Зображення сторінки
PDF
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

genii experimento, fed ambitione falutantium , & illecebris adulaíionis. Tacit. z. Hifi. c. 92. Ambitu, comitatu , & immenfis falutantium agminibus contendunt. Plin. 1. 7. ep. 3. Saluta paulifper, quo fit tiöi jucundius falutari . Adde lib. 3. ep. 7. & Sene$. lib. 6. „ie Benef. c. 34. & V. Salutatio, & Salutator. * De loco, in quo ftabant fälutaturi Gell. l. 16. c. 3. Qui domos amplas antiqui{us faciebant , locum ante januam vacuum relinquebant . . qui inter fores domus & viam medius effet. In eo loco qui dominum ejus domus falutatum venerant, priufquam admitterentur , confiftebant. Hæc Gell. 4] Salutare deos eft venerari, adorare, precari. Cic. pro Rofc. Amer. c. zo, Cum deos falutatum aliqui venerint. Phaut. curcul. 1. 1. 69. Quo me vortam , nefcio. Pa. fi deos falutas , dextrovorfum cenfeo . Terent. Phorm. 2. 1. 81. Ego deos Penates hinc falutatum domum devertar. Adde Ovid. 2. ex Pont. ep. 8. v. 1 5. Caton. R. R. c. 2. Stat. l. 4. filv. 2. v. 6o. Liv. l. 38. c. § i. 27 med. & Martial. 1. 12. epigr. 78. qui , precibus Jovem falutare , dixit . * Hoc verbo proprie utimur in advenientes , & cum accedimus : aliquando & in abeuntes , & cum recedimus, pro galeâicere . Plaut. Mil. 4. 8. 29. Etiam nunc faluto te , Familiaris , priufquam eo. Stat. 4. Tbeb. v. 29. ftant in rupe tamen. fugientia cárbafa vifu Dulce fequi , &c. Stant tamen & notam puppem de rupe falutant. *| pro fervare, quafi falutem dare , eft locus Plinij i. 17. c. 2 2. de quo V. in Salvo ,

