Зображення сторінки
PDF
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]

caecuba facco. •I saccus nivariut , quo nive repleto tranfmiß
aqua refrigeratur. §{artial. l. 14. epigr. io4- cuju* lemma faccus ni-
varius. Attenuare iiives norunt & lintea noftra. Frigidior co!o non
falit unda tuo. T Sæpe faccus eft, quo reponitur pecunia, mar-
fupium, crumena, facculus, borfa. Horar. l. 2. fat. 3. verf. ι48.
menfam poni jubet, atque Effundi faccos nummorum. Td. l. r. fat.

1. v. 7o. congeftis undique faccis Indormis inhians. Martial. l. 1o.

epigr. 74. Cura Scorpus ( auriga ) una quindecim graves hora Fer-

ventis auri* vi&or afferat faccos. T In illo Plauti Capt. 1. x.

zz. Vel ire extra portam trigeminam ad faccum licet : ad faccun*

h. e. ad crumenam mendicantium , & ftipem in ea colligentium .

Ita Lambin. Al. leg. ad facculum eod. fenfu. T Denique faccus

dicitur veftis craffióre filo contexta, qua praecipue utebantur in E-

gypto Monachi in pœnitentiae fignum, fine manicis, & preffe cor-

pori adhærens. Hieronym. epift. £o. ad Marcell. Saccus orationis fi-

gnum atque jejunii eft. Augußim, enarrat. z. in Pfahmi. 29. ad fn.

' Saccus de capris conficitur , & hædis . Paulin. Nolan. carm. 3z.

(al. 1 $. ) v. 45 1. gravis hirto tegmine faccus.

SACELLUM, i, m. J&#λιον , locus parvus deo facratus, cum ara. d$-

minut. a facrum . Fe/?. Sacella dicuntur loca diis facrata fine te&o.

Qui locus confideratione dignüs eß. Inde enim difcimus, facellum

effe, quod Graeci dicunt τεχβολον , hoc e(t confeptum , nempe lo-

cum facrum tantummodo claufum muro. C. Trebatius Teßa apud

Gell. l. 6. c. 12. Sacellum locus parvus deo facratus cum ara. Cic.

1. de Divin. cap. 46. Exiffe in quoddam facellum ominis capiendi

caufa. Id. z. Agrar. c. 14. Sunt enim loca publica urbis , funt fa-

cella, &c. Juvenal. fat. 1 3. v. 232. pecudem fpondere facello Ba-

lantem , & Laribus criftam promittere galli Non audent. Propert.

/. 4. el. 3. v. 57. Flore facella tego, verbenis compita velo. Ovid.

1. Faß. v. 275. Ara mihi pofita eft parvo conjun&a facello. I Me-

rito Gell. loc. cit. eundem Trebatium reprehendit , quod compofitu

putet a facer & cella. Eft enim fimplex , & a facro , diminutum

verbum , ut a macer macellus , temer tenellus , pulcher pulchel-

lus, &c.

SACENA , & per fyncop. fcena, dolabra Pontificalis . Feft.. in

Scema .

SACER, cra , crum, confacrato, fanto, facro , fepèς , ad deos, perti-

nens, religiofus , confecratus, facratus, fan&tus : cui opponitur pro-
fanus. Quidam putant effe Tufcam vocem . Gallus Aelius apud Fef?.
ait, facrum effe quocumque modo atque inftituto civitatis confecra-
tum fit , five ædis, five ara , five fignum, five locus, five pecu-
nia, five quid aliud, quod diis dedicatum atque confecratum fit .
Quod autem privati fuæ religionis caufa aliquid earum rerum deo
dedicent, id Pontifices Romanos non exiftimare facrum. At fi qua pri-
vata facra fufcepta funt, quae ex inftituto Pontificum ftato die, aut
certo loco facienda Gnt, ea facra appellari tanquam facrificium. Il-
le locus , ubi ea facra privata facienda funt, vix videtur facer ef-
fe . Hæc Feffus. Salluff. in Catil. cap. 21. ad fim. Sacra profanaque
omnia polluere. Cic. 3. de Legib. c. 13. in fin. Signa facra & re-
ligiofa. Id. Fam. 1 3. ep. 1 1. Sacræ ædes. Horat. l. 2. od. 13. verf.
29. Sacrum filentium. h. e. pium, religiofum , venerationis plenum.
Id. 1. 4. od. 9. v. 28. Sacer vates. & od. ult. v. 23. Prófeßæ &

facræ luces. Propert. l. 3. el. 3. v. 1 1. facrae fatalia lumina Vettæ .

& el. 2 1. v. 3. facrae fabricata juvenca Cybebæ. & e/. 14. v. 1 1.

Nec tamen eft quifquam facros qui lædat amantes. h. e. qui fe Ve-
neri dicarunt , & in ejus tutela funt. Virg. 7. Æn. v. 6o. laurus
Sacra comam , multofque metu fervata per annos. Horat. epod. z.
verf. 43. facrum focum lignis exftruere . %. e. facratum Laribus.
Ovid. io. Mer. v. 1 o9. facer Nymphis Carthaea tenentibus arva In-
gens cervus erat. Id. z. Fa/t. v. 52. menfis qui facer eft imis Ma-
nibus. Plin. l. 16. c. 4. a med. Efculus Jovi facra. Cic. 3. Verr. c.
18. a med. Illa infula eorum deorum facra putatur. %. e. iis diis
facrata. Afcon. ibid. Elegit facra dicere, quam quod in confuetudi-
ne e(t , facrata . “I Sa:rum eft, res facra eft. Plin. l. 1 1. c. 37.
fe&?. $$. Morientibus oculos operire, rurfufque in rogo patefacere,
Quiritium ritu facrum eft. *] In facro effe , facrum haberi. Plin.
1. 18. cap. 12. Prifco ritu fabacia fuæ religionis diis in facro eft.
4] Sacram vitem appellat Enn. apud Cbarif. 1. 2. pag. 2 14. Putfcb.
& Horat. l. I. od. 18. v. 1. quia vini multus ufus in facrificiis :
& quia Baccho monftrante coli coepit , eique facrata eft. °| Sa-
cra via in urbe Roma , in ejus regione quarta, inqipiebat ab amphi-
theatro, & per vicinos hortos juxta templum Pacis'& per forum Cae-
faris in Capitolium tendebat. Quidam , ut ait Feff. appellatam effe
exiftimant, quod in ea fœdus i&tum fit inter Romulum ac Tatium.

