Зображення сторінки
PDF

Ovid. Heroid. ep. zo. v. 61. Et , Thetidi quales vix rear effe , pedes. Plaut. Epid. 1. 1. 33. Tum ille prognatus Theti , fine, perdat : aliae adportabunt ei Nerei filiæ . Horat. Epod. 13. v. 12. de Achille . mortalis dea mate puer Thetide . Semec. im Herc. Fur. v. 734. Thetidis focer. b. e. Eacus Pelei pater. Stat. 1. Achill. v. 8o. Ne pete Dardaniam fruftra , Theti , mergere claffem . 4I Metonymice eft mare. Virg. Ecl. 4. v. 32. tentare Thetim ratibus. Mar

- - - v - - -
tial. l. 1 o. epigr. 3o. v. 1 1. Hic fumma levi ftringitur Thetis ven- |

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

, THREX, ecis

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

THUNNUS. V. Thynnus.
THURARIUS, Thureus , Thuribulum , &c. V. fine adfpiratione
THURINUS , a, un , ad Thurios pertinens , quod $P$, Ma-

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

mines . Plin. l. 34. c. 6. fub fin. & Liv. l. 25. c. r. * • I Tburigus cognominatus eft Auguftus in infantia in mernoriam, majorum originis » quia proavus ejus e pago Thurino fuit , vel quod in re

[merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

citharœdi, & tibicines , qui in thymele canebant , fuonatori di teatro : Ifidor. l. 18. c. 47. Thymelici erant mufici fcenici, qui in organis, & lyris , & citharis præcinebant. Et diéti thymelici, quod oiim iri orcheftra ftantes cantabant fuper pulpitum quòd thymielè vocabatur. TI IJiverfi erant a fcenicis . Scenici enim dicebantur hiftriones, qui in fcena fabulam agebant , thymelici vero , qui perfonam ex fàbùla non habentes , ante fcenam in orcheftra muíicis inftrumentis fcenae fubferviebant. Vitruv. l. 5. c. 8. Itaque ex eo fcenici , & thymelici Graece feparatim nominantur . Ulpian. Dig. lib. 3. tit. 2. leg. 4. Neque thymelici , qui certaminibus facris deferviufit , ignominiofi habentur. “I Ponitur interdum Thymelicus generatim pro fcenico . Apul. in Apolog. Thymelicum choragium . apparato fcena. Impp. Gratian. Valentinian. & Theodof. lib. 15. Cod. Theodof. tit. 7. qui eff de Scenicis, leg. 3. Quifquis thymelicam ex urbe abduxerit. Impp. Theodo/. Arcad. & Honor. ibid. leg. 12. Nulla femina , nec puer thymelici confortio imbuantur . 4ugufiin. l. 6. de Civ. Dei , c. 7. extr. Thymelica obfcenitas . Infcript. apud Gruter. pag. 332. n. 6. Athenodorus Xyfticus Paridi Thyme!ico benemerenti ' fecit. *) Thymelicus pes pentafyllabus conftat longa , tribus brevibus , & longa , ut conßitueramt . Diomed. l. 3. pag. 479. Putfcb.

[ocr errors]

variis aromatibus compofitum, ut ex fta&te, galbano, & ex majori parte ture , quod incenditur ad fuffitus : a §vutgo , odores incendo. V. Ammoniacus.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

tiffimus , & optimum mel, faciens . Plin. l. & cap. 2 1. Thymum colligi oportet in flore , & in umbra ficcari . Duo autem funt genera ejus : candidum radice lignofa , in collibus nafcens : quod & praefertur : alterum nigrius florifque nigri. Haec Plin. qui deinde recenfet ejus in medicina utilitates . Horat. l. 4. od. 2. v. 27. more apis Matinæ grata carpentis thyma. Virg. Æn. 1. v. 44o. redolentque thymo fragrantia mella . Id. Ecl. 7. v. 37. Galatea thymo mil»i dulcior Hyblae . Ovid. 5. Faß. v. 271. volucres ego mella daturas Ad violam & cythifos , & thyma cana voco. Id. 1. de ar. am. v. 96. apes per fores & thyma fumma volant . Martial. l. 1 1. epigr. 43. Et thyma Cecropiae Corfica ponis api . h. e. quæ amara funt & venenatum mel creant. *] Græce eft etiam Súwog , 5 : unde Æmil. Macer cap. de Satureja extr. Si defit thymus , pro thymo ponere thymbram , &c. Non imitandus. THY