SALVUS, a , um , falvo , vivo e fano , fano e falvo, intiero , intatto , a&o., &ivus & fànus, incolumis, integer, confervatus: tum de p£rfoni§, tum de rebus. Cic. 1. de Divin. c. 26. Illum debilem fa&um le&icula in Curiam effe delatum : cumque fenatui fomnium enarraviffet , pedibus fuis falvum revertiffe. Id. Fam. 6. epift. ult. Oro, te ut nobis falvum conferves. Terent. Hec. 3. 2, 18. Gaudeo veniffe falvum. falvan' Philumena eft ? jta ella bene ? & 3. 5. 7. Bene fa&um , te adveniffe falvum atque validum. & verf. 14. Illum vivum & falvum vellem. Caef. l. 1. B. Civ. cap. 72. Civibus falvis atque incolumibus rem obtinere malebat. Cic. Verr. 7. c. 58. fub fin. Quem non ille fummo cum ftudio falvum incolumemque fervávit ? Id. in Divin. Verr. fub fin. Ut hæc retinere incolumia ac falva pofmimus. Id. Fam. 12. ep. 23. a med. Nullam partem fanæ & falvae reipubl. guftare potuifti. Plaut. Pfeud. 4. 6. 6. Minae viginti fanae ac falvæ funt tibi . Id. Epid. 4. 1. 36. Domi meae ecêám filiam falvam & famam. Id. Trin. 4. 3. 69. Dii me falvum & fervatum volunt. Id. Capt. 4. 2. 93. Tuum modo in portu Philopolemum vivum, falvum , & fofpitem vidi. 1d. Ampk. 2. 2. 142. Salvum fignum eft. il figillo è intatto . & Cic. Fam. 7. epift. 25. Quod epifíolam confciffam doles, noli laborare : falva eft domi . Plaut. Poen. 5. 2. 122. Reftituentur omnia : fuam rem fibi falvam fiftam, fi illo advenerit. Id. 4fim, 2. 4. 36. Da, quæfo , argentum , ac ne formida : falvum hercle erit. farà ßcuro , farà ben dato. & Propert. 1. z. el. 7. v. 41. Penelope poterat bis denos falva per annos' vivere. %. e. pudica , & a procis inta&ta. Liv. l. 1. c. 58. a med. Quid enim falvi eft mulieri , amiffa pudicitia ? *| Commodos habet ufus in ablativo. Quintil. l. 1 1. c. 2. poft med. Nec eft mendacio locus, falvis qui interfuerunt. effendo vivi e fani , &c. Terent. Eun. z. z. 27. Quibus & re falva , & perdita profueram. h. e. & cum rem haberem, de meo impendens: & re familiari abfumpta, de alieno. Propert. l. 4. el. 3. extr. Subfcribam : falvo grata puella viro. Cic. - Fam. 1. ep. 2. fub fin. Hoc videmur effe confecúti , ut me quid agi cum populo, aut falvis aufpiciis, aut falvis legibus, aut denique fine vi poffit. & lib. 4. ep. I. Utinam , Servi , falvis rebus ( fic enim eft dicendum ) colloqui potuiffemus inter nos. h. e. cum falvus erat reipublicæ ftatus, qui nunc concidit civili bello. Id. pro Rofc. Amer. c. 1. fub fin. Ut utrumvis falvo officio fe facere poffe arbitrarentur. fenza mancar al dovere . & cap. 34. Cupio tibi aliqua ex parte ( quod falva fide poffim ) parcere.' falva la mia puntualità. vel fenza pregiudizio della mia puntualità . & Ulpian. Dig. lib. 16. tit. 3. leg. 1. poft med. Si purpura infe&a fit, vel`lana ( depofìta fit ) pondus adjiciendum : falvo eo , ut fi de quantitate ponderis incertum eft , juranti fuccurratur . Siqe falvo ordine , Stat. l. 3. filv. 1. verf. 181. falva confcientia , Sepee. in præfat. i. 4. quaeff. nat. a med. ' falvo jure amicitiae , Cic.

Tom. IV.

maritanus. Tacit. Ann. 12. c. 54. Ut huic Galilæorum matio , Felici Samaritæ parerent. Adrian. Imp. in quadam ep. apud Vopifc. in Saturnino, cap. 8. Nemo illic archifynagogus Judæorum , nemo Samarites, &c. Juvenc. Presbyter lib. 2. Hißor. Euang. v. 236. Ut tibi Judæo mulier Samaritica potum ( Difpernens veterum Samaritum juffa ) miniftren. Samaritum pro Samaritarum , vel a re&o plur. Samarites, ut Cureter. Adde verf. 324.

SAMARITÄNUS, a, um , ad Samariam pertinens. Sedul. l. 4. v. 222.

Præterienfque viæ Dominus loca Samaritanæ. Prima fyllaba male producitur , cum fit brevis : tertia male corripitur , cum fit longa.

[merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][merged small]
[ocr errors]

ac illud, quod vulgo vocamus harpam . Porphyr. in Ptolem. Harniom. Sambuca triangulum inftrumentum eft, quod ex inæqualibus longitudine, ficut & craffitudine, nervis efficitur. Vitruv. l. 6. c. 1. Aniniadvertemus ex eo effe fchema trigoni mundo , uti organi , quam a xu. 3Jx** Græci dicunt . Scip. Afric. apud Macrob. Saturn. l. 2. c. 1 o. Docentur praeftigias inhoneftas : cum cinaedulis, & fambuca , pfalterioque eunt in ludum hiftrionum : difcunt cantare , quæ majores noftri probro ducier voluerunt. Perf. fat. 5. v. 95. Sambucam citius caloni aptaveris alto. h. e. citius calonem procerum , & ftultum, atque ideo muficae imperitum , fambucam pulfare docueris: citius afinum fidibus canendis aptum reddideris. “ Videtur etiam poni pro fambuciftria . Spartian. in Adrian. c. 26. In convivio tragoedias, comoedias , Atellanas, fambucas , ie&ores , poetas pro re femper exhibuit. V. Sambucina. “I Eft & genus machimae militaris , ponte levatojo. Fefl. Sambuca organi dicitur genus, a quo fambuciftriae quoque dicuntur. Per fimilitudinem etiam machinam appellarunt, qua urbes expugnant. Nam ut in organo chordæ , fic in machina funes intenduntur. Hæc Feffus. Erat autem hujufmodi machina pons quidam ligneus , qui funibus circa tenfis e navibus , aut turri `lignea ere&tus confcendendis hoftium muris viam præbebat. Veget. l. 4. de re milir. c. 21. & Vitruv. l. 1 o. c. ult. V. Lipf. 1. 1. Poliorcet. dial. 6.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][graphic]
[ocr errors]
[ocr errors]

