Зображення сторінки
PDF
[ocr errors]

SANGUIS, inis, m. fangue , αάμx , humor in corpore animalis ,

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

te , αίματύχς , fanguine plenus, aut afperfus, aut manans , fanguineus, cruentus. Claud. Quadrigar. apud Gell. I. 9. c. 13. ad fim. Caput praecidit, torquem detraxit, eamque fanguinolentam fibi in co!lum imponit . Ovid. 1. de ar. am. v. 414. Allia Vulneribus Latii fanguinólenta fuit. Id. Heroid. ep. 3. v. 3o. fanguinolenta pe£tora & ep. 6. v. 46. Erinnys. Tibull. l. 2. el. 7. v. 2 1. ab excelfa præceps delapfa feneftra Venit ad infernos fanguinolenta lacus. Ovid. 1. Amor. el. & verf. 12. fanguinolentus color. Varr. apud Nom. c. 6. m. 1 o 1. Seditiones fanguinolentæ . “T Translate Au8. ad Heremam. 1. 4. c. 39. Inimici fanguinolenta palma , crudeliffima vi&oria potiti, infultabunt in horum miferias. Ovid. in Ibim , v. 3. Nullaque , quae poffit , fcriptis tot millibus, exftat Littera Nafonis fanguinoIenta, legi. h. e. quæ aliquem diétis laeferit. Senec. l. 7. de benef. c. 1 o. a med. Quid funt iftae tabulæ, quid computationes, & venale tempus , & fanguinolentæ centefimæ ? b. e. ufuræ , pecuniam , & quafi fanguinem & vitam miferorum exhaurientes.

SANGUINOSUS, a , um, fanguine abundans. Cael. Aurelian. Acur. l.

[ocr errors]
[ocr errors]

