur Prætextatae, Tabernariae, Atellanæ , Planipediae. His opponuntur Palliatæ, h. e. Græcæ. Vel peculiari ratione de iis Romanis Fabulis dicuntur, in quibus res levioris argumenti agebantur , & viliores perfonae Romano more inducebantur : quibus opponuntur Prætextatæ , quæ regum R. & magiftratuum res , mores , & perfonas continebant. Senë. epiff. 8. ad fin. Non attingam Tragicos , aut Togatas noftras, habent enim hæ quoque aliquid feveritatis , & funt inter Comoedias & Tragœdias mediae. Vellej. 1. 2. c. 9. Clara etiarn fuere ingenia , in Togatis Afranii , in Tragœdiis Pacuvii , &c. Horat. in ar. Poet. v. a87. vel qui prætextas , vel qui docuere Togatas. Cic. pro Sext. c. 55.' Cum ageretur Togata , Simulans, ut opinor . Adde Feft, in Togâtarum, & Diomed. 1. 3. pag. 487. Putfch. 'ToGÜLA, æ', f. t»g£mio , parva toga. Cic. in Pifon. c. 23. Togulae 1i&oribüs ad portam præfto fuerunt. Martial. /. 9. epigr. io3. Trita quidem nobis togula eft, vilifque , putrifque. ITÖLENTINAS, & Tollentinas, [atis, qui eft ex oppido Tolentino in piceno, apud Chientum fluvium . Hinc Tolentinates ejus incolæ . Plin. l. 3. c. 13. “ Tolentinus , & Tollentinur , a, um , adje&t. Imfcript. apud Gruter. pag. 41 o. n. z. T. Flaminio Pontifici Tolemtiri. Alia pag. 194. n. 2. C. Junius Municip. Tollentini Patronus . A;;a apud Reinef. claff. 6. n. 68. L. Metello VI. VIR. Tolentim. <T Tolentinenfìs, fe, idem . Infcript. apud Reinef. in 4ppend. m. 8. pagani Pagi Tolentinenf. TOLENTINENSIS , & 'TOLENTINUS. V. in voce praeced. ITOLERABILIS, le, fopportabile, tollerabile , &Co3p*r*; , qui facile ferri , & tolerari poteft , probabilis , non contemnendus. Cic. Catil. 4. c. 8. Servus eft nemo, qui modo tolerabili conditione fit fervitutis. Id. 1. de Orat. c. z. a med. Cum boni perdiu nulli , vix autem fingulis ætatibus finguli tolerabiles oratores invenirentur. Id. de Sene£. 3. 3. Tibi propter opes, & copias , & dignitatem tuam, tolerabiJiofem feneëtutem videri. Id. ad Brut. ep. 18. Rei familiaris ja&ura tolerabilis. Liv. l. zz. c. 27. Minucius cum jam ante vix tolerabilis £uiffet fecundis rebus, tum utique immodice immodefteque gloriari. virg 5. Æn. v. 767. quibus afpera quondam Vifa maris facies , & non tolerabile numen. Juvenal. fat. 7. v. 69. tolerabile hofpitium. Plin. l. 5. ep. 5. Sed hoc utcumque tolerabile : gravius illud, quod, &c. Paul. Dig. lib. z8. tit. 5. leg. 18. Hanc effe tolerabiliffimam fententiam puto. •T A£tive qui tolerare poteft. Terent. Heaut. 1. ». 3o. Nam parentum injuriæ ufiiufmodi funt ferme : paulo qui eft homìo tolerabilis. Al. aliter interprct. Colum. l. 7. c. 3. Sæpe hiemis faevitia pa£torem decipit, & eas oves interimit , quas ille tempore autumni ratus adhuc effe tolerabiles , non fubmoverat. h. e. pofTe hiemem ferre , & fuperftites effe. Al. expon. adhuc poffe tolerari , h. e. ali in annum fequentem. TOLERABILITER, adverb. tollerabilmente , 2vsx;$ς , cum tolerantia , patienter, facile. Colum. l. 2.'c. 2. Quas Graeci gv%vy'*; è/x*Tot? Tw» , iios difcordantium comparationes tolerabiliter dixerimus. Cic. Fam. 15. ep. zo. Quo tolerabilius feramus igniculum defiderii tui , crebris nos litteris appellato. Celf. l. 2. c. 13. a med. Veratrum datur optime vere, tolerabiliter autumno. Colum. l. 1 1. c, 2. a med. His diebus quæ fuperiore menfe facere non potueris , adhuc tolerabiliter efficies. “TOLERANDUS, a, um fopportabile, tollcrabile , *s*t*; , qui tolerari poteft, aut debet , ferendus , tolerabilis . Cic. 4ttic. l. 1. ep. 17. À^te med. Nobis inter nos noftra five incommoda , five vitia , five injurias effe tolerandas . Senec. in 08a v. v. 1 c^. Toleranda pati cf, udiam. epigr. 39. Paupertas me faeva domat , dirufque Cupido : ei toleranda fames, non tolerandus amor . Tacit. 1. Hißor. c. 2 1. Othoni luxuria etiam Principi onerofa, inopia vix privato toleranda. S: at, lib. 1. Theb. verf. 193. tolerandaque nullis Afpera fors populis . TOLÉRANS, antis, fofferente, pazfemte , tollerante, wgyriptzòg, patiens, fufferens. Colum. l. 8. c. 1 6. Pifcium genera dulcis undae tolerantia. Tacit. 4. Ann. c. 1. ad fin. Corpus laborum tolerans. & lib. 14. c. 4z. HErnulum non tolerans. Colum. l. 6. c. 22. Externi frigoris toJerantior equino genere vacca eft. Id. h. 7. c. 1. Afellus plagarum & penuriae tolerantiffimus. Aurel. Vi&. de Caefarib. c. 1 1. Iners domi bello tolerantior. TOLERANTER, adverb. pa<ientemente , v&pr;;iw5; , tolerabiliter , patienter. Cic. Fam. l. 4. ep. 6. a med. Et cum frangerem jam ipfe me , cogeremque illa ferre toleranter . Plin. l. 8. c. 45. At nunc anniculæ ad fecunditatem pofcuntur, tolerantius tamen bimae . Cic. 2. Tufcul. c. 18. Toleranter dolorem pati . TOLERANTIA, æ, f. tolleranza, pazienza , wg ytvyfx , 2vox^ , Jrouo** , t^* tts , patientia. Cic. in Parad 4. cap. 1. Sapientis animus magnitudine confilii , tolerantia rerum humanarum , contemptione fortunae , virtutibus denique omnibus ut moenibus feptus, vincetur & expugnabitur ? Quintil. 1. 2. c. zo. extr. Tolerantia tamen doloris laude fua non carebit . Tacit. in Agric. cap. zo. Pax vel incuria , vel tolerantia priorum, haud minus quam bellum , timebatur. TOLERATIO, onis , f. foffrimento, &*£*ysri;, a&us tolerandi. Cic. z. de Fin. c. 29. Toleratio doloris. TOLERÂTUS , a • um , fofferto , tollerato , quod patienter ferimus. Tacit. 4an. 4. c. 44. Lentulo gloriæ fuerat bene tolerata paupertas. Jd. 1. Hijf. c. 3. Ipfa ncceflitàs fortiter tolerata . %. e. mors. 14.