Âttinez non ferunt famaram , ita vocatür ulmi femen. quidam leg. } nis prope armis a Romanis eft dimicatum . V. Liv. l. 7. 8. 2. r ofamara , ut fit accufativ. plur. a famarum , n. Id. l. 17. c. 1 1. Ul- I & Flor. l. 1. c. 16. 'I Sammites quoque fuere gladiatorum geínorum ' prius quam folió veftiantur , famara colligenda eft circa | nus, cui hoc nomen, non quia natione effent Samnites , fed quia Martias calendas , cum flavefcere incipit. armatura eorum talis effet, qualis Samnitum. Liv. l. 9. c. 4o. ad

SAMIA , ae, f. genus placentæ, fic diâ? a Samo infula, ubi optimae | fin. Campani ab fuperbia , & odio Samnitium, gladiatores , quod
fiebant in facrificiis Junonis. Tertull. l. 3. adverf. Marcion. cap. 5. a | fpe&aculum inter epulas erat , eo ornatu armarunt, Samnitiumque
•med. Placentas & famias cogere. nomine appellarunt. Vide de iis Lipf. in Saturnaiib. l. 2. cap. 1 r -
AMIARIUS, ii, m. Turneb. l. 37. adverfar. c. 21. in antiqua Infcriptione [ ] In gefiit. plur. eft Samnitium , ut paffim apud Liv. & al. Sed
ait reperiffe Samiariis doryphorom , & putat effe eos , qui creta Samia | & Samnitum dici poteft, ut in aliis hujus pofitionis.
arma', ferramenta , fpicülà prætorianorum , & fatellitum Imperato- ] SAMNITICUS, a, um, ad Samnites pertinens, ut Samniticum bel-

ris ad nitorem fricabant, tergebantque, atque exafperabant gladio- | lum. Sueton. in Vitell. c. I. & Flor. l. 1. c. 16.
rum & jaculorum acies, & cufpides. SAMNITIS. V. Sannis.
SAMIÀTUS, a, um , Samia cote exafperatus, politus, & terfus . | SAMNiUM , ii , n. Abruzzo Citeriore , regio Italiae , quam Samnites
Nam Samium lapidem poliendo auro utilem laudat Plin. l. 36. c. | incoluere . Flor. l. 1. c. 16. Populus Romanus ruinas ipfas urbium
» 1. Hinc Samiata ferramenta. Aurelian. Imp. in epift. apud Vopifc. | diruit , ut hodie Samnium in ipfo Samnio requiratur.

c. 7.-Arma terfa fint, ferramenta famiata, calceamenta fortia. Ubi | SAMöLUS, li , f. apud Druidas Gallos eft herba in humidis locis
Salmaf. merito Nomium reprehendit, qui cap. 4. n. 434. ideo docet | nafcens , quæ in officinis Pulfatilla vocatur , ab aliquibus etiam Sa—
Jamiatum fignificare exafperatum , & famiare acuere , quia Samius | miolo. Efficax eft contra fuum , & boum morbos. Plin. l. 24. c. x I.
acutum fignificat. ad fin. -
SAMIöLUS, a , um , diminut. a Samius. Plaut. Stich. §. 4. 12. | SAMOS, & Samus, i , f. Samo , Σα'μος, infula maris Icarii, Ioniæ
Batiolis bibunt , nos aoftro Samiolo poterio . h. e. parvo poculo | adjacens , contra Ephefum urb. Ibi Juno nata effe dicitur, & edu-

