Зображення сторінки
PDF
[ocr errors]
[ocr errors]

gaudet ftercore , & farculatione.

E 2 SAR.

SARCULÄTUS , a, um , farchiato , farriendo
Romano, v. 264. Nata in hortis farculatis.
SARCÜLO, as, a. 1. farchiare , farcbiellare , rw&»« , fàrculo fodio ,
farrio. Pallad. in Januar. tit. 9. Serenis diebus funt farculanda fru-
menta. & mox . Si ficcas, fegetes farculaveris . Id. in 08tobri , tjt.
1 1. Sinapi farculari debet affidue , ut refpergatur pulvere, quo fo-
vetur.
SARCÜLUM, li, n. fepius quam Sarculus, li , m. farchio , farchiello ,
wwx^t'c, a xxxtwtwpiov, ferramentum rufticum, quo terra leviter fodi-
tur, farritur , & ab inutilibus herbis purgatur : a farriendo. Sarcu-
los ßmplicer , & hicornes memorat Pallad. tit. ult. l. 1. A marra &
ligone differt , quia his levius terram ferit . ( Unde montanæ gen-
tes farculis arant , ut eß apud Plin. l. 18. c. 19. quia lapidum cre-
britas alte infigerc vetat vomerem aut ligonem . ) Cum his tamen
confundit Horat. cum ait 1. 1. od. 1. v. 1 1. patrios findere farculo
agros . Nam per fynecdochen omne ruftici ferramenti genus intelli-
git . Colum. l. 1 o. v. 91. Tunc quoque trita folo fplendentia farcu-
la. fumat. Id. l. z. c. 1 1. ad fin. Minimis aratris profcindunt , atque
ita jaciunt femina, & farculis adobruunt . Plin. /. 18. c. 26. circa
med. Fabam levi farculo purgare verius quam fodere. & cap. 7. fub
fìn. Hordeum farculo feri dicunt fapientes agricolæ : propterea ce-
lerrime redit . Id. l. 19. c. 6. a med. Sarculo leviter convelluntur
radices. Id. l. 17. c. 26. fub fin. Riguus pro farculo eft . b. e. ri-
vus circa vites dedu&tus , herbas nec ins, farculi vicem praeftat.
SARDA , ae , f. pifcis ex genere pelamidum, cujus multus ufus in fal-
famentis. Eft enim pelamis longa , ex Oceano veniens , ut Plin. c.
ult. l. 32. docet. Id. ibid. c. 5. Contra prefteris morfum farda pro-
de(t. V. Pelam is . VI Item gemma fcalpturæ utiliffima , primum
Sardibus reperta, fed laudatiffima circa Babyloniam , cum lapicidi-
næ quædam aperirentur, hærens in faxo cordis modo. Invenitur et-
jam compluribus aliis locis in Paro , in Affo , circa Egyptum , &
Leucada Epiri ( & Sardinia Kirchero tefte ) nec fuit alia gemma
apud antiquos ufu frequentior. Plin. l. 37. c, 7. ad fin. Quidam pu-
tant , a noftris dici corniòla .
SARDACHÄTES, ae , m. σαρδxx & tw; , fpecies achatae , fimilitudinem
cum farda gemma habentis. Plin. imitio cap. 1o. l. 37.
SARDANAPALICUS, a , um, adje&. a Sardanapalo . Sidom. 1. z. ep.
1 3. a med. Sardanapalicum in morem prandere.
SARDANAPÂLUS , li , m. Σx;èzvzrz^og , poftremus Affyriorum rex ,
adeo corruptæ vitae , & libidinum deliciarumque affluentis, ut inter
mulieres gynæceo abditus viveret , & muliebri vefte indutus cum iis
purpuram neret . Quo habitu ab Arba&o Medis praepofito inventus ,
conjuratione principum fa&a , bello petitus , & prœlio vi&us , in
regiam fe recepit , exftru&taque pyra , & fe , & divitias fuas cre-
mavit. Jußin. l. 1. c. 3. & Vellej. l. 1. c. 6. Addit Cic. 5. Tufcul.
c. 33. incidi juffiffe in bufto: Hæc habeo, quæ edi, quæque exfatu-
rata libido Haufit : at illa jacent multa & præclara reliéta . Quid
aliud, inquit Ariftoteles , in bovis , non in regis fepulcro infcribe-
res ? Juvenal. fat. 1 o. v. 36o. & potiores Herculis ærumnas cre-
dat, faevofque labores Et Venere , & cœnis & plumis Sardanapali.