Ann. ix. c. 1 1. Clementiam ac juftitiain , quanto ignara Barbaris, tanto tolerantiora capefferet. ToLÉRo, as, avi, atüm, a&. 1. portar il pefo , ßff**** fopportare, tollerare , 2v&xovou , «gory$• • patienter fero , fuftineo. perfero, patior. ci3. Fam. 7. ep. 18. Forti animo iftam tolera militiam . id. catil. z. cap. io. fub fin. Se facilius hiemem toleraturos putant. Id. 1. 1. ad Q. Fr. ep. 1. c. 8. fub fin. Sumptus & tributa civitatum ab omnibüs tolerari æquabiliter. Terent. Hecyr. 3. $• 38. Tolerari alicujus mores fua módeftia. Salluft. in Catil. £. 19. Tolerare facile labores, pericula, dubias atque afperas res : Id. i* J*8. c. 3+. æquo animo fervitutem. Tacit, de Germ. c. 4. fitim * ætumque, la. z. Hiß. c. 56. extr. aegre damna & injurias. $ Cum infinito, Tacit. 3. Ahn. c. 3. Mägnitudinem mali perferre vifu non tolerayit. Plin. l. z6. c. 1. Qui perpeti medicinam toleraverant.- *■ Tribuitur & rebus inanimis, quæ adverfus externam injuriam durant, nec deficiant. Plin. l. 33. c. 4. Tafconium tolerat afflatum , ignemque, & ardentem materiãín. 1d. 1. 14. c. z. a med. Vitis æftus auftrofque tolerat . & ibid. in fin. Tolerat & annos moerica Q vitis ) contra omne fidus firmiffimà . & ibid. fub init. Germana jmbres tempefiatefque tolerat. Id. 1., 36. c. 22. a med. de tophis. Hi tra&abiles in opere, laborem quoque tolerant , fub tecto dumtaxat : afpergine, & gélu, pruinifque Trufipuntur in teftas . Id. 1. 35. c. 14. ** fa. Sefquipedalis paries non`plus quam unam contignati9nem tolerat. nam Wegge, non iflâ faldo, non pòrta. Sic tolerase pondus , virium fatis haberé ferendo . Plin. l. 1o. c. 4. Aquilæ non tolerantes pondus apprehenfum , una merguntur . * Et etiam fuftentare , alere, fofehrare, alimentare , mántenere. Virg. 8. Æn. v. 4o9. tolerare colo vitam, tenuique Minerva . Tacit. Ann. 13. c. 45- extr. Perfimplici vi&u , & agreftibus pomis vitam tolerare. Phin. /. 33. c. io. a med. o£tona millia equitum fua pecunia tolerare. Caef. h. 3. B. Civ. c. 38. ad fim. Pabulo & hordeo equitatum tolerare . & cap. 49. Ex perfugis cognofcebant, equos eorum vix tolerari , reliqua vero jumenta ihterifîè. Tacit. z. Ann. c. 24. Miles fame abfumptus , nifi quos corpora equorum toleraverant. Colum. in fin. cap. 24. l. 6. Faba frefa & vinum re&e tolerat vaccam fetam . Id. fub fim. l. 8. Pifces, etiam diu claufi , femetipfos tolerare poffunt . Ulpian. Dig. lib. ult. tit. paenult. leg. 2o3. a med. Agri , ex quibus paterfamilias frudus caperet, quibus fe toleraret. Martial. l. 7. epigr. 63. Qua nunc arte graves tolerabis inutilis annos ? Plin. l. 7. c. 43. Juventam inopem in caliga militari tolerare. Caef. l. 7. B. Gall. c. 71. Frumentum fe exigue dierum triginta habere : fed paulo etiam longius tolerare pofíe parcendo. & lib. 5. cap. 45. Frumentum , quod eo tolerandae hiemis caufa devexerat. “T Tolerare inopiam , famem , utcumque fuftinere. Plaut. Trim. 2. 2. 57. & 77. Tolerare egeftatem ejus volo. Caef. l. 1. B. Gall. c. 28. Domi nihil erat , quo famem tolerarent. Salluff. in Catil. c. 38. Juventus, quæ in agris manuum mercede inopiam toleraverat. “T Tolerare fumptus, utcumque fufficere fumptibus. Salluff. in Catil. c. 25. Mulieres , que ingentes fumptus ftupro corporis toleraverant. Terent. Heaut. 3. z. 33. Cum tolerare hujus fumptus non queat. “I Tolerare abfolute, h. e. tolerare vitam , utcumque * vitam agere . Tacit. 4nn. 4. c. 4o. Pofte ipfam Liviam ftatuere , nubendum poft Drufum , an in penatibus