[ocr errors]

Juno , cui Samos facra fuit. Terent. Eum* 1. 2. 27. Samia mihi | crum in habitu nubentis figuratum , & facra ejus anniverfaria numater fuit. Liv. l. 37. c. 1 o. & 1 1. Samia terra. h. e. Samos in- | ptiarum ritu celebrari confueviffe . In ea etiam templum Bacchi fula. . ° Samius fenex Ovid. 3. Triff. el. 3. v. 6z. eft Pythago- | fuit, quod Elpis exftruxit. Plin. i. 8. c. 16. in fim. Stat. 1. T4eb.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[graphic]

- condita in ufum cibi , condimentive reponitur. Ejus conficiendae
rationem Colum. toto cap. 47. l. 12. tradit. Id. ibid. cap. 49. Olea
injicitur quam mundiffimis molis fufpenfis , ne nucleus frangatur :
& cum eft in fampfam reda&a , tunc fal co&tus , tritufque manu
permifcetur cum ceteris aridis condimentis. Adde cap. 3o. circa med.
übi quidam fampfam pro officulo , feu nucleo olivæ accipiunt: fed
non %; grobant.
SAMPSUCHÉNUS, a, um, wxv\%χινος , qui eft ex fampfucho. Plin.
1ib. z 1. cap. 22. Fit ex eo oleum, quod fampfuchinum vocatur,
aut amaracinum.
SAMPSÜCHUM, maggiorans, fanfugo, g£aJvxov, herba , quae aliter
amaracus. Plin. /. 2j. c. 1 1. Amaracum Diocles medicus , & Sicula
gens appellavere, quod AEgyptus & Syria fampfuchum, &c. Id. c. 22.
Sampfüchum , five amaracum , in Cypro laudatiffimum & odoratif-
fimum, fcorpionibus adverfatur ex aceto & fale illitum. Colum. l.
1o. v. 171. Nataque jam veniant hilari fampfucha Canopo. V. 4-
tm4r4ctus.
SAMUS. V. Sansos. -
SANABILIS, le, fanabile, ἐασιμος, qui fanari poteft. Cic. 4. Tufcul.
c. 37. a med. Ii funt conftituti, quafi mala valetudine animi , fa-
na5iles tamen . Celf. l. z. c. 8. ante med. Quifquis dolor deorfum
tendit, fanabilior e(t. Ovid. 2. ex Pont. ep. z. v. 59. Vulneris id
genus eft, quod cum fanabile non fit, &c. Senec. ep. 1o8. Qui ad
gjggpiorum fcholas venit, aut fanior domum redeat , aut fana-
ilior.
SANÄTES, um , m. populi, qui infra , fupraque Romam habitave-
runt : ita di&ti , quia cum defciviffent a Romanis, brevi poft in
amicitiam , quafi fanata mente, redierunt. Fe/f. & Gell. l. 16. c.
1 o. ex XII. Tab.
SANATfO, onis, f. guarigione, fxans, valetudinis reftitutio , fanitas,
falus. Cic. 3. Tufcul. cap. 3. Cumque ad corporum fanationem mul-
tum ipfa corpora, & natura valeant . T Translate Cic. Tufcul. 4.
c. 1 5. extr. Eorum igitur malorum in una virtute pofita fanatio eft.
SANÄTOR, oris, m. famatore , Sspx τ&τγς , qui fanat. Paulin. Nolam.
im Nat. XI. S. Fel. edit. Murator. v. 294. & in XII. v. 272.
SANÀTUS, a, um , guarito , rifanato, Wyv&a-9éς , ad fanitatem per-
du&us, fanitati reftitutus. Ovid. de remed. Amor. v. 1 13. poft mul-
tos fanatus creditur annos . Plin. l. 29. cap. 6. ante med. Sanatum
vulnus . T Translate Liv. 1. 2. c. 34. Sanata difcordia. Gell.
l. 2. c. 12. ad fin. Adverfarios fanatos magis cupiunt , quam per-
ditos. Val. Max. l. 6. c. 9. n. 1. extern. Unius orationis faluberri-
ma medicina fanatus. -
SANCAPTIS, idis , f. nomen fi&um aromatis, apud Plaut. Pfeud.