0 vid. in Ibim , v. 3 1 3. Inque pyram tecum cariffima pignora mit-
tas : Quam finem vitae Sardanapalus habet . “| Tranfiit in no-
mem cujufcumque mollioris. Martial. l. 1 1. epigr. 1 2. Te potare de-
cet gemma , qui Mentora frangis In fcaphium moechae , Sardanapa-
le , tuae .
SARDÄRE, intelligere fignificat. Naevius : quod Bruti nec fatis farda-
re queunt. Feffus . Dacerius conjicit effe a Sardis , qui olim habe-
bantur verfipelles.
SARDI, orum , m. popoli della Sardegna , Sardiniae populi. Sardi vena-
/er , proverb. eft diétum de hominibus inprobis , & nullius pretii .
Aurel. Vi&. de Vir. illußr. c. 57. de T. Sempronio Graccho . Prætor
Galliam domuit , Conful Hifpaniam , altero confulatu Sardiniam :
tantumque captivorum adduxit , ut longa venditione res in prover-
bium veniret , Sardi venales. Cic. Fam. 7. ep. 24. Habes Sardos ve-
males, alium alio nequiorem . Feßus : Sardi venales, alius alio ne-
quior. Ex hoc natum proverbium videtur , quod ludis Capitolinis ,
qui fiunt a vicinis praetextatis, au&io Vejentium fieri folet ; in qua
noviffimus quifque deterrimus producitur a præcone fenex , cum to-
ga prætexta , bullaque aurea : quo cultu reges foliti funt effe Etru-
fcorum, qui Sardi appellantur , quia Etrufca gens orta eft Sardibus
ex Lydia.. Tyrrhenus enim inde profe&us cum magna manu eorum
occupavit eam partem Italiæ , quæ nunc vocatur Etruria . At Sin-
nius Capito ait , Ti. Gracchum confulem , collegam P. Valerii Fal-
tonis , Sardiniam Corficamque fubegiffe , nec prædæ quidquam aliud,
quam mancipia, captum , quorum viliffima multitudo fuerit . Hæc
Feßur.
SARDIÄNUS, a, um , Σxpàtz,3; , ad Sardes urbem Lydiæ pertinens .
V. Sardis. Cic. Fam. 13. ep. 55. Eum cum Sardianis habere contro-
verfiam, fcis. Plin. l. 5. c. 29. ante med. Sardiana jurifdi&io . Id.
l. 15. c. 23. Caftaneae Sardibus provenere primum : ideo apud Græ-
cos Sardianos balamos appellant. *J Sardiani , orum , Sardium
cives & incolae. Cic. 13. Fam. ep. 53.
SARDINA, æ, f. vel
SARDINIA , ae , f. fardella, Aptar«, genus pifcis , a Sardinia inf. Colum.
l. 8. c. ult. a med. Tabentes haleculas , & falibus exefam chalci-
dem, putremque fardiniam . Al. leg. fardinam.
SARDINIA, ae , f. Sardegna , >«y%, $x;3& , inf. ingens Italiæ , inter
mare Tyrrhenum , & Balearicum. Strabo, & Solin. cap. 4. (al. 1o.)