[graphic]

iifdem tolerandum haberet. “I Toleror , aris , dep. etiam dixiffe Veteres, Prifcian. 1. 8. pag. 8oo. Putfcb. fine ullo tamen tefte, confirmat.

[ocr errors]

qua gryllus erit preffante peremptus. Al. fcrib. tolles. Adde Marcell. de medicam. c. 1 5.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

eumque ad cælum tollit . Pbaedr. l. z. fab. 6. v. 4. Aquila in fublimé fuftulit teftudinem. Cic. Pbil. 1 1. c. 1o. a med. Vos in cælum fi fieri poterit, humeris noftris tollemus. Id. 3. Verr. c. 3. Cives R. in crucem fuftulit . Plaut. Bacch. 3. 6. 42. Tollam ego te in collum, atque intro hinc auferam. Cic. 3. 0ffic. c. 25. Phaethon optavit, ut in currum patris tolleretur : fublatus eft . Id. 6. Verr. c. 43. a med. Clamor a vigilibus tollitur. Virg. 2. HEm. v. 222. clamorem tollere ad fidera. & Æm. 1 1. v. 745. in cælum . Cic. de Fato, c. 5. ad fin. In quo Alcibiades cachinnum dicitur fuftuliffe . Horat. de ar. Poet. v. 381. Ne fpiffae rifum tollant impune coronae. Virg. 1 1. Æn. v. 455. clamor magnus fe tollit in auras . Cic. 5. Tufcul. c. 13. Se tollere a terra altius poffunt . Id. pro Caecin. c. 2 1. a med. qui faxa jacerent, quæ de terra ipfi tollerent. Plaut. Merc. prol. v. ?5. Parare mavim, metretas quæ trecentas tolleret. levaffe e portaffe . & Cic. Fam. 16. ep. 1 o. Litterulæ meæ tui defiderio oblanguerunt : hac tamen epiftola oculos paulum fuftulerunt. h. e. recreatæ funt . *| Tollere aliquem rheda, Horat. l. 2. fat. 6. v. 42. Sic Cic. Q. Fr. l. 2. ep. 1o. Tunc certe fuftuliffem . fcil. in le&ticam . Sic tollere in navim , Liv. l. 45. c. 6. & tollere abfolute eod. fenfu Virg. 3. Æn. v. 6oi. Ovid. 1 1. Met. v. 441. & Sil. l. 6. v. 5oo. Sic tollere aliquem in currum , 0vid. 3. de ar. am. v. 157. <| Tollere liberos, allevare, de terra tollere , & nutrire atque educare. Mos olim fuit filios recens natos per , obftetricem in terram communem omnium parentem deponere , & quos nollent alere, expofitos ibi relinquere : fi contra , de terra levare , & matri aut nutrici tradere : unde & noftrum allevare : & Levanam deam commenti funt , quae adeffet & faveret levantibus. Terent. Heaut. 4. 1. 15. Meminiftin' , mihi te maximo opere dicere , fi puellam parerem , nolle tolli ? Chre. Scio quid feceris. fuftulißi. Id. Andr. 1. 3. 14. Quidquid peperiffet, decreverunt tollere. Plaut. Trucul. 2. 4. 45. Si quod peperiffem, id educarem ac tollerem. Adde Amph. 1. 3. 3. & veter. Poet. apud Cicer. l. 1. de Divin. c. 2. 1. “I Hinc tollere liberos univerfim, procreare, gignere. Cic. Phil. 13. c. 1o. extr. Is autem humiJitatem defpicereTaudet cujufquam , qui ex Fadia fuftulerit liberos ? Sueton. in Ner. c. 5. extr. Deceffit morbo aquæ intercutis , fublato filio Nerone ex Agrippina . “I Tollere gradum , ambulare . Plaut. Baccb. 3. 6. 6. Is eft. adibo contra , & tollam gradum. * Tollere amanum , pedem. V. Manus , Pes . MI Translate Plaut. Trucul. 