[ocr errors]

• 2 • 43•

* sάάδMxtos, i, n. dracontea, genus herbz. Apul. de virtu

tib. berb. cap. 14. SANCTO, is, fafixi, olim fancivi, aut cii, fancitum , & fan&um , a. 4. decretare, ordinare , ftabilire , ffanziare , wvpdoveu , decerno s conftituo , fcifco. Proprium eß legislatorum & legum . Cic. 2. de Fin. c. 31. circa med. tam diligenter cavet & fancit , ut heredes fui, &c. Id. pro F/acc. e. 28. Flaccus fanxit edi&o , ne aurum ex Afiâ exportari liceret . Id. ad Brut. ep. s. a med. Nec , quo minus id poftea liceret, ulla lex fanxit. Jußin. l. 3. c. 2. ad fin. de Lycurgo. Nihil lege ulla in alios fanxit, cujus non ipfe primus in fe documenta daret. Plin. l. 1 5. c. 19. a med. Cato cibaria ruris operariis, jußa ceu lege fanciens. prefcrivendo. Cic. Attic. l. 1o. ep. 1. ante med. Solonis íégem negligam, qui capite fanxit , fi qui in feditione non alterutrius partis fuiffet . ordinò pena la vita. & lib. 3. Offic. c. 13. Quid eft aliud, erranti viam non monftrare ( quod Athenis exfécrationibus publicis fancitum eft ) fi hoc non eft , &c? Al. leg. fan&um eft. Id. 4. Verr. c. 5o. Agrigentini de fenatu cooptando Scipionis leges antiquas habent : in`qüibus & eadem illa fan£ta funt , & hoc ámplius , &c. Id. de Harufp. refp. c. 14. extr. Hoc fi minus civili jure perfcriptum eft, lege tamen naturæ , communi jure gentium fancitum eft , üt, &c. Sueton. in Claud. c. 25. Omnes, Ä; èxponerentur, liberos effe fanxit. Id. ibid. c. 1 1. Omnium faorum di&orumque veniam & oblivionem in perpetuum fanxit . “I Sancire legem , fcifcere , ftatuere, far una legge . Cic. pro Planc. c. 18. Noli putâre , legibus iftis , qüas fenatus de ambitu fancire voluerit , id effe a&tum , ut fuffragatio tolleretur. Id. pro Dom. c. 3o. ad fin. Majores de civitate & libertate ea jura fanxerunt , quae iiec vis temporum , nec potentia magiftratuum labefa&are poffit . quintil. l. 2. c. 1 3. Neque enim rogationibus, plebifve fcitis fan£ta funt ifta praecepta'. Cic. de Amic. c. 12. Hæc igitur lex in amicitia fanciatur , ut `neque rogemus res turpes , nec faciamus rogati . *J Sancire fcelus , poena infli&ta punire , punire. Cic. 2. de Leg. c. 9. ad fin. Inceftum pontifices fupremo fupplicio fanciunto . _& lib. 3. c. 2o. Noxiae poena par eßo , ut in füo vitio quifque ple&atur , vis capite, avaritia mul&a , honoris cupiditas ignominia fanciatur. Id. prò Planc. c. 19. Noli maleficium pütare effe gratiam : noli obfervantiam fancire pœna. In lemmate cap. 4. l. 16. Gellii. In quæ verba conceptum fuerit jusjurandum de furtis militaribus fanciendis. Ipfe Gell. i. zo. 1. a med. Injurias fa&as quinque & viginti affibus fanxerunt. h. e. 25. affium mul&a vindicarunt. “T Sancire pamam , lege pœnam ftatuere, imporre. Stat. Theb. 3. v. 244. ni me veterum pœnas fancire malorum Gentibus , & diros finitis punire nepotes . Tacit. 1. Ann. c. 6. Sancire exfilium alicujus fenatufconfulto. “T Sæpe eft firmare, confirmare, & quafi fan&um facere, ftabilire, confermare, ratificare. Cic. 3. Agrar. c. 1. ad fin. Genus id agrorum certo capite legis impudentiffime confirmari atque fanciri . Td. Attic. l. 14. ep. 21. Antonium circumire veteranos, ut