& Sil. l. 13. v. 359. (. ubi multa de ea) fcribunt , nomen acce-
piffe a Sardo Herculis filio , qui e Libya veniens cüm multitudine
colomorum infulam occupavit .' Antea Græce I°xv?rx vocabatur , ab
effigie zè fxre , veftigii , foleae , h, e. imae partis pedis humani. Si-

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[graphic]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

Sensayii. Tertull. in Apolog. c. ult. Licet nunc farmentitios , & femaxios appelletis, quia ad ftipitem dimidii axis revin£ti , fàrmentorum ambitu exurimur. Al. leg. farmentarii , & femiaxii. SARMENTOSUS , a , um , fermentofo , w^»w&wX»; , farmentis abundans. Plin. l. 25. c. 1 1. ad fin. Pfyllion radice tenui , fupervacua , farmentofum , fabae granis in cacuminibus. SARMENTUM, ti , n. fermento , potatura , ramo fecco tagliato, wAjax , o;Vyznoy, virga, ramus tenuis fupervacuus, a vite ab άλέj abfcindendus, & igni accendendo áptus . Fejfus : Sarpta vinea, putata, id eft pura fa&a. virgulæ enim reli&tae impedimento vitibus folent effe : quæ ideo abfcinduntur . Inde etiam farmenta Scriptores dici putant . Sarpere enim Antiqui pro purgare dicebant . Cic. de Sene&#. cap. 15. Vitem ferpentem multiplici lapfu , ferro amputans coercet ars agricolarum , ne filvefcat farmentis, & in omnes partes nimia fundatür. Colum. l. 5. c. 5. a med. Inutilia farmenta,decidere. Liv. l. 22. c. 16. ad fin. Faces , fafcefque virgarum , atque arida farmenta praeligantur cornibus boum . Cic. 3. Verr. c. 27. Ligna & farmenta circumdare , ignemque fubjicere cœperunt . Caef. l. 3. B. Gall. cap. 18. extr. Sarmentis virgultifque colle&tis, quibus foffas compleant, ad caftra pergunt. Sil. /. 7. v. 314. Sarmentique leves fronti religare maniplos . συνε»8ov 8 pro farmentorum. 4I Dicitur etiam de virgis aliarum plantarum . Plin. l. 12. c. 25. ante med. de balfamo. Et farmenta quoque in merce funt . Id. l. 22. c. 25. * med. Ciceris folia & farmenta deco&a . Solin. cap. 33. ( a). 46. ) ante med. Arabes farmentis myrrhæ ignes fovent. •I Item de palmite, pampino , flagello viti adhærente, tralcio . Cic. de Sene&. c. 15. Exfillit tanquam ad articulos farmentorum ea , quæ gemma dicitur . Varr. l. 1. R. R. c. 31. Pampinare e(t ex farmento coles, qui nati funt decerpere. Colum. l. 3. c. 1o. Numerus uvarum , qui confpicitur in produétiffimo farmento. “T Videtur dici etiam de pediculis , ex quibus acini uyarum pendent . Plin. l. 23. c. 1. Sarmenta earum, in quibus acini fuere, adftringendi vim habent. SARNUS, i , m. Sarno, fluvius Campaniae , Pompejos alluens, ibique in mare influens . Stat. 1. 1. filv. 2. v. 265. Nec Pompejani placeant magis otia Sarni . Plin. l. 3. c. 5. a med. Virg. Æn. 7. v.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

fuerint Tyriorum inventum , ficut Phrygiae Phrygiorum . In Infcriptione Adelpbor. Terentii : Modos fecit Flaccus Claudi tibiis Sarranis . Servius ad illud Virg. 9. Æm. v. 618. biforem dat tibia cantum : Tibiae, inquit, aut Sarranæ dicuntur, quæ funt pares, & æquales habent cavernas : aut Phrygiae, quæ & impares funt , & inaequales habent cavernas . Ergo biforem , diffonum, diffimilemque . non enim funt pari modulatione compofitae . ut enim ait Varro , Tibia Phrygia dextra unum foramen habet , finiftra duo : quorum unum acutum fonum habet, alterum gravem. Hæc Servius : de quibus^fufe difputat Manut. de quæfit. per epif?. claff. 3. ep. 4. Sunt qui leg. Serrane, & a ferra di&tas putant , quafi acuto fono , & ftridorem ferræ , cum acuitur, imitante. Sed hoc minus placet. *] Sæpe refertur ad purpuram. Virg. z. Georg. v. 5o6. Ut gemma bibat , 3. Sarrano dormiat oftro. Juvenal. fat. 1 o. v. 38. & pi&ae Sarrana ferentem Ex humeris aulæa togae. Sil. 1. 13. v. 2o5. Sarrano murice fulgens . Sidom. carm. z. v. 5. humerofque ex more priorum Includat Sarrana chlamys . Colum. l. 1 o. v. 287. Jam rofa mitefcit. Sarrano clarior oftro . Id. /. 9. c. 4. a med. Sarranæ violae . h. e. coloris purpurei. “T Item ad Carthaginienfes , qui Tyro oriundi. Sil. l. 6. v. 468. Sarrana Juno . fcil. quia Carthagine præcipue colebatur , ut Id. l. 1. v. 26. & Virg. 1. AEn. v. 19. docent . Sil. 1. 9. v. 3 1 9. Sarrana manus. h. e. Pœni. Sic lib. 7. v. 432. Sarranus navita. & lib. 8. v. 46. Sarrana numina. SARRÄPIS, is, m. idem qui Serapis deus £gyptiorum . Plaut. Poem.