2. 8. 1 o. Poftquam filiolum peperit, animos fuftulit. Terent. Hecyr. 3. §. 56. Quia paulum vobis acceffit pecuniae , fublati animi funt . Lucil. apud Non. c. 4. m. 134. Re in fecunda tollere animos , & in mala démittere . Cic. 3. de Orat. c.. 26. extr. dicendo augere aliquid , & tollere altius . Id. in fragm. apud Non. c. 1. n. 4. Nihil effe , in quo fe animus excellens tollat. Id. Fam. 15. ep. 9. Ad cælum aliquem tollere veriffimis & juftiffimis laudibus . Id. Attic. 1. 2. ep. ult. Noftras laudes in cælum fuftulit. Virg. Ecl. 5. v. 51. Daphninque tuum tollemus ad aftra. Horat. /. 1. od. 1. v. 8. tollere aliquem honoribus. Virg. 3. Georg. v. 421. de angue. Tollentemque minas, & fibila colla tumentem. Id. 6. Æn. v. 876. Nec puer Iliaca quifquam de gente Latinos In tantum fpe tollet avos. Liv. l. 3. cap. 7. Tollere animos alicui. infpirar coraggio . T Tollere, folari, erigere, excitare . Horat. 1. 2. fat. ult. v. 61. “J Tollere eft etiam auferre , removere, togliere , portare , e levar via. Virg. /En. 8. v. 439. Tollite cun&a , inquit , coeptofque auferte labores. P4.edr. l. 2. fab. 8. v. 23. Tollere hæc aranea, quantum eft laboris ? & fab. 1. v. 1o. Et quae debetur pars tuæ modeftiae, auda&ter tolle. piglia , e porta via. Sic Martial. l. 6. epigr. 3o. fume , tolle : dono. & Cic. in Divin. IVerr. c. 1. ad fin. Quod eorum fimulacra Verres ex delubris religiofiffimis fuftuliffet . Id. de Amic. c. 13. Solem e mundo tollere vi«dentur , qui amicitiam e vita tollunt . Id. §. Verr. c. 14. Ne quis frumentum de area tolleret , antequam cum decumano pa&tus effet. Id. pro Rofc. Amer. c. 7. Perfacile ' hunc hominem incautum & rufticüm de medio tolli poffe . & Liv. l. 24. c. 6. aliquem e medio tollere. 4. e. evertere , exterminare, occidere. Cic. 3. de nat. Deor. c. 33. Q. Varius Drufum ferro , Metellum veneno fuftulerat . aves toliò di vita. & Lucil. apud Non. c. 1. n. 4. Audivi , quem febris una, vini cyathus unus potuit tollere . Perf. far. 4. v. 2. forbitio tollit quem dira cicutae . Contra Celf. l. z. c. 14. & lib. 4. c. 18. Morbus facile tollitur . Plin. l. z6. c. 12. Dolores & tumores tollunt folia plantaginis . Id. l. 33. c. 6. fub fin. Ad cicatricum fœditates tollendas , maculafque. “| Translate Cic. pro Quint. c. z 1. extr. Cujus rei memoriam omnem tolli funditus ac deleri arbitror oportere . Id. Attic. l. 12. ep. 6. in fin. Ut mihi dubitationem omnem tolleret. Id. pro Rofc. Amer. c. 2. a med. Delere ex animo alicujus fufpicionem omnem , metumque tollere. Id. in Orar. c. 62. cenus hoc `orationis detrahit a&ionis dolorem , aufert humanum fenfum a&oris, tollit funditus veritatem & fidem . Id. 2. de Leg. c. 12. fub fin. Legem, fi non jure rogata eft , tollere. “I demo1iri, diruere. Ulpian. Dig. lib. 43. tit. 8. leg. 2. ante med. Si quis in publico ædificaverit, non effe eum cogendum tollere, ne ruinis