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]
[graphic]
[ocr errors]
[ocr errors]

Cjí. pro Balb. c. 14. San&iones facrandæ funt aut genere ipfo , aut obteßatione & confecratione legis, aut pœnæ , cun caput ejus , qui contra facit, confecratur. & çap. 16, Ille populus in fuperiori conditione caufaque ponitur , cujus majeftas fœderis fan&tione defenditur. Id. 6. Verr, c. paenult. fub fin. Nifi vehementius homini minatus effem, nifi legum fan&ionem , pœnamque recitaffem , tabularum mihi poteftas ÉäÄTáí`ÉÉÉTaìTì'ìrìTiTe.TSTpij, valet fan&tio permiffione. h. e, lex quæ cogit, quam quæ permittit. Liv. l. 4. c. § 1. Egerrime plebs ferebat , jacere tamdiu irritas fànétiones , quæ de fuis commódis ferrentur, cum interim de fanguine ac fupplicio fuo latam legem confeftim exerceri. Papinian. Dig. lib. 48. tit. 19. leg. antepenult. San£tio legum , quæ certam poenam irrogat iis, y; , &c. - SANCTITAS , atis, f. fantità, & ytdtns , δαιότης , qualitas illa, qua res venerabiles & inviolabiles funt . Salluft. in fragm. apud Serv. ad Georg. 4. v. z 1 1. Se regibus devovent , & poft eos vitam refutant : adeo illis ingenita eß fan&titas regii nominis . Caef. apud Sueton. in ejus vita , c. 6. Eft ergo in genere & fanétitas regum , qui plurimum inter homines pollent , & cærimonia deorum , quorum ipfi in poteßate funt reges. Tacit. 3. Ann. c. 62. fub fin. Qui non niodo templo , fgd duobus millibus paffuum eandem fan&itatem tribuerant. Quintil. l. 1 1. c. 3. ante med. Ipfam foris fan&itatem ludorum talarium licentia folvere. Maffur. Sabin. apud Gell. 1. 4. c. 9. Religiofum eft, quod propter fanétitatem aliquam remotum ac fepofitum a nobis eft. “I Eft etiam fcientia colendorum deorum , ' ut eft apud Cicer. l. 1. de nat. Deor. c. 41. in fin. ficut pietas eft juftitia adverfum deos. Id. ibid. c. 2. Quæ poteft effe pietas , quae fan&itas, quæ religio ? Haec enim omnia pure ac cafte tribuenda deorum numini funt. Adde lib. 2. 0ffic. c. 3. a med. T Et colendorum Manium . Cic. in Top. c. 23. in fin. Equitas tripartita dicitur effe : una ad. fuperos, altera ad manes , tertia ad homines pertinere. Prima, pietas : fecunda, fanâitas : tertia juftitia aut æquitas nominatur. Id. z. de Legib. c. 9. in fin. Manium jura fan&ta funto: hos leto datos divos habento. Id. de Amic. c. 4. Plus apüd me antiquorum auétoritas valet, qui mortuis tam religiofa jura tribuerunt. "I In hominibus eft probitas, innocentia morum , integritas , fan&imonia. Cic. Fam. 4. ep. 3. ante med. Omnes fic exiftimant, uafi lumen aliquod, exftin&is ceteris, elucere fan&itatem, & pruíiaí, & dignitatem tuam. Plin. in Paneg. c. 3. extr. Deos non tam accuratis adorantium precibus , quam innocentia & fan&itate lætari. Nep. in Lyfand. c. ult. Ut ad Ephoros fibi teftimonium daret , quanta fan&itate bellum geffiffet . 4. e. integritate , & abftinentia a crudelitate & avaritia . “I Eft præcipue abftinentia a rebus venereis, caftitas, caßità . Plin. l. 1. ep. 12. Dolorem pedum abftinentia, fan&itate, quoad viridis ætas, vicit , & fregit. Tacit. 