5. S. 33. saääsís, um , populi Campaniae , Sarno amni vicini , a quo & nomen accepiffe putantur. Virg. 7. £n. v. 738. SARRIO, & Sario, is, rivi , & rii, & rui, ritum , a. 4. farchiare , ßotw»/%» , wxxx¥%», eft farculare , hoc eft herbas inutiles inter fegetem fuccrefcentes farculo evellere , & purgare , fegetes leviter fcalgendo a noxiis herbis farculo purgare. Differt a ruacare , quia hoc fit manu, farrire ferramento. Item ab occare, quia hoc eft grandes terrae glebas contundere , ut pulvere femina ja&ta cooperiantur, farrire eft herbas inutiles inter fegetem fuccrefcentes farculo evellere . I)einde occare poftremum eft in agro colendo, farrire eft primum poft enatas fruges. Fit enim , cum feges eft in herba. Prius enim rüftici terram vertunt , hinc ferunt , inde occant , tum farriunt. Plaut. Capt. 3. §. 5. Nam femper occant prius , quam farriunt ruftici . Varr. l. 1. de R. R. c. 29. Prata purgari , fali&a feri , fegetes farriri . Plin. l. 18. c. 21. Qui farriet , caveat, ne frumenti radices effodiat , Colum. /. 1 1. c. 2. poff imjr. Fabam farriviffe nimium teneram, non expedit. Id. l. z. c. 1 1. Ligneis raftris locus farriendus, & identidem runcandus eft . TCato R. R. c. 161. Ne ante farueris , quam afparagus natus erit , ne in fariendo radices laedas . Al. leg. farieris, Martial. /. 3. epigr. 93. ad fin. Sarrire faxum. h. e. inutiliter laborare, operain perdere . SARRITÍO, & Saritio , onis, f. farcbianuento , farchiatura , α «αλι τις , -«z^trv&s , a£tus farriendi, farculatio . Quid a runcatione differat , V. in Runco : quid ab occatione V. in voce præced. Colum. l. z. c. 1 2. Pera&a fementi , fequens cura eft farritionis . & paulo poß. Simul ac primum farritionem pati queant fegetes . & mox. Plana farritione terram permovere . Id. l. 1 1. c. 2. pofl imit. Adorei , & tritici tempeftiva farritio eft , cum enata frumenta quatuor fibrarum effe coeperunt. SARRITOR, & Saritor , oris, m. farcbiatore , awx^sS: , qui farrit , fartor . Colum. l. 2. c. 1 3. Tritici modii quatuor bubulcorum operas occupant quatuor, occatoris unam ,' farritoris duas. •] Pro occatore . Varr. l. 1. R. R. c. 29. Id genus prædii per faritores occare folent, fi quæ in porcis reli&tae grandiores funt glebæ . V. Imporcutor. SARRITORIUS, a, um , ad farriendum pertinens. Colum. l. 2. c. 13. Hordei modii quinque operas tres exigunt , occatoriam unam , fafritoriam unam , &c. SARRITÜR A, æ, f. idem ac farritio. Coluni. l. 1 1. c. z. ante med. Sarritura quoque frumentorum iteratur egregie. SARRITUS, a, um , farcbiato , qxxx: r3&: , farculo purgatus . Colum. l. 2. c. 12. fu# fin. Seges ferius farrita corrumpitur . Al. leg. farta. Plin. l. 18. c. 17. ante med. Fabam ter farritam modium fra&ae e modio folidæ reddere. Hoc ita explicat Colum. l. z. c. 12. a med. Comperimus , fabæ frefae & expurgatæ modium paene tam plenum effe , quam integræ. SARSINAS, atis, & Sarfinâtis, is, omn. gen. ( V. Capema s ) qui eft ex Sarfina , oppido Umbriæ ad Sapim fluvium . Plaut. Mofell. 3. 2. 93. Sarfinatis ecqua eft , fi Unibram non habes ? Imfcript. apud Gruter. pag. 1 o95. m. 2. Curator Sarfinatium . Plin. l. 3. c. 14. a med. Sentinates , Sarfinates , Spoletini. “I De oppido Martial. l. 9. epigr. 