urbs deformetur. Adde lib. 8. tit. z. leg. 16. & lib. 6. tit. I. leg. ' • 27. & 37. T deftruere , delere . Cic. 1. 0ffic. c. 1 1. Majores. no

ftri Carthaginem, & Numantiam funditus fuftulerunt . Id. Phil. 1. c. 1. ad fin. Di&taturam funditus ex republica fuftulit. 4| Tollere diem eft adimere tempus agendi cum populo, aut judicii finiendi , ferendæque fententiae. Cic. 3. de Legib. c. 18. Peccante fenatu, quod fit ambitione fæpiffime, nüllo magiftratu adjuvante , tolli diem utile eft . Jd. pro Dom. c. 17. extr. 'Siqua res illum diern aut aufpiciis, aut excufatione fuftulit, tota caufa judiciumque fublatum eft . Liv. l. 25. c. 3. ad fin. concilio diem eximere , dixit. . * Tollere , inducere , delére , emendare quod fcriptum eft, cancellare, levare . Cecin. ad Cicer. Fam. 6. ep. 7. Cum mendum fcripturæ litura tollaTom. IV.

tur. Cic. Attic. l. 13. ep. 44. extr. Ut id nomen ex omnibus libris tollatur. Horat. h. 1. Jat. 1 o. v. 51. de Lucilio. dixi fuere hunc lutulentum , faepe ferentem Plura quidem tollenda relinquendis . Id. l. 2. ep. 2. v. 122. Luxuriantia compefcet , nimis afpera fano Levabit cultu, virtute carentia tollet. ' T Quidam huic verbo præteritum retuli , & tuli tribuerunt , ut a pello, pepuli , fed tuli verbo fero datur. Diomed. l. 1. pag. 376. Putfcb. & Prifcian. l. 1 o. pag. 896. “T Eft etiam qui tolli, fed fine idoneo au&ore. Dubia eft enim le&ti9 in illo Ulpiani Dig. lib. 46. tit. 4. leg. 13. ante med. Acceptii;i£T aliquid egiffe , tolliffeque totam obligationem . nam tuliffe al. leg.