14. Ann. c. 6o. Plures ( ancillae ) perftitere fan&titatem dominæ tueri . Flor. l. 2. c. 6. a med. Ad profligandam provinciam maxi-me profeciffe fingularem ducis fan&itatem : quippe qui captivos pueros puellafque præcipuae pulcritudinis Barbaris reftituerit . Adde Plim. l. 4. ep. 1 1. a med. Huc pertinet illud Cicer. pro Cœl. c. 1 3. a med. Petulanter facimus, fi matremfamilias , fecus quam matronarum fan&itas poftulat, nominamus. & Liv. l. 34. c. 6. ante med. Nobis quoque verendum fit , ne cum ea ( lege ) pudorem fanétitatemque feminarum abrogemus. & Vellej. l. z. c. 29. de Cn. Pomp. Vir innocentia eximius, fan&titate praecipuus. & Quintil. l. z. c. z. Ut teneriores annos ab injuria fan&itas docentis cuftodiat. 4] In plur. numero Cic. poft redit, in Sen. c. 14. & lib. & cap. z. de nat. acor. • Mecum deorum & hominum fanétitates omnes & religiones abfuerunt . Arnob. l. 6. pag. 199. Sigillaria ifta formare , adorare pro diis ea , fan&itatibus accumulare divinis . h. e. cæremoniis & honoribus. SANCTITÜDO, inis, f. fantità , &yudtw;, idem quod fan&itas: excepto quod minoris eft ufus , Gell. l. 13. c. 3. Nihil quicquam intereft, fuavitudo dicas, an fuavitas , fan&titudo, an fan&itas . Acc. apud Non. c. 2. n. 8o5. Alia hic fan&titudo eft , aliud & nomen , & numem Jovis . Turpil. ibid. Miferam terrent me omnia , maris fcopuli , fonitus , folitudo , fan&titudo Apollinis. Claad. Quadrigar. apud Gell. l. 17. c. 2. a med. Tanta fan&itudo fani , ut nunquam quifquam violare fit aufus . Ubi Gell. San&itas quoque , & fànétimonia non minus Latine dicuntur : fed nefcio quid majoris dignitatis eft verbutn , fan&titudo . Cic. in fragm. apud Nem. loc.`cit. San&itudo fepulturae . Afran. ibid. Tuam majeftatem, & nominis matronæ fan&itudinem. SANCTOR , oris , m. legislatore , »owo$ t* c, qui aliquam legem fancit. Tacit. 3. Ann. c. 26. in fin. Sed præcipuus Servius Tullus fan&tor legum fuit, queis etiam reges obtempèrarent. SANCTUARiUM, ii, n. fantuario, 3yizat? ©ö,, facrarium, facer locus. ^ggen. de limitib. pag. 61. Goef. Extra fan&uarium , profanum di&um eft. °J Dicitur etiam de aliis rebus, ut de tabulis , aut libris, in quibus fan&a referuntur. Hinc fan&uarium Principis, ideft libri , & commentarii fecretiores Principis , vel locus ipfe, & tabularium, in qu9 hujufmodi libri repofiti âffervantur. Sicul. Fiacc. ibid. pag. 16. Quod fiquis contradicat , fan&uarium Cæfaris refpici folet . . Omnium enim agrorum & diviforum , & affignatorum formas, fed & divifionem commentarius, & principatus in fan&uario habet. Qualefcumque enim formæ fuerint , fi ambigatur de earum fide, ad fan&uarium Principis revertendum erit , Plin, i, 23, c. 8.

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[graphic]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors]

;jo. Sidon. l. z. ep. 8. Vefpillonum , fandapilariorumque minicrla .