59. Nec tua Bajanas Sarfina malit aquas . Sil. l. 8. v. 463. Sarfina dives la&is . Al. leg. Saffma . Sic Saffnas pro Sarfinas. IMartial. l. 3. epigr. 58. v. 35. Metamque la&is Saffinate de filva . Videtur tamen Martial. alium hic locum defignare , quia de Villa Baiana loquitur : Bajae autem a Sarfina longe diftant. SARSÜRA. V. Affura. SARTAGO , ginis, f. padella , t/yxvov , vas culinarium , in quo cibi friguntur: vel aliud quippiäm liquefit , aut torretur . Juvenal. fat. 1 o. v, 63. ex facie toto`órbe fecúnda Fiunt urceoli , pelves , fartago , patellae . %. e. ex ærea Sejani ftatua . Plin. l. i6. c. 1 1. extr. Refinam terebinthinam in fartagine referventi coquere. * Tranf. late Perß fat. 1. v. 79. Hos púeris monitus patres infundere lippos Cum videas , quaerifne , undè hæc fartago loquendi Venerit in`iinguas ? quefto mifruglio , mixtura vocum probatarum & damnatarum in oratione : quafi varii generis ciborum minutorum , qui frigi folent, & confundi in fartagine, v. gr. panis 7nyx*'*, fafina, adipe,

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

pellatur diabolus bonorum 9mnium hoftis. Tertuli. in Apolog. c. 22. Satanas princeps hujus mali generis. 14. 1. 3. contr. Marcion. cap. ...o. fub fin. Sufcitavit illi Satan, ideft hoftem , Idumæum. sAT ANARiA, ae , f. herba , quæ & Peucedanos dicitur. Apul. de berb. c. 94. sATARIUS. V. Satoriu*. sATELLES, ]itis, com. gen. guardac9gpo , guardia , cußode , &opvo??o$ , ...«*•o$X&: , miles mercede conduétus , qui cuftodiae caufa a regis \ }atere non difcedit, ftipator , corpore-cuftos, latro. Salluff. in Jug. \«. &o. Contumeliofum foret, fi equites R. fatellites Numidæ traderentür. Nep. im Paufan. c. 3. Apparatu regio utebatur, vefte Medica: fatellites Medi & £gyptii fequebantur. Liv. 1. 2. c. 12. cirea med.. Cum comprehenfum regii fatellites retraxiffent ante tribumal regis. 0 vid. 14. Met. v. 354. nc pofTet adire, Curfus equi fecit, circumfufufque fatelles. Plim, l. 1 1. c. 17. de rege apgn : Circa eum fatellites quidam , li&orefque, affidui cuftodes auétoritatis. <T Translate Horat. /. z. od. 18. verf. 34. nec fatelles Orci callidum promethea revexit, auro captus . h. e. Charon. Id. 1. 1. ep. 1. v. ,7. Virtutis yerae cuftos, rigidufque fatelles. Cic. 1. de Legib. £. 9. Hominem natura non folum celeritate mentis ornavit , fed etiam {enfus , tamquam fatellites attribuit , ac nuntios. 1d. in fragm. carm. apud Non. c. 1. n. 339. Prævius Aurorae , Solis, No£tifque {atelles. J. e. Phofphorus. Plaat. Trin. 4. 1. 14. Satellites Neptuni. Æ. e. turbines , 'venti , procellae , fiu&tus. Cic. im Mario, lib. 1. a. Divin. c. 47. & vertens Æfcbyli carmen l. 2. Tufcul. c. 1o. pennata Jovis fatelles. h. e. aquila. “T Quia Romanis odiofum erat regis nomen , & omnium quae regem circumftant , . faepe fatelles de málo miniftro dicitur mali civis, & nimiae potentiae, fgherro , cagnotto, bravo. Salluf?. im orat. Lepidi contra Sull. Satellites quidem çjus homines maxumi nominis, dominationis in vos fervitium fuum mercedem dant. Cic. z. Agrar. c. 13. Stipatores corporis conftituit, eofdem miniftros & fatellites poteftatis. Id. pro Quint. c. 25. extr. Adminiftri & fatellites Sex. Naevii Roma trans Alpes in Sebufianos biduo veniunt. 1d. de provinc. conful. c. 3. a med. Quos putavit fore diligentißimos fatellites fcelerum, rainift:os cupiditatum fuarum. Id. Cafii. 