hoc, five illud fìt , in folo effe fàpiente. Eft autem quædam animi fanitas , quae in- infipientem etiam cadat , cum curatione medicorum conturbatio mentis aufertur. Celf. in fim. cap. 8. l. 8. Donec fanitate offis dolor finiatur. Tacit. 1. Ann. c. 68. extr. Vim , fanitatem , copias cun&a in vi&toria habuere. Plin. fub fin. cap. 6. 1. zo. Alliüm tuffim fanat, fra&tæ inco&tum fabae , atque ita in cibo fumptum , donec famitatem reftituat. & ibid. a med. Capitis ulcera mamantia fanitati reftituens . Id. l. 1 1. c. 18. extr. de apib. Hilaritate & nitore fanitas aeftimatur. Gell. l. 18. c. 1. Corporis integritas fanitafque , & honeftus modus formæ, &c. Plattt. Merc. 4. II. 12. Apollo, quaefo te , ut des pacem propitius , falutem , & fanitatem noftræ familiae . ( Adde Plin. in Paneg. c. 22. ) Senec. l. 2. quaef?. nat. c. 38. extr. Sanitas debetur medico. Phaedr. l. 5. fab. 7. Ad fanitatem venit curatio . Juftin. l. zo. c. 2. a med. Sanitatem recuperare pefte fedata . & lib. 1 1. c. 8. extr. recipere . Varr. l. z. R. R. cap. 1. a med. Sanitas pecoris , res multiplex ac neceffaria. “T Sæpe transfertur ad animum , & fignificat , bonam mentem , re&tum confilium , re&e fentiendi vim , rationem , mente fama , buon giudizio, buon fenfo , ragione , cervello , σωφροσύ^. Cic. Tufcul. 3. cap. 4. extr. Sanitatem animorum pofitam in tranquillitate quadam conftantiaque cenfebant: his rebus mentem vacuam appellarunt infa* niam,* propterea quod in perturbato animo , ficut in corpore , fanitas effe non poffit. Id. l. 4. c. 1 o. Quemadmodum cum fanguis corruptus eft , aut pituita redundat , aut bilis, in corpore morbi aegrotationefque nafcuntur ; fic pravarum opinionum conturbatio, & ipfarum inter fe repugnantia fanitate fpoliat animum , morbifque perturbat. Id. in Pifon. c. 2o. Sua quemque fraus , fuum fcelus de fanitate ac mente deturbat. Id. Verr. 4. cap. 4o. Ne tum quidem te potuit, fi non pietatis , at falutis tuæ ratio ad officium fanitatemque reducere. Id. Fam. 12. ep. 8. Lepidus hoftis a fenatu judicatus, ceterique , qui una cum illo a republica defecerunt: quibus tamen ad fanitatem redeundi ante cal. Septembr. poteftas fa&a eft. Id. pro Sull. c. 5. fub fin. Convertit fe aliquando ad timorem, nunquam ad fanitatem . Caef. l. I. B. Gall. c. 42. Cæfar Arioviftum ad fanitatem reverti arbitrabatur. Petron. in Sätyr. c. 1 1 1. Exulceratas mentes ad fanitatem revocare. Hirt. lib. 8. B. Gall. c. zz. perducere . Pbaedr. in fin. l. 4. Dum fanitas conftabit , pulcre meminero. fincbe avrò ib mio buon giudizio. & Plin. l. 6. ep. 1 5. Eft omnino Prifcus dubiæ fanitatis. Senec. in Hippol. v. 249. Pars fanitatis, velle fanari fuit. “I Item ad orationem puram , preffam, non redundantem , quæ probatis, & incorruptis verbis , fanifque fententiis conftat , purità di flile ; parlare di buon guffo. Cic. de opt. gen. Orat. c. 3. Eos imitemur , fi poffumus : fin minus , illos potius qui incorrupta fanitate funt ( quod eft proprium Atticorum ) quam eos, quorum vitiofa abundantia eft , quales Afia multos tulit . Id. in Bruto , c. 1 3. Ut femel e Pirzeo eloquentia eve&ta eft, omnem illam falubritatem Atticæ di&ionis , quafi fanitatem perdidit . & cap. 82. Infulfitatem & infolentiam , tanquam infaniam quandam orationis, odit : fanitatem autem , & integritatem, quafi religionem & verecundiam oratoris , probat. & cap. 8o. ad fin. Sic nos fummi oratoris vel fanitate , vel vitio , pro argumento ad diluendum crimen ufi fumus. V. Saful/s. 4J - Sanitas metri Macrobio in fin. cap. 17. l. 5. Saturn. eß cum verfus nulla in fyllaba contra Profodiae leges peccat. SANITER, famamente, more fani hominis, five ad corpus referas, five ad animum . Afranius apud Non. c. 1 1. n. 51. Adefto : affentio te amare , me adorare faniter. SANNA, æ, f. diftortio vultus, quae fit didu&is labiis , ore hiante , corrugata facie , & oftentatione dentium. Notationem Etymologi ab Hebrzis ufque deducunt. Juvenal. fat. 6. v. 3o5. I nunc , & dubita , qua forbeat aera fanna Tullia. 4T Hinc irridendi genus eft , quod `eo habitu oris fit , dileggiamento , sberleffo., wózo;, x^£n. Êerf. fat. 1. v. 61. Vos o patritius fanguis, quos vivere fas eft Occipiti cæco, pofticae occurrite fannae . ( In præcedentib. tres alias irfifionum fpecies enumerat : O Jane , a tergo quem, &c. ) Id. fat. 3. v. 91. Difce : fed ira cadat nafo, rugofaque fanna, Dum veteres avias tibi de pulmone revello. SANNIO, onis, m. buffone, <anni, μωρός, χλ&.z5?% , fcurra , qui omnibus modis rifum movere nititur , qui foluto rifu , & contortis corporis totius partibus quempiam irridet , morefque aliorum tam inepto geftu exprimit, ut, cum alios irrideat, ipfe omnibus fit ridicülus . Cic. l. 9. Fam. ep. 16. extr. Salis enim fatis eft , fannionum parum . Id. l. 2. de Or. c. 61. in fin. Atque hoc etiam animadvértendum , non effe omnia ridicula faceta. Quid enim poteft eße tam ridiculum , quam famnio eft ? Sed ore , vultu , imitandis moribus, voce, denique corpore ridetur ipfo. Salfum hunc poffum dicere, àtque ita, non ut ejufmodi oratorem effe velim, fed ut mimun. Apùd Terent. in Eun. 4. 7. 1 o. nomen eft fervi : in Adelpb. lemonis. SANO, as , avi , atum, a. 1. guarire, rifanare , fanare ». Jy*%• » fanum fació , cùro, medeor, morbum depello, fanitati reftituo. Cic. 3. de nat. Deor. c. 28. Gladio vomicam ejus aperuit , quam fauare medici non potuerant. ld. 4. Tufcul. c. penult. extr. Citius repentinus óculorum tumor fanatur, quam diuturna lippitudo depellitur. Propert. l. 2. el. I. 4. 61. Tarda Philo&etæ famavit crura Machaon. Ovid. 1. ex Pont. ep. 3. v. 2 1. Adferat ipfe licet facras Epidaurius herbas, Sanabit nullâ vulnera cordis ope. Plin. l. 2o. c. 6, ad fin. Allium tumores fufpe&os famat. Cic. Fam. 3. ep. 16. & Propert. l. 2. el. 2. v. 59. fanare dolorem. Plin. l. 12. c. 17. in fin. Ad hunc fanandum ( odorem ) urunt ftyracem in pellibus hircinis. per togliere , o correggere. • I Translate Cic. Attic. l. 13. ep. 12. Valde me momorderunt epiftolæ tuæ de Attica noftra : eædem tamen me fanaverunt . Id. pro Mil. c. 25. Omnes tibi reipublicæ partes ægras & labantes , ut eas his