Cujus rei figna ftabant Servii tempore , Romulo a parte Palatii,

Tatio a Roftris veniente , ut ipfe docet ad Æn. 8. verf. 641. Alii

putant , eod. Feffo tefte, fic di&tam , quod eo itinere utantur facer-

dotes idulium facrorum conficiendorum caufa. Eadem facer clivus

dicitur ab Horat. l. 4. od. z. v. 35. & a Martiah. h. 1. epigr. 71.

& lib. 4. epigr. 79. Quidam fcrib. Sacravia. V. Sacravienfis . . *J Sa-

cer moms appellatur trans Anienem paulo ultra tertium milliarium :

quod eum plebes, cum feceffiffet a patribus, creatis tribunis ple-

bis, qui fibi effent auxilio, difcedentes Jovi confecraverunt. Feff.

Liv. l. 2. c. 32. & Cic. in Bruto, c. 14. “I Sacrum ver. V. in

Ver . “T Superlat. facerrimus : comparativo caret, ut & Varro i.

7. de L. L. c. 39. & ufus docet. Ovid. Heroid. ep. 9. v. 159. De-

precor hoc unum per jura facerrima le£ti. *] Inter facrum , re-

íigiofum , & fam8um difcrimen eft. V. Religiófus. *J Sacrum ,

i, abfolute , & Sacra, orum, facrificium, res divina , cæremoniae ,

& cultus , & figna deorum. Horat. l. 3. od. 2. v. 26. qui Cereris

facrum vulgarit arcanae. Propert. l. 4. e/. 9. v. 43. Junoni facrum

[ocr errors]

-

utroque Codice Juftiniano , & Theodofiano, facra domus, facrae lar-

gitiones, facra fcrinia , facer comitatus, vice facra cognofcere , &c.

“T Hujus adulationis initia Tiberii temporibus fuere , qui , ut narrat

Sueton. c. 27. eum reprehendit , qui facras ejus occupationes dixerat.

V. & Tacir. 2. Anm. c. 87. "I Interdum facer eft deteftabilis ,

exfecrandus. Feffus : Homo facer is eft , quem populus judicabit ob

maleficium : neque fas eft eum immolari : fed qui occidit, parrici-

dii non damnatur. nam lege Tribunicia prima cavetur : Si quis

eum, qui eo plebifcito facer fit , occiderit , parricida ne fìt . Ex quo

quivis homo malus atque improbus, facer appellari folet . Hæc

r i'effus. Ratio fic appellandi eft , quia Diti patri , vel Jovi , vel

alii deo confecratus per populi judicium fuerat. Mos enim erat ,

ut quos vellent impune occidi , eorum corpora alicui deo, præcipue

vero Inferis devoverent. Quem morem Servius ad Æm. 3. v. 37.

tra&um ait a Gallis. quoties enim Maffilienfes peftilentiâ labora-

reat, unus fe ex pauperibus offerebat, alendus anno integro publi-

cis & purioribus cibis. Poftea verbenis & veftibus facris ornatus

circumducebatur per totam urbem cum exfecrationibus, ut in ip-

fum reciderent mala totius civitatis : & fic praecipitabatur. ( Al.

leg. projiciebatur: alii proficiebatur. ) Hoc autem in Petronio ( Sa-

tyr. c. ult. ) le&tum eft. Hæc Servius. Simile quiddam habes apud

Sueton. im Calig. c. 27. V. Pharmacus. Caufam , cur facrum iftum

hominem jus fuerit occidi , cum res facras alioquin violare fit ne-

fas ( unde Tibull. l. 1. el. 2. v. 27. Quifquis amore tenetur , eat

*utufque , facerque Qua libet. infidias non timuiffe decet. ) affert

Macrob. l. 3. Saturn. c. 7. ad fin. quia Veteres nullum animal fa-

crum in finibus fuis effe patiebantur , fed abigebant ad fines deo-

rum , quibus facrum erat : animas vero facratorum hominum diis

debitas exiftimabant , & fic quam primum ad eos mittendas arbi-

trabantur . Liv. 1. 3. c. 55. Ut qui tribunis plebis, ædilibus, judi-

cibus, decemviris nocuiffet , ejus caput Jovi facrum effet. Plaut.

Bacch. 4. 6. 1 3. Ego fum malus, ego fum facer, fceleftus. Id. Paem.

prol. v. 89. Vendit has homini , fi leno eft homo, quantum homi-

mum terra fuftinet , facerrimo . Horat. l. 2. fat. 3. v. 181. intefta-

bilis & facer efto. 4fran. apud Nom. c. 4. n. 431. O facrum fcur-

ram & malum ! Turpil. ibid. Etiamne irrides me peffime ac facer-

rime ? Virg. 1 1. Æn. verf. 271. Quam facile accipiter faxo facer

Servius . Sacer ideo , quia Marti confecratus accipiter; aut quia avi-

bus exfecrabilis : aut , quod verius eft , Graecum nomen expreffit .

nam ; s'px? dicitur . Stat. 1 o. Theb. v. 8o4. Unde hic mortis amor ?

quae facra infania menti ? Virg. 3. /En. v. 56. quid non mortalia

pe&ora cogis Auri facra fames? “T Tribuitur & rebus inanj-

mis, quæ malæ, & noxiae. Virg. 9. Æn, verf. 1 o9. ratibus facras

depellere tædas. Al. leg. facris . & l. 6. v. 573. horrifono ftriden-

tes cardine facrae Panduntur portae. Catull. carm. 7o. ad Virrom. fa-

cer alarum hircus. Id. carm. 14. ad Licin. Calv. v. 12. Dii magni ,

horribilem & facrum libellum ! Stat. lib. z. Tbeb. v. 2o7. facrum

aurum. Turpil. apud Non. loc. cit. Sacerrimum domicilium . Horat.

epod. 7. in fin. Ut immerentis fluxit in terram Remi Sacer nepoti-

bus cruor. h. c. qui civilium difcordiarum ac bellorum caufa fuit.

*] Similiter facrum dicitur quidquid religione , aut opinione hor-

rendum , aut alioquin terribile atque reconditum obfcurumque eft :

præfertim fi a diis venire credatur. Val. Flacc. l. 1. v. 798. facer

effera raptet Corda pavor . & lib. 4. v. 185. arma facra metu. &

lib. 7. v. 1 65. facro freta veneno Medea . & lib. 8. v. 25. memo-

ris facra nox. * Sacer ignis apud Virg. in fin. l. 3. Georg. ea-

dem ratione dicitur . V. Ignis. *J Sacer morbus , epilepfia .