[graphic]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

ait, Liberum Patrem tenere thyrfum , quod eft latens telum , cujus

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

muficum inftrumentum teres & foraminofum , ex arundine aut bu

xo, aliove ligno, vel ex cruribus gruum , cervorum , aut afinorum , interdum ex ebore, ære , aliave materia du&tili : quod ligula inflatum , & foraminibus modo digito obftru&tis , modo apertis, jucundum edit fonum , fauto , piva , piffero , ἀν^άς . Dicitur effe inven*um Palladis , quæ cum inflando nimium buccas fibi deformare videretur , abjecit : abje&am fuftulit Satyrus , & ufurpavit. Ovid. Faft. 6. a verf. 696. Hoc idem de Alcibiade narrat Gell. l. 15. c. 17. Videntur autem Phryges primi adhibuiffe in facris Magnæ deum Matris . Differt a fiftulaT, quæ multis calamis conftat fingula foranuina habentibus : tibia uno calamo & foraminibus pluribus . V. Horat. /. 4. od. 1. v. 22. Multus fuit ejus ufus in fcena canendis rebus geftis clarorum virorum , in funeribus , in nuptiis , & in facris. V. Ovid. 6. Fa/?.- a verf. 659. Horat. de ar. Poet. v. 2ox. Tibia non, ut nunc, orichalcho junéta, tubæque £mula , fed tenuis , finplexque foramine pauco Adfpirare , & adeffe choris erat utilis , atque Nondum fpiffa nimis complere fedilia flatu . Id. l. 3. od. 19. v. 1 8. cur Berecynthiæ ceffant flamina tibiæ ? Id. ibid. od. 7. v. 3o. tibiæ cantus. Cic. z. de nat. Deor. c. 8. ad fin. Tibiae modulate camentes . Id. in Bruto , c. 51. in f. Si tibiæ inflatae non referant fonum. Plaut. Stich. 5. 4. 41. Age tibicen , refer ad labias tibias : fuffla celeriter tibi buccas . Nep. im Epam. c. 2. Cantare carmina tibiis . Lucret. l. 4. v. 586. tibia digitis pulfata canentum . Quintil. l. 1. c. 1o. (al. 17. ) Duces maximos & fidibus, & tibiis ceciniffe , traditum eft . Tibull. 1. 2. el. 1. v. 86. Phrygio tibia curva fono. Virg. 1 1. Æn. v. 737. ubi curva choros indixit tibia Bacchi . curva dicitur , quia affixum habebat cornu , feu æreum orificium latius in extremo, ut graviorem fonum ederet . Hinc Stat. 6. Tbeb. v. 1 zo. Cum fignum lu&tus cornu grave mugit adunco Ti

'bia , cui teneros fuetum producere manes Lege Phrygum moefta .

C teneros manes dicit , quia tibiae cantus primum adhibitus eft in funeribus puerorum , poftea etiam virorum . ) Ovid. 5. Trift. el. 1.

[ocr errors]

fuere dextræ, aliæ finiftrae. Illæ dextra parte oris , & manu dextra a tibicine tenébantur , hae finiftra (V. Dexter. ) & a tibicine modo fingulæ , modo ambae fimul infiabantur . Si quando monodio agebaturT, inquit Diomed. 1. 3. pag. 489. Putfc4. unam tibiam infla

[ocr errors]

hiftrio fine choro : αναδιον, cum choro , aut alia perfona . Eaedein & pares erant , fi parem foraminum numerum haberent ; impares , fi- iinparem . Hiuc illa in Comœdiis Terentii . Modos fecit Flaccus Claudii , filius tibiis paribus dextris & fìniftris , &c. Dextræ tibiæ fiebant ex fuperioribus arundinis calamis ; finiftrae ex inferioribus, & radici proximis , ut Plin. l. 16. c. 36. fub fin. tradit . Itaque illæ