1. c. 3. C. Manlium , audaciæ fatellitem atque adminiftrum tuae. Id. 1. de Invent. cap. 2. Cæca ac temeraria dominatrix animi cupiditas, ad fe explendam viribus corporis abutebatur , perniciofiffimis fatellitibus. SATELLITIUM , ii , n. compagnia di guardacorpi , fatellitum cohors, & officium . Translate Auguftin. l. 3. de Do£tri«. Chriftian. c. 18. Cupiditas dominans, & ipfarum quoque Scripturarum, quibus evertenda eft, fatellitium quærens . SATIANTER, a fazietà, fatiate . Apul. /. 7. Metam. Equi pafti fatianter, ac diu faginati •

SATiAs, atis, f. faxietà, abbondamza , u3?os, idem quod fatietas per fyncop. abufidantia . Plaut. Pfeud. 1. 3. ioo. Ut hodie ad litationem huic fuppetat fatias Jovi. Lucret. l. 5. v. 1389. Hæc animos olim mulcebànt , atque juvabant Cum fatiate cibi . & verf. 4o. ita ad fatiatem terra ferarum Nunc etiam fcatit. a fazietà. & lib. z. v. 1o36. feffus fatiate videndi. Salluff. in fragm. apud Non. e. z. m. 791. Frumentique ex inopia gravi fatias fa&a eft . Accius apud Nom. ibid. Quorum crudelitatem nulla unquam explet fatias fanguinis. Macrob. 1. 7. Saturmal. c. 12. circa med. Cur qui avidius vorant, facilius fatias capit , quam qui eadem quietius ederint. * Item tædium , naufea , odium , fazievolezza , naufea , tedio, nof* : quæ ex fatietate oriri folent. Terent. Eum. 3. 6. 1. Ex meo propinquo rure hoc capio commodi . Neque agri , neque urbis odium me unquam percipit. Ubi fatias coepit fieri , commuto locum. Id. Hec. 4. z. 18. & Lucil. apud Non. loc. cit. Dum aetas, tempus tulit, perfun&a fatis fum . fatias jam tenet ftudiorum iftorum. - Liv. 1. 3o. c. 3. Si forte eum fatias amoris in uxore ex multa copia cepiffet. Sil. l. 4. v. 1 1 o. Nec finis fatiafve, novi fed fanguinis ardor Glifcere. Al. leg. fatiefve. SATIÄTE, a faxietà, abbondamremente, im copia , wztzwpws , ad fatietatem , copiofe, affatim . Vitruv. l. 2. c. 9. ante med. Populus , falix , tilia ignis & aeris habendo fatiate , atque humoris temperate, egregiamThabere videntur in ufu rigiditatem. Tertull. de anium. c. 46. a med. Cetera Hermippus Beritenfis quinione voluminuum fitiatiffime exhibebit. Arnob. fub init. l. 6. Ut eadem rurfus fatiatcque dicantur. Auguffim. l. 4. de Mufica , c. 14. a mied. Quod fatiatiffime fentis , cum fingula repetis. SATIÄTUS, a, um, fatollato, fatollo, fazio , zcp»$*3 , 2, & zoyo;, expletus, faturatus. Ovid. 3. Met. v. 1 4o. vofque canes fatiatæ fanguine herili . Plin. l. 3o. c. 1 o. fub fin. Vultur fatiatus humano cadavere . Lucret. l. z. v. 32o. Et fatiati agni ludunt , blandeque conifcant. Cic. de Sene&f. c. 14. Cupidis voluptatum odiofum & moJeftum eft fortaffe carere : fatiatis vero & expletis jucundius eft carere, quam frui. Id. Q. Fr. l. 1. ep.3. ante med. Quorum crudelitas nondum eft noftra calamitate fatiata. Senec. in Agam. v. 519. quifquis es nondum malis Satiate tantis Cælitum, tandem tuum Numen ferema . Tacit. 3. Hiff. cap. 66. Senex profperis adverfifque fatiatus. Tibnll. l. 2. el. 1. v. § 1. Agricola fatiatus aratro. Al. leg. laffatus . Cic. 6. Verr. c. 28. Ait, fe velle illud ( candelabrum ) etiam atque etiam confiderare: nequaquam fe effè fatiatum. Horat. 1. 