[graphic]
[ocr errors]

leg. Sangualis. - fi, & nimis redundantes : Rhodii faniores , & Atticorum fimiliores SANSA. V. Sampfa. - - Plin. l. 9. ep. z6. Orator reétus quidem , & fanus , fed parum granSANTERNA, æ, f. chryfocolla agglutinando auro temperata . Plin. | dis & ornatus . Petron. in Satyr. c. 2. Ne carmen quidem fami co

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

SANTONfCUS, a, um , >zyrop. 33 , ad Santones pertinens. Tihull. 1. 1. fa£tum ad dimidiam eft, defrutum vocamus . Adde lib. 23. cap. z. el. 8. v. 1o. Oceani litora Santonici. Aufon. in Parentalib. 2 1. v. 7. ( ubi ejus vires in medicina recenfet , præfertim contra noxia ani

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

vis : armamenta falva & fana funt. *] Sæpe refertur ad anianum , | Qui maxime perfpicit , quid in quaque re veriffimum fit ; quique & fignificat mentis compotem , ratione & re&to judicio præditum , acutiffime & celerrine poteft videre & explicare rationem, is Pruden

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[graphic]
[ocr errors]

pientia przftantes , Jußin. i. 18. c. 3. a med. Tunc intelle£tum eft, quantum ingenua fervilibus ingenia præftarent : malitiaque fervos , non fapientia vincere. Plaut. Mil. 2. 2. 81. Herus meus non habet plus fapientiae , quam lapis . Id. Capt. 2. 3. 53. Emififti e vinclis tuum herum tua fapientia. Id. Merc. 3. 1. 7. Facere certum eft pro copia & fapientia , quæ te velle arbitrabor. per quanto s' effendono le mie facoltà , e 'l mio fapere . & Stich. 1. z. 62. Quanta mea fapientia eft. per quanto io fo. “I De peritia in una aliqua fcientia . Cic. 2. de Orat. c. 33. fub fin. Iftam ofcitantem & dormitantem fapientiam , Scævolarum & ceterorum beatorum otio concedamus . h. e. juris prudentiam . T De temperatione quadam lenitatis & prudentiæ : quia fapientis eft , in rebus humanis æquum fe potius, quam rigidum præbere. Cic. pro Marcell. cap. 6. Videntur mihi dii immortales , vel placati jam , vel fatiati aliquando , omnem fpem falutis ad clementiam vi&oris & fapientiam contuliffe. Plaut. Mil. 4. 6. 36. Si parem fapientiam hic habet , ac formam , per amorem fi quid fecero, clementi animo ignofcet. Adde Cicer. pro Dejot. c. z. “T Saepe eft cognitio & fcientia omnium divinarum humanarumque rerum , quam vitae integritas , & morum fan&itas confequitur , fapienza, fantitâ. Cic. 1. 0ffic. cap. 43. Princeps omnium virtutum eß illa fapientia, quam 7 • »'x» vocant. prudentiam enim , quam Græci φχ%v^ti» , aliam quandam intelligimus : quæ eft rerum expetendarum fugiendarumque fcientia . illa autem fapientia;, quam principem dixi}, rerum eft divinarum atque humanarum, in qua continetur deorum & hominum communitas & focietas inter ipfos . Adde lib. z. c. 2. & Tufcul. 5. c. 3. &c. Senec. de vita beat , c. 3. A natura non deerrare , & ad illius legem exemplumque formari, fapientia eft . Id. epif?. zo. Quid eft fapientia ? femper idem velle , atque idem nolle. licet illam exceptiunculam non adjicias , ut reátum fit quod velis. non poteft cuiquam femper idem placere , nifi re&um . & ep. 89. Dicam , inter fapientiam & philofophiam quid interfit. fapientia perfeétum bonum eft mentis hümanae : philofóphia fapientiæ amor eft , & affeétatio. Cic. 1. de Legib. c. 22. Mäter omnium bonarum artium fapientia eft . T In plur. num. Cic. vertens verba Epicuri , l. z. Tufcu!. c. 18. ad fin. Qui fi vjrtutes ebullire nolent & fapientias, nihil aliud dicent , nifi, &c. SAPIENTIÄLIS, le , adje&t. a fapientia. Tertull. de anim. c. 15. Summus in anima gradus vitalis , & fapientialis. SAPIENTIPöTENS , entis , qui fapientia multum valet, ut bellipotens, qui plurimum poteft bello. Cic. 2. de Divin. c. 56. Poftremo quamquam femper fuit , ut apud Ennium eft , ftolidum genus -fEacidarum , Bellipotentes funt magi', quam fapientipotentes ; tamen hanc verfus amphiboliam intelligere potuiffet. SAPINÉUS, Sappineus, & Sappinius , a , um , qui eft ex fapino . Colum. in fin. cap. §. /. 