acutum , hæ gravem edebant fonum , quia cavum arundinis in imo

latius eft , quam in fummo . Varr. l. 1. R. R. c. 2. a med. Dextera tibia alia, quam finiftra, ita ut tamen fit quodammodo conjun&ta , quod eft altera ejufdem carminis modorum incentiva , altera fuc.centiva. “ De tibiis Sarranis . V. Sarranus. “I Apertae dicuntur , cum nullo occlufo foramine , pleniorem fonum emittunt : unde proverb. apud Quintil. l. 1 1. c. 3. ante med. Illa vero jam paene apertis, ut ajunt , tibiis , &c. h. e. elatiore voce . a organo aperto. S lin. c. 5. ( al. 1 1.) a med. tibias memorat praecentorias, vafcas, puellatorias , gingrinas , milvinas, Lydias, &c. quae V. fuis locis. *] Aliquando tihia dicitur de carmine , quod cantatur ad tibiam . Horat. l. 1. od. 12. v. 1. Quem virum aut heroa lyra vel acri Tibia fumis celebrare , Clio ? *J Si Nonio credimus, olima

[ocr errors]

meas lubidines ad tibias bilingos. Sed lege bilingues.

[ocr errors]
[ocr errors]

niebatur. * De ocrea militari , gambiera . Paul. Dig. lib. 49. tit. 16. leg. 14. a med. Si miles tibiale , vel humerale aliemavit , caftigari verberibus debet. TIBIARIUS, ii , m. qui tibias facit, 2υ^οποιός. Infcript. apud Murator. pag. 949. m. 1. P. Curius Eupor. tibiarius de Sacra via . TIBIÀTIM , adverb. a tibia , qua crus notat. Titin. apud Feff. in Mulleos . Jam cum mulleis te 6ftendifti , quos tibiatim calceas. Ita reftituit corruptum locum Jof. Scalig. V. Mulleus. TIBICEN , inis, m. fonatore di fauto , 2όλ» τχς , qui tibia canit : ea forma , qua liticen , fidicen , cornicem , lyricen : nifi quod pænultimam producit , quia contrahitur ex tibiicem . Ovid. 6. Faß. v. 657. Temporibus veterum tibicinis ufus avorum Magnus , & in magno femper honore fuit . Cic. 4. Acad. c. 7. & 27. Simul inHavit tibicen , a perito carmen agnofcitur . Id. 2. de Legib. c. 24. Honoratorum virorum laudes cantu ad tibicinem profequi . ld. Agrar. z. £. 34. Immolare hoftias majores ad præconem , & ad tibicinem . Plin. .!. 28. c. 2. In precationibus tibicinem canere , ne quid aliud exaudiatur. Id. 1. 1 o. c. 43. Funus celebrare exfequiis , præcedente tibicine. Gell. l. 1. c. 1 1. Tibicines inter exercitum C Lacedæmoniorum ) pofiti canere inceptabant . Id. l. 4. c. 13. Viperarum morfibus tibicinem fcite modülateque adhibitum mederi. <| In illo Cicer. pro Mur. c. 12. Tranfit idem jureconfultus tibicinis latimi mgdo : unde, tu me , inquit , &c. tangitur mos JCtorum , qui tum a£tori formulas petendi , tum reo exceptionem opponenti diéîabant . Nam quemadmodum tibicen in fcena cum modos faceret , modo ad hunc , modo ad illum hiftrionem fe convertebat , & cantum tibiæ ad utriufque agendi rationem accomodabat ; ita JCtus modo a&tori verba præibat , quibus peteret ; modo ei , unde petebatur , quibus exciperet. * Ex more adhibendi tibicines in exfequiis , fa&tum eft proverb. ad tibicines mittere , h. e. parare neceffaria funeri . Petron. in Satyr. c. 129. Si idem frigus genua manufque tentaverit tuas , licet ad tibicines mittas. h. e. a&lüm eft de te':' defperata eft vita tua . Al. leg. tubicines : quia tubæ quoque in funeribus locum habuerunt . V. Tuba. , T Fuit Romæ tibicinum collegium , ut fignificat Valer. Max. l. 2. c. 5. fe?. 4. Lapis vet. apud Gruter. pag. 175. n. 1o. Collegio Tibicinum & Fidicinum Romanorum qui S. P. P. S. %. e. qui facris publicis præfto funt. De eorum quondam feceffione & reduétione