V. Morbur. *J Sacra etiam vulgus appellat, quæ majora funt ,

inquit Cæl. Aurelian. Tard. lib. 1. cap. 4. qua ratione os facrum ,

f*;âv èatio, Anatomici appellarunt illud , quod imum ventrem fufti.

net , & os coxarum dicitur a Celf. 1. 8. c. 1. a med. “T Sacer

vetitus, prohibito. Imp. Juftin. lib. 3. Cod. tit. 43. leg. ult. a med.

Non enim folum bella bene ordinamus, fed & res facras ludicras

h. e. alearum lufum. “I Huc pertinere poteft, quod -facros fu-

$us dixit Valer. Flaccl l. 1. v. 632. mare `nondüm `tentatum navi-

bus , quafi dii vetuerint ab Iiominibus navigari, & facrum fibi re-

fervaverint. Eademque ratione Silius facrós fines l. 3. v. 5oi. &

facras rupes l. 4. v. 7o. Alpes fignificans ante Annibalem nünquam

tranfitas. *I· Olim facris , cre , di&um eft. Feßus : Sacrem por-

cum dici ait Verrius, ubi jam a partu habetur purus. Varr. lib. z.

R. R. c. 1, a med. Porci puri ad facrificium, ut immolentur, olim

appellati facres. quos appellat Plautus, cum ait: Quanti funt porci

facres ? & cap. 4. a med. Porci, qui a partu decimo die habèntur

puri , ab eo appellantur ab antiquis faëres, quod tum ad facrifi-

4. 6. 4.

SACERDOS, otis, m. & f. facerdote, ispsóς , i $paz, qui Deo dicatus

eft ad rem divinam faciendam , minifter facrorum , flamen , anti-

{tes: item augur. Cic. 2. de Legib. cap. 8. Sacerdotum duo genera

funto: unum quod praefit cæremoniis & facris : alterum quod in-

terpretetur fatidicorum, & vatum effata incognita , cum fenatus po-

puîufque adfciverit. Id. 7. Verr. cap. 43. Sacerdotes Cereris, atque

illius fani antiftites, probatæ ac nobiles mulieres. Id. pro Font. c.

ult. & Ovid. 5. Faft. v. 573. Fonteja facerdos Veftae. * Id. pro Dom.

c. 1. Si ullo tempore magna caufa facerdotum populi R. judicio ac

poteftate verfata eft , &c. Virg. 3. Æn. v. 8o. Rex, Anius , rex idem

jiominum, Phoebique facerdos. Sueton. in Claud. c. 22. In cooptan-

dis per collegia facerdotibus. Plin. l. 2. ep. 1. Illo die , quo fa-

cerdotes folent nominare , quos digniffimos facerdotio judicant , me

femper nominabat. h. e. augures. Adde lib. 4. ep. 8. “J Adje-

&ivé Virg. Æn. 1. v. 277. donec rcgina facerdos Marte gravis ge-

minam partu dabit Ilia prolem . Vellej. l. 2. c. 124. extr. Mihi fra-

trique meo, proxime a nobiliffimis ac facerdotibus viris , deftinari

praetoribus contigit. “T Translate Cic. pro Sext. c. 17. Res erat

mihi cum fcurrarum fcorto, cum fororis adultero, cum ftuprorum

facerdote , cum venefico, &c. “I Eft etiam nomen propr. aut

cognomen civis, Romani , ut C. Sacerdos prætor Siciliæ ante Ver-

rem , apud Cicer. pro Planc. c. 1 1. & Verr. 3. c. 41. & Quintil. l. 6.

c. 3. a med. & in Vet. Lap. apud Gruter. pag. 442. m. 1. C. Julius

* Sacerdos.

SACERDOTÄLIS, le, facerdotale, {spxtt» 2« , ad facerdotem pertinens.

Plin. l. 7. epiff. 24. Sacerdotales ludi. h. e. qui edebantur a facer-

dotibus, inito honore , ut ab Augufto in Pontificatu maximo , ut

eft apud Suet. c. 44. ad fin. Adde Infcript. . apud Gruter. pag. 43 1.

n. 1. & quæ Guther. l. 3. de vet. jur. Pontif. c. 2o. fcripfit. Ma-

crob. l. 3. Saturm. c. 5. Eximii vocabulum non poeticum' άπ'εεττ* .

fed facerdotale nomen eft .

SACERDOTISSA, ae , f. facerdoteffa , '£pgx , mulier, quæ facerdotio

fungitur. Maffur. Sabin. apud Gell. l. 1 o. c. 1 3. Eædem ferme cæ-

remoniæ funt , quas Flaminicas facerdotiffas Diales feorfum ajunt

obfervitaffe . Ita legitur in quibufdam Editionibus : in aliis vero ,

iifque emendatioribus te facerdotiffas deeft. Affertur etiam Hifpani-

ca quædam Infcriptio, de cujus tamen aevo jure dubitatur , cum

probati quique Scriptores facerdotem utroque genere ufurparint . Ea

Infcriptio apud Grwter. ita legitur pag. 335. n. 1o. Corneliae . Cle-

mentis. F. Tufcae. Sacerdotis. Perpetuæ. Ordo. Iporcenfium. Ob.

munificentiam. Statuam . Ei . Cenis. Publicis. Pofuit . Fortaffe Sa-

cerdotis error fuit lapicidæ pro Sacerdoti. ut Cenis eft pro Cae-

1n1s .

[ocr errors]

ficium . Cic. pro Dom. cap. 53. Cum Licinia Virgo Veftalis, fummo

loco nata , fan&iffimo facerdotio prædita, T. Flaminino, Q. Metel-

lo CofT. aram , & ædiculam , & pulvinar fub facro faxo dedicaffet .

' Id. jbid. c. 52. Sacerdotium inire. Id. ibid. cap. 14. In facerdotium

venire. Id. ibid. c. 4o. Publicis facerdotiis praeeffe . Id. 2. Agrar. c.

7. Sacerdotia mandare. *] Significat etiam facerdotis proven-

tum. Narn apud Gentiles Sacerdotia fuerunt, qualia nos minus La-

tino in hac fignificatione vocabulo Beneficia appellamus . Sacerdo-

tiorum autem duo fuerunt genera : unum quod facris effet addi&tum

locis, quæ Reipublicae, aut Principum, aut Pontificum Collegii col-

lationis effent : alterum , quod ædis , aut facelli juris effet a patre

familias ea ratione ere&ti , dedicatique , ut & facrorum cura, &

fru&uum ipfius facerdotii perceptio ad folam gentem familiamque

fuam perpetuis fucceffionibus devolveretur . Liv. l. 9. c. 29. a med.