12. Sapineae nuces. Plin. 1. 1 5. c. 1 o. Tertium genus ( pinearum nucum ) fappiniæ , e picea fativa, nucleorum cute verius, quam putamine , adeo molli, ut fimul mandatur. T A Vitruv. l. 2. c. 9. fapinea vocatur pars abietis ima , de qua V. in voce fequenti. SAP[NÍA Tribus. V. Sappinia. SAPINUS, & Sappinus, i, f. non eft genus arboris, fed nomen materiei quarundam arborum cæfarum , ut Plin. docet in fin. cap. I 2. l. 16. præfertim abietis. In hac enim quæ pars a terra fuit, enodis & liquida, in fiuvio macerata , decorticata , & in quatuor partes fecundum venarum curfum diffiffa , fapimus & fapinea materia vocatur, ut Id. ibid. c. 39. a med. & Vitruv. l. 2. cap. 9. ante med. diferte tradunt . quemadmodum ejufdem abietis fuperior pars, nodofa duriorque, fulterna dicitur. *I Sunt tamen loca non una, quibus hac voce genus unum arboris fignificari videtur. Nam Gloff. vet. Sappinus, τά υχ^ . Item Sapinus, τέτυς. Cato R. R. c. 31. & apud Plin. loc. cit. Prelum e fapino atra potiffimum facito. In Catone quidam leg. e carpino. Varr. 1. 1. R. R. c. 6. Quædam in montanis prolixiora nafcuntur ac firmiora , propter frigus , ut abietes ac fappini. Sed haec , & alia , fi qua funt , ad priorem fignificationem trahi poffunt per fynecdochen. II4'»^ enim & τ'τυς , fapinus dicuntur , quia ex his fapinus fit . . Atra fapinus apud Catonem facile intelligitur abies in fapinum reda&ta. Varro abietes & fappinos diftinxit, fufternam fortafîe, & fapimum intelligens. Hæc tamem non ego obftinate defenderim SAPIO, is, pivi , & pii, n. aver fapore , o guffo , χνλὸ ἐχω , faporem habeo'. Plaut. Mil. 2. 6. 1 o4. Certe fcio occifam fæpe fapere plus multo fuem , cum manducatur. Colum. i. 7. c. 8. Fici ramulis glaciatus cafeus jucundiffime fapit. Juvenal. fat. 1 1. v. 1 zo. At nunc άivitibus coenandi nulla voluptas : Nil, rhombus, nil dama fapit . •| Cum accufativo Plin. l. 1 1. c. 8. Mella herbam eam fapiunt. fanno di quell' erba . & Semec. l. 3. Qu.eft. nat. c. 18. Tantum in illis effe faftidium , ut nollent attingere , nifi eo die captum pifcem, qui, ut ajunt, faperet ipfum mare. Adde Petron. in fragm. Tragur. £ap. 66. Burm. & Pbaedr. l. 3. fab. 4. T Item faporem percipere, femtir il fapore, guffare. Cic. 2. de Fin. c. 8. circa med. Nec enim fequitur, ut cui cor fapiat , ei non fapiat palatus , 4T per catachrèfim transfertur ad odores, aver odore, olere, redolere. Plim. 1. 17. c. 5. & lib. 1 3. c. 3. Cicero , meliora , inquit , unguenta funt, quæ terram , quam quæ crogum fagiunt. hoc enim maluit dixifíe , quam redolent. Ita eft profe&to : illa erit optima ( terra ) quæ unguenta fapiat. Quod fi admonendi fumus, qualis fit terræ oâor ille, qui qüaeritur, &c. fanno di terra . & Plaut. Pfeud. 2. 4. 47. Quid fapit? Cha. hircum ab alis. 41. aliter leg. Et translate perf. fat. 1. v. 1 1. Cum fapimus patruos. 6. e. referimus , fimiles funìus, initamur. T Sæpiffime refertur ad animum , & fignificat intelligere, fapientia præditum effe , quid agendum fugiendumve fit fcire,