lepidam hiftoriam habes apud eund. ibid. Liv. l. 9. c. 3o. & Ovid. 6. Faß. a verf. 657. “I] Præterea tibicem, dicitur lignum ftans , columella , pila rufticorum ædificium fuftinens : a fimilitudine inquit Feftus tibiis caneritium , qui ut canentes fuftinent, ita ille ædificia, puntello, fo/legno, colonna , pilaffro. Ovid. 4. Faß. v. 695. Haec modo verrebat (tantem tibicine villam . Juvenal. fat. 3. v. 193. Nos urbem colimus tenui tibicine fultam Magna parte fui . *J Translate Arnob. l. 2. pag. 92. Poft Atlantem geftatorem , bajulum , tibicinem illum , ac deftinam cœli. TIBICIDA. V. Cubicida. TIBICINA, æ, f. fomatrice di fauto , 2v^wtp\ , quæ tibia canit. Martial. l. 14. difticb. 64. cujus lemma Tibiae. Ebria nos madidis rumpit tibicina buccis: Sæpe duas pariter, faepe inonaulon habet. Gell. l. 1. c. 1 1. Feminas etiam tibicinas in exercitu habuit. TIBICINiUM, ii, n. ars tibicinis. Apul. in Florid. n. 3. ( al. 1. 1. ) Marfyas cum in artificio patriffaret tibicinii . & m. 4. Cum effet in tibicinio apprime nobilis. TIBICINO, as , tibiis cano. Fulgent. l. 3. Mythol. c. 9. Ordo tibicinantium . *] Item tibicine , feu columella fulcio , fuftento . Tertull. de anim. c. 38. Defideràbit inquilinus profutura domui , toto inquilinatus fui tempore, non ut ipfe fubltruendus , nec ut ipfe tibicinandus, fed tantummodo continendus. TIBINUS, a, um , adje&tivum a tibia , ut Tibini modi , Varr. apud Non. c. 4. m. 25 1. & cap. 1. w. 246. TIBISENUS, a, um, ad Tibifim pertinens , qui eft fluvius Scythiæ , ex Hemo monte nafcens , & feptentrionem verfus in Ißrum imfluens . Val. Flacc. l. 6. v. 5o. viridem Myracen , Tibi fenaque juxta Oftia. TIBRICöLA , ae , m. & f. Tibrin accolens . Prudent. . τερ) σrto. 4. de S. Hippol. v. 174. Pafcit item fanétis Tibricolas dapibus. TIBRINUS. V. Tiberimus in fi. TIBR[S. V. Tiberis. TIBULLUS , prænomine Albius, , Poeta elegiographus, natus eft Romae , C. Vibio Panfa , A. Hirtio Cofs. anno U C. DCCX , vel DCCXI. eodem quo Ovidius Nafo . Parentes habuit ex Equeftri ordine. Quod ingenio facili , & egregia forma foret , & amplo patrimonio , nobiliores civitatis fibi conciliavit , in quorum numero fuit Meffala Corvinus. Familiariter dilexit Horatium , Ovidium , & Macrum Poetas . In amores & delicias paulo proclivior fuit . Libros tres, vel quatuor Elegiarum , five Amorum compofuit . Obiit virenti adhuc ætate, dum pergeret cum Mefíala in Phæaciam . Eum ut elegantem , ut terfum commendat Quintil. /. 1 o. c. 1. cultum vocat Ovid. l. 1. 4mor. elcg. ult. v. 28. & lib. 3. eleg. 9. ubi ejus mortem defiet. V. etiam Horat. l. 1. ep. 4. Vellej. l. 2. c. 36. TIBÜLUS, i , f. genus pinus gracile , fuccin&tius , & enode , liburnicarum ad ufus , paene fine refina. Plin. l. 16. c. 1 o. TIBUR, uris , n. Tivoli , T?3vyis, oppidum Latii , Roma ipfa vetuftius, in confinio Sabinorum , ad Anienem Huvium . Conditum fuit. a Catillo , feu Catilo Arcade , vel a ' Tiburte, feu Tiburno ejus filio , ut eft apud Sil. l. 8. v. 366. & Horat. l. 1. od. 18. v. 2. In ejus agro fuit maxima pomorum copia , & crebri fontes . Horat. loc. cit. Circa mite folum Tiburis. Id. l. 4. od. 2. v. 3o. circa nemus uvidique Tiburis ripas . & od. 3. v. 1 o. quæ Tibur aquæ fertile praefluunt. Id. l. 3. od. 4. v. 23. Tibur fupinum . %. e. in col

le fitum. Virg. 7. Æn. v. 63o. Atina potens, Tiburque fuperbum. A a a Ubi

[graphic]
« НазадПродовжити »