Gens Potitia, cujus ad aram Herculis familiare facerdotium erat .

Id. l. 3o. c. 26. ad fin. In ejus locum Pontifex ( nam duo facerdo-

tia habuit ) Ser. Sulpitius Galba inauguratus. Tacit. 1. Hijf. c. 77.

Recens ab exfilio reverfos adolefcentes avitis, & paternis facerdo-

tiis in folatium recoluit. *| Accipitur interdum pro Auguratu .

Plin. l. 4. ep. 8. Gratularis mihi , quod acceperim auguratum. jure

gratularis : primum quod graviffimi Principis judicium in minori-

bus etiam rebus confequi , pulcrum eft : deinde quod facerdotium

ipfum cum prifcum & religiofum , tum &c.

SACERDOTÜLA, æ, f. niinor, feú parva facerdos. Varr. lib. 4. de

L. L. c. 29. ad fin. Di&um capita! a capite , quod facerdotulæ *in

capite etiam nunc folent habere. Foff. in Flaminia . Flaminia dice-

batur facerdotula, quae Flaminicæ Diali praeminiftrabat. Veranius

apud eund. in oletum. Sacerdotula in facrario Martiali fecit ole-

tum .

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][merged small]
[ocr errors]

Illud enim hammoniaci lacrymae fimile , fagapenum vocatur. Pro-,

deft laterum & pe&oris doloribus, convulfis, tuffibus , &c.
SACOS. V. Sacondior. - 1 .
SACRAMENTUM, ti, m. cofa facra, res facrata: a facro , e* , unde
facramen, facramentum , ut a levo levamen , levamentum , &c. Hinc
£rifcis Lätinis fuit pecunia, quam litigantes in lqco facro ,.vel
ápud Pontificem deponebant, depofito , pegno . Qua de re ita Varro
fùb fin. l. 4. de L. L. Ea pecunia, quae in judicium venit in liti-
bus , facramentum a facro. Qui petebat, & qui inficiebatur, de
aliis rebus uterque quingentos æris ad Pontificem depqnebant : de
aliis rebus item' certô alio legitimo numero affium. Qui judicio vi-
cerat, fuum facramentum a fácro auferebat : vi&i ad aerarium re-
dibat . Feftus : Sacramentum æs fignificat , quod pœnæ nomine pen-
ditur, five eo, qui interrogatur , five contenditur. Id in aliis re-
bus quinquaginta affium eß, in aliis rebus quingentorum , inter
eos ,Tqui `judicio inter fe contenderent. Qua de re lege L. Papirii
tribuni plebis fan&um eft his verbis : Quicumque prætor pofthac
fa&us erit, qui inter ciftes jus dicet, trefviros capitales ( alii mg-
metales ) popülum rogato, iique trefviri capitales, quicumque poß-
hac fa&i erùnt , facràmenta exigunto, judicantoque, eodemque ju-
re funto, uti ex legibus, plebeique fcitis exigere , judicare , effe:
que oportet. Pergit Fefiui : Sacramenti autem nomine id æs digi
coeptum eft , quod, & propter ærarii inopiam , & fagrorum . publi-
cofum multitúdinem confuinebatur id in rebus divinis. Afcom. in
Verr. 3. c. 9. Cum in rem aliquam agerent litigatores ,. & pœna
fe fàcramenti peterent , &c. 4I Ex hoc more litigantium depo-
nendi pecuniam, ne calumniatores impune difcederent, fa&tum eft,
ut facramentum pro caufa, vel controverfia ufurparetur, feu pro li-
tis genere fimili fponfionis. Cic. 1. de Orar. c. 1o. Agerent enim
tecùm lege primum Pythagorei, vindicarentque ornati homines in
dicendo, & graves, quibufcum tibi jufto facramento contendere non
liceret. Id. pro Caecim. c. 33. Cum Aretinæ mulieris libertatem de-
fenderem , & Cotta decemviris religionem injeciffet , non poffe fa-
cramentum nóftrum juftum judicari , &c. Id. pro Mil. c. 27. Qui non
calumnia litium, non injuftis vindiciis ac facramentis alienos fundos,
fed caftris, exercitu , fignis inferendis petebat. Id. pro Dom. c. 29.
ad fin. Si decemviri façramentum in Iibertatem injuftum iudicaf-
fent. 4 Sæpe eft jusjurandum , quod facrum maxime habetur :
item id quod jürejurando affirmatur aut fit , & obligatio jurejuran-
do contra&a , giuramento, facramento, faramento , άρχος , άρκαμάσιον:
& præcipue dicitur de eo, quo fe milites nomina dantes reipublicæ
ftrehuam' & fidelem operam daturos, & militarem difciplinam fer-
vaturos pollicentur. Liv. 1. 22. c. 38. difcrimen tradit inter facra-
mentum , & jusjurandum militare : illud fuiffe jurationem ab ipfis
militibus inter fe fua voluntate fa&am : hoc legitimam jurisjuran-
di ada&ionem fingulorum militum coram tribunis fuis. quam rem

tangit etiam Frontin. l. 4. Strategem. c. 1. Diftinguit etiam Servius |

ad Æn. 8. v. 1. inter facramentum , & conjurationem , Sacramen-
tum vocat legitimam militiam eorum , qui finguli jurabant pro re-
publica fe efîe fa&uros; nec difcedebant , nifi completis ftipendiis :
çonjurationem, cum fubito ad vexilla vocati, ut fiebat in tumultu ,
fimul omnes jurabant. Formulam five jurisjurandi , five facramenti
recitat ex Cincio Gell. l. 16. c. 4. Erudite admodum his de rebus ,
& fufe difputat Schelius in mot. ad Polyb. cap. 1. de facram. to. 1 o.
Antiquit. Rom. Graevii pag. 1 172. Porro varii funt in hac voce loquendi
modi. Cie. 1. Offic. c. 1 1. a med. Cato ad Pompilium fcripfit , ut
fi eum pateretur in exercitu remanere , fecundo eum obligaret mi-
litiae facramento, quia, priore amiffo , jure cum hoftibus pugnare
non poterat. Caef. l. 1. B, Civ. c. 23. ad fin. Milites Domitianos

– facramentum apud fe dicere jubet. & cap. pænult. extr. Liv. l. 4.

c. 53. & Plin. l. 1o. ep. 38. Ne quis invitus facramento dicere co-

geretur. Caef. l. 6. B. Gall. c. 1, Ut quos ex Cifalpina Gallia con-

£ulis facramento rogaviffet , ad figna convenire juberet. Id. lib. 2.