[ocr errors]

;«x* , genus coloris rubri , duplicis generis, foffilis, & fa&itii . Foffilis invenitur in aurariis & argentariis metallis,, eo melior , quo magis rufa, quoque magis virus redolens, ac pura friabilifque . habetque varios ufus in medicina, quos recenfet Plin. fub fin. l. 34. qui lib. 33. c. 6. ex Juba tradit , nafci etiam in Topazo infula rubri maris. Fa&titia ( quam adulterinam ibid. vocat ) fit ex ceruffa in fornace co&a : cujus color debet effe flammeus , pretiumque habet in libras affes quinos. Vitruv. 1. 7. c. 12. Ceruffa cum in fornace coquitur , mutato colore ad ignis incendium , efficitur fandaracha . Id autem , incendio fa&o, ex cafu didicerunt homines: & ea mul

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors]

SANE, fànamente , 'yv% , faniter , more eorum qui corpore & mente

fani funt. Plaut. Curcul. 1. 3. 2o. Bonum eft, pauxillum amare fane : infane , non bonum eft. Id. Amph. 1. 1. 292. Sane fapio , & fentio. Horat. l. 2. od. 7. in fin, non ego fanius bacchabor Edonis. Senec. l. 5. controverf. 34. ad fin. Haterius dixit fanius , Supra dixerat : Dorion furiofe dixit. “I Same farteqtte audire, videreque apud Feft. in Sarte , locutio ex Auguralibus fumpta , h. e. integre , & more eorum , qui fani funt , & fenfu aurium & oculorum bene valent. *] Sæpiffime eft certe , quidem , profe$to, vere , affirmandi particula, certamente, per verità , di vero, μ£* rot. Phaedr. l. 4. fab. 23. v. 1 o. Eft gloriofus fane convi&tus úí Varr. 3. R. R. c. 16. ante med. Agellus non fane major jugero uno. Cic. Attic. 14, ep. 7. Alia quædam fane peffima . Id. pro Quint. c. 3. a med. Erat ei pecuaria res ampla & ruftica , . fane bene culta . Id. Fam. 3. ep. 5. extr. Sane vellem, potuiffet obfequi voluntati tuæ. *J In concefíionibus. Id. 4. Acad. c. 32. fub fin. Hæc fi vobis non probamus, fint falfa fame : invidiofa certe non funt. Id. pro Sext. c. 54. Sit hoc fane leve. Id. de provinc. conful. c. 7. Sed fruatur fane hoc folatio . Adde Salluff. im Catil. c. 55. “J In refponfionibus. Terent. Eun. 2. 3. 69. Eftne, ut fertur, forma ? Par. fane. Varr. }. 1. R. R. c. 2. Vultis interea, vetus proverbium ufurpemus? fane, inquit Agrius. ^ Sane quam, certe multum , valde quidem, admodum quam. Cic. 2. de Legib. c. 19. Conclufa quidem eft a te tam magna lex fane quam brévi. Id. Q. Fr. i. 2. ep. 6. a med. Nam qugd de Pompejo Caninius agit , fane quam refrixit. Brut. ad Cicer. l. 1 1. Fam. ep. 1 3. a med. Sane quam fum gavifus . Sulpic. ad eund. /. 4. ep. 5. Sané quam , pro eo ac debui, graviter molefteque tuli. * Cum aliis particuiis affirmantibus. Cic. z. de legib. c. 4. Sane quidem hercule: & eft i(ta re&a docendi via. Terent. Andr. I. 4. 2. Sane pol illa temulenta eft mulier. 4] Cum imperativis. Terent. Heaut. 3. 3. 26. Sy. Abi deambulatum . Cii. deambulatum ? quo?. Sy. Vah , íjuafi defit locus ! Abi fane ißac , iftorfum , quovis. va in ogrii mgÂo : s3, vattene. & 4. 7. 4. Quid ftas, lapis ? quin accipis ? Chicedo fane. ìia, qua : dammi. & Adelph. 4. 2. 48. I fane. . * Servit ironiae. Phedr. l. 3. fab. 15. v. 12. Beneficium magnum fane natali dedit, Ut exfpe&ärem lanium in horas fingulas. Nero apud Sueton.

f. 33.

[graphic]
« НазадПродовжити »