1, od. z. v. 37. Heu nimis longo fatiate ludo . Senec. in Oedip. verf. 632. pluvio æthere fatiata tellus. Colum. fub fin. c. 1o. l. 2. Solum fuba&tum, largoque ftercore fatiatum. Petron. in Satyr. c. 135. paries palea fatiatus inani , fortuitoque luto. %. e. denfatus, repletus , lütoque oblitus, cujufmodi fuiffe cafas apud prifcos, Vìtruv. 1. 2. c. 1. fcribit. Stat. l. 1. filv. 2. v. 153. Robora Dalmatico lucent fatiata metallo. %. e. trabes auro large oblitæ , & ornatæ . Liv. l. 2. c. ult. Romanus integer , fatiatufque fomno, produ&tus in aciem , feffum ftando & vigiliis Volfcum primo impetu perculit. Tacit. Ann. 1. c. 75. Nec patrum cognitionibus fatiatus, judiciis adfiftebat in cornu tribunalis. infaffidito, annojato, rijfucco . *] Cum genitivo Ovid. Met. 7. v. 8o8. fed cum fatiata ferinæ Dextera cædis erat, repetebam frigus & umbras. Sil. l. 4. verf. 436. quaffatque per auras Titanum bello fatiatam fanguinis haftam. Id. J. 16. v. 6o3. fatiatus & ævi , & decoris. SATICULÄNUS, a, um , ad Saticulum pertinens, oppidum quod fuit Campaniæ inter Vulturnum & Tifatam montem. Liv. 1. 9. c. 21. lib. 23. c. 14. & 39. & lib. 27. c. 1 o. SATÎES, ei , f. fatias, farietas. Plin. t. 8. c. 51. a med. Fico arida faginatis fuibus, ac fatie, necatis repente mulfi potu dato. Ità Harduim. Alii aliter . Juvenc. Presb. l. 1. v. 637. Proveniet tamen his faties potufque cibique. Id. l. 3. v. 2 16. populufque repletur Ad fatiem dapibus. V. Satias in fine. SATIÈTAS, atis , f. fa<ietà, ripienezza, x δρος , faturitas. Plin. l. 8. c. z6. Hippopotamus affidua fatietate obefus exit in litus, &c. Id. 1. 1 1. c. 34. Unum animalium , cui cibi non fit exitus : dehifcitque nimia fatietate. °] Translate eft faftidium, tædium , quod ex cibi, vel rei alius cujufpiam nimio ufu nobis ingignitur, fazievolezza, *increfcimento, noja , faftidio, fucchevole*** : cui opponitur defiderium , aviditas. Cic. 2. Fam. ep. 1 1. Mirum me defiderium tenet urbis, fatietas autem provinciae. Plin. l. 12. c. 17. Tanta mortalibus fuarum rerum fatietas eft, alienarumque aviditas. Cic. 1. de Invent. c. 17. Cibi fatietas & faftidium fubamara aliqua re relevatur. Plin. l. 3. epif?. 9. circa med. Ne fi longius effet extra&a cognitio, fatietate & tædio quodam juftitia cognofcentium feveritafque languefceret. Quintil. l. 9. cap. 4. ad fin. Id cum manifefta affe&atione , tum etiam fimilitudine tædium ac fatietatem creat . Au&. ad Herenn. l. 4. c. 27. extr. Rarius utemur ea , ne fatietatem pariat. Cic. pro Mur. cap. 9. a med. Ifta noftra affiduitas, nefcis, quantum afferat hominibus faftidii , quantum fatietatis. Id. 3. de Orat. c. 25. Ea quae fpecie prima acerrime commovent, ab iis celerrime faftidio quodam & fatietate abalienamur. Id. in Orat. c. 32. Dicitur Ifocrates numeros fecutus cum jucunditatis caufa , tum ut varietas fatietati occurreret . Id. 1. de Invemt. c. 41. Variare orationem magnopere oportebit. nam omnibus in rebus fimilitudo eft fatietatis matér. Salluff. in Jug. c. 36. a med. Nifi forte nondun etiam vos dominationis eorum fatietas tenet . Plaut. Ampb. 1. 2. 1 o. Satietatem capere alicujus rei . h. e. de re quapiam fumere ufque ad fatietatem. Sic Terent. Phorm. 3. s. 6. Sumere fatietatem àmoris. prenderfene uma corpacciata. Rurfus Cic. Attic. /. 15. ep. 16. H;ec ;«τάγραφ'« ripulae videtur habitura celerem fatietatem. & lib.

[ocr errors]
« НазадПродовжити »