B. Civ. c. 32. a med. Ut eo negle&o facramento, quo nunc tene-
mini , refpiciatis illud , quod deditione ducis fublaturn eft. Valer.
Max. l. 5. cap. 2. m. 2. Juventus ultro nomina fua militari facra-
meuto obtulit. Sueton. in Ner. c. 44. Citare tribus ad facramen-

. tum . Liv. l. 4. c. $. &. Tacit. 1. Ann. c. 37. & 3. Hißor. cap. 58.

Conful facramento juniores adiget, & in caftra educet. Tacit. 1.

Ann. cap. 42. & Sueton. im Aug. cap. 24. Imperatoris facra-

mentum detre&are. Suetom. in Galb. c. 1 o. ad fin. mutare. Tacit.

3. 3. Hiß. c. 4z. exfuere . & lib. 4. c. 2 1. accipere. & 1 6. Ann.

c. 13. fub fin. Etate feffos facramento folvere. Id. 1. Hiff. cap. §.

Miles urbanus longo Cæfarum facramento imbutus. h. e. qui diu

fub Caefaribus militaverat. & lib. z. c. 81. Ante idus Julias Syria

omnis in eodem facramento fuit. b. e. una cum exercitu in Vefpa-

fiani verba juravit , Liv. l. 28. c. 27. Sacramenti religionem rum-

pere. Sil. l. 1 o. v. 448. Obftringunt animas patriæ, di&ataque ju-

rant Sacramenta deis , Juvenal. fat. 16. v. 35. Praemia nunc aliâ »

atque alia emolumenta notemus facramentorum. b. e. militiæ .

*J Extra rem militarem Feftus s Sacramento dicitur, quod jurisju-

randi facratione interpofita aâum eft : unde quis facràmento dici-

tur interrogari, quia jusjurandum interponitur , Petrom, in Satyr. c.

[ocr errors]
[ocr errors][merged small]
[ocr errors]

pian. Dig. lib. 1. tit. 8. leg. 9. Notandum eft , aliud effe facrum

locum , aliud facrarium . Sacer locus eft locus confecratus : facra-

rium eft locus, in quo facræ res ponuntur : quod etiam in ædificio

privato effe poteft : & folent , qui liberare – eum locum religione

volunt, facra inde evocare. Serv. ad Æn. 12. v. 199. Sacrarium

proprie locus eft in templo, in quo facra reponuntur: ficut doma-

rium eft , ubi ponuntur oblata. Apud Ovid. 1 o. Met. a verf. 691.

hujufmodi facrarii defcriptio habetur. Sepiebatur fecefpita , h. e.

repagulo, feu reticulo æneo , in quo tubi religquebantur, per quos

faërä manibus tangere licebat , ut 'docet Fefi. i% Secefpitami.” “I Po-

nitur etiam pro facello, locoque facrato, oratorio , cappella , five pu-

blicus fit , five in privatorum ædibus conftitutus. Cic. pro Mil. cap.

31. fub fim. Ante ipfum facrarium Bonæ deæ , quod eft in fundo

T. Sextii Galli , primum illud vulnus accepit. Sueton. in Aug. c. $.

Natus eft regione Palatii, ad Capita bubula , ubi nunc facrarium

habet , aliquanto poft quam exceffit, conftitutum . Cic. Fam. 1 3.

ep. 2. C. Aviano Euandro , qui habitat in tuo facrario, multum

utor. h. e. in ea parte ædium tuarum , in qua facrarium habes .

Adde Verr. 6. c. 2. Hinc fervus ab facrario eft inter officia domus

Auguftæ, in vet. Lap. apud Murator. pag. 893. m. 6. & 9o9. n. 8.

“I Item pro interiore , & fan&iore parte templi, ut adytum : &

pro ipfo templo. Martial. l. 7. epigr. 7z. Sacrâria Veftae. Hinc Ju-

piter apud Stat. h. 3. Theb. vocat cælum v. 246. Arcem hanc æter-

nam, mentis facraria noftrae. & Virg. Æn. 12. v. 199. juro Vim-

que deum infernam , & duri facraria Ditis. “| Translate Cic.

Catil. 1. c. 9. fub fin. & Catil. 2. c. 6. ad fim. Aquilam illam ar-

genteam , cui domi tuæ facrarium fcelerum tuorum conftitutum fuit.

Senec. l. ult. quæftiom. matural. c. pænult. Arcana naturæ non promi-

fcue, nec omnibus patent : redu&a, & in interiore facrario `claufa

funt. Valer. Max. l. 6. c. 5. m. 4. Cottam in Tribunatu, quafi in

aliquo facrario latentem, Tribunitia inde jußitia extraxit. TPropert.

1. 3. el. ult. v. 19. Mens bona, fi qua dea es, tua me in facraria

condo. “I Sacrarium , fignum cælefte, V. in Ara.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]
[graphic]

fan&i effent, quibus auxilii latio adverfus confules effet : neve cui

patrum capere eum magiftratum liceret. Aliæ etiam fuere, ne de

capite civis R. nifi centuriatis Comitiis agi poßet : ne privilegia ir-

rogari liceret. Hujufmodi fuit etiam lex militaris ; ne cujus militis

fcripti nomen , nifi ipfo volente , deleretur : lata ob feceffionem

militum , di&tatore M. Valerio Corvo, ut Liv. refert l. 7. cap. 41.

Etiam alii populi fuas leges facratas habuere, ut Volfci & Æqui,

apud eund. h. 4. c. 26. Ligures, 1. 36. c. 38. & Samnites apud Plin.

1. 34. c. 7. poß med. de quibus Liv. 1. 16. c. 38. legendus eft. Cic.

pro Sext. c. 7. Tetra immanifque bellua conftri&a legum facratarum

£atenis ; Id. pro Dom. c. 17. Vetant leges facratae , vetant XII. Ta-

bulæ, leges privatis hominibus irrogâri. id eft enim privilegium .

Adde 3. 0ffic. e. 31. & in fragm. prò C. Cornel. majeff.^reo apud A-

f£on. & ipfum Afcon. ibid. &' Liv. /. z. c. 34. fub fin. “I Lata

fîgnificatione facratæ dicuntur quæcumque lege§ fan&iores & gravio-

res. Virg. 2. Æn. v. 437. Fas mihi Grajorum facrata refolvere jura.

Ge!l. 4. 12. c. 4. Pro antiquis facratifque amicitiæ legibus.