TOLOSANUS, a, um , ad Tolofam pertinens, quæ e(t urbs Galliae

Narbonenfis , in limite Aquitaniæ , ad Garumnam fluvium, olim litterarum ftudiis celebris , ob „idque Palladia cognominata a Martiale h. 9. epigr. 1 o 1. Marcus Palladiae non inficianda Tolofæ Gloria. T6^®*2. Hinc Tolofani, orum, apud Plin. l. 4. c. 19. ejus cives . *| Aurum Tolofanum proverbio di&tum eft de re exitiofa & habenti funefta : eadem ratione qua equus Sejanus . Narrat Juftin. l. 32. cap. 3. Gallos Te&tofagos , cum in Afia grandem vim auri fàcrilega præda collegiffent, reverfos in antiquam patriam Tolofam , peftifera lue fuiffe comprehenfos , nec ante folütos, quam illud aürum , monitu harufpicum , in Tolofenfem ©lacum mergerent . Id poftea Cæpio conful R. expifcari juffit , excidiumque füi atque exercitus fibi ipfe molitus eft. Romanos vero infecutus eft Cimbricus tumultus, velut ultor illius pecuniæ. Fuere argenti pondo centum decem millia, auri quinquies decies centum millia. Adde Gell. l. 3. c. 9. ~Meminit & Cic. 3. de nat. Deor. c. 3o. -

TOLOSAS , atis , Tolofanus . Martial. l. 1 2. epigr. 32. Nec quadra

deerat cafei Tolofatis. Sidon. l. & ep. ult. in carm. 'Qui Tol6fatem tenuit cathedram. “T Tolofates, ium , Tolofani. Caef. l. 1. B. Gall. c. 9. Qui non longe a Tolofatium finibus abfunt . & lib. 7. c. 7. Praefidia in Ruthenis, & Tolofatibus conftituit.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

biante, chinea , ίττοφορ4Cς , &'àpouo; : a tolutim , quia tollit alterno glomeratu pedes. Aliqui volunt, di&tum effe a pedum volubilitate , quafi volutarium. Hujus generis equi etiam gradarii dicuntur , quia. gradu non vulgari incedant, fed alternis crura molliter explicantes, commodam feffori præbeant ve&tationem , citra ullam fuccufationis moleftiam . quod Virgil. dixit l. 3. Georg. v. 1 17. Infultare folo, & greffus glomerare fuperbos. & Martial. l. 14. epigr. 199. ad numerum rapidos qui colligit ungues . Senec. ep. 87. ante med. Ita non omnibus obefis mannis, & afturconibus, & tolutariis præferres unicum illum equum a Catone defri&tum ? , '

[ocr errors]
[ocr errors]
[blocks in formation]
[ocr errors]

tollendo, quod proprie ad equorum gradariorum inceffum attinet , qui alternis crura molliter explicantes , commodiffimam feffori praebent ve&tationem, quod genus equorum a Polluce £;ouot appellantur. Varr. apud Nom. c. I. m. 12. Ut equus , qui ad vehendum eft natus , tamen traditur magiftro , ut equifo doceat tolutim incedere. Plin. l. 8. c. 42. fub fin. In eadem Hifpania Callaica gens eß, & Auftrica : equini generis ( hi funt, quos Thieldones vòcamus , minori forma appellatos afturcones ) gignunt , quibus non vulgaris in curfu gradus , fed mollis alterno crurum explicatu glomeratio : unde equis tolutim carpere incurfus traditur arte. Plaut. Afin. 3. 3. 1 16. Demam hercle jam hordeo , tolutim ni badizas - Lucil. äpud Nom. loc. cit. Si omne iter evadit , ftadiumque acclive tolutim. Varr. ibid. de equitante. Haec poftquam dixit, cedit citu', celfu' tolutim. Novius ibid. Edixi iturum hominem in Tufcos tolutim .

[ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors]
[ocr errors]
[graphic]
« НазадПродовжити »