[ocr errors]
[graphic]

gione , effer avveduto, faggio , o;ov&v. Cic. Fam. 14. ep. I. Qui cum primum fapere cœpit, acerbiffimos dolores miferiafque percepit. Id. offic. z. c. 14. Magna eft admiratio copiofe fapienterque dicentis : quem qui audiunt , intelligere etiam , & fapere plus quam ceteros arbitrantur . Terent. Adelph. 3. 4. 22. Iftuc eft fapere , non qu9d ante pedes modo eft , videre, fed illa etiam quæ futura funt , profpicere. Naevius apud Prifcian. l. 1o. pag. 879. Putfch. & apud Non. c. 1o. n. 31. Ego plus fapivi, qui fullonem compreffi . Terent. Heaut. z. 3. 81. Vis amare , vis potiri , vis , quod des illi , effici : tuum effe in potiundo periculum non vis : haud ftulte fapis : fi quidem id fapere eft , velle te id, quod non poteft contingere . Cic. in Divin. Verr. c. 17. Caufam inimicitiarum cognofcite ex me. nam ifte eam profe&o, nifi plane nihil fapit , nunquam proferet . Id. pro £Quint. c. 4. Romae fibi nummorum facultatem effe , quam fi faperet, communem exiftimaret . Propert. l. 4. el. 6. v. 83. fi quid fapis. Terent. Eun. 4. 4. 33. Tu pol , fi fapis , quod fcis , nefcis . Plaut. Pfeud. z. 2. 66. Ut laffus veni de via , me volo curare. Pfeud. £ane fapis, & confilium placet. Id. Rud. 4. 1. 8. Pol magis fapiffet, fi dormiviffet domi. Martial. l. 9. epigr. 6. Nubere vis Prifco. non miror, Paula: fapifti . Ducere te non vult Prifcus : & ille fapit. Plaut. Bacch. 4. 4. 12. Verfipellem frugi convenit effe hominem , cui pe&us fapit. La&ant. l. 3. c. 16. circa med. Sed fapiendum eft , & quidem mature . °| Cum accufativo Plaut. Pfeud. 1. §. 81. Re&e ego rem meam fapio. Id. Moffel/. 5. 1. 45. nullam rem fapis. Emm. apud Cicer. 1. de Divin. c. 38. de bariolis. Qui fibi {emitam non fapiunt , alteri monftrant viam . Cic. Fam. 7. ep. 28. quamquam quis, qui aliquid fapiat , nunc effe beatus . poteft ? Id. i4. ad Attic. ep. 5. Ifta quidem conjuratio facile opprimeretur , fi re&a faperet Antonius. * Sapere, peritum effe , intelligere. Plin. 1. 3. ep. 6. Emi Corinthium fignum, modicum quidem , fed feftivum & expreffum , quantum ego fàpio , qui fortaffe in omni re , in hac certe perquam exiguum fapio . men intendo. “I Sapere ad aliquid , h. e. in aliqua re , cum de re quapiam agitur . Plaut. Trucul. 4. 4. 1. Blitea & lutea eft meretrix, nifi quae fapit in vino ad rem fuain. Id. Perf. 1. 3. 27. Sapis multum ad Genium . Terent. Adelpb. s. 3. 46. Ad omniâ alia ætìtc fapimus re&ius ' ° ' Illud quod attülimus ex Plaut. Rud. Pol magis fapiffet , Prifcian. loc. cit. legit fipuiffet : quod & Probur , & Charif. probat lib. 3. pag. z 18. Nunc fapui locum habet præcipue in compofitis defipui , refipui , &c. SAPIS, is , m. il S *vio, > 2 tt s , fluvius Æmiliae , ex Apennino in ma• re Adriaticum influens , inter Ravennam & Ariminum . Plin. l. 3. c. 1 5. Lucan. l. z. v. 4o6. & jun£to Sapis Ifauro. Sil. l. 8. v. 43o. Hos Efis, Sapifque lavant. SAPO, onis, m. fapone , fmegmatis genus. Plin. l. 28. c. 1 z. a med. $trumis prodeft & fapo : Galliarum hoc inventum rutilandis capili*s , fit ex febo & cinere : optimus fagino , & caprimo , duobus modis, fpiffus ac liquidus: uterque apud Germanos majore in ufu viris, quam feminis . Seren. Sammon. c. 1 1. v. 1 57. Horrebit fi livor atrox, aut nigra cicatrix , Attrito fapone genas purgare memento . Martial. l. 14. epigr. 