SACRAVIENSES, incolæ regionis Sacræ viæ in Urbe Roma. Fefius in

08ober. Ipfa enim Sacra via etiam Sacravia dicebatur, duabus fi-

mul confiatis vocibus, ut eft apud Diomed. l. 2. pag. 4oi. Putfch. &

Charif. l. 1. pag. 6. Et ita effè volunt quidam in illo Varron. l. 1.

R. R. £. z. ante med. Summa facravia, ubi poma veneunt. Et in

vet. Infcript. apud Gruter. pag. 638. n. 7. M. Caedicius Jucundus

aurifex de Sacravia. & pag. 1 o33. m. 1. íímilia Au&a de Sacrav.

SACRES PORCI. V. Sacer in fin.

SACRICöLA , ae , m. & fem. facra colens, facra faciens, {sporot.'; .

Tacit. 3. Hiß. c. 74. Apud ædituum occultatus folertia liberti, lineo

ami&tu turbæ facricolârum immixtus ignoratufque. }. e. facerdo-

tum , & eorum , qui eis miniftrabant. Apul. in Florid. n. 18. ad

fin. ( al. l. 4. ) Sum enim non ignotus illius facricola , nec recens

cultor , nec ingratus antiftes. Macrob. l. §. faturmal. c. 19. Ad fa-

cricolarum fagarumque carmina & devotiones fugiens . Solin. c. 1.

( a/. 2. ) poft init. Cum vifcerationem facricolis daret. b. e. omni-

bus qui facrum illud colentes facrificio interfuerant. Ammian. l.

» 2. c. 14. ( al. 32. ) Vi&imarius pro facricola dicebatur , ad cre-

britatem hoftiarum alludentibus multis . Prudent. in præfat. 1. 1. ad-
verf. Symmacb. v. 47. reges facricolæ. h. e. facrifici . Tribuunt ali-
qui & Ciceroni Verr. 6. c. 5o. a med. Urbs illa non urbs videtur ,
fed fanum Cereris effe : habitare apud fefe Cererem Ennenfes arbi-
trantur : ut mihi non cives illius civitatis , fed omnes facerdotes ,
omnes facricolæ , atque antiftites Cereris effe videantur . Plerique
al. leg. accolae.
SACRíFER , a , um, isyopδρος , facra ferens. 0vid. 4. Faß. v. 2 § 1. Cum
Trojam REneas Italos portaret in agros , Eft dea ( Cybele ) facrife-
ras paene fecuta rates .

SACRIFICÄLIS , le , ¥apspy/w3;, ad facrificos & facrificia pertinens .

Tacit. z. Ann. c. 69. Admotas hoftias, facrificalem apparatum , fe-

(lam plebem per li&ores proturbat. Apul. initio 1. 9. Metam. Tricli-

nium , in quo dominus ædium facrificales epulas cum facerdotibus

deae coenitabat. Tertull. adverf. Haeret. c. 4o. Sacrificalia minifteria ,

& in(trumenta. T. Legitur & facrificialis.
SACRIFICATfO, onis , f. facrificazione , £gy«y/« , 3υσ{x , a&us &
ratio facrificandi . Cic. 2. de mat. Deor. c. 27. In ea dea, quæ eft
rerum cuftos intimarum , omnis & precatio, & facrificatio externa
e(t.
SACRIFICÄTOR , oris, m. 3Jtas, qui facrificat . Tertull. de Speâac.
e. 8. fub fin. Si Serapeum facrificator, & adorator intravero.

SACRIFICÄTUS, a, um , facrificato , in facrificio ma&atus. Plin. l.

36. c. 21. Aetitæ gravidis adalligati in pelliculis facrificatorum ani-

malium, continent partus. *I De facrificatis apud Cyprianum V. in

Sacrifico.

SACRIFICATUS, us , m. facrificatio. Apul. l. 7. Metam. Nullum uf-
piam pecus facrificatui , ac ne vinum quidem potatui habemus.
SACRIFICfUM, ii , n. facrifizio, Svri«, Feywyyi x , res divina , fa-
crum. Cic. de clar. Orat. c. 14. a med. Sacrificium cum læna facere ,
Id. de Harufp. refp. c. 6. a med. Scelere violare facrificium , ' quod
fit pro falute populi R. Colum. l. 1 z. c. 18. ante med. Sacrificia
Libero Liberaeque quam fan&iffime caftiffimeque facienda. Caef. l. 6.
B. Gall. c. 12. Sacrificia publica ac privata procurare . & ibid. in-
terdicere facrificiis. Cic. Verr. 6. c. 57. extr. Sacrificiis anniverfariis
deum colere. Ovid. 3. ex Ponto, ep. z. v. 57. Sacrifici genus eft (fic
inftituere priores ) Advena virgineo caefus ut enfe cadat.
SACRIFICO, & Sacrufico, as , a. 1. & olim deponentis forma Sacrifi-
cor , aris, atus fum , facrificare , 9J« , facrum facio , diis quippiam
offerendo, aut vi&imam cædendo rem divinam facio. Varr. l. 4. de
L. L. c. 26. In facrificando deis hoc poculo magiftratus dat deo vi-
num. Nep. in Annib. c. 2. Ad aram adduxit , apud quam facrifi-
care inftituerat. Plaut. Moftelt. 1. 3. 84. Si fummo Jovi vivo argen-
to facruficaffem . Id. Paen. a. 2. v. 3. Quive ullum turis granum fa-
crificaverit . Feft. in Sacrima. Mußum facrificare Libero. Ovid. 4.
Faff. v. 414. ignavam facrificate fuem . Plaut. Stich. 1. 3. 97.
Quot agnis fecerat ? Cro. illa quidem nullum facrificavit . Id.
Epid. 2. 1. 7. Uxoris quoties fepulcrum vides , facruficas il-
lico Orco hoftiis . Id. Aemph. 4. 2. 1 4. Merc. Sacrufico ego ti-
bi. Ampb. qui? Merc. quia enim te ma&o infortunio . h e. diis
facra facio, quz tibi malum inferant : in tuum cruciatum vi&imas
caedo. In fuppof. ejufd. Ampb. fcema quae incipit : Tun' me ma&tes,
in fin. & alia quae incipit : Quis tam vafto, verf. 17. facrificare ali-
quem eft malo afficere, ma&tare infortunio, vel etiam cædere, occi-
dere. " Paffive imperfonaliter, Plin. l. 3. c. 5. poß med. Diva
Angerona, cui facrificatur a. d. XII. cal. Januar. Id. l. 16. c. 6. ad
fim, Emortuo carbone facrificatur. Adde lib. 7. c. 47. “I Depo-

nentis forma Varr. apud Non. cap. 7. m. 98. Biviris nüptis fàcrifica-

bantur in cubiculo viduae . Adde alia duo loca ejufd. -ibid. & Gelt.

l. 18. c. 12. Hinc particip. farrificatus , qui facrificavit. quod ne-

gat Varr. l. 8. de L. L. c. 61. re&te dici : ut & facrificandus. Nihi-

lominus apud Cypriam. epiff. 32. dicuntur facrificati, qui Chriftianam

religionem profeffi , metu perfecutorum diis facrificaverant.

SACRIFICÜLÜS , !i, m. 'sporoiê;, facerdos vilis & vanæ fuperftitio-

nis , ut ipfa diminutiva vox indicat . Liv. l. 25. c. 1. Sacrificuli ,

ac vates ceperant hominum mentes. Suet. in Domir. c. 1. Ifiaci ce-

latus habitu , interque facrificulos vanæ fuperftitionis latuit. T Rex

facrificulus, rex facrorum. V. Rex.

SACRIFÍCUS, a, um , fspotoi 33 , facra faciens. Ovid. 6. Faflor. fub

fim. Marcia facrifico dedu&um nomen ab Anco. h. e. qui facrorum

potiffimum curam habuit , ut eft apud Liv. l. I. c. 32. Idem epi-

theton Numæ tribuit Lucan. l. 9. v. 478. ob eandem rationem. V.

Liv. l. 1. c. 19. “T Item ad facrificia pertinens, facerdotalis. 0-

vid. 1 3. Met. v. 599. dies facrifici. h. e. fefti , & in quibus facri-

ficia fiunt . & lib. 15. v. 483. docere aliquem ritus facrificos . &

lib. 12. v. 249. qui candida tauri Rumpere facrifica molitur colla

fecuri. Sil. l. 3. v. 27. Veftis facrifica. Senec. im Agam. v. 584. ti-

bia facrifica. Id. in Med. v. 38. Preces facrificae . Val. Flacc. l. 8.

v. 243. aræ facrificae . Adde lib. 4. v. 1 1 o. ubi facrificum jugum di-

cit montei m , in quo Amycus ma&abat homines, facrificium Neptu-

mo patri. Ovid. 1. Faß. v. 1 29. modo namque Patulcius idem , Et

modo facrifico Clufius ore vocor. b. e. lingua facerdotum . *J Rex

facrificus, rex facrorum . V. Rex. Liv. l. 4o. c. 42. circa med. De

rege facrifico fufficiendo in locum Dolabellæ, contentio fuit.

SACRILÉGE , facrilegamente , {epoa J^ , , , impie . Tertull. in 4pol. c.

1 z. Contumeliofiffime, & in ipfo opere facrilege. v.

SACRILEGIUM, ii , n. furto facrilego, 'syo~vx? z , furtum rei facrae ,

aut ex facro , ut Quintil. l. 7. c. 3. definit. Phaedr. l. 4. fab. 1 @.

v. 3. Fur onuftus facrilegio . Liv. l. 42. c. 3. Sacrilegium prohibe-

re.- h. e. ne tegulæ de Junonis æde tollerentur. Quimtil. l. 5. c. 1 o.

Sacrilegium facere . Id. l. 4. c. 2. admittere . Juftin. l. 32. c. z.

committere . & lib. 1. c. 9. perpetrare. & lib. 8. c. 1. extr. Sacri-

legii poenas luere fanguine. Liv. l. 4. c. 2o. Prope facrilegium ra-
tus fum, Coffo fpoliorum fuorum Cæfarem fubtrahere teftem. *] Et
quævis religionum violatio. Nep. in Alcib. c. 6. a med. Damnare ali-
quem facrilegii. b. e. quod facra Cereris violaverit . Senec. de vits
beata , c. 27. Cum in cælum infanitis, non dico facrilegium facitis ,
fed operam perditis. Flor. l. 2. c. 17. a med. Non prius figna con-
vertit, quam cadentem in maria folem , obrutumque aquis ignem ,
non fine quodam facrilegii metu & horrore deprehendit . v.
SACRILÉGUS, a, um , facrilego , $sozv^%ς , ispdrv^o; . Sacrilegus eft,
qui facra legit, %. e. furatur. Cic. 2. de Legib. c. 16. Sacrilego pœ-

ria eft: neque ei foli, qui facrum abftulerit , fed etiam ei, qui fa-

cro commendatum . Semec. 2. de Ira , c. 28. a med. Homicidae ty-

rannus irafcitur, & punit furta facrilegus , Plaut. Rud. 3. 4. 1. Exi

e fano , matum quantum eft hominum , facrilegiffime. °| Item

quicumque facrorum vi9lator, impius , fceleftus. Tibull. l. 3. el. 5.

v. 1 1. facrilegos templis admovimus ignes. Ovid. 14. Met. v. 539.
Irrita facrilega ja&as incendia dextra , h. e. in naves facras Matri$
Idææ. Id. de Tremed. amor. v. 367. facrilegæ linguæ. b. e. eorum , qui
pio Eneae maledixere. Id, 3. Faji. v. 7oo. manus . b. e. eorum , qui
öcciderunt C. Cæfarem. & lib. 1. amor. el. 7. v. 28. quæ dominam
verberarunt . Martial. l. 9. epigr. 72. facrilegum nefas. h. e. con- .
juratio in patriam. & epigr. 86. facrilegi furores. h. e. ejus, qui

movit bellum civile : qua de re Sueton. in Domit. c. 6. ubi de L.