26. cui lemma Sapo . Cauftica Teutonicos accendit fpuma capillos. Captivis poteris cultior effe comis. Eandem rem defignat , aut ejufdetn generis, epigr. 27. Si mutare paras longaevos cana capillos, Accipe Mattiacas ( quo tibi calva ? ) pilas . ÍMattiacum Germaniæ oppidum . & Serem. Sammon. c. 4. v. 55. Ad rutilam fpeciem nigros favefcere crines Unguento cineris, &c. SAPOR, oris, m. guffo, favore , fapore , χνλές , xvv.33 , guftus, qualitas iila rerum , quæ guftu percipitur. Diétum volunt ab άπό Βolico pro έπάς , fuccus, quia fapor in fucco & humore maxime fentitur. Plin. l. 1 1. c, 37. fe£. 65. extr. Intelle&us faporum eft ceteris in prima lingua , homini & in palato. Cic. pro Cæl. c. 27. fin. Qui non odore ullo , non ta&tu, non fapore capiatur , excludat auribus omnem fuavitatem. Plin. l. 15. c. 27. Quae funt communia & pornis, omnibufque fuccis , faporum genera tredecim reperiuntur : dulcis, fuavis, pinguis, amarus, aufterus, acer , acutus , acerbus, acidus, falfus. Praeter hæc tria funt genera mirabili maxime natura : unum, in quo plures pariter fentiuntur fapores , ut vinis: alterum , in quo fit & alienus quidem , fed & fuus quidam & peculiaris , ut in la&le. fiquidem ineft ei, quod tamen jure dici dulce , & pingue , & fuave non poffet , obtinente lenitate, quae ipfa fuccedit in faporis vicem . Nullus hic aquis, ne fuccus quidem , ut tamen eo ipfo fiat aliquis, ac fuum genus faciat. & mox . Mirum tria naturæ præcipua elementa fine fapore effe, fine odore , fine fucco, aquas, aera, ignes. Id. l. 8. c. § 1. de fue. Neque alio ex animali numerofior materia ganeæ : quinquaginta prope fapores , cum ceteris finguli. Id. l. & cap. 1 3. Pira acidulo fapore jucunda. Ovid. 1. ex Pont. ep. 1o. v. 13. Non tamen exacuet torpens fapor ille palatum . Plin. 1. 2. c. 1 oo. & Virg. 4. Georg. v. 277. Afper fapor maris. Id. l. 2o. c. 1 1. acer & fervidus. Id. l. 2 5. c. 5. aufterus. Pallad. in Februar. tit. 25. & in Mart. tit. 1 o. a med. argutus . Phin. lib. 34. c. 1 3. horridus. Id. l. 26. c. 8. a med. odoratus & jucundus. Rutil. l. I. v. 253. mollis. Plin. lib. 1 5. c. 1 4. gratiffimus. Id. initio lib. 16. blandus. Virg. 2. Georg. v. 126. tardus. h. e. qui vix percipitur . Ovid. 4. Triff. el. 6. v. 1 2. poma fapore trifti. Pallad. in Mart. tit. xo. a *ned. Ficus faporis obtufi . Apul. 1. 1. Metam. Cafeus fciti faporis. Plin. l. 15. c. 1. a med. Oleum fapore præftantiffimum. Id. lib. 31. c. 7. Hammoniacus fal ingratus fapore , fed medicinæ utilis . 1d. l. 26. c. 1 o. Herba faporeTfubdulcis. Id. l. 14. c. 2o. Ut odor vino contingat , & faporis quædam acumina. “T Metaphorice Cic. in Bruto , c. 46. ad fin. Tincam multa ridicule dicentem Granius obruebat nefcio quo fapore vernaculo. h. e. falibus, urbanitate, facetiis. Id. poft redit. in Sen. c. 6. Homo fine fenfu , fine fa

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

pore, elinguis, tardus. 4. e. fatuus, infulfus , ftultus. Arnob. /. 3.

[ocr errors]
[graphic]
« НазадПродовжити »