Antonio Saturnino . Rurfus Martial. l. 4. epigr. 3o. hami facrilegi .

h. e. qui pifcibus facris injiciuntur . Terent. Eun. §. 3. 2. Qui re-

feram illi facrilego gratiam , qui hunc fuppofuit , nobis . Ovid. l. 1.

de ar. am. v. 435. facrilegas meretricum ut profequar artes . Val.
Max. l. 8. c. 1 1. m. 4. extern. Sacrilega cupiditas. voglia beßiale.
SACRIMA appellabant , inquit Feflus, muftum, quod Libero facrifica-
bant pro vineis, & vafis, & ipfo vino confervandis : ficut praemef-
fum de fpicis , quas primum meffuiffent, facrificabant Cereri. Gloff.
vet. Sacrima & TzpX* y^& z83. Id. Fef?. in fragm. Sacrificium, quod
pro uvis primis fieret , appellabatur ab antiquis facrima . Eft au-
tem, ut Ëlius Stilo , & Cloatius dicunt , muftum inditum in am-
phoram Liberalibus , facrificii caufa, pro uvis & vino, quae quafi
facra funt , cum Libero fit ; ut praemetium, cum Cereri .
SACRIPORTUS, ti , m. nomen loci in quarta regione Urbis Romae ,
inter viam Sacram, & vicum fandaliafium, qui a Sex. Rufo dici-
tur Sacriporticus , & creditur fuiffe Janus pervius , vel alius fimilis
Arcus. Varr. l. 4. de L. L. c. 8. ad fin. •| Eo loco C. Marium
C. filium Sulla prœlio devicit. Epit. Livii l. 87. Flor. /. 3. c. z r.
ad fm. Vellej. 1. 2. c. 26. & Aurel. Vi&. de vir. illuftr. c. 68. *J I-
tem oppidi maritimi in finu Tarentino. Liv. l. 36. c. 39. .. * Di-
vifit vöcem Lucam. l. z. v. 134. Jam quot apud Sacri cecidere ca-
davera portum ? Aut Collina íulit ftratas quot porta catervas ?
SACRIS, cre. V. Sacer in fine . -
SACRÍUM , vox Scythica fuccinum fignificans. Phin. l. 37. c. z. ad
/?.
s&o, as, avi, atum, a. 1. confecrare.» **?&• • diis dedico, facrum
reddo, confecro. Virg. 3. Æm. v. 48. divinique offa parentis Condi-
dimus' terra , mϧafque facravimus aras. 67. !ib.4. v. 2o9. Centum
aras pofuit, vigilemque facraverat ignem. & lib. 7. v. 6z. laurum
Ipfe ferebatur Ëhoebo facraffe Latinus. Id. l.6. v. 73. fàcrare yiros.
4. e. facerdotes facere : & loquitur de Quindecimviris libris Sibylli-
nis infpiciendis. Liv. 1. z. c. 8. Sacrare cuin bonis caput ejus , qui
regni óccupandi confilia iniffet . V. Sacer. Id. l. 38; c. 33. 4 med. Sa-
cräre fædiis. h. e. per facra, & jusjurandum fancire . Jaftim. l. 36.

[graphic]
[graphic]
[ocr errors]
[ocr errors]

. condita artium , aut fcientiarum præcepta. Quintil. l. 5. c. ult.

med. Peregiffe mihi videor facra tradentium artes. •J Aliter haec
facra non conßant , proverb. apud Aufon. in fin. cemtonis muptialis ;
quo uti poffumus , cum quippiam male facimus , aut dicimus, fed
quod loco aut rei conveniat, aut neceffarium fit.

SADDUCEI, orum, m. hæretici quidam inter Judæos, quorum opinio

erat , animas una cum corpore interire , nec ullam effe corporum
tefurre&tionem : neminem præter deum , dominum appellari patie-
bantur, nec quicquam præter legem fervandum exiftimabant , fatum
omnino negabant , & juftorum nomen fibi unis vindicabant. nam
Sadducæus hebraice juffus fignificat. Tertullian. de præfcription. ad-
verf. hæreticos , c. 43.

[ocr errors]

feculares a Romanis centefimo quoque anno celebrabantur pro inco-

lumitate populi & reipublicae . Feftus : Sæculares ludi Tarquinii Su-

perbi regis in agro funt primum fa&ti , quem Marti confecravit 1°.

Valerius Poplicola • Cof. quod populus R. in illo loco antea reper-

tam aram quoque Diti ac Proferpinæ confecraverat in extremo Martio

Campo, quod Terentium (af. Terentum ) appellatur, demiffam infra

pede$ ferè viginti ( V. Valer. Max. 1. 2. c. 4. h. 5.) in qua pro malis

avertendis populus R. facra facere folitus erat .\ Ludós poftea fz-

culares & nonagefimo quoque anno facere ibi cqepit , Popilio Lae-

mate Duumviro facrorum : in quibus hoftiis furvis eft operatus tri-

bus diebus totidemque no&ibus. Ac deinde inftitutum eft , centum

poft annos ut fierent. unde videntur fæculares' appellati , quod cen-

tum annorum fpatium faeculi habetur . Haec Feftus. Originem &

caufam horum lüdorum ad miraculum refert Val. Max. loc. cit. quod

ibi fufe perfequitur. Quod vero centefimo quoque anno fierent ,

docet præter Feftum Cenforinus de die nat. c. 17. allatis fragmentis

Varronis, & Livii. Alii tamen apud eund. ibid. fcilicet Commenta-

rii Quindecimvirorum , & D. Augufti edi&a , oftendunt , poft cente-

fimum decimum annum effe fa&os : unde Horat. in carm. feculari ,

v. z 1. Certus undenos decies per annos Orbis ut cantus referatque

ludos , Ter die claro , totienfque grata No&te frequentes. Quare

Cenforin. rem incertam effe ait , ficut incertum eft , quot annorum

fpatio fæculum definiretur. Plin. l. 7. c. 48. fub fin. Minus miror,

Stephanionem , qui primus Togatas faltare inftituit, utrifque faecu-

laribus ludis faltaffe , & D. Augufti , & quos Claudius Cæfar con-

fulatu fuo quarto fecit , quando fexagintâ tres non amplius anni

interfuere . Suet. in Claud. c. 2 1. Fecit & fæculares , quafi antici-

patos ab Augufto , nec legitimo tempori refervatos . Quare vox

praeconis irrifa eft , invitantis more folemni ad ludos , quos nec

fpe&affet quifquam, nec fpe&taturus effet : cum fupereffent adhuc qui

fpe&averant , & quidam hiftrionum produ&i olim , tunc quoque

producerentur. Haec Sueton. *] Saeculare carmen , quod faeculari-

bus ludis cani confuevit a fele&tis pueris & puellis : quale habe-

mus ab Horatio compofitum poft Epod. “J Ecclefiafticis Scriptori-

bus fæcularis eft profanus, ethnicus, gentilis , fecolare . Tertull. de

cor. Mil. c. 7. Litteræ faeculares . Sedul. in epijf. ad Macedonium .

Sæcularia ftudia. Sidom. initio conciom. poft epift. 9. l. 7. Hiftoria fae-

cularis . Tertull. in exhortat. ad cajfit. fub fin. Feminæ quædãfh fae-

culares. h. e. Dido, & Lucretia . *] Sunt qui fcrib. fecularis.

V. in fim. vocis fequent. -

[ocr errors]
[ocr errors]
« НазадПродовжити »